clr/1992/1992_4_4625.pdf

(1992)Προς υποστήριξη της προσφυγής του ισχυρίστηκε πως ο Περί Προϋπολογισμού Νόμος του 1991 (Νόμος 231/90) ήταν αντισυνταγματικός στο σχετικό μέρος καθ' ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα ο Βοηθός Γενικός Ελεγκτής είναι ανεξάρτητος αξιωματούχος και ως τέτοιος θα πρέπει να αμείβεται με πάγιο 5 μισθό ίσο με τον Γενικό Ελεγκτή όπως ακριβώς ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας αμείβεται με πάγιο μισθό ίσο με αυτόν του Γενικού Εισαγγελέα και των Δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Περαιτέρω ισχυρίστηκε πως το Αρθρο 166.1 του Συντάγματος ενισχύει τους ισχυρισμούς του εφόσον ορίζει πως ο μισθός του 10 Βοηθού Γενικού Ελεγκτή καταβάλλεται από το πάγιο ταμείο του Κράτους. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι: 1) Η διαφοροποίηση στη μισθοδοσία του Βοηθού Γενικού Ελεγκτή σε σύγκριση μ' αυτή του Ελεγκτή, είναι λογική ενόψει των αυξημένων εξουσιών που έχει ο Γενικός Ελεγκτής, έναντι αυτών του Βοηθού Γενικού Ελεγκτή. Η 20 διαφοροποίηση αυτή είναι λογική, ιδίως ενόψει της φράσεως "Ούτως ωσαύτως δύναται, υποκείμενος εις τα οδηγίαςτουγενικού ελεγκτού..." (στο Άρθρο 117.1). Η ίδια διαφοροποίηση υπάρχει και στην περίπτωση του 25 Γενικού Εισαγγελέα και του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, όσον αφορά τα καθήκοντα τους, όπου, στο Άρθρο 114.1, υπάρχει πρόνοια παρόμοια μ'αυτή του Άρθρου 117.1, ότι δηλαδή ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας είναι υποκείμενος στις οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα. Στη περίπτωση εκείνη 30 όμως, δεν μπορούσε να γίνει διαφοροποίηση της μισθοδοσίας τους, ενόψει της πρόνοιας του Άθρου 112.4, ότι υπηρετούν και οι δύο με τους ίδιους όρους. Στην παρούσα περίπτωση δε γίνεται πρόνοια για ίσους όρους υπηρεσίας, αλλά μόνο για ίσους όρους απολύσεως ή 35 αποχωρήσεως απότηνυπηρεσία. Υπό το φως των πιο πάνω, βρίσκω ότι η περίπτωση του αιτητή διαφοροποιείται από αυτή του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα με βάσητις πρόνοιες του Συντάγματοςκαι δεν 40 υπάρχει παραβίασητης συνταγματικής αρχής της ισότητας. Ούτε και στην περίπτωση του αιτητή σε σύγκριση με το Γενικό Ελεγκτή παραβιάζεται η αρχή αυτή, ενόψει των αυξημένων εξουσιών τουτελευταίου. 4626 *c 4 ΑΑ.Δ. 5 Χρίστουν. Δημοκρατίαςκ.α. 2) Το Άρθρο 166.1, στο οποίο έγινε αναφορά κι' από τις δύο πλευρές, δεν προσθέτει τίποτα στην υπόθεση του αιτητή.Σ' αυτό αναφέρεται απλώς οι περιπτώσεις στις οποίες χρεώνεται ο λογαριασμός του πάγιου ταμείου της Δημοκρατίας, και δεν έχει καμιά σχέση με τον τρόπο μισθοδοσίας οποιουδήποτε. 