1Α.Α.Δ. 29 Ιανουαρίου, 1993 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ Η ΑΠΟ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΛΕΚΑΣ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ, ΠΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓ ΜΑΤΩΝ CERTIORARI ΚΑΙ PROHIBITION, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΕΚ ΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ 1273/89ΤΗΝ27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1992 ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΕ ΟΠΩΣ ΜΗ ΔΟΘΕΙ ΑΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΤΡΙΑ ΕΝΑΓΟΥΣΑ 3 ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ ΣΤΗΝΠΙΟ ΠΑΝΩ ΑΓΩΓΗ. (Αρ.Αιτήσεως 169/92) Προνομιακά εντάλματα — Αίτηση για έκδοση εντάλματος certiorari εναντίοναπόφασης Επαρχιακού Δικαστηρίου με τηνοποία δενεπι τράπηκεστην αιτήτρια, που ήτανδικηγόροςκαι ταυτόχρονα διάδι κος στην υπόθεση, να εμφανισθεί αυτοπροσώπως, επειδήείχεπροη γουμένους δώσειμαρτυρία στην διαδικασία — Έγερσηορισμένων προδικαστικών θεμάτων, ήτοι ότι το Θέμα είχε εγερθείμε υπάρχου σα έφεση, ότι υπήρχεεναλλακτικό ένδικο μέσο έφεσηςκαι ότι ηαι τήτρια δενείχεπροβεί σεπλήρη αποκάλυψη των γεγονότων — Όλα απορρίφθηκαν από τοΔικαστήριο — Επί τηςουσίας, κρίθηκεότι η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου ήταν έκδηλα λανθασμένη, διότι είχεσυγχίσει το δικαίωμα δικηγόρου να εξακολουθήσει ναεμ φανίζεται για άλλους διαδίκους σαν δικηγόρος τους σε περίπτωση που έχειδώσειμαρτυρία στην διαδικασία, μετοδικαίωμα διαδίκου, που τυγχάνει ναείναικαιδικηγόρος, ναεμφανισθείαυτοπρόσωπους σεδικαστική διαδικασία, στην οποία έχειδώσειμαρτυρία, Ηαιτήτρια,πουήτανδικηγόρος,ήτανδιάδικος σευπόθεση ενώ πιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Σεκάποιοστάδιοτης διαδικασίαςη αιτήτρια έκρινεότιήτανανάγκηναδώσειηίδια μαρ τυρία, πράγματο οποίο έπραξε. Στην επόμενη εμφάνιση ενώπιον τουΔικαστηρίου,στις 13.10.92, ηαντίδικηπλευράέθεσε θέμαότιη αιτήτρια δεν μπορούσενασυνεχίσει ναεμφανίζεταισανδικηγόρος των άλλων διαδίκων, διότι είχε δώσει μαρτυρίαστην υπόθεση. Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο,ακολουθώντας τηνυπόθεσηRe Efthymiou
(1987)1C.L.R. 329, αποφάσισεότι ηαιτήτριαδεν μπορούσε πλέον 31 Αλέκα Παπακόκκινου
