(1992)10 Μαρτίου,1992 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ FURIO FISHER, Αιτητής, ν. ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 607/89). Φορολογία — Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών— Αγοραία Αξία — Πώλησηκτήματος — Δια^ρά ως προς τηναγοραία αξία κατά την 27/6/1978 — Κατά την εκτίμηση του ακινήτου για τη διακρίβωση της αγοραίας αξίας δεν φαίνεται να λήφθηκευπόψη η ύπαρξη οικοδομής επί του ακινήτου — Συνιστά πλάνη περί τα πράγματα. 5 Φορολογία — Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Εξουσία Ανωτάτου Δικαστηρίου — Προσφυγή κατά της αποφάσεως του Εφόρου — Περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας και δεν 10 επεμβαίνει αν η απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτή στην κρίση τον αρμόδιου διοικητικού οργάνου. Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Δικαστικός Έλεγχος — Επέμβαση Δικαστηρίου — Ο έλεγχος περιορίζεται στα γεγονότα που είχε 15 ενώπιον τον το διοικητικό όργανο κατά την έκδοση της διοικητικής απόφασης. Ο αιτητήςπροσέβαλεμετην προσφυγήτουαυτήτην απόφαση των καθ' ων η αίτηση να του επιβάλουν πρόσθετο φόρο 20 κεφαλαιουχικών κερδών για κέρδος που προέκυψε από την πώλησηκτήματοςτουστη Λευκωσία. ΟΔιευθυντήςΤμήματος ΕσωτερικώνΠροσόδωνείχεαποδεχθεί 854 4Α.Α.Δ. Fisher v. Δημοκρατίαςκ.α. τις δηλώσεις που υποβλήθηκαν αναφορικάμε το προϊόν πώλησης και διάφορα έξοδα'αλλά διαφοροποίησε το ποσό που δηλώθηκε σαν αγοραίααξία κατά την 27/6/1978στο ποσό των £12,500αντί £22,500πουείχανδηλώσει οι συνιδιοκτήτες. 5 10 15 ^ 25 30 35 40 Ήταν η θέση του αιτητή ότι η εκτίμηση που ετοιμάστηκε από τους καθ' ων η αίτηση ήταν λανθασμένη και οδήγησε σε πλάνη γιατί δεν λήφθηκε υπόψη κατά τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας του ακινήτου το γεγονός ότι σ' αυτό ευρίσκετο μια πολύ καλά συντηρημένη κατοικία επί της οποίας οι αγοραστές προέβησαν στην ανέγερση ενός πρόσθετου ορόφου αμέσως μετά την αγοράτουαπό τους συνιδιοκτήτες. Προς υποστήριξη δε του ισχυρισμού του αυτού ο αιτητής αναφέρθηκε σε εκτίμηση δικού του εκτιμητή σύμφωνα με την οποία η αξία του επίδικη κτήματος κατά την 27/6/1978 ήταν £40,000. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι:
(1)Σε υποθέσεις της φύσης αυτής,η εξουσία του διοικητικού Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης απόφασης και δεν επεμβαίνει όταν η επίδικη απόφασηήταν εύλογα επιτρεπτή στην κρίση του αρμόδιου διοικητικού οργάνου, ούτε και στην ουσιαστική κρίση της διοίκησης, εκτός αν φανεί ότι υπήρξε πλάνη περί τα πράγματα ή το Νόμο, η υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας, που σε τέτοιες περιπτώσεις το Δικαστήριο αυτό θα εδικαιολογείτο να επέμβει με την εκτίμηση των γεγονότων ή την απόφασηεπίτηςουσίας.
(2)Η έκθεση στην οποία αναφέρθηκε ο αιτητής, δεν ήταν ενώπιον του Διευθυντή κατά το χρόνο λήψης της επίδικης απόφασης, και επομένως δεν μπορεί να ληφθεί υπόψηαπό το Δικαστήριο γιατί, κατά την εξέταση της νομιμότητας μιας διοικητικής πράξης, το Δικαστήριο περιορίζεται στα γεγονόταπουήτανενώπιον τουκαθ'ουηαίτησηοργάνου.