3) Στην απόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεσηΡαδιοφωνικού Ιδρύματος Κνπρον και Άλλων ν. Καραγιώργη και Άλλον (Αναθεωρητική Έφεση αρ. 1163 - ημερομηνίας 14/2/91), λέχθηκαν ταακόλουθα: "Η αρχή του τεκμηρίου της συνταγματικότητας των νόμων είναι βαθειάεμπεδωμένη στην έννομη τάξητης Κύπρου. 20 Νομοθετική πράξηκηρύσσεται άκυρηως αντισυνταγματική, εάν αποδειχθεί ότι, πέραν κάθε λογικής αμφιβολίας, είναι ασύμφωνη καιαντίθετη καιδεν μπορεί να συνυπάρξει με το Σύνταγμα. Είναι αξίωμα του δικαίου της ερμηνείας ότι τα Δικαστήρια, στην εξέταση της συνταγματικότητας της νομοθεσίας, δεν ασχολούνται, ούτε επηρεάζονται από τα κίνητρα, την πολιτική,τησοφία,ήτις επιπτώσεις του νόμου". 25 30 35 40 45 Με βάση τα πιο πάνω,βρίσκω ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή για αντισυνταγματικότητα του Νόμου 231/90, δεν αποδείχτηκανκαι απορρίπτονται. 4) Ενόψει των όσων λέχθηκαν πιο πάνωκαι του γεγονότος ότι δεν υπάρχει συνταγματική επιταγή για ισομισθία του Βοηθού Γενικού Ελεγκτή με το Γενικό Ελεγκτή, βρίσκω, περαιτέρω ότι ο αιτητής, που υπηρετούσε τόσο χρόνια με μισθοδοσία χαμηλότερη αυτής του Γενικού Ελεγκτή, την οποία αποδεχόταν χωρίς ναεγείρειποτέ του θέμα, απώλεσε το έννομο τουσυμφέρον αναφορικάμετο θέμααυτό. Δε συμφωνώ με τη θέση του αιτητή ότι δεν μπορούσε να παραιτηθεί από το δικαίωμα του αυτό, που είναι μεν δημόσιο, δεν πηγάζειόμως απότο Σύνταγμα,όπως έχω ήδη αποφασίσει. Όπως δε λέχθηκε στην υπόθεση Παπαγιώργης ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου,Υπόθεση αρ. 423/91, ημερομηνίας 9/10/92, το δικαίωμα αμοιβής δεν είναι αναπαλλοτρίωτο ανθρώπινο δικαίωμα, και παραίτηση από αυτό είναι δυνατήεκτός αναυτήαπαγορεύεται ρητάαπότο 4627 Χρίστουν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)Νόμο. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου και Άλλοι ν. Καραγιώργη και Άλλων

(1991)3ΑΛΛ. 159Δ. Α. Παπαγιώργης ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου

(1992)4 10 ΑΛΛ.

1. Προσφυγή. Προσφυγή κατά της απόφασηςτων καθ'ων ηαίτηση 1 15 με την οποία τοποθετούν τον αιτητή σε μισθολογική κλίμακα και του καθορίζουν μισθό κατώτερο από το μισθό του Γενικού Ελεγκτή τηςΔημοκρατίας. Μ.Χριστοφίδης, γιατον αιτητή. 20 Ρ. Πετρίδου (χα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α' για τους καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vuit. