(1993)27 Απριλίου,1993. [ΠΙΚΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ, Εφεσείων, ν. ΣΑΒΒΑ ΠΑΣΤΕΛΛΗ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ.8052) Δικαιοδοσία Δικαστηρίων— Καθ' ύληκαικατάτόπο, σύμφωναμετους περί Δικαστηρίων Νόμους— Θέμαδικαιοδοσίας μπορεί να εγερθεί σεοποιοδήποτε στάδιο τηςδιαδικασίας, ανεξάρτητατον αν οδιάδι κος που εγείρει το θέμαέχεικαταχωρήσει εμφάνισηχωρίς όρους ή έχειλάβειοποιαδήποτε άλλα διαδικαστικάμέτρα στηναγωγή— Δεν 5 υπάρχει διαφοροποίηση για το θέμααυτό στην Κύπρο μεταξύτης καθ'ύλη καιτηςκατά τόποαρμοδιότηταςτωνΕπαρχιακώνΔικαστη ρίων,όπωςυπάρχειστην Αγγλία. Δικαιοδοσία Δικαστηρίων — Συμφωνίαμεταξύδιαδίκωνπου κατάτον χρόνο συναφής της ήσανκάτοικοι τηςΝοτίου Αφρικής για τηνπώ- 10 λησηεπιχείρησηςκαιαποπληρωμή τουτιμήματοςπώλησηςμεδόσεις πληρωτέες σεσυγκεκριμένη τράπεζα στηνΝότιοΑφρική ήσεοποιο δήποτεάλλομέροςπου θακαθόριζεοπωλητήςαπόκαιρούεις καιρό — Οιδιάδικοι επαναπατρίσθηκανστην Κύπρο καιο πωλητής εγκα ταστάθηκε στηΛάρνακα ενώο αγοραστής στηνΛεμεσό — Μεειδο- 15 ποίησητουοπωλητήςκάλεσετοναγοραστήνατουκαταβάλει τιςμη νιαίες δόσεις στο γραφείοτου δικηγόρου του στην Λάρνακα — Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακαςέχειδικαιοδοσία ναεκδικάσει την υπόθεση διότι ηπαράβαση σημειώθηκεμέσαστα τοπικάόρια τηςδι καιοδοσίαςτον. Σύμβαση— Ερμηνείαόρων σύμβασης— Οδηγός για τηνερμηνεία όρου σύμβασηςείναι η γραμματική έννοια τηςλέξης ήφράσηςπουχρησι μοποιείται στο πλαίσιο όπον απαντάται κρινόμενη υπό το πρίσμα των σκοπών της συμφωνίας όπως αυτοί αποκαλύπτονται από τη συμφωνία στο σύνολο της— Όρος, σε σύμβαση πώλησης επιχείρη- 25 σης, γιακαθορισμό, από καιρόσεκαιρό, από τονπωλητή, τουμέρους όπου θαπληρώνονταν οι μηνιαίες δόσεις για τηναποπληρωμή του 240 20 1Α.Α.Δ. θεοχάρουςν.Παστελλή τιμήματοςπώλησης— Κρίθηκελογικά επιτρεπτή ηεπιλογή από τον πωλητή τον τόπου τηςχώραςδιαμονής τοναγοραστή. 5 10 15 20 25 30 35 Ενώοιδιάδικοι,πουήσαν Κύπριοι,ήσανκαιοι δυοκάτοικοιτης ΝοτίουΑφρικής, ο εφεσίβλητος πώλησε στον εφεσείοντα την επιχείρησή του έναντι τιμήματος που θααποπληρωνόταν με μηνιαίες δό σεις,που θακαταβάλοντανστον λογαριασμό του εφεσίβλητου στην Standard BankτηςBothavilleήσεοποιοδήποτεάλλομέρος πουθακα θόριζε οεφεσίβλητος απόκαιρούεις καιρό. Ενώεκκρεμούσε η απο πληρωμήτουποσούτηςπώλησης,οιδύοδιάδικοιεπαναπατρίσθηκαν οτην Κύπροκαι ο μεν εφεσίβλητος εγκαταστάθηκε στην Λάρνακα,ο δεεφεσείων στην Λεμεσό. Μεγραπτήειδοποίηση του,ο εφεσίβλητος κάλεσε τονεφεσείοντα νατουκαταβάλειτις μηνιαίεςδόσεις στογρα φείοτουδικηγόρουτουεφεσίβλητου στηΛάρνακα. Ότανο εφεσείων παράλειψε νατοπράξει,οεφεσίβλητος