clr/1992/1992_4_4563.pdf

(1992)απόφασηήτανάκυρηγιατί: (α) Παραβιάστηκετο δεδικασμένο γιατί η Ε.Ε.Υ. έλαβε υπόψη τη σύσταση της συμβουλευτικής επιτροπής ως είχε παρόλο που η απόφαση την θεώρησε τρωτή λόγω πλημμελούς έρευνας. ΠεραιτέρωηΕ.Ε.Υ.στηρίχτηκε σε δικήτης έρευνακατάπαράβαση των διατάξεων των εδαφίων

(2)και

(3)του Αρθρου 35Β του Περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου αρ. 10/69 όπως τροποποιήθηκε μετο Αρθρο7τουΝ. 65/87. 5 (β) Οι συστάσεις εν θάπρεπε να ληφθούν υπόψη μια και είχαν συνακυρωθεί με την απόφασητου δικαστηρίου. Ηδιαπίστωση της Ε.Ε.Υ. κατά την επανεξέταση ότι όλοι οι υποψήφιοι ήταν ικανοί γνώστες μιας των επικρατέστερων ευρωπαϊκών γλωσσών βασίστηκε στις παλιές^λλά άκυρεςσυνεντεύξεις. 15 (γ) Ο αιτητής υπερείχε του ενδιαφερόμενου μέρους σε αρχαιότητακαθώςκαισετίτλους σπουδών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την προσφυγή, 20 αποφάσισε ότι:

(1)Είναι αλήθεια ότι παρά το ακυρωτικό αποτέλεσμα που εκτείνεται και στην κρίση της συμβουλευτικής δεν ζητήθηκε απ' αυτή να διεξάγει έρευνα και να ασκήσει τις 25 αρμοδιότητες της. Αντίθετα, όπως προεκτάθηκε, έδρασε μόνον η Ε.Ε.Υ. χωρίς τη σύμπραξη της συμβουλευτικής. Πρέπει να λεχθεί απερίφραστα ότι η αντιμετώπιση αυτή ήταν λανθασμένη και δεν μπορεί να τύχει επιδοκιμασίας. Με έχει όμως προβληματίσει σοβαρά η νομολογιακή αρχή 30 που διασφαλίζει το κύρος διοικητικής πράξης στην περίπτωση που η παράβαση του τύπου - όπως είναι η μη επανάληψη της διαδικασίας από τη συμβουλευτική - δεν μπορεί εκ των πραγμάτωννα επηρεάσει το περιεχόμενο της πράξης, που εδώ υπό οποιεσδήποτε συνθήκες φαίνεται να 35 ήταναναπόφευκτη. Με βοήθησε στο σημείο αυτό η απόφαση της Ολομέλειας στις Α.Ε. 999 & 1001, Ηλιάδης&Άλλοςν. Χριστοφή ημερ. 17/1/91και ιδιαίτεραταπαρακάτωσχετικά: 4 'Το ερώτημα που ανακύπτειως προς την έκθεσηαυτήείναι αν η παρατυπίαπου σημειώθηκε, υπό τις περιστάσεις που ήδη εκθέσαμε, ισοδυναμεί με παράβαση ουσιώδους τύπου. Η διάκριση των τύπων σε ουσιώδεις και μη αντανακλά 45 4564 ^ 10 4 ΑΛΛ. 5 10 Πρέζαςν.Δημοκρατίας άμεσα στο κύρος της διοικητικής πράξης. Ο ουσιαστικός τύποςαποτελεί εγγύηση καισυνάμακατοχυρώνει τηνουσία δικαιώματος στη δοσμένη περίπτωση. Γι' αυτό η παράβαση διατυπώσεων κατά την έκδοση της διοικητικής πράξη ή κατά την προπαρασκευαστική διαδικασία (όπως είναι η υπηρεσιακή έκθεση) που οδηγεί στην έκδοση της, αποτελεί λόγο ακυρότητας. Το αποφασιστικό κριτήριο του διαχωρισμούτων τύπων σεουσιώδεις καιεπουσιώδεις,που έγινε δεκτό και εφαρμόζει η νομολογία μας, είναι η ενδεχόμενη επίδρασητης μητήρησης τους στο περιεχόμενο της πράξης". Ηκατάληξητου είναι ότι ηπαρατυπία που σημειώθηκε δεν επάγεταιακυρότητατουπροβιβασμού. 20 25 3" 3* 40

