(1992)8Δεκεμβρίου, 1992 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ Π. ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ, Αιτητής ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 676/90) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις προϊσταμένου — Ξεχωριστό στοιχείο χρίσης της αξίας των υποψηφίων — Παραγνώριση ή περιορισμένη βαρύτητα δίδεται στις συστάσεις που δεν συνάδουν με ταστοιχεία τωνφακέλων. Ο Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμος (Ν. 1/90) — Αρθρο 34
(10)— Καταγραφή στα πρακτικά και αιτιολόγηση της εντύπωσης αναφορικά με την απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις — Υιοθέτηση από την Επιτροπή των κρίσεων και αιτιολογίας του Γενικού Διευθυντή συνιστά συμμόρφωση με τις πρόνοιες του 10 Άρθρου34
(10). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Έκδηλη Υπεροχή — Απαιτείται απόδειξη έκδηλης υπεροχής για να δικαιολογείται επέμβαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά την άσκηση της 15 αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας προς ακύρωση της επίδικης προαγωγής, Διοικητική Πράξη — Αιτιολογία — Επάρκεια αιτιολογίας — Δυνατότητα άσκηση πλήρους και επαρκούς ελέγχου της 20 νομιμότητας τηςαπόφασηςαπό τοΑνώτατο Δικαστήριο. Προς υποστήριξητηςπροσφυγής τουκατά τηςπροαγωγήςτου ενδιαφερομένου μέρους στη θέση Διευθυντή Ψυχιατρικών Υπηρεσιών,οαιτητης ισχυρίστηκεότι: ^5 4604 4 ΑΛΛ. Χαραλαμπίδηςν. Δημοκρατίας α) Υπερείχεέκδηλατουενδιαφερόμενουμέρους. 5 β) Οι συστάσεις του Γενικού Διευθυντή βασίστηκαν αποκλειστικά στις προσωπικές συνεντεύξεις και βρίσκονταν σε αντίθεση μεταστοιχεία τωνφακέλων. 10 γ) Κατάπαράβασητου Αρθρου 34
(10)του Νόμουαρ. 1/90 δεν καταγράφηκε στα πρακτικά οποιαδήποτε αιτιολογία αναφορικά με την εντύπωση της Ε.Δ.Υ για την απόδοσητων υποψηφίων στη προφορικήεξέταση. δ)Έλλειψη επαρκούςαιτιολογίας. 15 20 25 30 35 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι: 1) Οι συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος αποτελούν ουσιώδες στοιχείο προσδιορισμού της αξίας των υποψηφίων και ξεχωριστό στοιχείο κρίσης της αξίας τους. Όταν όμως οι συστάσεις αυτέςδε συνάδουν με τα στοιχεία των φακέλων, πρέπει να παραγνωρίζονται ή να τους αποδίδεταιπεριορισμένη βαρύτητα. Ο ισχυρισμός ότι οι συστάσεις του Γενικού Διευθυντή βασίστηκαν αποκλειστικά στις προσωπικές συνεντεύξεις είναι εντελώς αβάσιμος. Αντικρούεται ευθέως από το περιεχόμενο των πρακτικών της συνεδρίας της ΕΔΥ ημερομηνίας 18/6/1990. Εξ ίσου αβάσιμος είναι και ο ισχυρισμός ότι η επίδικησύσταση βρίσκεται σε αντίθεση με τα στοιχεία των φακέλων. Ερεύνησα με προσοχή το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων και των φακέλων εμπιστευτικών εκθέσεων τόσο του Αιτητή όσο και του ΕνδιαφερόμενουΜέρους. 40 Απλή σύγκριση των πιο πάνω στοιχείων των φακέλων ως προς τα κριτήρια της αξίας, των προσόντων και της αρχαιότητας των διαδίκων, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η επίδικη σύσταση του Γενικού Διευθυντή είναι σύμφωνη με τα αντικείμενα στοιχεία των φακέλων και ο περί του αντιθέτουισχυρισμός τουΑιτητήείναιανυπόστατος. 45 2)Τοπρακτικό τηςσυνεδρίας της ΕΔΥ, ημερομηνίας 18/6/1990, αναφέρει ρητά ότι "η γενική εντύπωση όσον αφορά την απόδοση των υποψηφίων στην προφορική εξέταση στηρίχτηκε στο περιεχόμενο των απαντήσεων που έδωσαν, 4605 Χαοαλαμπιΰηςν.Δημοκρατίας
