(1993)28 Ιανουαρίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στές] MINE & QUARRY SERVICES LTD., Εφεσείοντες, v. ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ^ΜΑΥΡΟΥ), Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8041) Αίτηση για παραμερισμό απόφασηςπου εκδόθηκεερήμην— Υποβλή θηκεέναχρόνο μετά την έκδοσητης απόφασης— Δεν δόθηκε ικα νοποιητική δικαιολογία για την καθυστέρηση — Το Εφετείο ανέ τρεψε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία αποφασίσθηκεο πα ραμερισμός της απόφασης. 5 Υπέρ της εφεσείουσας αλλοδαπής εταιρείας και εναντίον του εφεσίβλητου είχε εκδοθεί απόφασηερήμην απότο Επαρχιακό Δι καστήριο Λεμεσού για 17.000 λίρες στερλίνες. Ένα χρόνο μετά την έκδοση της απόφασης,και αφούεπανειλημμένα ο εφεσίβλητος και ο δικηγόρος του είχαν ζητήσει παράτασηχρόνου για να πλη- 10 ρώσουν και είχαν αρχίσει διαβήματα για την κήρυξη του εφεσί βλητου σε πτώχευση, ο εφεσίβλητος ζήτησε τον παραμερισμό της απόφασης. Στην αίτηση του ο εφεσίβλητος δεν έδωσε ικανοποιη τικήδικαιολογία γιατηνκαθυστέρηση,ανκαι,όπωςβρήκετοπρω τόδικο Δικαστήριο, έδωσε κάποια εξήγηση. Το πρωτόδικο Δικά- 15 στήριο αποδέχθηκε την αίτηση. Κατ' έφεση,ηεφεσείουσα ισχυρί σθηκε ότι δεν μπορούσε ναείχε γίνει δεκτήηαίτησηχωρίς ναπρο βεί τοπρωτόδικο Δικαστήριο σε εύρημαγιατοδικαιολογημένο της καθυστέρησης. 20 Αποφασίσθηκε ότι: Γιαναγίνει αποδεκτήαίτησηπαραμερισμού απόφασηςπουεκ δόθηκεερήμην πρέπει νακαταδειχθείηύπαρξηκαλήτη.πίστει υπε ράσπισης και να δικαιολογηθεί ηπαράλειψη καταχώρησης σημει ώματος εμφάνισης. Στην προκειμένη περίπτωση, ενόψει και των ισχυρισμών στην ένσταση ότι κατάτην διάρκεια του χρόνου που 25 26 1 Α.Α.Δ. 5 Mine &Quarry Serv. Ltd v. Γεωργίου είχεπεράσειοιδικηγόροιτουεφεσίβλητουκαιοίδιοςπροσπαθούσαν ναπάρουνπαράτασηχρόνουγιααποπληρωμήτουχρέους,καιότι εί χαν αρχίσει ενέργειεςγια την κήρυξητου εφεσίβλητου σε πτώχευση, έπρεπεοεφεσίβλητοςνααποδείξειστοΔικαστήριοικανοποιητικήδικαιολογίαγιατηνκαθυστέρηση πουπαρατηρήθηκε, πράγματοοποίο δεν έπραξε. Για τον λόγο αυτό,ηαπόφασητου πρωτόδικου Δικα στηρίουήτανλανθασμένηκαιέπρεπεναακυρωθεί. Η έφεση επιτράπηκεμεέξοδα. Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: 10 Evans v.Bartlam[1937]2All E.R. 64& Kotsapas v. Titan Construction Engineering Co
(1961)C.L.R. 320 Christoforou v.Kyriacoullis
(1963)2CLR.159 Land Securities P.L.C. v.Receiverfor the Metropolitan Police District [1983] 1W.LR. 439 15 Sidnell v. Wilson[1966]2 Q.B.67 Krashias Limitedv. AdidasKG
(1989)1 Α.Α.Δ. (E) 75QStylianou v.Stylianou
(1988)1 CLR,520 Vmtton v.Dermosak Limited
(1992)1 Α.ΑΛ. 1453Phylactou v.Michael
(1982)1CLR.204. 20 25 Έφεση. Έφεση απότους ενάγοντεςκατά της διαταγήςτου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Νικολάτος,Ε.Δ.)που δόθηκε στις 20.1.90 (Αρ. Αγοίγης 511/88)μετην οποία ακυρώθηκε προηγούμενη από φασητου δικαστηρίου που εκδόθηκεστην απουσία του εφεσιβλήτου και επετράπηκε σ' αυτόν να εμφανιστεί για να μπορέσει τελι κά να καταχωρήσει υπεράσπιση. Ν.Παπαμιλτιάδονς, για τους Εφεσείοντες. Κρ. Παπαλοΐζου, για τον Εφεσίβλητο. Cur.adv. wit. 27 Mine &Quarry Serv. Ltd v. Γεωργίου
