4 ΑΑ.Δ. ΙδΔεκεμβοίου, 1992 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ WESTPARK LTD ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΥ ΠΑΦΟΥ (ΑΡ. 2), Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 451/90). Δήμοι — Δημοτικοί Κανονισμοί Πάφου — Κανονισμός 238Α — Επιβολή δικαιωμάτων ύδρευσης — Επιβάλλονται £50 για κάθε διαχωρισμένο οικόπεδο — Το μέγεθος των οικοπέδων είναι αδιάφορο — Αυθαίρετη η απόφαση του Δήμου Πάφου να υπολογίσει τα δύο μεγάλα διαχωρισμένα οικόπεδα των αιτητών σε ΙΟί οικόπεδα. 10 15 20 25 Οι αιτητές προσέβαλαν με την προσφυγή τους την απόφαση του Δήμου Πάφου τόσο να τους επιβάλλει όσο και να εισπράξει το ποσό των £5.050 σαν δικαιώματα ύδρευσης. Ανάμεσα στους ισχυρισμούς που πρόβαλαν οι αιτητές ήταν και η λανθασμένη εφαρμογή του Κανονισμού 238Α τον Δημοτικών Κανονισμών Πάφου 1965-1989. Λανθασμένα κατά τους ισχυρισμούς τους ο Δήμος υπολόγισε τα δύο διαιρεμένα μεγάλα οικόπεδα τους σε 101 οικόπεδα για σκοπούς υπολογισμού του ποσού που θατους επιβαλλόταν ως δικαιώματα ύδρευσης. Οι καθ' ων η αίτηση πρόβαλαν προδικαστικές ενστάσεις ότι οι αιτητές 2 δεν είχαν logues standi στην υπόθεση και OTL η προσβληθείσα είσπραξη του επίδικου ποσού δεν ήταν εκτελεστή διοικητικήπράξη. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 4695 Westpark Ltd κ.α.v.ΔήμουΠάφου(Αρ.2)
(1992)
(1)Οι αιτητές 2 δεν έχουν locus standi στην υπόθεση γιατί κατά τον ουσιώδη χρόνο η περιουσία ήταν εγγεγραμμένη στους αιτητές αρ. Ι. Η προσφυγή εναντίον των αιτητών 2 απορρίπτεται. 5 2) Η δεύτερη προσβληθείσα διοικητική πράξη δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη. Η προσφυγή εναντίον της απορρίπτεται. 3) Κατά τη γνώμη μου ο Κανονισμός 238Α είναι σαφής. Η 10 υποχρέωση καταβολής τέλους δε μπορεί να υπερβαίνει τις £50 για κάθε εγκεκριμμένο οικόπεδο. Η επίδικη υπόθεση αφορά δύο εγκεκριμμένα οικόπεδα. Δεν υπάρχει καμιά • - πρόνοια σε οποιοδήποτεΝόμοπουναπεριορίζει το μέγεθος των οικοπέδων. Ο ίδιος ο Δήμος τα ενέκρινε ύστερα από 15 διαχωρισμό. Δε συμφωνώ ότι η χρέωση εμπίπτει στην επιφύλαξη του Κανονισμού 238Α, όπου δίδεται δικαίωμα υπολογισμού οικοπέδων, αφού διαιρεθεί η ολική έκταση της 20 αξιοποιουμένης γης διά 750 τ.μ., αλλά η επιφύλαξη αυτή αφορά τη μεταφορά νερού σε γη προς το σκοπό ανάπτυξης της, χωρίς να έχει προηγουμένως προηγηθεί ο διαχωρισμός τηςσεοικόπεδα. Στην προκειμένη περίπτωση τα οικόπεδα έχουν διαχωριστεί και εγκριθεί. Επομένως, δεν είναι η περίπτωση όπου θα εφαρμόζεταιη επιφύλαξητου Κανονισμού. 25 Ηεπίδικηαπόφασηακυρώνεταιμεέξοδα. 30 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτουΔήμου Πάφου να επιβάλλει και/ή απαιτήσει από τους αιτητές το ποσό των 35 £5.050 σαν δικαίωμα ύδρευσης για έκταση 101 οικοπέδων στην Πάφοταοποία ευρίσκοντο υπόδιαχωρισμό. Γ. Τριανταφυλλίδης,γιατουςαιτητές. 40 Α. Ταλαδιώροςγια κ.Χρνσοστομίδη,για τους καθ'ων η αίτηση. Cur. adv. vult. 4696 4Α.