(1992)10Δεκεμβρίου,1992 «· [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/σιής) ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ, Αιτητής, ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 430/91). Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Προσβολή περισσότερων διοικητικών πράξεων με το ίδιο δικόγραφο — Δυνατή εφόσον οι πράξεις είναι συναφείς — Έννοια συνάφειας — Προσφυγή παραδεκτή μόνο για τηνπρώτηπροσβαλλόμενη πράξη. ΟΠερίΔημοσίας Υπηρεσίας Νόμος του 1990(Νόμος 1/90)— Άρθρο 35
(4)— Συστάσεις πρέπει να είναι αιτιολογημένες — Νόμιμη αιτιολογία όταν ανταποκρίνεται στα στοιχεία του φακέλου— Μη αναφορά σε όλους τους υποψηφίους δεν συνεπάγεται έλλενψης αιτιολογίας. 5 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγή — Προσόντα — Δέουσα έρευνα —Τεκμήριο νομιμότητας — Ανατρέπεται όταν τα στοιχεία των φακέλων καταδεικνύουν το αντίθετο — Τεκμήριοπερί επαρκούς έρευνας — Δεν είναι αναγκαία ηρητήαναφορά στη σύγκριση των 15 υποψηφίων. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Έκδηλη Υπεροχή— Η αρχαιότητα από μόνη της δεν είναι αρκετή για να προσδώσει έκδηλη υπεροχή. Μετηνπροσφυγήαυτήοαιτητήςπροσέβαλετηνπροαγωγή των ενδιαφερομένων μερώναντίτου ιδίουη οποία όμως έγινε μεδύο διοικητικές πράξεις. Γιατον λόγο αυτό προβλήθηκεπροδικαστική ένσταση απότην πλευράτων καθ' ων η αίτηση σύμφωναμε την 25 4638 20 4 ΑΛ.Δ. Δημοσθένους ν. Δημοκρατίας οποία δεν μπορούσαν να προσβληθούν με το ίδιο δικόγραφοκαι οι δύο διοικητικές πράξεις γιατί δεν ήταν συναφείς μεταξύ τους. Ως εκ τούτου ισχυρίστηκαν πως ηπροσφυγήόσον αφορούσε στην δεύτερηδιοικητικήπράξηήταναπαράδεκτη. 5 10 15 9Q 25 30 35 40 Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε πως ο Διευθυντής δεν έκανε αναφοράστις συστάσεις του στον αιτητήκαι στην υπεροχή του σε αρχαιότητα, πως ο Διευθυντής παρέλειψε να προβεί σε αιτιολογημένη σύσταση κατ'αντίθεση με το Αρθρο 35
(4)του Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμουτου 1990 (Νόμος 1/90) και τέλος πως η απόφασητης Ε.Δ.Υ ήταν αποτέλεσμα ανεπαρκούς έρευνας και στερείτο αιτιολογίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι: 1) Δεν είναι επιτρεπτή η προσφυγή με το ίδιο δικόγραφο εναντίον περισσοτέρων της μιας αυτοτελών διοικητικών πράξεων οι οποίες δεν είναι συναφείς. Η προσφυγή είναι παραδεκτήμόνο σε σχέσημετηνπρώτηκατάσειράπράξηη οποία προσβάλλεται. Πράξεις ή αποφάσεις θεωρούνται συναφείς, εάν η μία πράξηαποτελεί προϋπόθεσητης άλλης,ήαφορούντον ίδιο αιτητή,στηρίζονται στις ίδιες διατάξεις του Νόμου, έχουν ταυτόσημη αιτιολογία και εκδόθηκαν στην ίδια διοικητική διαδικασία από το ίδιοόργανο. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αιτητής προσβάλλει δύο αυτοτελείς διοικητικές αποφάσεις, σύμφωνα με τις οποίες πληρώθηκανξεχωριστά μετην πρώτηημιαθέση,και μετην δεύτερηαπόφασηοι άλλες τρεις θέσεις, σύμφωνα μετιςδύο ξεχωριστές προτάσεις του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών ημερ. 11.4.90 και 16.10.90 αντίστοιχα. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήτο ανεξάρτητη χωρίς να αποτελεί η πλήρωση της μιας θέσης προϋπόθεση της πλήρωσης των τριών μεταγενέστερων. Η αιτιολογία είναιδιαφορετικήκαιαυτοτελής.Το γεγονός ότι ο Διευθυντής στη δεύτερη περίπτωση αναφέρθηκε μερικώς και στη σύσταση που έδωσε σε σχέση με την πρώτη περίπτωσηδεν αλλοιώνει την αυτοτέλεια των δύοπράξεων. Το μόνο κοινό που υπάρχει μεταξύ των αποφάσεων είναι ότι ο αιτητηςήτο υποψήφιοςκαι στις δύο περιπτώσεις, ότι οι αποφάσεις πάρθηκαν την ίδια ημερομηνία και ότι οι 4639 Δημοσθένους ν.Δημοκρατίας
(1992)προαγωγές δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας κάτω από την ίδια γνωστοποίηση. Καταλήγω ότι οι προσβαλλόμενες προαγωγές δεν έχουν συνάφεια μεταξύ τους. Η προσφυγή παραμένει εξεταστέα μόνο σε σχέση με την πρώτη κατά σειρά πράξη που προσβάλλεται, * δηλαδή την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους αρ. 1 Χαράλαμπου Μιχαηλίδη. 2) Σύμφωνα με το Αρθρο 35
(4)οι συστάσεις πρέπει να είναι αιτιολογημένες. Το καταργηθέν Αρθρο 44
(3)του Νόμου 10 33/67δεν προνοούσε οι συστάσεις να είναι αιτιολογημένες. "Ομως,αυτόκαθιερώθηκε απότηνομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η αιτιολογία μιας πράξης είναι νόμιμη όταν αυτή J5 ανταποκρίνεταισταστοιχεία τουφακέλου. Η σύσταση του Διευθυντή συνάδει με τα στοιχεία του φακέλου και αποκαλύπτει πλήρως τους λόγους που τον οδήγησαν στην επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους. Η ^0 αιτιολογία είναιπλήρης καισαφής. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι δεν υπάρχει καμιάπαραβίαση του Αρθρου 35
(4). Ημηαναφοράόλων των υποψηφίων στη σύσταση του Διευθυντή δε συνεπάγεται από μόνη της 25 έλλειψη αιτιολογίας και παραβίαση του Αρθρου 35
(4)του Νόμου 1/90. 3) Όλα τα στοιχεία των υποψηφίων ήσαν ενώπιον του διορίζοντος σώματος. Δεδομένου του τεκμηρίου της 30 νομιμότητας της διαδικασίας και λόγω του ότι δεν υπάρχουν στοιχεία στους φακέλους που να τείνουν να καταδείξουν το αντίθετο, τεκμαίρεται ότι έγινε επαρκής έρευνα και ότι όλα τα στοιχεία λήφθηκαν υπόψη. Επιπλέον τονίζω ότι δεν είναι αναγκαίο το διοικητικό όργανο να 35 αναφέρεταιρητάστησύγκριση όλων των υποψηφίων. 4) Η αρχαιότητα του αιτητή με βάση την ηλικία του από μόνη της δεν προσδίδει σ' αυτόν έκδηλη υπεροχή. Δεν μπορεί να υπερπηδήσει την υπεροχή του ενδιαφερόμενου μέρους σε 40 αξία ο οποίος έχειτη σύσταση του Προϊσταμένου. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 4640 4ΑΑ.Α. Δημοσθένουςv. Δημοκρατίας Αναφερόμενες Υποθέσεις: Georghiou v.Republic
(1987)3C.L.R. 400 5 Αόρδος& ΑναστασιάδηςΑτδ καιΑλλοι ν.Συμβουλίου Βελτιώσεως Αμαθοΰντος
(1990)3Α.ΑΛ.535Πογιατζή ν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 20- 1 0 Petridesv. Republic
(1987)3C.L.R. 1166Βαρνάβακαι Άλλη ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 1279Δημοσθένους και Αλλος ν.Δημοκρατίας
(1992)4ΑΛΛ. 1720- 15 Ιακωβίδηκ.αν.Δημοκρατίας
(1992)4ΑΛΛ.
- Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποίαταενδιαφερόμενα μέρη προάχθηκαν στη θέση Λειτουργού για τις Εισπράξεις Φόρων, 1ηςΤάξης,ΤμήμαΕσωτερικών Προσόδωναντίτου αιτητή. 25 Λ. Σ.Αγγελίδης,γιατοναιτητή. Λ. Κονρσονμπά (κα), Ανώτερη Δικηγόρος Δημοκρατίας,γιατουςκαθ'ωνη αίτηση. της Cur.adv. vult ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση.Οαιτητήςμετηνπαρούσαπροσφυγήεπιδιώκει: 35 40 "
- Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση του καθ1 ου η αίτηση η οποία δημοσιεύτηκε στις 15.3.1991 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και με την οποίαν προήγαγεν τους
- Χαράλαμπο Στ. Μιχαηλίδη,
- Δομνίκη Μ. Αγαθοκλέους,
- Χαράλαμπο Δ. Νικολαΐδη και
- Αντώνιο Αντωνιάδη στη μόνιμη θέση Λειτουργού για τις Εισπράξεις Φόρων 1ης Τάξης (Τακτικός Προϋπολογισμός), Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων από 4641 Χ'Τσαγγάρης,Λ. Δημοσθένουςν.Δημοκρατίας
(1992)τις 15.2.1991 αντί και/ή στη θέση του αιτητή είναι άκυρη,παράνομηκαιστερημένηοποιουδήποτεέννομου αποτελέσματος." Η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση, με προδικαστική 5 ένσταση, υποστήριξε ότι η προσφυγή είναιαπαράδεκτη έναντι των ενδιαφερομένων μερών 2, 3 και 4 γιατί προσβάλλονταιδύοξεχωριστές διοικητικέςπράξεις. Ταγεγονόταόπωςεξελίχτηκανέχουνωςεξής: 10 Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Οικονομικών με επιστολή του ημερ. 11.4.90 ζήτησε την πλήρωση μιας κενής μόνιμης θέσης Λειτουργού για τις Εισπράξεις Φόρων, 1ηςΤάξης,ΤμήμαΕσωτερικώνΠροσόδων. 15 Στις 4.5.90 η Επιτροπή αποφάσισε να επιληφθεί του θέματος της πλήρωσης της θέσης σε ημερομηνία πουθα οριζόταναργότερα,στηνοποίανακληθεί ναπαραστείκαι οΔιευθυντήςτουΤμήματοςΕσωτερικώνΠροσόδων. 20 Στις 16.10.90 ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Οικονομικών με επιστολή του ζήτησε την πλήρωση και άλλων τριών θέσεων Λειτουργού για τις Εισπράξεις Φόρων,1ηςΤάξης,στοΤμήμαΕσωτερικώνΠροσόδων. 25 Στις 27.12.90 η Ε.Δ.Υ. εξέτασε χωριστά (θέμα 6 των πρακτικών της) την πλήρωση της μιας κενής θέσης (πρόταση της αρμόδιαςαρχής ημερ. 11.4.90) άκουσε τις συστάσεις του Διευθυντή και αφού αξιολόγησε και 30 σύγκρινε τουςυποψηφίους,αποφάσισετηνπροαγωγή του ενδιαφερόμενουμέρουςΑρ. 1 Χαράλαμπου Μιχαηλίδη. Στις 27.12.90 σαν ξεχωριστό θέμα (θέμα 7 των πρακτικών) η Ε.Δ.Υ. επιλήφθηκε της πρότασης που είχε ·*5 σταλεί στις 16.10.90 (τωντριών κενών θέσεων) και αφού άκουσε τις συστάσεις του Διευθυντή προχώρησε με την προαγωγή τωνενδιαφερομένωνμερών2,3και4. Στις 8.2.91 η Επιτροπή καθόρισε την 15.2.92 ως ημερομηνία προαγωγής του ενδιαφερόμενου μέρους 1 Χαράλαμπου Μιχαηλίδη (θέμα 4 των πρακτικών).Την 4642 4ΑΛ.Δ. Δημοσθένουςν.Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάρης,Δ. ίδια μέρα σαν ξεχωριστό θέμα (θέμα 5 των πρακτικών) καθόρισε την 15.5.92 ως ημερομηνία προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών 2, 3και4. Οι προαγωγές και των τεσσάρων ενδιαφερομένων μερών δημοσιεύτηκαν στην 5 Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με ημερ. 15.3.91, αριθμόςγνωστοποίησης 950. Σύμφωνα μετηνομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δεν είναι επιτρεπτή η προσφυγή με το ίδιο δικόγραφο 10 εναντίον περισσοτέρων της μιας αυτοτελών διοικητικών πράξεων οι οποίες δεν είναι συναφείς. Ηπροσφυγή είναι παραδεκτήμόνο σε σχέσημετην πρώτηκατά σειράπράξη ηοποίαπροσβάλλεται (Βλ. Georghiou v.Republic
(1987)3C.L.R. 400, Λόρδος &ΑναστασιάδηςΛτδ ν. Συμβουλίου 15 Βελτιώσεως Αμαθονντας, Υπ. Αρ. 979/88, αποφασίστηκε στις 17.2.90). Πράξεις ή αποφάσεις θεωρούνται συναφείς, όπως 2Q ανέπτυξε ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Στυλιανίδης στην Πογιατζή ν. Δημοκρατίας(Υπ. Αρ. 1067/90, αποφασίστηκε στις 10.1.92), "εάν η μία πράξη αποτελεί προϋπόθεση της άλλης, ή αφορούν τον ίδιο αιτητή,στηρίζονται στις ίσιεςδιατάξειςτου Νόμου,έχουν 2 5 ταυτόσημηαιτιολογία και εκδόθηκανστην ίδια διοικητική διαδικασίααπότο ίδιοόργανο." Στην προκείμενηπερίπτωση,ο αιτητήςπροσβάλλει δύο αυτοτελείς διοικητικές αποφάσεις,σύμφωνα μετις οποίες 30 πληρώθηκαν ξεχωριστά με την πρώτη η μια θέση, και με την δεύτερη απόφασηοι άλλες τρεις θέσεις, σύμφωνα με τις δύοξεχωριστές προτάσεις του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών ημερ. 11.4.90 και 16.10.90 „ αντίστοιχα. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήτο ανεξάρτητηχωρίς να αποτελεί η πλήρωση της μιας θέσης προϋπόθεσητηςπλήρωσης των τριών μεταγενέστερων. Η αιτιολογία είναι διαφορετικήκαι αυτοτελής. Το γεγονός ότι ο Διευθυντής στη δεύτερη περίπτωση αναφέρθηκε μερικώς και στη σύσταση που έδωσε σε σχέση με την 4 0 πρώτη περίπτωση δεν αλλοιώνει την αυτοτέλεια των δύο πράξεων. Το μόνο κοινό που υπάρχει μεταξύ των αποφάσεων είναι ότι ο αιτητής ήτο υποψήφιος και στις δύο περιπτώσεις, ότι οι αποφάσεις πάρθηκαν την ίδια ημερομηνία και ότι οι προαγωγές δημοσιεύτηκαν στην 4643 Χ'Τσαγγάρης, Δ. Δημοσθένους ν.Δημοκρατίας
(1992)Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας κάτω από την ίδια γνωστοποίηση. (Βλ. συναφώς απόφαση Πογιατζή (ανωτέρω), Υπ. Αρ. 1570/1970, Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας
(1970)Γ σελ. 2418). 5 Καταλήγω ότι οι προσβαλλόμενες προαγωγές δεν έχουν συνάφεια μεταξύ τους. Η προσφυγή παραμένει εξεταστέα μόνο σε σχέσημε την πρώτη κατά σειρά πράξη που προσβάλλεται, δηλαδή την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους αρ. 1 Χαράλαμπου Μιχαηλίδη. 10 Η προσφυγή εναντίον των ενδιαφερομένων μερών
