(1992)1 Δεκεμβρίου,1992 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣΤΣΙΠΠΗΣ, Αιτητής, ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ(ΑΡ.2), Καθ'ων ηαίτηση, (ΥπόθεσηΑρ. 518/90). Ο Περί Ερμηνείας Νόμος, Κεφ. 1 — Άρθρο 7 — Επίσημα δημόσια έγγραφα χρήζουν δημοσίευσης όταν είναι νομοθετικήςφύσης και εκδίδονται με νομοθετική εξουσιοδότηση— Ο οδηγός δεν είναι κανονιστικήπράξηκαι δενεμπίπτει στην κατηγορία των "publicins truments"ώστεναχρήζει δημοσίευσης. 5 Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα — Άρθρο 28 — Αρχή της ισότητας —Δενχωρεί σύγκρισημεταξύανόμοιωνκαταστάσεων. Ο αιτητής πουείχε διοριστεί στη μόνιμηθέση Κλητήρα από 10 1/2/90προσέβαλε μετηνπροσφυγήτουτηναπόφασητωνκαθ*ων η αίτησηνα απορρίψουν αίτηματου για τοποθέτηση του σε βαθμίδα πιοψηλήαπό εκείνηστηνοποίαείχετοποθετηθεί. Η απόφασητων καθ'ων η αίτηση βασιζόταν σε Εγκύκλιο που *^ είχε εκδοθεί σύμφωνα με την οποία πρόσωπαόπως ο αιτητήςπου απασχολούνταν με προμίσθιο τοποθετούντανμε τον διορισμό τους σε οργανική θέση στην αρχική βαθμίδα της κλίμακας της θέσης, ανεξάρτητα απότούψοςτωναπολαβώντουςωςωρομίσθιοι. 20 Ο αιτητής πρόβαλε δύο ισχυρισμούς προς υποστήριξη της προσφυγής του: Ότι η εν λόγω Εγκύκλιος ήταν άκυρηεφόσον δεν δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας παρόλο που είχε νομοθετικό χαρακτήρα. Επίσης ότι κατέστη θύμα άνισης μεταχείρισης σεσχέσημετους ωρομίσθιους υπαλλήλους. 25 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας 'την προσφυγή 4552 4 Α,ΑΛ. Τσιππήςν.Υπ. Οικονομικώνκ.α.(Αρ.2) αποφάσισεότι:
(1)Από τοκείμενο διατάξεωντουπερί Ερμηνείας Νόμου,Κεφ. 1, προκύπτει ότι "επίσημα δημόσια έγγραφα" χρήζουν δημοσίευσης μόνο στην περίπτωση που είναι νομοθετικής φύσης και εκδίδονται με νομοθετική εξουσιοδότηση. Ο οδηγός δεν είναι κανονιστική πράξηκαι δεν εμπίπτει στην κατηγορία των "public instruments" που επιβάλλεται η δημοσίευση τους με βάση το Αρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου. 15 20 25 30 35 40 Από την επίδικη Εγκύκλιο ελλείπει το στοιχείο τουκανόνα δικαίου. Ηφύση της είναι αποκλειστικά καθοδηγητική. Με • αυτή δεν ιδρύθηκαν ούτε νέες υποχρεώσεις ούτε νέα δικαιώματα δημοσίων υπαλλήλων έναντι της Διοίκησης. Ο ισχυρισμός ότι χρήζει δημοσίευσης για τους λόγους που έχουνπροβληθεί απορρίπτεταιωςαβάσιμος.