(1993)να εμφανίζεται σαν δικηγόρος των άλλων διαδίκων στην υπόθεση επειδή είχε δώσει μαρτυρία σ' αυτή. Στην επόμενη εμφάνιση, στις 27.10.92, η αιτήτρια παρουσιάσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και δήλωσε ότι επιθυμούσε ναεμφανισθεί αυτοπροσώπωςσανδιάδικος. Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο απέρριψε το αίτηματης με το σκεπτικό, 5 ότι είχε ήδηαποφασίσει επί τουθέματος καιότι, εφόσον η αιτήτρια είχε εμφανισθεί στις 13.10.92μεδικηγόρο,δεν μπορούσε ναεμφανί ζεται ταυτόχρονα με δικηγόρο και αυτοπροσώπως. Ηαιτήτρια ζή τησε και πήρε άδεια για καταχώρηση αίτησης για έκδοση εντάλμα τος certiorari, μετο οποίονα ακυρώνεται ηπιοπάνωαπόφαση. 10 Οι Καθ'ων ισχυρίσθηκαν ότιηαίτησηέπρεπεναείχεαπορριφθεί χωρίς να εξετασθεί η ουσία της, 6IOTL i)το ίδιο θέμα ήταν αντικεί μενο έφεσης, την οποίαηαιτήτριαείχε υποβάλει εναντίον της από φασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου της 13.10.92, Η) υπήρχε το εναλλακτικό ένδικο μέσο της έφεσης εναντίον της προσβαλλόμενης 15 απόφασης,και iii) ηαιτήτριαείχε παραπλανήσειτο Ανώτατο Δικα στήριο όταν υπέβαλε την αίτηση για χορήγηση άδειας,με το να δη λώσει στην ένορκη δήλωση της ότι ουδέποτε είχε διορίσει δικηγόρο, ενώ από τα πρακτικάφαινότανότι τουλάχιστο στις 13.10.92 ηαι τήτρια είχε εμφανισθεί μεδικηγόρο. 20 Αποφασίσθηκε ότι: (α) Οι προκαταρκτικές ενστάσεις έπρεπε νααπορριφθούνδιό τι ϊ)ηέφεση κατάτης ενδιάμεσης απόφασηςτης 13.10.92εί χε διαφορετικό αντικείμενο από την παρούσα αίτηση,
- ii)η νομική πλάνη στην παρούσαπερίπτωση ήταν τόσο έκδηλη, 25 ώστε ναθεωρείται εξαιρετική περίσταση,που επιτρέπει την εξέταση της αίτησης κατά παρέκκλιση της αρχής ότι αιτή σεις για έκδοση προνομιακών ενταλμάτων δεν εξετάζονται κατά κανόνα όπου υπάρχει εναλλακτικό ένδικο μέσο και ιδίως διαδικασίαέφεσης, και iii) ηοποιαδήποτε ανακριβής 30 δήλωση της αιτήτριας στην ένορκη δήλωση της δεν ήταντέ τοιας μορφής που να ισοδυναμεί με παραπλάνησηκαι δεν είχε επηρεάσει τοΔικαστήριο κατάτηνχορήγηση τηςάδειας για καταχώρησητης αίτησης. (β) Το Επαρχιακό Δικαστήριο είχε υποπέσει σε έκδηλη πλάνη 35 νόμου διότι
- i)η ενδιάμεση απόφασητου της 13.10.92 είχε αποφασίσει διαφορετικό θέμα από εκείνο που εγειρόταν ενώπιον του,ήτοι είχεκρίνει ότιηαιτήτρια,εφόσον είχεδώ σει μαρτυρία στην υπόθεση, δεν μπορούσε να συνεχίσει να εμφανίζεται σαν δικηγόρος των άλλων διαδίκων στην υπό- 40 θέση,ενώτο αίτημαπουείχε ενώπιον τουτο ΕπαρχιακόΔι- 32 1 Α.ΑΛ. Αλέκα Παπακόκκινου καστήριο αφορούσε το δικαίωμα τηςαιτήτριας ναεμφανι σθεί αυτοπροσώπως στην υπόθεση εφόσον ήταν και διάδι κος σ' αυτήν,και ii)το ΕπαρχιακόΔικαστήριο λανθασμένα είχεθεωρήσειότιστις27.10.92ηαιτήτριαεκπροσωπείτο από δικηγόρο,καιγι'αυτότο ένταλμα certiorari έπρεπε ναεκδο θεί. 5 Η αίτηση έγινε αποδεκτή με έξοδα. Εκδόθηκε ένταλμαcertiorari. Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: 10 InReEfthymiou