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την παρούσα προσφυγή ζητούνται οι ακόλουθες θεραπείες: "(Α) Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται εν όλω άκυρηκαι στερημένη οποιουδήποτε αποτελέσματος ηαπόφασηκαι/ήηπράξητων καθ'ων η αίτηση 1 που περιέχεται στο συνημμένο Τεκμήριο 1 με την οποία τοποθετούν τον αιτητή σε μισθοδοτική '5 κλίμακα και του καθορίζουν μισθό κατώτερο από το μισθό του Γενικού Ελεγκτή της Δημοκρατίας. (Β) Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται εν όλω άκυρη η πράξη και/ή η απόφαση των καθ' ων η αίτηση καταβολής και/ή πληρωμής αντιμισθίας στον αιτητή που βασίζεται σε μισθοδοτική κλίμακα και δεν είναι ίση με την αντιμισθία του 4628 2 5 4ΑΑ.Δ. Χρίστουν.Δημοκρατίας κ.α. Κοΰρρης,Δ. Γενικού Ελεγκτή τηςΔημοκρατίας. 5 10 15 (Γ) Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται εν όλω άκυρη η παράλειψη των καθ'ων η αίτηση να καθορίσουν πάγιο μισθό για τον αιτητήκαι να προσφέρουν σ' αυτόν μισθό ίσο με το μισθό του Γενικού Ελεγκτή της Δημοκρατίας και ότι κάθε τι που έχει παραλειφθείέπρεπεναείχε εκτελεστεί. (Δ) Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται αντισυνταγματικός ο περί Προϋπο­ λογισμού Νόμος του 1991 (Νόμος 231/90) καθόσον αφορά το μέρος εκείνο με το οποίο ο Βοηθός Γενικός Ελεγκτής της Δημοκρατίας τοποθετείται επί μισθοδοτικής κλίμακας και καθορίζεται γι' αυτό αντιμισθία που δεν είναι ίση με εκείνη του Γενικού Ελεγκτή τηςΔημοκρατίας. (Ε) Έξοδα." 20 Τα γεγονότα που έχουν σχέση με την υπόθεση είναι τα ακόλουθα: Ο αιτητής διορίστηκε από τον τότε Πρόεδρο της 25 Δημοκρατίας, ως Βοηθός Γενικού Ελεγκτή, από 1/1/77, δυνάμει του Άρθρου 115.1 του Συντάγματος και έκτοτε κατέχει τη θέση αυτή. Μισθολογικά, ο αιτητής βρισκόταν, μέχρι το 1980, στην κλίμακα Α14 και από το 1981, με τη νέα βαθμολογική και μισθολογική διάρθρωση των θέσεων 30 της Δημόσιας Υπηρεσίας, ηθέση του αναβαθμίστηκε στην κλίμακα Α
2. Ο αιτητής έπαιρνε μισθό στην κλίμακα Α15 μέχρι καιτο
3. Το Υπουργικό Συμβούλιο με την απόφαση του αρ. 35 34.610, ημερομηνίας 19/11/90, αποφάσισε, ανάμεσα σ* άλλα: 4 0 "α) να εγκρίνει τη διαφοροποίηση της μισθοδοσίας που πρότεινε για το Βοηθό Γενικό Ελεγκτή απόπάγιο μισθό £8,142 σε κλίμακα Α
4. 4629 Κουρρης, Δ. Χρίστουν.Δημοκρατίας κ.α.

(1992)ε) να εξουσιοδοτήσει τον Υπουργό Οικονομικών να λάβει όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα για την υλοποίηση τωνπιο πάνω." Σε υλοποίηση της πιο πάνω απόφασης, στον 5 Προϋπολογισμό για το 1991 (Νόμος 231/90), η θέση του Βοηθού Γενικού Ελεγκτή μετονομάστηκε σε Βοηθό Γενικό Ελεγκτή, με μισθοδοτική κλίμακα Α16 (Κεφάλαιο 08Α "Ελεγκτική Υπηρεσία" στον Τακτικό Προϋπολογισμό). 10 Ο αιτητής δέχθηκε το μισθό του στην κλίμακα Α16 υπό διαμαρτυρία και με επιφύλαξη των δικαιωμάτων του, "ιδιαίτερα εκείνων για πάγια αντιμισθία και ισομισθία με το Γενικό Ελεγκτή της Δημοκρατίας" (Τεκμήριο 2 στην αίτηση). 