clr/1992/1992_4_565.pdf

(1992)Οι αιτητές με την προσφυγή τους αυτή προσέβαλαν την απόφαση της Εφόρου εμπορικών σημάτων να απορρίψει την ένσταση τους και να επιτρέψει την εγγραφή του σήματος "TESCO" απότην αλλοδαπήεταιρείαTescoStores Ltd. 5 Προς υποστήριξη της προσφυγής τους, οι αιτητές, που είχαν εγγράψει απότο 1978 τοσήμαTESCO, ισχυρίστηκαν ότι: (α) Η Έφορος παρέλειψε να προβεί στη δέουσα έρευνα που οδήγησε σε πραγματική και νομική πλάνη ως και σε 10 κατάχρηση ή υπέρβαση εξουσίας γιατί αγνόησε το δεδικασμένο που δημιούργησε απόφαση δικαστηρίου με την οποία κέρδισαν την αγωγή που είχαν καταχωρήσει κατά των ενδιαφερομένων μερών για τη διάπραξη του αδικήματος "passingoff" σε βάροςτους. 15 (β) Ενόψει της διάταξης 46 των περί Εμπορικών Σημάτων Κανονισμών 1951 έως 1984 η ένορκη κατάθεση του δικηγόρου της εταιρείας Tesco δεν έπρεπε να είχε επιτραπεί. (γ) Ενώ δεν αποδείχθηκε από ανεξάρτητη πηγή η Έφορος λανθασμένα συμπέρανε ότι τα ξένα έντυπα, στα οποία διαφημιζόταν η εταιρεία Tesco, κυκλοφορούσαν και διαβάζονταν πράγματιστην Κύπρο. (δ) Η εταιρεία Tesco δεν μπόρεσε με τη μαρτυρία που προσκόμισε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που έφερε για να αντικρούσει την ένσταση. Το δε εύρημα της Εφόρου ότι ο διευθυντής της αιτήτριας εταιρείας δεν ανέφερε καν ότι παραπλανήθηκε ο ίδιος από την ομοιότητα του σήματος των ενδιαφερομένων δεν είναι ορθό. 20 25 30 (ε) Η απόφαση της Εφόρου έσφαλε ως προς τα 35 συμπεράσματα της αναφορικά με τα Αρθρα 13 και 14 τα οποία και παρερμήνευσε γιατί υπήρχε εκπληκτική ομοιότητα,ηχητική και οπτική ανάμεσα στα σήματα ικανή να δημιουργήσει σύγχυση ή να εξαπατήσει και εν πάση περιπτώσει τα προϊόντα ήταντης ίδιας κατηγορίας. 40 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: 566 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Interpreserves Ltd. v.Δημοκρατίας(Αρ.2)

(1)Η κρίση του Εφόρου σε τέτοιο ζήτημα, όπως δέχθηκε η νομολογία, είναι πράξη διοικητική που προσβάλλεται παραδεκτώς στο Ανώτατο Δικαστήριο με αίτηση ακυρώσεως κάτω από το Αρθρο 146

(1)του συντάγματος. Και σ' αυτό το πεδίο του δικαίου όμως ο ακυρωτικός έλεγχος δεν κινείται μέσα σε απεριόριστα όρια. Η δικαιοδοτική εξουσία που επιτελεί το διοικητικό δικαστήριο αυτοπεριορίζεται στην έρευνα της νομιμότητας της απόφασης που αφορά στην εγγραφή εμπορικού σήματος. Το δικαστήριο δεν επεμβαίνει στις περιπτώσεις που η κρίση του εφόρου, ως αρμοδίου οργάνου, ήταν λογικά δυνατή, στα πλαίσια των εξουσιών που του απονέμει ο νόμος. Ακόμη το δικαστήριο είναι ιδιαίτερα προσεκτικό να μην υποκαταστήσει την εκτίμηση του Εφόρουμετηδικήτουγνώμη.

(2)Ηεισήγηση πωςηαπόφασητουδικαστηρίου αναφορικά με την αγωγή για "passing off" δέσμευε την Έφορο, παραγνωρίζει τη διαφορετική φύση των δύο διαδικασιών, όπως μπορεί να συναχθεί και από το περιεχόμενο του Αρθρου

1. Ενώ δεν πρέπει να λησμονείται ότι τοαδίκημα "passing off", που αναπτύχθηκε από το κοινοδίκαιο, ενσωματώθηκε στο Αρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.
2. Τη διάκριση επιβεβαιώνει η απόφασηΝικόλαου Μαρκαντώνη ν. Δημήτριου Νικολαΐδη,

(1976)1J.S.C. 70, στην οποία αναφέρθηκεηδικηγόρος της Δημοκρατίας: "The two proceedings in question are distinctly different, though they may overlapto acertain extent." Η εκφρασθείσα άποψη ενισχύεται από περικοπή στον Kerly,παράγραφος 16-14 σελ. 356 με τον τίτλο: "The act af­ fords no bar to a passing-off action", την οποία υιοθετεί η απόφαση. Καταλήγωπως δεν υπάρχει καταστρατήγησητης αρχής του δεδικασμένου, δεδομένης της αυτοτέλειας των διαδικασιών.

