(1993)30Απριλίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΣΤΕΛΙΟΣ ΤΣΙΝΟΝΤΑΣ, Εφεσείων, ν. ΑΝΔΡΟΥΛΛΑΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ, Εφεσίβλητης. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8090) Θέσμια Ενοικίαση— Οφειλόμενα ενοίκια — Ύπαρξη προηγούμενοι αγωγώνγια μέροςτηςεπίδικηςχρονικήςπεριόδου — Πληρωμήενοι κίωνμε κατάθεσησεβιβλιάριοκαταθέσεων— Κατά πόσο για ορθό υπολογισμότωνοφειλόμενωνενοικίωνέπρεπεναληφθείυπόψηολό κληρη ηχρονική περίοδος, ή ηχρονικήπερίοδοςαπό την τελευταία 5 προηγούμενηαγωγή — ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο εξέτασεολόκληρη την περίοδο, τονίζοντας όμως ότι έλαβε όλα τα μέτρα για να μην επέμβεισεότι δηλώθηκεστις προηγούμενες αγωγές — Κρίθηκεότι η απόφαση τουπρωτόδικου Δικαστηρίου ήτανορθή. Μεαίτησητης στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας 10 ηεφεσίβλητη ζήτησε απόφασηγιαοφειλόμενα δεδουλευμένα ενοίκια απότονεφεσείοντα. Μεταξύτωνδιαδίκωνείχανυπάρξειάλλεςαγω γές σεπροηγούμενη χρονική περίοδο μέχρι την 31/3/
- Στηντελευ ταία αγωγήδηλώθηκε ότιη αγωγήαποσυρόταν, διότι ηαπαίτηση εί χε διευθετηθεί. Τοενοίκιο ήτανΛΚ 67 μηνιαίωςκαιπληρωνόταν με 15 κατάθεση σε βιβλιάριο καταθέσεων της εφεσίβλητης. Το θέμα που απασχόλησετοπρωτόδικοΔικαστήριοήταν,ενόψει τωνκαταθέσεων που είχανγίνει, τί ποσόδεδουλευμένων ενοικίων οφειλόταν. Για να εξεύρει το ποσό αυτό, το πρωτόδικο Δικαστήριο έλαβε υπόψη του όλες τις καταθέσεις καιπριν και μετάτην 31/3/84, τονίζοντας όμως 20 ότιήτανπολύπροσεκτικόναμηνέλθει σεσύγκρουση μεοτιδήποτεεί χεδηλωθεί στις προηγούμενες αγωγές,καιαποφάσισεότιο εφεσείων όφειλε ποσό ΛΚ
- Κατ' έφεση, ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι το πρωτόδικοΔικαστήριο έπρεπενα είχελάβειυπόψητουμόνοτιςπλη ρωμές πουείχανγίνει μετάτην 31/3/
- 25 280 1 Α.Α.Δ. Τσινόντας ν. Ανδρόνικου Αποφασίσθηκεότι: 5 Εφόσον μετοπρακτικότηςπροηγούμενης απόφασηςτουΕπαρ χιακούΔικαστηρίουδενκαθοριζόταν πιοήταντοοφειλόμενο ποσό μέχρι την 31/3/84, ήτανορθόκαιαναγκαίογιατο πρωτόδικο Δικαστήριοναλάβειυπόψη τουόλεςτις πληρωμέςπουείχανγίνει κατά τηνυπόεξέτασηπερίοδο. Πέραντούτου, τοπρωτόδικοΔικαστήριο δεν είχεεπέμβει μεοποιοδήποτετρόπο σεότι είχεδηλωθεί η κατα γραφεί στις προηγούμενες αγωγές,καικανείς λόγος συνέτρεχεγια επέμβασητου Εφετείου. 10 Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Έφεση. 