(1993)14Απριλίου, 1993 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΛΟΥΚΑ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΩΝ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ CERTIORARI ΚΑΙ MANDAMUS. ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ/Η ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΗΜΕΡ. 5/3/93ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟ ΡΩΝ ΣΤΗΝΥΠΟΘΕΣΗ ΥΠ' ΑΡ. 501/91. ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 30.1, 155.1 ΚΑΙ 155.4 ΤΟΥ ΣΥ ΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΤΟ ΑΡΘΡΟ 12
(13)(Β)(ΙΙ) ΤΟΥ ΠΕΡΙΕΤΗ ΣΙΩΝ ΑΔΕΙΩΝ MET' ΑΠΟΛΑΒΩΝ ΝΟΜΟΥ, ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙ ΣΜΟ 17ΤΩΝ ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΝΟ ΝΙΣΜΩΝ ΤΟΥ 1968 ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. (Αίτηση Αρ. 40/93) Προνομιακά Εντάλματα — Αίτηση για χορήγηση άδειας για καταχώ ρηση αίτησης για έκδοσηενταλμάτων certiorari και mandamusενα ντίον απόφασης του Προεδρεύοντα του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών με την οποία αρνήθηκε να συντάξει υπόμνημα για σκο πούς έφεσης— Κατά πόσο ταεγειρόμενα θέματαήσαννομικήςφύ- 5 σεως ή όχι. Έφεσημε υπόμνημα — Επιτρέπεται μόνο για "νομικά σημεία" ή "νο μικά ερωτήματα" —Έννοια του όρου "νομικό σημείο" ή "νομικό ερώτημα". Ο αιτητής ήταν μέτοχος εταιρείας εμφιάλωσης αεριούχων πο- 10 τώνκαιδιευθυντήςπωλήσεων τηςεταιρείαςαπό την 1.12.63. Στις 5.5.80διάκοψε την απασχόληση του και πρόσφερε της υπηρεσίες τουσεαλλοδαπήεταιρείαστην ΣιέρραΛεόνεμέχρι την28.2.86που επέστρεψε στην Κύπρο,καιανάλαβεκαιπάλικαθήκονταδιευθυντή πωλήσεων. Το 1990 απολύθηκεαπότην εταιρείαγιαλόγους πλεο- 15 νασμού. ΤοΤαμείοΠλεονάζοντοςΠροσωπικούτουκατέβαλεαπο ζημίωσηγιατηνπερίοδο 1.3.86-12.5.90αλλάαρνήθηκε νατουανα216 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 ΚώσταςΛουκά γνωρίσειτηνπερίοδοαπασχόλησης απότο 1963 μέχριτο 1980για τί θεώρησε OTLκατάτηνπερίοδοτηςαπασχόλησης τουστηνΣιέρρα Λεόνε είχευπάρξηδιακοπή της απασχόλησης του σύμφωνα με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας, (άρθρο 16 και ΔεύτεροςΠίνακας των περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμων).0 αιτητήςείχε ισχυρισθεί ότι κατά την περίοδο εκείνηβρισκόταν με άδειααπου σίας χωρίς απολαβέςαπότην εταιρεία του. Το Δικαστήριο Εργα τικών Διαφορώναπόρριψετηναπαίτησητουαιτητή,οοποίοςυπέ βαλε αίτησηστον Προεδρεύοντα του Δικαστηρίου σύμφωνα με τις πρόνοιες του κανόνα 17των περί Διαιτητικού Δικαστηρίου Κανο νισμών, 1968, για σύνταξη Υπομνήματος προς το Ανώτατο Δικα στήριο για σκοπούς έφεσης. Στην αίτηση του ο αιτητής περιέλαβε έξι λόγουςγιατην σύνταξητουυπομνήματος,οι οποίοι εκτίθενται στην απόφασητου Δικαστηρίου. Ο Προεδρεύων Δικαστής του Δικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορώναπόρριψετηναίτησηγιασύνταξη υπομνήματος με το δικαιολογητικό ότι όλοι οι προβαλλόμενοι λό γοι αφορούσανγεγονότα καιόχι νομικά σημεία ή ερωτήματα. Αποφασίσθηκε ότι: 20 25 Από εξέτασητων εγερθέντων λόγων προέκυπτε,τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως ότι όλοι αφορούσανζητήματανομικής μόνο φύσης, διότι αφορούσανθέματα εφαρμογήςτουνόμου σεαναντίλεκταγεγο νότα,θέματα ορθήςερμηνείαςνομικών προνοιών και συμπεράσματα πουείναι αντίθεταήδενσυνάδουνμετηνενώπιοντουΔικαστηρίου μαρτυρία,καιγι'αυτόηαιτούμενηάδειαέπρεπεναδοθεί. •' ' ,• *' Ηαίτησηεπιτράπηκε. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Κυριάκουν. ΤαμείουΠλεονάζοντοςΠροσωπικού
(1991)1 Α.Α.Δ.320 ΕκδοτικήΕταιρεία "Αλήθεια"Ατδ.