(3)Αναφορικά με τον ισχυρισμό πως βάσει της διάταξης 46 των περί Εμπορικών Σημάτων Κανονισμών 1951 έως 1984 η ένορκη κατάθεση του δικηγόρου της εταιρείας Tesco δεν έπρεπεναείχε επιτραπεί,αυτόςείναι αβάσιμος. Ηεπίκληση του καν. 46 είναι άσχετη. Οι διατάξεις του δεν υποστηρίζουν τέτοια άποψη. Αντίθετα παρέχει διακριτική 567 Interpreserves Ltd. v. Δημοκρατίας (Αρ.2)

(1992)ευχέρεια στον έφορο να δέχεται μαρτυρία ή πρόσθετη μαρτυρία οποτεδήποτε. Αυτό προκύπτει ξεκάθαρα από απλήανάγνωση τουκειμένου της διάταξης46.

(4)Όσον αφορά τον ισχυρισμό της μη απόδειξης της 5 κυκλοφορίας και ανάγνωσης των ξένων εντύπων στην Κύπρο, πρέπει να υποδειχθεί πως ο ίδιος διευθυντής των αιτητών, που τυγχάνει να είναι και ο κυριότερος μέτοχος τους, στην ένορκη του κατάθεση της 15/10/88παραδέχεται και τα δύο αυτά γεγονότα. Θίγει μόνο την έκταση της 10 κυκλοφορίας. Λέγει επί λέξει στην 3η παράγραφο της ένορκης κατάθεσηςτου: "αφορούν δημοσιεύσεις σε αγγλικά έντυπαπουασχέτως εάν κυκλοφορούν στην Κύπρο, δεν διαβάζονται από το ευρύ κυπριακό κοινό." 15 Έπεται ότι ο ισχυρισμός πως τα προσκομισθέντα στοιχεία δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία δεν μπορεί να ευσταθήσει. ^0

(5)Σε θέματα απομίμησης ή ομοιότητας εμπορικών σημάτων δεν παραγκωνίζεται εύκολα η γνώμη του Εφόρου ως προς την πιθανότητα ή τον κίνδυνο εξαπάτησης ή δημιουργίας σύγχισης. 25 Η Έφορος προέβη σε λεπτομερειακή επισκόπηση της μαρτυρίας συσχετίζοντας την με τους κανόνες του δικαίου της απόδειξης που ισχύουν στο πεδίο αυτό, περιλαμβανομένων και των αρχών που ισχύουν για τοβάρος απόδειξης.Από τη συνολική 30 θεώρηση της απόφασης στο επίμαχο θέμα προκύπτει ότι δεν υπήρχε καμιά απτή μαρυτρία σύγχισης ή εξαπάτησης πέραν από τους γενικούς ισχυρισμούς που περιέχει η ένορκη δήλωση του κ. Βασιλείου. Τίποτε το αξιόμεπτο δεν έχει αποδειχθεί που θα δικαιολογούσε επέμβαση προςτηνκατεύθυνση αυτή.Το ίδιο ισχύει 35 και για τα άλλα βασικά ευρήματα της απόφασης περιλαμβανομένου και εκείνου για σύγχρονη χρήση των δύο ανταγωνιστικών σημάτων στην κυπριακή αγορά. Με βάση τα στοιχεία που είχε ενώπιον της ηΈφορος,ηαπόφασηήταν λογικά επιτρεπτήκαινόμιμα αιτιολογημένη. 40 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 568 4Α.Α.Δ. Interpreserves Ltd.v. Δημοκρατίας(Αρ.2) Αναφερόμενες υποθέσεις: 5 I.W.S. Nominee Co.Ltdv. Republic (Registrarof Companies)

(1967)3 C.L.R. 582· Merck v. Republic&Another

(1972)3C.L.R. 548· Granada v. Republic

(1985)3C.L.R. 207· 10 whiteHorse Distillers Ltdv.ElGreco Distillers Ltd& Others

(1987)3C.LR.531American Telephone & Telegraph Co.v.Registrar of Trade Marks,

(1989)3(A)C.L.R. 122· 15 Hayden[1946]63R.P.C. 97· Colman [1929J46R.P.C. 12620 25 DarwinsLtd[1946]63R.P.C. 1• Jellinek[1943]63R.P.C. 73Μαρκαντώνηv. Νικολαϊδη

(1976)1 J.S.C. 70InreMcDowell'sapplication [1927]A.C. 632ReRysta Ltd [1943] 1 AllE.R. 400· 30 ElectrixLtdv. Electrolux Ltd [1959] 3AllE.R. 170· 35 AlexanderPirie&Sons, Ltd'sApplication[1933]AllE.R. Rep. 956· Καπνοβιομηχανία ΈθνοςΓ.Α.ΚεράνηςΑ.Ε. ν. ΕφόρουΕμπορικών Σημάτων[1991]4(B)Α.ΑΑ. 1110Bally's ShoeFactories Ltdv.Εφόρου Εμπορικών Σημάτων

