clr/1993/1993_1_1003.pdf

(1993)χοί του αυτοκινήτου του εφεσίβλητου είχαν αρχίσει να πέφτουν στο κράσπεδολίγαπόδιαπριναπότοσημείοσύγκρουσης,καιότιστηνπί­ σω δεξιά πόρτα του αυτοκινήτου του εφεσίβλητου υπήρχε βούλωμα, πουμπορούσεναείχεπροκληθεί απότοκτύπηματουαποθανόνταπά­ νω στο αυτοκίνιττο. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο, αφού αξιολόγησετην 5 μαρτυρία του εφεσίβλητουκαι του αδελφούτου αποβιώσαντασε συ­ σχετισμό με τηνπραγματικήμαρτυρία,αποδέχθηκετην μαρτυρίατου εφεσίβλητου σαν αληθινήκαι απόρριψε αυτήντου αδελφούτου απο­ βιώσαντα,και σαν αποτέλεσμα απόρριψε την αγωγή. Κατ' έφεση, ο εφεσείων ισχυρίσθηκεότι ηαξιολόγησητης μαρτυρίαςαπότοπρωτό- 10 δικό Δικαστήριο ήτανλανθασμένη καιότι λανθασμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο δενείχεβρειότι οεφεσίβλητοςήτανσυνυπεύθυνος γιατο ατύχημα. Αποφασίσθηκεon: Τίποτεδενδικαιολογούσετηνεπέμβασητου Εφετείου σταευρήμα- 15 τα του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αξιοπιστία των μαρτύρωνκαισχετικάμετηναξιολόγησητηςόληςμαρτυρίας. Υπό τις περιστάσεις, ο εφεσίβλητοςείχεκάμει ότι μπορούσεναείχεκάμειγια να αποφύγειτο ατύχημα,πουείχεπροκληθεί λόγωτης αποκλειστικής αμέλειας τουαποβιώσαντα. 20 Η έφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Πίτσιλλος ν.Ευγενίου

(1989)1 ΑΛΛ. (Ε) 691Papadopoulos v.Stavrou

(1982)1 CLR.321Foumides v.Republic

(1986)2 CLR. 73- 25 Psaras v.Republic

(1987)2 CLR.132Teklima Ltdv. A.P.Lanitis Co.Ltd.

