(1993)18Μαρτίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΧΟΠΠΗΣ, Αιτητής, ν. ΙΑΚΩΒΟΥ ΠΑΝΑΓΗ, ΚαθΌύ η αίτηση. (Αίτηση Αρ. 8/93) Πολιτική Δικονομία — Αίτηση για παράταση προθεσμίας καταχώρη σης έφεσης — Αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της διακριτι κής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι τα συμφέροντα τηςδικαιοσύ νης — Όσο μικρότερο είναι τοχρονικό διάστημα που διαρρέει με ταξύ της εκπνοής τηςπροθεσμίας και της κίνησηςτουμηχανισμού 5 για παράταση, ανάλογα μεγαλύτερη είναι και ηπιθανότητα αποδο χής τον αιτήματος — Το ότι η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του δικηγόρου του αιτητή,ακόμα και όταν αυτό οφείλεται σεαμέ λεια,μπορεί να θεμελιώσειλόγο για τηνπαράταση του χρόνου, νο ουμένου ότι το επιβάλλουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. 10 Ο αιτητής υπόβαλε αίτηση στο Ανώτατο Δικαστήριο, αφού απορρίφθηκε παρόμοιααίτησητου απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, για παράτασητου χρόνου καταχώρησης έφεσης ενα ντίον απόφασηςτου εν λόγω Επαρχιακού Δικαστηρίου. Ηκαθυ στέρηση οφειλόταν στο ότι ο αιτητής είχε αφήσει το χρόνο να πε- 15 ράσει άπρακτοςαπότις 29.5.92, χρόνο έκδοσης της πρωτόδικης απόφασης, μέχρι την7.7.92,ότανέδωσε οδηγίες στο δικηγόροτου για καταχώρησηέφεσης,καισυμπληρώθηκε απότο σφάλματουδι κηγόρουστον υπολογισμότουχρόνουεκπνοήςτηςπροθεσμίας. Το σφάλμα αποκαλύφθηκε όταν αποπειράθηκε να καταχωρήσει την 20 έφεση στις 14.7.92 και του υποδείχθηκε ότι η προθεσμία είχε εκ πνεύσει στις 10.7.92. Αμέσως την επομένη κίνησε τον μηχανισμό για παράταση του χρόνου με την υποβολήτης αίτησης στο Επαρ χιακόΔικαστήριο. 25 Αποφασίσθηκε ότι: (α) Αποκλειστικός οδηγός για την άσκησητης διακριτικής ευ140' 1 Α.Α.Λ. 5 10 15 20 Χόππη ν.Παναγή χέρειας του Δικαστηρίου για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης είναι τασυμφέροντα της δικαιοσύνης. Το ότι η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του δικηγόρου, ακόμα και όταν αυτό οφείλεται σε αμέλεια, μπορεί ναθεμελιώσει λόγο για την παράτασητου χρόνου, νοουμένου ότι το επιβάλλουν τασυμφέροντα τηςδικαιοσύνης. (β) Για να γίνει δεκτό αίτημα για την παράτασητου χρόνου άσκησης έφεσης οι λόγοι της καθυστέρησης πρέπει ναεξη γούνται και να αντισταθμίζουν ουσιαστικά τις δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα του αντιδίκου, στο θεσμικό πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης,και στην αρχήτης τε λεσιδικίας. Όσομικρότερο είναι τοχρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύτης εκπνοής τηςπροθεσμίαςκαιτηςκίνη σης του μηχανισμού γιαπαράτασηανάλογαμεγαλύτερη είναικαιηπιθανότητααποδοχής τουαιτήματος. (γ) Στην προκειμένη περίπτωση, συνεκτιμώντας όλα τα γεγο νότακαιαντισταθμίζονταςτηναναστάτωσησταδικαιώμα τα του Καθ' ου η Αίτηση, όπως διαμορφώθηκανμετάτην εκπνοήτης προθεσμίας καιτην συνακόλουθη εκτροπή από την αρχήτης τελεσιδικίας απότην μια,με το μικρό χρονι κόδιάστημαπουδιέρρευσεμεταξύτηςεκπνοήςτουχρόνου καιτηςυποβολής της αίτησηςγιαπαράτασησε συνδυασμό μετις εξηγήσειςπουδόθηκανγιατηνκαθυστέρησηαπό την άλλη,το αίτημαήτανδικαιολογημένο. 25 Η αίτηση επιτράπηκε με έξοδα υπέρ τον Καθ' ου ηΑίτηση. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: The Turkish Co Operative Carob MarketingSocietyLtdv. KiamU
(1973)1 C.L.R.· 30 Hadjimichael v.Karamichael
(1967)1C.L.R. 61Αδελφοί Ιακώβου(Κατασκεναί)Λτδ.v.Χ"Νικόλα
(1990)1AAA. 470Σολιάτης&Συνεργάταιν.Χριστοδονλίόη
(1990)1 Α.ΑΛ.1162Γεωργίάδηςν. Δημοκρατίας, Προσφ. Αρ.547/90, ημερ. 30.4.92. 141 Χόππη ν. Παναγή
(1993)Αίτηση. Αίτηση με την οποίαεπιδιώκεται ηπαράτασητου χρόνου για την υποβολή έφεσης εναντίον απόφασηςτου ΕπαρχιακούΔικα στηρίου Λευκωσίας που εκδόθηκε στις 29.5.