τουκίνησε αγωγήστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακας. Αρχικά οεφεσείων εμφανίσθηκε χωρίς οποιαδήποτεεπιφύλαξηκαι υπέβαλε την υπεράσπιση του,αργότερα όμως ήγειρε θέμακαθ' ύλης και κατάτόπο αρμοδιότηταςτου Επαρ χιακούΔικαστηρίου Λάρνακας ναεκδικάσει την υπόθεση, ισχυριζό μενος ότι ησυμφωνία αφορούσε την NOTLO Αφρική και ότι ο εφεσίβλητοςδενμπορούσε νακαθορίσει τόποαποπληρωμήςτων μηνιαίων δόσεων εκτός τηςΝοτίουΑφρικής. Οεφεσίβλητος ισχυρίσθηκε ότι ο εφεσείων κωλυόταν ναεγείρειτοθέμααυτότηςκατά τόπο δικαιοδο σίας τουΔικαστηρίου, ενόψειτουγεγονότος ότι είχεεμφανισθεί χω ρίς διαμαρτυρίακαιυποβάλει υπεράσπισηστο Δικαστήριο. Το πρωτόδικοΔικαστήριο βρήκεότι σύμφωνα μετους όρουςτης συμφωνίας ο εφεσίβλητος είχεδικαίωμανακαθορίσει τογραφείοτουδικηγόρου του στη Λάρνακασαν τόπο αποπληρωμήςτων υπολοίπων μηνιαίων δόσεων και ότι,κατάσυνέπεια, ηπαράβασηείχεσημειωθεί μέσαστα τοπικάόριατηςδικαιοδοσίαςτου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακαςκαιότι,σαναποτέλεσμα, είχεδικαιοδοσίαναεκδικάσει την αγω γή. Έκρινε όμωςότιείχεδικαίωμαοεφεσείων ναεγείρειτοθέματης δικαιοδοσίας σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ο εφεσείων υπέβαλε έφεσηεναντίον τηςαπόφασηςτουπρωτόδικου Δικαστηρίου OTLείχεδικαιοδοσία,οδεεφεσίβλητος υπέβαλεαντέφεσηεναντίοντης απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι το θέμα της δικαιοδο σίας μπορούσε ναεγερθεί σεοποιοδήποτε στάδιοτης διαδικασίας. Αποφασίσθηκεότι: 40 (α) Ηδικαιοδοσία των Επαρχιακών Δικαστηρίων σε πολιτικές υποθέσεις, τόσο καθ' ύλη όσο και κατά τόπο,καθορίζεται απότονπερίΔικαστηρίων Νόμοπουπροβλέπει,σύμφωναμε το άρθρο 158 του Συντάγματος,για την εγκαθίδρυση τους. Η άσκηση δικαστικής εξουσίας από τα Επαρχιακά Δικα- 241 θεοχάρουςν.Παστελλή
(1993)στήρια συναρτάταιτόσομετηνκαθ' ύληόσοκαιμετηνκατά τόπο αρμοδιότητα τους, και γι' αυτό η Αγγλική Νομολογία που υποστηρίζει ότι το τοπικό στοιχείο δεν άπτεταιτηςου σίας της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δεν τυγχάνει εφαρ μογής στην Κύπροενόψειτωνρητώνπρονοιών των ΠερίΔι- 5 καστηρίων Νόμων,και, κατά συνέπεια, ο εφεσείων είχε δι καίωμα να εγείρειθέμακατάτόπον δικαιοδοσίας τουΔικα στηρίου σεοποιοδήποτε στάδιοτης διαδικασίας. (β) Ηερμηνεία συμφωνίας συνιστά νομικό θέμα ηεπίλυσητου οποίου υπόκειται σεκαλάθεμελιωμένουςερμηνευτικούς κα- 10 νόνες. Οδηγόςγιατηνερμηνεία τωνπρονοιών εγγράφου εί ναι η γραμματική έννοια της λέξης ή φράσης που χρησιμο ποιείται στο πλαίσιο όπουαπαντάταικρινόμενη υπότοπρί σμα των σκοπών της συμφωνίας όπως αυτοίαποκαλύπτο νται απότησυμφωνία στοσύνολοτης. Στηνπροκειμένη πε- 15 