(1993)18Ιουνίου,1993 [ΠΙΚΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ, Εφεσείοντες, ν. ΧΑΡΗ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ, Εφεσίβλητον. (Πολιτική ΈφεσηΑρ.8009) Αποζημιώσειςδυνάμειτουάρθρον 146.6τονΣυντάγματος— Οενάγων είχεαπολυθείαπό τηνΚεντρικήΤράπεζαμετάαπόπειθαρχικήδίωξη, η οποία αργότεραακυρώθηκε από τοΑνώτατο Δικαστήριολόγωμη δημοσίευσηςτωνσχετικώνΚανονισμώνστηνΕπίσημηΕφημερίδα— Ακολούθησεδεύτερηπειθαρχικήδίωξηγια ταίδια γεγονότα,πον κα- 5 τέληξε στο ίδιο αποτέλεσμαδηλαδήτηναπόλνσή τον,αλλάμε ισχύ από μεταγενέστερηημερομηνία, δίδοντας τονέτσιδικαίωμαγιααπο ζημιώσεις για τηνπερίοδομεταξύ τηςπρώτηςκαι τηςδεύτερης υπό θεσης—Δενυπήρχεαπώλειααπολαβών—Κρίθηκε ότι οενάγωνδεν εδικαιούτο αποζημίωση για ψυχικήοδύνηκαι ταλαιπωρία, ούτεγια 10 τηνπερίοδο κατά τηνοποίαείχετεθείσεδιαθεσιμότητα καικατάσυ νέπειαέπαιρνετονμισό μισθό του,πριν από τηνδεύτερηπειθαρχική δίωξη, αλλάμόνο για τηνδαπάνηυπεράσπισηςτον, στηνπρώτηπει θαρχικήδιώξη—Το ποσό τωνΛΚ 4500,που είχεεπιδικασθείαπότο πρωτόδικοΔικαστήριο, μειώθηκεστιςΛΚ
- 15 Αποζημιώσειςδυνάμειτουάρθρου146.6τουΣνντάγματος—Παράνομη παύσηδημοσίου υπαλλήλου—Η διαγωγή τονλαμβάνεται υπόψηγια τον καθορισμό των αποζημιώσεων, παρά το γεγονός της ακύρωσης τηςαπόφασηςγιατηνπαύσητου. Αποζημιώσειςδυνάμειτον άρθρον146.6τον Σνντάγματος— Τοπρώτο 20 ερώτημαπουπρέπει νααπαντηθείείναι ανμετά τηνεπανόρθωσηκαι αποκατάσταση τηςνόμιμηςτάξηςπραγμάτωνο ενάγωνυπέστηοποι αδήποτεζημία. Στις5.6.79, οεφεσίβλητοςαπολύθηκεαπότην ΚεντρικήΤράπεζα, μετά απόπειθαρχική δίωξη, η οποία ακυρώθηκε αργότερα απότο 25 ΑνώτατοΔικαστήριο,διότικρίθηκεότιοιΚανονισμοίστουςοποίους 420 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 ΚεντρικήΤράπεζα ν. Θεοδωρίδη είχεθεμελιωθεί ηπειθαρχικήδίωξηήσανάκυροιλόγωμηδημοσίευσης τουςστην ΕπίσημηΕφημερίδα. Μεδεύτερηπειθαρχικήδίωξηπουέγι νεμεβάσητα ίδιαγεγονότα μετάτηνδημοσίευση των σχετικώνκανο νισμών στην Επίσημη Εφημερίδα, οεφεσίβλητος απολύθηκεκαιπάλι απότην ΚεντρικήΤράπεζααπό5.9.