(1992)στη διατύπωση, ευθυκρισία και προσωπικότητα τους". Αναφέρει επίσης ότι η ΕΔΥ αξιολόγησε την απόδοση των υποψηφίων στην συνέντευξη "υπό το φως και των σχετικών κρίσεων του Γενικού Διευθυντή", οι οποίες είναι καταγραμμένες στο ίδιο πρακτικό μαζί με την αιτιολογία 5 τους η οποία είναι φανερό ότι υιοθετήθηκε από την ΕΔΥ. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, κρίνω ότι υπάρχει συμμόρφωση μετις πρόνοιες του εδαφίου
(10)του Αρθρου 34 τουΝόμου. 10 3) Συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία των δυο υπό σύγκριση υποψηφίωνδηλαδήτων εμπιστευτικών τους εκθέσεων, των προσόντων και της αρχαιότητας τους, καθώς και της σύστασης του Διευθυντή και της αξιολόγησης τους κατά την προφορική συνέντευξη, είναι φανερό ότι καμιά 15 υπεροχή δεν προκύπτει υπέρ του Αιτητή. Πολύ ολιγότερο δεν χωρεί ισχυρισμός ότι ο Αιτητής υπερέχει έκδηλα του Ενδιαφερόμενου Μέρους, ώστε να δικαιολογείται η επέμβαση του Δικαστηρίου αυτού κατά την άσκηση της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας προς ακύρωση της 20 επίδικηςπροαγωγής. 4) Ηεπάρκειατης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης εξετάζεται στην κάθευπόθεσησε σχέσημε το κατά πόσο το κείμενο της απόφασης,συμπληρωμένη με το περιεχόμενο 25 των διοικητικών φακέλων, παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να ασκήσει κατά τρόπο πλήρηκαι επαρκήτον έλεγχο νομιμότητας που προνοεί το Αρθρο 146 του Συντάγματος, το περιεχόμενο των πρακτικών της συνεδρίας της ΕΔΥ, ημερομηνίας 18/6/1990, 30 συμπληρωμένο με το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων, παρέχει τέτοια δυνατότητα, και, ως εκ τούτου, συνιστά επαρκή αιτιολογία για την προσβαλλόμενη απόφαση. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Ευαγγελή και Άλλος ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 634Δημοκρατία και Άλλοι ν. Στυλιανού και Άλλου
(1990)3 ΑΛΛ.
- 4606 40 35 4 ΑΛΛ. Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον της απόφασης των καθ'ων ηαίτηση, που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της 5 Δημοκρατίας ημερομηνίας 13/7/90,μετην οποίαπροάχθηκε στη θέση Διευθυντή Ψυχιατρικών Υπηρεσιών το ενδιαφερόμενο μέροςαντίτουαιτητή. Τ. Παπαδόπουλος, γιατοναιτητή. 10 Α. Παπασάββας, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας,για τους καθ'ωνη αίτηση. Χρ. Τριανταφυλλίδης,γιατο ενδιαφερόμενο μέρος. 15 Cur.adv. vuJt. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την προσφυγή αυτή προσβάλλεται η απόφαση της 20 Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ.Υ.), που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 13/7/1990, με την οποία προάχθηκε στη θέση Διευθυντή Ψυχιατρικών Υπηρεσιών το Ενδιαφερόμενο Μέρος Βάσος Πύργος αντί του Αιτητή Χρίστου 25 Χαραλαμπίδη. Ηεπίδικηθέση Διευθυντή ΨυχιατρικώνΥπηρεσιών είναι θέση ΠρώτουΔιορισμού καιΠροαγωγής. Δημοσιεύτηκε, ως εκ τούτου, στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας με 30 ημερομηνία 23/2/
