4 ΑΛΛ. 16Δεκεμβρίου,1992 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ WESTPARK LTDΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ι ΔΗΜΟΥ ΠΑΦΟΥ (ΑΡ. 1), Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 292/90). Διοικητική Πράξη — Πράξη Εκτελέσεως— Είσπραξη επιβληθέντος ποσού ως φόρου δεν είναιεκτελεστήδιοικητική πράξη αλλά πράξη εκτελέσεως της απόφασης επιβολής του φόρου — Δεν προσβάλλεται με προσφυγή. Οδοί και Οικοδομές — Άδεια διαχωρισμού — Ο περί Ρυθμίσεως Οδών και ΟικοδομώνΝόμος, Κεφ. 96 — Άρθρο 9
(1)(γ)(ϊί) — Άδεια διαχωρισμού εκδίδεται υπό όρους — Παροχή πόσιμου νερού — Οιδιοκτήτης γης μπορεί να ζητήσει την υδατοπρομήθειά 10 τον από διάφορες πηγές όπως την υδατοπρομήθειά της πόλεως — Η υδατοπρομήθειά δεν ταυτίζεται με τον διαχωρισμό των οικοπέδων— Νόμιμη ηεπιβολήδικαιωμάτων. 1* 20 25 Οι αιτητές προσέβαλαν με την προσφυγή τους τόσο την απόφασηεπιβολής όσο και την είσπραξη του ποσού των £67,236 από τους καθ' ων η αίτηση ως δικαιωμάτων για προμήθεια οικιακού νερού για υδροδότηση των οικοπέδων τους τα οποία βρίσκοντανυπόδιαχωρισμόσύμφωναμετηνάδεια διαχωρισμού. Οι αιτητές ισχυρίστηκαν πως οι επίδικες αποφάσει ήταν άκυρες καθ' ότι με την άδειαδιαχωρισμού είναι ταυτόχρονηκαιη υδατοπρομήθειά. Οι καθ" ων ηαίτησηπρόβαλαντρεις προδικαστικές ενστάσεις, ς εξής; τι 4687 Westpark Ltd κ.α.v.Δήμου Πάφου(Αρ.1)
(1992)α)Οι αιτητές 2πουείχαν μεταβιβάσει το επίδικοτεμάχιο στους αιτητές Ιδεν είχαν logusstandi στην υπόθεση. β) Η δεύτερη προσβαλλόμενη πράξη δηλαδή η είσπραξη δεν ήταν εκτελεστήδιοικητικήπράξηαλλάπράξηεκτελέσεως. ^ γ) Οι αιτητές 1δεν είχαν έννομο συμφέρον γιατί απεδέχθησαν την απόφαση με το να επιφυλάξουν τα δικαιώματα τους μόνο πως προς τούψος του επιβληθέντος ποσού. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: 1)Ως προς τις προδικαστικές ενστάσεις: (α)Η προσφυγήαπορρίπτεταιωςπροςτους αιτητές αρ. 2. 15 (β) Η δεύτερη προσβληθείσα πράξη δεν είναι εκτελεστή διότι αποτελεί την πραγματοποίηση " του εννόμου αποτελέσματος της εκδοθείσας εκτελεστής διοικητικής 20 πράξης,δηλαδήτης επιβολής τουφόρου. (γ)Δε συμφωνώ μετην εισήγησητουδικηγόρου των καθ' ων η αίτηση περί απώλειας του εννόμου συμφέροντος, γιατί η πληρωμή εγένετο υπό διαμαρτυρίακαι με πλήρη επιφύλαξη 25 των δικαιωμάτων. Κατάτην κρίση μουηαιτήτριααρ. 1 δεν έχασε το έννομο συμφέρον της ναπροσβάλλει τηναπόφαση του Δήμου, όπως περιγράφεται πιο πάνω, και η προδικαστικήαυτήένστασηαπορρίπτεται. 30 2) Ως προς την ουσία: Η επιβολή των δικαιωμάτων γίνεται με βάση τις διατάξεις του Αρθρου 9
(1){γ)(ϋ) του Κεφ.
