1 Α.Α.Δ. 29 Ιουνίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,ΚΩΝΓΓΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες, ν. ΑΝΔΡΕΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ.8379) 5 Ειδοποίησηέφεσης,μεελλειπή τίτλο,που δενκαθορίζει τοπλαίσιο της αντιδικίας,και συνοδευόμενη από συνταγμένη απόφαση που φέρει επίσης ελλειπή τίτλο, και με απροσδιόριστο εφεσείοντα — Αποτε λεί εξ' υπαρχής άκυρο δικονομικό μέτρο, πον δεν ενεργοποιεί την δευτεροβάθμια δικαιοδοσία τον Ανωτάτου Δικαστηρίου. Δικονομικά μέτρα — Διάκρισημεταξύ άκυρου και αντικανονικού δι κονομικού μέτρου—Άκυρο δικονομικόμέτρο δενμπορεί ναθερα πευθεί κατά την διάρκεια τηςδιαδικασίας. 10 15 Ηειδοποίηση έφεσης στην παρούσαυπόθεση έφερε ελλειπήτίτλο,δηλαδήέφερε μόνοτοναρχικότίτλο τηςαγωγήςκαιόχικαιτον νέο τίτλο αυτήςμετάαπότροποποίησητου μεδιαταγήτουπρωτό δικου Δικαστηρίου για να συμπεριληφθεί σαν εναγόμενος 2 ο δια χειριστής τηςπεριουσίαςτουαποβιώσαντοςαρχικούεναγόμενου2 στον αρχικότίτλο της αγωγής. Ηειδοποίηση έφεσης συνοδευόταν απόσυνταγμένη απόφασηπου έπασχε απότην ίδια ατέλεια. Επί σης στην ειδοποίησηέφεσης αναφερόταν ότι εφεσείων είναι"οενα γόμενος". Το Εφετείο εξέτασε αυτεπάγγελτα το θέμα της εγκυρό τητας της ενώπιον τουδιαδικασίας. Αποφασίσθηκε ότι: 20 Ηειδοποίηση έφεσης δεν θεμελίωνε το πλαίσιο τηςαντιδικίας μετονπροσδιορισμό τωνδιαδίκων,τονπροσδιορισμό τουαντικει μένου της-έφεσης με την προσαγωγήτης ορθής συνταγμένης από φασηςκαθώςκαιτονπροσδιορισμό του εφεσείοντα καιτων εφεσί βλητων. Κατάσυνέπεια,ηειδοποίησηέφεσης ήτανάκυρη,διότι με 485. Έλληνας κ.ά.ν.Χριστοδούλου
(1993)αυτή καλείτο τοΑνώτατοΔικαστήριο ναασκήσειτις εξουσίεςτου έξω από τοπλαίσιο τηςυφιστάμενηςαντιδικίας καιαπό ακαθόρι στο διάδικο. Αποδοχή τωνλόγωντηςέφεσηςθαοδηγούσεστη δι καίωσηακαθόριστου εφεσείοντακαι ανύπαρκτουδιάδικου πράγμα που εξισώνετο μετην άσκηση τηςδικαιοδοσίας τουΑνωτάτουΔι- 5 καστηρίου στοκενό. Ηέφεσηαπορρίφθηκε ωςανύπαρκτη χωρίς έξοδα. Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: 10 Spyropoullos v. Transavia
(1979)1C.L.R. 421• Evagorou v.Christodoulou
(1982)1C.L.R. 771Demetriouv.Prodromou
(1983)1C.L.R. 30V Hadjichambisv.Attorney-General
(1986)1C.L.R. 386Tradax v. TerminalNavigation
(1988)1C.L.R. 450· Μαχλουζαρίδης v.Ιωαννίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 965- 15 Αθανασιάδη v.Αλεξάνδρου
(1991)1 ΑΛΛ. 945· Κάκονλλον ν.Ποχουζούρη (Αρ.2),
(1992)1 ΑΛΛ. (Β) 1503Βίκτωρος ν.Χριστοδούλου
(1992)1 ΑΛΛ. 512· Kyriakides v.Kyriakides
(1969)1C.L.R. 373Courtis (No.l) v.Iasonides
(1972)1C.L.R. 56Τύφος v.Λιβέρα
(1991)1 ΑΛΛ. 615"Αλήθεια" Εκδοτική ΕταιρείαΑτδ ν.Κύρρη
(1992)1 ΑΛΛ. 130Δημοκρατία ν.Πογιατζή
(1992)3ΑΛΛ.
