clr/1992/1992_4_944.pdf

(1992)16Μαρτίου, 1992 [Α.ΛΟΙΖΟΥ,Π] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1038/90). Φορολογία — Φορολογία Εισοδήματος — Βάρος Απόδειξης — Οι περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμοι 1978-1979 — Αρθρο 21

(2)— Σε υποθέσεις επιβολής φορολογίας, το βάρος της απόδειξης στο Δικαστήριο ότι η φορολογία είναι υπερβολική, επιρρίπτεται στο πρόσωπο πον την προσβάλλει. 5 Φορολογία — Φορολογία Εισοδήματος — Βάρος προσκόμισης στοιχείων — Ο φορολογούμενος υποχρεούται να τηρεί βιβλία και σωστούς λογαριασμούς που να δείχνουν το αντικείμενο τον φόρον — Η υποχρέωση πηγάζει από το Αρθρο 24.1 του 10 Συντάγματος — Ο παραβάτης δεν δικαιούται σε ουσιαστικές επιτρεπόμενες εκπτώσεις αφού δεν είναι δυνατό να αναμένει την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας τον Εφόρου προς όφελος τον — Νομολογιακά πορίσματα — Τα γεγονότα βάσει των οποίων ασκείται η διακριτική ευχέρεια τον Εφόρον κρίνονται από τον 15 ίδιο — Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για παρέμβαση περιορίζεται στις περιπτώσεις υπέρβασης των ακραίων ορίων της διακριτικής εξουσίας του Εφόρον. Η προσφυγή αφορούσετις φορολογίες, εις βάρος του αιτητή, 2 0 φόρου εισοδήματος γιαταφορολογικάέτη 1978 μέχρι 1983 καθώς και τις επηρεαζόμενες φορολογίες για έκτακτη προσφυγική εισφορά για τις τριμηνίες των ετών 1976 έως 1981. Το κεντρικό 944 4 Α.Α.Δ. Κεφάλας ν.Δημοκρατίαςκ.α. ερώτημα στη διαδικασίαήτανκατάπόσον οκαθορισμός, από τις φορολογικές αρχές,τουφορολογητέου εισοδήματος τουαιτητή για ταπιοπάνωέτησε£118.070ήτανεύλογος υπότις περιστάσεις. ^ !0 15 20 25 30 35 40 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι: 1. ΟΈφορος άσκησε ορθάτηδιακριτική του ευχέρεια με βάση τις πρόνοιες του Αρθρου 48 των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμωντου 1978-1988. Το βάρος της απόδειξης σε προσφυγή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου με βάση το Αρθρο 146 του Συντάγματος τοφέρει ο αιτητής. Επιπλέον τοΑρθρο 21

(2)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμων19781979 προνοεί ότι σε υποθέσεις επιβολής φορολογίας το βάρος της απόδειξης στο Δικαστήριο ότι η φορολογία αναφορικά με την οποία ασκείται η προσφυγή είναι υπερβολική, επιρρίπτεται στο πρόσωπο που προσβάλλει τηναπόφαση(Βλ.ΓεωργίουΤζήρον ν.Δημοκρατίας).

1. 'Οπως τονίστηκε στην υπόθεση Ζαχαροπλαστικές Επιχειρήσεις "ΟΚΑΪΙΙ" Λτδ ν. ΔημοκρατίαςΟ φορολογούμενος έχει υποχρέωση να τηρεί βιβλία και να κρατεί σωστούς λογαριασμούς που να δείχνουν το αντικείμενο του φόρου. Η υποχρέωση αυτή του φορολογουμένου πηγάζει από το Αρθρο 24.1 του Συντάγματος τοοποίο επιβάλλει όπωςκαθένας συνεισφέρει στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις του. Φορολογούμενος, ο οποίος δεντηρεί κανονικά βιβλία, δεν δικαιούται σεουσιαστικές επιτρεπόμενες εκπτώσεις γιατίο παραβάτης δεν είναι δυνατό να αναμένει την άσκησητης διακριτικήςευχέρειαςτου Εφόρουπροςόφελοςτου. Παρόμοια ήταν η προσέγγιση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Νίκος ΨαράςκαιΥιοί Κέντρα Αναψυχής Λτδν. Δημοκρατίαςόπουλέχθηκε ότι"Ηπαράλειψητουυπόχρεου επιχειρηματία να παράσχει στοιχεία ή όλα τα στοιχεία φέρνει στο προσκήνιο την ευχέρεια του Διευθυντή να προχωρήσει στον προσδιορισμό τουφόρου. Βλέπε επίσης τις υποθέσεις Rainbow v.Republic, Tryfonos v.Republic καθώςκαιΙωάννηςΣκαρπάρηςν.Δημοκρατίας.
2. Ηεπίδικηαπόφασηήταναποτέλεσμα επαρκούς έρευναςκαι 945 Κεφάλαςν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)ορθής άσκησης της διακριτικήςευχέρειας του Εφόρουμε βάση τα γεγονότα που είχε ενώπιον του. Κριτής των σχετικών γεγονότων είναι ο Έφορος και η ευχέρεια του Δικαστηρίου τούτου για παρέμβαση περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνεςπουδιαπιστώνεται ότιηκατάληξητου υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικήςτου εξουσίαςή, όπως έχει άλλως πως λεχθεί, δεν ήταν ως θέμα λογικής συνέπειας δυνατή. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 5 \0 Αναφερόμενες υποθέσεις: Toumazis v.Republic