(1987)1C.L.R. 329 Σωτηριάδης v.Βασιλείου(Αρ.1),
(1992)1 Α.Α.Δ. 801Ανθίμου
(1991)1 Α.ΑΛ. 41· R. v.SecretaryofState [1986] 1 All E.R. 717 R. v.ChiefConstableofMerseyside[1986] 1 All E.R. 257 15 R.v.Hillingdon LondonBorough, Exp. RoycoHomes Ltd [1974]2All E.R. 643Γρηγορίουv. Τράπεζας Κύπρου Ατδ
(1992)1 ΑΛΛ. 1222. Αίτηση. 20 Αίτηση μετηνοποία ηαιτήτρια ζητά τηνέκδοση διατάγματος certiorari γιατην ακύρωση της ενδιάμεσης απόφασης τουΕπαρ χιακού Δικαστηρίου Πάφου με την οποία απέρριψε αίτημα της για εμφάνιση τηςπροσωπικά στην υπόθεση 1273/89ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Α. Κληρίδης, για τηναιτήτρια. 25 Χρ. Γείυργιάδης,γιατους καθ' ωνηαίτηση. Αιτήτρια παρούσα. 30 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Τα εισαγωγικά γεγονότα, όπως τα συνόψισα στην απόφαση μουγιατηνπαραχώρηση άδειας κατα χώρισης τηςπαρούσας αίτησης, μπορούν νααποτελέσουν τηβάσηκαι για τη τωρινή διαδικασία. 33 Κωνσταντινί&ης,Δ. Αλέκα Παπακόκκινου
(1993)Η αιτήτριαείναι δικηγόρος. Είναι συνενάγουσα στην Αγωγή 1273/89πουεκκρεμεί ενώπιον τουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΠά φου. Εμφανιζότανωςδιάδικοςηίδιακαι ως δικηγόρος τωνάλ λων δυο εναγουσών. Την21 Σεπτεμβρίου 1992, κατάτηδιάρκειατηςακρόασηςτης 5 αγωγής,έκρινε πως εξαιτίαςαπρόβλεπτων εξελίξεων έπρεπενα καταθέσει η ίδια ως μάρτυραςγια την υπόθεση των εναγουσών, πράγμα το οποίο καιέκαμε. Την 13 Οκτωβρίου 1992 όταν ετέθη θέμα επανεμφάνισης της αιτήτριας ως δικηγόρουτων εναγουσών,ηπρωτόδικοςδικαστής 10 έκρινε πως δεν μπορούσε πιανα εμφανίζεται και ως δικηγόρος στην ίδιαυπόθεση. Στηρίχτηκε στην απόφασητουΔικαστή Γ.Μ. Πική στην υπόθεση In Re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 329 στην οποία, πράγματι, θεωρήθηκε ότι είναι ασυμβίβαστη η ιδιότητα του μάρτυρακαι τουδικηγόρου στην ίδιαυπόθεση. Τογεγονός 15 ότι,μετοντρόποαυτό,οδιάδικοςαποστερείτο τουδικαιώματος που τουαναγνωρίζει τοΑρθρο30
(3)
(6)τουΣυντάγματοςναέχει δικηγόρο της εκλογής του,κρίθηκε ότι ήταν συνέπεια της δικής του απόφασηςναασκήσει τοπαράλληλο δικαίωμαπουτουανα γνωρίζει το Αρθρο 30
(3)(γ), νακαλεί μάρτυρες. 20 ΜετάτηνέκδοσητηςαπόφασηςτουπρωτόδικουΔικαστηρίου πάνω στο θέμα, η υπόθεση αναβλήθηκε για την 27 Οκτωβρίου
- Τηνημέραεκείνη,όπωςυποδηλώνεται από το ίδιοτοπρα κτικό τουΔικαστηρίου,εμφανίστηκε γιατις ενάγουσες 1 και2 ο δικηγόρος κ. Λουκάς Μαυρίκιος και ηαιτήτριααυτοπροσώπως 25 ως ενάγουσα