(1987)1 CLR. 614Georghiades v.Loizou

(1974)1 CLR. 190 Κυριάκου v. Φιλίππου

(1992)1 AAA. 642. Έφεση. 30 Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (Κρονίδης,Π.Ε.Δ.)πουδόθηκεστις 31 Μαρτί- 1004 1A.A.A. Σοφοκλήν.Λεωνίδου ου, 1990(Αρ. Αγωγής 776/82)μετηνοποία απορρίφθηκεηαγωγή τουγιααποζημιώσεις γιατηναμέλεια του εναγομένου στο δυστύ­ χημακατάτο οποίοοΝεόφυτοςΣοφοκλή Καραγιαννίδηςυπέστη θανατηφόρατραύματα. 5 Χρ. Μ.Γεα)ργιάδης,γιατον εφεσείοντα. Α. Αναοτασιάδης,γιατον εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οΔικαστήςκ.Α.Κούρρης. 10 15 20 25 30 35 ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ.: Ηέφεση στρέφεται εναντίοντηςαπόφασηςτου Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, με την οποία απορρίφθηκε η αγωγήτου εφεσείοντα-ενάγοντα, εναντίον του εφεσίβλητου-εναγόμενου,μετηνοποίαζητούσεαποζημιώσειςγιατηναμέλειατουεφεσίβλητου-εναγόμενου, πουοδηγούσετοόχημαGD221,τοοποίοενεπλάκησεδυστύχημαστις 13/8/81, στονκύριοδρόμο ΠάφουΠέγειας, ωςαποτέλεσμα του οποίουο ΝεόφυτοςΣοφοκλήΚαραγιαννίδης, υπέστηθανατηφόρατραύματα. Ηαγωγήκαταχωρήθηκε από τοδιαχειριστήτηςπεριουσίας του αποθανόνταΝεόφυτουΣ.Καραγιαννίδη,τέωςαπότηνΠέγεια,εναντίον τουεφεσίβλητου-εναγόμενου, μετηνοποία ζητούσε αποζη­ μιώσειςδυνάμειτουάρθρου34 τουπερίΔιαχειρίσεως Περιουσιών Νόμου, Κεφάλαιο 189,όπως τροποποιήθηκε,προς όφελοςτηςπε­ ριουσίαςτουαποθανόντακαι αποζημιώσειςδυνάμειτουάρθρου58 τουπερίΑστικώνΑδικημάτων Νόμου,Κεφάλαιο 148, προςόφελος τηςΧρυσήςΕ. Ιωάννου,σανεξαρτώμενηςτου. Ηεκδοχήτουεφεσίβλητου ενώπιοντουπρωτόδικουΔικαστηρί­ ου, είναιότιτοαπόγευματης 13/8/81, οδηγούσετοαυτοκίνητο-σαλούν,μεαριθμό εγγραφής GD221, στονκύριο δρόμο Πέγειας-Πάφου, κατευθυνόμενος προς την Πάφο, με ταχύτητα 25-30 μ.α.ω.. Αντιλήφθηκεένααυτοκίνητο-βαν,μεγάλοόπωςείπε,ναείναισταθ­ μευμένοστη δεξιά πλευράσεσχέσημετηνπορεία του ίδιου. Δεν αντιλήφθηκεκανέναπρόσωπο στο δρόμο. Ότανπλησίασε το βαν, αντιλήφθηκετοναποθανόντανατρέχειναδιασταυρώσει τοδρόμο από ταδεξιά προς τ' αριστερά, απότηνπισινή πλευρά του βαν. Αμέσωςέκανεελιγμόπροςτααριστεράόσομπορούσεκαιχρησιμο­ ποίησεταφρένατουαυτοκινήτου. Απέφυγενακτυπήσει τονπεζό, αλλάοτελευταίος όπωςέτρεχε,κτύπησεστοπίσωμέροςτηςδεξιάς πλευράς τουαυτοκινήτουτου καισυγκεκριμένα στηδεξιά πισινή 1005 Κούρρης, \. Σοφοκλή ν. Λεωνίδου