(1992)1 Α.Α.Δ. 492Re Hadjicostas
(1984)1C.L.R. 513· 30 Re LouisTouristAgency'.Ltd. (Αρ. 1),
(1990)1 ΑΛΛ. 143Re M.G.A. Manufacturers Ltd, Υποθ.Αρ. 31/89, ημερ. 28.11.90Κυριακίδης
(1992)1 ΑΛΛ. 26British Launderers'ResearchAssocn.v.CentralMiddlesexAssessment Committee[1949] 1 All E.R. 21217 Κώστας Λουκά
(1993)ReKakos
(1985)1 C.L.R.
- Αίτηση. Αίτησημε την οποίαοοατητήςζητάάδειαγια την έκδοση δια τάγματοςcertiorari μετοοποίοναακυρώνεταιηάρνησητουπρο εδρεύονταδικαστήτουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορώννασυ- 5 ντάξει υπόμνημαγιασκοπούς έφεσης στην αίτησημε αρ.501/
- Γ.Αμπίζας, γιατοναιτητή. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Μεαπό φαση του ημερ. 5/3/93 ο προεδρεύουν δικαστής του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών αρνήθηκε να συντάξει υπόμνημα για σκο- 10 πους έφεσης στην αίτηση μεαρ.501/
- Οαιτητής- πουήτανκαι αιτητήςστηνυπόθεσηεκείνη επιδιώκειτώραναπάρειάδειαγιανα ξεκινήσειηδιαδικασίαπουαποσκοπείστην εξαφάνισητης ενλό γωαπορριπτικής απόφασης μεένταλμαακύρωσης certiorari. Πα ράλληλα επιζητεί παραπομπήτωνθεμάτωνπουυποβάλλει μεδιά- 15 τάγμαεντολής mandamus πουνααπευθύνεταιπροςτοδίκασανδι καστήριο. Η πρόσβαση διαδίκου στο Εφετείο σε υποθέσεις που έχει δι καιοδοσίατο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών υπόκειται σενο μοθετικούς περιορισμούς. Γιαθέματαπραγματικάηκρίσητουδι- 20 καστηρίου εκείνου είναιτελεσίδικη. Η θύρατου Εφετείου μπορεί να ανοίξει μόνο για να επιληφθεί νομικών θεμάτων πουεκπηγάζουν απότησυγκεκριμένη υπόθεση: άρθρο 12
(13)(β)(ΙΙ) τουπερί Ετησίων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμουαρ. 8/67 όπωςτροποποι ήθηκεμετο Ν.5/73. ΒλέπεεπίσηςΧριστόδουλοςΚυριάκου ν.Τα- 25 μείου ΠλεονάζοντοςΠροσωπικού
(1991)1 Α.Α.Δ.320, της Εκδο τικήςΕταιρείας "Αλήθεια"Λτδ.
(1992)1 Α.Α.Δ.492. Ηδιαπίστω σηότι ταερωτήματαπουγεννιούνται είναινομικής φύσεωςσυνε πάγεταιπαραπομπήτουςμευπόμνημα. Δενπαρέχεταιδιακριτική εξουσία γιαδιαφορετικήαντιμετώπιση: In re Hadjicostas
(1984)30 1CL.R.