- Ηαιτήτριαδιεκδίκησε δικαίωμανα εμφανιστεί αυτοπροσώπωςωςδιάδικος. Η σύντομη δήλωσητηςήτανη ακό λουθη: "Με επιφύλαξη της έφεσης στις ενδιάμεσες αποφάσειςεμφα νίζομαι υπό την προσωπική μου ιδιότητα ως Ενάγουσα. Είναι 30 προσωπικό μου δικαίωμα βάσει του άρθρου 30 τουΣυντάγμα τος. Δεν επιλέγω δικηγόρο ούτε επέλεξα δικηγόρο αλλάεμφανί ζομαι υπό την προσωπική μου ιδιότηταγι' αυτόζητώ ναεμφα νίζομαι." Το αίτηματης απορρίφθηκε. Το σκεπτικό ήταντοακόλουθο. 35 "Εχω ήδη αποφασίσει επί του θέματος σε ενδιάμεση μου απόφαση η οποία εφεσιβλήθηκε. Ο κ. Μαυρίκιος μέχρι τις 13.10.92εμφανιζότανως δικηγόρος όλων των Εναγουσών γι' 34 1 Α.Α.Δ. Αλέκα Παπακόκκινου Κωνσταντινίδης, Δ. αυτόκαιδενμπορώναεπιτρέψω τηνεμφάνισητηςΔ/δας Πα πακόκκινουπροσωπικάκαιμεδικηγόροταυτόχρονα. Επίσης καιγιατον επιπρόσθετο λόγοότι ήδηέχωαποφασίσει επίτου θέματος. Τοαίτηματης Ενάγουσας3 απορρίπτεται." 5 10 Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίαςείναι η απόφασητης 27 Οκτωβρίου
- Ηαιτήτρια ζητά την έκδοση διατάγματος certiorari γιατηνακύρωσητης. Δεν αναφέρομαιστο παράλληλο αίτημα για έκδοση διατάγματοςprohibition αφούήδη,ωςαποτέ λεσμα της προηγηθείσας απόφασης μου, η διαδικασία ενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστηρίου ανεστάλη. Κατάλογικήσειράθαεξετάσω όσα,κατάτουςκαθ' ωνη αίτη ση,δικαιολογούν την απόρριψητης αίτησης χωρίς εμπλοκή στη διαδικασία. Σύμφωναμετην εισήγησητων καθ' ων η αίτηση αυ τήπρέπει ναείναι ηκατάληξη γιατί 15 20 (α) Τοαντικείμενο τηςπαρούσας διαδικασίαςείναιτο ίδιομε εκείνο της έφεσης που η αιτήτρια καταχώρισε στις 16 Οκτωβρίου 1992 εναντίον της ενδιάμεσης απόφασηςημε ρομηνίας 13Οκτωβρίου 1992, (β) Επιπρόσθετα και/ήδιαζευκτικάηαιτήτριαέχειπαράλληλαδιαθέσιμο το ένδικο μέσοτης έφεσηςκαι (γ) ηαιτήτρια είναι ένοχηαπόκρυψηςγεγονότων απότο Δι καστήριο και/ή παραπλάνησης του. 25 30 35 Ο πρώτοςλόγοςστηρίζεται σε εσφαλμένη αντίληψητων γεγο νότων. Η έφεση ασκήθηκε κατά της ενδιάμεσης απόφασης της 13ης Οκτωβρίου 1992 σε σχέση με την οποίαυποβλήθηκε καιαί τησηγιαπαραχώρηση άδειαςγιακαταχώρισηαίτησηςγια έκδοση διαταγμάτωνcertiorari και prohibition. Ηαίτησηεκείνη αποσύρ θηκεκαιαπορρίφθηκε και,όπωςδηλώθηκε τελικά,θααποσυρθεί καιηέφεση αφού,ηαιτήτριαδέχεται,όπωςανάφερεοδικηγόρος της,τηνορθότητατης ενδιάμεσης απόφασηςτης 13ης Οκτωβρίου 1992.Την 13Οκτωβρίου 1992 η αιτήτριαδιεκδίκησε δικαίωμαεμ φάνισης ως δικηγόρος των άλλων εναγουσών και γι' αυτόακρι βώς απορρίφθηκε το αίτημα της. Στη διαδικασία που οδήγησε στην απόφασητης27 Οκτωβρίου 1992, ηαιτήτριαδιεκδίκησε δικαίωμααυτοπρόσωπης εμφάνισης,ως διάδικος. Ταθέματαπου εγείρονται είναιδιαφορετικά. Είναιγεγονός ότιστην ειδοποίηση έφεσηςπουέθεσαν ενώπιον μου OL καθ'ωνηαίτησηπεριλαμβάνεταιως λόγος έφεσης ο ισχυ35 Κωνσταντινίδης,Δ. Αλέκα Παπακόκκινου