(1993)πόρτα. Μετά τη σύγκρουση, ο εφεσίβλητος σταμάτησε και με τη βοήθεια του αδελφού του αποθανόντα, μετέφερε τοναποθανόντα στο Νοσοκομείο. Στηναντεξέτασή τουκατέθεσε ότι είδε τον απο­ θανόντα για πρώτη φοράόταν ήταν 3.5 πόδιαπρος την άσφαλτο από τηνοητήγραμμήτηςδεξιάς πλευράς τουβαν,όπως ήταν στο 5 δρόμοκαιότι εκείνη τηστιγμή βρισκόταν 1.5-2 πόδιαμακριά του. Ο Δημήτρης Καραγιαννίδης,αδελφόςτουαποθανόντα, κατέθε­ σεενώπιοντουπρωτόδικουΔικαστηρίου. Κατέθεσεότιτοαπόγευ­ μα της 13/8/81,οδηγούσε το αυτοκίνητο-βαν,με αριθμόεγγραφής JR334, στον κύριοδρόμοΠάφου-Πέγειας,κατευθυνόμενος προςτο 10 χωριό του Πέγεια, με συνεπιβάτη το συγχωριανό του Ανδρέα Μι­ χαήλ. ΜεταξύΚισσόνεργας καιΠέγειας,είδεστοαριστερόκράσπε­ δο του δρόμου τον αδελφό του Νεόφυτο Σοφοκλή Καραγιαννίδη και σταμάτησε στην αριστερήπλευράτουδρόμουγιανατονμετα­ φέρει στο χωριό. Μόλις σταμάτησε,οαδελφός τουπερνώνταςγύ- 15 ρω απότο μπροστινό μέρος τουβαν,ήρθεστηδεξιάπλευρά,στην πόρτατουοδηγού. Ομάρτυρας,κατέβηκεαπότοβανκαιάνοιξετη συρτή πόρταστη δεξιάπλευράτουβανκαιέβαλε μέσα μια τσάντα μεένακαρπούζι. Ομάρτυραςκατέθεσεότιαφούείπανμερικέςκου­ βέντες, ο αδελφός του ξεκίνησε πηγαίνονταςκατά μήκος και στο 20 πλευρότουαυτοκινήτου,προςτοπίσωμέρος,γιαναπεράσειπρος την αριστερή πλευράκαιναμπει στο βαναπότηναριστερή πόρτα τουσυνοδηγού. Οίδιοςομάρτυραςετοιμάστηκε ναμπειστοαυτο­ κίνητο απότην πόρτατουοδηγούκαι άκουσε θόρυβο φρένων αυ­ τοκινήτου-είπεότι τοαυτοκίνητοτουεφεσίβλητου αφού έπεσεστο 25 αριστερό κράσπεδο σε σχέση με την πορεία του, επανήλθε στην άσφαλτο,στρίβονταςδεξιάκαικτύπησετοναδελφότουμετηδεξιά πισινήπόρτατουαυτοκινήτουτου,ότανήτανμόνο 3 πόδιααπότη δεξιάπλευράτουβαν καιπερίπου2-3 πόδιαπίσωαπότοβαν. Ειδοποιήθηκεη Αστυνομία γιατοδυστύχημακαιοΛοχίαςΑνα- 30 στάσης Νικολάου,αμέσως επισκέφθηκετησκηνήόπουβρήκε σταθ­ μευμένο τοόχημαJR334,τύπουβαν. Ενώάρχισεναπαίρνειμέτρα, έφθασε στη σκηνή του δυστυχήματος ο εφεσίβλητος ο οποίος του υπέδειξε κηλίδααίματοςπάνωστην άσφαλτο,τηνοποίασημείωσε. Ο μάρτυραςμεβάσητιςκαταμετρήσεις,ετοίμασε πρόχειρο σχεδιά- 35 γράμμαεπίτόπουκαιτοπαρουσίασεστοΔικαστήριοσανΤεκμήριο

