1 Α.Α.Δ. 21 Μαΐου, 1993 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΗΜΕΡ.23.3.1993 ΤΟΥ ΟΙ ΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠ' ΑΡ. 46/90 ΑΙΤΗΣΗΔΙΑΤΡΟΦΗΣ. ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΡΥΘΜΙΣΕΩΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΥ ΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΤΩΝ ΣΥΖΥΓΩΝ ΝΟΜΟ 232/91. ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΛΑΣ ΙΩ ΑΝΝΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΜΕΣΟ ΓΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΠΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ CERTIORARI ΚΑΙ/Η PROHIBITION. (Αίτηση Αρ. 63/93) Προνομιακά Εντάλματα — Αίτηση για χορήγηση άδειας για καταχώ ρηση αίτησης για έκδοση εντάλματος certiorari για ακύρωση δια τάγματος που εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού με τοοποίο διατάχθηκεαναστολή εκτέλεσηςαπόφασης γιακαταβο λή ποσού διατροφής προς την αιτήτρια, μέχρι την ακρόασηέφεσης που είχε υποβληθείεναντίον της εν λόγω απόφασης — Το διάταγ μα είχε εκδοθείμετά από μονομερή αίτηση, χωρίς να ορισθεί ημε ρομηνία κατά τηνοποία αυτό θα ήταν επιστρεπτέο — Κρίθηκε ότι δεν υπήρχε θέμα υπέρβασης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, αλλά άσκησης διακριτικής ευχέρειας, και ότι ενπάση περιπτώσει υπήρχε εναλλακτικό ένδικο μέσο για προσβολή τον επίδικου διατάγματος. Η αιτήτρια ζήτησε άδεια να καταχωρήσει αίτηση για έκδοση εντάλματος certiorari, πουνα ακυρώνει διάταγμα του Οικογενεια κούΔικαστηρίουΛεμεσού, μετο οποίοπροηγούμενηαπόφασητου ιδίου Δικαστηρίου που είχε επιδικάσει υπέρ της αιτήτριας ποσό ΛΚ 450 μηνιαίως σαν διατροφή, αναστάληκε, μέχρι την ακρόαση έφεσης, πουείχε ασκηθεί απότον αντίδικοτης αιτήτριας. Τοδιά ταγμααναστολήςείχε εκδοθεί μετάαπό μονομερή αίτησητου αντι δίκου και δεν είχε γίνει επιστρεπτέο. Ηαιτήτριαισχυρίσθηκε ότι τοΔικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να εκδώσει το διάταγμα χωρίς να ορίσει ημερομηνία κατάτην οποία αυτό θα ήταν επιστρεπτέο, και ότι μεαυτότον τρόποτης είχε στερηθεί το δικαίωμανα εμφα νισθεί καιναθέσει τις απόψειςτης ενώπιοντουΔικαστηρίου. 305 Ιωάννον
(1993)Αποφασίσθηκε ότι: (α) Η παρούσα περίπτωση δεν ήταν περίπτωση έκδοσης δια τάγματος μετάαπόμονομερή αίτησησύμφωνα μετοάρθρο 9τουπερί ΠολιτικήςΔικονομίας Νόμου,Κεφ.6,όπουρητά υπάρχει η υποχρέωση για ορισμό ημερομηνίας κατά την 5 οποία το διάταγμα θαείναι επιστρεπτέο, γιαναδοθεί η ευ καιρία στον καθ*ουτοδιάταγμαναεκθέσειτις απόψειςτου στοΔικαστήριο,αλλάείχεεκδοθείδυνάμειτωνΘεσμών Πο λιτικής Δικονομίας, Δ.35, θ.18 και Δ.48
(8)
(1)(ε.ε.), που εφαρμόζονταν δυνάμει του κανονισμού 11 των περί Οίκο- 10 γενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικών Κανονισμών, 1990, που δενπρόβλεπανγιαορισμό ημερομηνίας πουτο διάταγ μα θα ήταν επιστρεπτέο. Δυνάμει της Δ.48
(8)
(4)των θε σμών Πολιτικής Δικονομίας υπήρχε η δυνατότηταυποβο λής αίτησης μεκλήσηγια ακύρωση ήτροποποίηση εκδοθέ- 15 ντος μετάαπόμονομερή αίτηση διατάγματος. (β) ΣτηνπροκειμένηπερίπτωσητοΔικαστήριο δενείχεενεργή σει με υπέρβασηδικαιοδοσίας,αλλά στην άσκηση της δια κριτικής του ευχέρειας είχεεκδώσει το αιτούμενο διάταγμα αναστολής μετάαπό μονομερή αίτησηχωρίς ναζητήσει από 20 τον αιτητή να το επιδώσει στην επηρεαζόμενη πλευρά. Η άσκηση διακριτικήςευχέρειας του Δικαστηρίου δεν ελέγχε ται στην διαδικασίατων προνομιακών ενταλμάτων και εν πάση περιπτώσει υπήρχε το εναλλακτικό ένδικο μέσο της υποβολής αίτησης με κλήση για ακύρωση ή τροποποίηση 25 του επίδικουδιατάγματος. Ηαίτηση απορρίφθηκε. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Inre Philippou
(1986)I C.L.R. 568Αφρικάνα ΔισκοθήκηΛτδ
(1991)ί ΑΛΛ. 901· Κωνσταντινίδου
(1992)1 ΑΛΛ.
