4 ΑΛΛ. 7Δεκεμβρίου, 1992 [ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 146 ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ CH.Ζ.INTER TRAFFICLTD, Αιτητές, v. ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ * Καθ'ης ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 959/91). Διοικητική Πράξη — Αιτιολογία — Απαραίτητη για να καθίσταται δυνατός ο δικαστικός έλεγχος — Ασαφείς γενικότητες που επαναλαμβάνουν τις νομοθετικές πρόνοιες δεν μπορούν να αποτελούν επαρκή αιτιολογία. 5 10 Ανάμεσα στους ισχυρισμούς που πρόβαλε η αιτήτριαεταιρεία προς υποστήριξη της προσφυγής της κατά της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών να απορρίψει ιεραρχική προσφυγή της ήταν και ο ισχυρισμός ότι η επίδικη απόφαση ήταν αναιτιολόγητη καθ' ότι επαναλάμβανεαπλώς πρόνοιες τουΝόμου καιδενσυμπληρώνετο από ταστοιχεία τουφακέλου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: .15 20 25 Ηαιτιολογία μιας διοικητικής απόφασηςπρέπει ναπεριέχεται έστω και περιληπτικώς, αλλά σαφώς και εξειδικευμένα στο σώμα της διοικητικής απόφασης. Από την άλλη, τα στοιχεία του φακέλου μπορούν να την συμπληρώνουν. Ασαφείς γενικότητες που επαναλαμβάνουν τις σχετικές νομοθετικές πρόνοιες δεν μπορούνναθεωρηθούνότι αποτελούν επαρκή αιτιολογία. Η αναφορά στην απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής στην παράγραφο (γ)του Αρθρου 18
(4)του Νόμουδείχνει καθαρά ότι ο κύριος λόγος που απερρίφθη η Ιεαρχική Προσφυγή είναι το τι 4591 Ch.Ζ.InterTraffic Ltdv.Δημοκρατίας
(1992)αναφέρεται στην παράγραφοαυτή, δηλαδή ο βαθμός στον οποίο είναι πιθανόν ότι ο αιτητής θα μπορεί να παρέχει ασφαλείς, συνεχείς και τακτικές μεταφορικές υπηρεσίες. Εξετάζοντας τα στοιχεία που είχε ενώπιον της η Αρχή προκύπτει καθαράότι τίποτε δεν υπήρχε ενώπιον της,πουνα δείχνει ποιες ήταν οι 5 πιθανότητες παροχής ασφαλών, συχνών και τακτικών μεταφορικών υπηρεσιών απότην Αιτήτρια. Ωςεκ τούτου είναι φανερό ότι η μόνη αιτιολογία πουυπάρχει σχετικά μετο λόγο αυτό τηςαπόρριψης τηςΙεραρχικής Προσφυγής που είναι, όπως ανάφερα πιο πάνω και ο κύριος λόγος απόρριψης της,όπως 10 προκύπτει απότην απόφαση πουκοινοποιήθηκε στην Αιτήτρια Εταιρεία, είναι απλώς και μόνο τολεκτικό του Νόμου,γιατίδεν υπήρχαν οποιαδήποτεάλλα στοιχεία ενώπιον της Αρχής, με βάση ταοποίαναείχε ασκήσει τηδιακριτικήτης ευχέρεια. 15 Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: AlonaCo-OperativeSocietyv.Republic
(1986)3C.L.R. 222- 20 Πολυδώρου και Αλλος v.Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου
(1989)3(Δ) Α.ΑΛ.