- Ηδεύτερηαυτήαπόφασηεπι κυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο πρωτόδικα και κατ' έφεση. Πριν απότηνδεύτερηπειθαρχικήδίωξητου ο εφεσίβλητος είχετεθεί σεδιαθεσιμότητα,από 12.3.85,καιέπαιρνεμόνοτο 1/2τουμισθούτου. Μεαγωγήτου στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας ο εφεσίβλητος ζήτησε αποζημιώσεις δυνάμει του άρθρου 146.6 του Συντάγματος. Ενώπιον τουπρωτόδικου Δικαστηρίου κατατέθηκε ότι κατάτηνπε ρίοδο5.6.79μέχρι τηνεπάνοδοτουστην ΚεντρικήΤράπεζα,οενάγων εργάστηκεσεδιάφορεςεργασίες μεαπολαβέςμεγαλύτερες απόεκείνες που θα είχε εάν συνέχιζε να εργοδοτείται από την εφεσείουσα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι ο εφεσίβλητος εδικαιούτο αποζη μίωσηγια τις δαπάνες στις οποίες προέβη για την υπεράσπιση του στην πρώτηπειθαρχικήδίκηκαι επίσης για την απώλεια του 1/2 του μισθούτουκατάτηνπερίοδοπουήτανσεδιαθεσιμότηταγιατηνδεύ τερηπειθαρχικήδίκη,δηλαδή από 12.3.85μέχρι 5.9.86, και επιδίκασε υπέρτουποσό ΛΚ 4.
- Κατ'έφεση,ηεφεσείουσα ισχυρίσθηκε ότι τοποσό ήτανυπερβολικό,ενώ μεαντέφεσηοεφεσίβλητος ισχυρίσθη κεότι τοποσόήτανέκδηλαχαμηλό,διότι δενείχαν επιδικασθεί απο ζημιώσεις για την ταλαιπωρία και ψυχική οδύνη που είχε υποστεί. ΕνώπιοντουπρωτόδικουΔικαστηρίουείχεπροσαχθεί μαρτυρίαότιη διαγωγήτουεφεσίβλητου κατάτηνχρονική περίοδο αμέσως πρινκαι μετάτηνπρώτηαπόλυσητουήταναξιοκατάκριτη. Αποφασίσθηκεότι: 30 35 40 (α) Ο όρος "δικαίακαι εύλογος αποζημίωσις" στο πλαίσιο του άρθρου 146 τουΣυντάγματοςταυτίζειτηναποζημίωση μετο δίκαιοτουαιτήματοςστοπλαίσιοτηςσχέσηςμεταξύδιοικού μενου και διοίκησης, ώστεηυπαιτιότητατων μερών για την πρόκλησητηςζημίαςνακαθίσταταιζωτικήςσημασίαςγιατον καθορισμό της αποζημίωσης. Στηνπερίπτωση παύσηςδημο σίου υπαλλήλου, η διαγωγή του υπαλλήλου στην υπηρεσία του, εφόσον κριθεί μεμπτή, επενεργεί προς μείωσηήακόμα καιεξαφάνισητουδικαιώματοςγιααποζημίωση,παράτογε γονός τηςακύρωσης τηςαπόφασηςγιατηνπαύσητου. Στην προκειμένη περίπτωση, ηδιαγωγήτου εφεσίβλητου ήταντέ τοιαπουκαθιστούσε άδικηκαιπαράλογητηναπόδοσησεαυτόν οποιασδήποτε αποζημίωσης για ψυχική οδύνη,έστω και εάνμπορούσεναθεωρηθεί ότι είναιδυνατόν,μέσασταπλαί σιατου άρθρου 146.
- του Συντάγματος,ναδοθείαποζημίω- 421 ΚεντρικήΤράπεζα ν. Θεοδωρίδη
(1993)σηγιαψυχικήοδύνη.(Τοθέμααφέθηκεανοικτό απότοΕφε τείο). (β) Σεαγωγήγιααποζημίωσηδυνάμει τουάρθρου 146.6 του Συ ντάγματοςτοπρώτοερώτημαπουπρέπει νααπαντηθείείναι κατά πόσο,μετάτην επανόρθωσηκαι αποκατάστασητηςνό- 5 μιμηςτάξηςπραγμάτωνοενάγωνυπέστηοποιαδήποτεζημία. Στηνπροκειμένηπερίπτωσηηπρώτηαπόλυσηείχελάβειχώ ρα στις 5.6.79 ενώηδεύτερη στις 5.9.