- Νομίζω η εισήγηση του δικηγόρου των αιτητών βασίζεται πάνω σε λανθασμένη βάση και συγκεκριμένα πως με την άδεια διαχωρισμού είναι ταυτόχρονηκαι η υδατοπρομήθειά σε ένα προοριζόμενο διαχωρισμό οικοπέδων. Τούτο δεν ευσταθεί, κατά τη γνώμη μου, γιατί οι αιτήσεις για 40 διαχωρισμό είναι ένα πράγμα και η υδατοπρομήθειά είναι άλλοπράγμα. Συμφωνώ με τις εισηγήσεις του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση πως, όπως φαίνεται από τη νομοθεσία Περί Δήμων 45 (Ν. 111/85 και των Δημοτικών Κανονισμών Πάφου 238Α και 4688 35 4Α.Α.Δ. 5 10 Westpark Ltd κ.α.v. Δήμου Πάφου(Αρ.1) 237Α, οποιοσδήποτε ιδιοκτήτης ενός τεμαχίου γης, ο οποίος προβαίνει στο διαχωρισμό οικοπέδων, μπορεί να ζητήσει την υδατοπρομήθειά του από διάφορες πηγές συμπεριλαμβανομένη και της πηγής της υδατοπρομήθειας της Πάφου. Η υδατοπρομήθειά δεν ταυτίζεται απόλυτα με το διαχωρισμό των οικοπέδων. Σύμφωνα με το Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμο Κεφ. 96, εκδίδεται άδεια διαχωρισμού υπό όρους. Ένας από αυτούς τους όρους μπορεί ναείναι ηεπαρκήςπαροχήκαταλλήλου ύδατος, αλλά δε σημαίνει ότι η επαρκής παροχή θα γίνεται από ένασυγκεκριμένο μέρος. Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 15 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Δήμου Πάφου να επιβάλλουν και/ή απαιτήσουν από τους αιτητές το 20 ποσό των £67,236 σαν δικαιώματα προμήθειας οικιακού νερού αναφορικά με την υδροτότηση οικοπέδων στη Πάφο ταοποίαευρισκοντο υπό διαχωρισμό. Γ. Τριανταφυλλίδης,γιατουςαιτητές. 25 Α. Ταλιαδώρος για Κ. Χρνσοστομίδη, για τους καθ' ων η αίτηση. Cur.adv. wit. 30 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την αίτηση τους αυτή οι αιτητές ζητούν τις πιοκάτωθεραπείες: 35 40 "
- Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφαση των καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 21/2/1990, με την οποία οι καθ'ων ηαίτηση επέβαλαν καιή απαίτησαντο ποσό των ΛΚ 67,236 σαν δικαιώματα προμήθειας οικιακού νερού αναφορικά με την υδροδότηση των οικοπέδων στο τεμάχιο 4 (καινούργιο 230), τα οποία ευρισκοντο υπό διαχωρισμό σύμφωνα με άδεια διαχωρισμού 9345 ημερομηνίας 14/11/1986, είναι άκυρη και άνευ οιουδήποτε νομίμου αποτελέσματος. 4689 Παπαδόπουλος,Δ. Westpark Ltd κ.α.ν.ΔήμουΠάφου(Αρ.1)
(1992)- Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφαση και/ή πράξη των καθ'ων η αίτηση ημερομηνίας 17/3/1990να εισπράξουν από τους αιτητές δικαιώματα προμήθειας οικιακού νερού ανερχόμενα στο ποσό των ΛΚ 67,236 για την υδροδότηση των οικοπέδων στο τεμάχιο 4 5 (καινούργιο 230), είναι άκυρη και άνευ οιουδήποτε νομίμου αποτελέσματος." Οι λόγοι πάνω στους οποίους βασίζονται οι αιτητές έχουν εκτεθεί λεπτομερώς σε εκτενείς γραπτές αγορεύσεις 10 των δικηγόρων των αιτητών και οι οποίες έχουν αντικρουστεί πολύ λεπτομερειακά από τους δικηγόρους των καθ'ων η αίτηση. Θα εξετάσω - τους διάφορους ισχυρισμούς όπως προβάλλονται από τους αιτητές με τις ανάλογες θέσεις των καθ' ων η αίτηση, όπως προχωρώ 15 στην απόφασημου. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση αυτή εκτίθενται σε έκταση στην ένσταση των καθ' ων η αίτηση και συνοδεύονται από74 τουλάχιστον παραρτήματα. 20 Στις 13/9/1984 ο αιτητής αρ. 2 υπέβαλε αίτηση διαχωρισμού οικοπέδων του τεμαχίου αρ. 4 του Φ/Σχ. 51/18,
- 25 Στις 29/12/1984 το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως έκαμε πρόταση όπως το τεμάχιο διαχωριστεί σε τρία μεγάλα οικόπεδα. Ο Δήμος Πάφου ενέκρινε την εισήγηση αυτήκαι τηγνωστοποίησε στον αιτητήαρ.2 στις25/9/
- 30 Σε αργότερο στάδιο έγιναν ορισμένες τροποποιήσεις και ο Δήμος τις ενέκρινε στις 10/12/1986,με βάση τα νέα σχέδια που είχαν εν τω μεταξύ υποβληθεί και εξέδωσε τη σχετική άδεια διαχωρισμού υπ' αριθ. 9345, ημερομηνίας 14/11/
- 35 Στις 29/1/1987 ο Terence Spiby, ο δεύτερος αιτητής, μεταβίβασε το επίδικο τεμάχιο στην Westpark Ltd, αιτήτριααρ.