(1991)4 (Γ)Α.ΑΛ.2482. 40 Προσφνγή. 45 Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Εφόρου Εμπορικών Σημάτων με την οποία απέρριψε την ένσταση των αιτητών κατά της εγγραφής της λέξης "TESCO"απότηναλλοδαπήεταιρείαTescoStoresLtd. 569 Interpreserves Ltd. v.Δημοκρατίας(Αρ.2)

(1992)Π. Αναστασιάδης και Κ. Μαυραντώνης, για τους αιτητές. Λ. Δημητριάδου (Λ/νις), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τηνκαθ'ου ηαίτηση. 5 Cur.adv. vult. Ο Δικαστής κ. Νικήτας ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Αντικείμενο της προσφυγής είναι η εγκυρότητα απόφασης της Εφόρου εμπορικών σημάτων, που έχει ληφθεί στις 6/9/90, αφού προηγήθηκε η καθορισμένη από το νόμο (Κεφ. 268) και τους 15 κανονισμούς διαδικασία για την κατάθεση εμπορικού σήματος. Η απόφαση, που απόρριψε σχετική ένσταση των αιτητών, είχε σαν επακόλουθο την άρση κάθε εμποδίου για την οριστική εγγραφή σήματος, που αποτελείται από τη λέξη "TESCO". Τούτο επιδίωξε να εγγράψει η 20 αλλοδαπή εταιρεία Tesco Stores Ltd. (ενδιαφερόμενοι ή εταιρεία Tesco) με την υπ' αρ. 26962 αίτηση της. Η έδρα της βρίσκεται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Υπάρχει ισχυρισμός, ο οποίος δεν φαίνεται να έχει αμφισβητηθεί, πως η ξένη αυτή εταιρεία χρησιμοποιεί από παλιά το 25 σήμα TESCO σε πολλές άλλες χώρες για να διακρίνει τα προϊόντα της. Η κρίση του Εφόρου σε τέτοιο ζήτημα,όπως δέχθηκε η νομολογία, είναι πράξη διοικητική που προσβάλλεται 30 παραδεκτώς στο Ανώτατο Δικαστήριο με αίτηση ακυρώσεως κάτω απότο Αρθρο 146

(1)του συντάγματος: I.W.S.Nominee Co. Ltd. v. Republic (Registrar of Com­ panies)

(1967)3 C.L.R. 582, E.Merck v.Republic &Ano­ ther

(1972)3C.L.R. 548 και Granadav.Republic

(1985)3 35 C.L.R. 207. Θα μπορούσε ακόμη να υπομνησθεί εδώ ότι και σ' αυτό το πεδίο του δικαίου ο ακυρωτικός έλεγχος δεν κινείται μέσα σε απεριόριστα όρια. Η δικαιοδοτική εξουσία που επιτελεί το διοικητικό δικαστήριο αυτοπεριορίζεται στην έρευνα της νομιμότητας της 40 απόφασης που αφορά στην εγγραφή εμπορικού σήματος. Το δικαστήριο δεν επεμβαίνει στις περιπτώσεις που η 570 10 4 Α.Α.Δ. 5 Interpreserves Ltd. v. Δημοκρατίας(Αρ.2) Νικήτας, Δ. κρίση του Εφόρου, ως αρμοδίου οργάνου, ήταν λογικά δυνατή, στα πλαίσια των εξουσιών που του απονέμει ο νόμος. Ακόμη το δικαστήριο είναι ιδιαίτερα προσεκτικό να μην υποκαταστήσει την εκτίμηση του Εφόρου με τη δική του γνώμη. Βλέπε εκτός άλλων τις αποφάσεις της Ολομέλειας του δικαστηρίου White Horse Distillers Ltd. v. El GrecoDistillers Ltd. & Others

(1987)3 C.L.R. 531 και Α.Ε. 761, 762 American Telephone & Telegraph Co. v.Registrar of TradeMarks, ημερ. 26/1/

1. 10 Οι ενδιαφερόμενοι επιζήτησαν να εγγράψουν το παραπάνω σήμα αναφορικά με εμπορεύματα που περιλαμβάνονται στην κλάση
2. Πρόκειται για μπύρες, μεταλλικά καιαεριούχανερά καιάλλα μηοινοπνευματώδη 15 ποτά,ποτάαπόφρούτακαι χυμούς φρούτων, σιρόπια,και άλλα παρασκευάσματα που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή μη οινοπνευματωδών ποτών. Η αίτηση τους έγινεστις25/1/
3. 20 Οι αιτητές, που ενέστησαν στην εγγραφή, είναι κυπριακή εταιρεία. Ιδρύθηκε και λειτουργεί υπό μορφή μετοχικής εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. Έχουν εγγράψει από το 1978 (4/5/78) το υπ' αρ. 18791 σήμα TASCO στην κλάση 29 για μαρμελάδες. Η εγγραφή 25 ανανεώθηκε το
4. Μεταγενέστερα κατέθεσαν το σήμα με αριθμό 26092 στην κλάση 30, αποτελούμενο από τη λέξη TASCO και επιγραφή (label). Η εγγραφή, η οποία έγινε στις 18/12/85 αφορούσε σάλτσες ντομάτας, μουστάρδες καισιρόπια. 30 Μετά την καταρχή αποδοχή της αίτησης και τη δημοσιοποίηση του προταθέντος σήματος των ενδιαφερομένων, οι αιτητές κατέθεσαν την ένσταση τους (αρ. 511). Βάλλει προς δύο κατευθύνσεις