(2)Οι δεύτεροι ισχυρισμοί του αιτητή ξεκινούν από λανθασμένηβάση.Ηαπόφασηακύρωσετην προαγωγή γιατί διαπιστώθηκεπωςδενέγινε ηδέουσα έρευνασχετικά μετην μετεκπαίδευση του ενδιαφερόμενου προσώπου, όπως προβλέφθηκεαπότην παράγραφο 2του σχεδίουυπηρεσίας. Δεν έχει όμως προκύψει παράβασητου δεδικασμένου.Γιατί το θέμα της γλώσσας (παράγραφος 6 του σχεδίου υπηρεσίας) δεν αποτέλεσε αντικείμενο δικαστικής έρευνας. Η υποχρέωση της διοίκησης να συμμορφωθεί με την ακυρωτική απόφαση συνίστατο και εξαντλείτο στη διερεύνηση του προσόντος της παραγράφου2. Οτιδήποτε άλλο θαβρισκότανέξω από ταπλαίσιατης επανεξέτασης.

(3)Ο αιτητής στηρίζει την αρχαιότητα του κατά την περίοδο που κατείχε τη θέση τεχνολόγου και όχι στην αμέσως προηγούμενη από την επίδικη. Πρόκειται για τη θέση βοηθού διευθυντή σχολείων μέσης εκπαίδευσης στην οποία ο μεν ενδιαφερόμενος είχε προαχθεί στις 15/11/81 ενώ ο άλλος την 1/9/87.Ως εκ τούτου διαπιστώνεται συντριπτική υπεροχή του ενδιαφερομένου κατά 6 χρόνια. Ούτε ο ισχυρισμός για υπεροχή σε τίτλους σπουδών έχει θεμελιωθεί μιακαιτο μεταπτυχιακό τουαιτητή(ΜΑ Educa­ tion Ohio State University Columbus) δεν αποτελεί επιπρόσθετο προσόν ή προσόν που σχετίζεται με τα καθήκοντατης θέσης. Είναιαπλώς ένααπότα απαιτούμενα προσόνταγιαδιορισμό στην επίδικη θέση. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 4565 Πρέζας ν. Δημοκρατίας

(1992)Αναφερόμενες υποθέσεις: Ιατρού ν.Ε.Ε.Υ.

