1 ΑΛΛ. ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΑΤΈΦΕΣΗ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ' ΑΠΟΦΑΣΕΙΣΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Μέρος 1 (ΠολιτικέςΥποθέσεις) 18Ιανουαρίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΛΑΜΠΡΟΣΓΝΑΦΤΗΣ, Εφεσείων, ν. ΓΕΩΡΓΙΑΣ Α. Χ" ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσίβλητων. (ΠολιτικέςΕφέσειςΑρ. 7870, 7871) Έφεση — Αξιολόγηση μαρτυρίας από το πρωτόδικο Δικαστήριο — Τροχαίο ατύχημα—Σύγκρουση αυτοκινήτου που προσπαθούσε να προσπεράσει άλλο αυτοκίνητο μεαυτοκίνητο που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση,και το οποίο μόλις είχε προσπεράσει άλλο αυτοκίνητο — Εν συνεχεία, σύγκρουση του αυτοκινήτου αυτού με το αυτοκίνητο που μόλις είχεπροσπεράσει — Εύρημα του πρωτό δικου Δικαστηρίου ότι αποκλειστική ευθύνηγια το δυστύχημα είχε το πρώτο αυτοκίνητο — Δεν επενέβη τοΕφετείο. 1 Γνόφτηςν.Χ'Άντώνηκ.ό.
(1993)Ενώ οεφεσείων οδηγούσε τοαυτοκίνητοτουστον δρόμοΛάρνα κας-Κοφίνου μεκατεύθυνσητηνΛάρνακα,στην προσπάθειατουνα προσπεράσειπροπορευόμενο αυτοκίνητοσυγκρούσθηκε μετρίτοαυ τοκίνητο,που ερχόταν απότην αντίθετηκατεύθυνση,καιπου μόλις είχεπροσπεράσειτοαυτοκίνητοτουεφεσίβλητου 1. Στησυνέχεια το 5 τρίτοαυτόαυτοκίνητοκτύπησεστοαυτοκίνητοτουεφεσίβλητου 1, ο οποίος μόλις είχε αντιληφθεί τον κίνδυνο είχε ελαττώσει ταχύτητα αλλάδενκατόρθωσενααποφύγειτηνσύγκρουση. ΤοπρωτόδικοΔι καστήριοβρήκεότιαποκλειστικήευθύνηγιατοδυστύχημαείχεοεφε σειων. Κατ'έφεση,ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι το πρωτόδικοΔικά- 10 - - στήριο δενείχελάβει υπόψητογεγονός ότι δενυπήρχανίχνητροχό- ~ — πέδησηςτουαυτοκινήτουτουεφεσίβλητου,πράγμαπου καταδείκνυε ότι ο εφεσίβλητος 1δεν είχεκαταβάλειόλες τις αναγκαίες προσπά θειες για να αποφύγει το δυστύχημα. Επιπλέον, ισχυρίσθηκε ότι υπήρχε αντίφασηστη μαρτυρίατου εφεσίβλητου 1με αυτήτου οδη- 15 γούτουτρίτουαυτοκινήτου. Αποφασίσθηκε ότι: Γενεσιουργό αιτία καιγιατις δύο συγκρούσεις είχεαποτελέσει η αμέλεια του εφεσειοντα, ηδε αντίδρασητου εφεσίβλητου κάτω από την πίεση του κινδύνου που είχε δημιουργηθεί μπορούσε να κριθεί 20 όπως και κρίθηκε σαν εύλογη. Προσεκτική εξέταση της μαρτυρίας τωνδύομαρτύρωνδεναποκάλυπτεοποιαδήποτεουσιαστικήαπόφα σημεταξύτους αλλάαντίθεταμεγάλησύμπτωση. Οι εφέσειςαπορρίφθηκανμεέξοδα. Εφέσεις. 25 Εφέσεις απότον εναγόμενο κατά της απόφασηςτου Επαρχια κού Δικαστηρίου Λάρνακας (Χατζηχαμπης Ε.