(1984)3C.L.R. 36Rainbowv.Republic

(1984)3C.L.R. 846Tryfonosv.Republic

(1984)3C.L.R. 844Ioannouv.Republic

(1989)3(A)C.L.R. 923- 20 Ζαχαροπλαστικές Επιχειρήσεις "ΟΚΑΠΙ" Λτδ ν. Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 2312Τζήρον ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.4350- 25 Χριστοφίδης ν.Δημοκρατίας &Άλλον

(1991)4(B)Α.Α.Δ. 895· Εταιρεία Νίκος Ψαράς και Υιοί Κέντρα Αναψυχής Λτδ ν. Δημοκρατίας κ.ά.

(1991)4(B) Α.Α.Δ. 1319- 3 0 Tryfonosv.Republic

(1984)3C.L.R. 884Σκαρπάρης ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 1004· 35 Βαρναβίδης καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.

1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον των φορολογιών φόρου 40 εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 1978-1983 και έκτακτης προσφυγικής εισφοράς για τις τριμηνίες των ετών 1976-1981πουεπιβλήθηκανστον αιτητή. Α. Τιμόθη (κα),γιατοναιτητή. 946 45 4Α.Α.Δ. Κεφάλαςν.Δημοκρατίαςκ.α. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατουςκαθ' ωνη αίτηση. Cur.adv. vult. 5 Ο Πρόεδρος κ. Α. Λοΐζου ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Α. ΛΟΪΖΟΥ,Π.:Η προσφυγήαυτήστρέφεται κατάτων 10 φορολογιών φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 1978 μέχρι 1983 (έτη εισοδήματος 1977 μέχρι 1983). Επηρεάζονται επίσης και οι φορολογίες για έκτακτη προσφυγική εισφορά για τις τριμηνίες των ετών 1976 ως
2. Οι φορολογίες για τις τριμηνίες του έτους 1982 15 εκκρεμούν υπόένσταση. Ο αιτητής είναι από την Αμμόχωστο και τώρα στη Λεμεσό, παντρεμένος με δύο παιδιά ηλικίας 30 ετών. Μέχρι τις 15 Αυγούστου του 1974 το εισόδημα του 20 προερχόταν από την εκμετάλλευση νυχτερινού κοσμικού κέντρου στην Αμμόχωστο. Μετάτην εισβολήκαι μέχρι τις 8 Σεπτεμβρίουτου 1980 το εισόδημα του προερχόταναπό επιχείρηση, εργασία που διεξήγαγε με τα αδέλφια του. Από τις 8 Σεπτεμβρίου του 1980 η επιχείρηση είχε 25 αναληφθεί από την εταιρεία KEFALAS TRADING CO. LTDτης οποίαςο αιτητής είναι διευθύνων σύμβουλος και κατέχει μαζί με τη γυναίκα του και χα παιδιά του το ένα τρίτο των μετοχών. 30 Ο αιτητής δεν υπόβαλε λογαριασμούς εσόδων και εξόδων για τα επίδικα έτη, αλλά καταστάσεις που δείχνουν τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού του, με σχετικούς προσδιορισμούς φορολογητέου εισοδήματος, όπως αναφέρεταιστην παράγραφο 3 της ένστασης καιτα 35 συνημμένα σ' αυτή έγγραφα που παρατίθενταιαυτούσια πιοκάτω: 40 "(α) Κατάσταση κεφαλαίου κατά την 15/8/1974 και 31/12/1979 που υποβλήθηκε στις 11/8/1980 μαζί με τις δηλώσεις εισοδήματος των ετών 1974 ως 1979 και προσδιορισμούς φορολογητέου εισοδήματος που επισυνάπτονται ως (Παράρτημα "Γ" -Τ7"). 947 Α. Λοΐζου, Π. Κεφάλαςν.Δημοκρατίας κ.α.