1. Στις 16/8/81ο Αστυφύλακας Μ.Αριστοδήμου, μαζί με τον πιο πάνω μάρτυρα, επισκέφθηκε τησκηνήτουδυστυχήματοςκαι αφού έλαβε γνώση του πρόχειρου σχεδιαγράμματος (Τεκμήριο 1) και αφού έκανε τις αναγκαίεςκαταμετρήσεις, ετοίμασε σχέδιο επί κλί- 40 μακοςτοοποίοκαιπαρουσίασεσανΤεκμήριο
2. 1006 1Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 Σοφοκλήν.Λεωνίδου Κούρρης,Δ. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2, το ασφαλτοστρωμένο μέρος του δρόμου έχει πλάτος 21 πόδια με εκατέρωθεν διαβατάκράσπεδα, πλάτους 2 πόδια το καθένα. Ο δρόμος στη σκηνή είναι ευθύς με απεριόριστη ορατότητα. Το σταθμευμένο βαν,αριθμός εγγραφής JR334,βρισκότανολόκληρο στηδεξιάπλευράτηςασφάλτου,σεσχέ­ ση με την πορεία του εφεσίβλητου. Το σημείο σύγκρουσης, όπου υπήρχεκαιηκηλίδααίματος("Χ" επίτωνΤεκμηρίων 1 και2),απεί­ χε από την αριστερή άκρητης ασφάλτου, σε σχέση με την πορεία προςτηνΠάφο,7πόδιακαιαπότηναντίστοιχηδεξιά, 14 πόδια. Το αυτοκίνητοτουεφεσίβλητου, αριθμός εγγραφήςGD221, άφησε ίχνη τροχοπέδησης τωναριστερών τροχών τουπάνωστο αριστερόκρά­ σπεδοτουδρόμου,σεσχέσημετηνπορείατου. Ταίχνηαυτά είχαν μήκος59 πόδιακαιάρχιζανσεσχέσημετοσταθμευμένο αυτοκίνη­ το, περίπου στο μέσο της απόστασης που το τελευταίο κάλυπτε. Επίσης,ηαρχήτων ιχνών τροχοπέδησης απείχε απότο σημείοσύ­ γκρουσης 18 πόδιασε διαγώνιαγραμμή. Τοαυτοκίνητο τουεφεσί­ βλητου,είχεπλάτος5πόδιακαιμήκος 13πόδια. Στην κατεύθυνση πουακολουθούσε οεφεσίβλητος,δηλαδήπροςτηνΠάφο,πέραντου διαβατού κρασπέδου, υπάρχει κρημνός αρκετού βάθους και είναι αδύνατο ναχρησιμοποιηθεί απόόχημα. Το αυτοκίνητο GD221, που οδηγούσε ο εφεσίβλητος, φέρει ελα­ φρόκτύπημαστη δεξιά πλευρά στο σημείοτουχεριού της πισινής πόρτας και οι μάρτυρες Αστυνομικοί, χαρακτήρισαν το κτύπημα σαν "βούλλωμα" καιότι πολύ πιθανόναπροήλθε απότοκτύπημα ανθρώπινου σώματος, επ' αυτού. Το σταθμευμένο στην άσφαλτο βαν, ήταν, σύμφωνα μετημαρτυρία,κλειστόκαιψηλό,οδεερχόμε­ νος απόΠέγειαπρος Πάφο,δεν μπορούσε ναδιακρίνει οτιδήποτε πίσωαπό αυτό. Ο πρωτόδικος Δικαστής, αφού αξιολόγησε τη μαρτυρία των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του, αποδέχτηκε τη μαρτυρία του εφεσίβλητου και απέρριψε τη μαρτυρία του αδελφού του απο­ θανόντα. Τοσχετικό απόσπασματηςπρωτόδικηςαπόφασης,αναφέρειτα εξής: 35 40 "Είχα την ευκαιρίανα ακούσω καινα παρατηρήσωόλους τους μάρτυρεςστο εδώλιο ότανέδιναν μαρτυρίαενώπιον μου. Οκύ­ ριος μάρτυρας για την υπόθεση του Ενάγοντα ο αδελφός του αποθανόντα(Μ.Ε.3)προσπάθησεναθέσειτηνεκδοχήτουχωρίς όμως επιτυχία. Δεν έχω καμμιάαμφιβολία ότι ο μάρτυρας αυ. τός απέκρυψε από το Δικαστήριο τα πιο σημαντικά γεγονότα. Είναι φανερό ότι ο μάρτυραςαυτόςαφήνει ένασημαντικό κενό 1007 Κούρρης, Δ. Σοφοκλή ν. Λεωνίδου