- Πέντε συνολικά υποψήφιοι, όλοι δημόσιοι υπάλληλοι, υπέβαλαναιτήσεις γιαπροαγωγήστην εν λόγω θέση. Ανάμεσα τους, ο Αιτητής και το Ενδιαφερόμενο Μέρος, οι οποίοι υπηρετούσαν στη θέση ΕιδικούΨυχίατρου,ΨυχιατρικέςΥπηρεσίεςαπό 1/1/
- 35 Επειδήγια τις θέσεις των Προϊσταμένων Τμημάτων δεν ακολουθείται η διαδικασία των Συμβουλευτικών Επιτροπών, σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Νόμος αρ. 1/90), η ΕΔΥ 40 εξέτασε στις 25/5/1990τις αιτήσεις και τα δικαιολογητικά που υποβλήθηκαν, έκρινε όλους τους υποψήφιους ως προσοντούχους και αποφάσισε να τους καλέσει σε 4607 Πογιατζής, Δ. Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας
(1992)συνεντεύξεις στην παρουσία του Γενικού Διευθυντή, Υπουργείο Υγείας. Στις 18/6/90 ηΕΔΥ δέχτηκε χωριστά σε συνέντευξη τον Αιτητή και το Ενδιαφερόμενο Μέρος. Σ' αυτούς 5 υποβλήθηκαν ερωτήσεις σε γενικά θέματα και κυρίως σε θέματα που αφορούν τα καθήκοντα της θέσης, τόσο από το Γενικό Διευθυντή που ήταν παρών, όσο και από τον Πρόεδρο και Μέλη της ΕΔΥ. Μετά το πέρας των συνεντεύξεων ο Γενικός Διευθυντής ανάφερε τα εξής όσον 10 αφοράτηναπόδοσητωνδυοαυτώνυποψηφίων. "Πύργος Βάσος: Γενική αξιολόγηση: Εξαίρετος. Απάντησε με σαφήνεια και εύστοχα 5 σε όλες τις ερωτήσεις που του είχαν * υποβληθεί. Ήταν πειστικός και σίγουρος, είχε μεγάλη ευχέρεια λόγου και έκαμεάπταιστηχρήση της γλώσσας. Μέσα σ' αυτήντη σύντομη συνέντευξη άφησεεπίσης να φανείη ^0 ωριμότητα, η κρίση και οι γνώσεις του. Θεωρεί ότι ήταν ο καλύτερος από όλους. Κάλυπτε με μεγάλη επιτυχία τόσο τις γενικές ερωτήσεις 25 όσο και τις ερωτήσεις που αφορούσαν στα καθήκοντα της θέσης ενός Διευθυντή Τμήματος. Άφησε επίσης να παρουσιαστεί μια ισχυρή και ευχάριστη 30 προσωπικότητα. Χαραλαμπίδης Χρίστος: Γενική αξιολόγηση: Πολύ καλός. Οι απαντήσεις του όσον αφορά τις γενικές ερωτήσεις ήταν σωστές. 35 Απέτυχε όμως να απαντήσει σε ερωτήσεις που αφορούσαν στα καθήκοντα ενός Διευθυντή και γενικά στη λειτουργία 40 της δημόσιας υπηρεσίας. Η έκφρασητουήτανπολύ καλή, όχι όμως άριστη". 4608 4 ΑΛΛ. Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. Στη συνέχεια ο Γενικός Διευθυντής, αφού έλαβε υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, δηλαδή την εντύπωση από τις συνεντεύξεις, τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων, την όλη πείρα και σταδιοδρομία τους, καθώς και τα 5 προσόντα και την αρχαιότητα τους, ανάφερε ότι συστήνει αδίστακτα το Βάσο Πύργο και στο σημείο αυτό αποχώρησε. Ακολούθως η ΕΔΥ αξιολόγησε και η ίδια την απόδοση 10 των υποψηφίων στη συνέντευξη, υπό το φώς και των σχετικών κρίσεων του Γενικού Διευθυντή. Ο Αιτητής αξιολογήθηκε ως "πολύκαλός",τοδεΕνδιαφερόμενο Μέρος ως "εξαίρετος". Η γενική αυτή εντύπωση όσον αφορά την απόδοση των υποψηφίων στην προφορική εξέταση 15 στηρίχτηκε στο περιεχόμενο των απαντήσεων που έδωσαν, στηδιατύπωση,ευθυκρισίακαιπροσωπικότητατους. Στην ίδια συνεδρία της η ΕΔΥ προχώρησε στη γενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. Το σχετικό 20 πρακτικόαναφέρειεπί τουπροκειμένου ταεξής: 25 30 "Η Επιτροπή, αφού έλαβε δεόντως υπόψη το περιεχόμενο των αιτήσεων, το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλων και των Φακέλων των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψήφιων, όλων δημόσιων υπαλλήλων, την απόδοση των υποψήφιων κατά την προφορική εξέταση καθώς και τη σύσταση του Γενικού Διευθυντή, Υπουργείο Υγείας, επέλεξε το Βάσο ΠΥΡΓΟ σαν τον καταλληλότερο και αποφάσισε να του προσφέρει προαγωγή στη μόνιμη (Τακτ. Προύπ.) θέση Διευθυντή Ψυχιατρικών Υπηρεσιών." Εναντίον της νομιμότητας της επίδικης προαγωγής προβλήθηκαν απότον Αιτητή διάφοροι νομικοί ισχυρισμοί 35 οι οποίοι αναπτύχθηκαν στηγραπτήεπιχειρηματολογία του ευπαίδευτου δικηγόρου του και απαντήθηκαν στη γραπτή επιχειρηματολογία των εκπαιδευτών δικηγόρων τόσο της ΕΔΥ όσο και του Ενδιαφερόμενου Μέρους που έλαβε ενεργό μέρος στηδιαδικασίατηςπροσφυγής. 40 Ηεπιχειρηματολογία του Αιτητή έχει ως κεντρικό άξονα τον ισχυρισμό τουότι υπερέχει έκδηλατου Ενδιαφερόμενου Μέρους. Έκδηληυπεροχή, με την έννοια που η νομολογία 4609 Πογιατζής,Δ. Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας
(1992)μας (βλ. Α.Ε. 790, Παρασκευή Ζένιου Εναγγέλη και άλλοι ν. Δημοκρατίας) έχει δώσει στον όρο αυτό, εκεί που αποδεικνύεται, συνιστά λόγο ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης προαγωγής ή διορισμού, εφόσον μαρτυρεί κακή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας και 5 υπέρβαση εξουσίας από μέρους του διορίζοντος οργάνου του οποίου το υπέρτατο καθήκον είναι η εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος μετην επιλογή του καταλληλότερου υποψηφίου για την πλήρωση όλων ανεξαίρετα των κενών θέσεων στηδημόσιαυπηρεσία. 10 Η ορθή και πλήρης διακρίβωση των στοιχείων που συνθέτουν και περιβάλλουν τα βασικά κριτήρια της αξίας, των προσόντων και της αρχαιότητας των υποψηφίων αποτελεί προϋπόθεση της ορθής επιλογής απότη Διοίκηση 15 αλλά και της δικαστικής ετυμηγορίας πάνω στον επίδικο ισχυρισμό του Αιτητή για έκδηλη υπεροχή έναντι του Ενδιαφερόμενου Μέρους. Με την έννοια αυτή θεωρώ ορισμένα απόταεπί μέρους θέματαπου έχουν εγερθεί στην υπόθεση αυτή ότι είναι συναφή με τον πιο πάνω βασικό 20 ισχυρισμό του Αιτητή και θα πρέπει, ως εκ τούτου, να αποφασιστούνσε πρώτοστάδιο. Ένα από τα επί μέρους αυτά θέματα αφορά την εγκυρότητα της σύστασης του Γενικού Διευθυντή που 2 ^ ομολογουμένως λήφθηκε υπόψη και συνεκτιμήθηκε από την ΕΔΥ κατά την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων για προαγωγή στην επίδικη θέση. Ο επί του προκειμένου ισχυρισμός του Αιτητή είναι ότι "οι συστάσεις του Γενικού Διευθυντή βασίστηκαν 30 αποκλειστικά και μόνον στις προσωπικές συνεντεύξεις και σίγουρα δεν είναι το αποτέλεσμα των στοιχείων των φακέλων αφούαυτές οι συστάσεις βρίσκονται σε αντίθεση μεταστοιχεία των φακέλων". Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, όπως ορθά εισηγήθηκε ο εκπαίδευτος δικηγόρος του Αιτητή, οι συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος αποτελούν ουσιώδες στοιχείο προσδιορισμού της αξίας των υποψηφίων και ξεχωριστό στοιχείο κρίσης της αξίας τους. Όταν όμως οι συστάσεις ° αυτές δε συνάδουν με τα στοιχεία των φακέλων,πρέπει να παραγνωρίζονται ή να τους αποδίδεται περιορισμένη βαρύτητα. Σχετική είναι η απόφαση της Ολομέλειας του 4610 4Α.