(1)ότι το σήμα 35 εκείνο απέβλεπε στην πρόκληση σύγχισης στον καταναλωτή ως προς την προέλευση των προϊόντων από τη μια ή την άλλη εταιρεία. Και

(2)παράλληλα υπήρχε πραγματικός κίνδυνος να εξαπατηθεί το καταναλωτικό κοινό. Οι αιτητές παραπονέθηκαν επίσης πως η ενέργεια 40 χων ενδιαφερομένων συνιστούσε απομίμηση και παραποίηση του σήματος τους με αποτέλεσμα τα προϊόντα των ενδιαφερομένων να εκλαμβάνονται ως 571 Νικήτας, Δ. Interpreserves Ltd. ν. Δημοκρατίας (Αρ.2)

(1992)προϊόντα της επιχείρησης τους. Με άλλες λέξεις υπέβαλαν ότι διαπράχθηκε σε βάρος τους το αστικό αδίκημα που είναι ευρύτερα γνωστό με τον αγγλικό όρο passing off. Αναφέρθηκε περαιτέρω πως τα περιστατικά στοιχειοθετούσαν παράνομη χρήση του εγγεγραμμένου σήματος τους (infringement of trade mark). Ο κ. Βασίλειος Γ. Θεοδότου, διευθύνων σύμβουλος των αιτητών, υποστήριξε την ένσταση με ένορκη δήλωση του. Αυτό που κυρίως επικαλέστηκε είναι η μακρόχρονη κυκλοφορία των τροφίμων της αιτήτριας εταιρείας στην Κύπρο, η δημοσιότης που έτυχαν και η φήμη που απόκτησαν στο μεταξύ στη ντόπια αγορά. Σταματώγιανα επαναλάβω αυτό που εύστοχα επισήμανε η απόφαση της Εφόρου: ότι δεν παρασχέθηκε κανένα αναλυτικό στοιχείο ως, λ.χ., η έκταση της ετήσιας παραγωγής, η αξία των πωλήσεων που πραγματοποιήθηκεκατάκαιρούς κ.λ.π. 5 10 15 Στη συνέχεια ο μάρτυς ανέφερε πως η εταιρεία Tesco, όπως ανακάλυψαν την εποχή εκείνη (μέσα του 1987), 20 διαφήμιζε και πωλούσε ανά το παγκύπριο ποικίλα προϊόντα με το έμβλημα TESCO από το Φεβρουάριο του