(1993)όσον αφοράτιςπεριστάσεις τουδυστυχήματος. Καιτοκενόαυ­ τό συνίσταται στα γεγονότα που επηκολούθησαν μεταξύ του χρόνου που απομακρύνθηκε από τον αποθανόνταγια ναπρο­ χωρήσει προςτηνπόρτατουοδηγούκαιναμπειστοαυτοκίνητο του μέχρι τηνώρατουδυστυχήματος. Αφήνοντας αυτότοκενό 5 προχωρεί καιλέγειότιτοαυτοκίνητοτουΕναγομένου αφούέπε­ σε στο αριστερό κράσπεδοσεσχέσημετηνπορείατουεπανήλθε στην άσφαλτο,στρίβοντας δεξιά, καιεκτυπησε τοναποθανόντα. _Ο ισχυρισμός του αυτόςδεν μπορεί ναείναι αληθής. Σύμφωνα με τηνπραγματικήμαρτυρίαοι αριστεροί τροχοί τουαυτοκινή- 10 του του Εναγομένου άρχισαν να πέφτουν εκτός της ασφάλτου λίγα μόνο πόδιαπριν το σημείο σύγκρουσης (σημείο Δ επί του τεκμηρίου 2)καιαφούδιανύσουν μιαναπόσταση59 ποδών πο­ λύ μακρυά από το σημείο σύγκρουσης επανέρχονται στην άσφαλτο.". 15 Μετά,ο πρωτόδικος Δικαστής προχωρεί και δίνει άλλα παρα­ δείγματα της μαρτυρίας του αδελφού του αποθανόντα, που συ­ γκρούονται μετηνπραγματική μαρτυρία. Αναφορικά με τη μαρτυρίατου εφεσίβλητου, οπρωτόδικος Δι­ καστής αναφέρει: "Η εκδοχή της Υπεράσπισης όπως εκφράστηκε στη μαρτυρία του Εναγομένου υποστηρίζεται πλήρως από την πραγματική μαρτυρία. Ο ισχυρισμός του ότι ο αποθανών έτρεξε να δια­ σταυρώσει τοδρόμοαπόδεξιάστααριστεράπίσω απότο σταθ­ μευμένο αυτοκίνητο - βανότανήτανπολύκοντάτουσυνάδει με 25 την πραγματική μαρτυρία. Ο ισχυρισμός του Εναγομένου ότι έστριψεαμέσως αριστεράαφούεπάτησεταφρένατουαυτοκινή­ του του είναι γεγονότα πουυποστηρίζονται απότηνπραγματι­ κήμαρτυρία. Περαιτέρωοισχυρισμός τουότιοαποθανώνπαρ' όλο τούτο συνέχισενατρέχει προς την αριστερή πλευρά καινα 30 κτυπάστο πίσω μέρος τηςδεξιάς πλευράςτουαυτοκινήτουτου υποστηρίζεται απότογεγονός ότι στοσημείοεκείνο τουαυτοκι­ νήτουβρέθηκαντα ίχνητηςσύγκρουσης. Τοαδιαφιλονίκητογε­ γονός ότι οΕναγόμενος κατόρθωσε ναμηνκτυπήσει τονπεζόμε το εμπρόσθιο μέρος τουαυτοκινήτουτουκαταδεικνύει το γεγο- 35 νόςότιενήργησεσωστάγιανααποφύγειτοδυστύχημακαιότι ο αποθανώνσυνέχισεναδιασταυρώνει τοδρόμο.". Σχετικά μετο σημείοσύγκρουσης ο πρωτόδικος Δικαστής ανα­ φέρειότι στο σημείο"Χ" πουείναι 7πόδιααπότηναριστερήπλευ­ ράτουδρόμου,μεκατεύθυνσητηνπορείατουεφεσίβλητου,υπήρχε 40 κηλίδααίματοςκαισύμφωνα μετηνπραγματικήμαρτυρίαείναικαι 1008 20 1 Α.Α.