Α.Δ. Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 10/7/1990 στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Α. Στυλιανούκαι άλλων (Α.Ε. 1028,1029και 1034) στηνοποίααναφέρθηκεότι5 10 15 "Ο Προϊστάμενος τους Τμήματος είναι σε θέση να εκτιμήσει τις απαιτήσεις της θέσης που πρόκειται να πληρωθεί και τις ικανότητες του υποψηφίου για να εκτελείτακαθήκοντατηςθέσης.Οισυστάσεις του,όμως, αν είναι ασύμφωνες με την εικόνα πουπαρουσιάζεται στις εμπιστευτικές εκθέσεις, πρέπειναπαραγνωρίζονται ήνα τους αποδίδεταιπεριορισμένη βαρύτητα,ανάλογα μετην έκτασητης ασυμφωνίας. (Βλ Lardis, (ανωτέρω)· OdysseasGeorghiou v.Republic(Public Service Com mission)
(1976)3 C.L.R. 74, στη σελ. 84, (Απόφαση Ολομέλειας)· NikiIoannou v.Republic(Public Service Commission)
(1976)3C.L.R. 431,στησελ.432· Ioannou v. The Republic
(1977)3 C.L.R.61· Savva v. Republic
(1980)3C.L.R. 675,στησελ. 696·Republic v. Koufettas
(1985)3C.L.R.1950)." 20 Ο ισχυρισμός ότι οι συστάσεις του Γενικού Διευθυντή βασίστηκαν αποκλειστικά στις προσωπικές συνεντεύξεις είναι εντελώς αβάσιμος. Αντικρούεται ευθέως από το περιεχόμενο των πρακτικών της συνεδρίας της ΕΔΥ 25 ημερομηνίας 18/6/
- Εξίσου αβάσιμος είναι και ο ισχυρισμός ότι ηεπίδικησύσταση βρίσκεται σε αντίθεσημε τα στοιχεία των φακέλων. Ερεύνησα με προσοχή το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων και των φακέλων εμπιστευτικών εκθέσεων τόσο του Αιτητή όσο και του 30 Ενδιαφερόμενου Μέρους. Όσον αφορά την αξία, στο βαθμό που αυτήκατοπτρίζεται στις ετήσιες εμπιστευτικές εκθέσεις τους γιατατελευταίαπέντεχρόνια (1985-1989),ο μεν Αιτητής αξιολογήθηκε ως "λίαν καλός"γιατα έτη 1985 και 1986 καιως "εξαίρετος"γιαταέτη 1987,1988και 1989, 35 τοδεΕνδιαφερόμενο Μέροςαξιολογήθηκε ως "λίανκαλός" για το έτος 1985 καιως "εξαίρετος" για τα έτη 1986, 1987, 1988 και
- Οι δύο υποψήφιοι έχουν τα ίδια περίπου προσόντα. Ηκατά δύοσχεδόν έτη αρχαιότητατου Αιτητή έναντι του Ενδιαφερόμενου Μέρους ανάγεται στην 40 προηγούμενη θέση του Ιατρικού Λειτουργού 1ης Τάξεως στην οποίαομεν Αιτητής προάχθηκε τον Ιούλιο 1970, τοδε Ενδιαφερόμενο Μέρος προάχθηκε το Μάιο
- Ακολούθησε η ταυτόχρονη προαγωγή τους σε Επιμελητή 4611 Πογιατζής, Δ. Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας
(1992)την 1/4/1977 και αργότερα σε Ειδικό Ιατρό την 1/1/1986. Η τόσο απομακρυσμένη αυτή αρχαιότητα έχει, σύμφωνα με τη νομολογία μας,ασήμαντη μόνο βαρύτητα,ιδιαίτερα στην περίπτωση πλήρωσης Διευθυντικών Θέσεων Πρώτου Διορισμού καιΠροαγωγής,όπως είναι η παρούσα. 5 Απλή σύγκριση των πιο πάνωστοιχείων των φακέλων ως προς τα κριτήρια της αξίας, των προσόντων και της αρχαιότητας των διαδίκων,οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η επίδικησύσταση του Γενικού Διευθυντή είναι σύμφωνη με 10 τα αντικειμενικά στοιχεία των φακέλων και ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός του Αιτητή είναι ανυπόστατος. Ανυπόστατος είναι και ο γενικός και αόριστος ισχυρισμός του Αιτητή ότι η ΕΔΥ δεν διεξήγαγε επαρκή έρευνα σε σχέση με τα πιο πάνω αντικειμενικά στοιχεία ^ των υποψηφίωνήότι ηΕΔΥ ενήργησε κάτωαπότοβάρος πλάνης ως προς τα προσόντα ή την αρχαιότητα του Αιτητή καιτου Ενδιαφερόμενου Μέρους. Το δεύτερο επί μέρους θέμα που έχει εγερθεί στην ^° παρούσα υπόθεση αφορά την απόδοση των υποψηφίων στην προφορική συνέντευξη, που λήφθηκε επίσης υπόψη από την ΕΔΥ στη λήψη της επίδικης απόφασης.Ο επί του προκειμένου ισχυρισμός του Αιτητή είναι ότι, κατά παράβαση του άρθρου 34
