(1992)14Δεκεμβρίου, 1992 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΝΙΚΟΣΧ'ΆΡΙΣΤΕΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ου η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 649/91). Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Προαγωγές — Συνεντεύξεις — Παρουσία του Διευθυντή στις συνεντεύξεις δεν είναι υποχρεωτική — Η Ε.Ε.Υ δεν συσταθμίζει και την κρίση του Διευθυντή αναφορικά με την απόδοση των υποψηφίων — Η Ε.Ε.Υ δεν χρειάζεται να αιτιολογήσει απόκλιση της από την κρίση του * Διευθυντή. Ο Περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμος του 1969 (Νόμος 10/69) — Άρθρο 35Β — Υποχρέωση αιτιολόγησης της απόφασης για απόδοση προσθέτων μονάδων — Η αιτιολογία δυνατόν να 10 συμπληρώνεται από τους φακέλους — Μη εξειδίκευση των συγκεκριμένων στοιχείων τωνφακέλωνπου αποτελούν αιτιολογία της απόφασης, επιβάλλειμελέτητωνφακέλων. Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Προαγωγές — Πρόσθετες μονάδες — 15 Αντιστρέφουν τη σειρά προτεραιότητας στους καταλόγους —Δεν συνιστά παρανομία εφόσον η εξουσία για απόδοση πρόσθετων μονάδων δίδεται από τοΝόμο. Ο αιτητής που ήταν υποψήφιος για προαγωγή στη θέση 20 Διευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης προσέβαλε με την προσφυγήτουτηνπροαγωγήτων ενδιαφερομένωνμερώναντί του ιδίου. Ενώ δε ήταν πρώτος σε βαθμούς μαζί με άλλα δυο ενδιαφερόμενα μέρη μετά την αύξηση των μονάδων των υποψηφίων σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 35Β
(10)(β) 25 κατατάγηκε τελευταίος σε σχέση με τα ενδιαφερόμενα μέρη τα 4668 4ΑΛΛ. Χ'Άριστείδηςν.Δημοκρατίας οποία προάχθηκαν. Σύμφωνα με τον αιτητή η γνώμη του Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης αναφορικά με την εμφάνιση του στις προφορικές συνεντεύξεις ήταν ευνοϊκότερη για τον ίδιο καιδυσμενέστερη γιαμερικά απόταενδιαφερόμενα μέρη. 5 ^ 15 20 Περαιτέρω ισχυρίστηκε πως η Επιτροπή παρέλειψε όπωςήταν υποχρεωμένη να αιτιολογήσει την απόφαση της για αύξηση των μονάδων με το να αναφέρει το μέρος των μονάδων πουδίδονταν για το περιεχόμενο των φακέλων και το μέρος των μονάδων που δίδονταν για την απόφαση στις συνεντεύξεις. Αυτό αποτελούσε σύμφωνα με τον αιτητή παράλειψη ουσιώδου τύπου της αιτιολογίας που αποτελεί λόγο ακυρότητας της επίδικης απόφασης. Διαζευκτικά ο αιτητής ισχυρίστηκε πως τίποτα από το περιεχόμενο των φακέλων δεν δικαιολογούσε να δοθούν περισσότερες μονάδες στα ενδιαφερόμενα μέρη από αυτόν. Σύμφωνα πάντα με την εισήγηση του οι περισσότερες μονάδες δόθηκαν στα ενδιαφερόμενα μέρη αποκλειστικά για την απόδοση τους στις συνεντεύξεις γεγονός πουήταναπαράδεκτο. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: 25 30 35 40 1) Η παρουσία του Διευθυντή στις συνεντεύξεις δεν είναι υποχρεωτική. Επαφίεται στη διακριτικήευχέρεια της ΕΕΥ. Η κρίση του ως προς την απόδοση των υποψηφίων δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των στοιχείων που η ΕΕΥ οφείλει να συσταθμίσει. Σημασία έχει μόνο η δική της κρίση. Η διαφορετική κρίση του Διευθυντή δεν τη δεσμεύει ούτε δημιουργεί υποχρέωση αιτιολόγησης της απόκλισης από αυτή. 2) Ομοιο θέμα μη αιτιολόγησης της απόφασης της Ε.