- Κατά συνέπεια, υπήρχε δικαίωμα αποζημίωσης για την περίοδο μεταξύ των δύοπιοπάνωημερομηνιών. 10 (γ) Η αποζημίωσηπουδίδεταιδυνάμειτουάρθρου 146.6 του Συ ντάγματος περιορίζεται σε ζημία που προκύπτει από αυτή τούτητηδιοικητική απόφασηη οποίαακυρώθηκε. Στηνπρο κειμένη περίπτωση,ουπολογισμός απότο πρωτόδικοΔικα στήριο της απώλειας του 1/2 τουμισθούτουεφεσίβλητουγια 15 τηνπερίοδο μεταξύ 12.3.85και5.9.86, κατάτηνοποίαοεφε σίβλητοςήτανσεδιαθεσιμότητακατάτηνδιάρκειατηςδεύτε ρης πειθαρχικήςδίωξης εναντίον του,ήτανλανθασμένος. Η μόνη αποζημίωσητηνοποίαεδικαιούτοοεφεσίβλητοςήτανη δαπάνηγια την υπεράσπιση του για την ακυρωθείσα πρώτη 20 πειθαρχικήδίωξη. Η έφεσηεπιτράπηκεμεέξοδα. Ηπρω τόδικη απόφαση παραμερίστηκεκαι αντικαταστάθηκεμεαπόφασηνπέρ τον εφεσίβλητονγιαΛΚ 1.
- Ηαντέφεση 25 απορρίφθηκεμεέξοδα. Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: Theodorides v.CentralBank
(1985)3C.L.R. 72V Ploussiou v.CentralBank
(1983)3C.L.R. 398Theodorides v.CentralBank
(1988)3C.LR. 53T Theodorides v.CentralBankof Cyprus, RA. 801, dated 16.6.89· Attorney-General v.Markoullides
(1966)1C.LR. 242Frangoulidesv.Repubhc
(1982)1C.L.R. 462Kampis v.Republic
(1984)1 C.L.R. 314- 422 30 1 A.A.A. ΚεντρικήΤράπεζα ν.Θεοδωρίδη Kyriakidesv. Republic 1 R.SC.C. 66Petridesv. TheGreek CommunalChamber
(1965)1 C.L.R. 39Marcou v. Republic
(1968)3C.LR. 166 Tsakistos v. Attorney-General
(1969)1 C.LR. 3555 Hapeshisv. Republic
(1979)3C.LR.550 Christophidesv.Attorney-General
(1981)1 C.LR. 80 ΑγρόκτημαΑανίτηΛτδv. ΓενικούΕισαγγελέα
(1991)1Α.Α.Δ. 225Εγγλεζάκην. ΓενικούΕισαγγελέα
(1992)1ΑΛΛ. 697. Έφεση, 10 15 Έφεσηαπότους εναγομένους κατά της απόφασης τουΕπαρ χιακούΔικαστηρίουΛευκωσίας(Δημητρίου,Αν.Π.Ε.Δ.καιΠαπα δοπούλου,Ε.Δ.)πουδόθηκεστις 13.11.89 (Αρ.Αγωγής2532/85) με τηνοποία επιδικάστηκε στονεφεσίβλητο,αποζημίωση£4.500,- βά σει του Αρθρου 146.6γιαζημία πουυπέστη σαν αποτέλεσματης απόφασηςτωνεφεσειόντων μετηνοποίαοεφεσίβλητοςαπολύθη κεαπότηνΚεντρική Τράπεζα. Α. Κουρσουμπά (χα.),γιατουςεφεσείοντες. Α. Παντελίδης,γιατονεφεσίβλητο. Cur. adv. vult. 20 25 30 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαδώσειο Δι καστής Γ.Μ. Πικής. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Ηέφεσηστρέφεται εναντίοναπόφασης τουΠλή ρους ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛευκακιίας μετην οποία επιδικά στηκε στον εφεσίβλητο αποζημίωση £4.500,- βάσει του Αρθρου 146.6 γιατηζημίαπουυπέστηωςαποτέλεσματηςαπόφασηςταιν εφεσειόντων της5/6/1979μετην οποία ο εφεσίβλητος απολύθηκε απότηνΚεντρική Τράπεζα. Η απόφασηακυρώθηκεαπότοΑνώ τατοΔικαστήριοστηνπροσφυγήτουαιτητή277/79γιατολόγοότι οι Κανονισμοίτης ΚεντρικήςΤράπεζαςστουςοποίουςθεμελιώθηκεηπειθαρχικήδίωξηήτανάκυροι. [Βλ.Theodorides v. Central 423 Πικής, Δ. ΚεντρικήΤράπεζα ν.Θεοδωρίδη