15 Έφεσηαπότονκαθ' ούη αίτησηκατάτηςαπόφασης τουΔικα στηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων ΛευκωσίαςΛάρνακας (Αγρότης,Π. Καττάμη,Χειλίδη,παρέδρων) πουδόθηκετην 12ην Μαρτίου, 1990 (Αρ. Αίτησης Κ.24/88)με την οποία επιδικάστηκε υπέρ της εφεσί βλητης- αιτήτριαςποσό£335.-ωςενοίκιαπουπαρέλειψενατηςκαταβάλειο εφεσείων,οοποίοςήταντότεθέσμιος ενοικιαστήςτης. Χρ. Θεμιστοκλέους,γιατον Εφεσείοντα. Ζ. Μυλωνάς,γιατον Εφεσίβλητο. 20 Cur.adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Την απόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οΔικα στής Γ. Κωνσταντινίδης. 25 30 35 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: ΤοΔικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων επιδίκασευπέρτου εφεσίβλητου ποσό£335,-ως ενοίκια που παρέλειψένατουκαταβαλειοεφεσείων,τότεθέσμιος ενοικιαστήςτου. Ήταντοβασικό επιχείρηματουεφεσείοντα πωςτοπρωτόδικο Δικαστήριο, παραγνωρίζονταςτο γεγονός ότι όλα τα δούναικαι λαβείν πριν απότην 31 Μαρτίου 1984 είχανξεκαθαριστεί οριστι κάμετοδεδικασμένο πουπροέκυψε απότηνέκδοσητριώνδιαδοχικών εκ συμφώνου αποφάσεωνπουπροηγήθηκαν,κατέληξε στο συμπέρασμαωςπροςτηνύπαρξηοφειλόμενων ενοικίωνλογαριά ζοντας και τις πληρωμές πουέγιναν καιγιατην περίοδοπου κά λυπταν οι αποφάσεις εκείνες. Ο δικηγόρος του μαςπαρέπεμψε, συναφώς,σενομολογία αναφορικάμετηνέννοια τουδεδικασμένουκαιτηδέσμευση πουπροκύπτειαπότηδήλωση συμβιβασμού 281 Κωνσταντινί&ης,Δ. Τσινόντας ν. Ανδρόνικου
(1993)που καλύπτει την ουσία της υπόθεσης. Δεν ήτανορθό,κατάτην άποψη του,να θεωρηθεί όλη η περίοδος της ενοικίασης, απότο 1981 και μετά, ως ενιαία και, επομένως, δεν ήταν ορθό να ακο λουθηθεί ημέθοδος τηςαφαίρεσηςτωνπληρωθέντων ενοικίωντα οποία,μεμιαμόνο εξαίρεση,ήτανπαραδεκτάαπότοσταθερό,για 5 όλη τηνπερίοδο,ενοίκιο των£67μηνιαίως. Τονομικά επιτρεπτό ήταν,όπωςεισηγήθηκε, νααρχίσει ολογαριασμός απότηνημερο μηνίαμέχρι τηνοποίαταενοίκιαείχανεξοφληθεί όπωςυποδηλώ νει τοπρακτικότουΕπαρχιακούΔικαστηρίου ενώπιον τουοποί ου είχε, με βάση την προϊσχύουσα νομοθεσία, αχθεί η τελευταία 10 αγωγή. Με την αγωγή2958/84ο εφεσίβλητος αξίωσε £774,- ωςκαθυ στερημένα ενοίκια μέχρι την 31 Μαρτίου
- Οεφεσείων, όπως καιστηνπερίπτωσητωνπροηγούμενων αγωγών,αμφισβήτησετην απαίτηση αρνούμενος την ύπαρξη οποιουδήποτε οφειλομένου 15 ενοικίου. Την 16Οκτωβρίου 1984 εκδόθηκε εκσυμφώνουαπόφα σηεναντίον του εφεσείοντα για£60έξοδατηςαγωγής,μεβάσητη δήλωσηότι ηαπαίτησηδιευθετήθηκε. Μετηλογικήτου εφεσείοντα,θαέπρεπε νααθροιστούν οιμή νες μετάτην 31 Μαρτίου 1984, ναπολλαπλασιαστούν επίτο μη- 20 νιαίο ενοίκιο των £67 καιαπότογινόμενο νααφαιρεθούντα πο σάπουήτανπαραδεκτόότιπληρώθηκανγιατηνπερίοδοπουάρ χιζε απότην 1 Απριλίου