(1992)(β) Κατάσταση κεφαλαίου κατά την 31/12/1981που υποβλήθηκε στις 25/1/1983 με δηλώσεις εισοδήματος για τα έτη 1980 και 1981 και προσδιορισμούς φορολογητέου εισοδήματος που επισυνάπτονται ως (Παράρτημα "ΔΙ" -"Δ3"). 5 (γ) Κατάσταση κεφαλαίου κατά την 31/12/1982 που υποβλήθηκε στις 6/6/1984 με δήλωση εισοδήματος για το έτος 1982 και προσδιορισμό φορολογητέου εισοδήματος που επισυνάπτεταιως (Παράρτημα "ΕΙ" - 10 "Ε3")". (δ) Κατάσταση κεφαλαίου κατά την 31/12/1983που υποβλήθηκε στις 8/5/1985 με δήλωση εισοδήματος για το έτος 1983 και προσδιορισμό φορολογητέου 15 εισοδήματος που επισυνάπτεταιως (Παράρτημα "Ζ1" "Ζ3")." Οι φορολογίες για τα φορολογικά έτη 1976 και 1977 έχουν εκδοθεί στις 13Δεκεμβρίου 1983 καιέχει υποβληθεί 20 ένσταση από τους ελεγκτές του αιτητή με επιστολή ημερομηνίας 23 Δεκεμβρίου

1. Οι φορολογίες για ταφορολογικά έτη 1979/78και 1979 έχουν εκδοθεί στις 20 Δεκεμβρίου 1985 καιέχει υποβληθεί 25 ένσταση στις 31 Ιανουαρίου
2. Η φορολογία για το έτος 1980 εκδόθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1986 και έχει υποβληθεί ένσταση στις 22 Δεκεμβρίου
3. 30 Η φορολογία για το έτος 1981 εκδόθηκε στις 24 Μαΐου 1982 και έχει υποβληθεί ένσταση στις 15Ιουνίου
4. Η φορολογία για το έτος 1982 εκδόθηκε στις 23 Μαΐου 35 1984 καιέχει υποβληθεί ένστασηστις 6 Ιουνίου
5. Η φορολογία για το έτος 1983 εκδόθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1989 και έχει υποβληθεί ένσταση στις 13 Οκτωβρίου
6. Οι λόγοι στους οποίους ο αιτητήςβάσισε τις ενστάσεις 948 40 4Α.Α.Δ. Κεφάλαςν.Δημοκρατίας κ.α. Α. Αοΐζου,Π. του είναιοι ακόλουθοι: 5 (α) Οι φορολογίες έχουν γίνει καθ'υπολογισμό και δεν συνάδουν με τους λογαριασμούς που έχουν υποβληθεί. (β) Οτι δεν είχε φορολογητέο εισόδημα λόγω των ζημιών πουέχουν διεκδικηθεί. 10 Στις 9 Οκτωβρίου 1984 στάληκε επιστολή στον αιτητή με αντίγραφο στους ελεγκτές του με την οποία ζητούντο διάφορα στοιχεία καιπληροφορίες. Στις5 Απριλίου 1985 με επιστολή των ελεγκτών δόθηκε 15 απάντηση στα ερωτήματα που ετέθησαν η οποία δεν κρίθηκε ικανοποιητική γιαόλατασημεία πουηγέρθησαν. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1989 στάληκε επιστολή στον αιτητή και του ζητήθηκαν περισσότερες λεπτομέρειες και 20 επιπρόσθετα στοιχεία. Οι ελεγκτές του αιτητή και ο αιτητής είχαν συναντήσεις με τον φοροθέτη που εξέταζε την υπόθεση και συζήτησαν το περιεχόμενο της επιστολής του Εφόρου Φόρου Εισοδήματος, με ημερομηνία 18 Σεπτεμβρίου
7. Στησυνέχεια οαιτητήςέδοσε διάφορες 25 προφορικές διευκρινίσεις οι οποίες όμως δεν κρίθηκαν ικανοποιητικές. Επίσης με επιστολή των ελεγκτών του αιτητή με ημερομηνία 31 Οκτωβρίου 1989 δόθηκαν διάφορες εξηγήσεις χωρίς όμως υποβολή των στοιχείων που είχανζητηθεί. 30 Οι φορολογίες για έκτακτη εισφορά για τις τριμηνίες των ετών 1976 και 1977 εκδόθηκαν στις 15 Δεκεμβρίου 1983 καιυποβλήθηκεένσταση μεεπιστολή ημερομηνίας 22 Δεκεμβρίου
8. Οι φορολογίες για τις τριμηνίες των 35 ετών 1978 και 1979 είχανεκδοθείστις 16 Ιανουαρίου 1986 και η ένσταση υποβλήθηκε στις 29 Μαΐου 1986 η οποία έγινε δεκτή λόγω της εκκρεμότητας των ενστάσεων για φόρο εισοδήματος. Οι φορολογίες για τις τριμηνίες των ετών 1980 και 1981 εκδόθηκαν στις 2 Ιουνίου 1986 και 40 υποβλήθηκε ένσταση με επιστολή ημερομηνίας 6 Ιουνίου
9. Ο λόγος της ένστασης ήταν ότι ο αιτητής δεν είχε εισόδημαπουναυπόκειταισε έκτακτηεισφορά. 949 Α. Λοΐζου, Π. Κεφάλαςν. Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)Στις 3 Οκτωβρίου 1990 ο Εφορος κοινοποίησε στον αιτητή την τελική του απόφαση με επιστολή ιδίας ημερομηνίας και ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 1977 ως 1983 (Τεκμήρια Α και Β1 - β7 στην αίτηση), καθώς επίσης και 5 ειδοποιήσεις επιβολής έκτακτης εισφοράς για τις τριμηνίες των ετών 1976 ως