- Οι συνθήκες xaL ταπεριστατικάπουοδήγησανστην κρινόμενη αίτησηπροκύπτουναπότηνένορκηδήλωσητουαιτητήπουτη συ νοδεύει και τα τεκμήρια που έχει επισυνάψει. Μεταξύαυτών εί ναιη κύριααπόφασηπουδόθηκεστις5/2/93 (τεκ. 1). Θααναφερ- 35 θώ σταγεγονότα με κάθεδυνατήσυνοπτικότητα χωρίς να παρα λειφθεί οτιδήποτε σημαντικό για την αντιμετώπιση τουαιτήμα τος πουθέτει ηυπόθεση. 218 1 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κώστας Λουκά Νικήτας,Δ. Είναιαναγκαίοτο ιστορικό τηςαπασχόλησης. Οαιτητήςήταν μέτοχος εταιρείας εμφιάλωσης αεριούχων ποτών. Ταυτόχρονα υπήρξε διευθυντής πωλήσεων της εταιρείας από 1/12/
- Στις 5/5/80διέκοψε την απασχόληση του και πρόσφερε τις υπηρεσίες του σε αλλοδαπή εταιρεία στην Σιέρρα Λεόνε μέχρι 28/2/86που επανέκαμψε. Στομεταξύτο 1982 ηεταιρεία,μετην ευκαιρίαπώ λησηςμέρους τουμετοχικού τηςκεφαλαίουπουκατείχεάλλος μέ τοχος,άλλαξε ονομασία. Από την 1/3/86, πουεπανήλθεστην Κύ προ,ο αιτητήςεργοδοτήθηκε απότην εταιρείααυτή αναλαμβάνοντας τα παλαιά καθήκοντα του σαν διευθυντής πωλήσεων. Το 1990ηπώλησητηςεταιρείαςσεάλλασυμφέροντασήμανετοτέλος τηςκαριέραςτου. Απολύθηκε γιαλόγους πλεονασμού. Στη συνέχεια ο αιτητής διεκδίκησε από το Ταμείο Πλεονάζο ντος Προσωπικού(καθούη αίτησηστηνυπόθεση αρ.501/91) πληρωμή λόγω πλεονασμού. Το αίτηματου ικανοποιήθηκε μερικώς για την περίοδο 1/3/86-12/5/90που τερματίστηκαν οι υπηρεσίες του. Ηπροηγούμενη απασχόλησητουπαραγνωρίστηκε. Απόνο μικήσκοπιάτοδικαίωμαεργοδοτούμενου σεαποζημίωσηγιατην πιο πάνωαιτίαρυθμίζεταιαπότοαρθρ. 16τουπερί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου αρ.24/67(όπως διαμορφώθηκεμε τιςκα τοπινές μεταρυθμίσεις πουυπέστη)σεσυνδυασμό μετιςδιατάξεις του Δεύτερου Πίνακατου νόμου. Το ύψος της συνδέεται με την περίοδοαπασχόλησης. Είναι βασικήπροϋπόθεσητουνόμου πως η διάρκεια της περιόδου πρέπει να είναι χωρίς διακοπή για να υπολογίζεται για σκοπούς πληρωμής. Ηπαράγραφος 7 του Μέ ρους IIτουΔεύτερου Πίνακαορίζει εξαντλητικάτις περιπτώσεις απουσίαςαπότην εργασίαπουαφήνουνανεπηρέαστοτο συνεχές της απασχόλησης. Μας ενδιαφέρει εδώ μόνο η υποπαράγραφος (ζ)πουθεσπίζει ότι διατηρείταιτοαδιάκοποτηςαπασχόλησης σε περιπτώσεις απουσίαςπουοφείλεται σεάδεια του εργοδότη μετά ήάνευαπολαβών. Ηθέση τουοατητή κατάτηδίκηήτανπωςέλειπεγιατοδιάστη μαεκείνο μεάδειααπουσίαςχωρίς απολαβέςπουτουπαραχώρη σε ηεργοδότρια του- και ότι ανανεώθηκε εγγράφα>ςστις 16/3/82 απότην εταιρείαύστερα απότη μετονομασία της. Κρίθηκε όμως απότο εκδίκασανδικαστήριο ότι οι συνθήκες απουσίαςπροκάλε σανρήγμαστοαδιάλειπτοτηςαπασχόλησηςτουμεαποτέλεσμανα απορριφθεί ησχετική απαίτηση, που είχε σαν βάσητο ενιαίοκαι συνεχέςτωνυπηρεσιών τουπροςτηνεταιρεία. Στη συνέχεια απορρίφθηκεκαι η αίτηση που κατέθεσε κάτω από τις διατάξειςτουδικονομικού κανόνα 17των περί Διαιτητι219 Νικήτας, Λ. ΚώσταςΛουκά
