clr/1993/1993_1_447.pdf

(1993)είχεεκπληρώσει τηναρχικήτουυποχρέωση,καιότιηεφεσίβλητηήταν τοαθώομέρος καιδενείχευποχρέωσηνακαταβάλειτοποσότωνΛΚ 30.000,προτούο εφεσείων εκπληρώσει τηνδικήτου υποχρέωση. Το πρωτόδικοΔικαστήριο έκρινεότιτοορθόμέτροαποζημίωσηςήτανη διαφορά μεταξύ τηςαξίας τωνδύοορόφων μετά τηνσυμπλήρωση 5 τουςαφαιρουμένωντωνεξόδων ανέγερσης καιαγοράςτουκτήματος. ΥπολόγισετοποσόαυτόσεΛΚ 10.000καιεπιδίκασεπροςόφελοςτης εφεσίβλητης ποσόΛΚ5.000, αφούαφαίρεσετομισόπουαναλογούσε στονεφεσείοντα,ενόψειτουότιοεφεσείωνθαείχεσχεδόντομισότων μετοχών της εφεσίβλητης. Εναντίον της πρωτόδικης απόφασηςυπέ- 10 βαλεομενεφεσείων τηνέφεση7718 ισχυριζόμενος ότιενόψειτηςαβε­ βαιότηταςγιατηντελικήεξέλιξητων πραγμάτων δεν είχεαποδειχθεί οποιαδήποτεζημίακαιέπρεπεναείχαν επιδικασθείονομαστικέςμό­ νο αποζημιώσεις,ηδεεφεσίβλητητηνέφεση7719 ισχυριζόμενηότιτο πρωτόδικοΔικαστήριοέπρεπεναείχεεπιδικάσειτοπλήρεςδιαφυγόν 15 κέρδος της εφεσίβλητης που σύμφωναμετην προσαχθείσαμαρτυρία ανερχότανστοποσότωνΛΚ47.

1. Αποφασίσθηκεότι: (α) Τελικός στόχος των αποζημιώσεων γιαπαράβασησύμβασης είναι ητοποθέτηση του ανυπαίτιουστη θέσηστην οποία θα 20 βρισκόταν αν εκπληρώνονταν οι συμβατικές υποχρεώσεις που αναλήφθηκαν. Στηνπροκειμένη περίπτωση,οι διάδικοι είχαν ρητάσυμφωνήσει ότι ημελλοντική τύχητουακινήτου, δηλαδήκατάπόσο θασυμπληρωνόταν μετηνανέγερση επι­ πρόσθετων ορόφων, ήθαεπωλείτο στην κατάστασηπουβρι- 25 σκόταν,εξαρτιόταναπόνέα απόφασηκαισυμφωνίατων με­ ρών,καικατάσυνέπειαήτανανεπίτρεπτηηεπιδίκασηαποζη­ μιώσεων γιαδιαφυγόνκέρδος,μεβάση τηνυπόθεσηότιηοι­ κοδομήθασυμπληρωνόταν μετηνανέγερσηεπτάορόφων. (β) Εφόσον ενώπιον του πρωτόδικουΔικαστηρίου δεν είχεπρο- 30 σαχθείοποιαδήποτεάλλημαρτυρίασχετικά μετιςαποζημιώ­ σεις, εκτός απότην μαρτυρίαγια τοισχυριζόμενο διαφυγόν κέρδος, δενμπορούσαν ναεπιδικασθούν γιατην παράβαση συμβολαίουαποζημιώσειςάλλες απόονομαστικέςαποζημιώ­ σεις. 35 Ηέφεση7718επιτράπηκεκαι ηπρωτό­ δικηαπόφασηακυρώθηκε καιαντικα­ ταστάθηκε μεαπόφασηγιαΛΚ
2. Η εφεσίβλητηδιατάχθηκεναπληρώσει τα 2/3τωνεξόδωντηςέφεσης. Η έφεση 40 7719απορρίφθηκεμε έξοδα. 448 1Α.Α.Δ. Χ'Τίυπρή χ.ά.v. Sanifix Ltd χ.ά. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Saab v. HolyMonasteryAy.Neophytos

