1Α.Α.Δ. 12 Φεβρουαρίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Δ/στές] ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΤ. ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, Εφεσείοντες, ν. ΣΩΦΡΩΝΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική Έφεση Αρ.7756) Έφεση —Αξιολόγηση μαρτυρίας από το πρωτόδικο Δικαστήριο σε υπόθεσητροχαίου ατυχήματος — Αποδοχή εκδοχής τον ενόςδια δίκου λόγω του ότι αυτή συνάδει με την πραγματική μαρτυρία — Λανθασμένηεκτίμηση τουπρωτόδικου Δικαστηρίου ωςπρος το τι συνιστούσε πραγματική μαρτυρία — Κατέστησε την όλη απόφαση του ακροσφαλή — Διατάχθηκε επανεκδίκαση. Το βράδυ της 21.12.82, σε σημείο της Λεωφόρου Λάρνακας στην Αγλαντζιά, ο Στέλιος Κ. Κυριακίδης κτυπήθηκε από το αυτοκίνητο HS863, που οδηγούσε ο εφεσίβλητος, και την επομένη υπέκυψε στα τραύματατου. Στηναγωγήπουκίνησανοιδιαχειριστές της περιουσίας του,τοπρωτόδικοΔικαστήριο αποδέχθηκετηνεκδοχήτου εφεσίβλητου ωςπρος τις συνθήκες τουατυχήματοςκαι,σαναποτέλεσμα, απόρριψε τηναγωγή,διότι έκρινε ότι αποκλειστική ευθύνηγιατοδυστύχημαείχε ο αποβιώσας. Οεφεσίβλητος είχεισχυρισθεί ότι ο αποβιώσας είχε δο κιμάσει ναδιασταυρώσει τονδρόμοαπόαριστεράπροςδεξιάσύμφωνα μετηνπορείατουεφεσίβλητου, την στιγμή πουο εφεσίβλητος ήταντό σο κοντά του ώστενα μηντου αφεθούνοποιαδήποτεπεριθώρια αντί δρασης. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο ανάφερεότιείχεφθάσειστο συμπέ ρασμανααποδεχθεί τηνεκδοχήτουεφεσίβλητου, διότι έκρινε ότιαυτή υποστηριζόταν απότην πραγματικήμαρτυρία. Σαντέτοια ανάφερε, i) τοσημείο σύγκρουσης, πουβρισκόταντρίαπόδιακαιέξι ίντζεςαπότην αριστερήπλευράτουδρόμου,καιϋ)τογεγονός ότιτοθύμαείχεκτυπη θεί μετοαριστερό μπροστινό μέρος τουαυτοκινήτουτου εφεσίβλητου. Από τοσχετικό σχεδιάγραμμα φαινότανότιτοσημείο σύγκρουσης είχε υποδειχθείαπότονεφεσίβλητο καιδενυποστηριζόταναπόοποιοδήπο τεάλλοαντικειμενικό εύρημα. Κατάτηνέφεσηέγινεαποδεκτόαπότους 45 Κχ'ριακίδου χ.ά. ν. Νικολάου
(1993)εφεσείοντεςότι,ανταευρήματατουπρωτόδικουΔικαστηρίου ωςπρος τιςσυνθήκες τουατυχήματοςήσανσωστά,τότεορθάτοΔικαστήριοεί χεκρίνει ότιτηναποκλειστική ευθύνηγιατοδυστύχηματηνείχεοαπο βιώσας. 5 Αποφασίσθηκεότι: Λανθασμένα τοπρωτόδικοΔικαστήριοείχεκρίνειότιτοσημείο σύ γκρουσης και το μέρος τουκτυπήματοςστο αυτοκίνητοτου εφεσίβλη τουαποτελούσαν μέροςτηςπραγματικήςμαρτυρίαςμετηνοποίαμπο ρούσενακριθεί ηαξιοπιστίατης μαρτυρίαςτουεφεσίβλητου, διότι το "σημείο σύγκρουσης είχε υποδειχθεί από τον εφεσίβλητο και δεν είχε 10 υπάρξει οποιοδήποτε άλλο αντικειμενικό εύρημα στην σκηνήτουδυ στυχήματος πουναυποστηρίζει τηνεκδοχήαυτή του εφεσίβλητου,και κατάσυνέπεια,τοσημείοσύγκρουσης ήταναπλάμέροςτηςεκδοχήςτου εφεσίβλητου, ενώτογεγονόςότιτοθύμαείχεκτυπηθείμετηναριστερή μπροστινήπλευράτουαυτοκινήτουτουεφεσίβλητου δενείχεκαμιάιδι- 15 αίτερησημασία διότι μετον ίδιοτρόποθαμπορούσε ναείχεκτυπηθεί το θύμα στο κράσπεδοτου δρόμου ή οπουδήποτε αλλού. Κατά συνέ πεια,ηόληαπόφασητουπρωτόδικουΔικαστηρίου είχεκαταστείακροσφαλήςκαιέπρεπεναπαραμερισθεί. Η έφεση επιτράπηκε μεέξοδα· Διατά- 20 χθηκεεπανεκδίκαση. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Adamis v. Emcleous
(1982)1 C.L.R. 746 Charalambous v.Charalambous
(1986)1 C.L.R.