(2)Ο δεύτερος ισχυρισμός του αιτητή είναι επίσης αβάσιμος. Δεν χωρεί σύγκοιση μεταξύ ανομοίων καταστάσεων. Υπάρχει ουσιώδης διαφοράμεταξύτων όρων απασχόλησης της θέσης ωρομίσθιου Αχθοφόρου /Κλητήρα,πουκατείχεο Αιτητής, αφ' ενός, και των όρων απασχόλησης της νέας θέσης στην οποίαδιορίστηκε από 1/2/1990, αφ' ετέρου, ώστε να επιτρέπεται η διαφορετική μεταχείριση στη μισθοδοσία των κατόχων των εν λόγω θέσεων, για την οποία παραπονείται ο Αιτητής. Ηπροσβαλλόμενη διαφοροποίηση είναι,ως εκτούτουαπόλυταλογική. Υπό τις περιστάσεις,ο ισχυρισμός του Αιτητή για παράβαση της αρχής της ισότητας που διασφαλίζεται με το Αρθρο 28 του Συντάγματοςδεν έχει τεκμηριωθεί καιαπορρίπτεται. Εφόσον το Σχέδιο Υπηρεσίας της επίδικης θέσης δεν προνοεί οτιδήποτε αναφορικά με τη βαθμίδα των συνδυασμένων μισθοδοτικών κλιμάκων στην οποία πρέπει να τοποθετηθεί ο Αιτητής, και εφόσο η πάγια τακτική της Υπηρεσίας είναι η τοποθέτηση όλων των πρωτοδιοριζόμενων στην αρχικήβαθμίδατης μισθοδοτικής κλίμακχς της θέσης,το ολιγότερο που μπορεί ναλεχθεί για την προσβαλλόμενη απόφαση, είναι ότι ήταν εύλογα επιτρεπτήστην Υπηρεσία. Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 4553 Τσιππήςν.Υπ. Οικονομικών κ.α. (Αρ.2)
(1992)Αναφερόμενες Υποθέσεις: Τσιππής ν. Υπουργείου Οικονομικών και Άλλου
(1992)4 Α.ΑΛ. 2974Χατζηπαύλου ν.Αρχής ΗλεκτρισμούΚύπρου
(1991)3Α.ΑΔ. 11· 5 Καλλένου ν. Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 160J- Προσφυγή. 10 Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 7/4/1990, με την οποία απορρίφθηκε αίτημα του αιτητή να τοποθετηθεί σε βαθμίδα πιο ψηλή απόεκείνη στην οποίαείχε τοποθετηθεί. 15 Α. Παπαχαραλάμπονς, γιατοναιτητή. Ε. Ρωσσίδον - Παπακνριακον (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας,γιατους καθ' ων ηαίτηση. 20 Cur. adv. vult. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Αντικείμενο της προσφυγής αυτής είναι η απόφαση των 25 Καθ*ων ηαίτηση,(πουστη συνέχεια θααναφέρονταιως η "Υπηρεσία"), ημερομηνίας 7/4/1990, με την οποία απορρίφθηκε αίτημα τον Αιτητή να τοποθετηθεί σε βαθμίδα πιο ψηλή από εκείνη στην οποία είχε τοποθετηθεί, δηλαδή την αρχική των συνδυασμένων 30 μισθοδοτικών κλιμάκων της θέσης Βοηθού Γραφείου, Γενικό Βοηθητικό Προσωπικό, Γενικές Κατηγορίες Προσωπικού, κατά το διορισμό του στην εν λόγω θέση από1/2/1990. 35 Μετά την έκδοση της πρώτης απόφασης μου στην προσφυγή αυτή, ημερομηνίας 31/8/1992 (βλ. Ανδρέας Τσιππής ν. Υπουργείου Οικονομικών και Άλλον δημοσιεύθηκε στους Τόμους