Ε.Υ. τέθηκε ενώπιον της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και αποφασίστηκε δεσμευτικά στην υπόθεση Χαρά Γενακρίτον ν. Δημοκρατίας. Υποβλήθηκε και εκεί η εισήγηση πως η ΕΕΥ παρέλειψε να αιτιολογήσει την απόφαση της για τις πρόσθετες μονάδες κατά παράβαση του Αρθρου 35Β του Νόμου. Προκύπτει πως η Επιτροπή είχε διατυπώσει την απόφασητης με τρόπο όμοιο με αυτό της παρούσας υπόθεσης. Η Ολομέλεια δέχθηκε ότι η αιτιολογία συμπληρωνόταν από το περιεχόμενο των φακέλων και απέρριψε την εισήγηση. Ακολουθεί πως δεν 4669 Χ"Αριστείδηςν.Δημοκρατίας
(1992)υπάρχει περιθώριο για προσέγγιση της παρούσαςυπόθεσης πάνω στη βάση πως η προσβαλλόμενη απόφαση έπασχε λόγω μητήρησης ουσιώδους τύπουωςπροςτηναιτιολογία. 3) Εφόσο αποφασίζεται η προσθήκη λόγω του περιεχομένου 5 των φακέλων, η ρητή εξειδίκευση από την ΕΕΥ των συγκεκριμένων στοιχείων που διαδραμάτισαν ρόλο, σίγουρα θα απλούστευε τα πράγματα, θα αποκάλυπτε με τρόπο συγκεκριμένο τη βάση του συλλογισμού. Η μη εξειδίκευση τους επιβάλλει μελέτη των φακέλων στην 10 προσπάθεια αναζήτησης αυτού του συλλογισμού. 'Οπως έχει αποφασιστεί απότο δικαστήΓ. Μ.Πικήστην υπόθεση Vassiliou v.Republic
(1982)3C.L.R. 220,είναι επιτρεπτήη αναφορά στους φακέλους ως συμπληρωματικούς της αιτιολογίας μόνο ανταγεγονότα πουπεριέχονται σ* αυτούς 15 είναι σαφώς και άρρηκτα συνδεδεμένα με την ληφθείσα απόφαση έτσι που να μπορεί να λεχθεί ότι βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω της ή, διαφορετικά,αν καταδεικνύουν αναμφίβολα και αναντίλεκτα τους λόγους που οδήγησαν στην απόφαση. 20 Μελέτησα τους προσωπικούς φακέλους και τους φακέλους εμπιστευτικών εκθέσεων του αιτητή και των ενδιαφερομένων μερών. Περιέχουν ουσιαστικά όσαθαμπορούσαννα συσχετισθούν με τα κριτήρια της αξίας, των προσόντων και της αρχαιότητας 25 που είχαν,εξ αρχής,αποτιμηθεί αριθμητικάκαιπουβέβαια,όπως σημείωσα, έφεραν τον αιτητή και τα ενδιαφερόμενα μέρη ισόβαθμους ή σε ελάχιστη απόσταση τον ένα από τον άλλο. Οι συνήθεις αλλά και οι ειδικές εκθέσεις για τον καθένα περιέχουν σειρά εγκωμιαστικών παρατηρήσεων. Δεν μπόρεσα να εντοπίσω •*" κάτι που θα μπορούσε ναθεωρηθεί ως αιτιολογικό της προσθήκης μονάδων περισσότερων στην περίπτωση του ενός και λιγότερων στηνπερίπτωσηάλλου. Το κρίσιμο ερώτημα είναι που οδηγεί αυτή η διαπίστωση. 35 Μετά από μεγάλο προβληματισμό κατέληξα πως η εισήγησηότι η απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί επειδή δεν είναι δυνατό να εξακριβωθεί ο αριθμός των επιπρόσθετων μονάδων πουδόθηκαν λόγω του περιεχομένου των φακέλων, θα αποτελούσε μη επιτρεπτή απλούστερη και θα παραγνώριζε την πραγματικότητα 4 0 όπως την αποκαλύπτει η ίδια η κλιμάκωση των επιπρόσθετων μονάδων που δόθηκαν. Καταφαίνεταιπως εκείνο που έκαμε τη διαφορά ήταν οι εντυπώσεις που απεκόμισε η Επιτροπή από τις συνεντεύξεις καιπως το περιεχόμενο των φακέλων προσεγγίστηκε 4670 4Α.Α.