Δ. Σοφοκλή ν. Λεωνίδου Κούρρης, Δ. τοσημείοσύγκρουσης. Αφού,όμως,έλαβευπόψηταίχνητροχοπέ­ δησηςστοκράσπεδοκαιτοπλάτοςτουαυτοκινήτουτουεφεσίβλη­ του,έκρινεότι τοσημείοσύγκρουσης ήτανακόμηαριστερότερα σε σχέση μετηνπορείατουεφεσίβλητου,κατάδύοτουλάχιστονπόδια. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μετηνπιο πάνωαξιολόγηση της μαρτυρίας, κατέληξε στο συ­ μπέρασμαότιτααληθινάγεγονότασχετικά μετουπόκρίσηατύχη­ μα,έχουν ως εξής: "Ο Εναγόμενος τον επίδικοχρόνο οδηγούσε το αυτοκίνητοτου με αριθμό εγγραφής GD221 στον κύριο δρόμοΠάφου-Πέγειας κατευθυνόμενος προς την Πάφο. Περίπου 200 μέτραπροτού φθάσειστησκηνήξεκίνησεαπόσημείο"αλτ"προφανώςαπόδια­ σταύρωση τουδρόμου. Οδηγούσε μεταχύτητα25-30μ,α.ω. φυλάττοντας την αριστεράπλευρά του δρόμου. Είδε απόαρκετή απόστασητο σταθμευμένο αυτοκίνητο-βαντου Μ.Ε.3 στηδεξιά πλευρά του δρόμου σε σχέσημε τη δικήτου πορεία. Όταν το πλησίασεκαιήτανσεκάποιοσημείοπουθαπροσπερνούσετού­ το αντελήφθηκε τον αποθανόντανα εξέρχεται τρέχοντας πίσω απότοσταθμευμένοβανδιασταυρώνονταςτοδρόμοκάθετααπό δεξιά στα αριστερά σε σχέσημε την πορεία του (του Εναγομένου). ΟΕναγόμενοςαντέδρασεάμεσα. Πάτησεταφρένατουαυ­ τοκινήτου του και έστριψε αριστερότερα κατεβαίνοντας στο κράσπεδο του δρόμου. Το δυστύχημα όμως δεναποφεύχθηκε. Παρ' όλοπουοΕναγόμενοςκατόρθωσεπροςστιγμήνααποφύ­ γειτοναποθανόντακαιναμηντονκτυπήσειμετοεμπρόσθιομέρος τουαυτοκινήτου, οτελευταίος συνέχισετηνπορείατουκαι κτύπησεστην οπίσθιαδεξιάπλευράτουαυτοκινήτουκαισυγκε­ κριμέναστηνπόρτατουοδηγούμεσυνέπειανατραυματιστείκαι νααπωλέσει τελικάτηζωήτου.". Οι λόγοιεφέσεως πουπροβάλλει οεφεσείοντας στην έφεσητου, μπορείπεριληπτικάναλεχθείότι στρέφονται εναντίοντηςαξιολό­ γησηςτηςμαρτυρίαςαπότοπρωτόδικοΔικαστήριοκαιτηςαξιοπι­ στίαςτων μαρτύρωνκαιότιταευρήματακαι/ή συμπεράσματατου Δικαστηρίου σεσχέσημετοπώς έγινετοατύχημακαι τηνευθύνη, είναιλανθασμένακαι/ήσυγκρούονται μετηδοθείσαμαρτυρίακαι/ή είναι αντιφατικάμε τηδοθείσα μαρτυρία. Τα ευρήματακαι/ήσυ­ μπεράσματα του Δικαστηρίου ότι ο εφεσίβλητος δεν είναι ένοχος αμέλειας, είναι λανθασμένακαιδεν ανταποκρίνονταιστηνπροσαχθείσαμαρτυρία. Αναφορικά με ταευρήματατου πρωτόδικουΔικαστηρίου,που βασίζονταιστηναξιοπιστίαμαρτύρων,είναικαθιερωμένηαρχήόπ ηαξιολόγηση ενός μάρτυραανείναιαξιόπιστοςήόχι,είναικαθαρά 1009 Κούρρης, Δ. Σοφοκλήν. Λεωνίδου