(1992)4 Α.ΑΛ. 2974), με την οποία απορρίφθηκε ο προδικαστικός ισχυρισμός της 40 Υπηρεσίας ότι ο Αιτητής αποδέχτηκε εκούσια και ανεπιφύλαχτα την επίδικη απόφαση και απώλεσε, ως εκ τούτου, το έννομο συμφέρον του να προσβάλει τη 4554 4ΑΛΛ 5 10 Τσιππήςν.Υπ. Οικονομικώνκ.α.(AQ.2) Πογιατξής, Δ. νομιμότητα της μεπροσφυγήκάτωαπότο άρθρο 146 του Συντάγματος, το μόνο ερώτημα που παραμένει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η εν λόγω απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτή στην Υπηρεσία, εν όψει των νομικών ισχυρισμών που ο Αιτητής επικαλείται στην προσφυγή του, στους οποίους θα αναφερθώ ευθύς ως εκθέσω σε συντομία τα ουσιώδη γεγονότα αναφορικά με τα οποία υπάρχειταυτότητα απόψεωνμεταξύτωνδιαδίκων. Ο Αιτητής υπηρέτησε ως ωρομίσθιος Αχθοφόρος/ Κλητήρας στο Νοσοκομείο Λεμεσού από20/7/1979 μέχρι 31/1/
- Στις 18/1/1990 η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας 15 απέστειλε στον Αιτητή τηνακόλουθηεπιστολή: 20 25 30 35 40 "Έχω οδηγίες να αναφερθώ στην επιστολή σας ημερ.27.12.89 και να σας πληροφορήσω ότι διορίζεστε με δοκιμασίαστη μόνιμη (Τακ.Προ\3π.)θέση Κλητήρα, Γενικό ΓραμματειακόΠροσωπικό, Γενικές Κατηγορίες Προσωπικού, από 1.2.90, σύμφωνα με τους όρους υπηρεσίας που εκτίθενται στην προσφορά μας με τον ίδιο αριθμό φακέλου και ημερομηνία 16.12.89, εκτός σ'ό,τιαφοράτο μισθόσας.
- Σύμφωναμε τον περί Προϋπολογισμού Νόμο του 1990, Ν.232, η θέση Κλητήρα, στην οποία διορίζεστε από 1.2.90, έχει αντικατασταθεί από την ίδια ημερομηνία με τη θέση Βοηθού Γραφείου, Γενικό Βοηθητικό Προσωπικό, Γενικές Κατηγορίες Προσωπικού και έχει μεταφερθεί απότο άρθρο03-102 του Κεφαλαίου 96Α στο άρθρο 06-100
(102)του ίδιου Κεφαλαίου. 3. Μισθός: Οι μισθοδοτικές κλίμακες της θέσης Βοηθού Γραφείουείναι: ΑΙ: £1,040X43-1,556) Α2: £1,072X54-1,720) Α5:£1,415Χ9)-2,496)" Συνδυασμένες Κλίμακες Το Σχέδιο Υπηρεοίας της θέσης δεν προνοεί οτιδήποτε 4555 Πογιατζής, Δ. Τσυκπήςν.Υπ. Οικονομικώνκ.α.(Αρ.2)
(1992)αναφορικά με τη μισθοδοτική τοποθέτηση στις διάφορες βαθμίδες των εν λόγω μισθοδοτικών κλιμάκων όσων διορίζονται στηθέση. Ο Αιτητής ανάλαβε καθήκονταστη νέα του θέσητην 5 1/2/1990και στις 22/2/1990απηύθυνε στην Υπηρεσία την ακόλουθη επιστολή: "Αναφέρομαι στο διορισμό μου με δοκιμασία στη θέση του Βοηθού Γραφείου από 1.2.90 και σας 10 πληροφορώ ότι από 20.7.1979 μέχρι 31.1.90 υπηρετούσα στο Νοσοκομείο Λεμεσού ως ΑχθοφόροοΚλητήρας στην Κλίμακα ΥΥ4 με ωρομίσθιο fl.76*" σεντ. Επισυνάπτεταικατάστασηπληρωμής. 15
- Παρακαλείστε όπως εξετάσετε την βαθμίδα της μισθολογικής Κλίμακας Α1 στην οποία θα με τοποθετήσετε με βάση τα πιο πάνω εκτεθέντα και ενημερώσετε ανάλογατην Υπηρεσία μουγιαπεραιτέρω ενέργειες." 20 Η Υπηρεσία απάντησε με την ακόλουθη επιστολή της ημερομηνίας7/4/1990: "Έχω οδηγίες να αναφερθώ στην επιστολή σας με 25 ημερομηνία 22 Φεβρουαρίου 1990, σχετικά με το θέμα της μισθοδοσίας σας ενόψει του διορισμού σας στην παρούσα σας θέση και να σας πληροφορήσω ότι, με βάση τις πρόνοιες της Εγκυκλίου μας με αρ.503 και ημερ. 7 Ιουλίου 1979, πρόσωπαπου απασχολούνται με 30 ωρομίσθιο τοποθετούνται, με το διορισμό τους, σε οργανική θέση στην αρχική βαθμίδα της κλίμακας της θέσης αυτής, ανεξάρτητα από το ύψος των απολαβών που έπαιρνανως ωρομίσθιοι. 35