(1982)1CL.R. 499Uoydv. Stanbury[1971]2AllE.R. 267C&PHaulagev. Middleton [1983]3AllE.R. 94· 5 Victoria Laundry v. Newman Industries[1949] 1AllE.R. 997Diamondv. Campbell-Jones[i960] 1AllE.R. 583Cottrill v. SteyningetcBuildingSociety[1966]2AllE.R. 295· Wright v. Dean[1948]2AllE.R. 415Philippou Ltdv. JosephyHoyle& Son

(1982)1 CL.R. 625· 10 Veniera v. SertinaShipping

(1985)1 CL.R. 742ThunderShipping v. LloydTriestino

(1984)1 CL.R. 148Hadleyv. Baxendale[1843-60]AllE.R. Rep. 461· Morkou v. Michael 19C.L.R. 282. Έφεση. 15 Έφεσηαπό τον εναγόμενοκατάτηςαπόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Παπαδόπουλος, Π.Ε.Δ. Ηλιάδης, Ε.Δ.) που δόθηκε στις 30.7.88(Αρ.Αγωγής 401/77) μετηνοποία επιδι­ κάστηκε υπέρ τωνεφεσίβλητων ποσό £5.000ωςαποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. 20 Φ. Κληρίόης,για τον Εφεσείοντα. Α. Παντελίδης, για τους εφεσίβλητους. Cur. adv.vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο δι­ καστής Γ.Κωνσταντινίδης. 449 Χ"Κνπρή χ.ά.v. Sanifix Ltd κ.ά.

(1993)ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Μετάτηνεγκατάλειψη,κατάτηνακρό­ αση, των λόγων της έφεσης πουστρέφονταν κατά του μέρους της πρωτόδικηςαπόφασηςσυμφωνάμετοοποίοοεφεσείων,Α. Χ"Κυπρή,παρέβειτησύμβασητουμετουςεφεσίβλητους,SanifixAgencies (Cyprus) Ltd, παρέμειναν οι πληρωτέες αποζημιώσεις ως το μόνο 5 επίδικοζήτημα. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο επεδίκασευπέρτωνεφε­ σίβλητων £5.