- Έφεση. 25 Έφεση απότους ενάγοντες κατά της απόφασηςτουΕπαρχιακού Δικαστηρίου Λευκαχτίας (Δημητρίου,Α.ΕΑ) πουδόθηκεστις26.9.1988 (Αρ. Αγοογής2496/83) μετηνοποίααπερρίφθηηαγωγήτουςγιααπο ζημιώσεις γιατοθάνατοτου Στέλιου κ.Κυριακιδηπουπροήλθεαπό αυτοκινητικόδυστύχημα. 30 Ε. Ευσταθίου με Κ. Καμένο,γιατους Εφεσείοντες. Στ. Ερωτοχρίτου, για τον Εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. 46 1 Α.Α.Δ. Κυριακίδοχι κ.ά. ν.Νικολάου ΠΙΚΗΣ,Δ.: Την απόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οΔικα στήςκ. Κωνσταντινίδης. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Τοβράδυτης21 Δεκεμβρίου 1982,σε σημείο της λεωφόρου Λάρνακας στην Αγλαντζιά, ο Στέλιος Κυριάκου Κυριακίδης κτυπήθηκε από το αυτοκίνητο HS
- Την επομένηυπέκυψε στατραύματατου. Οι διαχειριστές τηςπεριου σίας τουαξίωσαναποζημιώσεις απότον οδηγό τουαυτοκινήτου, εφεσίβλητο στηδιαδικασία αυτή. Οιδιάδικοισυμφώνησαν πωςοιαποζημιώσειςθαανέρχονταν, πάνωστηβάσηπλήρουςευθύνης,στοσυνολικόποσότων£35.
- Αντικείμενο της έφεσης είναι ηαπόφασητου Επαρχιακού Δικα στηρίου με τηνοποίααπορρίφθηκεηαγωγήγια το λόγοπωςδεν αποδείχθηκεότι οεφεσίβλητος ήτανένοχος αμέλειας. Αποτέλεσετηναιτιολογική βάσητου συμπεράσματος αυτού,η αποδοχήτης μαρτυρίαςτου εφεσίβλητου, σύμφωνα με τηνοποία τοθύμααπρόσμεναεπιχείρησε ναδιασταυρώσειτοδρόμοόταντο αυτοκίνητο του ήτανπολύ κοντά για να έχει οποιαδήποτε δυνα τότητα αποτελεσματικής αντίδρασης. Δεν αμφισβητήθηκε στοτέ λος,καιορθά,πωςανταγεγονόταείχανπράγματιεξελιχθείμετον τρόποπουπεριέγραψεοεφεσίβλητος,δενθαήτανδυνατόναεντο πιστεί ο,τιδήποτετο μεμπτόστησυμπεριφοράτου. Τοζήτημα,επομένως,είναιανσυντρέχουν οιπροϋποθέσειςγια παρέμβασημαςσεσχέση μετηνκρίσητουπρωτόδικουΔικαστηρί ου ως προς την αξιοπιστία του εφεσίβλητου. Ηαποκάλυψηκρίσιμού λάθουςστηνκαθοδήγησητουΔικαστηρίου,καθιστάπεριττή την εμπλοκήστις λεπτομέρειες. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοδέκτηκε τη μαρτυρία του εφεσίβλητου ως αξιόπιστη αφού έκρινε πως υποστηριζόταν απότην πραγματικήμαρτυρία. Αναφέρθηκε, συ ναφώς, στη μεγάλη σημασία της πραγματικής μαρτυρίας σευποθέσειςαυτήςτηςφύσηςκαιπαρέπεμψεσεσχετικήνομολογία. [Βλ. AdamisandAnother v. Eracleous(Ί982)1 C.L.R. 746,Panayiotis Charalambous and Another v. Stelios Kaiafas Charalambous
(1986)1C.L.R. 278]. Καταφαίνεταιαπότη μελέτητηςυπόθεσης πως ταδυοοτοιχεία που εξειδικεύθηκαν στην πρωτόδικηαπόφασηωςπραγματι κήμαρτυρία, δεν ανταποκρίνονταιστον όρο. Τοπρώτο,ήταντο σημείο σύγκρουσης που,σύμφωνα με το σχεδιάγραμμα που ετοί μασε ο εξεταστής τηςυπόθεσης,ήτανμέσα στο δρόμο σε απόστα ση3' 6"απότοαριστερό άκροτουσεσχέσημετηνπορείατουεφεσίβλητου. Το δεύτερο, ήταν το αδιαμφισβήτητογεγονός πως το 47 Κωνσταντινίδης, Δ. Κυ(>ιακίδου κ.ά. ν. Νικολάου