- Ενόψει των πιο πάνω, λυπούμαι να σας πληροφορήσω ότι δεν μπορεί να ικανοποιηθεί το αίτημα σας όπως τοποθετηθείτε σε βαθμίδα πιο ψηλή από την αρχικήτηςκλίμακαςτηςθέσηςσας." 40 Η προσφυγή στρέφεται εναντίον της απόφασης που περιέχεται στην πιο πάνωεπιστολή. 4556 4ΑΛΛ Τσιηπήςν.Υπ. Οικονομικών κ,α.(Αρ.2) Πογιατξής, Δ. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του Αιτητή πρόβαλε δύο ισχυρισμούς γι'ακύρωση της επίδικης απόφασης. Ο πρώτος ισχυρισμός του αφορά την Εγκύκλιο με αρ.503, ημερομηνίας 7/7/1979,στην οποία βασίστηκε η απόρριψη 5 του αιτήματος του Αιτητή. Η θέση του ευπαίδευτου δικηγόρου του επί τουπροκειμένου είναι ότι η Εγκύκλιος αυτή είναι άκυρη εφόσο έχει νομοθετικό χαρακτήρακαι θα έπρεπε, ως εκ τούτου, να είχε δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, αλλά δε 10 δημοσιεύτηκε. Έκανε αναφορά στο άρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, και στην υπόθεσηΙωάννης Χατζηπαύλου ν, ' Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, (Προσφυγήαρ.927/88-απόφαση ημερομηνίας 17/1/1991). Η ευπαίδευτηδικηγόρος της Υπηρεσίας ισχυρίστηκε ότι η 15 εν λόγω Εγκύκλιος δεν είναι επίσημο έγγραφο ούτε έχει νομοθετικό περιεχόμενο ώστε να απαιτείται δημοσίευση της, είναι απλώς καθοδηγητικού περιεχομένου, δεν εκδόθηκε με νομοθετική εξουσιοδότηση και δεν συνιστά κανονιστική πράξη.Έκανε αναφοράστο σύγγραμμα του 20 Παπαχατζή "Σύστημα του Ισχύοντος στην Ελλάδα Διοικητικού Δικαίου" και στην υπόθεση Κυριακή Καλλένου ν. Δημοκρατίας, (Προσφυγή αρ. 610/89 απόφασηημερομηνίας9/5/1990). 25 30 Το άρθρο 7του περί Ερμηνείας Νόμου,Κεφ.1, προνοεί τα εξής: "
- Every Law and public instrument made or issued under any Law or otherlawful authority andhavinglegislativeeffect shall be published in the Gazette andunlessit be therein otherwise provided shall take effect and come into operation on the date of such publication and shall be judicially noticed." 35 "Public instrument" ορίζεται στο άρθρο 2 του ίδιου Νόμου ως εξής: "Tublic instrument' means any Order in Council, order, proclamation, regulations, rules, bye-laws, notice, or register made, issued or kept under the authority of any Law". Από τοκείμενο των πιοπάνωδιατάξεωντου 40 περί Ερμηνείας Νόμου,Κεφ.1,πουεπικαλείται ο Αιτητής, προκύπτει ότι "επίσημα δημόσια έγγραφα" χρήζουν δημοσίευσης μόνο στην περίπτωση που είναι νομοθετικής 4557 Πογιατζής, Λ. Τσιππήςν.Υπ. Οικονομικώνκ.α.(Αρ.2)