Δ. Χ'Άριστείδηςν. Δημοκρατίας ωςπαρονομαστήςισοδύναμοςγιαόλους. Ο αιτητής υποστηρίζει πως δεν υπάρχουν οι εξαιρετικές περιστάσεις πουκατάτηνομολογία "θαεπέβαλαν ηπλήρωση μια θέσης προαγωγής και μάλιστα της Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας με όλο το πλέγμα διατάξεων για την αντικειμενικοποίηση των κριτηρίων προαγωγήςπουτη διέπει, να γίνει κατ' ουσίαν αποκλειστικά με βάση τις εντυπώσεις της ολιγόλεπτης προσωπικήςσυνέντευξης ενώπιοντης ΕΕΥ". 10 Υποβλήθηκε πανομοιότυπο επιχείρημα στην υπόθεση Χαρά Γενακρίτον ν.Δημοκρατίας-και απορρίφθηκε απότην Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα απότηναπόφαση. 15 20 "Το γενονός ότι ενώ ορισμένοι υποψήφιοιεπροηγοΰντοστους καταλόγους της Συμβουλευτικής άλλων υποψηφίων, μετά τις συνεντεύξεις έποντο, για το λόγο ότι η Επιτροπή έδωσε περισσότερες μονάδες σε άλλους υποψήφιους, δε συνιστά παρανομία εφόσον τέτοια εξουσία δίνεται στην Επιτροπή απότο νόμο". Καταλήγω πωςδεν έχει στοιχειοθετηθεί λόγος ακυρότηταςκαι πωςη προσφυγήπρέπεινααπορριφθεί. 25 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: 30 Λιμνάτου και Αλλες ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 4057Γενακρίτου και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 2367Τζιακούρη ν.Δημοκρατίας
(1991)4(E)Α.Α.Δ. 3946· Νικολάου και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.ΑΛ. 3930· Ιορδανού και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.ΑΛ. 4515· 40 Πουλχερίου ν.Δημοκρατίας
(1991)4(A) Α.ΑΛ. 43Vassiliou v.Republic
(1982)3C.L.R. 220· 4 5 Alexandra Rent a Carv. Republic
(1984)3C.L.R. 2025· Γεωργίουv.Δημοκρατίας
(1989)3(B) Α.ΑΛ. 475- 4671 Χ"Αριστείδηςν.Δημοκρατίας
(1992)Παπαχαραλάμπονς και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1989)3(B) Α.ΑΛ. 703Τσιμιλλής ν. Οργανισμός Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας
(1990)3 ΑΛΛ.
- 5 Προσφυγή. Προσφυγή κατά της απόφασηςτων καθ' ων ηαίτηση με την οποία τα έξι ενδιαφερόμενα μέρη προήχθηκαν στη 10 θέση Διευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης από την 1 Σεπτεμβρίου, 1991,αντίτουαιτητή. Α. Σ. Αγγελίδης, γιατοναιτητή. Ρ. Παπαέτη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τουςκαθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. 20 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο αιτητής αμφισβητεί το κύρος της απόφασης της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας μετην οποίατα έξι ενδιαφερόμενα μέρη προήχθηκαν στη Θέση Διευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης απότην 1Σεπτεμβρίου, 25
- Η αριθμητική αποτίμηση από τη Συμβουλευτική Επιτροπή των κριτηρίων της αξίας, των προσόντων και της αρχαιότητας με βάσητις πρόνοιες του άρθρου 35Β
(4)30 (α)(β) και (γ) του περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής ,Υπηρεσίας Νόμου του 1969 (Νόμος 10/69) όπως τροποποιήθηκε με τους Νόμους 65/87 και 157/87, έφερε τους υποψηφίους και ειδικά τον αιτητή και τα ενδιαφερόμενα μέρη ισόβαθμους ήσε ελάχιστη απόσταση 35 τον ένα από τους άλλους. Ο αιτητής τοποθετήθηκε πρώτος μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών στο κατάλογο με 195 μονάδες, όσες είχαν συγκεντρώσει και τα ενδιαφερόμενα μέρη Χρ. Παπαχριστοφόρου και Κ. Κυριάκου που ακολουθούσαν. Ο Π. Κουμίδης 40 συγκέντρωσε 194.75, η Μ.Τερπίζη 194.50,ο Π. Πέρικλος 194 καιο Π. Κυπριανού 193.75. 4672 4ΑΛΛ. Χ'Άριστείοηςν.Δημοκρατίας Κων/νίόης,Δ. Η εξουσία της ΕΕΥ για αύξηση των μονάδων των υποψηφίων μέχρι 5, κατά τις πρόνοιες του άρθρου 35Β