- Δομνίκης Αγαθοκλέους,
- Χαράλαμπου Νικολαΐδη και
- Αντώνιου Αντωνιάδη απορρίπτεταιως απαράδεκτη. Είναι ισχυρισμός του δικηγόρου του αιτητή ότι ο Διευθυντής στη σύσταση του παρέλειψε να κάνει οποιαδήποτε σύγκριση ούτε καν απλή αναφορά στο πρόσωπο του αιτητή. Ειδικότερα, αναφέρει, ενώ ο Διευθυντής κάνει εκτενή αναφορά και στο κριτήριο της 20 αρχαιότητας, συγκρίνοντας το ενδιαφερόμενο μέρος και άλλους υποψήφιους, αγνοεί τον υπέρτερο σε αρχαιότητα αιτητή. Επιπλέον, ο Διευθυντής παρέλειψε να προβεί σε αιτιολογημένη σύσταση, κατ' αντίθεση με το άρθρο 35
(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν. 1/90). 25 Η σύσταση, κατά τον ισχυρισμό, περιορίστηκε στα συμπεράσματα του Διευθυντή από τη μελέτη των φακέλων, χωρίς να δώσει τη δική του γνώμη για τους υποψήφιους. 30 Ο Διευθυντής, όπως φαίνεται από το πρακτικό έκαμε εκτενή αναφορά στα ενδιαφερόμενα μέρη και σ' άλλους υποψήφιους σε ότι αφορά την αξία, προσόντα και αρχαιότητα, χωρίς αναφοράστον αιτητή. Σε σχέση με το ενδιαφερόμενο μέρος εξήγησε τα ακόλουθα: "Ο 35 Χαράλαμπος Μιχαηλίδης κατατάσσεται πρώτος μεταξύ όλων των υποψηφίων στο κριτήριο της αξίας και έκτος στο κριτήριο της αρχαιότητας Από πλευράς προσόντων, εκτός απότηνεπιτυχίαστις εξετάσεις επί των Δημοσιονομικών και Λογιστικών Κανονισμών και 40 Γενικών Διατάξεων, που προνοούνται στο Σχέδιο Υπηρεσίας οι Χαράλαμπος Μιχαηλίδης είναι κάτοχοι του πιστοποιητικού της Ανωτέρας εξέτασης στη 4644 4Α.Α.Λ. Δημοσθένουςν.Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάρης,Δ. Λογιστική του Επιμελητηρίου του Λονδίνου, L.C.C. Hig her Όμως κανένα από τα πιο πάνω προσόντα δεν θεωρείται ως επιπρόσθετο προσόν για σκοπούς του ΣχεδίουΥπηρεσίας 5 Σε μια συλλογική θεώρηση όλων των κριτηρίων που προνοούνται στηνομοθεσία γιασκοπούς προαγωγής, ήτοι αξία, προσόντα και αρχαιότητα,συστήνει για προαγωγή στη θέση Λειτουργού για τις Εισπράξεις Φόρων, 1ης 10 Τάξης, το Χαράλαμπο Μιχαηλίδη, ο οποίος υπερτερεί έναντι άλλων υποψηφίων που δεν συστήνονται για προαγωγή." Το Αρθρο 35
(4)του Νόμου 1/90 προβλέπει μεταξύ 15 άλλων: 20 "Κατά την προαγωγήη Επιτροπήλαμβάνει δεόντως υπόψη αιτιολογημένες συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος στο οποίο υφίσταται η κενήθέση " Επομένως, σύμφωνα με το άρθρο 35
(4)οι συστάσεις πρέπει να είναι αιτιολογημένες. Το καταργηθένάρθρο 44