(1993)κούΔικαστηρίου Κανονισμών του 1968 γιαέφεσημευπόμνημασε σχέσημετα6σημείαπουέχει συμπεριλάβει σεκατάλογοπουστην υπό κρίση υπόθεση επισυνάφθηκε σαν τεκ. 2. Μετην παρακάτω αιτιολογία: "Ανασκοπώντας κατ' αρχήνκαι τα 6 ερωτήματα μαζίβρίσκω 5 ότι στοχεύουν να αμφισβητήσουν ταευρήματατουδικαστηρί ουπάνωσταγεγονότα- καιαναλύονταςέναπροςένατουςλό γουςεντοπίζωτησαφήπρόθεσητουαιτητήνααμφισβητήσειτα ευρήματατουΔικαστηρίου." Στις καταληκτικέςπαραγράφουςτης κύριαςαπόφασηςηυπό- 10 θέσησυνοψίζεται ως εξής: "Έχοντας υπόψη τα συντρέχοντα γεγονότα της μακράςαπου σίαςτουαιτητή,σεσυνάρτηση μετηνιδιότηταπουείχεστιςδύο εταιρείεςκαιυπότοφωςτηςαληθινήςδομήςκαιερμηνείαςτων προνοιών τουάρθρου 16
(1)
(2)καιεκείνων τουΔεύτερου Πίνα- 15 κα τουπερίΤερματισμού Απασχολήσεως Νόμου24/67, κρίνου μεπωςτοΤαμείο ορθάδεν υπελόγισε, κατάτηνκαταβολήπλη ρωμής στον αιτητή,στο συνεχές της απασχόλησης του καιτην περίοδο πριν την πραγματικήαπουσία του. Την άδειανάνευ απολαβώντη'Κατασκεύασε"μεταγενέστερα τηςαπουσίαςτου." 20 Ο κ. Αμπίζας επιχειρηματολόγησε ότι ταθέματαπουθίγει στο τεκ.2 συνιστούν νομικούς ισχυρισμούς γιατους οποίους θαπρέπει να αποφανθείτο Εφετείο. Αναφορικά μετηφύσητέτοιων ισχυρι σμών και τη διάκριση τους από τα πραγματικάπεριστατικά έχει αναφερθεί στην εκτεταμένη ανάλυση στην οποία προβαίνει ο 25 Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 1, παράγραφος70 'The distinction between law andfact" καιαπότηνκυπριακήνομο λογία στις υποθέσεις In re Hadjicostas, ανωτέρω, In re Louis TouristAgency Ltd. (Αρ·Ό>
(1990)1.ΑΛΛ. 143και In re M.GA. ManufacturersLtd.Υποθ.Αρ.31/89,ημερ.28.11.90. Αςσημειωθεί 30 ότι ο κατάλογοςτεκ. 2 επισυνάπτεταικαι στην παρούσα απόφαση σαναναπόσπαστομέροςτης. Τονοηματικόπεριεχόμενο τουόρου"νομικό ερώτημα"οριοθε τεί ηαπόφασηΧ"Κώστας, ανωτέρω(Πικής,Δ): " thatwheneveranissuerevolvesroundtheapplication of 35 thelaw togiven facts, itraisesapure question of law. Solongas thefacts to which the Court is required to apply the law are not called in question, the point is a legal one. It merely raises questions bearing on theinterpretation andthescopeof the law. 220 1 Λ.Α.Δ. ΚώσταςΛουκά Νικήτας, Α. Exploration oftheambitofthelawisalwaysaquestion oflaw." Μέσαστοίδιο πνεύμαβρίσκονται οιπαρατηρήσεις πουέγι νανστηνυπόθεσηΠέτροςΚυριακίδης