- Έφεση. Έφεσηαπό τους Εναγόμενουςκατάτηςαπόφασης τουΕπαρ- 25 χιακούΔικαστηρίουΛεμεσού (Σταυρινίδης, Πρ.Α.Ε.Δ.)πουδό θηκε στις 30.1.91 (Αρ. Αγωγής 8297/84) με την οποία επεδικά486 20 1 Α.Α.Δ. Έλληναςκ.ά. ν. Χριστοδούλου σθησαν £34.065.-υπέρ του ενάγοντα σαν αποζημιώσεις γενικές και ειδικές λόγω τραυμάτωνπου έπαθεσε δυστύχημα πουέγινε στις25/1/
- Β. Ταπακονδης, yia τους εφεσείοντες - εναγομένους 5 Λ. Γεωργίου και Π. Ονούφριου,για τον εφεσίβλητο -ενάγο ντα. Cur.adv.vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει ο Δι καστής Γ. Μ. Πικής. 10 15 20 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Ηειδοποίησηέφεσης είναιτοένδικομέσογιατην αναθεώρησηαπότο Εφετείοαπόφασης πρωτοβάθμιουδικαστηρί ου. Τοαντικείμενοτηςέφεσηςείναιηαπόφασηήτομέροςτηςαπό φασης που αμφισβητείται και ο λόγος της οι "λόγοι έφεσης" οι οποίοι την στοιχειοθετούν. Η ειδοποίηση έφεσης υποβάλλεται στηναγωγήστηνοποίαεκδόθηκεη απόφαση. Οτίτλοςτηςαγωγής είναι στοιχείο μείζονος σημασίας εφόσον προσδιορίζει ταπρόσω πα μεταξύτωνοποίωνυφίσταταιη αντιδικία. Το ένδικο μέσο της έφεσης και γενικότερα τα ένδικα μέσα για την επίκληση της αστικής δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων προσδιορίζονταικαιη άσκησητων δικαιοδοσιώνρυθμίζεται απότουςΘεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. ΗΔ.35 Θ.3 προβλέπει ότι εφέσεις υποβάλλονται στον καθορι σμένοαπότουςθεσμούς τύπο(Τύπος28). Τρίαείναι τα ουσιώδη στοιχεία της ειδοποίησης έφεσης: 25 (α) Αναγραφή του τίτλου της αγωγής που προσδιορίζει το πλαίσιοτης αντιδικίας. (β) Επισύναψη πιστοποιημένου αντιγράφου της απόφασης, πουκαθορίζειτοαντικείμενο της έφεσης. 30 (γ) Προσδιορισμός τουδιαδίκουπου εφεσιβαλλει την απόφαση. Επίσης εξυπακούεταιαπότις πρόνοιες τηςΔ.35 Θ.5 ότι μετην ειδοποίηση έφεσης καθορίζονταικαι οι εφεσίβλητοι. Εξ ορισμού εφεσίβλητος είναικάθεπρόσωποτουοποίουτασυμφέροντα είναι ενδεχόμενο να επηρεαστούν από την αποδοχή ολικώς ή μερικώς 487 Πικής, Δ. Έλληναςκ.ά. ν.Χριστοδούλου
(1993)της έφεσης. Ανεξάρτητα από την υποχρέωση του εφεσείοντα να προσδιορίσει τους εφεσίβλητους το δικαστήριο έχει πρωτογενή εξουσία ναδιατάξει τηνεπίδοση της έφεσης σεκάθεπρόσωπο που κρίνει ότι είναι ενδεχόμενο να επηρεαστεί από την απόφασητου Εφετείου. Ποίοςείναιοτίτλος τηςαγωγής; Η απάντηση είναι,εκείνος τον οποίο φέρει η αγωγή περιλαμβανομένης και κάθε τροποποίησης του. Η Δ.9 διέπει την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής περι λαμβανομένης καιτηςαντικατάστασης εναγομένου (οοποίος απο