1. Εκτός άλλων κυκλοφορούσε σάλτσες ντομάτας, μουστάρδες και σάλτσες, διατηρημένα φρούτα και σιρόπια. Ως αποτέλεσμα της παραποίησης του σήματος 25 τους η αιτήτρια εταιρεία υπέστη και εξακολουθεί να υφίσταται ζημιές λόγω δραστηριοποίησης των ενδιαφερομένων σε παγκύπρια κλίμακα. Η αντένσταση της εταιρείας Tesco συνοδεύτηκε από 30 ένορκη δήλωση του κ. Michael John Boxall, μέλους του διοικητικού της συμβουλίου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του μόνο μια περίπτωση πιθανής σύγκρουσης ανάμεσα στα προϊόντα του σήματος 26092 και της αίτησης 26962 υπάρχει. Κι αυτή αφορά τα σιρόπια. Όμως εξηγεί ότι το 35 σιρόπι της κλάσης 30 δηλαδήημέλασσα (treacle) δεν είναι της ίδιαςπεριγραφής με εκείνα που συγκαταλέγονται στην κλάση
2. Τα τελευταία είναι υγρά παρασκευάσματαπου μπορούν να μεταποιηθούν σε ποτά. Και καταλήγει να πει ουσιαστικά ότι δεν πρόκειταιγια παρόμοιαπροϊόντα. 40 Ακολούθησε μαρτυρία, που πήρε τη μορφή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, από το δικηγόρο της 572 4Α.Α.Δ. 5 Interpreserves Ltd.v.Δημοκρατίας(Αρ.2) Νικήτας, Δ. εταιρείας Tesco, πουτην εκπροσώπησε στις διαδικασίες εγγραφής. Τοουσιαστικό της περιεχόμενο είναι πως από το 1981 τα σχετικά προϊόντα με το σήμα TESCO διαφημίζονται σε ευρεία κλίμακα απόμεγάλες αγγλικές εφημερίδες και περιοδικά (Sunday Times, Sunday Tele­ graph και Good House Keeping). Όλααυτά τα έντυπα κυκλοφορούν και διαβάζονται στην Κύπρο. Σχετικές αγγελίες επισυνάφθηκανωςτεκμήρια. 10 Πρέπει να λεχθεί στο σημείο αυτόπως οιαιτητές είχαν αντιρρήσεις γιατη δεκτικότητα της μαρτυρίας αυτής.Η Έφορος, αφού έδωσε τηνευχέρεια καιστις δύο πλευρές να ακουσθούν, αποφάσισε πως, παρά την εκπρόθεσμη παρουσίαση της τελευταίας αυτής μαρτυρίας, θα 15 μπορούσε ναγίνει αποδεκτή "για τηνκαλύτερη απονομή της δικαιοσύνης". Όμως οι αιτητές θα είχαν το δικαίωμα να την αντικρούσουν. Απαντώντας με ένορκη τουκατάθεση γιαλογαριασμό 20 των αιτητών ο κ. Βασιλείου παραδέχθηκε πως τα παραπάνω έντυπα έχουν κυκλοφορία στην Κύπρο, αλλά πρόσθεσε ότιδεν έχουν αναγνωστικό κοινό και επομένως τέτοια μαρτυρίαδεν πρέπει να ληφθεί υπόψη.Τοδεύτερο σημείο που έθιξε είναι ότι τα επισυναφθέντα τεκμήρια 25 είναι άσχετα με προϊόντα της κλάσης
3. Ο ισχυρισμός αυτός μόνον εν μέρει είναι ορθός. Γιατί υπάρχουνκαι διαφημίσεις, που εντοπίζει ηΈφορος στην απόφαση της, μη οινοπνευματωδών ποτών. Με την αναφορά αυτή συμπληρώθηκε η συνοπτική παρουσίαση τουυλικού της 30 υπόθεσης που αποτέλεσε και το υπόβαθρο της προσβαλλόμενηςαπόφασης. Οι αιτητές δεν είχαν προσδιορίσει στην ένσταση τους τη νομική τηςβάση. Δεν έχει όμως αμφισβητηθεί ότιτο 35 νομοθετικό πλαίσιο της υπόθεσης αποτελούν οιδιατάξεις των άρθρων 13 και 14 του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου, Κεφ. 268.ΤοΑρθρο 13απαγορεύει την αποδοχή υλικού και την εγγραφή τουως εμπορικού σήματος στο σχετικό τμήμα του μητρώου, μεταξύ άλλων, και στις 40 περιπτώσεις που η χρήση του μπορεί να προκαλέσει σύγχισηή ναεξαπατήσει. 573 Νικήτας, Δ. Interpreserves Ltd. ν.Δημοκρατίας (Αρ.2)

(1992)Κάτω από το Αρθρο 14

(1)δεν εγγράφεται σήμα που είναι ταυτόσημο με άλλο που έχει προδηλωθεί και ανήκει σε διαφορετικό ιδιοκτήτη ή προσομοιάζει με αυτό τόσο πολύ ώστε να είναι πιθανό να εξαπατήσει ή να δημιουργήσει σύγχιση. Ωστόσο, σύμφωνα με το εδ. 2 του 5 ίδιου άρθρου, στις περιπτώσεις που υπάρχει καλόπιστη ταυτόχρονη χρήση ή άλλες ειδικές περιστάσεις, εμπορικά σήματα που είναι τα ίδια ή εμφανίζουν σημαντική ομοιότητα είναι δυνατό να εγγραφούν σε σχέσημε τα ίδια ή της ίδιας περιγραφής προϊόντα από περισσότερους του 10 ενός ιδιοκτήτες. Παρά τα κοινά σημεία που έχουν οι διατάξεις των δύο αυτών άρθρων εν τούτοις δεν έχουν ακριβώς την ίδια εμβέλεια. Το θέμα συζητά ο Kerly "Trade Marks and Trade 15 Names" 12η έκδοση, παράγραφοι 10-02, 10-03, 10-05 και 10-