1. Ο εφεσείων υποστηρίζει πως εδικαιολογείτο η επιδίκαση μόνο ονομαστικών αποζημιώσεων. Οι εφεσίβλητοι, με τηνξεχωριστήέφεση τουςπουσυνεκδικάστηκε, υποστηρίζουν πως τοποσό θαέπρεπεναήτανπολλαπλάσιο. 10 Ο εφεσείων ήτανιδιοκτήτηςοικοπέδουστον ΑγιοΑντώνηΛευ­ κωσίας. Στο οικόπεδο υπήρχε ημιτελής οικοδομή. Είχε συμπλη­ ρωθεί ο σκελετός τεσσάρων ορόφων και μεγάλο μέρος της τοιχο­ ποιίας τριών απόαυτούς. Με"πωλητήριο έγγραφο"πουυπεγρά­ φηστις 10 Μαΐου 1974 οεφεσείων συμφώνησε ναπωλήσει στους 15 εφεσίβλητους τοακίνητοτου,στηνκατάστασηστην οποίαβρισκό­ ταν,προς£30.
2. Η σύμβαση,γιαλόγους πουδενέχουνσημασία, δενυλοποιήθηκε. Ταπράγματα παρέμειναν στάσιμα μέχρι την 1η Μαΐου
3. Υπεγράφη τότε συμφωνία η οποία,όσο καιανπεριγράφηκεως συμπληρωματική τηςπρώτης,αναμόρφωσε ουσιασπ- 20 κά τη φύσηκαι την οικονομική σημασία των συμβατικών δεσμεύ­ σεωνπουαναλήφθηκαν. Εγκαταλείφθηκεηιδέατηςαπλής πώλη­ σης πουσυμφωνήθηκε στην αρχή και επινοήθηκε μέθοδος που κα­ τέτεινε στο νακαταστεί οεφεσείων μέτοχος των εφεσίβλητων στο όνομα των οποίων,τελικά,θαμεταβιβαζότανηκυριότητα της οι- 25 κοδομής. Σταπλαίσιατηςπρώτηςσύμβασης οεφεσείων θαέπρεπεναμε­ ταβιβάσειτοακίνητο"ελεύθερον πάσηςυποθήκηςήετέρουεμπράγ­ ματου βάρους ή οιουδήποτε ετέρου δικαιώματος τρίτου προσώ­ που". Μετηνέα ρύθμιση,υπότηνπροϋπόθεσηότι ο εφεσείων θα 30 φρόντιζε για την προγενέστερη διαγραφή ή εξάλειψη ορισμένων από τα εμπράγματαβάρητου ακινήτου,οι εφεσίβλητοι θακατέ­ βαλλαν το ποσό £30.000για την αποπληρωμήτων άλλων χρεών και τηναποδέσμευση τουακινήτουαπόταυπόλοιπα εμπράγματα του βάρη. Το επόμενο στάδιο θαήτανησυμμετοχή του εφεσείοντα στην μετοχική ομάδατων εφεσίβλητων. Αυτόθαεπιτυγχανότανμεπώ­ λησητων249 απότις 500 μετοχές τηςεταιρείαςαπότους τότεμε­ τόχους στον εφεσείοντα προς£4τηκάθεμια Σημειώθηκεστοκεί­ μενοτης σύμβασης πωςηεταιρείααναλάμβανεκαιεγγυάτοτημε- 40 ταβίβασητων μετοχών και,στο τέλος, οι μέτοχοι οι ίδιοι, μετην προσωπική τους ιδιότητα,προσυπόγραψαν τη σύμβαση δηλώνο450 35 1 Α.Α.Δ. Χ'ΤΚυπρή κ.ά. v. Sanifix Ltd κ.ά. Κωνσταντινίδης, Α. νταςτησυγκατάθεσητους.Συνακόλουθοτης μεταβίβασηςτωνμε­ τοχών θαήτανη μεταβίβασητης κυριότητας του ακινήτου στους εφεσίβλητους. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ηκρίσιμη πρόνοιαγιατους σκοπούς της παρούσαςυπόθεσης αναφερότανστα όσα θαακολουθούσαν την απόκτηση τηςκυριό­ τηταςτουακινήτουαπότους εφεσίβλητους. Σύμφωναμετηνπα­ ράγραφο4τηςσύμβασης,η εφεσίβλητη εταιρείααναλάμβανεόπως "εξασφάλιση παναναγκαίονδάνειονπροςαποπεράτωσιντηςυφι­ σταμένης οικοδομής, ήπώλησιν συμφωνούντων και των δυο (3ασικών μετόχων". Πέντε περίπου μήνες μετάτην υπογραφήτης "συμπληρωματι­ κής" σύμβασης, ο εφεσείων έγραψε στους εφεσίβλητους πως την θεωρούσε, όπωςκαιτηναρχική,άκυρηκαιμήυφιστάμενη επειδή δεν εκτέλεσαν τιςσυμφωνηθείσες υποχρεώσεις τους. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο δεσυμμερίστηκε αυτήτην άποψη. Έκρινε πωςο εφεσείων ήτανένοχος παράβασηςτης σύμβασης. Τοπρώτο βήμα θαέπρεπεναήτανηεξόφλησηαπότον ίδιοτουμέρουςτωνχρεών πουτουαναλογούσε. Δεν μπορούσε νατίθεταιζήτημαενεργοποί­ ησης τωνυποχρεώσεων που ανάλαβανοι εφεσίβλητοι πριν από τηνπραγμάτωσηαυτήςτηςπροϋπόθεσης. Όπωςσημειώσαμε,δεν αμφισβητείταιπλέον ότι τηνυπαιτιότηταγιατον τερματισμό της σύμβασηςτηνείχεοεφεσείων και,χωρίςάλλα, θασυνοψίσουμετα σχετικά μετοζήτηματων αποζημιώσεων. Μεδυολόγια,ήτανηυπόθεσητων εφεσίβλητων πωςτο μέτρο των αποζημιώσεων θαέπρεπεναήταντοκέρδοςπουθα πραγμα­ τοποιούσανανησύμβασηεκτελείτο. Αυτότοδιαφυγόνκέρδοςθα συνίστατο στηδιαφορά μεταξύτηςαγοραίαςαξίαςτηςοικοδομής ότανθασυμπληρωνόταν καιτηςδαπάνηςπουθααναλαμβανόταν γιατησυμπλήρωση τηςπλέον τοποσό των£30.000πουείχεσυμφωνηθεί νακαταβληθείαπότους εφεσίβλητους. Ηοικοδομή, πά­ ντασύμφωναμετουςεφεσίβλητους,στηντελικήτηςμορφήθαήταν επταόροφηκαιθααποτελείτο απόπέντεκαταστήματακαι29 δια­ μερίσματα συνολικής αξίας£205.
4. Για την κατασκευήτης θα απαιτείτοποσό£80.
5. Η αφαίρεσηαυτούτουποσούκαιτουαρχικού ποσού των £30.000απότην υπολογισθείσα τελικήαξίατης οικοδομής έδινε υπόλοιπο £95.300το οποίο,κατάτους εφεσίβλη­ τους,αντιπροσωπεύει τοκέρδος που θαπραγματοποιείτο. Έχο­ νταςυπόψη πως,μεβάσητη σύμβαση,οεφεσείων θαήταντότεκα­ τάτοήμισυ μέτοχος στακέρδη,οιεφεσίβλητοι υπολόγισαν ωςκαθαρή ζημιάτουςτοποσότων£47.650τοοποίοκαιαποτελούσετην απαίτησητους. 451 Κωνσταντινίδης, Α. Χ"Κυπρήκ.ά. v. Sanifix Ltd κ.ά.