ρίπτωσηη επιλογή τουτόπουκαταβολήςτων δόσεωναφήνετο στον πωλητή, χωρίς να υπάρχει γεωγραφικός περιορι σμός, και κατάσυνέπεια ο πωλητής εδικαιούτο να επιλέξει οποιονδήποτε τόποπουθαήτανλογικά εφικτήη εκπλήρωση της υποχρέωσης απότον αγοραστή. Ηεπιλογήτόπου απο- 20 πληρωμής τουχρέους στηχώραδιαμονήςτουαγοραστήήταν λογικά ευχερής καιβρισκόταν μέσα σταπλαίσιατων συμβα τικώνδικαιωμάτωντουπωλητή,και,γι' αυτόορθά,είχε απο φασίσει το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι ο εφεσίβλητος δικαιούτο να καθορίσει σαν τόπο αποπληρωμής των υπολοίπων 25 δόσεων το γραφείο του δικηγόρου του εφεσίβλητου στην Λάρνακα. Η έφεση και η αντέφεσηαπορρίφθη καν. Ο εφεσείων διατάχθηκε να πλη ρώσειτο ένα δεύτερο των εξόδωντου 30 εφεσίβλητου. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Efthymiadou v.Zoudros
(1986)1C.L.R. 341· Πασχαλίδηςν. Γιασεμίδη
(1992)1 Α.Α.Δ.1330· Theofanous v.Georgiou
(1969)1CL.R. 203Stephanidou v.Pirgotis
(1975)1CL.R. 100Michaelidou v.Gregonou,
(1988)ICL.R. 88- 242 35 1Α.Α.Δ. θεοχάοουςν. Παστελλή Ν. P. Lanitis v. Panayides
(1986)1 C.L.R. 490· Oulton v. Radciiffe[1874] L.R. 9CP 189· δημάτωνΕ. ΣτανρινονΛτδ.
(1991)1 Α.ΑΛ. 1059· 5 Saab v. HolyMonasteryAy. Neophytos
(1982)1 CL.R. 499Γεωργική ΕταιρείαΔ.Γ. Φουτάςν. ΕταιρείαςΒάσος Εμποροι Γεωργι κώνΠροϊόντωνΛτδ.
(1993)1 Α.ΑΛ. 168· C&K Κυριάκου&ΑδελφοίΛτδ. ν. Ιωάννου
(1990)1Α.Α.Δ.
- Έφεση. 10 Έφεσηαπότον εναγόμενο κατάτηςδιαταγής τουΕπαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (Χατζηχαμπής, Ε.Δ.) που δόθηκε στις 30.1.1990 (Αρ. Αγωγής2891/85)μετην οποία απορρίφθηκεη έν στασητουεφεσείονταγιατηνκατάτόποναρμοδιότητατουΕπαρ χιακούΔικαστηρίουΛάρνακας. 15 Γλ.Ταλιάνος, γιατον Εφσείοντα. Α. Ανδρέου,γιατον Εφεσίβλητο. . Cur.adv. vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οΔι καστής Γ.Μ. Πικής. 20 25 30 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Οεφεσείων (εναγόμενος)καιοεφεσίβλητος (ενάγω-ν) Κύπριοι την καταγωγή ήσαν εγκατεστημένοι στη Νότιο Αφρική. Μεσυμφωνία πουσυνομολόγησαν στηχώρα εκείνηο εφεσίβλητος πώλησε στον εφεσείοντα την επιχείρηση τουέναντι καθορισμένου χρηματικούανταλλάγματοςπληρωτέου ενμέρει με μηνιαίεςδόσεις. Μεειδικήπρόνοιατηςσύμβασηςοιδόσειςθακα ταβάλλονταν στο λογαριασμό του εφεσίβλητου στην Standard Bank τηςBothaville ήσε οποιοδήποτε άλλο μέρος θακαθόριζεο ίδιοςαπόκαιρούειςκαιρόμετάτην 1/5/
- Ενώ εκκρεμούσε η αποπληρωμήτουυπόλοιπουτηςτιμής αγοράς οι συμβαλλόμενοι επαναπατρίστηκαν στην Κύπρο και εγκα ταστάθηκαν ο εφεσείων στηΛεμεσόκαιο εφεσίβλητος στη Λάρ243 Πικής, Δ. θεοχάρονς ν. Παστελλή