(1991)4(A)ΑΛΛ. 31425 Ηλιάδης &Αλλη ν.Χριστοφή

(1991)3ΑΛΛ. 25' Δημοκρατία ν. Πιτσιλλίδη & Αλλου

(1990)3ΑΛΛ. 4330Δημοκρατία ν.Πανταζή

(1991)3ΑΛΛ. 47- Δρονσιώτηςν.ΔήμουΛατσιών

(1992)3ΑΛΛ.437. 10 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής 15 Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας με την οποία επαναδιόρισε το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Επιθεωρητή Α' στη μέση τεχνική εκπαίδευση αναδρομικά από 6-10-88 αντί του αιτητή. 20 Λ. Σ.Αγγελίδης,γιατον αιτητή. Ε. Λοϊζίδον (Κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για την καθ'ηςη αίτηση. Μ.Παπωζέτοον, γιατοενδιαφερόμενο μέρος. Cur.adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Η 30 διαδικασία αυτή είναι επακόλουθο της προσφυγής αρ. 929/88, που αφορούσε την προαγωγή του κ. Ζαχαρία Κοΰντουρου στη θέση Επιθεωρητή Α' στη μέση τεχνική εκπαίδευση, ο οποίος είναι ενδιαφερόμενο μέρος και στην κρινόμενη υπόθεση. Το δικαστήριο στην πρώτη προσφυγή 35 του αιτητή (929/88) ακύρωσε την απόφασητης Επιτροπής ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας (Ε.Ε.Υ. ήΕπιτροπή) ημερομηνίας 4/10/88 μετηνοποίαείχε προάξειτονκ.Κούντουρο. Ο λόγος της απόφασης ήταν πως η Επιτροπή και 40 προηγουμένως η συμβουλευτική επιτροπή δεν προέβησαν σε κατάλληλη έρευνα αναφορικά με προσόν του προαχθέντα, με βάση το οποίο κρίθηκε ότι πληρούσε την 4566 25 4 Λ.Λ.Λ. Πρέζαςν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. παράγραφο 2 του σχεδίου υπηρεσίας, που καθόριζε τα απαιτούμενα για κατάληψη της θέσης προσόντα. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, υποψηφιότητα μπορούσαν να θέσουν όσοι είχαν μεταπτυχιακή εκπαίδευση για ένα 5 τουλάχιστο χρόνο στα παιδαγωγικά ή σε σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης θέμα. Ενώ σύμφωνα με τη σημείωση 2 το δικαίωμα υποψηφιότητας καλύπτει και εκείνους οι οποίοι δεν κατείχαν μεν τέτοιο προσόν, αλλά θα είχαν υποχρέωση να το αποκτήσουν μέχρι 31/12/90 σε 10 περίπτωση διορισμού τους.Συνακόλουθα,όπως δέχθηκεη ακυρωτική απόφαση, η πλημμελής γνώση οδήγησε σε πεπλανημένη πράξη "που εκδόθηκε με υπόβαθρο πραγματικά γεγονότα τα οποία δεν αντιστοιχούν σε ότι έπρεπε νααποτελεί τηνόμιμη βάσητης". 15 Τη δικαστική απόφαση ακολούθησε επανεξέταση του θέματος που έγινε, όπως αναφέρει το σχετικό πρακτικό της Ε.Ε.Υ., στο πλαίσιο που χάραξε η απόφαση και με βάση τα δεδομένα που υπήρχαν κατά τον κρίσιμο χρόνο 20 (4/10/88). Στις 19/4/91 η Ε.Ε.Υ. διόρισε πάλιν τον ενδιαφερόμενο. Η προαγωγή του είχε αναδρομική δύναμη από 6/10/88, την ημερομηνία δηλαδή της προηγούμενης προαγωγής που ακυρώθηκε. Ο επαναδιορισμός του προσβάλλεται τώρα με τη νέα 25 προσφυγή σαν παράνομος και άκυρος. Η κριτική του δικηγόρου του αιτητή επικεντρώθηκε βασικά στον τρόπο διεξαγωγής της επανεξέτασης που, όπως ουσιαστικά υπέβαλε, εκμηδενίζει το κύρος της και 30 επιφέρει ακυρότητατης προαγωγής.Ηεισήγησηείναι πως παραβιάσθηκε το δεδικασμένο που δημιούργησε η ακυρωτική απόφαση. Γιατί η Ε.Ε.Υ. έλαβε υπόψη τη σύσταση της συμβουλευτικής επιτροπής (7/9/88) που ήδηη απόφασηθεώρησετρωτήλόγωπλημμελούς έρευνας. 35 Η Ε.Ε.Υ., παραπέρα, στηρίχθηκε στη δική της έρευνα που αντιβαίνει προς τις διατάξειςτων εδαφίων

(2)και

(3)του άρθρου 35 Β του περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου αρ. 10/69, όπως τροποποιήθηκε με το 40 άρθρο 7 του Ν.65/87. Διευκρινίζεται ότι με τις πρόνοιες αυτές ανατέθηκε η αρμοδιότητα καταρτισμού του καταλόγου των προσοντούχων υποψηφίων - με βάση τα δεδομένα του οικείου σχεδίου υπηρεσίας - (εδ. 2) και 4567 Νικήτας,Δ. Πρέζας ν.Δημοκρατίας

(1992)άλλου καταλόγου των υποψηφίων που συστήνει η συμβουλευτική υπό το πρίσμα των τριών θεσμοθετημένων κριτηρίων και με αλφαβητική σειρά, αιτιολογώντας συγχρόνως τησύσταση ή μησύσταση των υποψηφίων.Για την ορθότητα των θέσεων του ο συνήγορος παρέπεμψε 5 στην απόφασηαρ. 164/90,Λονκά Ιατρού v. Ε.Ε.Υ., ημερ. 26/9/