(1993)Το πρωτόδικοΔικαστήριο δεν θεώρησε αναγκαίατη λεπτομερή παράθεσητης μαρτυρίαςπουπροσάχθηκε. Έκρινεπωςη αξίωση αποζημιώσεων πάνωστηβάσηεπταόροφηςοικοδομής ήταν"εκτός συζητήσεως" εφόσον κατά το χρόνο της υπογραφήςτης σύμβασης υπήρχε άδειαοικοδομής για δυοορόφους μόνο. Αποφάοιοε πως, 5 όσο καιανκατάτοχρόνο τηςυπογραφήςτης "συμπληρωματικής" σύμβασης ήταν ήδη κατασκευασμένος ο σκελετός τεσσάρων ορό­ φων,το δίκαιο ήτανναυπολογιστεί ηαποζημίωσημε μέτρο μόνο τους δυοορόφουςγιατουςοποίουςείχεεξασφαλιστεί άδειαοικο­ δομής. 10 Σύμφωνα με την πρωτόδικη απόφαση, ο εκτιμητής των εφεσί­ βλητων υπολόγισε τελικά ως καθαρόκέρδος ανάόροφο το ποσό των£7.000ενώοεφεσείων τουποβίβασεσε£5.

1. Τοπρωτόδικο Δικαστήριο, υιοθέτησε το μέσοόρο των δυοποσών. Αφούέλαβε υπόψηαριθμόπαραγόντωνπουπαράθεσε,κατέληξεπωςτοσυνο- 15 λικόκαθαρόκέρδος θαήταν£10.
2. Σημείωσε τηνκοινήαποδο­ χή πως οι εφεσίβλητοι θαεδικαιούντο στο μισό τα>νκερδών και επιδίκασευπέρτους τοποσότων£5.
3. Ήταν, όπως και πρωτοδίκως,ηκεντρική θέσητου εφεσείοντα πως δενσυνέτρεχαν οι προϋποθέσεις γιατην επιδίκασηοποιουδή- 20 ποτέ ποσού ως διαφυγόντος κέρδους. Ηπροοπτικήτης συμπλή­ ρωσης τηςοικοδομής έστωκαιτωνδυοπρώτωνορόφωντης, ήταν απομακρυσμένη εξ αιτίαςτων όρων από τους οποίους είχεεξαρ­ τηθεί. Θαέπρεπεναείχεμεσολαβήσει, μετάτηνεξόφλησητωνχρε­ ών,ηυλοποίησητηςπαράλληληςσυμφωνίας,όχιπλέον μεταξύτου 25 εφεσείοντα και των εφεσίβλητων αλλά μεταξύτου εφεσείοντακαι των μετόχων των εφεσίβλητων καινα εξασφαλισθούν άδεια οικο­ δομής εφόσο θαανεγείρονταν πέραντων δύο ορόφων και δάνεια γιατηνχρηματοδότησητουέργου. Τοκυριότερο,μεβάσητιςρητές πρόνοιεςτηςσύμβασης,τοκατάπόσοηοικοδομήθασυμπληρωνό- 30 τανή θαεπωλείτο στηνκατάστασηστην οποίαβρισκότανθα απο­ τελούσετοθέμαμελλοντικής απόφασηςτωνσυμβαλλομένων. Μας παρέπεμψεοδικηγόροςτουεφεσείοντα στηνομολογία ωςπροςτις γενικές αρχέςπουδιέπουντηνεπιδίκασηαποζημίωσηςγιαπαράβα­ σησυμφωνίας(SaabandAnotherν.HolyMonasteryAy.Neophytos 35

(1982)1 C.L.R.499, Lloyd v. Stanbury[\97\]2All E.R267, C&P Haulagev.Middleton [1983]3All ER94,)καισεσειράαποφάσε­ ων, μεπρώτητηβασική Victoria Laundry v. NewmanIndustries [1949] 1All E.R.997ειδικάσεσχέσημετηδυνατότητααποζημίωσης του ανυπαίτιουαπό τους συμβαλλομένους για διαφυγόν κέρδος. 40 (Βλ.επίσηςDiamondv. Campbell-Jones[1960]1 All E.R583,Cottrill v.SteyningetcBuildingSociety[1966]2AllE.R.295,Wrightv.Dean [1948J2A11 ER.4\5,PhiIippouLtd,v.JosephyHoyle&Son

(1982)452 1 Α.Α.Δ. Χ"Κυπρήκ.ά. v. Sanifix Ltd κ.ά. Κωνσταντινίδης, Δ. 1 C.L.R. 625, Veniera Navigation v. SertinaShipping