(3)Στην εκτίμηση που έγινε από τους καθ' ων η αίτηση δεν έγινε καμιά αναφορά στο γεγονός ότι στο επίδικο κτήμα υπήρχε οικοδομή. Το γεγονός αυτό δεν είναι δυνατόν να οδηγήσει το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι κατά τον υπολογισμό της αξίας του ακινήτου λήφθηκε υπόψη και η 855 Fisher v. Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)αξία της οικοδομής αυτής. Καταλήγω, συνεπώς, στο συμπέρασμα ότι η επίδικη απόφαση είναι προϊόν πλάνης καιγια το λόγο αυτόπρέπει ναακυρωθεί. 5 Ηεπίδικη απόφασηακυρώνεται με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Georghiades v.Republic0983) 3 C.L.R. 659Ieronymides v.Republic
(1988)3(C)C.L.R. 2657Protopapa v.Republic
(1989)3(A) C.L.R. 528- 15 Νικολάου v.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση να επιβάλουν πρόσθετο φόρο κεφαλαιουχικών κερδών από τη διάθεση του κτήματος υπ' αρ. εγγραφής 1278 στη Λευκωσία. 20 Στ. Παναγίδης,για τοναιτητή. 25 Α. Ευαγγέλου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ' ων η αίτηση. Cur.adv. wit. 30 Ο Δικαστής κ. Δημητριάδης ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Μετην προσφυγή αυτήο αιτητής προσβάλλει την απόφαση του καθ'ου ηαίτηση Έφορουνα 35 του επιβάλει πρόσθετο φόροκεφαλαιουχικών κερδών, για κέρδος που προέκυψε από την πώληση του κτήματος υπ' αριθ. εγγραφής 1278, Τεμάχιο 198, Φ./Χχ.21.46.4.ΐν, στη Λευκωσία. 40 Ταγεγονότα της υπόθεσης έχουν:Ο αιτητής είναι συνιδιοκτήτης του πιο πάνω τεμαχίου 856 4Α.Α.Δ. Fisher v.Δημοκρατίαςκ.α. Δημητριάδης, Δ. με τον αδελφό του κατά 1/2 μερίδιο έκαστος, το οποίο απέκτησαν δυνάμει δωρεάςαπότη μητέρατους το
- 5 10 Ο αιτητής είναι κάτοικος Αυστραλίας, και ο αδελφός του είναι κάτοικος Λονδίνου. Το πιο πάνω ακίνητο πωλήθηκε στις 27 Νοεμβρίου, 1983, και σαν τίμημα πώλησης δηλώθηκε το ποσό των £60,000.-για ολόκληρο. Στις 7Δεκεμβρίου, 1983, ο αιτητής και ο αδελφός του υπέβαλαν ξεχωριστές δηλώσεις διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας και δήλωσαν σαν αγοραία αξία κατά την 27/6/1978 το ποσό των £22,500.-, και προϊόν πώλησης 15 το ποσό των £30,000.-για το 1/2 μερίδιο του οκαθένας. Ο Διευθυντής του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων απέστειλε ξεχωριστές αρχικές ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας προς τον αιτητήκαι τον αδελφό του μέσωτου 20 συμβούλου τους κ.ΦάνουΙωνίδη,μεημερομηνία30/9/1986, με τις οποίες αποδέχθηκε τις δηλώσεις που υποβλήθηκαν όσον αφοράτο προϊόν πώλησης και διάφορα έξοδα, αλλά διαφοροποίησε το ποσό που δηλώθηκε σαν αγοραία αξία κατά την 27/6/1978, στο ποσό των £12,500.- που 25 αναλογούσε στο 1/2 μερίδιο του καθ' ενός καικαθώρισε τον πρόσθετο πληρωτέο φόροστο ποσό των£2,000.-. Στις 17/10/1986ο αιτητής και ο αδελφός του, μέσωτου πιο πάνω συμβούλου τους, υπέβαλαν ενστάσεις κατά της 30 πιο πάνω φορολογίας με τις οποίες υποστήριζαν ότι η εκτίμηση του Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων κατά την 27/6/1978 ήταν πιο χαμηλή από την πραγματική. 35 Στις4/12/1986οΔιευθυντής τουΤμήματος Εσωτερικών Προσόδων, με ξεχωριστές επιστολές προς τον αιτητήκαι τον αδελφό του, ζήτησε από αυτούς να υποβάλουν μέχρι τις 17/12/1986αποδεικτικάστοιχεία προς υποστήριξη του ισχυρισμού τους περί της αξίας του κτήματος, υπό μορφή 40 συγκριτικών πωλήσεων ήμελέτηαπόανεξάρτητο εκτιμητή ήοτιδήποτε άλλο συγκεκριμένο στοιχείο. 857 Δημητριάδης, Δ. Fisher ν. Δημοκρατίας κ.α.