(1992)1 ΑΛΛ. 26. (Στυλιανίδης, Δ.): 5 10 15 20 25 30 35 40 "Δεν υπάρχει πλήρης καιεξαντλητικός ορισμός τηςφράσης "νομικό σημείο" ή"νομικό ερώτημα". Συμπεριλαμβάνει όμως εφαρμογή του νόμου σεαναντίλεκτα γεγονότα* ζήτημαερμη νείας και οριοθέτησης τουσκοπού του νόμου- λανθασμένη άσκηση της διακριτικής εξουσίας ήάσκηση διακριτικής εξουσίας με βάσηλανθασμένες νομικές αρχές- δικαστική ενέργεια χωρίς μαρτυρία- συμπεράσματαπουείναι αντίθεταήδεσυνά δουν μετην ενώπιον του πρωτόδικουΔικαστηρίουμαρτυρίαάποψητουπρωτόδικουΔικαστηρίου πάνωσταπρωτογενήγε γονόταπουδεν μπορεί εύλογαναυποστηριχθεί. Δεν περιλαμβάνειευρήματαπρωτογενώνγεγονότων, ταοποίαδενμπορούν ναπροσβληθούν με έφεσημευπόμνημα." Πολύτιμη καθοδήγηση παρέχει οΛόρδος Denning στηνBritish Launderers'ResearchAssocn. v.Central MiddlesexAssessment Committee[1949] 1 AllE.R.21,ιδιαίτεραστηδιαφοροποίησηπουγίνεται ανάμεσασεπρωτογενή ευρήματακαι τασυμπεράσματαπου μπορούννασυναχθούν απόαυτά. Ηυπόθεσηέτυχεεπιδοκιμασίας στηνυπόθεσηΕκδοτικήΕταιρεία "Αλήθεια"Ατδ„ανωτέρω. Δεν θα διερευνίσω με διεξοδικότητα τα εγερθέντα θέματα. Κρίνω όμως απόμιάπρώτηθεώρησηότιοκατάλογοςτουαιτητή εμπεριέχει ζητήματα νομικής μόνο υφής. Αλλωστεη μόνηπροϋ πόθεση στοστάδιοαυτόγιαχορήγηση άδειας,πουθέτει η υπόθε σηInReKakos
(1985)1 C.L.R. 250, είναι ηθεμελίωσηεκπρώτης όψεως υπόθεσης. Φαίνεταιότιο αιτητής επιδιώκει διαλεύκανση της ερμηνείας τουάρθρου 16
(1)
(2)σε συσχετισμό με τηφράση "άδειααπουσίας"πουαπαντάταιστις πρόνοιες τουΔεύτερουΠί νακα (λόγοι 1 και2)· διασάφησητηςκρίσης τουδικαστηρίου ότι "απουσίατόσηςδιάρκειαςείναιεκτόςτηςπρόθεσηςκαιτηςκοινής λογικής όπως εκφράζεται από το νομοθέτη μετη συγκεκριμένη πρόβλεψη τηςπαραγράφου7,εδ.(ζ)τουΜέρους IIτου Δεύτερου Πίνακα" (λόγος 3)- επίσης ανείναι αναγκαίος,όπωςφαίνεταινα αποφάσισετοδίκασανδικαστήριο,οπροκαθορισμός του χρόνου διάρκειαςτηςάδειαςήείναι αρκετόναπαρέχεταιάδειαγιαεκτέ λεσησυγκεκριμένης αποστολήςχωρίς χρονικό περιορισμό (λόγος 5). Στοθέμα6αναφέρονταιπεριπτώσεις πουτοδικαστήριοκατέλήξε,σύμφωνα μετους ισχυρισμούς του αιτητή,σε συγκεκριμένα συμπεράσματα ή ευρήματα πουέρχονται σε σύγκρουση με την 221 Νικήτας,Δ. ΚώσταςΛουκά
(1993)προσαχθείσαμαρτυρία. Έχονταςδιαπιστώσει πωςυπάρχει εκπρώτηςόψεως υπόθεση παραχωρώ την αιτούμενη άδειαγια την έκδοσηκαι των δύοδια ταγμάτων. Ηαίτησηνακαταχωρηθείσε 15ημέρεςαπόσήμερακαι ναεπιδοθείστονΠρωτοκολλητήτουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔια- 5 φορών και στο Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Περαιτέρω οδηγίες θαδοθούνότανηυπόθεσηαχθεί ενώπιονμου. Ηαίτησηγιαάδειαεγκρίνεται. Η αίτησηγια άδεια εγκρίνεται. ΠΙΝΑΚΑΣ "Α" 10 1. Κατά πόσον ορθά το Πρωτόδικο Δικαστήριο απεφάσισε ότι ηπερίοδοςαπασχόλησηςτουΑιτητήδενήταν συνεχής από την 1/12/63 μέχρι 28/2/1986γιατους σκοπούς του άρ θρου 16
(1)του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου και ότι ηαπουσίατουΑιτητήκατά την πιοπάνωπερίοδο 15 δενήτανλόγωάδειαςάνευαπολαβών.