Δ.) πουδόθηκε στις 11.3.1989 (Αρ. Αγα)γής 567/85 και 568/85) με την οποία επεδικάσθησαν αποζημιώσεις υπέρταχνεφεσιβλήτοον (ενάγονταστην αγο> γή568/85και ενάγουσας στην 567/85)καιεναντίον του εφεσειοντα 30 (εναγομένου και στις δύο αγωγές) για βλάβες και ζημίες πουυπέ στησαν σε τροχαίοατύχημα. Α. Λεμής, για τον Εφεσειοντα. Α. Μαθηκολώνης, για τον Εφεσίβλητο Cur. adv. wit. 35 2 1 Α.Α.Δ. Γνάφτης ν. Χ'Άντώνη κ.ό. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οΔι καστής Γ. Μ. Πικής. 5 10 15 ΠΙΚΗΣ, Δ.: Οι δύο εφέσεις στρέφονται εναντίον απόφασης του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λάρνακας με την οποίακρίθηκαν στο ίδιο πλαίσιο (συνεκδικάστηκαν) οι αγωγές του εφεσίβλητου στην έφεση7871 (ενάγοντα στην αγωγή568/85)και της εφεσίβλη τηςστην έφεση 7870(ενάγουσαςστην αγωγή567/85)εναντίον του εφεσειοντα (εναγομένου καιστις δύοαγωγές)γιαβλάβηκαιζημία τηνοποίαυπέστησαν ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης μεταξύτου οχήματος που οδηγούσε ο εφεσίβλητος και του οχήματος τρίτου προσώπου το οποίο προπορευόταν και έφραξε την πορεία τους λόγωπροηγηθείσαςσύγκρουσης μετοαυτοκίνητοτου εφεσειοντα. Η αλληλουχία των δυο συγκρούσεων αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκομεταξύτηςαμέλειαςτουεφεσειοντακαιτηςζημίας(στοαυτοκίνητο) καιβλάβηςπουυπέστηοεφεσίβλητος καιη συνεπιβάτι6ατουηεφεσίβλητη. Σύμφωναμεταευρήματατουπρωτόδικουδικαστηρίουτοοδι κόατύχημαεπεσυνέβηκάτωαπότις εξής συνθήκες: 20 25 30 35 40 Τα οχήματα του εφεσίβλητου και εφεσειοντα κατευθυνόντουσανπροςαντίθετεςκατευθύνσεις,τηνΚοφίνουκαιΛάρνακααντί στοιχα. Όταν ταδύοαυτοκίνηταείχανπροσεγγίσει τοένατοάλ λο σε απόσταση500 περίπου μέτρων διαδραματίστηκανταακό λουθα:Το τρίτο όχημα προσπέρασε το αυτοκίνητο του εφεσίβλητου ενώπερίπουτηνίδιαώραήαμέσωςμετάοεφεσείων οοποίοςοδη γούσε με μεγάλη ταχύτητα προσπέρασε αυτοκίνητο που προπο ρευόταν του δικού του. Στη συνέχεια ο εφεσείων απώλεσε τον έλεγχοτουαυτοκινήτουτουκαιωςαποτέλεσμαδιακινήθηκεαστα θώς στο δρόμο και συγκρούστηκε με το τρίτο όχηματο οποίο σ' εκείνο τοστάδιοπροπορευότανσε μικρήαπόστασητουαυτοκινή του του εφεσειοντα. Αποτυπώματα φρένων, τα οποίαάφησε το όχημα του εφεσειοντα καικαταγράφονται στο σχέδιο της σκηνής τουδυστυχήματος,καταμαρτυρούντηνπορείατουκαιότι οιπρο σπάθειεςτουεφεσειονταναθέσειυπότονέλεγχοτουτοόχηματου απέβησανάκαρπες. Ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης μεταξύ του οχήματοςτουεφεσειοντα καιτουτρίτουοχήματοςτοόχημααυτό άλλαξε πορείακαταλαμβάνοντας διαγώνιαθέσηστο δρόμο,ακι νητοποιήθηκεκαιέφραξετοδρόμοτου εφεσίβλητου οπότανέγινε ηδεύτερη σύγκρουση. Ενώπιοντουπρωτόδικουδικαστηρίουκατάθεσετόσο οεφεσί3 Πικής, Λ. Γνάφτηςν. Χ'Άντώνη κ.ά.