(1993)ρισμός πωςτοΔικαστήριο,την 13.10.92,στέρησετηναιτήτριατου δικαιώματοςτηςγιααυτοπρόσωπηεμφάνισηπουείναικαιτοθέ μαπου ηγέρθητην27.10.92. Φαίνεται,μάλιστα,πως τηναντίλη ψη περί την ομοιότητα των θεμάτωνπου είχαν εγερθείγιαεξέτα σητην 13Οκτωβρίου 1992 καιτην27 Οκτωβρίου 1992,τησχημά- 5 τισε και ηπρωτόδικος δικαστής. Όμωςεκείνο που έχει σημασία είναι τίπραγματικά συνέβη καιόχι τιαντίληψησχηματίστηκεγι' αυτό. Οπωςορθάσημειώνειοδικηγόροςτωνκαθ'ωνηαίτησηκα τά την ανάπτυξητου τρίτου απότους λόγους που παρέθεσα πιο πάνω,ταπρακτικάείναι ημόνηπηγήγνώσης για ταδιαδραματι- 10 σθέντα ενώπιον τουΔικαστηρίου. [Βλ. ΣοφοκλήςΣωτηριάδης ν. ΒάσοςΑνδρέα Βασιλείουκαι άλλοι(Αρ.1),
(1992)1 Α.ΑΛ. 801]. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ηενδιάμεση απόφασηπουαποτελεί το αντικείμενο της διαδικασίαςαυτής μπορεί να εφεσιβληθεί και θα προσεγγίσω το δεύτερο από τους λόγους που ανέπτυξαν οι 15 καθ'ωνηαίτηση, πάνωσ'αυτήτη βάση. Είναι θεμελειωμένοότι δεν είναι επιτρεπτήηεπίκληση τηςδι καιοδοσίαςτουΑνωτάτουΔικαστηρίουγιατηνέκδοσηπρονομια κώνδιαταγμάτωνόπως τοcertiorari καιprohibition ότανυπάρχει διαθέσιμο άλλο ένδικο μέσοκαι ειδικά εκείνο της έφεσης. Οκα- 20 νόνας,όμως,αυτός δεν είναι άκαμπτος. ΤοΔικαστήριο έχειδια κριτική εξουσία, παρά τοδιαθέσιμο παράλληλου ένδικου μέσου, να επιληφθεί του θέματος στα πλαίσια της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίαςκατάτοΑρθρο 155.4 τουΣυντάγματος,εφόσονδια πιστώνει εξαιρετικές περιστάσεις. [Βλ.Αναφορικάμ£τηναίτηση 25 τον ΓεώργιουΑνθίμου(\99\)1 Α.Α.Δ.41]. Δεν είναιδυνατόναπροσδιοριστεί εκτωνπροτέρωντί συνιστά εξαιρετικήπερίσταση. Τοζήτημακρίνεταιμεβάσηταιδιαίτεραπε ριστατικάτηςκάθευπόθεσης. (Βλ.Λ. v.Secretaryof State{1986] 1AllE.R.717). ΣτηνυπόθεσηR. v. ChiefConstableofMerseyside 30 [1986] 1 AllE.R.257,κρίθηκεπωςήταντόσοσοβαρήηπαρέκκλιση από τις προβλεπόμενες διαδικασίεςώστεναδικαιολογείται,παρά τοδιαθέσιμο άλλου ένδικουμέσου,ναασκηθεί η διακριτικήεξου σία τουΔικαστηρίου υπέρ τηςαναθεώρησης τηςαπόφασης στα πλαίσια της δικαιοδοσίας για την έκδοση διατάγματοςcertiorari. 