(1993)ΠΙΚΗΣ,Δ.: Την απόφασητου δικαστηρίου θαδώσει ο δικα στής Σ. Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Οι εφεσείοντες είναι αλλοδαπή εταιρεία. Έχουντην έδρακαιτοκέντρο των εργασιών τους στη Μ.Βρετα νία. Μεαγωγήστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσούαξίωσαναπό 5 τον εφεσίβλητο - εναγόμενο 17.000στερλίνες. Τοποσόαυτόαντι προσωπεύει την αξία μεταχειρισμένων μηχανημάτων καιεξαρτη μάτων που,όπως είναι παραδεκτό,οιεφεσείοντες του είχανπω λήσεικαιπαραδώσει. Η αγωγή κατατέθηκε στις 3/2/88 και επιδόθηκε τον ίδιο μήνα. 10 Στις 2/7/88 εκδόθηκε, στην απουσία τουεφεσίβλητου, απόφαση εναντίον του για το παραπάνωποσό πλέον τόκοι 6% από 2/7/88. Επιπρόσθετα επιβαρύνθηκε και με τα έξοδα της αγωγής. Πρέπει να διευκρινιστεί ότι η απόφαση εκδόθηκε κανονικάκαινομότυπα γιατί μέχρι τότε οεφεσίβλητος δενείχεκαταχωρήσει σημείωμα εμ- 15 φάνισης όπως επιτάσσουν οι σχετικοί θεσμοί του διαδικαστικού κανονισμού γιαόσους προτίθενταινααμφισβητήσουν τηναξίωση. Ηαλήθεια είναι ότι δενέδειξεκανένα ενδιαφέρον. Μετάαπόέναπερίπουχρόνο (15/7/89) οαιτητήςυπέβαλεαίτη ση για παραμερισμό της απόφασης, ηοποία έγινεδεκτή. Ηαπό- 20 φάσηακυρώθηκε και επιτράπηκε στον εφεσίβλητο να εμφανιστεί για να μπορέσει τελικά νακαταχωρήσει υπεράσπιση στην απαίτη ση. Ηέφεσηστρέφεται εναντίον της απόφασηςαυτής. Έναςαπό τους λόγους της είναι ότι η καθυστέρηση του εφεσίβλητου ναεπι διώξει τονπαραμερισμότηςαπόφασηςήτανπαράλογηήαδικαιο- 25 λόγητη,τις επιπτώσεις τηςοποίαςδενείχεεκτιμήσεισωστάοπρω τόδικος δικαστής. Εξετάζονταςτιςαρχέςπουδιέπουντονπαραμερισμόαπόφασης που λαμβάνεται ερήμην εναγομένου οπρωτόδικος δικαστής ανα φέρθηκεστηβαρυσήμαντηστοπεδίοαυτότουδικαίουαγγλικήαπό- 30 φαοηEvans v. Bartlam[1937]2All E.R. 646, σημειώνοντας πως έτυχε εφαρμογής στις κυπριακές αποφάσεις Kotsapas v. Titan ConstructionEngineeringCo.
(1961)C.L.R. 320και Christoforou v.Kyriakoullis
(1963)2 CLR.
- Αντλησε επίσης καθοδήγηση από τη LandSecuritiesP.L.C. v.Receiverfor theMetropolitan 35 Police District[1983] 1 W.L.R.
- Σε τέτοια ζητήματα, όπως ορθά διαπίστωσε ο πρωτόδικος δικαστής,ηεξουσία τουδικαστήέχειδιακριτικό χαρακτήρα. Η γενική αρχήτου δικαίου είναι ότι για να ανοίξει εκνέου η υπό28 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Mine & Quarry Serv. Ltd v. Γεωργίου Νικήτας,Δ. θέση,μετάτηλήψη απόφασης,οαιτητήςοφείλει ναπείσει πωςέχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην προβαλλόμενη εναντίον του απαίτηση. Οπως εξήγησε οδικαστής SirRobert Megarry στη Land SecuritiesP.L.C.,ανωτέρω,πρέπειναπροκύπτειεκπρώτηςόψεως υπεράσπισηχωρίς ναπροχωρείκανείςσεαξιολόγησηοποιασδήπο τε μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς αντίκρουσης. Γιαυτό άλλωστε, συνεχίζει, ο δικαστής Diplock στη Sidnell v. Wilson [1966] 2Q.B.67,συνδέει τοδικαίωμαμετηνύπαρξηκαλήτηπίστει συζητήσιμης υπόθεσης. Μεβάσητις παραπάνω αρχέςκαιγιατους λόγους που εκθέ τει, ο πρωτόδικος δικαστής κατέληξε στο συμπέρασμα πως ο εφεσίβλητος αποκάλυψε στοιχεία που θαμπορούσαν ναθεμε λιώσουν υπεράσπιση στην αγωγή πουκινήθηκε εναντίοντου. Παράλληλαεπιλήφθηκετηςκαθυστέρησης χωρίς ουσιαστικάνα αποφασίσει το θέμα. Θαήταν όμως προτιμότερο ναπαραθέ σουμε τοσχετικό σχόλιο της πρωτόδικης απόφασης ακέραιο: "Όσον αφορά το θέματης παράλειψης τουαιτητήνακατα χωρήσει σημείωμα εμφάνισης, αυτός δίνει τηδικαιολογία ότι παραπλανήθηκεαπό τουςκαθ' ών η αίτηση,ενώοικαθ' ώνηαίτηση(εφεσείοντες) τοαρνούνται.