- Προσφυγή. 25 Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η Αίτηση με την οποία απορρίφθηκε Ιεραρχική Προσφυγή των αιτητών εναντίον απόφασης της Αρχής Αδειών, με την οποία απέρριψε αίτηση τους γιαχορήγηση σ' αυτούς 30 τεσσάρων αδειών οδικής χρήσης για οχήματα διεθνών μεταφορών. Σ.Καραπατάκης, γιατους αιτητές. 35 Μ. Τοιόππα, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ'ων η αίτηση. Cur.adv. vult. 40 ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.:Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την προσφυγή τηςη Αιτήτρια Εταιρεία προσβάλλει την απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση πουκοινοποιήθηκε σε 4592 4 ΑΛΛ. Ch. Ζ.InterTraffic Ltd v. Δημοκρατίας Αρτεμης, Δ. αυτή στις 13.9.91, με την οποία απορρίφθηκε Ιεραρχική Προσφυγή της εναντίον απόφασηςτης Αρχής Αδειών,που απέρριψε αίτηση της για χορήγηση σε αυτή τεσσάρων αδειών οδικήςχρήσης για οχήματαδιεθνών μεταφορών. 5 Η Αιτήτρια Εταιρεία συστάθηκε ως Εταιρεία στις 21.8.89 και με αιτήσεις της στην Αρχή αδειών ημερ. 28.7.89 ζήτησε τη χορήγηση των πιο πάνω αδειών. Ο Επαρχιακός Ελεγκτής Μεταφορών Λευκωσίας ετοίμασε 10 σχετική έκθεση, ημερ.9.10.89(Παράρτημα3στην Ένταση) και ακολούθως η Αρχή Αδειών αποφάσισε στις 21.10.89 να καλέσει την Εταιρεία για υποβολή των παραστάσεων της. Στη συνεδρία της που έγινε στις 18.11.89 άκουσε παραστάσεις εκ μέρους της αιτήτριας και αφού εξέτασε 15 τις αιτήσεις, τόσο της αιτήτριας όσο και άλλων που είχαν υποβληθεί σ' αυτή, στη συνεδρία της ημερ. 17.2.90, απέρριψε τις αιτήσεις της Αιτήτριας Εταιρείας. Εναντίον της πιο πάνω απόφασης η αιτήτρια άσκησε Ιεραρχική Προσφυγή στις 5.4.90 (Παράρτημα8). Σε συνεδρία της 20 ημερ.22.7.89ηΑναθεωρητική ΑρχήΑδειών απέρριψε την ΙεραρχικήΠροσφυγήκαικοινοποίησε την απόφασητης με επιστολή ημερ. 13.9.
- Ας σημειωθεί ότι η αιτήτρια εταιρεία ουδέποτε 25 προσέβαλε την αρχική απόφασητης Αρχής που απέρριψε την αίτηση της, και υπό κρίση σήμερα είναι μόνο η απόρριψη της Ιεραρχικής της Προσφυγής. Έτσι, το μόνο θέμα που έχω να αποφασίσω είναι αν καλώς ή κακώς απερρίφθη η Ιεραρχική Προσφυγή της αιτήτριας και το 30 κατά πόσο ήταν ορθή η απόφαση να εκδοθούν άδειες σε άλλους και όχι στην Αιτήτρια αρχικώς, δεν αποτελεί επίδικοθέμαστην παρούσα προσφυγή. Οι βασικοί λόγοι που πρόβαλε η Αιτήτρια στην 35 προσφυγή της για ακύρωση της απόφασηςείναι (α)πλάνη περί τα πράγματα, (β) αναιτιολόγητη και/ή πλημμελώς αιτιολογημένη απόφαση,(γ) κακή ερμηνεία και εφαρμογή του Νόμου 9/82, (δ) υπέρβαση και/ή κατάχρηση εξουσίας και (ε) παραβίαση της αρχής της ισότητας που 40 διαφυλάσσεται μετοάρθρο28 τουΣυντάγματος. Θα εξετάσω κατά πρώτο το δεύτερο επιχείρημα των Αιτητών, δηλαδή τολόγοτης μηύπαρξηςαιτιολογίας. 4593 Αρτεμης,Δ. Ch. Ζ.InterTraffic Ltd v. Δημοκρατίας