1. Το γενικό ερώτημα που εγείρεται στην προσφυγή αυτή είναι κατά πόσο ο καθορισμός απότις φορολογικές αρχές 10 του φορολογητέου εισοδήματος του αιτητή για τα πιο πάνω έτη σε £118,070 ήταν εύλογος κάτω από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Από μέρους του Εφόρου υποβλήθηκε ότι η επίδικη 15 απόφαση ήταν,σύμφωνα με τα στοιχεία που είχε ενώπιον του, λογικά εφικτή, νόμιμη καιορθήκαι μέσα σταπλαίσια της διακριτικής του εξουσίας, και ότι ο καθορισμός του εισοδήματος του αιτητή βασίστηκε σε καταστάσεις ενεργητικού και παθητικού διότι αυτός παρέλειψε να 20 παρουσιάσεικαταστάσειςεσόδων καιεξόδων. Επειδή δε στους προσδιορισμούς φορολογητέου εισοδήματος που είχαν ετοιμάσει οι ελεγκτές του εζητούνταν διάφορες εκπτώσεις ή αφαιρέσεις από τα 25 ποσά που έδειχναν ως αύξηση κεφαλαίου, που ήταν ουσιαστικά οι αποταμιεύσεις των σχετικών περιόδων, ζητήθηκαν από τον αιτητή αποδεικτικά στοιχεία που να τις τεκμηριώνουν. Τα στοιχεία που είχαν κατατεθείήταν ελάχιστα και εν πάση περιπτώσει δεν ικανοποίησαν τον 30 Εφορο που κατά συνέπεια αρνήθηκε να παραχωρήσει τις διεκδικούμενες εκπτώσεις. Πιο ειδικά η διεκδίκηση του αιτητήγια τα φορολογικά έτη 1977 - 1979 ότι είχε εισπράξει £59,215 από πώληση 35 περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό δεν έγινε αποδεκτή δεδομένου ότι παρέλειψε αφ' ενός να προσκομίσει οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο για την ύπαρξη της ακίνητης ή κινητής περιουσίας που ισχυρίστηκε ότι πωλήθηκε, καθώς και αποδεικτικών 40 στοιχείων γιατοπροϊόνπωλήσεως αφ' ετέρου. 950 4 Α.Α.Δ. Κεφάλαςν. Δημοκρατίαςκ.α. Α. Λοΐζου, Π. Για τους ίδιους λόγους δεν έγιναν αποδεκτάγια τα έτη 1980 - 1983 διάφορασημαντικά ποσά πουδιεκδικήθηκαν ως εμβάσματα μέσω του θείου του Κωνσταντίνου Ρωμανάκηαπόπώληση περιουσίας στο εξωτερικό. 5 Από μέρους του Εφόρου υποβλήθηκε ότι η επίδικη απόφαση σχετικά με τα θέματα αυτά ήταν εύλογη αν όχι αναπόφευκτηδεδομένου ότι: 10 "(ΐ) οι περιουσίες αλλοδαπών στην Αίγυπτο όπως είναιγνωστό είχανεθνικοποιηθεί, (ii) τα εμβάσματα από την Αίγυπτο χρειάζονται άδεια από την αρμόδιααρχή, και (iii) κανένααποδεικτικόστοιχείο δενπαρουσιάστηκε εκτός απότηνκατάθεσημετρητών σε ξένο συνάλλαγμα στον λογαριασμό του αιτητή. 