- Αίτηση. Αίτηση με την οποίαηαιτήτριαζητάάδειαγιατην καταχώριση αίτησης για την έκδοση διατάγματοςcertiorari προς ακύρωσηδια- 306 30 1 Α.ΑΛ. Ιωάννου τάγματοςγιατηναναστολήεκτέλεσηςαπόφασηςπουεκδόθηκεαπό τοΟικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσούστις23.3.
- Σ.Παπακυριακον,γιατην αιτήτρια. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση. Η αιτήτριαζητάάδειαγιατηνκαταχώρισηαίτησηςγιατην έκδοση διατάγματος certiorari προς ακύρωση διατάγματοςγια την ανα στολή εκτέλεσηςαπόφασηςπουεκδόθηκεαπότοΟικογενειακό Δι καστήριο Λεμεσούστις 23 Μαρτίου
- Ηαίτησηαναφέρεται καισεδιάταγμαprohibition χωρίςόμωςναπροσδιορίζεταιποιο θα μπορούσε ναείναιτοπεριεχόμενο του. ΜεαπόφασητουΟικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσούημερο μηνίας26Νοεμβρίου 1992,οΚυριάκοςΙωάννουδιατάχθηκενακαταβάλλει το ποσό των £450μηνιαίως ως διατροφήτηςαιτήτριας. Οιδιάδικοιαμφισβητούντηνορθότητατηςκαι,μεξεχωριστέςεφέσειςπουάσκησαν,επιδιώκουν,οΚυριάκοςΙωάννουτονολικόκαι ηαιτήτριατο μερικό παραμερισμό της. Στις23 Μαρτίου 1993 το ΟικογενειακόΔικαστήριο μετάαπόαίτησητουΚυριάκουΙωάννου ανάστειλετηνεκτέλεσητηςαπόφασηςσεσχέσημεορισμένααπότα πληρωτέαποσά,μέχρι την εκδίκασητηςέφεσης πουάσκησε. Είναιοισχυρισμός τηςαιτήτριαςότιτοδιάταγμααναστολήςεί ναι "αυθαίρετονκαιπαράνομονκαι αντίκειται στεςπρόνοιες του ΠερίΠολιτικής Δικονομίας Νόμου,Κεφ.6". Υποστηρίζει η αιτή τριαπωςεφόσοντοδιάταγμααναστολήςεκδόθηκεμεβάσηex parte αίτησηθαέπρεπε,πριν καταστεί "απόλυτο",ναοριστεί "επιστρεπτέο"προκειμένου νατηςδοθεί ηευκαιρίαναακουστεί σύμφωνα με το άρθρο 9
(3)του Κεφ.6. Εισηγήθηκε ότι ηπερίπτωση είναι ακριβώς όμοια μεεκείνητης υπόθεσης in RePhilippou
(1986)1 C.L.R. 568 καιότι,επομένως,θαπρέπει ναθεωρηθεί ότικαταφαί νεταιεκπρώτηςόψεως συζητήσιμο θέμα,ώστεναδικαιολογείταιη έγκρισητηςαίτησης. Υπάρχει κάποιαπαρανόηση. Το διάταγμαγια την αναστολή τηςεκτέλεσηςδενήτανδιάταγμαπουεκδόθηκεκατ' εφαρμογήτου άρθρου9
(3)του Κεφ.6όπωςείχεσυμβείστην πιοπάνωυπόθεση. [Βλ. επίσης Αναφορικά με την Αίτησητης ΕταιρείαςΑφρικάνα ΔισκοθήκηΛτδ(\99\) 1 ΑΛΑ 901].ΧτηνυπόθεσηJnJlePlii/jppou θεωρήθηκε πως ηαπαγόρευση μεταφοράςπαιδιούαπότημητέρα τουστοεξωτερικό ήτανπαράνομηγιατίπράγματιδεντηρήθηκετο άρθρο 9