βιώνει) μετοδιαχειριστήτηςπεριουσίας του. Μετάτηντροποποί- 10 ησητουτίτλου τηςαγωγήςηαντιδικίασυνεχίζεται μεταξύτουενά γοντος καιεναγομένου ωσάνονέος εναγόμενος ναήτανεξαρχήςο εναγόμενος. (Δ.9 θ.11). Επιβάλλεται όμως η επίδοση του τροπο ποιημένου κλητηρίου εντάλματος στον νέο εναγόμενο. Οποτεδή ποτε τροποποιηθεί ο τίτλος της αγωγής μετην προσθήκη,αντίκα- 15 τάστασηή υποκατάστασηδιαδίκωνόλατα"έγγραφα" (documents) τα οποίαυποβάλλονται μεταγενέστερα πρέπει να τιτλοφορούνται με τον αρχικό καθώς και τον τροποποιημένο τίτλο της αγωγής (Δ.63 θ.2). Μετηντροποποίηση τουτίτλου μεταβάλλεται τοπλαί σιο της αγωγής και επαναπροσδιορίζονται οι αντίδικοι. Ο όρος 20 "έγγραφα"περιλαμβάνει κάθε ένδικο μέσοκαθώςκαικάθεέγγρα φοτοοποίοκαταχωρείταιστοπλαίσιοτηςδιαδικασίαςόπωςένορ κες δηλώσεις και ειδοποιήσεις. Η απόφασητου δικαστηρίου,όρος συνώνυμος μετην ετυμηγο ρία του δικαστηρίου, σε αντιδιαστολή προς το σκεπτικό της από- 25 φάσης, καταχωρείται μετάτην σύνταξη της σε βιβλίοαποφάσεων. Κάθε απόφασηηοποίασυντάσσεται και καταχωρείται πρέπει να φέρει τον ακριβή τίτλο της αγωγής περιλαμβανομένης και κάθε τροποποίησης του. Αυτόπροβλέπεται ρητάαπό τηΔ.34 Θ.3. Σκο πόςτουΘεσμούαυτούείναιοπροσδιορισμός τωνπροσώπων υπέρ 30 και εναντίον των οποίων εξεδόθη ηαπόφαση του δικαστηρίου ή προς ταοποίααπευθύνεταιεκδοθείσαδιαταγή. Ηπαρούσαέφεση υποβλήθηκεκάτωαπότίτλο άλλοαπό εκείνο της αγωγής και συνοδεύεται επίσης από συνταγμένη απόφαση η οποίαχαρακτηρίζεταιαπότην ίδιαατέλεια. Οαρχικός τίτλος της 35 αγωγήςήταν"ΜεταξύΑνδρέα Χριστοδούλου, απότηΛεμεσό, ενά γοντα,και
(1)ΓιαννάκηΈλληνα,απότηΛεμεσό,
(2)ΝικόλαΝεο φύτου,απότηΛεμεσό, εναγομένων." Μετάτηνέγερση τηςαγωγής ο ΝικόλαςΝεοφύτουαπεβίωσε. Μεδιάταγματου ΕπαρχιακούΔι καστηρίου Λεμεσού τροποποιήθηκε ο τίτλος της αγωγής ώστε ο 40 αποβιώσας να αντικατασταθεί με τον διορισθέντα διαχειριστή της περιουσίας του, δικηγόρο Ανδρέα Κονναρή. Η έφεση ασκήθηκε 488 5 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Έλληνας κ.ά. ν. Χριστοδούλου Πικής, Δ. χωρίς αναφορά στην τροποποίηση,γεγονός το οποίοπαραλείπε ται καιαπότο συνταγμένο αντίγραφοτηςαπόφασης το οποίο εί χε συναφθεί στην ειδοποίηση έφεσης. Η ειδοποίηση έφεσης η οποίαυποβλήθηκε φέρει τονΝικόλαΝεοφύτουωςζώντακαιπαραλείπει κάθεαναφοράστην τροποποποίησητου τίτλου. Επίσης παραλείπει να προσδιορίσει τον εφεσείοντα. Στην ειδοποίηση έφεσης προσδιορίζεται ως εφεσείων ο "εναγόμενος". Το θέματης εγκυρότητας της έφεσης προέκυψε ευθύς μετάτην καταχώρηση των εμφανίσεων ενώπιον του Εφετείου κατά