- Χρ. Χριστόφορου, για τον αιτητή. Χρ. Χρύσανθου, για τον καθ' ου ηαίτηση. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Γ. Μ. Πικής. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Με την αίτηση επιδιώκεται παράτασητου χρό νου για την υποβολή έφεσης εναντίον απόφασης του Επαρχία- 10 κού Δικαστηρίου Λευκωσίας που εκδόθηκε στις 29/5/
- Η αί τηση υποβλήθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο μετά την απόρριψη παρόμοιου αιτήματοςαπότο Επαρχιακό Δικαστήριο. Έτσι ικα νοποιούνται OL προϋποθέσεις που θέτει η Δ.35 Θ.19 των Θε σμών Πολιτικής Δικονομίας για την εξέταση αιτήματος για την 15 παράταση χρόνου (για την άσκηση έφεσης) από το Ανώτατο Δι καστήριο. Τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την αίτηση (ένορκη δήλωση του αιτητή - ενάγοντα και του δικηγόρου του) και OL διευκρινί σεις που δόθηκαν αποκαλύπτουν ότι ο αιτητής από την 29/5/92 20 μέχρι την 7/7/92αδράνησεκαι άφησετο χρόνο να περάσει άπρα κτος. Ο αιτητής ενεργοποιήθηκε στις 7/7/92με την έκδοση οδη γιών στο δικηγόρο του για την άσκηση έφεσης εναντίον της εκ δοθείσας απόφασης. Όπωςέχει διαφανεί,ηπαράλειψη άσκησης έφεσης μέσα στην προκαθοριζόμενη προθεσμία των 6 εβδομά- 25 δων οφείλεται στους εσφαλμένους υπολογισμούς του δικηγόρου του για το χρόνο εκπνοής της προθεσμίας. Το σφάλμα αποκα λύφθηκε όταν αποπειράθηκενα καταχωρήσει έφεση στις 14/7/92 και του υποδείχθηκε ότι η έφεση δεν μπορούσε να γίνει δεκτή εφόσον η προθεσμία εξέπνευσε την 10/7/
- Ο μηχανισμός για 30 την παράταση του χρόνου κινήθηκε την επαύριο με την υποβολή αίτησης στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο η οποία μετά από ακρόαση απορρίφθηκε. Το αίτημαεπαναλήφθηκεενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου με την υποβολή της εξεταζόμενης αίτησης. ΗδιακριτικήευχέρειατουΑνωτάτου Δικαστηρίουσεαίτημααυ- 35 τής της φύσης (παράτασηχρόνου) είναιπρωτογενής· επομένως συ ναρτάται αποκλειστικά με την κρίση για το βάσιμο τουαιτήματος. Σύμφωνα με τη νομολογία στην οποία έγινε εκτενής αναφορά η 142" 5 1 Α.Α.Λ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χόππη ν. Παναγή Πικής,Δ. άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου σ' αυτότοντομέαδενυπόκειταισεοποιουσδήποτεόρους,δηλαδήδεν αποκλείεται εκπροοιμίου ο συνυπολογισμός οποιουδήποτε γεγο νότοςστηνκρίσητουαιτήματος. Ηνομολογίααποκαλύπτειότικαι σφάλματουδικηγόρου, ακόμακαιόταναυτόοφείλεται σεαμέλεια, μπορεί ναθεμελιώσειλόγογια τηνπαράτασητου χρόνου νοουμέ νου ότι τοεπιβάλλουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. [Βλ. The Turkish Co OperativeCarobMarketingSociety Ltd v.Lutfi Kiamil&Another,
(1973)1 C.L.R. 1, EriniCosta HadjiMichael v. Maria Karamichael andtwo Others
(1967)1C.L.R.61, Αδελφοί Ιακώβου(Κατασκεναί)Λτδ. v.Χ"Νικόλα