20 25 30 Ισχυροποίηση της θέσης αυτής δίδει και το γεγονός ότι παρέλειψε να προσκομίσει αντίγραφα των • τραπεζικών του λογαριασμών για εξακρίβωση της διακίνησης τους για αποκλεισμό κάθε ενδεχομένου να είχαν γίνει απολήψεις μετρητών τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για επανακατάθεσητους είτευπό τη μορφή δωρεών ή τη μεταφορά τους στο εξωτερικό. Εξίσου σημαντικό είναι και το γεγονός ότι ο αιτητής λόγω του επαγγέλματος του βρίσκεται σε συνεχήεπαφή με αλλοδαπούς και ταξιδιώτες και συνεπώς είναι σε θέσηναεξασφαλίσει ξένοσυνάλλαγμα." Σε ότι αφορά διεκδικούμενες δωρεές από το θείο του και την εξαδέλφη του αυτές δεν έγιναν δεκτές για τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους6 και 7 της 35 επιστολής των φορολογικών αρχών ημερομηνίας 3 Οκτωβρίου
2. Τα εντάλματα καταθέσεων στους τραπεζικούς του λογαριασμούς δεν μπορεί, όπως έγινε από μέρους του αιτητή εισήγηση, να θεωρηθούν ως απόδειξη ότι τα σχετικά αυτά ποσά πράγματι του είχαν 40 δωρηθεί από συγγενικά πρόσωπα. Για να τεκμηριωθεί τέτοιος ισχυρισμός θα έπρεπε να προσκομιστεί ουσιαστική μαρτυρία αναφορικά με το λογαριασμό από 951 Α. Λοΐζου, Π. Κεφάλαςν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)τον οποίο είχαν γίνει οι σχετικές απολήψεις των χρημάτων που είχαν κατατεθεί στο δικό του λογαριασμό και ότι τα χρήματα αυτά δεν αποτελούσαν ουσιαστικά δικές του οικονομίες απότα εισοδήματα του ήδικούς του πόρους πουδόθηκανσε συγγενείς για νατου ταεμβάσουν. 5 Ο αιτητής όμως δεν παρουσίασε τέτοια στοιχεία και συνεπώς οι διεκδικήσεις τουπαρέμεινανατεκμηρίωτες, γι' αυτό και η απόρριψη των διεκδικήσεων του αιτητή ήταν κατά την εισήγηση του Εφόρου εύλογη αν όχι αναπόφευκτη. Για το ζήτημα της διεκδικούμενης ζημιάς λόγω της εισβολής ο αιτητής παρουσίασε ανάλυση του σχετικού ποσού. Παρόλο που από τον Εφορο ζητήθηκαν ενισχυτικές μαρτυρίες γιααπόδειξητων διεκδικήσεων του 15 ο φορολογούμενος δεν προσκόμισε τίποτε.Αναμένετο ότι θα μπορούσε να προσκομίσει κάποια μαρτυρία ατόμων από τα οποία εί^ε προμηθευτεί τα διάφορα έπιπλα και σκεύη. Δεν δόθηκαν επίσης οποιεσδήποτε πληροφορίες αναφορικά με το έτος και την τιμή πωλήσεως των 20 διαφόρων στοιχείων ενεργητικού. Είναι η θέση του Εφόρου ότι η απόφαση του να θεωρήσει ότι η τρέχουσα τιμή πώλησης των επίπλων και σκευών δεν ξεπερνούσε τις £12,500 και να επιτρέψει 25 χαριστικά το ποσό αυτόως ζημιά,ήταν εύλογη δεδομένου ότι η κεντρική εγκατάσταση κλιματισμού για £3,500, τα έξοδα διακόσμησης κτιρίων από £12,000, η πίστα για £1,200 και τα φίττετ κάρπετς για £2,500 αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του κτιρίου το οποίο δεν μπορούσε 30 να θεωρηθεί ότι χάθηκεοριστικά καιγι*αυτόη διεκδίκηση για έκπτωση δεν μπορούσε ναγίνει αποδεκτή(Βλ. Toumazis v.Republic