(1992)Η αιτιολογία μιας διοικητικής απόφασης πρέπει να περιέχεται έστω και περιληπτικώς, αλλά σαφώς και εξειδικευμένα στο σώμα της διοικητικής απόφασης. Από την άλλη, τα στοιχεία του φακέλου μπορούν να την συμπληρώνουν (Alona Co-Operatiye Society v. The Repu· 5 bile
(1986)3 C.L.R. 222). Στην απόφαση στις Προσφυγές 98/87 και 175/87, ΧριστάκηςΠολυδώρουκαι Άλλος ν. Επιτροπής ΣιτηρώνΚύπρου, ημερ. 21.10.89, αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 2450: 10 ..."Είναι νομολογημένο ότι οι διοικητικές αποφάσεις πρέπει να είναι αιτιολογημένες και ότι η αιτιολογία είναι απαραίτητη για να καθίσταται δυνατός ο δικαστικός έλεγχος (Ρ.Ε.Ο v. The Republic
(1965)3 C.L.R. 27). 15 Είναι επίσης νομολογημένο ότι ασαφείς γενικότητες που επαναλαμβάνουν τις σχετικές νομοθετικές πρόνοιες δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι αποτελούν επαρκή αιτιολογία (Petrondas v. The Republic
(1969)3 C.L.R. 20 214)." Το άρθρο 18 των Περί Ρυθμίσεως Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων του 1982-1989 διέπει τα σχετικά με τη χορήγηση αδειών οδικής χρήσης διεθνών μεταφορών και το εδάφιο 25
(4)του άρθρου δημιουργεί υποχρέωση της Αρχής Αδειών κατά την άσκηση της διακριτικής της εξουσίας για χορήγηση αδειώνναλαμβάνει υπόψηταακόλουθα: "(α) Τας μεταφορικός ανάγκαςτας οποίας σκοπεί να 30 εξυπηρέτηση οαιτητής διάτης αιτουμένηςαδείας(β) την ύπαρξιν άλλων αδειούχων μεταφορικών επιχειρήσεων παρεχουσών τας αυτάς ή παρόμοιας μεταφορικός υπηρεσίας και τον βαθμόν επάρκειας και 35 τακτικότητος εις όν αιτοιαύταιυπηρεσίαι παρέχονται(γ) τον βαθμόν εις τον οποίον είναι πιθανόν ότι ο αιτητής θα δύναται να παρέχη ασφαλείς, συνεχείς και τακτικός μεταφορικός υπηρεσίας(δ) τας απολαβάς,τον χαρακτήρα και τους γενικούς 4594 40 4Α.Α.Δ. Ch.Ζ.InterTraffic Ltd v.Δημοκρατίας Αρτεμης,Δ. όρους απασχολήσεως των οδηγών και του άλλου προσωπικούτουαπασχολουμένου υπότου αιτητού* 5 (ε) την ανάγκην συντονισμού των διεθνών οδικών μεταφορών και αποφυγής επιβλαβούς ανταγωνισμού των αναμεμιγμένων εις τας τοιαύτας μεταφοράς προσώπων." Η απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής, με την οποία 10 απορρίφθηκε η Ιεραρχική Προσφυγή της Αιτήτριας Εταιρείας, που στάληκε σ' αυτή με επιστολή ημερ. 13.9.91, αναφέρεικατάλέξη ταακόλουθα: 15 "Από το σύνολο των ενώπιον μας στοιχείων δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι ο προσφεύγων πληροί τα κριτήρια του Νόμου και ιδιαίτερα το κριτήριο του άρθρου18