15 Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε ότι ο Βοηθός Γενικός Ελεγκτής είναι ένας απότους ανεξάρτητους αξιωμ τούχους της Δημοκρατίας σύμφωνα με το Σύνταγμα, οι αντιστοιχίες των Άρθρων 115-117 προς ταΆρθρα 112-114, 20 του οποίου δείχνουν την ισομισθία του Γενικού Ελεγκτή και του Βοηθού Γενικού Ελεγκτή, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση του Γενικού Εισαγγελέα με το Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα. Επί πλέον, σύμφωνα με γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα, ημερομηνίας 3/2/76,"...ηεπί κλίμακος 25 τοποθέτησις του Γενικού Ελεγκτού ήτις προϋποθέτει πιστοποίησιν υπό άλλης αρχής διά την λήψιν του ποσού της επομένης βαθμίδος...", αποτελεί κίνδυνο για την ανεξαρτησίατου Βοηθού Γενικού Ελεγκτή. 30 Ισχυρίστηκε περαιτέρω,ότι: "Από όλους τους ανεξάρτητους αξιωματούχους της Δημοκρατίας ο Βοηθός Γενικός Ελεγκτής είναι ο μόνος που είναι τοποθετημένος σε μισθοδοτική κλίμακα και 35 είναι ο μόνος βοηθός ανεξάρτητος αξιωματούχος που δεν έχει ισομισθία με τον έτερον ανεξάρτητον αξιωματούχο στην ανεξάρτητη υπηρεσία που υπηρετεί και τον οποίονβοηθά". 40 Όσο για το Νόμο 231/90, ο δικηγόρος του αιτητή είπε ότι αυτός προσβάλλεται ιδιαίτερα αφού αποτελεί τη βάση της πράξηςπου εμφαίνεταιστη θεραπείαΒτηςπροσφυγής. 4630 4ΑΛΛ. Χρίστουν.Δημοκρατίαςκ.α. Κούρρης, Δ. Η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση ήγειρε την προδικαστική ένσταση ότι η επίδικη απόφαση είναι νομοθετικής φύσεως και δεν μπορεί να προσβληθεί με προσφυγή. 5 Αναπτύσσοντας τους ισχυρισμούς της ηδικηγόρος των καθ' ων η αίτηση είπε ότι η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου που προσβάλλεται με τη θεραπεία Α του αιτητικού, αποτελεί προπαρασκευαστική πράξη της 10 ψήφισης του περί Προϋπολογισμού Νόμου (αρ. 231/90) και δεν είναι προσβλητή με προσφυγή. Περαιτέρω, η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου δεν επηρέασε οποιαδήποτε έννομα συμφέροντα του αιτητή, που δεν έλαβε ποτέ του πάγιο μισθό, αλλά είχε μόνο απλή 15 προσδοκία που δεν αποτελεί αφ'εαυτής νόμιμη βάσηγια το παραδεκτόπροσφυγήςπουστρέφεται εναντίοντης. Όσο για την ισχυριζόμενη αντισυνταγματικότητα του Νόμου 231/90 (θεραπεία Δ) η δικηγόρος των καθ'ων η 20 αίτηση υπέβαλε ότι αυτή δεν καταδείχθηκε πέραν πάσης αμφιβολίας, η δε σκοπιμότητα και σοφία των προνοιών τουΝόμουεκφεύγει του συνταγματικού ελέγχου. Υποστήριξε ότι υπάρχειουσιώδης διαφορά μεταξύτων 25 Άρθρων 112 και 115 του Συντάγματος, γιατί το Άρθρο 115, σ' αντίθεση με το 112, δεν αναφέρεται σε όρους υπηρεσίας (αντιμισθία), αλλά στον τρόπο αποχώρησης από την υπηρεσία ή απόλυσης. Το Σύνταγμα δεν καθορίζει τη μισθοδοσία του Γενικού ή του Βοηθού 30 Γενικού Ελεγκτή, ούτε και υποδεικνύει ισομισθία των δύο. Επιπλέον, ο Γενικός Ελεγκτής έχει αυξημένες εξουσίες σε σύγκριση με το Βοηθό Γενικό Ελεγκτή, που ενεργείπάντοτεσύμφωνα μετις οδηγίες τουπρώτου. 