(1984)3C.L.R.36). Εξάλλου ο αιτητής ασκούσε το ίδιο επάγγελμα από το 35 1966 και επομένως το πλείστο μέρος των επίπλων και σκευών θαέπρεπε λογικά ναείχεαγοραστεί το 1966. Σε ότι αφοράτη διεκδίκηση για ετήσια φθοράγια τους ψυκτικούς θαλάμους αυτήδεν έγινε αποδεκτή με βάσητις 40 πρόνοιες του άρθρου 48 των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων του 1978 - 1988 διότι δεν είχαν ετοιμαστεί κανονικοί λογαριασμοί εσόδων και 952 10 4 Α.Α.Δ. Κεφάλας ν.Δημοκρατίαςκ.α. Α. Λοΐζου, Π εξόδων για εξακρίβωση του πραγματικού εισοδήματος τουαιτητή γιατασχετικάέτη. Ο Έφορος άσκησε ορθά τη διακριτική του ευχέρεια με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 48 του πιο πάνω Νόμου. (Βλ. Rainbow v.Republic

(1984)3C.L.R.846, Tryfonos v.Republic

(1984)3C.L.R.844, Savvas Ioannouv. Repu­ blic - Προσφυγή αρ. 388/83, η απόφαση δόθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1989, Ζαχαροπλαστικές Επιχειρήσεις 10 "ΟΚΑΠΙ" Λτδ ν.Δημοκρατίας -Προσφυγή αρ. 135/89,η απόφασηδόθηκεστις 30 Ιουνίου 1990). 5 Το βάρος της απόδειξης σε προσφυγή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου με βάση το άρθρο 146 του 15 Συντάγματοςτο φέρει οαιτητής.Επιπλέον το άρθρο 21

(2)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων 1978 - 1979 προνοεί ότι σε υποθέσεις επιβολής φορολογίας το βάροςτης απόδειξης στο Δικαστήριο ότι η φορολογία αναφορικάμε την οποία ασκείται ηπροσφυγή 20 είναι υπερβολική, επιρρίπτεται στο πρόσωπο που προσβάλλει την απόφαση (Βλ. Γεωργίου Τζήρον ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 105/89, η απόφαση δόθηκε στις 13Δεκεμβρίου 1990). 25 Προς υποστήριξη της θέσης του ότι έχει ικανοποιήσει πλήρως την υποχρέωση του να δώσει στον Εφορο όλες τις πληροφορίες που δυνατό να εχρειάζετο για να καταλήξει στην απόφαση του και ότι ο Εφορος είχε ενώπιον του ικανοποιητικάστοιχεία τα οποία δεν έλαβε, 30 λανθασμένα και πεπλανημένα υπόψη, ο αιτητής έκαμε αναφορά στην υπόθεση Χριστάκης Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 681/89, η απόφασηδόθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1991, στην οποία λέχθηκε ότι το τι συνιστά απόδειξη δεν καθορίζεται,αλλά θαπρέπει 35 να είναι ανάλογο με την κάθε περίπτωση. Ουδείς διαφωνεί μετηθέσηαυτή.Το θέμαπου εγείρεται είναιαν κάτω από τις περιστάσεις ο αιτητής στην παρούσα υπόθεση μπορούσε και όφειλε να τηρήσει πληρέστερα στοιχεία ώστε να είναι σε θέση να δείξει το πραγματικό 40 του εισόδημα. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Ζαχαροπλαστικές 953 Α. Λοΐζου, Π. Κεφάλας ν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)Επιχειρήσεις "ΟΚΑΠΙ" Λτδ ν.Δημοκρατίας (πιο πάνω)ο φορολογούμενος έχει υποχρέωση να τηρεί βιβλία και να κρατεί σωστούς λογαριασμούς που να δείχνουν το αντικείμενο του φόρου. Η υποχρέωση αυτή του φορολογουμένου πηγάζει από το άρθρο 24.1 του 5 Συντάγματος το οποίο • επιβάλλει όπως καθένας συνεισφέρει στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις του. Φορολογούμενος, ο οποίος δεν τηρεί κανονικά βιβλία, δεν δικαιούται σε ουσιαστικές επιτρεπόμενες εκπτώσεις γιατί ο παραβάτης δεν είναι δυνατό να 10 αναμένει την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Εφόρουπρος όφελοςτου. Παρόμοια ήταν η προσέγγιση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Νίκος Ψαράς και Υιοί Κέντρα Αναψυχής Λτδ ν. 15 Δημοκρατίας (Προσφυγή αρ. 379/81 - η απόφασηδόθηκε στις 17 Απριλίου 1991) όπου λέχθηκε ότι "Η παράλειψη του υπόχρεου επιχειρηματία να παράσχει στοιχεία ή όλα τα στοιχεία φέρνει στο προσκήνιο την ευχέρεια του Διευθυντή να προχωρήσει στον προσδιορισμό του φόρου. 20 Βλέπε επίσης τις υποθέσεις Rainbow v. Republic (πιο πάνω)και Tryfonos v.Republic