(4)(γ) του Νόμου για τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας και γι' αυτό η προσφυγή απορρίπτεται". 20 Ο συνήγορος της Αιτήτριας Εταιρείας υπέβαλε στο Δικαστήριο ότι η αιτιολογία αυτή είναι αόριστη και επαναλαμβάνει μόνο νομοθετικές πρόνοιες, στερούσα έτσι το Δικαστήριο της ευχέρειας της άσκησης τουδικαστικού 25 του ελέγχου. Από την άλλη, ο συνήγορος των Καθ'ων η Αίτηση υποστήριξε ότι τοπεριεχόμενο του εδαφίουτουάρθρουτου Νόμου, στο οποίο γίνεται αναφορά στην απόφαση, είναι 30 αρκετάκαθαρόκαι εξάλλου τα στοιχεία που είχε ενώπιον της η Αρχή (ίδε Παραρτήματα που επισυνάπτονται στην Ένσταση),ήσαν τέτοια που οφάκελος νασυμπληρώνει τα αιτιολογικά της διοικητικήςαπόφασης. 35 Είναι γεγονός ότι απότα στοιχεία που βρίσκονταν ενώπιον της Αρχής προέκυπτε καθαρά ποιες ήταν οι ανάγκες της Κύπρου γιατην έκδοση αδειών μεταφοράς αυτού του τύπου και έτσι,ανο μόνος λόγος, μεβάση τον οποίο απορρίφθηκε η προσφυγή της Αιτήτριας, ήταν η 40 ικανοποίηση των αναγκών από τις υφιστάμενες και εκδοθείσες άδειες, ίσως το Δικαστήριο ναμην μπορούσε να επέμβει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας της Αρχής σε βάρος της Αιτήτριας. Όμως, η αναφορά στην 4595 Αρτεμης, Δ. Ch. Ζ.InterTraffic Ltd v. Δημοκρατίας
(1992)απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής στην παράγραφο(γ) του άρθρου 18
(4)του Νόμου δείχνει καθαράότι ο κύριος λόγος που απερρίφθη η Ιεραρχική Προσφυγή είναι το τι αναφέρεται στην παράγραφοαυτή,δηλαδήο βαθμός στον οποίο είναι πιθανόν ότι ο αιτητής θα μπορεί να παρέχει 5 ασφαλείς, συνεχείς και τακτικές μεταφορικές υπηρεσίες. Εξετάζοντας τα στοιχεία που είχε ενώπιον της η Αρχή προκύπτει καθαρά ότι τίποτε δεν υπήρχε ενώπιον της, που να δείχνει ποιες ήταν οι πιθανότητες παροχής ασφαλών, συχνών και τακτικών μεταφορικών υπηρεσιών 10 από την Αιτήτρια. Ως εκ τούτου είναι φανερόν ότι η μόνη αιτιολογία που υπάρχει σχετικά με το λόγο αυτό της απόρριψης της Ιεραρχικής Προσφυγής που είναι, όπως ανέφερα πιο πάνω και ο κύριος λόγος απόρριψης της, όπως προκύπτει από την απόφαση που κοινοποιήθηκε 15 στην Αιτήτρια Εταιρεία, είναι απλώς και μόνο το λεκτικό του Νόμου,γιατί δεν υπήρχαν οποιαδήποτε άλλα στοιχεία ενώπιον της Αρχής, με βάση τα οποία να είχε ασκήσει τη διακριτική της ευχέρεια. Ενώ τέτοια στοιχεία υπήρχαν όσον αφοράτις ανάγκες για έκδοση αδειών μεταφοράς 20 (που και εν πάση περιπτώσει και σε αυτό τον τομέα φαίνεται ότι και πάλιν εκδόθηκαν 10 νέες άδειες σε άλλους αιτητές), η έλλειψη αιτιολογίας που βρίσκω ότι είναι καταφανής όσον αφορά το λόγο που καλύπτεται από την παράγραφο (γ) του εδαφίου
(4)του άρθρου 18 2 5 καθιστάτην απόφασητηςΑρχήςτρωτήκαιακυρωτέα. Ως εκ τούτου η προσφυγή επιτυγχάνει και η απόφαση ακυρώνεται με έξοδα υπέρτης Αιτήτριας Εταιρείας. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. 4596 30