(10)(β) ήταν πιααποφασιστικής σημασίας. Το ανώτατο όριο των μονάδων πουθα μπορούσε ναπροσθέσει ήταν 5 δυνατόναανατρέψει τη σειρά,και αυτόακριβώς έγινε. Η ΕΕΥ πρόσθεσε πέντε μονάδες στα ενδιαφερόμενα μέρη Χρ. Παπαχριστοφόρου,Π.Πέρικλο καιΠ. Κυπριανού, 4.80 στο Κ. Κυριάκου, 4.30 στη Μ. Τερπίζη, 4 στοΠ. Κουμίδη και 3.50 στον αιτητή. Ο αιτητής κατέληξε με 10 λιγότερες μονάδες σε σχέση με τα ενδιαφερόμενα μέρη και,γι'αυτότο λόγο, προάχθηκανεκείνοι καιόχιο ίδιος. Το επιχείρημα τουαιτητή είναι ένα. Αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο η ΕΕΥ άσκησε την εξουσία της για 15 την προσθήκη μονάδων. Η ΕΕΥ, όπως όφειλε, κάλεσε τους υποψηφίους σεσυνέντευξη. Ηεντύπωση της ωςπρος την απόδοση τους ήταν η ακόλουθη: Ο αιτητής πολύ καλός πλην, ο Χρ. Παπαχριστοφόρου εξαίρετος, ο Κ. Κυριάκου εξαίρετος πλην, ο Π.Κουμίδης πολύ καλός, η 20 Μ.Τερπίζηπολύ καλήσυν,οΠ.Πέρικλος εξαίρετος καιο Π. Κυπριανούεξαίρετος. Τοτελικό στάδιοήτανη άσκηση της εξουσίας τηςΕΕΥγιατην προσθήκη μονάδων. Αναφέρθηκα στο αποτέλεσμα της απόφασης της. 25 Παραθέτω τώρα το απόσπασμα που αποκαλύπτει το σκεπτικό της και που προτείνεται ως το περιέχον την αιτιολογία της. 30 35 40 "Στη συνέχεια η Επιτροπή αφού μελέτησε τους προσωπικούς φακέλους και τους φακέλους υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων καιαφούέλαβε υπόψητοπεριεχόμενο τωνφακέλων αυτών,καθώςκαι την εντύπωση που αποκόμισε κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις, όπως φαίνεται πιο πάνω, αποφασίζει, σύμφωνα με το άρθρο 35Β
(10)(β) των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων 1969 - 1991, την αύξηση στις μονάδες των υποψηφίων ως αποτέλεσμα της αποτίμησης των στοιχείων αυτών,ωςεξής." ο αιτητής διατύπωσε παράπονα αναφορικά με το βάσιμο των εντυπώσεων πουαποκόμισε ηΕΕΥ ως προς την απόδοση στις συνεντεύξεις. Μετέφερε τη δική του αντίληψη αναφορικά με το πόσο επιτυχημένη ήταν η 4673 Κων/νίδης,Δ. Χ"Αριστείδηςν.Δημοκρατίας
(1992)εμφάνιση τουκαι επικαλέστηκε το γεγονός ότι η γνώμη του Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης πάνω στο ίδιο θέμα ήταν ευνοϊκότερη για τονίδιο και δυσμενέστερη για μερικά απόταενδιαφερόμεναμέρη. Αναγνώρισε, όμως,στο τέλος, πως κριτής κατάτο νόμο ήταν ηίδιαηΕΕΥκαικανέναςάλλος καιδέχτηκεπως δεν υπήρχαν περιθώρια για αμφισβήτηση της επάρκειαςτης αιτιολογίας στο βαθμό που αυτή αναφέρεται στις συνεντεύξεις. Το ειδικό θέμα της παρουσίας του 1 0 Διευθυντή στις συνεντεύξεις, τηςδιατύπωσης κρίσης από αυτόν καιτηςσημασίας που μπορεί ναέχει ηκρίσητου, εξετάστηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Αλίκη Αιμνάτονκαι άλλες ν, Δημοκρατίας, Α.Ε. 1014 της 28 Νοεμβρίου, 1990 και 1 5 Χαρά Γενακρίτου και άλλοι ν.Δημοκρατίας, Προσφυγή 403/89 καιάλλες της30 Οκτωβρίου,