(1993)Bank
(1985)3 C.L.R. 721 -βλ. επίσης Plousshu v. TheCentral Bank of Cyprus
(1983)3C.L.R. 398]. Μετηνέφεσηπροσβάλλεται ηεπιδικασθείσααποζημίωσηωςυπερβολικήυπότοφωςτατνπερι στατικώντηςυπόθεσηςκαιτωναρχώνπουδιέπουντονκαθορισμό των αποζημιώσεων κάτω από το άρθρο 146.6 του Συντάγματος. 5 Μεαντέφεσητουεφεσίβλητου επίσης προσβάλλεται τοποσόντων αποζημιώσεωνκαιεπιδιώκεταιη αύξησητουμεταξύάλλωνγιανα αποζημιωθείο εφεσίβλητος γιατηνταλαιπωρίακαιψυχικήοδύνη πουυπέστηλόγωτουπαράνομουτερματισμούτωνυπηρεσιώντου. Μετά την ακύρωση της απόφασης της 5/6/79στην προσφυγή 10 277/79 ασκήθηκε πειθαρχική δίωξη εναντίον του εφεσίβλητου η οποία απέληξε εκ νέου σε καταδικαστικήαπόφαση(5/9/86)συνε παγόμενη την απόλυση του. Και ηδεύτερη απόφασηλήφθηκε με βάσητους Κανονισμούς της ΚεντρικήςΤράπεζας,τοκώλυμαστην εγκυρότητα των οποίων είχε στο μεταξύ αρθεί με τη δημοσίευση 15 τους στην Επίσημη Εφημερίδα στις 5/9/83. (Βλ. Κ.Δ.Π. 189/83). Εναντίον και της δεύτερης πειθαρχικήςκαταδίκηςασκήθηκεπρο σφυγή απότον εφεσίβλητο -Προσφυγή565/86-ηοποίααπορρί φθηκε. Μετηναπόφασηεπικυρώθηκεηαπόλυσητουαπό 6/9/1986 για τα ίδιαπαραπτώματα για ταοποίαείχεκριθεί ένοχος με τη*/ 20 απόφασητης5/6/79. [Βλ. HarisTheodorides v.TheCentralBank of Cyprus
(1988)3 C.LR. 537 και Theodorides v. TheCentral Bank of CyprusR.A. 801,dated 16.6.89]. Κρίθηκεότι οι Κανονι σμοίτου 1983 είχαναναδρομικήισχύκαιεπομένως παρείχανέρει σμαγιατηνπειθαρχικήδίωξη του εφεσίβλητου γιαπαραπτώματα 25 που διαπράχθηκαν πριν τηθέσπιση τους. Ηίδιαηφύσητουπει θαρχικούαδικήματος,επισημαίνεται,αδικαιολόγητηαπουσίααπό την εργασίατουμεταξύ6/6/77μέχρι 19/5/78συνιστούσε "...αδίκη μακαιπριναπό τηθέσπιση των Κανονισμών". Ότισυνάγεται εί ναιότιαυτήτούτηη στάσητουεφεσείοντα έναντιτωνκαθηκόντων 30 του είχε εκθεμελιώσει τον υπηρεσιακόδεσμό του μ£ την Κεντρική Τράπεζα. ΜετηναγωγήτουστοΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας οεφε σίβλητος αξίωσεαποζημιώσειςγιατηζημίαπουυπέστηωςαποτέλε σματηςακυρωθείσαςδιοικητικήςπράξηςτης5/6/79.Μετάαπόανα- 35 φορά στη νομολογία διαφωτιστικήως προς την ερμηνεία του άρ θρου 146.6 και το πλαίσιο εφαρμογής της [Attorney-General ν, Markoullides and Another
(1966)1 C.L.R. 242, Frangoulides v. Republic
(1982)1 C.LR. 462, και Kampis v. Republic