35 Αναλύθηκε συναφώςηαγγλικήνομολογία πάνωστο θέμακαιέγι νε αναφοράσεπαράγοντες που θεωρήθηκαν σχετικοί. Για τους σκοπούς τηςπαρούσας υπόθεσης θαπεριοριστώ στην αναφορά στην υπόθεση R. v.Hillingdon LondonBorough, Ex.p.Royco HomesLtd[1974] 2AllE.R.643,στηνοποίαθεωρήθηκεότι ενδεί- 40 κνυταιηυποβολήαίτησηςγιαέκδοσηδιατάγματοςcertiorari,παρά το διαθέσιμο άλλης θεραπείας,όταν ηυπό αναθεώρησηαπόφαση 36 1 Α.Α.Δ. ΑλέκαΠαπακόκκινου Κωνσταντινίδης,Δ. υπόκειταισεακύρωσηωςθέμανόμου επειδήαπότο ίδιοτοπεριε χόμενο τηςπροκύπτεισαφώςότι εκδόθηκεχωρίς δικαιοδοσίαήεξ αιτίαςνομικούσφάλματος. 5 10 15 20 25 30 35 40 Στην παρούσαυπόθεση, επιδιώκεται ο έλεγχος της νομιμότηταςτης άρνησης του πρωτόδικουΔικαστηρίου να επιτρέψει στην αιτήτρια, ωςδιάδικο,ναπροωθήσει και γενικά να χειριστεί την υπόθεση τηςαυτοπροσώπως και, κατ' ακολουθίαν, η άρσητης απαγόρευσηςγιαάσκησητουδικαιώματοςτηςπροςυποβολήτων ισχυρισμών της ενώπιον του Δικαστηρίου όπως τοκατοχυρώνει τοΑρθρο 30.3(β) του.Συντάγματος. Οδικηγόρος της αιτήτριας παρέπεμψεστησυνόψισητωνβασικών αρχώνπουδιέπουντοθέ μαόπωςτηβρίσκουμε στους Halsbury'sLawsof EnglandΤρίτη έκδοση,Τόμος 11σελ.144 παράγραφος 272, εισηγήθηκε πωςβρι σκόμαστε μπροστάσε κλασσική περίπτωση δικαιολογημένης επίκλήσης της δικαιοδοσίαςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου για έκδοση προνομιακούδιατάγματοςεφόσον, σετελευταία ανάλυση, εγείρε ται ζήτημα τήρησης των κανόνων τηςφυσικής δικαιοσύνης και επικαλέστηκε την υπόθεση Ανδρέας Γρηγορίονν. Τράπεζας Κύ προυΑτδ(\992) 1 Α.ΑΛ. 1222. Στηνυπόθεσηεκείνη,τονίστηκαν οιεπιπτώσεις απότην αποστέρηση των δικαιωμάτωνπουεγγυά ται το Αρθρο30τουΣυντάγματος. Τοπιοκάτωαπόσπασμααπό την απόφασητουΕφετείουπουεξέδωσεοδικαστής Γ.Μ.Πικής, είναι χαρακτηριστικό. "Παρέκκλισηαπόταθέσμιατηςδίκαιηςδίκης,πουεγγυάται τοάρθρο30.2 τουΣυντάγματος, αναιρείτηδίκηκαικαθιστάτο αποτέλεσμαάκυρο. [Βλ.Psaras&Anotherv.Republic
(1987)2 C.L.R. 132, Έλληναςv.Δημοκρατίας
(1989)2Α.Α.Δ. 149και Ευσταθίου ν.Αστυνομίας,
(1990)2Α.Α.Δ.294. Κατ'ανάλογο τρόποκαιγιαπαρόμοιους λόγους αποστέρηση τωνδικαιωμάτων πουκατοχυρώνει το άρθρο 30.3 ενέχειτις ίδιες συνέπειες εφόσον ηάσκησητους επιδιώκεταιμέσασταπλαίσιατηςδικα στικής λειτουργίας και όχιέξω ήσεαντίθεση μεαυτά. (Βλ. Rousos v.Republic
(1984)3C.L.R. 1437 -Βλ. επίσης Rousos and Another v.Republic
(1985)3C.L.R. 119,ΑίτησηΜαγκάκη, Αρ. 161/90,αποφασίστηκε στις 6.12.90,και Αίτηση Χρι· στοδονλον(\991) 1 Α.Α.Δ.35]." Η φύσητουθέματος που εγείρεται και οιπροεκτάσεις του, σε συνάρτησηκαιμετηθέσηπωςηαντίθεσητηςυπόαναθεώρησηεν διάμεσηςαπόφασηςπροςτιςνομικές διατάξειςπουτοδιέπουνείναι έκδηλη στο πρακτικό του Δικαστηρίου, δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της εξέ τασηςτηςουσίας τηςαίτησης. 37 Κωνσταντινίδης, Α. Αλέκα Παπακόκκινου