(1992)Στις 14/3/1989 συζητήθηκε το θέμα μεταξύ του κ. Φ. Ιωνίδη και Λειτουργού του τμήματος Εσωτερικών Προσόδων χωρίς να επέλθει όμως οποιαδήποτε συμφωνία. Στις 10/6/1989 ο Διευθυντής πήρε απόφαση για τις ενστάσεις του αιτητή και του αδελφού του και απηύθυνε προς αυτούς ταυτόσημες επιστολές όπου αναφέρονταιτα ακόλουθα:- (α) Στις 4 Δεκεμβρίου 1986 σας στάληκε επιστολή για να προσκομίσετε στοιχεία για να δικαιολογήσετε τον ισχυρισμό σας ότι η εκτίμηση μου δεν είναι ορθή. 15 Δυστυχώς όμως δεναναταποκριθήκατε. (β) Έχω εξετάσει τον ισχυρισμό σας ότι ηαγοραία αξία του ακινήτου που διαθέσατε (1/2ον μερίδιο) ήταν κατά την 27ην Ιουνίου 1978 μεγαλύτερη από αυτή που 20 έχω καθορίσει στην πιο πάνω φορολογία και σας αναφέρω ότι, με βάση τα στοιχεία που έχω στα χέρια μου και που αφορούν πωλήσεις άλλων παρομοίων κτημάτων στην ίδια περιοχή κατά το ίδιο περίπου χρονικό διάστημα, καθώς και άλλους παράγοντες που 25 έχω υπόψη μου ότι επηρεάζουν την αγοραία αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η εκτίμηση μου είναι κανονική και δεν μπορώ να την αλλάξω. 30 (γ) Όσον αφοράτον τόκο προς 9% σας πληροφορώ ότι ορθά επιβλήθηκε, διότι στο άρθρο 22 του Νόμου 52/80 προνοείται καθαρά η πληρωμή τόκου μετά την πάροδο τριών μηνών απότην ημερομηνία της διάθεσης της ιδιοκτησίας μέχρι την ημερομηνία της πληρωμής. Εναντίον της απόφασης αυτής ο αιτητής καταχώρησε την προσφυγή αυτή. Είναι ηθέσητου αιτητήότι ηεκτίμηση που ετοιμάστηκε 858 35 4Α.Α.Δ. 5 Fisher v. Δημοκρατίας κ.α. Δημητριάδης, Δ. από τους καθ' ων η αίτηση είναι λανθασμένη γιατί δεν λήφθηκε υπόψη κατά τον υπολογισμό της αγοραίαςαξίας του ακινήτου την 27/6/1978 το γεγονός ότι σ' αυτό ευρίσκετο μια πολύ καλύ συντηρημένη κατοικία επί της οποίας οι αγοραστές προέβησαν στην ανέγερση ενός πρόσθετου ορόφου αμέσως μετά την αγορά του από τους αιτητές. Είναι η εισήγηση των αιτητών ότι αυτό αποτελεί πλάνη περί τα πράγματα και ότι για το λόγο αυτό η επίδικηαπόφασηπρέπει ναακυρωθεί. 10 Σύμφωνα με τη νομολογία σε υποθέσεις της φύσης αυτής, η εξουσία του διοικητικού Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης απόφασης και δεν επεμβαίνει όταν η επίδικη απόφαση 15 ήταν εύλογα επιτρεπτή στην κρίση του αρμόδιου διοικητικού οργάνου,ούτε και στην ουσιαστική κρίση της διοίκησης, εκτός αν φανεί ότι υπήρξε πλάνη περί τα πράγματα ή το Νόμο,ηυπέρβαση ήκατάχρηση εξουσίας, που σε τέτοιες περιπτώσεις το Δικαστήριο αυτό θα 20 εδικαιολογείτο να επέμβει με την εκτίμηση των γεγονότων ή την απόφαση επί της ουσίας. (Βλέπε Georghiades ν. The Republic