- Ηπαρουσία του Διευθυντή στις συνεντεύξεις δεν είναι υποχρεωτική. Επαφίεται στηδιακριτικήευχέρεια τηςΕΕΥ. Ηκρίση του ως προς την απόδοσητων υποψηφίων δενπεριλαμβάνεται 20 μεταξύ των στοιχείων πουηΕΕΥοφείλει να συσταθμίσει. Σημασία έχει μόνο ηδικήτης κρίση. Ηδιαφορετική κρίση του Διευθυντή δεν τη δεσμεύει ούτε δημιουργεί υποχρέωση αιτιολόγησης της απόκλισης απόαυτή. 25 Όμως, η απόφαση για την προσθήκη των μονάδων λήφθηκε έχοντας υπόψη όχι μόνο το αποτέλεσμα των συνεντεύξεων αλλά και τοπεριεχόμενο τωνπροσωπικών φακέλων και των φακέλων υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων. Επομένως, όπως υποστηρίζει οαιτητής,ήταν 30 υποχρεωμένη η Επιτροπή, ενόψει των ρητών προνοιών του Νόμου,νααιτιολογήσει την απόφαση και ωςπροςτο μέρος της που συναρτάτο προς το περιεχόμενο των φακέλων. Ηαπλή αναφοράσε μελέτητωνφακέλων είναι ανεπαρκής. Η αιτιολογία θα έπρεπε να ήταν ρητή. Εν 35 πάση περιπτώσει, τίποτε από όσα περιέχονται στους φακέλους δενθαμπορούσε ναοδηγήσει σε απόφαση για προσθήκη μονάδων περισσότερων στα ενδιαφερόμενα μέρη και λιγότερων στον αιτητή. Καταλήγει ο αιτητής πως εφόσον η Επιτροπή δεν καθόρισε και, όπως 40 εισηγείται, δεν είναι δυνατό να εξακριβωθεί πόσες μονάδες καταμερίστηκαν στον παράγοντα των συνεντεύξεων και πόσες στον παράγοντα του 4674 4ΑΛΛ. Χ'Άριοτείδηςν.Δημοκρατίας Κων/νίδης,Δ. περιεχομένου των φακέλων, η διαπίστωση του ελαττώματος που αναφέρθηκε, θα πρέπει,αναπόφευκτα, ναοδηγήσει σ' ακυρωτική απόφαση. 5 Ο δικηγόρος του αιτητή επικαλέστηκε την απόφαση που είχα εκδώσει στην υπόθεση Μυροφόρα Τζιακονρη ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή 346/91της 11 Δεκεμβρίου
- Στην περίπτωση εκείνη, το ερώτημα αφορούσε στις επιπτώσεις από την απαίτησητου άρθρου 48
(2)του περί 10 Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Νόμος 1/90) να διενεργούνται οι μεταθέσεις υπαλλήλων "ύστερα από πρόταση της αρμόδιας αρχής δεόντως αιτιολογημένη". Είναι ορθό να παραθέσωτο σχετικό απόσπασμα από την απόφαση. 15 "...όπως συμφώνησαν και οι δύο πλευρές κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο στάδιο των διευκρινίσεων, ηρητήαπαίτησηγιαδέουσα αιτιολογία,όσο καιανδεν διαφοροποιεί τις γενικές αρχές ως προς οσαδήποτεθα 20 μπορούσαννασυσχετισθούν μετοπεριεχόμενο της,δεν στερείται πρακτικών επιπτώσεων. Το άρθρο 48
(2)του Νόμου έχει καταστήσει την αιτιολογία ουσιώδη τύπο της πρότασης για μετάθεση. Σε τέτοια περίπτωση, η παράλειψη συμπερίληψης της αιτιολογίας στο ίδιο το 25 έγγραφοτηςπρότασης,καθιστάτην πρότασηελλιπήως προς τον τύπο της. Γενικά η αιτιολογία μιας διοικητικής πράξης μπορεί να προκύπτει από το διοικητικό φάκελο. Τα πράγματα είναι διαφορετικά όταν η αιτιολογία αποτελεί ουσιώδη τύπο της πράξης. 