- Κατά πόσον ορθά το Πρωτόδικο Δικαστήριο υπελόγισε τηνπερίοδοαπασχόλησης τουΑιτητήκαι/ήερμήνευσετον Δεύτερο Πίνακα του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου(24/67ως έχειτροποποιηθεί). 20
- Κατά πόσον ορθά το Πρωτόδικο Δικαστήριο υιοθέτησε τηνθέσητουΤαμείουότιηαπουσίατουΑιτητή απότηνερ γασία του δεν οφειλόταν σε άδειαάνευ απολαβών για το λόγοότι "απουσίατόσης διάρκειαςείναι εκτός τηςπρόθε σης και της κοινής λογικής όπως εκφράζεται απότο No- 25 μοθέτη με την συγκεκριμένη πρόβλεψη της παρ. 7, εδ.(ζ) του Μέρους IIτουΔεύτερουΠίνακα".
- Κατά πόσον ορθά το Πρωτόδικο Δικαστήριο απεφάσισε ότι παράτοότι οΝόμοςδενθέτει χρονικάπλαίσιαπουνα περιορίζουν τηνάδειαάνευαπολαβών, (α) το συνηθισμένο νόημα της λέξης άδειαείναι οκαθορι σμόςτουχρόνουδιάρκειαςτης,καιδεν μπορείναγίνει αποδεκτήάδειαάνευαπολαβώνγια τον σκοπόεκτέλε σης συγκεκριμένου έργου μέχρι τηνσυμπλήρωση του, (β) γιαναμηνεπέλθει διακοπήλόγωαπουσίαςεκτηςέργα- 35 222 30 .Α.Δ. ΚώσταςΛουκά Νικήτας, Δ. σίας μεάδειαηαπουσίαπρέπει να είναι στην βάσητης προσωρινότητας μεπροκαθορισμένοχρόνοαπουσίας.
- Κατάπόσον ορθάτο Πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινευπέρ τουΤαμείουλόγω: (α)τηςμακράςαπουσίαςτου Αιτητή, (β)της ιδιότητας και σχέσεως του Αιτητή με τις δύο εται ρείες.
- ΚατάπόσοντοΠρωτόδικοΔικαστήριοηδύνατονόμιμανα καταλήξει σε συμπεράσματαγεγονότων ήσε ευρήματαγε γονότων που συγκρούονται και/ήδεν συνάδουν με και/ή δεναπορρέουναπότηνπροσκομισθείσα μαρτυρίακαι, με ταξύάλλων, στο συμπέρασμακαι/ή εύρημα (α)ότι οΑιτητήςως μέτοχος κατείχε το μεγαλύτερο ποσο στό μετοχών τηςεργοδότριαςεταιρείας, (β) ότιηαπουσίατουΑιτητή απότηνεργασίατουδενοφει λότανσε άδειαάνευαπολαβών, (γ) ότιη απουσίατουοφειλόταν σεδικήτουαπόφασηπου επέβαλεκαιστους δύοάλλους συνεταίρουςτου, (δ) ότι η επίκληση του λόγου της άδειας άνευ απολαβών έγινεεκτωνυστέρων από τον Αιτητή και (ε) ότιοΑιτητής"κατασκεύασε"τηνάδειαάνευαπολαβών μεταγενέστερα τηςαπουσίαςτου. 223