1. Η συμβουλευτική επιτροπή, όπως φανερώνουν τα στοιχεία, επέλεξε 4 μόνο υποψήφιους από τους οποίους 10 έπρεπε να συστήσει και όντως σύστησε τους τρεις. Οι υπόλοιποι αποκλείστηκαν γιατί διαπιστώθηκε πως δεν είχαν τα απαιτούμενα προσόντα. Η συμβουλευτική σύστησε εκτός των διαδίκων και τον κ. Χρ. Αδάμου. Ο τέταρτος υποψήφιος υστερούσε, σύμφωνα με ταστοιχεία, 15 σε όλα τα πεδία και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες δεν θα μπορούσε νααποσπάσει σύσταση για ναπεριληφθεί στους τρεις. Η ίδια η Επιτροπή διαπίστωσε κατά την επανάκριση 20 ότι ο ενδιαφερόμενος πράγματι δεν είχε μεταπτυχιακή εκπαίδευση και επομένως δεν πληρούσε τον όρο 2 του σχεδίου υπηρεσίας. Όμως διέθετε όλα τα άλλα προσόντα καιπαρόλο πουδεν διέθετε μεταπτυχιακήεκπαίδευσηείχε δικαίωμα υποψηφιότητας,σύμφωνα με τη σημείωση
2. Ας 25 σημειωθεί εδώ ότι για τον ίδιο λόγο ησυμβουλευτική είχε αρχικά συστήσει τον κ. Αδάμου παρότι δεν είχε το μεταπτυχιακό. Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω το 30 μέρος της απόφασης που εμπεριέχει την αιτία της ακύρωσης και συνάμα οριοθετεί το πλαίσιο του δεδικασμένου. "Από το κείμενο στο σύνολο του συνάγεται ότι η 35 Επιτροπή πήρε σαν δεδομένο ότι ο τίτλος M.Sc. Πανεπιστημίου Μόσχας πληρούσε τον όρο 2 του σχεδίου υπηρεσίας. Περαιτέρω προκύπτει ότι και η Συμβουλευτική προηγουμένως είχε σιωπηρά καταλήξει στο αυτό συμπέρασμα. Ωστόσο αν διεξαγόταν 40 στοιχειώδης έρευνα θα φανέρωνε ότι ο τίτλος αυτός ήταν το τυπικό προσόν που χρειαζόταν για να πρωτοδιοριστεί σαν καθηγητής και τίποτε άλλο. Ενώ 4568 4 Α.Α.Δ. Πρέζας ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. το πτυχίοτης ΠΑΚ δεν αφορά τημέση εκπαίδευση." Είναι αλήθεια ότι παρά το ακυρωτικό αποτέλεσμα που εκτείνεται και στην κρίση της συμβουλευτικής δεν 5 ζητήθηκε απ' αυτή να διεξάγει έρευνα και να ασκήσει τις αρμοδιότητες της. Αντίθετα, όπως προεκτέθηκε, έδρασε μόνον η Ε.Ε.Υ. χωρίς τη σύμπραξη της συμβουλευτικής. Πρέπει να λεχθεί απερίφραστα ότι η αντιμετώπιση αυτή ήταν λαθασμένη και δεν μπορεί να τύχει επιδοκιμασίας. 10 Με έχει όμως προβληματίσει σοβαρά ηνομολογιακή αρχή που διασφαλίζει το κύρος διοικητικής πράξης στην περίπτωση που ηπαράβασητου τύπου -όπως είναι η μη επανάληψη της διαδικασίας από τη συμβουλευτική - δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να επηρεάσει το περιεχόμενο 15 της πράξης, που εδώ υπό οποιεσδήποτε συνθήκες φαίνεταιναήταναναπόφευκτη. Με βοήθησε στο σημείο αυτό η απόφαση της Ολομέλειας στις Α.Ε. 999, 1001, Ηλιάδης & Αλλος ν. 20 Χριστοφή, ημερ. 17/1/91 και ιδιαίτερα τα παρακάτω σχετικά: 25 30 35 40 "Το ερώτημα που ανακύπτει ως προς την έκθεση αυτή είναι αν η παρατυπία που σημειώθηκε, υπό τις περιστάσεις που ήδη εκθέσαμε, ισοδυναμεί με παράβασηουσιώδους τύπου. Ηδιάκριση των τύπων σε ουσιώδεις και μη αντανακλά άμεσα στο κύρος της διοικητικής πράξης. Ο ουσιαστικός τύπος αποτελεί εγγύηση και συνάμα κατοχυρώνει την ουσία δικαιώματος στη δοσμένη περίπτωση. Γιαυτό η παράβαση διατυπώσεων κατά την έκδοση της διοικητικής πράξης ή κατά την προπαρασκευαστική διαδικασία (όπως είναι η υπηρεσιακή έκθεση) που οδηγεί στην έκδοση της, αποτελεί λόγο ακυρότητας.Το αποφασιστικόκριτήριο του διαχωρισμού των τύπων σε ουσιώδεις και επουσιώδεις, που έγινε δεκτό και εφαρμόζει η νομολογία μας, είναι η ενδεχόμενη επίδραση της μη τήρησης τους στο περιεχόμενο της πράξης." Η απόφαση Λ. Ιατρού, ανωτέρω, δεν τυγχάνει εφαρμογής. Αφορά διαφορετικά γεγονότα και άλλες διατάξεις του νόμου σύμφωνα με τις οποίες η 4569 Νικήτας,Α. Πρέζαςν.Δημοκρατίας