Α.Δ. Westpark Ltd κ.α. v. Δήμου Πάφου (Αρ.2) ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Μετην παρούσαπροσφυγήοι αιτητές ζητούν: 5 10 15 20 "(α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφαση των καθ'ων η αίτηση ημερομηνίας 8/5/1990, με την οποία οι καθ' ων ηαίτηση επέβαλανκαι/ήαπαίτησαντο ποσό των £5.050 σαν δικαιώματα ύδρευσης, έκτασης 101 οικοπέδων προς £50 ανά οικόπεδο στην τοποθεσία Λεωφ. Ποσειδώνος στην Πάφο τα οποία ευρίσκοντο υπό διαχωρισμό σύμφωνα με άδεια διαχωρισμού 9345 ημερομηνίας 14/11/1986, είναι άκυρη και άνευ οιουδήποτε νομίμου αποτελέσματος. (β) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφαση και/ή πράξητων καθ'ων η αίτηση ημερομηνίας 11/5/1990να εισπράξουν από τους αιτητές δικαιώματα ύδρευσης, έκτασης 101 οικοπέδων προς £50 ανάοικόπεδο για την υδροδότηση των οικοπέδων τα οποία ευρίσκοντο υπό διαχωρισμό σύμφωνα με την άδεια διαχωρισμού 9345 ημερομηνίας 14/11/1986, είναι άκυρη και άνευ οιουδήποτε νομίμου αποτελέσματος". Είναι ο ισχυρισμός τωναιτητών ότι ηεπίδικηαπόφαση είναι αντίθετη με το Νόμο,το Σύνταγμακαι τις αρχές του 25 διοικητικού δικαίουκαι δεν είναι δικαιολογημένη, ελήφθη δε καθ' υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας. Ιδιαίτερα πως ελήφθη κατά παράβαση του Περί Δημοτικών Κανονισμών Νόμου 1965-1989, ειδικότερα δε πως εφαρμόσθηκαν λανθασμένα οι Δημοτικοί Κανονισμοί Πάφου 1965-1989 30 και ειδικά ο Κανονισμός 238Α. Επίσης πως οι Δημοτικοί Κανονισμοί που επιτρέπουν την επιβολή δικαιωμάτων ύδρευσης είναι αντισυνταγματικοί. Οι αιτητές αρ. 1 είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του 35 ακινήτου υπ' αριθ. εγγραφής 322, Φ/Σχ. LI/19, τεμ. 4 (καινούργιο 230) στα Αλώνια, Παλλούρα στην Πάφο, το οποίο μεταβιβάστηκε επ' ονόματι τους απότον αιτητήαρ. 2την29/1/1987. 40 Εις απάντηση αίτησης, που υπέβαλαν οι αιτητές την 13/9/1984, οι καθ' ων η αίτηση σαν αρμόδια Αρχή εξέδωσαν την άδεια διαχωρισμού 9345, ημερομηνίας 14/11/1986, με βάση την οποία το τεμάχιο των αιτητών 4697 Παπαδόπουλος,Δ. Westpark Ltd κ.α.ν.ΔήμουΠάφου(Αρ.2)
(1992)διαχωρίσθηκεσε δύονέαεγκεκριμέναοικόπεδα. Κατά ή περί την 8/5/1990 οι καθ' ων η αίτηση απαίτησαν απότους αιτητέςποσό £5.050σανδικαιώματα ύδρευσης, έκτασης 101οικοπέδωνπρος£50ανά οικόπεδο. 5 OL αιτητές με επιστολή ημερομηνίας 11/5/1990, κατέβαλαν το πιο πάνω ποσό υπό διαμαρτυρία. Οι καθ' ων ηαίτησηεξέδωσαν απόδειξηημερομηνίας 11/5/
- 10 Επιπρόσθετα του πιο πάνωποσού οι καθ'ων η αίτηση για το διαχωρισμό των ιδίων οικοπέδων απαίτησαν δικαιώματα υδατοπρομήθειας ανερχόμενα σε £67.236, τα οποία οι αιτητέςκατέβαλαν υπόδιαμαρτυρία. Οι καθ' ων ηαίτησηεγείρουν προδικαστικήένσταση ότι ο αιτητής υπ' αριθ. 2 δεν έχει locus standi στην υπόθεση γιατί η περιουσία αυτή ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο εγγεγραμμένη επ' ονόματι των αιτητών υπ' αριθ.