30 Σ' αυτήτην περίπτωση πρέπει να είναι ρητήστο σώμα της διοικητικής πράξης ως συστατικό στοιχείο της. Ο φάκελος της υπόθεσης είναι επιτρεπτό να τη συμπληρώσει αλλά δεν είναι δυνατό να την αναπληρώσει. (Βλ. Παπαχατζής - Σύστημα του 35 Ισχύοντος στην Ελλάδα Διοικητικού Δικαίου, 6η έκδοση σελ. 623, Στασινόπουλος (ανωτέρω) σελ. 341, Δαγτόγλου (ανωτέρω)σελ. 220). Εξετάστηκε παρόμοιο θέμα στην υπόθεση Ανδρέας 40 Νικολάου και άλλοι ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή 992/90 και 1046/90 της22 Οκτωβρίου 1992.0Προϊστάμενος του τμήματος σύστησε τα ενδιαφερόμενα μέρη για προαγωγή "με βάση τα τρία κριτήρια -αξία,προσόντα,αρχαιότητα" 4675 Κων/νίδης,Δ. Χ'Άριστείοηςν.Δημοκρατίας
(1992)και το ερώτημα ήταν αν αυτή η σύσταση ήταν αιτιολογημένη όπως απαιτεί ρητά το άρθρο 35
(4)του Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν. 1/90). Παραθέτω το σχετικό απόσπασμααπό την απόφασητου ΠροέδρουτουΑνωτάτου ΔικαστηρίουΑ. Λοΐζου. 5 "Είναι φανερό ότι με την προσθήκη της λέξης 'αιτιολογημένες', ηπρόνοιαστο άρθρο35
(4)τουΝόμου δεν άλλαξε ουσιαστικά το νομικό καθεστώς που αφορά τις συστάσεις του προϊσταμένου αλλά στην ουσία 10 θεσμοθέτησε τις προηγούμενες νομολογιακές αρχέςπου καθιερώνονται απότις γενικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου. Και τούτο γιατί η αιτιολογία μιας πράξης είναι 15 νόμιμη όταν είναι εξειδικευμένη και ανταποκρίνεται στα στοιχεία του φακέλου, ο δε προσδιορισμός ότι η σύσταση βασίστηκε στακριτήριαπουκαθορίζονται από το νόμο αποτελεί επαρκή αιτιολογία." 20 Ελέγχθηκαν τα στοιχεία των φακέλων και κρίθηκε ότι το επιχείρημα των αιτητών έπρεπενα απορριφθείεφ' όσο "η σύσταση του Διευθυντή υποστηρίζεται απότα στοιχεία των φακέλων και πρέπει να θεωρείται ότι έχει τη δέουσα αιτιολογία και συμμορφώνεται με τις διατάξεις του 25 άρθρου 35
(4)τουΝόμου". Οι καθ'ων οι αίτηση μεπαρέπεμψανστην υπόθεση Ανθή Ιορδανού και άλλοι ν.Δημοκρατίας,Προσφυγή 654/87και άλλες της 21 Δεκεμβρίου 1990 στην οποία ο δικαστής Λ. 30 Σαββίδης εξέτασε τις συνέπειες της νομοθετικής αξίωσης για αιτιολογημένη απόφαση, όπως την βρίσκουμε ειδικά στο άρθρο 35Β
(10)(β) του περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμουτου 1969 (Ν. 10/69) όπωςτροποποιήθηκε με το Νόμο 65/87. Αποφάσισε ότι η αιτιολογία της 35 απόφασηςγιατηνπροσθήκη μονάδων "μπορεί να συναχθεί από το περιεχόμενο των φακέλων και ιδιαίτερα των εντυπώσεων της (Επιτροπής) μετά τις συνεντεύξεις που καταγράφονται 40 στασχετικά παραρτήματα". Όμοιο θέμα τέθηκε ενώπιον της Ολομέλειας του 4676 4Α.Α.Δ. Χ'Άριστείοηςν.Δημοκρατίας Κων/νίδης, Δ. Ανωτάτου Δικαστηρίου και αποφασίστηκε δεσμευτικά στην υπόθεση Χαρά Γενακρίτου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Υποβλήθηκε και εκεί η εισήγηση πως η ΕΕΥ παρέλειψε να αιτιολογήσει την απόφαση της για τις 5 πρόσθετες μονάδες κατά παράβασητου άρθρου 35Β του Νόμου. Προκύπτει πως η Επιτροπήείχε διατυπώσει την απόφαση της με τρόπο όμοιο με αυτό της παρούσας υπόθεσης. Η Ολομέλεια δέχθηκε ότι η αιτιολογία συμπληρωνόταν από το περιεχόμενο των φακέλων και 10 απέρριψε την εισήγηση. Ακολουθεί πως δεν υπάρχει περιθώριο για προσέγγιση της παρούσας υπόθεσης πάνω στη βάσηπως ηπροσβαλλόμενη απόφασηέπασχε λόγω μή τήρησης ουσιώδους τύπουωςπροςτην αιτιολογία. 