(1992)φύσης και εκδίδονται με νομοθετική εξουσιοδότηση. Σχετικήεπίτουπροκειμένουείναικαιηυπόθεση Κυριακή Καλλένου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), στην οποία τονίστηκε ότι ο Οδηγός δεν είναι κανονιστική πράξη και δεν εμπίπτει στην κατηγορίατων "publicinstruments" που 5 επιβάλλεται η δημοσίευση τους με βάση το άρθρο 7 του περίΕρμηνείας Νόμου. Ημελέτη τουπεριεχομένουτηςεπίδικηςΕγκυκλίουκαι των αυθεντιών στις οποίες αναφέρθηκανοι ευπαίδευτοι 10 δικηγόροι των διαδίκων με οδήγησαν στα πιο κάτω συμπεράσματα: Από την επίδικη Εγκύκλιο ελλείπει το στοιχείο του κανόνα δικαίου. Η φύση της είναι αποκλειστικά 15 καθοδηγητική. Με αυτή δεν ιδρύθηκαν ούτε νέες υποχρεώσεις ούτε νέα δικαιώματαδημοσίων υπαλλήλων έναντι της Διοίκησης. Συνιστά διοικητική πρακτικήκαι τίποτεπερισσότερο. Οισχυρισμός ότι χρήζει δημοσίευσης για τους λόγους που έχουν προβληθεί απορρίπτεται ως 20 αβάσιμος. Ο δεύτερος και τελευταίος νομικός ισχυρισμός του Αιτητή εναντίον της νομιμότητας της επίδικης απόφασης είναι ότι "καθίσταται θύμα άνισης μεταχείρισης 25 συγκριτικά μεεκείνους πουευρίσκονταιστην ίδιαθέση με εκείνη που ευρίσκετο ο αιτητής πρίν την παρούσα του θέση". Ο ισχυρισμός αυτός είναι επίσης αβάσιμος.Δεν χωρεί 30 σύγκριση μεταξύ ανόμοιων καταστάσεων. Υπάρχει ουσιώδης διαφορά μεταξύ των όρων απασχόλησης της θέσης ωρομίσθιου Αχθοφόρου/Κλητήρα, που κατείχε ο Αιτητής, αφ' ενός, και των όρων απασχόλησης της νέας θέσης στην οποία διορίστηκε από 1/2/1990, αφ*ετέρου, 35 ώστε να επιτρέπεται η διαφορετική μεταχείριση στη μισθοδοσία των κατόχων των εν λόγω θέσεων, για την οποία παραπονείται ο Αιτητής. Η προσβαλλόμενη διαφοροποίησηείναι,ως εκ τούτουαπόλυταλογική. Υπό τις περιστάσεις, ο ισχυρισμός του Αιτητή για παράβαση 40 τηςαοαήςτης ισότηταςπουδιασφαλίζεταιμετοάρθρο28 τουΣυντάγματος δενέχειτεκμηριωθεί καιαπορρίπτεται. 4558 4 ΑΛΛ. Τσιππήςν.Υπ. Οικονομικώνκ.α.(Αρ.2) Πογιατζης,Δ. Εφόσον το Σχέδιο Υπηρεσίας της επίδικης θέσης δεν προνοεί οτιδήποτε αναφορικά με τη βαθμίδα των συνδυασμένων μισθοδοτικών κλιμάκων στην οποία πρέπει να τοποθετηθεί ο Αιτητής, και εφόσο η πάγια τακτική της Υπηρεσίας είναι η τοποθέτηση όλων των πρωτοδιοριζόμενων στην αρχική βαθμίδα της μισθοδοτικής κλίμακας της θέσης, το ολιγότερο που μπορεί να λεχθεί για την προσβαλλόμενη απόφαση, είναι ότι ήτανεύλογα επιτρεπτήστην Υπηρεσία. 10 Η προσφυγή, ως εκ τούτου, αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Η επίδικη απόφαση επικυρώνεται. Ο Αιτητής να πληρώσει στη Δημοκρατία το ίδιο ποσό εξόδων που η Δημοκρατία καταδικάστηκε να πληρώσει 15 σ'αυτόν μετην απόφασημουημερομηνίας 31/12/1992, που εκδόθηκε στην ίδια αυτή προσφυγή, στην οποία έχω ήδη αναφερθεί. Η προσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 4559