- Με την ένσταση αυτή φαίνεται να συμφωνά και ο δικηγόρος 20 των αιτητών, επομένως η προσφυγή του όσον αφοράτον αιτητήυπ'αριθ.2 απορρίπτεται. Επίσης υπάρχειπροδικαστικήένστασηότι ηθεραπεία2 δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη. Το ίδιο θέμα είχα 25 την ευκαιρία να εξετάσω στην υπόθεση υπ' αριθ.292/90 μεταξύ των ιδίωνδιαδίκωνκαιόπως αποφάσισακαι στην υπόθεση εκείνη, βρίσκω ότι η θεραπεία 2 δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη. Επομένως παραμένει προς απόφαση η θεραπεία 1 μεταξύ των αιτητών υπ' αριθ. 1 30 και των καθ"ων η αίτηση. Η ουσία στην όλη υπόθεση έγκειται στην ερμηνεία του Κανονισμού 238Α των Περί Δημοτικών Κανονισμών Πάφου 1965-1989, με βάση τον οποίο απαιτούνται τα 35 επίδικαδικαιώματα. Κατά την εισήγηση των καθ' ων η αίτηση, επειδή τα εγκεκριμένα δύο οικόπεδα είναι τεράστιας έκτασης, που ουσιαστικά αντιστοιχούν σε 101 κανονικά οικόπεδα, οι 40 καθ' ων η αίτηση δικαιούνται να επιβάλουν την υπό του Κανονισμού προβλεπομένη χρέωση των £50 δι' έκαστο 4698 4 Α.Α.Δ. Westpark Ltd κ.α. v. ΔήμουΠάφου (Αρ.2) Παπαδόπουλος, Δ. οικόπεδο. Είναι εισήγηση των καθ' ων η αίτηση πως οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία θα καταστρατηγεί το πραγματικό σκοπό του νομοθέτη και η αποδοχή της θα προκαλούσε αδικία και δημόσια αναστάτωση και θα 5 οδηγούσε σε παράδοξα, παράλογα και ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Αντίθετα, η εισήγηση των αιτητών είναι πως ο Κανονισμός 238Α είναι σαφήςκαιαναφέρειταεξής: 10 15 20 25 "Πας, όστις επιθυμεί την μεταφοράν ύδατος εκ της υδατοπρομηθείας της πόλεως εις οιανδήποτε γην εντός της περιοχής υδρεύσεως προς τον σκοπόν 1 εξασφαλίσεως ύδατος εις κτίρια σκοπούμενα ν ανεγερθούν επ' αυτής, δέον όπως αιτήσηται παρά του Δήμου την τοποθέτησιν των κυρίων αγωγών και αναλάβη την υποχρέωσιν όπως αποζημίωση τούτον εν σχέσει προς οιανδήποτε δαπάνην και έξοδα τα οποία ούτος ήθελε υποστεί λόγω της τοιαύτης τοποθετήσεως, ως επίσης λόγω της καταστάσεως αναγκαίαςως εκ της τοποθετήσεως των αγωγώνκαισωλήνων επισκευής των οδών και πεζοδρομίων. Περαιτέρω ο αιτητής δέον όπως αναλάβη υποχρέωσιν προς καταβολήν εις τον Δήμον επιπροσθέτως των άνω και τέλος εκ ΛΚ50 δι' έκαστον εκ της τοιαύτης γης δημιουργούμενον οικόπεδον. Το υπό του Δήμου ή του εκπροσώπου του πιστοποιούμενον ποσόν εξόδων και δαπανών θ' αποτελή εκ πρώτης όψεως απόδειξιν το υπό του αιτητούπληρωτέον ποσόν εις τον Δήμον. 