(3)του Κεφ.6και δεν δόθηκε στον καθ'ου ηαίτησηνα ακουστεί, αλλά εκεί το διάταγμαήταν παρεμπίπτον απαγορευτικό. Σημειώνω συναφώςκαιτην υπόθεσηΑναφορικάμετιςαιτή307 Κώνσταντινίθης, Δ. Ιωάννου
(1993)σεις της Αυγής Ι. Κωνσταντινίδον και Ιωσήφ Κωνσταντινίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 853,στην οποίαθεωρήθηκεonπαρόμοιοι ισχυρι σμοί γιαέλλειψηδικαιοδοσίαςγια τηνex parte έκδοσηπαρεμπί πτοντοςαπαγορευτικούδιατάγματος,σεεκείνητηνπερίπτωσηδυ νάμει τουάρθρου 32τουπερί Δικαστηρίων Νόμουτου I960 (Ν. 5 14/60),κακώςπροωθήθηκανμεαίτησηγιαάδειαπροςέκδοσηπρο νομιακούδιατάγματος εφόσον η Δ.48
(8)
(4)των Θεσμών περίΠο λιτικής Δικονομίας παρείχετηδυνατότηταυποβολής αίτησηςδιά κλήσεως προςεπιδίωξητηςακύρωσης τουαπότοΔικαστήριοπου το εξέδωσε. . 10 Σύμφωνα μετον Κανονισμό 11τωνπερί Οικογενειακών Δικα στηρίων Διαδικαστικών Κανονισμών του 1990,εφαρμόζονταιοι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας γιαοποιοδήποτε θέμαδενγίνεται σ' αυτούς ειδικότερη πρόνοια. ΗΔ.35Θ. 18τωνΘεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας αναφέρεταιστηδυνατότητααναστολήςτης 15 εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσας έφεσης πουασκείται προς πα ραμερισμότης. ΣύμφωναμετηΔ.48
(8)
(1)(εε),τέτοιεςαιτήσειςγια αναστολή εκτέλεσης μπορούνναυποβάλλονται exparte. Ηαίτη σηστην παρούσαυπόθεσηυποβλήθηκεexparte ακριβώςκατ' επί κλησητων πιο πάνωπρονοιών τωνθεσμών. 20 Η εισήγηση για εκπρώτης όψεως παράβασηΝόμουκαιεπακό λουθη στέρηση της δυνατότηταςναακουστεί ηαιτήτριαείναιαβά σιμη αφού είναιθεσμοθετημένη ηδυνατότηταέκδοσηςδιατάγματος τηςμορφήςπουεκδόθηκεμετάαποexparte αίτηση. Σεκάθετέτοια περίπτωσητοΔικαστήριο μπορεί,ασκώνταςδιακριτικήεξουσίανα 25 διατάξειτηνεπίδοσητηςαίτησης(Βλ.Δ.48
(8)
(3)). Δεντίθεταιστην παρούσα διαδικασίαζήτημαελέγχου τουτρόπου μετονοποίοτο Οικογενειακό Δικαστήριο άσκησετηδιακριτικήτουεξουσία. Γιατους πιοπάνωλόγους ηαίτηση απορρίπτεται. Η αίτησηαπορρίπτεται. 30 308