(1984)1 C.LR.314]καιταπεριστατικάτηςυπόθεσηςτοπρωτόδικοδικαστή- 40 ριο επεδίκασεστον εφεσίβλητο ποσό£4500,- τοοποίο προσβάλλε ται απότον εφεσείοντα ωςυπερβολικόκαιτονεφεσίβλητο ωςανε παρκές. 424 1 Α.Α.Δ. ΚεντρικήΤράπεζα ν.Θεοδωρίδη Πικής, Δ. Δεν έχει αμφισβητηθεί ηορθότητα της καθοδήγησης τουδικα στηρίουωςπροςτιςαρχέςπουδιέπουντονκαθορισμότωναποζη μιώσεων βάσειτουάρθρου146.6. 5 10 15 Όπως τοκείμενο τουάρθρου 146.6 υποδηλώνει καιη νομολογίαβεβαιώνει,προϋπόθεσηγιατηδιεκδίκηση αποζημιώσεων ενώ πιον πολιτικού δικαστηρίου βάσει του άρθρου 146.6αποτελεί η ακύρωσητηςδιοικητικής πράξης πουπροκάλεσε τηζημία. Το πο λιτικό δικαστήριοδενυπεισέρχεται στηναναθεώρησητηςδιοικητι κής πράξης. Η έκνομη λειτουργία της Διοίκησης τεκμηριώνεται απότην ακυρωτική απόφαση τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στο οποίοεναποτίθεταιαποκλειστικήδικαιοδοσίαδικαστικήςαναθεώ ρησηςτωνδιοικητικώνπράξεων,αποφάσεωνκαιπαραλείψεων.Η πρώτηπροϋπόθεσηγιατηνεπίκλησητουΑρθρου 146.6 είναιηακύ ρωση της διοικητικής πράξης. Με την ακύρωση θεμελιώνεται το παράνομοτης πράξης. Γεννάταιδικαίωμαγιααποζημίωσηεφόσονη απαίτησηδενικα νοποιηθεί απότοδημόσιο όργανο, αρχή ή πρόσωποπουφέρειτην ευθύνηγιατηνακυρωθείσαπράξη. 20 25 30 35 40 Τομέτροτηςαποζημίωσης,όπωςκαθορίζεταιστο άρθρο146.6, είναιη"...δικαίακαιεύλογος αποζημίωσις". Τομέσογιατηναπο ζημίωση είναι "ηδικαία και εύλογος θεραπεία ήν τοδικαστήριο έχει την εξουσία ναπαράσχει". Το μέτρο της αποζημίωσης είναι διάφοροαπόεκείνο τουαγγλικούκοινού δικαίουπουέχειως λό γο τηνολική υλική αποκατάστασητου ζημιωθέντα (restitutio ab integrum). Οόρος"δικαίακαιεύλογοςαποζημίωσις"στοπλαίσιοτουάρθρου 146ταυτίζειτηναποζημίωσημετοδίκαιοτουαιτήματοςστοπλαίσιο της σχέσης μεταξύδιοικούμενου καιΔιοίκησης ώστεη υπαιτιότητα τωνμερώνγιατηνπρόκλησητηςζημίαςνακαθίσταταιζωτικήςσημασίας για τον καθορισμό της αποζημίωσης. [Phedias Kyriakidesv. Republic, 1 R.S.C.C. 66,PantelisPetrides v. The Greek Communal Chamber andAnother
(1965)1GLR. 39, Attorney General v. AndreasA. MarkoullidesandAnother
(1966)1 C.LR. 242, Marcou and Anotherv.Republic
(1968)3GLR. 166, CostasTsakistos v. Attorney-General
(1969)1 C.LR. 355,Hapeshisv.Republic
(1979)3 C.LR.550, Christophides v.Attorney-General
(1981)1GLR. 80, Frangoulides v.Republic
(1982)1GLR.462, Kampisv. Republic
(1984)1 GLR. 314,ΑγρόκτημαΑανίτηΛτδ.καιΑλλοιν.Αιειόνντή ΤμήματοςΛασών και Άλλον
(1991)1Α.Α.Δ.225, και Εγγλεζάχη κ.α. ν.ΓενικούΕισαγγελέατηςΔημοκρατίας
(1992)1 Α.ΑΑ 697]. 425 Πικής, Δ ΚεντρικήΤράπεζα ν. Θεοδωρίδη