(1993)θύμακτυπήθηκεμετοαριστερόεμπρόσθιο μέροςτουαυτοκινήτου του εφεσίβλητου. Δεν υπήρχε στη σκηνή κάποιοαντικειμενικό εύρημαπροσδιο ριστικό του σημείου σύγκρουσης. Τοποθετήθηκε στηθέση εκείνη επειδή το υπέδειξε ο ίδιος ο εφεσίβλητος. Είναι πραγματική η 5 μαρτυρίαότανπροβάλλει, όπωςυποδηλώνει ο ίδιος ο όρος, από τα ίδιαταπράγματα καιμόνο. Ηπρόσδοση αυτούτουχαρακτη ρισμού σεστοιχείο πουαποτελεί μέρος της εκδοχής μάρτυρα, και μάλιστα του μάρτυραηαξιοπιστία του οποίου είναι το ζητούμε νο,αποσυνδεδεμένο απόοποιαδήποτεαντικειμενική παρατήρηση 10 που θαήτανδυνατόνατο αναγάγει σε αυτοτελή δείκτη τηςαλή θειας,αποτελείαντίφασηεξορισμού. Τοσημείοσύγκρουσης,στην παρούσαυπόθεση,ήτανμέροςτηςεκδοχήςτουεφεσίβλητουκαιτί ποτεπέραντούτου. Απότηνάλλη,ένααντικειμενικό εύρημαενέχειαποδεικτικήδυ- 15 ναμικήότανκατάτηναντιπαραβολήπροςαυτότωναντικρουόμε νων εκδοχών, είναι εγγενώς αποκαλυπτικό της εξέλιξης των πραγμάτων. Εύρημα που εναρμονίζεται προς περισσότερες από μια εκδοχές μπορεί να αποδυναμώσειπιθανόεπιχείρημα πως κά ποια απόαυτέςδεσυνάδει μετηνπραγματικήμαρτυρίααλλάδεν 20 μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αιτία αναβάθμισης της αξίας της μιαςέναντιτωνάλλων. Στηνπαρούσαυπόθεση,τογεγονόςότιτο αυτοκίνητο του εφεσίβλητου βρέθηκε κτυπημένο στο αριστερό εμπρόσθιο μέρος του,δεν σημαίνει τίποτε. Θαμπορούσε ναείχε κτυπηθείεκείείτετοθύμαπροσπαθούσεναδιασταυρώσει τοδρό- 25 μο, όπως ισχυρίστηκε οεφεσίβλητος, είτεπερπατούσεκατάμήκος τηςαριστεράςπλευράςτουδρόμουείτεακόμαβρισκότανστοαρι στερόκράσπεδο. Η αναφοράσεό,τι περιγράφηκεωςπραγματική μαρτυρία,ήταναναπόσπαστομέρος τουσυλλογισμούπου οδήγη σεστηναποδοχήτηςμαρτυρίαςτουεφεσίβλητου. Τοσφάλμαπου 30 υποδείξαμε,καθιστάτηνκρίση τουπρωτόδικουΔικαστηρίου επι σφαλήκαι επιβάλλει τηνπαρέμβασημας. Ηυπόθεση είναι παλαιάκαιη παράτασητηςεκκρεμότητας της δεν θαμπορούσε να αποτελέσει την επιλογή ανυπήρχαν περιθα> ρκχ άσκησης διακριτικής εξουσίας. Ο παραμερισμός της πρωτό- 35 δίκης απόφασης ως προς την αξιοπιστία του εφεσίβλητου, μας αφήνειχωρίς ευρήματαως προςταπρωτογενή γεγονότα. Η εξα κρίβωσηαυτώντωνγεγονότων αποτελεί έργοτουπρωτόδικουΔι καστηρίουκαιδεν υπάρχειεκλογή άλληαπότην έκδοση διαταγής για την επανεκδίκασητηςυπόθεσης. 40 Ηέφεσηεπιτυγχάνεικαιηπρωτόδικη απόφασηπαραμερίζεται. 48 1 Α.Α.Δ.' Κυριακίδου κ.ά.ν.Νικολάου Κωνσταντινίδης, Δ. Διατάσσεται ηεπανεκδίκασητηςυπόθεσης. Ταέξοδα επιδικάζο νταιυπέρτωνεφεσειόντωνκαιεναντίοντου εφεσίβλητου. Ηέφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. Δια τάσσεταιεπανεκδίκαση. 49