1. Πρέπει να υπενθυμίσουμε εδώ πως οι παραπάνω διατάξεις του Κεφ. 268 είναι πανομοιότυπες με τααρθρ. 11 και 12 της Trade Marks Act,
2. Επομένως είναι επιτρεπτό να αναζητήσει κανείς βοήθεια από τις αγγλικές 20 πηγές. Θα μπορούσε να λεχθεί πως η διαφοροποίηση που υπάρχει ανάμεσα στα δύο άρθρα καθρεφτίζεται στο λεγόμενο ovax test που καθιερώθηκε από τότε που είχε διατυπωθεί στην υπόθεση Smith Hayden [1946]63 R.P.C. 97,
3. Αυτό είναι και το κριτήριο που εφάρμοσε η 25 Έφορος ανάλογα προσαρμοσμένο στις συνθήκες της κρινόμενης υπόθεσης. Εξετάζοντας πρώτα την υπόθεση υπό το πρίσμα των διατάξεων του Αρθρου 13 η έφορος συμπέρανε πως οι 30 αιτητές δεν απέδειξαν με συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία την έκταση της χρήσης του εμπορικού τους σήματος ούτε ότι απέκτησαν ευρεία φήμη,που αποτελούν προϋπόθεση για την επίκληση και εφαρμογή του Αρθρου
4. Ας σημειωθεί πως η απόφαση της Εφόρου εντοπίζει 35 τις σχετικές ελλείψεις της μαρτυρίας των αιτητών. Περαιτέρω η απόφαση δέχθηκε ότι η εταιρεία Tesco προέβη σε μαζική διαφήμιση σε ξένα έντυπα που κυκλοφορούν εδώ, κάμνοντας έτσι γνωστά τα προϊόντα της απότις αρχές περίπουτου
5. Παρατηρώότι αυτού 40 του είδους η διαφήμιση αποτελεί πρόσφορο μέσο για τη δημιουργία εμπορικής φήμης. Βλέπε Kerly's Trade Marks σελ.
6. Παράλληλα, όπως παραδέχονται οι αιτητές, η 574 4 Α.Α.Δ. Interpreserves Ltd. v. Δημοκρατίας(Αρ.2) Νικήτας, Δ. εταιρεία Tesco έκαμε διαφήμιση και στην Κύπρο. Στο σημείο αυτόηαπόφασητης Εφόρουκαταλήγει ως εξής: 5 "Στην προκείμενη περίπτωση τόσο οι αιτητές όσο και οι ενιστάμενοι παραδέχονται ότι το προτεινόμενο εμπορικό σήμα έχει πραγματικήχρήση στην Κύπρο και για το λόγο αυτόδεν μπορώ να αγνοήσω τη διαφήμιση του σήματος στις ξένες εφημερίδες και περιοδικά που κυκλοφορούν στην Κύπρο". 10 Το πρώτο ερώτημα που προβάλλει μέσα από τις διατάξεις του Αρθρου 14

(1)είναι κατά πόσον τα προϊόντα των δύο επιχειρήσεων είναι της αυτής περιγραφής. ΗΈφοροςπροέβη σε αντιπαραβολήτους και 15 ύστερα από ενδελεχή συσχέτιση με τις αρχές που συνάγονται από τις αποφάσεις Colman[1929] 46 R.P.C. 126, Darwins Ltd. [1946] 63 R.P.C. 1και Jellinek [1943] 63 R.P.C. 73, οδηγήθηκε στο συμπέρασμα ότι τα βασικά συστατικά των προϊόντων όπως και οι χρήσεις τους 20 διαφέρουν και ότι δεν πρόκειται για εμπορεύματα της ίδιας ακριβώςπεριγραφής. Για το άλλο ζήτημα που ανακύπτει, δηλαδή, της ομοιότητας των σημάτων ηαπόφαση, αφού υπογραμμίζει 25 την παντελή έλλειψη μαρτυρίας για πρόκληση σύγχισης, τον τονισμό της πρώτης συλλαβής των σημάτων που συντείνει στο να τα διακρίνει και την ανάγκηνα υπάρχει πραγματικός κίνδυνος σύγχισης, δέχεται ταεξής: 30 35 40 "Μετά από τη σύγκριση των σημάτων στην περίπτωση της υπόθεσης αυτής όπως αναφέρεται στο Κεφ. 17 του Kerly's Law on Trade Marks 12η έκδοση φαίνεται ότι οι λέξεις TESCO και TASCO σε συνδυασμό με το γεγονός, ότι ήδητα δύο σήματα έχουν χρησιμοποιηθεί ταυτοχρόνως στην Κυπριακή αγορά χωρίς να δοθεί μαρτυρία από οιονδήποτε ότι ο ίδιος έχει παραπλανηθεί ή συγχιστεί, φαίνεται ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει κίνδυνος το προτεινόμενο σήμα να προκαλέσει σύγχιση ή παραπλάνηση, όπως προβλέπουν ταΑρθρα 13και 14

(1)και 14

(2)". Τελικά η Έφορος αξιολόγησε την προσαχθείσα 575 Νικήτας, Δ. Interpreserves Ltd. ν.Δημοκρατίας(Αρ.2)