(1985)1 CL.R. 742, Thunder Shipping v. Lloyd Triestino

(1984)1C.L.R. 148). 5 10 15 20 25 30 35 40 Ήταν η εισήγηση του εφεσείοντα ότι η σύνοψη των αρχών όπως τη βρίσκουμε στους Singhal and Subrahmanyan's at IndianContractAct, στη σελίδα 1460 είναι ιδιαιτέρως αποκα­ λυπτικήτουανεπίτρεπτουτης επιδίκασηςαποζημίωσηςγιαδια­ φυγόνκέρδος στην παρούσαυπόθεση. Παραθέτουμετο σχετικό απόσπασμα: "Manifest ambiguityinascertaining whatwouldhavebeenthecourse of events in the face of complicated factors, under circumstances whichhavenevercometopass,andinherentdifficulties in calculating the amount of prospectivegainsprevent therecoveryof damages. Pure changes lyingbetween the allegedwrong and the anticipated profits, dependent upon unsettled conditions, render impracticable theassertion ofcauseandeffect." Ηαντίθετηεπιχειρηματολογίατων εφεσίβλητων μπορείνασυ­ νοψισθεί μεταακόλουθα: Η σύμβασηδενήταναπλήπώλησηακι­ νήτουκαιδεν μπορείναείναιορθόότι,κάτωαπότις περιστάσεις, μέτρο τηςαποζημίωσηςθαμπορούσεναήταν μόνοηδιαφοράμε­ ταξύτουσυμφωνηθέντος τιμήματοςκαιτηςόποιαςαξίαςτουακι­ νήτουκατάτοχρόνο τουτερματισμού,όπωςεισηγήθηκε ο εφεσεί­ ων. Σαφώςσυνομολογήθηκε η συμπλήρωση τηςοικοδομήςκαισί­ γουραήτανστησκέψητωνμερώντοκέρδοςπουθααποκομιζόταν απότησυνεκμετάλλευση της. Ουπολογισμός τηςαποζημίωσηςμε γνώμονα τον αριθμότωνορόφωνπουκάλυπτετότε η υπάρχουσα άδειαοικοδομής,ήτανλανθασμένος. Είχεπρογραμματιστείηανέ­ γερση εφτάορόφωνκαιτοδιαφυγόνκέρδοςθαέπρεπεναείχεκα­ θοριστεί μεαυτότοδεδομένο. Ενπάσηπεριπτώσει,κάτωαπόοποιαδήποτε προσέγγιση, λανθασμένα παραγνωρίστηκε πως κατά το χρόνο της σύναψης της σύμβασης ήτανκατασκευασμένος οσκελε­ τός 4 ορόφων και είχε συμπληρωθεί ητοιχοποιία των τριώναπό αυτούς. Η χρησιμοποίηση τουστοιχείου τηςάδειαςοικοδομής ως αποφασιστικούκριτηρίουοδήγησεστη μήαξιολόγηση ίουαποδεικτικούυλικούπουυπήρχεκαιτοαποτέλεσμαθαπρέπειναείναιο παραμερισμόςτηςαπόφασηςκαιη επανεκδίκασητηςυπόθεσης ως προςτοζήτηματωναποζημιώσεων. Διερευνούμε αν,ως πραγματικόγεγονός, ηκατ' ισχυρισμό ζη­ μιά με τη μορφή διαφυγόντοςκέρδους ήταν απομακρυσμένηκαι έμμεση ήανθαμπορούσε ναθεωρηθεί ως ηφυσιολογική, στησυ­ νήθηπορείατωνπραγμάτων,συνέπειατηςπαράβασηςτηςσύμβα453 Κωνσταντινίδης,Δ. Χ'Τννιτρήκ.ά.v. Sanifix Ltd χ.ά.

(1993)σηςή ωςζημίαπουταμέρηγνώριζαν, κατάτοχρόνο τηςσύναψης της σύμβασης ότιθαήταντοπιθανόαποτέλεσμα της παράβασης. Αυτά, κατάτοάρθρο73