(1993)ΣτηMarkoullides (ανωτέρω) λήφθηκε υπόψη στον καθορισμό της ζημίας ηαπείθεια του ενάγοντα σας οδηγίες της Αρχής Ηλε κτρισμού για τη μετάθεση τουπουθεμελίωσετην πειθαρχικήδίω ξη εναντίον του παρά την ακύρωση της απόφασηςγια την παύση του. Ότιπροκύπτει είναι ότιη ακύρωσητηςπράξηςδεδιαγράφει 5 τηδιαγωγήτουυπαλλήλου στηνυπηρεσίατουη οποίαεφόσονκρι θεί μεμπτή επενεργεί προς μείωσηήακόμακαι εξαφάνιση του δι καιώματοςγια αποζημίωση. Καθοδήγησηγιατο μέτρο τηςζημίας βάσει του Αρθρου 146.6 μπορεί νααντληθεί καιαπότοδίκαιοτης επιείκιας(equity)πουσυναρτάτηνπαροχή θεραπείαςκαιτο μέτρο 10 του καθορισμού της μετην επίδειξη επιπέδου συμπεριφοράς που συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, δηλαδήκαθαρή συνείδηση και άμεμπτηδιαγωγή. Στηνπρόσφατηαπόφαση Εγγλεζάχη κ.α.ν.Γενικού Εισαγγελέα (ανωτέρω) τονίσαμε ότιτοπρώτο ερώτημαπουπρέπει νααπαντη- 15 θείσε αγωγήβάσει τουΑρθρου 146.6 είναι"...αν,μετάτηνεπανόρ θωση καιαποκατάσταση της νόμιμης τάξηςπραγμάτων,οι εφεσείουσεςυπέστησαν οποιαδήποτεζημία". Στηνπροκείμενη περίπτωση κινήθηκε εκ νέου ο μηχανισμός για την δίωξη του εφεσίβλητου ο οποίος οδήγησε στη δεύτερη καταδικαστικήαπόφασηηοποία επι- 20 κυρώθηκε απότο δικαστήριο. Ηαπόλυση του εφεσίβλητου διατά χθηκε από5/9/
- Επομένως εγείρεται κατ' αρχή θέμα αποζη μίωσης τουεφεσίβλητουγιατηνδιακοπήτηςυπηρεσίαςτουωςαπο τέλεσμα της ακυρωθείσας πράξης μεταξύ 5/6/1979 και 12/3/1985 που τέθηκε σε διαθεσιμότητα για τους σκοπούς της δεύτερης πει- 25 θαρχικήςδίωξης. Το πρώτο θέμα το οποίο τίθεται είναι ηδιαπίστωση της υλικής ζημίας που υπέστη ο εφεσείων. Ο μηνιαίος μισθός του εφεσείοντα κατάτοχρόνοτηςαπόλυσηςτουήταν£122,-. Ηαπώλειασε μισθούς αντισταθμίζεταιβάσειτωνευρημάπαντουπρωτόδικουδικαστηρίου 30 από τις απολαβέςπουείχεαπόάλλες εργασίες μετις οποίες ασχο λήθηκεκατάτηνκρίσιμηπερίοδο. (α) £250,- τον μήνα από την ασφαλιστική εταιρεία Γιουνιβέρσαλ όπουυπηρέτησε για20 μήνες από1/12/
- (β) £100 - £150,-τονμήνααπότηνπώληση βιβλίων πουήτανη 35 εργασία μετηνοποίαασχολήθηκε γιατοεπόμενο έτος,και (γ) £300,- τον μήνα(κατάμέσοόρο) απότηναεροπορική εται ρεία ΓκάλφΈαραπότηνοποία εργοδοτήθηκε το 1982 και 426 1 Α.Α.Δ. ΚεντρικήΤράπεζα ν.Θεοδωρίδη Πικής, Δ. ανήλθε σταδιακά στη θέση του Διευθυντή και στην οποία υπηρετεί έκτοτε. 