15 Απομένει, το διαζευκτικό από τα επιχειρήματα του αιτητή. Η αναγνώριση δυνατότητας αναζήτησης της αιτιολογίας στο περιεχόμενο των φακέλων, δεν σημαίνει και το τέλος του αναθεωρητικού ελέγχου. Υποδεικνύει απλώς την πηγήαπότην οποίαμπορούν να αντληθούν τα 20 σχετικά στοιχεία. Ηπαραπομπήστους φακέλους σημαίνει εντοπισμό σ' αυτούς κάποιων στοιχείων που επιτρέπουν εύλογα την προσθήκη μονάδων. Στην υπόθεση Κίκα Πουλχερίου ν. Δημοκρατίας,Προσφυγή 795/88 της 2 Ιανουαρίου 1991 ο δικαστής Λ. Σαββίδηςυπέδειξε πως το 25 σχετικό περιεχόμενο των φακέλων 30 "δεν περιορίζεται μόνο στα στοιχεία που αριθμοποιούνται (όπως η βαθμολογία στις εμπιστευτικές εκθέσεις και τα χρόνια υπηρεσίας) αλλά περιλαμβάνει και άλλα στοιχεία, όπως παρατηρήσεις, δραστηριότητες, συγγραφικό έργο, διπλώματα/ πιστοποιητικά που συνιστούν πρόσθετα προσόντα κλπ". 35 Εφόσον αποφασίζεταιη προσθήκη μονάδων λόγω του περιεχομένου των φακέλων, η ρητή εξειδίκευση από την ΕΕΥ των συγκεκριμένων στοιχείων που διαδραμάτισαν ρόλο, σίγουρα θα απλούστευε τα πράγματα. Θα αποκάλυπτε με τρόπο συγκεκριμένο τη βάση του 40 συλλογισμού. Ημήεξειδίκευση τους επιβάλλει μελέτητων φακέλων στην προσπάθεια αναζήτησης αυτού του συλλογισμού. Όπως έχει αποφασιστεί από το Δικαστή Γ.Μ. Πική στην υπόθεση Vassiliou v. Republic (19Η2) 3 4677 Κων/νίδης,Δ. Χ"Αριστείδηςν.Δημοκρατίας
(1992)C.L.R.220, είναι επιτρεπτήηαναφοράστους φακέλους ως συμπληρωματικούς της αιτιολογίας μόνο αν τα γεγονότα που περιέχονται σ' αυτούς είναι σαφώς και άρρηκτα συνδεδεμένα με την ληφθείσα απόφαση έτσι που να μπορεί να λεχθεί ότι βρίσκονται αναπόφευκταπίσω της· 5 ή, διαφορετικά, αν καταδεικνύουν αναμφίβολα και αναντίλεκτα τους λόγους που οδήγησαν στην απόφαση. (Βλ. επίσης Alexandra Rent a Car v.Republic
(1984)3 C.L.R.2025,Kyriacos Georghiouv.Republic, Προσφυγή 457/87 της 6 Μαρτίου, 1989, ΜάκηςΠαπαχαραλάμπους 10 και άλλοι ν.Δημοκρατίας,Προσφυγή686/86και άλλες τις 31 Μαρτίου, 1989, Κυριάκος Τσιμιλλής ν. Οργανισμός Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας, Προσφυγή 586/88 της 29 Δεκεμβρίου, 1990. Μελέτησα τους προσωπικούς φακέλους και τους φακέλους εμπιστευτικών εκθέσεων του αιτητή και των ενδιαφερομένων μερών. Περιέχουν ουσιαστικά όσα θα μπορούσαν να συσχετισθούν με τα κριτήρια της αξίας, των προσόντων και της αρχαιότηταςπου είχαν, εξ αρχής, 20 αποτιμηθεί αριθμητικά και που βέβαια, όπως σημείωσα, έφεραν τον αιτητήκαιτα ενδιαφερόμενα μέρη ισόβαθμους ή σε ελάχιστη απόσταση τον ένα από τον άλλο. Οι συνήθεις αλλά και οι ειδικές εκθέσεις για τον καθένα περιέχουν σειρά εγκωμιαστικών παρατηρήσεων. Δεν 25 μπόρεσα να εντοπίσω κάτι πουθα μπορούσε να θεωρηθεί ως αιτιολογικό της προσθήκης μονάδων περισσότερων στην περίπτωση του ενός και λιγότερων στην περίπτωση άλλου. 30 Το κρίσιμο ερώτημα είναι πού οδηγεί αυτή η διαπίστωση. Μετά από μεγάλο προβληματισμό κατέληξα πως η εισήγηση ότι η απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί επειδή δεν είναι δυνατό να εξακριβωθεί ο αριθμός των επιπρόσθετων μονάδων που δόθηκαν λόγω του 35 περιεχομένου των φακέλων, θα αποτελούσε μή επιτρεπτή απλούστευση· και θα παραγνώριζε την πραγματικότητα όπως την αποκαλύπτει η ίδια η κλιμάκωση των επιπρόσθετων μονάδων που δόθηκαν.