(1)τουπερί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.149 που,όπωςέχειλεχθείεπανειλημένα,απέβλεψεστηνκωδικοποίηση των βασικών αρχών τουκοινοδικαίου όπως διατυπώθηκανστην 5 υπόθεση Hadley v.Baxendale[1843-60]All E.R. Rep.461. (Βλ. ChristosMarkou v.Gregoria Michael19 CL.R. 282, Philippou Ltd v.Josephy Hoyle &Son,(ανωτέρω), Saab andAnotherv. HolyMonastery Ay.Neophytos (ανωτέρω).Όσανομολογήθηκαν ειδικάωςπρος τηνέκφανσητουθέματοςπουαναφέρεταιστη δυ- 10 νατότητα διεκδίκησης διαφυγόντοςκέρδους,αποτελούνπροέκτα­ σητων ίδιωναρχών. Η υπόθεσηHadleyv.Baxendale(ανωτέρω) βρίσκεται στον πυρήνατουσυλλογισμούπουστήριξετηναιτιολο­ γία στην υπόθεση Victoria Laundry v.Newman Industries (ανω­ τέρω). Μπορείνατίθεταιθέμααποζημίωσηςγιαδιαφυγόνκέρδος 15 ανάλογα μετοαν,ωςσυνέπεια τηςγνώσης των σχετικών γεγονό­ των,πραγματικήςήαποδιδόμενηςωςσυναρτημένηςπροςτηφυσι­ κήπορείατωνπραγμάτων,θεωρείταιόπ ηαπώλειατου ορισμένου κέρδους,ωςσοβαρή πιθανότηταήωςπραγματικόςκίνδυνος, ήταν εύλογα προβλεπτήκαι,επομένως, μέσα στησκέψητων συμβαλλο- 20 μένων κατάτοχρόνο τηςσύναψης τηςσύμβασης. Είχαμε χαρακτηρίσει ωςκρίσιμη τηνπρόνοιατης"συμπληρω­ ματικής"σύμβασηςπουαναφερότανστησυμπλήρωση τηςοικοδο­ μής. Θαεξηγήσουμεγιατίαυτήηπρόνοια, απόμόνητης, καθιστά ανεπίτρεπτητηνεπιδίκαση αποζημίωσης μετη μορφήτου διαφυ- 25 γόντος κέρδουςπουοιεφεσίβλητοι ισχυρίζονται ότιθαπραγματο­ ποιούσαν ανεξάρτητααπόόσα άλλαο εφεσείων εισηγήθηκεότι συνιστούσαν όρουςοιαβέβαιεςεξελίξειςπουκαθιστούσαναπομα­ κρυσμένητηνπροοπτικήπραγματοποίησηςτέτοιουκέρδους. Τελικός στόχος τωναποζημιώσεων είναι, σταπλαίσια των 30 αρχών που διατυπώθηκαν,η τοποθέτηση τουανυπαίτιου στη θέση στην οποία θα βρισκόταν αν εκπληρώνονταν οι συμβατικές υποχρεώσεις πουαναλήφθηκαν. Ηυπόθεσητων εφεσίβλητων είχε ωςαπαραίτητηβάσηότιτοπροβλεπτόφυσιολογικόαποτέλεσματης εκπλήρωσηςτωνσυμβατικώνυποχρεώσεωντουεφεσείονταθαήταν 35 ηανοικοδόμησηεπταόροφουκτιρίουή,στηχειρότερηπερίπτωση,η συμπλήρωσητωντεσσάρωνπρώτωνορόφων. Δενείναι,όμως,έτσι. Απασχόλησετους διαδίκουςημελλοντικήαποπεράτωση τηςοικο­ δομήςκαι ρητάσυμφώνησαν πωςαυτήδενθαήταντοαποτέλεσμα τηςεκτέλεσηςτηςεπίδικηςσύμβασης. Αφησαντοθέμαανοικτό. Το 40 εξάρτησαν απότησύμπτωση τηςβούλησης και των δυο,στονκα­ τάλληλο χρόνο. Ηοικοδομή θαεπωλείτο στην αρχικήτης κατάστασηή θασυμπληρωνόταν ανάλογαμετοτίθασυμφωνούσαν"οι 454 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χ"Κυπρή κ.ά. v. Sanifix Ltd κ.