(1984)3C.L.R.884. Εις δε την υπόθεση Ιωάννης Σκαρπάρης ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 632/88 ημερομηνίας 20 25 Μαρτίου 1990 λέχθηκε: "Η φορολογική νομοθεσία καθιστά τον φορολογούμενο υπόλογο για την ακριβήκαι στοβαθμό που Επιβάλλεται την τεκμηριωμένη δήλωση του 30 εισοδήματος του μέσα στα χρονικά πλαίσια που ορίζει ο Νόμος.Δεν αποτελεί ευθύνη των αρχών ηαναζήτηση των δεδομένων για την εισοδηματική κατάσταση του φορολογούμενου- πρωταρχική τους ευθύνη είναι ο έλεγχος της ορθότητας και ακρίβειας των δηλώσεων 35 των φορολογουμένων. Όπως υποδεικνύεται στην απόφαση του δικαστηρίου στην Rainbow ο φορολογούμενος έχει μοναδική γνώση των εισοδημάτων του και έχει κάθε ευχέρεια να συλλέξει και να προσκομίσει τα αναγκαία αποδεικτικά 40 στοιχεία." Η εισήγηση επομένως του ευπαίδευτου δικηγόρου του 954 4Α.Α.Δ. 5 Κεφάλαςν.Δημοκρατίαςκ.α. Α. Λοΐζου,Π αιτητή ότι βάσει της νομολογίας υπάρχει κακή άσκηση διακριτικής εξουσίας και πλάνη περί τα πράγματα διότι όλα τα στοιχεία που δικαιολογούσαν τους λογαριασμούς του αιτητή που κάτω από τις περιστάσεις μπορούσαν να υποβληθούν, έχουν παρουσιασθεί, δεν ευσταθεί και τούτο γιατί είναι φανερό ότι τα στοιχεία που προσκομίσθηκαν δεντεκμηριώνουν τις διεκδικήσεις του. Με όλα τα πιο πάνω, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα 10 ότι η επίδικη απόφαση ήταν αποτέλεσμα επαρκούς έρευνας και ορθής άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Εφόρου με βάση τα γεγονότα που είχε ενώπιον του. Κριτής των σχετικών γεγονότων είναι ο Έφορος και η ευχέρεια του Δικαστηρίου τούτου για παρέμβαση 15 περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνες που διαπιστώνεται ότι η κατάληξη του υπερέβηκε τα ακραία όρια της διακριτικής του εξουσίας, ή όπως έχει άλλως πως λεχθεί, δεν ήταν ως θέμα λογικής συνέπειας δυνατή.(Βλέπε Α.Ε. 616, Βαρναβίδηςν. Δημοκρατίας. Ηαπόφασηδόθηκε στις 20 16 Οκτωβρίου 1990). Η προσφυγή αυτή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Δεν γίνεται όμως οποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. 25 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 955