(1993)νάκα. Μεέγγραφοειδοποίησητουδικηγόρουτουδεύτερουοεφε σείων κλήθηκε νακαταβάλειοφειλόμενες δόσεις στο γραφείοτου δικηγόρου του στη Λάρνακα. Ο εφεσείων παρέλειψε να ανταπο κριθεί στην πρόσκληση οπότανηγέρθηηυπόεξέτασηαγωγή. Ο εφεσείων εμφανίστηκε χωρίς διαμαρτυρίακαι υπέβαλε την 5 υπεράσπισητου. Σεμεταγενέστερο στάδιοκατάτηνακρόαση αμ φισβήτησε την δικαιοδοσία του δικαστηρίου να επιληφθεί της αγωγής λόγω έλλειψηςκατάτόπο αρμοδιότητας. Ο εφεσίβλητος υποστήριξε ότι και βάσιμος ναήτανο λόγος της αμφισβήτησης ο εφεσείων είχεαποποιηθείτοδικαίωμαναενστείστη δικαιοδοσία 10 μετην άνευόρων εμφάνιση τουστη διαδικασία. Το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότι ηένσταση αφορούσε την αρμοδιότητατουδικαστηρίουναεπιληφθείτηςδιαφοράςκαιεπο μένως μπορούσε να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο τηςδιαδικα σίας. Ησυγκατάθεσητουεναγόμενουστην εκδίκασητηςυπόθεσης 15 πουυποδηλώνεται απότηνάνευ όρων εμφάνισητουδεν επεκτεί νει τηδικαιοδοσία τουδικαστηρίου σε θέματαπουδεν του παρέ χεταιαρμοδιότητα. Αποφάσισε όμως ότι είχεδικαιοδοσίαναεπι ληφθεί της αγωγής εφόσο ηαποδιδόμενηστον εφεσείοντα παρά λειψηεκπλήρωσης συμβατικής υποχρέωσης σημειώθηκε στη Λάρ- 20 νάκα, δηλαδή εντός των ορίων της κατάτόπο δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος. Η κρίση του δικαστηρίου στο θέμααυτόσυναρτάταιμετηνερμηνείατης μεταξύτων μερών σύμβασης και της αποδοχήςτης θέσης του εφεσίβλητου ότιπαρε χόταν δυνατότητα σ' αυτόν να καθορίσει μέρος στην Κύπρο ως 25 τόπογιατηναποπληρωμήτων οφειλόμενων δόσεων. Η αμφισβή τηση της απόφασηςτου πρωτόδικου δικαστηρίου στο θέμααυτό συνιστά τον μόνο λόγο έφεσης. Με ειδοποίηση που εκδόθηκε βάσει της Δ.35 Θ.10 ο εφεσίβλη τος αξίωσε την επικύρωσητηςπρωτόδικηςαπόφασηςκαιγιατον 30 πρόσθετο λόγο ότι ο εφεσείων είχε συγκατανεύσει στην ανάληψη δικαιοδοσίαςγεγονός πουτουαποστέρησε τοδικαίωμαναενστεί στην τοπικήδικαιοδοσίατουδικαστηρίου. ΤαΕπαρχιακάΔικαστήριασυνιστούν κατώτεραδικαστήριαμε την έννοια που ενέχει ο όρος στο Άρθρο 152 του Συντάγματος. 35 Τόσοηδικαιοδοσία όσο και οι εξουσίες των πολιτικών δικαστη ρίωνκαθορίζονταιστονόμοπουπροβλέπειτηνεγκαθίδρυσητους, όπωςορίζεται στοάρθρο 158τουΣυντάγματος. Ονόμος πουδιέ πει τη σύσταση και καθορίζει τις αρμοδιότητες και δικαιοδοσία των ΕπαρχιακώνΔικαστηρίων είναι ο Περί Δικαστηρίων Νόμος 40 του 1960 (Ν. 14/60,όπως έχει τροποποιηθεί κατάκαιρούς). Η 244 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 θεοχάρονς ν. Παστελλή Πικής, Δ. πολιτική δικαιοδοσίατουδικαστηρίου καθορίζεται στο Αρθρο 22 του Νόμου. Μετοάρθροαυτόκαθορίζεταιηκαθ'ύληναρμοδιό τητα του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου και ηδικαιοδοσία των μελών του. ΤοΕπαρχιακόΔικαστήριο είναιαρμόδιογιατηνεπίλυσητων διαφορών που καθορίζονται στο άρθρο22αρμοδιότητα ηοποία ασκείται απόταμέλη τουσταπλαίσιατης δικαιοδοσίας πουτους παρέχεται. [Βλ.Efthymiadouv.ZoudrosandOthers