35 Περαιτέρω, δεν υπάρχει συνταγματική υποχρέωση για μισθοδοσία του Βοηθού Γενικού Ελεγκή με βάση πάγιο μισθό και όχι μισθοδοτική κλίμακα. Η μόνη συνταγματικήυποχρέωση είναι νακαταβάλλεταιο μισθός του απότο πάγιοταμείο του κράτους,βάσει του Άρθρου 40 166.1(β). Ο δικηγόρος του αιτητή με την απαντητική του αγόρευση ισχυρίστηκε ότι το Άρθρο 166.1(β) καθορίζει 4631 Κούρρης,Δ. Χρίστουν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)ποιοί αξιωματούχοι του Κράτους παίρνουν πάγιο μισθό κι' ανάμεσα σ' αυτούς είναι κι' ο Βοηθός Γενικός Ελεγκτής. Ο αιτητής,έχει από το Σύνταγμα μόνιμα και αδιάκοπα έννομο συμφέρον και καθήκον να ζητά πάγια μισθοδοσία. Το δικαίωμα του αυτό είναι δημόσιο και 5 πηγάζει από το Σύνταγμα και είναι αδιανόητη και ανίσχυρηπαραίτησητουαπό αυτό. Προτού προχωρήσω στην εξέταση των νομικών θεμάτων που εγείρονται, θα ήθελα να αναφερθώ στο 10 αιτητικότης προσφυγής. Με το αιτητικό "Α" προσβάλλεται η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 29/11/

1. Η απόφαση αυτήαπετέλεσε τη βάσηγια τον καθορισμό, με 15 το Νόμο 231/90, της κλίμακας του αιτητή. Είναι στην ουσία προπαρασκευαστική πράξη και επομένως μη εκτελεστή αφ' εαυτής. Μπορεί όμως να εξεταστεί η νομιμότητα της, με την τελική, προσβαλλόμενη εκτελεστή πράξη. Ακύρωση της τελικής πράξης συμπαρασύρει σε 20 ακυρότητακαιτιςπροπαρασκευαστικές της πράξεις. Το αιτητικό "Β" αφορά την ουσία της προσφυγής, που είναιηκαταβολήμισθούστον ααητήμεβάση μισθοδοτική κλίμακα, αντί πάγιου μισθού, ίσου με του Γενικού 25 Ελεγκτή. Το αιτητικό "Γ" είναι εκ του περισσού, ενόψει του αιτητικού "Β", που αποτελεί και την ουσία της προσφυγής. Το αιτητικό "Δ" θα ήταν από μόνο του απαράδεκτο, εφόσον στρέφεται κατά νομοθετήματος. Η αντισυνταγματικ τηταόμως του Νόμου231/90,μπ;ορείνα εξεταστεί μαζίμετοαιτητικό"Β",πουστρέφεταιεναντίον 35 της ατομικής διοικητικής πράξηςκαθορισμού του μισθού τουαιτητή,πουέγινεμεβάση τοΝόμοαυτό,ωςμέροςτης ουσίαςτηςυπόθεσης. Ο μισθός του αιτητήκαθορίστηκε με το Νόμο 231/90, *® στην κλίμακαΑ
2. Σύμφωναμετον ίδιοΝόμο,ο μισθός τουΓενικού Ελεγκτήείναι£8,482, πάγιοςμισθός. 4632 30 4ΑΛΛ. Χρίστουν.Δημοκρατίαςκ.α. Κοΰρρης,Δ. Η ουσία της υπόθεσης έγκειται στο κατά πόσο με βάση τις διατάξεις του Συντάγματος, ο αιτητής έπρεπε να παίρνει πάγιομισθό, ίσο μεαυτότου Γενικού Ελεγκτή. Ο βασικός ισχυρισμός του αιτητή είναι ότι η καταβολή σ' 5 αυτόν μισθού μικρότερου απόαυτότου Γενικού Ελεγκτή, βάσει μισθοδοτικής κλίμακας, αντίκειται στις διατάξεις του Συντάγματος. Τα σχετικά Άρθρα του Συντάγματος,στα οποία έγινε 10 αναφοράαπότους δικηγόρους, είναι τα Άρθρα 112, 113, 114, 115, 116,117και