(1993)θέμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου και κατάκανόνα το Εφετείο σπάνια επεμβαίνει στο να αποφασίσει περί της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα(Βλέπε,μεταξύάλλωνΜόδεστοςΠίτσιλλοςν.Δημητράκη Ευγενίου,

(1989)1 Α.Α.Δ.(Ε)691 Papadopoulos v.Stavrou

(1982)1C.L.R. 321,Fournidesv.Republic

(1986)2C.L.R. 73,Psarasand 5 Another v.Republic

(1987)2 CLR. 132). Εφαρμόζοντας την πιοπάνω αρχήστην παρούσαυπόθεση, κα­ ταλήγουμεστοσυμπέρασμαότιτίποτεδεδικαιολογείτηνεπέμβαση μαςσταευρήματατουπρωτόδικουΔικαστηρίου,αναφορικάμετην αξιοπιστίατων μαρτύρωνπουείχεενώπιοντου. ΤοπρωτόδικοΔι- 10 καστήριο, έδωσε πολύ πειστικούς λόγους για την προτίμηση της μαρτυρίαςτωνσυγκεκριμένων μαρτύρωνκαιοισχυρισμός τουεφεσείονταότιτοπρωτόδικοΔικαστήριοδεναξιολόγησε ορθάτη μαρ­ τυρία,δενευσταθεί. ΟπρωτόδικοςΔικαστήςσύγκρινετη μαρτυρία τωνδιαφόρωνμαρτύρωνενώπιοντου,μετηνπραγματική μαρτυρία 15 πουκατέθεσανοι Αστυνομικοίενώπιοντουκαιέκρινε ότι οεφεσί­ βλητος είπε την αλήθεια,καθότι η μαρτυρία του συνάδει με την πραγματικήμαρτυρίαη οποίαδεναμφισβητήθηκεαπότονεφεσείοντα. Όπωςέχει νομολογιακάκαθιερωθεί,ηπραγματική μαρτυρία όπως εκφράζεται απότον εξεταστή-εμπειρογνώμονα τουδυστυχή- 20 ματος,αποτελεί αντικειμενικόκαιαξιόπιστοβοήθημα ωςπροςτις περιστάσεις ενόςδυστυχήματοςκαι έναμέτρογιατηνεκτίμησητης ακρίβειας καιτηςαξιοπιστίαςτων μαρτύρων σε συγκεκριμένο γε­ γονός(Βλέπε,μεταξύάλλων,Teklima Ltd.ν.Α.P. LanitisCo. Ltd. andAnother

(1987)1 C.L.R. 614,στησελίδα624). 25 Ο συνήγοροςτουεφεσείονταυπέβαλεενώπιονμαςότιδεν υπήρ­ χε μαρτυρίαενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστή, ότι ο αποθανόντας έτρεξεπίσωαπό τοσταθμευμένοβανγιαναδιασχίσει τοδρόμο και συνεπώςαυτότοεύρηματουπρωτόδικουΔικαστήείναιλανθασμένο. Δενσυμφωνούμε μεαυτήτηνεισήγηση,καθότιοπρωτόδικοςΔι- 30 καστήςαποδέχτηκετημαρτυρίατουεφεσίβλητου,ότι ότανείδεγια πρώτηφοράτοναποθανόνταήταν2-3βήματααπότοπισινό μέρος τουβανκαιέτρεχεναδιασταυρώσειτοδρόμοκαιτολογικόσυμπέ­ ρασμαείναιότι οαποθανών έτρεξεναδιασταυρώσειτοδρόμοπί­ σωαπότοσταθμευμένοβαν. 35 Οσυνήγορος τουεφεσείονταυπέβαλεεπίσης,on,όπωςτοπρω­ τόδικοΔικαστήριοβρήκεταγεγονότακατέληξεσελανθασμένοσυ­ μπέρασμα,ότιο εφεσίβλητοςδενέφερεκαμιάευθύνηγιατοδυστύ­ χημα.Εισηγήθηκεότιοεφεσίβλητος συνέβαλεστοδυστύχημακαθό­ τιδενέλαβετιςκατάλληλεςπροφυλάξειςότανείδετοσταθμευμένο 40 βανσεακατοίκητηπεριοχήκαιυπότιςπεριστάσειςόφειλεναελατ1010 1 Λ.Δ.Δ. Σοφοκλή ν. Λεωνίδου Κούρρης, Δ. τώσει ταχύτηταότανπλησίαζε το βαν,καθότι υπήρχε πιθανότητα ναυπάρχουνπρόσωπα μέσαήπίσωαπότο βαν. 5 10 15 20 Δεν συμφωνούμε ούτε μεαυτήτηνεισήγηση. Έχειαποφασιστεί ότι ένας οδηγός οφείλει να λάβει εξαιρετικές προφυλάξεις ότανη πιθανότητακινδύνουείναιλογικάφανερήκαιόχιότανη πιθανότη­ τακινδύνουείναιμιααπλήδυνατότηταηοποίαδενθαμπορούσενα περάσει απότο μυαλό ενός λογικού ανθρώπου(Βλέπε, μεταξύάλ­ λων, Georghiades v. Loizou etc