(1986)1 CL.R. 341,346 καιΠασχαλίδηςκαιΆλλοιν. ΓιασεμίάηκαιΆλλων
(1992)1Α.Α.Δ.1330]. Η δικαιοδοσία του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου δεν συναρτάταιμόνο μετηνκαθ'ύληναλλάκαιμετηνκατάτόποναρ μοδιότητα του,ηοποίακαθορίζεταιστο άρθρο21 του Ν.14/60. Σύμφωνα με τους όρους του δικαιοδοτικού νόμου ηανάληψη και άσκηση δικαστικής εξουσίας από τοΕπαρχιακό Δικαστήριο συναρτάται τόσο με την καθ'ύλην όσο και με την κατάτόπο αρμοδιότητατου. ΜεσειράαποφάσεωντουΑνωτάτου Δικαστηρίου κρίθηκε ότιηδιερεύνηση ενστάσεων που άπτονταιτηςδικαιοδο σίας του δικαστηρίου μπορεί να αναληφθεί σεοποιοδήποτε στά διοτηςδιαδικασίας. Η αρμοδιότητααποτελεί προϋπόθεσηγιατην άσκηση των δικαιοδοσιών τουΕπαρχιακούΔικαστηρίου. Ησυμφωνία των μερών δεν εγκαθιδρύει αφεαυτής βάσηδικαιοδοσίας. (Βλ. KyriakosTheofanousv.Artemis Georghiou
(1969)1CL.R. 203, Stephanidou v.Pirgoti
(1975)1 C.LTR. 100,και Michaeiidou v.Gregoriou
(1988)1 CL.R. 88). Σε'αντίθεση μετα δίκαιοδοτικά παρέκκλιση από ταδικονομικά-εχέγγυα δεναποστερεί το δικαστήριο δικαιοδοσίας να επιληφθεί αγωγής εκτός ανηαγωγήείναι εξ υπαρχής άκυρη. (Βλ. Δ.64Θ.1 και JV.P.Lanitisv. Panayides
(1986)1 CL.R. 490). Γι'αυτότο δικαίωματουαντιδίκουνα ζητή σει τον παραμερισμό αντικανονικού μέτρου μπορεί να εγκαταλει φθεί με την άνευ όρων εμφάνιση,όπως ηπερίπτωση αντικανονικήςεπίδοσης. Οιαγγλικές αποφάσειςστιςοποίεςαναφέρθηκεοκ. Ανδρέουπουυποστηρίζουν ότιτοτοπικόστοιχείοδενάπτεταιτης ουσίας τηςδικαιοδοσίαςτουδικαστηρίου δεντυγχάνουνεφαρμο γήςστην ΚύπροενόψειτηςδικαιοδοτικήςβάσηςτωνΕπαρχιακών Δικαστηρίων όπως καθορίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο. (Έγινε αναφορά μεταξύ άλλων στην Oultonv.Radcliffe[1874] L.R. 9 CP 189 - The English and Empire Digest, Replacement Volume 16
(1981)reissue,καιTheAnnualPractice, 1952, σελ. 1546). Υπό το φωςτων ανωτέρωκρίνουμε ότι η άνευόρων εμφάνιση του εφεσείοντα στηδιαδικασίαδεσυνιστούσεκώλυμα στηναμφι-" σβήτηση τηςδικαιοδοσίαςτουδικαστηρίου. Το δεύτερο ερώτημα αφοράστην ερμηνεία της σύμβασηςμε ταξύτων μερώνκαισυγκεκριμένα τουόρουβάσει τουοποίουπα245 Πικής,Δ. θεοχάρους ν.Παστελλή
(1993)ρεχόταν δικαίωμα στον πωλητή να καθορίσει τον τόποαποπλη ρωμής των οφειλόμενων δόσεων. Ηθέσητουκ.Ταλιάνου,όπωςτηνέχουμε αντιληφθεί,είναι ότι τοπικάαρμόδιο ΕπαρχιακόΔικαστήριο δενθαστερείτοδικαιοδο σίας ναεπιληφθεί τηςυπόθεσης λόγωέλλειψηςκαθ' ύλην δίκαιο- 5 δοσίας. (Ως προς την καθ' ύλη δικαιοδοσία βλ. Safarino Shoes Industry and TradingCo. Ltd. v. ΤηςΒιομηχανίας Υποδημάτων Ε. ΣτανρινονΛτδ