- Παρεμβάλλουμε πως απότις 24 Δεκεμβρίου 1981,όλεςοιπλη ρωμές γίνονταν με κατάθεση σε βιβλιάριο καταθέσεων τράπεζας 25 στο όνοματου εφεσίβλητου και,επομένως,ταδεδομέναήτανστα θερά. Οεφεσείων είχεαποπειραθείναεισάξει στην εικόνακαιπο σό£201 ως πληρωθέν σε αντιπρόσωποτηςεφεσίβλητης απ' ευθεί ας, πρέπει να υποθέσουμε, χωρίς να είχε εκδοθεί απόδειξη εί σπραξης. Δεν προσάχθηκε,όμως,τέτοια μαρτυρίακατά τηδίκη. 30 Απλώς υποβλήθηκε στο πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της εφεσίβλη της ότι έγινε τέτοια πληρωμή πράγμαπου εκείνος δενήταν έτοι μοςνααποδεχθεί. Οίδιοςοεφεσείων δενυποστήριξε τονπιοπά νω ισχυρισμό. Οιπληρωμΐς γίνο\αανμέσωτουδικηγόρουτουκαι όχιαπότονίδιοπροσωπικάκαι,απόόσαγνώριζε,ταχρήματακα- 35 ταθέτονταν στο λογαριασμό της εφεσίβλητης. Αναπόφευκτα, λοι πόν, το πρωτόδικο Δικαστήριο στηρίχτηκε μόνο στις πληρωμές που φαίνονταν στα βιβλιάρια καταθέσεων πουπαρουσιάστηκαν ωςτεκμήρια. Η απλή αριθμητική άσκηση που υποδείξαμε, οδηγούσε σε 40 υπόλοιπο οφειλόμενων ενοικίων μεγαλύτερο από εκείνο που 282 1 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Τσινόντας ν.Ανδρόνικου Κωνσταντινίδης, Δ. αξίωνε ηεφεσίβλητη. Αυτό, εφόσο θαέπρεπε,ακολουθώντας το συλλογισμότουεφεσείοντα, ναθεωρήσουμε ότι απόταποσάπου πληρώθηκαν μετά την 31 Μαρτίου 1984, ποσό £774 αναλογούσε σταοφειλόμενα μέχρι τηνπιοπάνωημερομηνία,σύμφωνα μετην έκθεση απαιτήσεωςτηςαγωγής2958/
- Οδικηγόρος τουεφεσεί ονταδιατύπωσε τότε την πρότασηπως δεν προέκυπτεαπότη δή λωσητης 16 Οκτωβρίου 1984 πως ήταναποδεκτόότι ο εφεσείων πράγματιόφειλεμέχριτην31Μαρτίου1984 τοποσότων£
- Το οφειλόμενο ποσό,είπε,ήτανμόνο £201 εξ ουκαι οαναπόδεικτος ισχυρισμός γιατηνπληρωμήεκείνουτουποσούεπιπρόσθεταπρος τις καταθέσειςστοβιβλιάριο. Αυτήηπραγματικότητα, πρόσθεσε, θα αποκαλυπτόταναν εξετάζαμε τις πληρωμές που έγιναν πριν απότην 31 Μαρτίου
- Αυτό ακριβώς ήταν που έκαμε το πρωτόδικο Δικαστήριο και είναι γι' αυτόπουκατέληξε στην απόφασηγια την ύπαρξη υπο λοίπου μικρότερου απόεκείνο πουθαπροέκυπτε ανακολουθού σε το συλλογισμό που ενείχε ο βασικός λόγος έφεσης και τον οποίο,βέβαια,ανατρέπειη νέαεισήγησητου εφεσείοντα. Τοπρακτικότου Επαρχιακού Δικαστηρίου της 16ης Οκτωβρίου 1984 δενκαθόριζεποιοήταντοοφειλόμενο ποσό μέχρι την 31 Μαρτίου 1984 και,έτσι,δεν βοηθούσε στο