- 40 Στις 13/5/1987 ζητήθηκε να σφραγισθούν τα σχέδια διαχωρισμού, αλλά ο Δημοτικός Μηχανικός αντελήφθη 4690 4ΑΛΛ. Westpark Ltd κ.α.v.ΔήμουΠάφου(Αρ.1) Παπαδόπουλος, Δ. πως με τον προτεινόμενο διαχωρισμό υπήρχε πρόβλημα και έτσι ζητήθηκε να σταματήσει η οικοδομική εργασία που ήδη είχε αρχίσει με άλλη άδεια οικοδομής αρ. 9291, ημερομηνίας22/10/
- 5 Δε θα σχολιάσω τα σχετικά με την οικοδομή και θα προχωρήσω στην ιστορική εξέλιξη των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση αυτή αποκλειστικά, όπως διαφαίνεται μέσα από την ένσταση και γενικά τη 10 δικογραφία ενώπιονμου. Στις 28/7/1988 είχαν επιβληθεί συμπληρωματικοί όροι στην αίτησηδιαχωρισμού. 15 Στις 9/9/1989 υπεβλήθη αίτηση για διασωλήνωση των οικοπέδων. Η υποβολή έγινε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των αιτητών και με πλήρη επιφύλαξη αναφορικά μετούψος των αιτουμένωνδικαιωμάτων. 20 Η αίτηση αυτή εγκρίθηκε στις 2/2/1990 με την προϋπόθεση ότι θα καταβάλλετο το ποσό των £67.236,00 σαν δικαίωμα προμήθειας οικιακού νερού, σύμφωνα με τον Κανονισμό 237Α των Δημοτικών Κανονισμών Πάφου. 25 Η απόφαση γνωστοποιήθηκε στους αιτητές αρ.1 στις 21/2/1990 και είναι το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής. 30 Η αιτήτρια αρ. 1 πλήρωσε το ζητούμενο ποσό στις 14/3/1990, με επιφύλαξη των δικαιωμάτων της όσον αφορά τούψος των επιβληθέντωνδικαιωμάτων. Οι καθ*ων ηαίτησηεγείρουν τρίαπροδικαστικάσημεία 35 και επί της ουσίας ισχυρίζονται ότι ενήργησαν συνταγματικά καινόμιμα,χωρίς αυθαιρεσίαή παρανομία ή παρατυπία. Ως πρώτο προδικαστικό σημείο που φαίνεται ότι 40 συμφωνούν οι διάδικοι, είναι πως ο αιτητής υπ' αριθ. 2 Terence Spiby δεν έχειlocusstandi στην υπόθεση αυτή. 4691 Παπαδόπουλος,Δ. Westpark Ltd κ.α. ν.ΔήμουΠάφου(Αρ.1)
(1992)Το Δικαστήριο, αφού εξέτασε τις εισηγήσεις και των δύο πλευρών, συμφωνεί και η υπόθεση εναντίον του απορρίπτεται. Η άλλη προδικαστική ένσταση αφορά στη θεραπεία 2 5 της προσφυγής, δηλαδή ότι "η απόφασηκαι/ή πράξη των καθ' ων η αίτηση να εισπράξουν από τους αιτητές δικαιώματα προμήθειας οικιακού νερού ανερχόμενα στο ποσό των £67,236γιατην υδροδότηση των οικοπέδων στο τεμάχιο 4, είναι άκυρη και άνευ οιουδήποτε νομίμου *0 αποτελέσματος". Είναι εισήγηση του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση πως η είσπραξη των δικαιωμάτων δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη,αλλά πράξη εκτελέσεως. Συμφωνώ ότι 15 ηπράξη αυτή αποτελεί την πραγματοποίηση του εννόμου αποτελέσματος της εκδοθείσης εκτελεστής διοικητικής πράξης,δηλαδήτης επιβολής τουφόρου. Η τρίτη προδικαστικήένσταση είναι πως ηαιτήτριααρ. 