(1983)3 C.L.R. 659, Athinoulla Ieronymi· des v. The Republic, Υπόθεση Αριθ. 344/85, απόφαση ημερομηνίας 30 Δεκεμβρίου, 1988, Thekla Protopapa v. 25 The Republic, Υπόθεση Αριθ. 13/86, απόφαση ημερομηνίας 27 Απριλίου, 1989). Στην προκειμένη περίπτωση ο αιτητής προς υποστήριξη του πιο πάνω ισχυρισμού του, αναφέρεται σε 30 εκτίμηση δικού του εκτιμητή σύμφωνα με την οποία η αξία του επίδικου κτήματος την 27/6/1978ήταν£40,000.-, δηλαδή πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που καθώρισαν οι καθ' ων η αίτηση. Η έκθεση αυτή δεν ήταν ενώπιον του Διευθυντή κατά το χρόνο λήψης της επίδικης απόφασης, 35 και επομένως δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο γιατί, κατά την εξέταση της νομιμότητας μιας διοικητικής πράξης, το Δικαστήριο περιορίζεται στα γεγονότα πουήτανενώπιον τουκαθ' ουηαίτησηοργάνου. (Βλέπε Athinoulla Ieronymides v. The Republic (πιο 40 πάνω) Μαρία Νικολάου ν. της Δημοκρατίας, Υπόθεση Αριθ. 1065/87, απόφαση ημερομηνίας 10 Ιανουαρίου, 1990.) 859 Δημητριάδης, Δ. Fisher ν.Δημοκρατίας κ.α.
(1992)Όπως προκύπτει από τα γεγονότα τα μοναδικά στοιχεία σχετικά με την αξία του επίδικου ακίνητου που ήταν ενώπιον του Έφορου κατά τον υπολογισμόν της αγοραίας αξίας του την 27/6/1978 ήταν η εκτίμηση που είχε γίνει από τον κ. Ματέα, Προϊστάμενο Γραφείου Φόρου Κληρονομιάς, και η οποία είχε γίνει μετά από έρευνα και ανάλυση των συγκριτικών πωλήσεων της περιοχής. 5 Σ' αυτή δεν γίνεται καμμιά αναφορά στο γεγονός ότι 10 στο επίδικο κτήμαυπήρχε οικοδομή.Το γεγονός αυτό δεν είναι δυνατόν να οδηγήσει το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι κατά τον υπολογισμό της αξίας του ακίνητου λήφθηκε υπόψηκαι ηαξία της οικοδομής αυτής. Καταλήγω, συνεπώς, στο συμπέρασμα ότι η επίδικη 15 απόφαση είναι προϊόν πλάνης και για το λόγο αυτό πρέπει να ακυρωθεί. Η προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. Οι καθ' ων η αίτηση να πληρώσουν τα έξοδα τα οποία να υπολογιστούν απότον Πρωτοκολλητή. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται με έξοδα. 25 860 20