30 35 Νοείται ότι οποιοσδήποτε επιθυμεί τη μεταφορά νερού σε γη προς το σκοπό ανάπτυξης της, χωρίς να προηγηθεί διαχωρισμός της σε οικόπεδα, ο αριθμός των οικοπέδων για σκοπούς υπολογισμού των πιο πάνω δικαιωμάτων θα υπολογίζεται, αφού διαιρεθεί η ολική έκτασητης αξιοποιούμενης γης δια750 τ.μ." Είναι εισήγηση των αιτητών πως δεν υπάρχει καμιά πρόνοια που να επιτρέπει υπολογισμό δικαιωμάτων επί 40 οικοπέδων με βάση το μέγεθος των και πως στην προκειμένη περίπτωση μεάδειατουΔήμου,των καθ' ων η αίτηση, ημερομηνίας 14/11/1986, αρ. 9345, το επίδικο κτήμα των αιτητών χωρίστηκε σε δύο οικόπεδα και πως 4699 Παπαδόπουλος,Δ. Westpark Ltd κ.α.ν.Δήμου Πάφου(Αρ.2)
(1992)ανεξάρτητα από το μέγεθος των, οι καθ' ων η αίτηση δε δικαιούνται να απαιτούν σαν δικαιώματα ύδρευσης για περισσότερα από δύο οικόπεδα,όπως προνοεί ο σχετικός Κανονισμός. Κατά τη γνώμη μου ο Κανονισμός είναι σαφής. Η υποχρέωση καταβολήςτέλους δε μπορεί να υπερβαίνει τις £50 για κάθε εγκεκριμένο οικόπεδο. Η επίδικη υπόθεση αφορά δύο εγκεκριμένα οικόπεδα. Δεν υπάρχει καμιά πρόνοια σε οποιοδήποτε Νόμο που να περιορίζει το ^ μέγεθος των οικοπέδων. Ο ίδιος ο Δήμος τα ενέκρινε ύστερα απόδιαχωρισμό. Δε συμφωνώ ότι ηχρέωση εμπίπτει στην επιφύλαξητου Κανονισμού 238Α, όπου δίδεται δικαίωμα υπολογισμού 15 οικοπέδων, αφού διαιρεθεί η ολική έκταση της αξιοποιουμένης γης δια 750 τ.μ., αλλά η επιφύλαξη αυτή αφορά τη μεταφορά νερού σε γη προς το σκοπό ανάπτυξης της, χωρίς να έχει προηγουμένως προηγηθεί ο διαχωρισμός τηςσε οικόπεδα. 20 Στην προκειμένη περίπτωση τα οικόπεδα έχουν διαχωριστεί και εγκριθεί. Επομένως, δεν είναι η περίπτωση όπου θα εφαρμόζεται η επιφύλαξη του Κανονισμού. Κατά την κρίση μου ο καθορισμός από τους καθ'ων η αίτηση της έκτασης ενός οικοπέδου σε 750 τ.μ. για σκοπούς επιβολής δικαιωμάτων ύδρευσης είναι αυθαίρετος και για το λόγο αυτό η επίδικη απόφαση 30 ακυρώνεται με έξοδα εναντίον των καθ'ων η αίτηση. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται με έξοδα. 4700 25