(1992)μαρτυρία και αποφάνθηκε πως οι αιτητές απέδειξαν, σύμφωνα με τους κανόνες για το βάρος απόδειξης στους οποίους και αναφέρθηκε, ότι η ένσταση ήταν αδικαιολόγητη εφόσον μάλιστα δεν τεκμηριώθηκε ο ισχυρισμός ότι το σήμα ήταν παραπλανητικό ή ότι 5 δημιούργησε σύγχιση. Αυτό που λείπει στην εικόνα είναι το αποτέλεσμα της αγωγής αρ. 1956/87του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λεμεσού την οποία είχαν καταθέσει οι αιτητές παράλληλα με την 10 ένσταση στην υπόκρίση υπόθεση. Ηαγωγήστρέφεται κατά της εταιρείας Tesco και μιας άλλης κυπριακής εταιρείας για παραβίαση των εμπορικών σημάτων 18791 και 26092 και για passing off. Το δικαστήριο εκείνο με απόφασητου ημερ. 28/6/90 δικαίωσε τους αιτητές εκδίδοντας εναντίον 15 των εναγομένων σχετικό απαγορευτικό διάταγμα. Οι αιτητές κοινοποίησαν αντίγραφο στην έφορο πριν εκδώσει την απόφαση της. Στο σημείο αυτό η τελευταία επικαλέστηκε τις πρόνοιες του Αρθρου 4 του Κεφ.268 που προβλέπουν χωριστές θεραπείες για το αδίκημα της 20 αντιποίησης αγαθών(passing off). Οι αιτητές υπέβαλαν ότι ηεπιτυχία της αγωγής τουςκαι τα σχετικά ευρήματα του δικαστηρίου γιατη διάπραξητου αδικήματος "passing off" σε βάρος τους δημιούργησε δεδικασμένο που δεν μπορούσε να αγνοήσει η έφορος, η οποία και ενημερώθηκε έγκαιρα. Σε συνάρτηση με το θέμα αυτό η απόφαση της προσβάλλεται και για έλλειψη της δέουσας έρευνας που οδήγησε σε πραγματική και νομική πλάνηως και σεκατάχρησηή υπέρβασηεξουσίας. 25 30 Η εισήγηση παραγνωρίζει τη διαφορετική φύση των δύο διαδικασιών, όπως μπορεί να συναχθεί και από το περιεχόμενο του Αρθρου 4. Ενώ δεν πρέπει να λησμονείται ότι το αδίκημα "passing off", που αναπτύχθηκε από το 35 κοινοδίκαιο, ενσωματώθηκε στο Αρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148. Τη διάκριση επιβεβαιώνει η απόφαση Νικόλαου Μαρκαντώνη ν. ΔημήτριουΝικολαΐδη,

(1976)1 J.S.C. 70, 71, στην οποία αναφέρθηκεηδικηγόρος τηςΔημοκρατίας: 40 "The two proceedings in question are distinctly diffe576 4 Α.Α.Δ. Interpreserves Ltd. v. Δημοκρατίας (Αρ.2) Νικήτας,Δ. rent,though they may overlaptoacertain extent". 5 Η εκφρασθείσα άποψη ενισχύεται από περικοπή στον Kerly,παράγραφος 16-14 σελ. 356 μετον τίτλο: "The act affords no bar to a passing-off action", την οποία υιοθετεί η απόφαση. Καταλήγω πως δεν υπάρχει καταστρατήγηση της αρχής του δεδικασμένου, δεδομένης της αυτοτέλειας των διαδικασιών. 10 Οι αιτητές υπέβαλανότι ενόψει της διάταξης46 των περί Εμπορικών Σημάτων Κανονισμών 1951 έως 1984, η ένορκη κατάθεση του δικηγόρου της εταιρείας Tesco δεν έπρεπε να είχε επιτραπεί. Η επίκληση του καν. 46 είναι άσχετη. Οι διατάξεις του δεν υποστηρίζουν τέτοια άποψη. Αντίθετα 15 παρέχει διακριτική ευχέρεια στον Έφορο να δέχεται μαρτυρία ή πρόσθετη μαρτυρία οποτεδήποτε. Αυτό προκύπτει ξεκάθαρα από απλή ανάγνωση του κειμένου της διάταξης: 20 "No further evidence shall be left on either side but, in any proceedings before theRegistrar,he may at any time if he thinks fit giveleave to either the applicant or the oppo­ nent to leave any evidence upon such terms as to costs or otherwiseas hemay think fit". 25 30 35 40 Η μαρτυρία επικρίθηκε και από άλλη σκοπιά: ότι δεν αποδείχθηκε από ανεξάρτητη πηγή, όπως σφαλερά συμπέρανε η επίδικη απόφαση, ότι τα ξένα έντυπα κυκλοφορούσαν και διαβάζονταν πράγματι εδώ. Ωστόσο πρέπει να υποδειχθεί πως ο ίδιος διευθυντής των αιτητών, που τυγχάνει να είναι και ο κυριώτερος μέτοχος τους, στην ένορκη του κατάθεση της 15/10/88 παραδέχεται και τα δύο αυτά γεγονότα. Θίγει μόνο την έκταση της κυκλοφορίας. Λέγει επί λέξει στην 3η παράγραφοτης ένορκης κατάθεσης του: "αφορούν δημοσιεύσεις σε αγγλικά έντυπα που ασχέτως εάν κυκλοφορούν στην Κύπρο, δενδιαβάζονται απότοευρύκυπριακόκοινό". Έπεται ότι ο ισχυρισμός πως τα προσκομισθένα στοιχεία δενέχουν καμιάαποδεικτικήαξίαδενμπορεί να ευσταθήσει. 577 Νικήτας, Δ. Interpreserves Ltd. ν. Δημοκρατίας(Αρ.2)