3. ΤαΆρθρα 112-117βρίσκονται στο Μέρος VI του Συντάγματος, κάτω από το γενικό τίτλο "Περί των Ανεξαρτήτων Αξιωματούχων της Δημοκρατίας". Τα Άρθρα 112-114 αναφέρονται στο 15 διορισμό, όρους υπηρεσίας και εξουσίες του Γενικού Εισαγγελέα και Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, ενώ τα Άρθρα 115-117 στο διορισμό και εξουσίες του Γενικού Ελεγκτή και Βοηθού Γενικού Ελεγκτή. Το Άρθρο 166, κάτω απότον τίτλο "Δημοσιονομικαί Διατάξεις" περιέχει 20 πρόνοιες ως προς το ποια ποσά χρεώνονται στο πάγιο ταμείο του Κράτους. Τα Άρθρα 115, 116 και 117 του Συντάγματος, καθ' ό μέρος αυτά είναι σχετικά με την υπόθεση,έχουν ως εξής: 25 "ΑΡΘΡΟΝ 115 1.ΟΠρόεδροςκαιο Αντιπρόεδρος τηςΔημοκρατίας διορίζουσιν από κοινού 30 35 40
4. Ο γενικός ελεγκτής είναι προϊστάμενος της ελεγκτικής υπηρεσίας της Δημοκρατίας και ο βοηθός γενικού ελεγκτού έπεται αυτώ. Η ελεγκτική υπηρεσία της Δημοκρατίας είναι ανεξάρτητος υπηρεσία της Δημοκρατίας μη υπαγόμενη εις οιονδήποτε υπουργείον. 3.Ογενικός ελεγκτής καιο βοηθόςγενικού ελεγκτού είναι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι της Δημοκρατίαςκαι δεν αποχωρούσι τηςυπηρεσίαςούτε απολύονται εκ της θέσεως αυτών, ειμήυφ' ους όρους και καθ'όν τρόπον οι δικασταίτουΑνωτάτου Δικαστηρίου. 4633 Κούρρης, Δ. Χρίστουν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)ΑΡΘΡΟΝ 116 ί. Ο γενικός ελεγκτής βοηθούμενος υπό του βοηθού γενικού ελεγκτού ελέγχει εν ονόματι της Δημοκρατίας πάσαν πληρωμήν ή είσπραξιν και πάντα λογαριασμόν 5 χρηματικών διαθεσίμων ή λοιπού ενεργητικού ή αναληφθεισώνυπότης Δημοκρατίαςήδιάλογαριασμόν αυτής υποχρεώσεων, του οποίου η διαχείρισις γίνεται υπό της Δημοκρατίας ή εν ονόματι αυτής θεωρών και ελέγχων συνάμα πάντα τοιούτον λογαριασμόν. Προς 1° τον σκοπόν τούτον έχει το δικαίωματης επιθεωρήσεως απάντων των σχετικών προς τοιούτους λογαριασμούς βιβλίων, αρχείων καικαταστάσεωνκαιτων τόπωνένθα φυλάσσεται το περίούολόγος ενεργητικόν.

1. Ο γενικός ελεγκτής βοηθούμενος υπό του βοηθού γενικού ελεγκτού ασκεί πάσαν ετέραν εξουσίαν και εκτελεί πάσαν ετέραν υπηρεσίαν ή καθήκον καθοριζόμενονήανατιθέμενονεις αυτόνδιάνόμου.
2. Αι εις το παρόν κεφάλαιον οριζόμεναι εξουσίαι και τα καθήκοντα του γενικού ελεγκτού δύνανται ν' ασκώνται και η καθοριζομένη υπηρεσία να εκτελήται υπ' αυτού είτε αυτοπροσώπως είτε δι' υπαλλήλων υπαγομένων υπ' αυτόν και ενεργούντων υπό και 25 συμφώνως προςταςοδηγίας αυτού.