(10)* του Νόμου αρ. 1/90, δεν 2 ^ καταγράφεται στα πρακτικά οποιαδήποτε αιτιολογία σε σχέση με την εντύπωση της ΕΔΥ για την απόδοση των υποψηφίων στην προφορική εξέταση. Το πρακτικό της συνεδρίας της ΕΔΥ, ημερομηνίας 18/6/1990, αναφέρειρητά ότι "η γενική εντύπωση όσον αφορά την απόδοση των ™ υποψηφίων στην προφορική εξέταση στηρίχτηκε στο περιεχόμενο των απαντήσεων που έδωσαν, στηδιατύπωση, ευθυκρισίακαιπροσωπικότητατους". Αναφέρει επίσης ότι η ΕΔΥ αξιολόγησε την απόδοση των υποψηφίων στην συνέντευξη "υπό το φώς και των σχετικών κρίσεων του · " Γενικού Διευθυντή",οι οποίες είναι καταγραμμένες στο *34
(10)Η γενική εντύπωση της Συμβουλευτικής Επιτροπής και της Επιτροπής όσο αφορά την απόδοση των υποψηφίων σε προφορική εξέταση καταγράφεται πάντοτε στα πρακτικά της καθεμιάς Επιτροπής και αιτιολογείται. 4612 4Α.Α.Δ. Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. ίδιο πρακτικό μαζί με την αιτιολογία τους η οποία είναι φανερό ότι υιοθετήθηκε από την ΕΔΥ. Κάτω απόαυτές τις περιστάσεις, κρίνω ότι υπάρχει συμμόρφωση με τις πρόνοιεςτουεδαφίου
(10)τουάρθρου 34 του Νόμου. 5 Συνεκτιμώνταςόλα ταπιοπάνωστοιχεία των δύουπό σύγκριση υποψηφίων, δηλαδή των εμπιστευτικών τους εκθέσεων, των προσόντων και της αρχαιότητας τους, καθώς και της σύστασης του Διευθυντή και της 10 αξιολόγησης τους κατά την προφορική συνέντευξη, είναι φανερό ότι καμιά υπεροχή δεν προκύπτει υπέρ του Αιτητή. Πολύ ολιγότερο δεν χωρεί ισχυρισμούς ότι ο Αιτητής υπερέχει έκδηλα του Ενδιαφερόμενου Μέρους, ώστε να δικαιολογείται η επέμβαση του Δικαστηρίου 15 αυτού κατά την άσκηση της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίαςπροςακύρωσητηςεπίδικης προαγωγής. Η νομιμότητα της προαγωγής του Ενδιαφερόμενου Μέρους προσβάλλεται και για το λόγο ότι στερείται 20 επαρκούς αιτιολογίας. Η επάρκεια της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης εξετάζεται στην κάθε υπόθεση σε σχέση με το κατά πόσο το κείμενο της απόφασης, συμπληρωμένο με το 25 περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων, παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητανα ασκήσει κατά τρόπο πλήρη και επαρκήτον έλεγχο νομιμότητας που προνοεί τοάρθρο 146 του Συντάγματος.Το περιεχόμενο των πρακτικώντης συνεδρίας της ΕΔΥ, ημερομηνίας 18/6/1990,συμπληρωμένο 30 με το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων, παρέχει τέτοια δυνατότητα και, ως εκ τούτου, συνιστά επαρκή αιτιολογίαγιατηνπροσβαλλόμενη απόφαση. Λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων που 35 περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι η προσβαλλόμενη προαγωγή ήταν εύλογα επιτρεπτή στην ΕΔΥ. Ηπροσφυγή,ως εκτούτου,απορρίπτεται. Ηεπίδικη προαγωγή του Βάσου Πύργου επικυρώνεται. Δεν κρίνω αναγκαίο να εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα 40 έξοδα. Η προσφυγή χωρίςέξοδα. 4613 απορρίπτεται