Καταφαίνεταιπως εκείνο που έκαμε τη διαφορά ήταν οι εντυπώσεις που 40 απεκόμισε η Επιτροπή από τις συνεντεύξεις και πως το περιεχόμενο των φακέλων προσεγγίστηκε ως παρονομαστής ισοδύναμος για όλους. Στα τρία από τα 4678 4ΑΛΛ. Χ"Αριστείδηςν.Δημοκρατίας Κων/νίδης, Δ. ενδιαφερόμενα μέρη που κρίθηκαν εξαίρετοι δόθηκαν σταθερά πέντε μονάδες, γεγονός ιδιαίτερα ενδεικτικό. Από εκείκαιπέραδόθηκανκλιμακωτά λιγότερες μονάδες στους υποψήφιους των οποίων η απόδοση κρίθηκε ότι 5 ήταν υποδεέστερη. Τελευταίος στη σειρά ήταν ο αιτητής που κρίθηκε ως πολύ καλός πλην. Πρέπει να σημειώσω πως και ο ίδιος ο αιτητής αντιλαμβάνεται τις συνεντεύξεις να είχαν καταστεί το αποφασιστικό στοιχείο. Αφιερώθηκε σ" αυτές και στη σημασία που 10 απέκτησαν μεγάλος μέρος της αγόρευσης του δικηγόρου του, ιδιαίτερα της απαντητικής. Αναφέρεται σ' αυτή ότι οι συνεντεύξεις κατέστησαν αποφασιστικός παράγωνπου κατέληξε να προσλάβει υπερβάλλουσα κρισιμότητα και προστίθεται πωςαπόταστοιχεία τηςυπόθεσης προκύπτει 15 αβίαστα με τρόπο ανεπίδεκτο αμφιβολίας ότι ήταν το μόνο κρίσιμο στοιχείο για την τελική έκβαση της διαδικασίαςτηςπροαγωγής. Είναι, λοιπόν, καθαρό πως όσα σχετίζονται με την 20 παραπομπήστο περιεχόμενο των φακέλων, αναφέρονται σε παράγοντα που δεν διαδραμάτισε ρόλο στη διαφοροποίηση του αριθμού των μονάδων που προστέθηκαν και πως οι σχετικές προς αυτό παρατηρήσεις δεν δικαιολογείται να θεωρηθούν στην 25 παρούσαυπόθεση ως αποκαλυπτικές πλημμέλειας πουθα μπορούσε να επηρεάσει τοκύρος της απόφασης. Απομένειη αναφορά στο λόγογια τον οποίο ο αιτητής τόνισε τογεγονός της σημασίας πουτελικά προσέλαβαν οι 30 συνεντεύξεις. Υποστηρίζει πως δεν υπάρχουν οι εξαιρετικές περιστάσεις που κατά τη νομολογία "θα επέβαλλαν ηπλήρωση μιας θέσης προαγωγής και μάλιστα της Δημόσιας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας με όλο το πλέγμα διατάξεων για την αντικειμενικοποίηση των κριτηρίων 35 προαγωγής που τη διέπει, να γίνει κατ' ουσίαν αποκλειστικά με βάση τις εντυπώσεις της ολιγόλεπτης προσωπικήςσυνέντευξης ενώπιον της ΕΕΥ". Υποβλήθηκε πανομοιότυπο επιχείρημα στην υπόθεση 40 Χαρά Γενακρίτου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) και απορρίφθηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραθέτωτο σχετικό απόσπασμα από την απόφαση. 4679 Κων/νίδης, Δ. Χ"Αριστείδηςν.Δημοκρατίας
(1992)'Το γεγονός ότι ενώ ορισμένοι υποψήφιοι επροηγούντο στους καταλόγους της Συμβουλευτικής άλλων υποψηφίων, μετά τις συνεντεύξεις έποντο,για τολόγοότιη Επιτροπήέδωσεπερισσότερες μονάδεςσε άλλους υποψήφιους, δε συνιστά παρανομία εφόσον 5 τέτοιαεξουσίαδίνεταιστην Επιτροπήαπότονόμο." Καταλήγω πως δεν έχει στοιχειοθετηθεί λόγος ακυρότητας και πως η προσφυγήπρέπει νααπορριφθεί. Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη 10 απόφασηεπικυρώνεται.Καμιά διαταγήγιαέξοδα. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 4680