(1974)1C.L.R. 190, στη σελίδα 195). Στηνυπόκρίση έφεση,οεφεσίβλητος πήρεικανοποιητικές προ­ φυλάξειςγιανααποφύγειτοδυστύχημαότανείδετοναποθανόντα να διασταυρώνει. Δηλαδή, χρησιμοποίησε ταφρένατου αυτοκινή­ τουτουκαιέστριψεαριστεράόσο μπορούσε. Κρίνουμε ότι ταμέ­ τρα αυτά ήταν ικανοποιητικά. Ο εφεσίβλητος εντελώς απρόοπτα και ενώ βρισκόταν σε πολύ μικρή απόσταση,βρέθηκε μπροστά σε ένααπρόσμενοκίνδυνο. Ηαντίδρασηκαιηπροσπάθειατουγιανα αποφύγειτοδυστύχημα,παρόλητηναγωνίατηςστιγμής πουαντι­ μετώπισε, ήταν η ικανοποιητική υπό τις περιστάσεις, αντίδραση, πουαναμένεταιεύλογααπότονμέσοσυνετό οδηγό (Βλέπε, μεταξύ άλλωνΔημήτρηςΚυριάκουν. ΗλίαΦιλίππου

(1992)1 Α.Α.Δ.642. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, απορρίπτουμε την εισήγηση του συνηγόρου του εφεσείοντα ότι ο εφεσίβλητος είναι υπεύθυνος γιασυντρέχουσα αμέλεια. 25 30 Αλλος λόγος εφέσεως είναι ότι ο πολλαπλασιαστής πουτο Δικαστηριοχρησιμοποίησε γιανακαθορίσει τις αποζημιώσεις πουη σύζυγος τουαποβιώσαντοςθαεδικαιούτοσαν εξαρτώμενη του,σε 5 χρόνια,είναιυπερβολικάχαμηλός,λαμβανομένηςυπόψητηςηλι­ κίαςτουαποβιώσαντος,56χρόνων,τηςσυζύγουτου,57χρόνωνκαι τηςκαλήςτουςυγείας. Επίσης,άλλος λόγος εφέσεως, είναι ότι το Δικαστήριο παρέλειψε να ασχοληθεί με το ζήτηματης επιδίκασης τόκων. Ενόψει της κατάλήξεώς μαςότι ο εφεσίβλητος δεν φέρεικαμιά ευθύνηγιατουπόκρίσηατύχημα,δενπαρίσταταιανάγκηναεξετά­ σουμετουςδύοαυτούςλόγους εφέσεως. 35 Γιαόλουςτουςπιοπάνωλόγους,ηέφεσηαποτυγχάνεικαιαπορ­ ρίπτεται μεέξοδα. Η έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 1011