(1992)Μπορούμε να συμπτύξουμε τους υπόλοιπους λόγους της προσφυγής ως εξής: η εταιρεία Tesco, με τη μαρτυρία που προσκόμισε, δεν απέσεισε το βάρος της αποδείξεως που έφερε για να αντικρούσει την ένσταση, καταδεικνύοντας πως είναι αδικαιολόγητη. Το δε εύρημα 5 ότι ο διευθυντής της εταιρείας δεν ανάφερε καν ότι παραπλανήθηκε ο ίδιος από την ομοιότητα του σήματος των ενδιαφερομένων δεν είναι ορθό ανλάβει κανείς υπόψη την πρώτη δήλωση του κ. Βασιλείου ότι "αληθινά πιστεύει" ότι "το σήμα των αιτητών TESCO έχει παραπλανήσει και 10 αποσκοπεί ώστε να εκληφθεί αθεμίτως ως το εγγεγραμμένο σήματων ενισταμένων TASCO." Ακόμα και αν παρακαμφθούν σαν αβάσιμες οι αντιρρήσεις αυτές η εισήγηση είναι πως η απόφαση της 15 Εφόρου έσφαλε ως προς ταδύο βασικάσυμπεράσματα της κάτω απότο Αρθρο 13και 14,ταοποίακαι παρερμήνευσε. Υπήρχε εκπληκτική ομοιότητα, ηχητική και οπτική, ανάμεσα στα σήματα ικανή να δημιουργήσει σύγχιση ήνα εξαπατήσει και εν πάση περιπτώσει τα προϊόντα ήταν της 20 ίδιας κατηγορίας. Τα συμπεράσματα της επίδικης απόφασης περί του αντιθέτου είναιαστήρικτα. Υπάρχει μια σειρά αποφάσεωνπου τονίζει την αρχήότι σε θέματα απομίμησης ή ομοιότητας εμπορικών σημάτων 25 δεν παραγκωνίζεται εύκολα η γνώμη του Εφόρου ως προς την πιθανότητα ή τον κίνδυνο εξαπάτησης ή δημιουργίας σύγχισης. Στην υπόθεση In re McDowell'sapplication [1927] A.C. 632 ο Λόρδος Dunedin είδε το πρόβλημα ως εξής: 30 "I do not conceal that to me it is a very narrow case, and Ithink it is just when it is avery narrow casethat real weight ought to be given to the original determination of theregistrar". 35 Στην υπόθεση Re Rysta Ltd. [1943] 1All E.R. 400, 403, έγινε η εξήςπαρατήρηση: "The decision on this question is not an exercise of discretion, but a finding of fact. Nevertheless, it is a finding by an official with great and specialised experience and 578 4 0 4 Α.Α.Δ. Interpreserves Ltd. v. Δημοκρατίας(Αρ.2) Νικήτας, Δ. must not belightlyoverruled". 5 Τέλος είναι αξιομνημόνευτο το σχόλιο που έγινε στην Electrix, Ltd. v.Electrolux Ltd.[1959]3 All E.R. 170, 174: "It has,nevertheless,been consistently laiddown thatthe discretion of theregistrarisnottobelightlyoverruled". Επανερχόμενος στο προκείμενο παρατηρώ ότι η Έφορος 10 προέβη σε λεπτομερειακή επισκόπηση της μαρτυρίας συσχετίζοντας την με τους κανόνες του δικαίου της απόδειξης που ισχύουν στο πεδίο αυτό, περιλαμβανομένων καιτωναρχώνπουισχύουνγιατοβάροςαπόδειξης.Απότη συνολική θεώρηση της απόφασης στο επίμαχο θέμα 15 προκύπτει ότι δεν υπήρχεκαμιάαπτήμαρτυρίασύγχισης ή εξαπάτησης πέραν από τους γενικούς ισχυρισμούς που περιέχει η ένορκη δήλωση του κ. Βασιλείου. Τίποτε το αξιόμεμπτο δεν έχει αποδειχθεί που θα δικαιολογούσε επέμβασηπρος τηνκατεύθυνσηαυτή. Το ίδιο ισχύει καιγια 20 ταάλλα βασικάευρήματατηςαπόφασης περιλαμβανομένου και εκείνου για σύγχρονη χρήση των δύο ανταγωνιστικών σημάτων στην κυπριακή αγορά. Πολύ διαφωτιστική στο θέμα της ταυτόχρονης χρήσης είναι ηαπόφαση Alexander Pirie & Sons Ltd's Application[1933] All E.R. Rep. 956. 25 Με βάση τα στοιχεία που είχε ενώπιον της η Έφορος η απόφασηήτανλογικά επιτρεπτήκαινόμιμααιτιολογημένη. Θα μπορούσε ένας να επιστρατεύσει και δύο πολύ πρόσφατα παραδείγματα από τη νομολογία μας που 30 αφορούν στην ομοιότητα σημάτων (διαφορά μόνο ενός γράμματος), αλλά κρίθηκε ότι καλώς απορρίφθηκαν οι ενστάσεις. Στηνυπόθεσηαρ.385/88Καπνοβιομηχανία Εθνος Γ.Α. Κεράνης Α.Ε. ν. Εφόρου Εμπορικών Σημάτωνημερ. 22/3/91, σε σχέση με τα σήματα PALLAS και DALLAS για 35 τσιγάρακαι ηυπ'αρ.662/85 Bally'sShoeFactoriesLtd. v. ΕφόρουΕμπορικώνΣημάτωνημερ. 9/7/91 αναφορικάμετα σήματα BALLY καιDALI. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Η επίδικη 40 απόφαση επικυρώνεται. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 579