(1993)Μένει ο ισχυρισμός γιααπόκρυψηγεγονότων ήγιαπαραπλά νηση τουΔικαστηρίου. Επειδή,λέγουν οι καθ' ωνη αίτηση,στην ένορκη δήλωση της ηαιτήτριααναφέρειότι ουδέποτεδιόρισε δι κηγόρο ενώ απόταπρακτικά προκύπτει το αντίθετο,θαπρέπει να απορρίψωτηναίτηση. Δεν είμαι έτοιμος νασυμφωνήσω πως 5 θα ήτανγιατέτοιο λόγο, στηπαρούσαδιαδικασία, έχονταςυπό ψηκαιτοότιηισχυριζόμενη απόκρυψηήπαραπλάνησηδενανα φέρεται στην ex parte διαδικασίαπου προηγήθηκε, επιτρεπτή η πορεία που εισηγούνται οι καθ' ων η αίτηση. Δεν χρειάζεται όμως ναδωτο θέμα απότηθεωρητική του άποψη. Και σ' αυτή 10 την περίπτωση η εισήγηση των καθ' ων ηαίτηση δεν μπορεί να υποστηριχθεί απόταγεγονότα. Οδικηγόρος της αιτήτριαςυπο στήριξε πωςο ισχυρισμός τηςστην ένορκηδήλωση τηςήτανη δι κήτης ερμηνεία, λανθασμένη όπως δέχθηκε,τουτί είχεγίνει στη πραγματικότητα. Συμφωνώπωςδενδικαιολογείται η μομφήτης 15 απόκρυψης γεγονότων ή της προσπάθειας παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Μεβάσηταστοιχεία πουέθεσεενώπιον μουη αι τήτρια, είχα ήδη,με την προηγηθείσα απόφαση μου, προσεγγίσει την υπόθεση με το δεδομένο ότι την 13Οκτωβρίου 1992 οΔικη γόρος κ. Μαυρίκιος εμφανίστηκε για όλες τις ενάγουσες, περ^ 20 λαμβανομένης και της αιτήτριας. Εν πάσηπεριπτώσει καιπέρα από το ότι το ζήτημα δεν είναι αν ο κ. Μαυρίκιος εμφανίστηκε προηγουμένως γιατηναιτήτρια,περιεχότανστο πρακτικότης 27 Οκτωβρίου 1992 που έθεσεενώπιον μου ηαιτήτρια,η διαπίστω σητουΔικαστηρίου αναφορικά μετο τί είχεπροηγηθεί. 25 Θα εξετάσω τώρα την ουσία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν επέτρεψε στην αιτήτρια να εμφανιστεί για δυο λόγους: Πρώτα, γιατί ο κ. Μαυρίκιος μέχρι την 13 Οκτωβρίου εμφανιζόταν ως δικηγόρος όλων των εναγουσών και επομένως έκρινε πως δεν μπορούσε να επιτρέψει την εμφάνιση της αιτήτριας προσωπικά 30 και με δικηγόρο και μετάγιατί θεώρησε ότι αποφάσισε ήδη επί τουθέματος. EivaLφανερόαπόταπρακτικάπωςδενευσταθούν οι πιο πάνωλόγοι. Στοπρακτικότης 27 Οκτωβρίου 1992κατα γράφεταιπως οκ. Μαυρίκιος εμφανίστηκε μόνο γιατις ενάγου σες 1και 2 και, επομένως, όχι για την αιτήτρια. Επιπρόσθετα, 35 πάντα σύμφωνα με το πρακτικό,η αιτήτρια δεν εκπροσωπείτο ούτε ήθελε να εκπροσωπείται απόδικηγόρο. Ηαιτήτρια τόνισε πως ήθελε να εμφανιστεί υπό την προσωπική της ιδιότητα, ως διάδικος. Κάτωαπό αυτές τις συνθήκες ήταν εσφαλμένη ηπροσέγγιση 40 του θέματος πάνω στη βάσηπως ηαιτήτρια εκπροσωπείτο από δικηγόρο. Τογεγονός ότι οκ.