Σχετικάμεαυτότο θέμα,το δικαστήριο δεν είναι σεθέση νακάμει αξιολόγηση τωναντικρουόμενων ισχυρισμών τωνδιαδίκωνεφόσονμά λιστα κανένας απότους ομνύσαντες δεν αντεξετάστηκε. Όμως για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίαςδεν μπορώνα παραγνωρίσωτο γεγονός ότιοαιτητήςπροβάλ λει κάποιαδικαιολογίαγιατηνπαράλειψητουαυτή." Τογεγονός όμως πως έναςαιτητήςδίνει απλώςκάποιαεξήγη σηδενσυνιστάδικαιολόγηση. Οιισχυρισμοί τουεφεσίβλητου στο προκείμενο αμφισβητήθηκαν. Όχι μόνο αυτό. Οι εφεσείοντες αντέταξανότι πριν απότην έγερσητηςαγωγήςαλλάκαι μετέπει τα οεφεσίβλητος επανειλημμένα ζήτησε απότοδικηγόρο τουςή τους ίδιους απευθείαςδιευκολύνσεις γιατην αποπληρωμήτουεξ αποφάσεως χρέους. Χωρίς ποτέ να προβάλει τιςαιτιάσεις που αναφέρει στην ένορκη δήλωση του για ναεπιτύχει ακύρωση της απόφασης. Μπροστάσεαυτήτην κατάστασηοεφεσίβλητος είχε το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού του ότιδικαιολογημένα κα θυστέρησε να αποταθεί,όπως απαιτείηΔ.48,θ.
- Και θα μπο ρούσε προς τηνκατεύθυνσηαυτήναπροσάξει προφορική μαρτυ ρία όπως αποφασίστηκε στην KrashiasShoe FactoryLimited, also tradingas K" Shoes v.Adidas Sportschuhfabnken Adi DasslerKG
(1989)1 C.L.R. (E) 750. Βλέπε επίσης Stylianouv. Stylianou
(1988)1C.L.R. 520 και Luis Vuitton v. Dermosak 29 Νικήτας,Δ. Mine &Quarry Serv. Ltd v. Γεωργίου
(1993)Limited&Another,
(1992)1 AAA 1453. Από τησχετική νομολογία προκύπτει ότι η δυνατότηταακύ ρωσης σχετίζεται άμεσα με την ανάγκητελεσιδικίας των δικα στικών αποφάσεων χάρη του δημοσίου συμφέροντος: Phylactou v. Michael
(1982)1C.L.R. 204. Ηανεξήγητη αργό- 5 πορία είναι παράγωνπουασκεί έντονα αρνητική επίδραση κα τά του διαδίκουπου παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτηδυνα τή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμανα ξανανοίξει την υπόθεση του. Στοπροκείμενο η υπόθεση Phylactouπαρατηρεί: "...where the conduct of the party applying to set aside 10 judgment is inexcusable, contumelious to the extent of gross disregardfor thejudicialprocessortherightsof hisadversary,the Court may, inits discretion, refuse to set asidejudgment " Έχουμε ήδη επισημάνει το κενό που εμφανίζει ηπρωτόδικη απόφασηαναφορικάμε τοεξεταζόμενο ζήτημα. Οεφεσίβλητος 15 έχει σκοντάψει στο εμπόδιο που δημιούργησε η αργοπορημένη ενέργεια τουτηνοποία,όπωςπροελέχθη,δενδικαιολόγησε. Εί χε περάσει ολόκληρος χρόνος για να υποβάλει αίτηση και η αντίδρασητου συνέπεσε μετηνπροώθηση αίτησης νακηρυχθεί σε πτώχευση. 20 Γεννιέται αμέσως το ερώτημα ανθαπαραπέμψουμετηνυπό θεση για επανεκδίκαση λόγω παράλειψης του πρωτόδικου δι καστηρίου να αποφασίσει το ζήτημα της καθυστέρησης μέσα στο σωστό νομικό και πραγματικότου πλαίσιο. Κρίνουμε ότι μια τέτοια τροπή της υπόθεσης θα ήταν ανεπιθύμητη εφόσον 25 υπάρχουν αρκετά για να αποφασίσουμε οι ίδιοι πως η καθυ στέρηση του εφεσίβλητου παρέμεινε ανεξήγητη. Τογεγονόςαυ τό αποβαίνει μοιραίο για την έκβαση της υπόθεσης, ιδιαίτερα αν αναλογισθούμε πως η απόφασηλήφθηκε κανονικά και δεν υπάρχει οποιοδήποτε νομοτεχνικό ελάττωμα. 30 Η έφεση επιτρέπεται με έξοδασε βάροςτου εφεσίβλητου. Η πρωτόδικηαπόφασηπαραμερίζεται. Αυτό σημαίνειαυτόματα και απόρριψητης αίτησηςπουέγινεστο πρωτόδικο δικαστήριο για παραμερισμό της απόφασης,επίσης με έξοδα. Η έφεσηεπιτρέπεται με έξοδα. 35 30