(1993)βλητος όσο και ο οδηγός του τρίτου οχήματος ΑντώνηςΠαπαευριπίδου. Τοδικαστήριο έκρινετον εφεσίβλητο ως απόλυτα αξιό πιστο μάρτυρακαι αποδέκτηκε την εκδοχή του για τα γεγονότα που οδήγησαν στησύγκρουση ηοποίασυνοψίζεται ως εξής: Όταν τον προσπέρασε το αυτοκίνητο τουΠαπαευριπίδουκαι 5 αντιλήφθηκε την ασταθήπορείατουοχήματοςτουεφεσειοντα δι αισθάνθηκε τον επερχόμενο κίνδυνο και ελάττωσε τηνταχύτητα τουως προληπτικό μέτρο. Όσαεπακολούθησαν εξελίχθηκαν τό σο ραγδαίαώστε δεν του παρεχόταν ηευκαιρία να αποφύγει τη σύγκρουση με το όχημα του Παπαευριπίδου το οποίο παρεμβλή- 10 θηκεως αποτέλεσματηςπρώτηςσύγκρουσης στηνπορείατουκαι έφραξετοδρόμο του.Δεκτήέγινεεπίσης απότοδικαστήριο καιη μαρτυρία του κ. Παπαευριπίδου ο οποίος κατάθεσε ότι ηπρώτη σύγκρουση σημειώθηκε σε ελάχιστο χρόνο μετά που προσπέρασε τοόχηματουεφεσίβλητου καιενώπροσπαθούσεενόψειτουεπερ- 15 χόμενου κινδύνου να ακινητοποιήσει το αυτοκίνητο του σε μια ύστατηπροσπάθεια αποτροπήςτης σύγκρουσης. Ηέφεση στηρίζεται σ' έναουσιαστικάλόγο,τηνπαράλειψητου εφεσίβλητου να λάβει δραστικότερα μέτραγια την αποτροπήτης σύγκρουσης και την επακόλουθη συνδρομή του ως αποτέλεσμα 20 αυτήςτηςπαράλειψηςστηζημίακαιβλάβηπουυπέστη,καθώςκαι εκείνητηςεφεσίβλητηςγιατηνοποίαοεφεσείων ήγειρεαξίωσηγια συνεισφορά. Εκ μέρους του εφεσειοντα υπεβλήθηότι ηπαράλειψητουεφε σίβλητου να χρησιμοποιήσει ταφρένατου,που καταμαρτυρείται 25 και απότην έλλειψη ιχνών τροχοπέδισης, αποκαλύπτει ολιγωρία στην αντιμετώπιση του εκδηλωθέντος κινδύνου που πρέπει να αποδοθείσεπαράλειψηοφειλόμενης ενέργειας γιατηνπροστασία της δικής του ασφάλειας και εκείνης της συνεπιβάπδαςτου. Τα πρωτογενή ευρήματακαθίστανται,όπως επίσης εισηγήθηκε, επι- 30 σφαλήενόψειαντιφάσεωνμεταξύτηςμαρτυρίαςτου εφεσίβλητου και εκείνης του μάρτυρα Παπαευριπίδου(κλήθηκε από τον εφε σειοντα)τις οποίεςπαραγνώρισετοπρωτόδικοδικαστήριο. Προ σεχτική εξέταση της μαρτυρίας των δύο μαρτύρων δεναποκαλύ πτει οποιαδήποτεουσιαστικήαντίφασημεταξύτους αλλάαντίθε- 35 τα μεγάλησύμπτωση. Δεν διαπιστώνουμε κανένα βάσιμο λόγο που να δικαιολογεί επέμβαση με ταευρήματακαισυμπεράσματατουπρωτοδίκουδι καστηρίου. Ηελάττωση τηςταχύτηταςτουεφεσίβλητου ότανδιεφάνηο κίνδυνος στον ορίζονταήτανλελογισμένη πράξη. Ελάχι- 40 στηδυνατότηταυπήρξεγιααποτελεσματικήαντίδρασηότανοκίν4 1 Α.Α.Δ. 5 Γνάφτης ν. Χ'Άντώνη «.ά. Πικής, Δ. δυνοςσυγκεκριμενοποιήθηκε μετηνανακοπήτηςπορείαςτουαπό τοτρίτο αυτοκίνητο. Γενεσιουργό αιτίακαιγιατις δύοσυγκρού σεις αποτέλεσε ηαμέλεια του εφεσειοντα. Ηαντίδραση τουεφε σίβλητου κάτωαπό την πίεση του κινδύνου πουδημιουργήθηκε και κρινόμενη κάτω από αυτό το πρίσμα, μπορούσε να κριθεί όπωςκαικρίθηκεωςεύλογη. Οιεφέσειςαπορρίπτονταιμεέξοδα. 5