3. Ο γενικός ελεγκτής υποβάλλει ετησίως έκθεσιν επί της ασκήσεως των εν τω παρόντι κεφαλαίω αναφερομένων υπηρεσιών και καθηκόντων αυτού προς 30 τον Πρόεδρον και τον Αντιπρόεδρον τηςΔημοκρατίας, οίτινες μεριμνώσι περί της καταθέσεως αυτής ενώπιον της Βουλής. ΑΡΘΡΟΝ 117
4. Ο βοηθός γενικού ελεγκτού έχει την εξουσίαν και εκτελεί τας υπηρεσίας και τα καθήκοντα, άτινα κανονικώς εμπίπτουσιν εις την αρμοδιότητα του αξιώματος του. Ούτος ωσαύτως δύναται,υποκείμενος 40 εις τας οδηγίας του γενικού ελεγκτού, να ασκήπάσαν εξουσίαν και να εκτελή παν καθήκον ή υπηρεσίαν εμπεπιστευμένην εις τον γενικόν ελεγκτήν δυνάμει του 4634 35 4ΑΛΛ. Χρίστουν.Δημοκρατίας κ.α. Κοΰρρης,Δ. Συντάγματοςήτουνόμου. 5 2.Οβοηθόςγενικού ελεγκτού αναπληροίτον γενικόν ελεγκτήν εν τη ενασκήσει των καθηκόντων αυτού, εν περιπτώσει απουσίας ή πρόσκαιρου κωλύματος αυτού." Είναι γεγονός ότι τόσο ο Γενικός Εισαγγελέας και ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, όσο και ο Γενικός Ελεγκτής, 1° που είναι επίσης, σύμφωνα με το Σύνταγμα,ανεξάρτητοι αξιωματούχοι της Δημοκρατίας, έχουν πάγιο μισθό. Ο Γενικός Εισαγγελέας και Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας έχουν τον ίδιο μισθό, που είναι μεγαλύτερος αυτού του Γενικού Ελεγκτή και ίσος με αυτό των Δικαστών του ^ Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η ισομισθία τους, τόσο μεταξύ τους,όσοκαιμετουςΔικαστέςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου πηγάζειαπότο Άρθρο 112.4, πουπρονοεί ότι: "
5. Ο γενικός εισαγγελεύς και ο βοηθός γενικού εισαγγελέως της Δημοκρατίας είναι μέλη της μονίμου νομικής υπηρεσίας της Δημοκρατίας και υπηρετούσιν, υφ" ούς όρους οι δικασταί του Ανωτάτου Δικαστηρίου πλην τουπροέδρουτούτουκαιδεν απολύονται,ειμή υφ' ούςόρους καικαθ'οντρόπονοι δικασταίούτοι". Το αντίστοιχο Άρθρο για το Γενικό Ελεγκτή και το Βοηθό Γενικό Ελεγκτή (Άρθρο 115.3)δεν προνοεί γιατους όρους υπηρεσίας τους, αλλά μόνο για τον τρόπο αποχώρησης τους απότην υπηρεσία, ήαπόλυσης τους. Γι' 30 αυτό, δεν μπορεί να υπάρξει ισχυρισμός περί ισομισθίας τους με το Γενικό Εισαγγελέα και το Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα, ούτεκαιπροβλήθηκετέτοιος ισχυρισμός. Το τί διεκδικεί ο αιτητής είναι βασικά ίσους μισθοδοτικούς 35 όρους μετο Γενικό Ελεγκτή. Δε γίνεται καμιά μνεία στα Άρθρα 115-117 σε μισθοδοτικούς όρους, είτε του Γενικού Ελεγκτή είτε του Βοηθού Γενικού Ελεγκτή. 40 Η διαφοροποίηση στη μισθοδοσία του Βοηθού Γενικού Ελεγκτή σε σύγκριση μ' αυτή του Ελεγκτή, είναι λογική ενόψει των αυξημένων εξουσιών που έχει ο Γενικός Ελεγκτής, έναντι αυτών του Βοηθού Γενικού Ελεγκτή. Η 4635 Κοΰρρης,Δ. Χρίστουν.Δημοκρατίας κ.α.