5 10 15 20 25 30 35 40 Συνάγεταιαπόταευρήματατουδικαστηρίου ότι οεφεσείων δεν υπέστη οποιαδήποτευλικήζημίαωςαποτέλεσμα της ακυρωθείσας απόφασηςτης5/6/79 άλλη απότηδαπάνηγιατηνυπεράσπιση του κατάτηνπειθαρχική δίκη. Στονυπολογισμό τωναποζημιώσεων λήφθηκευπόψηκαιηαπώ λειαμισθών τουεφεσίβλητου κατάτοχρόνοτηςδιαθεσιμότηταςτου (έπαιρνε το 1/2 τηςαντιμισθίαςτου)πουπροηγήθηκετηςπειθαρχικήςδίωξης. Αυτόαποτελεί σφάλμα. Τοάρθρο 146.6 περιορίζει τις αποζημιώσεις σεζημίαη οποίαπροκύπτειαπόαυτήτούτητηδιοι κητική απόφαση ηοποίαακυρώνεται. Αυτόπροκύπτει άμεσα από το λεκτικό του άρθρου 146.6, "Πάνπρόσωπον ζημιωθέν εξ απο φάσεως ήπράξεως ήπαραλείψεως κηρυχθείσης άκυρου κατάτην τέταρτον παράγραφοντουπαρόντοςάρθρου δικαιούται....". Ο εφεσίβλητος υπέβαλε ότι ο όρος ζημία (ζημιωθέν) στο άρθρο 146.6 δενπεριορίζεται μόνοσευλικές ζημίες αλλάεπεκτείνεται και σεκάθεμορφήζημίαςηοποίαμπορείνααποτιμηθείσεχρήμαόπως τραυματισμός του ψυχικού και συναισθηματικού κόσμου τουπαραπονουμένου. Δεν είναι ανάγκηνα δώσουμε οριστική απάντηση στοερώτημασ' αυτήτηνυπόθεσηεφόσον τέτοιο θέμαδεν εγείρεται. Ηδιαγωγή του εφεσείοντα και ηστάση έναντι των καθηκόντων τουκαθιστάάδικη και παράλογητηναπόδοσησ' αυτόνοποιασδή ποτε αποζημίωσης για ψυχική οδύνη. Ο εφεσείων ήταν ο κύριος υπαίτιοςγιατον κλονισμότων σχέσεωντου με την ΚεντρικήΤρά πεζα. ΤονΑπρίλιοτου 1977 διαπιστώθηκεέλλειμασταχαρτονομίσμα τατης Κεντρικής Τράπεζας. Οεφεσίβλητος τέθηκευπό αστυνομική κράτησηγιαέξι μέρες. Απολύθηκε χωρίςναπροκύψει οτιδήποτετο ενοχοποιητικό εναντίον του. Ο εφεσίβλητος επέστρεψε στακαθή κοντα του αλλά σε σύντομο χρόνο σας 6/6/77 υπέβαλε τηνπαραί τησητουη οποίαδενέγινεδεκτή. Παράτιςπαροτρύνσεις τουπροϊ σταμένου του να μην απομακρυνθεί από την εργασία έφυγε στην Αυστραλία τερματίζοντας αυθαίρετα τις υπηρεσίες του στην ΚεντρικήΤράπεζα. Παρέμεινε στην Αυστραλία μέχρι την5/1/78 οπό τανεπέστρεψεστην Κύπροκαιπροσπάθησενα επανασυγκολλήσει τον δεσμό του μετηνΤράπεζα. Τις 12/4/78 ανακάλεσε τηνπαραί τησητου. Η αυθαίρετηαπουσίατουεφεσίβλητου γιατόσο χρονι κό διάστημα απότην εργασία δημιούργησε αγεφύρωτο ρήγμα στο δεσμό του μετην Κεντρική Τράπεζα. Ηαπείθειατου προς το κα427 Πικής,Α. ΚεντρικήΤράπεζα ν.Θεοδωρίδη
(1993)θήκοναποτέλεσε τηνγενεσιουργό αιτίατηςδιάσπασηςτου δεσμού του μετηνΤράπεζαγιατοοποίογεγονός δενείναι ούτε δίκαιο ού τεεύλογονατουδοθείοποιαδήποτεαποζημίωσηάλλη από τηνδα πάνηγιατηνυπεράσπιση τουγιατην ακυρωθείσα πρώτηπειθαρ χικήδίωξη. Π,ατηδαπάνηεκείνη είναιδίκαιονααποζημιωθείδιό- 5 τιυπέστητηνίδιαδαπάνηδύοφορές(δύοπειθαρχικέςδιώξεις)χω ρίς οίδως ναφέρει ευθύνηγι'αυτό. Ηέφεση επιτρέπεται μεέξοδα. Η πρωτόδικηαπόφαση παραμε ρίζεται και υποκαθίσταται με απόφαση υπέρ του ενάγοντα για £1.500,-. 10 Ηαντέφεοηαπορρίπτεταιμεέξοδα. Όπου ταέξοδα της έφεσης και αντέφεσης συμπίπτουν επιτρέπονται έξοδα μόνο γιαμια εμφά νιση. Η έφεση επιτρέπεται με έξοδα. Η αντέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 428 15