ναπροσδιοριστεί ποια ποσάπληρώθηκανγιαταοφειλόμενα απόεκείκαι πέρα. Επομέ νως,πράγματι,όπωςτελικάαντιλήφθηκεκαιοδικηγόροςτουεφε σείοντα,ήταναπαραίτητογιαναδιαπιστωθεί αυτότοκαθοριστικό γεγονός, να εξεταστούν OL πληρωμές που έγιναν και πριν την 31 Μαρτίου 1984 όχι για να παρακαμφθούν όσα δέσμευαν τους διαδίκους ως αποτέλεσμα τΐον δηλώσεων που έκαμανστο Επαρ χιακόΔικαστήριο αλλάως απλήμέθοδος εξεύρεσηςτωνσυντελε στών πουθαοδηγούσαν στηλύση τηςδιαφοράς. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο προσέγγισετην υπόθεση μεεπίγνω σητου ανεπίτρεπτουτηςεπέμβασηςτουσεόσαείχανήδηδηλωθεί δεσμευτικά από τους διαδίκους σας προηγούμενες αγωγές. IV αυτό και ενώ τα στοιχεία οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι ήταν απλήρωτοέναακόμαενοίκιο,έκρινεπωςδενήταννομικάεπιτρεπτόνα εκδώσει απόφαση καιγι' αυτόόπωςαξίωνε η εφεσίβλητη επειδή,στην έκθεση απαιτήσεωςτης αντίστοιχης αγωγής,το ενοί κιο εκείνο φερότανως πληρωθέν. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο αναφέρθηκεσεόλεςτις λεπτομέρει ες των ποσών πουπληρώθηκαν. Κατέληξε πως απότην αντιπαραβολήτων ποσών πουπληρώθηκαν,όπως αυτάφαίνονταιστα βιβλιάριακαταθέσεων,προς το σταθερό ποσό του μηνιαίουενοι283 Κωνσταντινίδης,Δ. Τσινόνταςν.Ανδρόνικου
(1993)κίου των £67, το οφειλόμενο ποσό ήταν£335. Δεν έχει αμφισβη τηθεί ότι τααριθμητικάδεδομέναπουχρησιμοποίησε ήτανταορ θά και δεν εγείρεται ζήτημαως προςτην ορθότητα τωναριθμητι κών πράξεων που έγιναν. Δεν εντοπίζουμε οποιοδήποτεσφάλμα στην πρωτόδικηαπόφασηκαιη έφεση πρέπει νααπορριφθεί. 5 Ο δικηγόρος του εφεσείοντα πρότεινε ως λόγοανατροπήςτης πρωτόδικηςαπόφασηςτηνέλλειψηκρίσηςωςπροςτηναξιοπιστία των μαρτύρων που κατέθεσαν,την,κατάτην αντίληψη του,λαν θασμένηαντιστροφήτουβάρουςαπόδειξης,τηνεξαγωγή αυθαίρε των συμπερασμάτων και,τελικά, τη μή αιτιολόγηση της απόφα- 10 σης. Δεν έχειδίκαιο. Όπωςπροκύπτειούτεοπληρεξούσιος αντι πρόσωπος της εφεσίβλητης ούτε ο ενάγων είχανπροσωπικήανά μειξηστις πληρωμές πουγίνονταν. Και οι δυοπλευρές παρέπεμ ψαν σταβιβλιάριακαταθέσεων. Ταστοιχεία ήταν,επομένως,γρα πτά και δεδομένα. Είχε προκύψει αμφισβήτηση μόνο ως προςτο 15 επιπρόσθετοποσότων£201τοοποίο,όπωςσημειώσαμε, ορθάδεν συνυπολογίστηκε. Ηαπόφασηστηρίχτηκε σταπιόπάνωστοιχεία και ηαιτιολόγηση τηςήτανλεπτομερής. Γιατους πιοπάνωλόγους ηέφεση απορρίπτεταικαιη πρωτό δικηαπόφαση επικυρώνεται μεέξοδαυπέρτης εφεσίβλητης. 20 Η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδα. 284