(1992)διαφοροποίηση αυτή είναι λογική, ιδίως ενόψει της φράσεως "Ούτος ωσαύτως δύναται, υποκείμενος εις τας οδηγίαςτουγενικού ελεγκτού..." (στοΆρθρο 117.1). Η ίδιαδιαφοροποίησηυπάρχεικαι στην περίπτωσητου 5 Γενικού Εισαγγελέα και του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, όσον αφορά τα καθήκοντατους, όπου, στο Άρθρο 114.1, υπάρχει πρόνοια παρόμοιαμ' αυτήτου Άρθρου 117.1, ότι δηλαδή ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας είναι υποκείμενος στις οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα. Στην περίπτωση ίο εκείνη όμως, δεν μπορούσε να γίνει διαφοροποίηση της μισθοδοσίας τους,ενόψειτηςπρόνοιαςτουΆρθρου 112.4, ότι υπηρετούν και οι δύο με τους ίδιους όρους. Στην παρούσα περίπτωση δε γίνεται πρόνοια για ίσους όρους υπηρεσίας, αλλά μόνο για ίσους όρους απολύσεως ή 15 αποχωρήσεωςαπό τηνυπηρεσία. Υπό τοφωςτων πιοπάνω,βρίσκωότι ηπερίπτωσητου αιτητή διαφοροποιείται από αυτή του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα με βάσητις πρόνοιες του Συντάγματος καιδεν ™ υπάρχει παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας. Ούτε και στην περίπτωση του αιτητή σε σύγκριση με το Γενικό Ελεγκτή παραβιάζεται ηαρχήαυτή, ενόψει των αυξημένων εξουσιών τουτελευταίου. 25 Το Άρθρο 166.1, στο οποίο έγινε αναφοράκι' από τις δύο πλευρές, δεν προσθέτει τίποτα στην υπόθεση του αιτητή. Τ αυτό αναφέρονται απλώς οι περιπτώσεις στις οποίες χρεώνεται ο λογαριασμός του πάγιου ταμείου της Δημοκρατίας, και δεν έχει καμιά σχέση με τον τρόπο 30 μισθοδοσίαςοποιουδήποτε. Στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου και Άλλων ν. Καραγιώργη και Άλλον (Αναθεωρητική Έφεσηαρ. 1163 - 35 ημερ. 14/2/91), λέχθηκαντα ακόλουθα: "Η αρχή του τεκμηρίου της συνταγματικότητας των νόμων είναι βαθιά εμπεδωμένη στην έννομη τάξη της Κύπρου. Νομοθετική πράξη κηρύσσεται άκυρη ως αντισυνταγματική, εάν αποδειχθεί ότι, πέραν κάθε 4636 40 4ΑΛΛ. Χρίστουν.Δημοκρατίας κ.α. Κοΰρρης, Δ. λογικής αμφιβολίας, είναι ασύμφωνη και αντίθετη και δενμπορεί νασυνυπάρξει μετο Σύνταγμα. 5 10 Είναι αξίωμα του δικαίου της ερμηνείας ότι τα Δικαστήρια, στην εξέταση της συνταγματικότητας της νομοθεσίας, δεν ασχολούνται, ούτε επηρεάζονται απότα κίνητρα, την πολιτική, τη σοφία, ή τις επιπτώσεις του νόμου." Με βάση τα πιο πάνω, βρίσκω ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή για αντισυνταγματικότητα του Νόμου 231/90, δεν αποδείχτηκανκαι απορρίπτονται. Όσο για τη νομική συμβουλή, ημερομηνίας 3/2/76,στην 15 οποία έγινε αναφορά από το δικηγόρο του αιτητή, αυτή αφορούσε την περίπτωση του Γενικού Ελεγκτή και όχι του Βοηθού Γενικού Ελεγκτή. Ενόψει των όσων λέχθηκαν πιο πάνωκαι του γεγονότος 20 ότι δεν υπάρχει συνταγματική επιταγή για ισομισθία του Βοηθού Γενικού Ελεγκτή με το Γενικό Ελεγκτή, βρίσκω, περαιτέρω ότι ο αιτητής, που υπηρετούσε τόσα χρόνια με μισθοδοσία χαμηλότερη αυτής του Γενικού Ελεγκτή, την οποία αποδεχότανχωρίς ναεγείρειποτέτου θέμα,απώλεσε 25 χοέννομο του συμφέρον αναφορικά μετοθέμα αυτό. Δε συμφωνώ με τηθέσητου αιτητή ότι δεν μπορούσε να παραιτηθεί από το δικαίωμα του αυτό, που είναι μεν δημόσιο,δενπηγάζειόμως απότο Σύνταγμα,όπως έχωήδη 30 αποφασίσει. Όπωςδελέχθηκε στην υπόθεση Παπαγιώργης ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου,Υπόθεση αρ. 423/91, ημερομηνίας 9/10/92, το δικαίωμα αμοιβής δεν είναι αναπαλλοτρίωτο ανθρώπινο δικαίωμα, καιπαραίτηση από αυτό είναι δυνατή εκτός αν αυτή απαγορεύεται ρητά από 35 τοΝόμο. Ως αποτέλεσμα, η προσφυγή αυτή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. 40 Λόγω της πρωτοτυπίας και σοβαρότητας του θέματος πουεγέρθηκε,δενεκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 4637