(1991)1Α.Α.Δ. 1059. Αρμόδιο δικαστήριο σ' αυτή την περίπτωση εισηγήθηκε ήταν το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσούόπου ευρίσκεται ηκατοικίατουαιτητήκαι επομένως το 10 άρθρο21 του Ν. 14/60 καθιστούσε δυνατήτην επίκληση τηςδικαι οδοσίαςτου. Οεφεσείων υποστήριξεότιωςθέμαερμηνείαςησύμ βαση των μερών περιορίζει τον τόπο αποπληρωμής του χρέους σταόριατηςΝοτίουΑφρικής. Ηαπάντησητουεφεσίβλητου είναι ότι τέτοιος περιορισμός δεν επιβάλλεται ούτε εξυπακούεται από 15 τιςπρόνοιεςτηςσυμφωνίας. Τοθέματοοποίοεγείρεται είναινο μικόκαι αφορά τους ερμηνευτικούς κανόνεςτων συμβάσεων. Η ερμηνεία συμφωνίας συνιστά νομικό θέμα η επίλυση του οποίουυπόκειταισεκαλάθεμελιωμένους ερμηνευτικούς κανόνες. [Βλ.SaabandAnotherv.HolyMonasteryAy. Neophytos
(1982)1 20 C.L.R.499,καιΓεωργικήΕταιρείαΑ.Γ.Φοντάςν.ΕταιρείαςΒάσος ΈμποροιΓεωργικώνΠροϊόντωνΛτδ.
(1993)1 Α.ΑΛ. 168]. Οδηγός για την ερμηνεία των προνοιών τουεγγράφουείναι ηγραμματική έννοιατηςλέξηςήφράσηςπουχρησιμοποιείται στοπλαίσιοόπου απαντάται κρινόμενη.υπό το πρίσμα σκοπών της συμφωνίας 25 όπως αυτοί αποκαλύπτονται απότη συμφωνία στο σύνολο της. Στην προκείμενη περίπτωση η ρύθμιση αφορούσε την καταβολή οφειλόμενων δόσεων καιάφηνεωςθέμαερμηνείαςτηςφράσης"ή σε οποιοδήποτε άλλο μέρος" την επιλογή τόπου καταβολής των δόσεων στον πωλητή. Τοαντικείμενο της συμφωνίας ήτανηπω- 30 λησηεπιχείρησης στη Νότιο Αφρική μεταξύ Κύπριων που διέμε ναν στηχώρα εκείνη.Δεν τίθενταιγεωγραφικοί περιορισμοί στον καθορισμότουτόπουαποπληρωμήςτουυπόλοιπουτηςτιμήςπώ λησης. Όπως κάθεσυμβατικός όρος έτσικαιαυτόςυπόκειτο στη λογικήτουπράγματοςπουσκοπούσε να ρυθμίσει. Ηλογικήτου 35 πράγματοςπεριόριζετηνεπιλογήτουπωλητήσετόποπουθαήταν λογικάεφικτήηεκπλήρωσητηςυποχρέωσηςαπότοναγοραστή. Η επιλογή τόπου αποπληρωμής τουχρέους στηχώραδιαμονήςτου αγοραστή ήταν λογικά ευχερής και βρισκόταν μέσα στα πλαίσια των συμβατικών δικαιωμάτωντουπωλητή. 40 Όπως εξηγείται στην C&K Κυριάκου&ΑδελφοίΛτδ. ν. Ιω· άννου
(1990)1 Α.Α.Δ. 479, τοάρθρο21
(1)(α) τουΝ. 14/60παρέχει 246 1 Α.Α.Δ. θεοχάρους ν. Παστελλή Πικής,Δ. τοπική αρμοδιότητα στο Επαρχιακό Δικαστήριο της επαρχίας όπουσημειώνεται ηπαράλειψηεκπλήρωσης συμβατικών υποχρε ώσεων να επιληφθεί αγωγής γιατηνεπίλυση διαφοράς ηοποία σχετίζεται μεαυτή. 5 Η έφεση καιη αντέφεση (Δ.35 Θ.10) απορρίπτονται. Ο εφεσεί ων θακαταβάλειτο 1/2των εξόδων του εφεσίβλητου της διαδικα σίας ενώπιον του Εφετείου. Η έφεση και η αντέφεσηαπορρί πτονται. 247