ά. Κωνστσντινίδης,Δ. δυοβασικοί μέτοχοι". Οένας απότους βασικούς μετόχους,θα ήταν κατά τη σύμβαση,ο ίδιος οεφεσείων. Χωρίς τη δική του συμφωνία δενθαμπορούσε νατεθεί ζήτημα εξασφάλισης δα­ νείων καιεκτέλεσης έργων στην οικοδομή. Αν θα επακολουθούσε ησυμπλήρωση της οικοδομής, αυτό δεν θα ήτανησυνέ­ πειατηςυπογραφήςτης επίδικηςσύμβασης αλλάη συνέπεια νέ­ ας ενδεχόμενης συμφωνίας. Οι εφεσίβλητοι υποστήριξαν πωςόταν πιατο ακίνητοθα ανήκε στους ίδιους ητύχη του θα κρινόταν απότην απόφαση της πλειοψηφίας των μετόχων καιόχιαπότον εφεσείοντα που θα κατείχε λιγότερο απότο50% τωνμετοχών. Δεν μπορούμε νασυμφωνήσουμε μεαυτήτηπροσέγγιση. Θααντιστρατευόταν τις ρητές πρόνοιες τηςσύμβασης που οι εφεσίβλητοι, κατάτα άλλα, επικαλούνται. Οιδιάδικοι υπέγραψαντην επίδικη σύμβάσημετοδεδομένο ότι ηαποπεράτωσητης οικοδομής θαήταν ήδεν θαήταν συμβατικά δυνατήκατά την απόλυτη θέληση του ενός απόαυτούς. Αυτήηθέλησηήταναπαραίτητος συνδετικός κρίκος. Ηπροσέγγιση των εφεσίβλητων αν δεν παραγνωρίζει αυτό τοβασικό στοιχείο, προκαταλαμβάνειποια θαήταν η πιθανήθέλησητου εφεσείοντα στο μέλλον. Γιατους πιοπάνωλόγους δεχόμαστε τη θέσητου εφεσείοντα πως τοενδεχόμενο τηςπραγματοποίησης κέρδους μετοδεδο­ μένο της συμπλήρωσης οποιουδήποτε μέρους της οικοδομής ήταν απομακρυσμένο και έμμεσο. Ούτε προβλήθηκε ισχυρισμός ούτε προσάχθηκε μαρτυρία γιαάλλης φύσης ζημιά. Οι γραπτές προτάσεις και ημαρτυρία που προσάχθηκεαναφέρο­ νταν στο κατ' ισχυρισμό διαφυγόνκέρδος και σετίποτε άλλο. Μεδεδομένη,πλέον, την παράβασητης σύμβασης απότον εφε­ σείοντα,δικαιολογείται ηεπιδίκασηυπέρτων εφεσίβλητων μόνοονομαστικών αποζημιώσεων. Η έφεση ασκήθηκε κατά του συνόλου της απόφασης. Όπως σημειώσαμε, κατά την ακρόασηεγκαταλείφθηκε ως προς το μέ­ ρος της πουαναφερότανστην υπαιτιότηταγια τον τερματισμό της σύμβασης. Δικαιολογείται να μήνεπιδικαστεί το σύνολο των εξόδων της έφεσης υπέρτου εφεσείοντα. Τοπρωτόδικο Δι­ καστήριο απέφυγε να εκδώσει διαταγήγιαταέξοδα. Ενόψει του τελικού αποτελέσματος, ηδιαταγήεκείνη θαπαραμείνει. Η έφεση 7718επιτυγχάνει μερικώς. Τομέρος της πρωτόδι­ κης απόφασης μετοοποίο επιδικάστηκε ωςαποζημίωση υπέρ τωνεφεσίβλητων τοποσό των £5.000παραμερίζεται και αντι­ καθίσταται με απόφαση για£10,- ως ονομαστικές αποζημιώ455 Κώνσταντινίδης,Δ. Χ"Κνπρή κ.ά. v. Sanifix Ltd κ.ά.

(1993)σεις. Επιδικάζονται υπέρ του εφεσείοντα τα2/3 των εξόδων της έφεσης. Η έφεση 7719 απορρίπτεται με έξοδα. Όπουτα έξοδα τωνδυο εφέσεων συμπίπτουν, επιτρέπονται έξοδα μονό για μια εμφάνιση. Η έφεοη7718 επιτρέπεται ενμέρει. 5 Η έφεση 7719 απορρίπτεται. Δια­ ταγήγιαέξοδαωςανωτέρω. 456