(1990)1 Α.Α.Δ.470,Σολιάτης&Σννεργάται ν.Λ.Χριστοδονλίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 1162και Πενκιος Γεωργιάδης ν.Δημοκρατίας, (Προσφ. Αρ.547/90,ημερ. 30/4/92]. Αποκλειστικόςοδηγόςγιατηνάσκησητηςδιακριτικής ευχέρει αςτουδικαστηρίουγιατηνπαράτασητουχρόνουάσκησης έφεσης είναιτασυμφέροντατηςδικαιοσύνης. Οιπροθεσμίεςπουτίθενται από τους Θεσμούς για τη λήψηδικονομικών μέτρων οριοθετούν τοπλαίσιογιατηνκαλήαπονομήτηςδικαιοσύνης. Η τήρησητους εξυπηρετεί τασυμφέροντατηςδικαιοσύνης. Γιαναγίνειδεκτόαί τημαγια την παράτασητουχρόνου άσκησης έφεσης οιλόγοι της καθυστέρησης πρέπει ναεξηγούνται και νααντισταθμίζουν ου σιαστικάτιςδυσμενείς επιπτώσεις στασυμφέροντατουαντιδίκου καιστοθεσμικόπλαίσιοαπονομήςτηςδικαιοσύνης. Ηπροθεσμία που τίθεται απότηΔ.35 Θ.2για την άσκηση έφεσης είναι συνυ φασμένη μετηντελεσιδικία και τιςαρχές τηςδικαιοσύνης που ταυτίζονται μεαυτή. Μετά τηνεκπνοή της προθεσμίας για την άσκησηέφεσης οεπιτυχώνδιάδικοςμπορεί μεβεβαιότηταναπρο σβλέπει στην άσκηση των δικαιωμάτωνπου τουαναγνωρίζονται μετηδικαστική απόφασηκαι το δημόσιο στην τελεσφόρησητων μηχανισμών τηςδικαιοσύνης. Τοσυμφέρον τηςδικαιοσύνης είναι έννοιασύνθετηκαιπολυδιάστατη,συνυφασμένημετοσύνολοτων αρχών τουδικαίουκαιτα ιδιαίτεραγεγονότα τηςκάθευπόθεσης. Όσο μικρότερο είναι τοχρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ τηςεκπνοήςτηςπροθεσμίαςκαιτηςκίνησης τουμηχανισμούγια παράταση ανάλογα μεγαλύτερη είναι και ηπιθανότητααποδο χής τουαιτήματος. Εκ μέρους του καθ'ουηαίτηση υποβλήθηκε OXLηκαθυστέ ρησητου αιτητή μπορούσε να θεραπευθεί μετην υποβολή αίτησης πριν την εκπνοήτηςπροθεσμίας καιότι ηπαράλειψηλήψης των αναγκαίων μέτρων γιατο σκοπό αυτό συνιστά εμπόδιο στην αποδοχήτου αιτήματος. Παραγνωρίζεταιμε την εισήγηση αυτή ότιηκαθυστέρηση στην καταχώρηση έφεσης οφείλεταισε 143 Πιχής, Α. Χόππη ν. Παναγή
(1993)σφάλμα του δικηγόρου τουαιτητήκαι όχι σε αδιαφορία για την άσκηση έφεσης. Συνεκτιμώντας όλα ταγεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μαςκαι αντισταθμίζονταςτηναναστάτωσησταδικαιώματατουκαθ'ουηαί τηση όπωςδιαμορφώθηκανμετάτηνεκπνοήτηςπροθεσμίαςκαιτην 5 συνακόλουθη εκτροπήαπότηναρχή τηςτελεσιδικίας, αφενός,μετο μικρόχρονικόδιάστημαπουδιέρρευσεμεταξύτηςεκπνοήςτουχρό νου και της υποβολής αίτησης για παράτασησε συνδυασμό με τις εξηγήσειςπουδόθηκανγιατηνκαθυστέρηση,αφετέρου,κρίνουμε το αίτημαδικαιολογημένο. Δικαιούταιόμως οεφεσίβλητοςσταέξοδα 10 της παρούσαςδιαδικασίαςταοποίαοφείλονται αποκλειστικά στην παράλειψητουαιτητήνασυμμορφωθεί μετη Δ.35 Θ.2. Ενόψει των ανωτέρω το αίτημα για παράταση του χρόνου εγκρίνεται. Οχρόνος γιατηνυποβολή έφεσηςπαρατείνεταιγια 7 μέρες από σήμερα. Ταέξοδα επιδικάζονται υπέρ του καθ' ου 15 ηαίτηση. Ηαίτησηεπιτρέπεταιμεέξοδαυπέρ τουκαθ' ου ηαίτηση. 144