(3)του Ν. 33/67 δεν προνοούσε οι συστάσεις να είναι 25 αιτιολογημένες. Όμως, αυτό καθιερώθηκε από τη νομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου. Η αιτιολογία μιας πράξης είναι νόμιμη όταν αυτή ανταποκρίνεται στα στοιχεία του φακέλου. Στην υπό 30 εκδίκασηυπόθεση ο αιτητήςυπερείχε του ενδιαφερομένου μέρους σε αρχαιότητα με βάσητηνημερομηνία γεννήσεως, η οποία σύμφωνα με τη νομολογία, είναι οριακής σημασίας. Και οι δύο υποψήφιοι κατέχουν ταπροσόντα που απαιτούνταιαπό το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης, με 35 υπεροχήτου ενδιαφερόμενου μέρους σεπροσόνταπουδεν απαιτούνται από το Σχέδιο Υπηρεσίας. (Το ενδιαφερόμενο μέρος κατέχει L.C.C. Book- keeping και Accounting). Το προβάδισμα στην αξία, με γνώμονα τις εμπιστευτικές εκθέσεις, το έχει το ενδιαφερόμενο μέρος. 40 Ο αιτητής έχει βαθμολογία "εξαίρετος" τα δύο τελευταία χρόνια (1988-1989) μόνο και τα προηγούμενα χρόνια μέχρι το 1982 "Λίαν Καλός" και προηγουμένως "Καλός" ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος έχει βαθμολογία "εξαίρετος" 4645 Χ'Τσαγγάρης,Δ. Δημοσθένουςν.Δημοκρατίας
(1992)τα4 τελευταία χρόνια (1986-1989)καιΛίαν Καλός όλατα προηγούμεναχρόνια. Η σύσταση του Διευθυντή συνάδει με τα στοιχεία του φακέλου και αποκαλύπτει πλήρως τους λόγους που τον 5 οδήγησαν στην επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους. Η αιτιολογία είναι πλήρης καισαφής. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι δεν υπάρχει καμιά παραβίαση του άρθρου 35
(4). Η μη αναφορά όλων των 10 υποψηφίων στη σύσταση του Διευθυντή δε συνεπάγεται από μόνη της έλλειψη αιτιολογίας και παραβίαση του άρθρου 35
(4)του Ν. 1/90. Με δεύτερο επιχείρημα του ο δικηγόρος του αιτητή 1 5 προβάλλει ότι η απόφαση της Ε.Δ.Υ. ήτο αποτέλεσμα ανεπαρκούς έρευναςκαιότι εστερείτο αιτιολογίας. Όλα τα στοιχεία των υποψηφίων ήσαν ενώπιον του διορίζοντος σώματος. Δεδομένου του τεκμηρίου της 20 νομιμότητας της διαδικασίας και λόγω του ότι δεν υπάρχουν στοιχεία στους φακέλους που να τείνουν να καταδείξουν το αντίθετο, τεκμαίρεται ότι έγινε επαρκής έρευνα και ότι όλα τα στοιχεία λήφθηκαν υπόψη. Επιπλέον τονίζω ότι δεν είναι αναγκαίο το διοικητικό 25 όργανο να αναφέρεται ρητά στη σύγκριση όλων των υποψηφίων.Petrides v.Republic
(1987)3C.L.R. 1166. Η αρχαιότητα του αιτητή με βάση την ηλικία του από μόνη της δεν προσδίδει σ' αυτόν έκδηλη υπεροχή. (Βλ. 30 Βαρνάβακαι Άλλη ν.Δημοκρατίας, Συν. Υπ. Αρ. 805/88, 806/88, αποφασίστηκε στις 11.4.90, Δημοσθένους και Αλλος ν. Δημοκρατίας, Συν. Υπ. Αρ. 49/90, 95/90, αποφασίστηκε στις 13.5.92, ίακωβίδη χ.α. ν. Δημοκρατίας, Συν. Υπ. Αρ. 143/88 κ.α. αποφασίστηκε 35 στις 4.6.92.) Δεν μπορεί να υπερπηδήσει την υπεροχή του ενδιαφερόμενου μέρους σε αξία, ο οποίος έχει και τη σύσταση του Προϊσταμένου. Η επίδικη απόφαση είναι αιτιολογημένη συμπληρώνεται καιαπόταστοιχεία των φακέλων. 4646 και 40 4ΛΛ.Δ. Δημοσθένουςν.Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάρης, Δ. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται. Δενεκδίδεταιδιαταγή για έξοδα. Ηπροσφυγήαπορρϋττεταιχωρίςέξοδα. 4647