(1992)συμβουλευτική επιτροπή συστήνει με σειρά προτεραιότητας και όχι αλφαβητική, όπως είναι η παρούσα περίπτωση, κάτω από το άρθρο 35 Β

(3),αφού προβεί σε αριθμητική αποτίμηση σε μονάδες των τριών κριτηρίων για τον κάθε υποψήφιο του διδακτικού 5 προσωπικού (35 Β

(4)(α), (β), (γ)). Ενώ η Επιτροπή δικαιούται να αυξήσει με αιτιολογημένη απόφαση της κατά5 τις μονάδεςυποψηφίου. Ηκατάληξημου είναι ότι ηπαρατυπία που σημειώθηκε 10 δενεπάγεταιακυρότητατουπροβιβασμού. Η δεύτερη εισήγηση του αιτητή είναι ότι οι συστάσεις των υποψηφίων κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη μια και συνακυρώθηκαν και 15 εξαφανίσθηκαν με την απόφαση του δικαστηρίου. Η διαπίστωση της Ε.Ε.Υ. κατά την επανεξέταση ότι όλοι οι υποψήφιοι ήταν καλοί γνώστες μιας των επικρατέστερων ευρωπαϊκών γλωσσών βασίστηκε κυρίως στις παλιές αλλά άκυρες συνεντεύξεις χωρίς έρευνα. 20 Δεν πρόκειται να αναλύσω περαιτέρω τα εκατέρωθεν επιχειρήματα γιατί ξεκινούν, πιστεύω, από λανθασμένη βάση. Η απόφαση ακύρωσε την προαγωγή γιατί διαπιστώθηκε πως δεν έγινε η δέουσα έρευνα σχετικά με 25 την μετεκπαίδευση του ενδιαφερόμενου προσώπου, όπως προβλέφθηκε από την παράγραφο 2 του σχεδίου υπηρεσίας. Δεν έχει όμως προκύψει παράβαση του δεδικασμένου. Γιατί το θέματης γλώσσας (παράγραφος6 του σχεδίου υπηρεσίας) δεν αποτέλεσε αντικείμενο 30 δικαστικής έρευνας. Η υποχρέωση της διοίκησης να συμμορφωθεί με την ακυρωτική απόφαση συνίστατο και εξαντλείτο στη διερεύνηση του προσόντος της παραγράφου

1. Οτιδήποτε άλλο θαβρισκόταν έξω απότα πλαίσια της επανεξέτασης. (Α.Ε. 1086 Δημοκρατία ν. 35 Αλέκου Πιτσιλλίδη & Αλλον, ημερ. 13/12/90, Α.Ε. 1018 Αημοκρατία ν. Πανταζή, ημερ. 17/1/91, Α.Ε. 1390 Εύης άρονσιώτηςν.ΑήμονΑατσιών, ημερ.17/9/92). Τέθηκε τέλος θέμα υπεροχής του αιτητή απέναντι στον 40 ενδιαφερόμενο αναφορικά με την αρχαιότητα και τα προσόντα του. Ο αιτητής στηρίζει την αρχαιότητα του κατά την περίοδο πουκατείχε τη θέσητεχνολόγου και όχι 4570 4ΑΛΛ. Πρέζαςν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. στηναμέσωςπροηγούμενηαπότηνεπίδικη.Πρόκειταιγια τη θέση βοηθού διευθυντή σχολείων μέσης εκπαίδευσης στην οποία ο μέν ενδιαφερόμενος είχε προαχθεί στις 15/11/81 ενώ ο άλλος την 1/9/
2. Ως εκ τούτου 5 διαπιστώνεται συντριπτική υπεροχή του ενδιαφερομένου κατά6χρόνια.Ούτεο ισχυρισμός γιαυπεροχήσε τίτλους σπουδών έχει θεμελιωθεί μια και το μεταπτυχιακό του αιτητή (ΜΑ Education Ohio State University Columbus) δεν αποτελεί επιπρόσθετο προσόν ή προσόν που 10 σχετίζεται με τα καθήκοντατης θέσης. Είναι απλώς ένα απότααπαιτούμεναπροσόνταγιαδιορισμό στηνεπίδικη θέση. Η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται χωρίς 15 έξοδα. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 4571