Μαυρίκιος"μέχρι της 13.10.92εμ38 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αλέκα Παπακόκκινου Κωνσταντινίδης, Δ. φανιζόταν ως δικηγόρος όλων των εναγουσών", δεν ήταν δυνα τόναδιαφοροποιήσειτηνπραγματικήκατάστασηόπωςαποκρυ σταλλώθηκε μετηδήλωση του ίδιουτουκ. Μαυρίκουπουεμπε ριέχεται στογεγονός ότιεμφανίστηκε μόνογιατιςενάγουσες 1και 2 αλλάκαιτηςαιτήτριας. Είναι προνόμιο τουκάθεδιαδίκου να επιλέγει αν θαδιορίσει δικηγόρο για να τον εκπροσωπήσει και, βέβαια,ανθαάρειτηνεξουσιοδότηση τουγιατέτοιαεκπροσώπη ση. Εξάλλου,ηαπόφασητης 13Οκτωβρίου 1992, όπως σημείωσα καιπιο πριν,αφορούσε στηδιεκδίκησηαπότηναιτήτριαδικαιώ ματος να εμφανιστεί ως δικηγόρος των υπολοίπων εναγουσών. Εξουκαιηθεμελίωσητηςενδιάμεσης απόφασηςτηςημέραςεκεί νης στην υπόθεση In Re Efthymiou (ανωτέρω).Την 27 Οκτω βρίου 1992 κατέστησαφέςπωςηαιτήτριαεπεδίωκενα εμφανιστεί γιαναχειριστείαυτοπροσώπωςτηδικήτηςυπόθεσηκαιόχιεκεί νητων συνεναγουσών της,ως διάδικος. Τοζήτημα,όπωςσημεί ωσακαιπιοπριν,ήτανπιαεντελώςδιαφορετικόκαιδενείναιορ θόπωςη απόφασητης 13Οκτωβρίου 1992 τοκάλυπτε. ΤοΑρθρο30
(3)(β)τουΣυντάγματοςκατοχυρώνει τοδικαίωμα εκάστουναπροβάλλει τους ισχυρισμούς τουενώπιον Δικαστηρί ου. Σύμφωναμε το άρθρο30 τουπερί Δικηγόρων Νόμου Κεφ. 2 (όπωςέχειτροποποιηθεί) "πας διάδικοςενοιαδήποτεπολιτικήήποινικήδιαδικασία δύναται να εμφανίζηταιαυτοπροσώπωςκαι να διευθύνει την υπόθεσητου". Ο χειρισμός πουέγινε, στόχευεσίγουρα στηντήρηση νομολο γιακών αρχώναλλάαπέληξε σε αποστέρηση των πιοπάνωθεμε λιακών δικαιωμάτων της αιτήτριας και βρίσκεται σε αντίθεση προςτις διατάξειςπουτακατοχυρώνουν. Η άποψητουδικηγόρουτων καθ' ων ηαίτησηπως ηαιτήτριααπώλεσε τοδικαίωμα που της αναγνωρίζει ο Νόμος για αυτοπρόσωπη εμφάνιση και χειρισμό της υπόθεσης της,επειδή,απότη στιγμήπου ενώήταν δικηγόρος των υπόλοιπων εναγουσών επέλεξε να καταθέσει ως μάρτυρας είναι αστήρικτηκαιδεν μεβρίσκει σύμφωνο. Η υπόθέση In Re Efthymiou που επικαλέστηκε συναφώς,σαφώς δεν αναφέρεται στο δικαίωμα δικηγόρου που είναι διάδικος να εμ φανίζεταιxaLναχειρίζεται την υπόθεσητουαυτοπροσώπωςκά τω απόοποιεσδήποτε περιστάσεις. Διαφορετική προσέγγιση θα συνιστούσεεντελώςαδικαιολόγητηδυσμενήδιάκριση. Ηαίτησηεγκρίνεται μεέξοδαυπέρτηςαιτήτριαςκαιεκδίδεται 39 Κωνοταντινίδης, Α. Αλέκα Παπακόκκινου
(1993)διάταγμα certiorari μετο οποίοακυρώνεται ηενδιάμεσηαπόφα σητης27Οκτωβρίου 1992. Η αίτηση επιτρέπεται με έξοδα. Εκδίδεται ένταλμαcertiorari. 40