20 1 στερείται εννόμου συμφέροντος λόγω της από μέρους της αποδοχήςτης επίδικηςπράξης. Δε συμφωνώ με την εισήγηση αυτή του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση γιατί η πληρωμή εγένετο υπό 25 διαμαρτυρία και με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων. Δε δέχομαι τη στενή ερμηνεία που εισηγείται ο δικηγόρος των αιτητών πως η επιφύλαξη αφορούσε ένα συγκεκριμένο πράγμα, δηλαδή πως η επιφύλαξη δεν αμφισβητούσε το δικαίωμα του Δήμου να επιβάλει 30 δικαιώματα, αλλά αφορούσε μόνο το ύψος των δικαιωμάτων. Κατά την κρίση μου η αιτήτρια αρ. 1 δεν έχασε το έννομο συμφέρο της να προσβάλει την απόφαση του 35 Δήμου, όπως περιγράφεται πιο πάνω,και η προδικαστική αυτήένστασηαπορρίπτεται. Παραμένειτώρανα εξετάσω τηθεραπεία 1,δηλαδήτην επιβολή των δικαιωμάτων υδατοπρομήθειας επί της 40 αιτήτριας αρ. 1, της Westpark Ltd, στην ουσία της. Η επιβολή δικαιωμάτων γίνεται με βάση τις διατάξεις του άρθρου 9
(1)(γ)(ίΐ) του Κεφ.96,το οποίο αναφέρει: 4692 4Α.Α.Δ. Westpark Ltd χ.α.v.ΔήμουΠάφου(Αρ.1) Παπαδόπουλος, Δ. "9
(1)Εν τη χορηγήσει αδείας δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 3, η αρμοδία αρχή κέκτηται εξουσίαν, τηρουμένων των εκάστοτε εν ισχύϊ κανονισμών, να επιβάλλη όρους ως ακολούθως, εκτιθεμένους εν τη αδεία, 5 ήτοι: (α) (β) 10 (γ) εν σχέσει προς την διάνοιξιν ή διαίρεσιν οιασδήποτε γαίας δι' οικοδομικούς σκοπούς, όρους ωςπρος: 15 20 (ι) (ιι)την μεταφοράν, εγκατάστασιν και συνεχή παροχήν καταλλήλου ύδατος το οποίον δέον να είναι επαρκές, ως και την κατάλληλον και ικανοποιητικήν συντήρησιν και λειτουργίαν της ως άνω εγκαταστάσεως και συστήματος υδατοπρομήθειας." Νομίζω η εισήγηση του δικηγόρου των αιτητών 25 βασίζεται πάνω σε λανθασμένη βάση και συγκεκριμένα πως με την άδεια διαχωρισμού είναι ταυτόχρονη και η υδατοπρομήθειά σε ένα προοριζόμενο διαχωρισμό οικοπέδων. Τούτο δεν ευσταθεί,κατάτηγνώμη μου,γιατί οι αιτήσεις για διαχωρισμό είναι ένα πράγμα και η 30 υδατοπρομήθειά είναιάλλο πράγμα. Συμφωνώ με τις εισηγήσεις του δικηγόρου των καθ'ων η αίτηση πως, όπως φαίνεται από τη νομοθεσία Περί Δήμων 111/85 και των Δημοτικών Κανονισμών Πάφου 35 238Α και 237Α, οποιοσδήποτε ιδιοκτήτης ενός τεμαχίου γης, ο οποίος προβαίνει στο διαχωρισμό οικοπέδων, μπορεί να ζητήσει την υδατοπρομήθειά του από διάφορες πηγές συμπεριλαμβανομένης και της πηγής της υδατοπρομήθειας της Πάφου. Η υδατοπρομήθειά δεν 40 ταυτίζεταιαπόλυταμετοδιαχωρισμότων οικοπέδων. Σύμφωνα μετον Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών 4693 Παπαδόπουλος, Δ. Westpark Ltd κ.α. ν.Δήμου Πάφου (Αρ.1)
(1992)Νόμο Κεφ. 96, εκδίδεται άδεια διαχωρισμού υπό όρους. Ενας από αυτούς τους όρους μπορεί να είναι ηεπαρκής παροχή καταλλήλου ύδατος, αλλά δε σημαίνει ότι η επαρκήςπαροχήθαγίνεται απόένασυγκεκριμένο μέρος. Προβάλλονται και άλλοι λόγοι με τους οποίους υποστηρίζεται ηνομιμότητα της διοικητικής πράξεως. Δε νομίζω ότι είναι ανάγκηνα τους εξετάσω ξεχωριστά. Θα ήταν αχρείαστος πλεονασμός, γι' αυτό περιορίζομαι να πω πως,κατά τηνκρίσημου,η προσβαλλόμενη διοικητική πράξηκαι απόφασηεκδόθηκε νόμιμα και σύμφωνα με τις αρχές του διοικητικού δικαίου και ως εκ τούτου επικυρώνονται. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των αιτητών. Η προσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 4694