την πρώτη εμφάνιση για την ακρόασητης έφεσης. Ο κ. Ταπακούδης δήλωσε ότι εμφανίζεται για τους "εφεσείοντες-εναγομένους". Ο Νικόλας Νεοφύτουέπαυσε να είναι διάδικος μετάτο θάνατοτου και την αντικατάστασητου από τον διαχειριστή της περιουσίας του(προσωπικόαντιπρόσωπο-personalrepresentative). Σεμεταγενέστεροστάδιο της διαδικασίαςσε ερώτηση του δικαστηρίου ο κ. Ταπακούδης δήλωσε ότι εξυπακούεται ότι η έφεση ασκήθηκε απότονζώνταεναγόμενο,τον ΓιαννάκηΈλληνα. Μεοδηγίεςτου δικαστηρίου η έφεσηεπιδόθηκε στον Ανδρέα Κονναρή ο οποίος εμφανίστηκε ενώπιον τουδικαστηρίουκαιδήλωσεότι διορίστηκε διαχειριστής γιατους σκοπούς συνέχισης της αγωγής. Σεερώτη ση του δικαστηρίου αν εξουσιοδότησε τον κ. Ταπακούδη να τον επροσωπήσει απάντησεότισεδύοτρειςπεριπτώσειςπαρευρέθηκε στο δικαστήριοκατάτηνακρόαση,τονείδεοκ. Ταπακούδηςαλλά σε κανένα στάδιο δεν υπόγραψε τύπο διορισμού δικηγόρου. Η εντύπωσητουότι οκ.Ταπακούδηςανάλαβενατον εκπροσωπήσει μετάτοδιορισμό τουωςδιαχειριστή επιμαρτυρείταιαπότηνίδια την υπεράσπιση που υποβλήθηκε στην τροποποιημένη έκθεση απαιτήσεως, τις εμφανίσεις του κ. Ταπακούδηκατά τη δίκηκαι την υποβολή σειράς αιτημάτωνεκ μέρους των εναγομένων. Ένα χαρακτηριστικό διάβημαείναι ηαίτηση της 29/5/90 ηοποίαυπο βλήθηκε απότον κ.Ταπακούδηγιατην σύντμησητουχρόνουγια έκδοση μαρτυρικήςκλήσης,"ΕΧ ΠΑΡΤΕ: 1. ΓιαννάκηΈλληνα,εκ Λεμεσού, 2. Ανδρέα Κονναρή, ως διαχείριστού της περιουσίας τουαποβιώσαντοςΝικόλαΝεοφύτου,εκΛεμεσού". Οιαμφισβητήσειςγιατοντίτλοτηςαγωγήςπροέκυψαναπότην εσφαλμένη αναγραφή του τίτλου της αγωγής στην απόφασητου Επαρχιακού Δικαστηρίου όπου παραλείφθηκε η αναφορά στην τροποποίηση του τίτλου της αγωγής. Το σφάλμα αυτόδεν μετα βάλλει τον τίτλο της αγωγής ούτε αλλοιώνει την υποχρέωση για την συμπερίληψη σεκάθεδικαστικό έγγραφοτουτίτλου της αγω γής περιλαμβανομένης καιτηςτροποποίησης. 489 Πικής, Δ. Έλληνας κ.ά. ν. Χριστοδούλου
(1993)Τοερώτηματοοποίοπρέπεινααποφασιστείείναικατάπόσοηει δοποίησηέφεσηςηοποίακαταχωρήθηκεείναι έγκυρηώστε να ενερ γοποιεί τηδευτεροβάθμιαδικαιοδοσίατουΑνωτάτουΔικαστηρίου. Είναι θεμελιωμένο ότι δενπαρέχεται δυνατότηταδιάσωσηςδικονο μικούμέτρουτοοποίοείναιεξυπαρχήςάκυρο. [Βλ.Spyropoullos 5 v.Transavia
(1979)1C.L.R. 421,Evagorou v.Christodoulou and Another
(1982)1 C.L.R.771,Demetriouand Othersv. Prodromou
(1983)1C.L.R. 301, HadjiChambis v.Attorney-General
(1986)1 C.L.R.386, Tradaxv.TerminalNavigation
(1988)1 C.L.R.450,Maχλονζαρίδηςv. ΙωαννίδηκαιΆλλων
(1990)1 Α.ΑΛ. 965,Αθανασία- 10 δην.Αλεξάνδρου
(1991)ϊΑ.ΑΛ.945,Κάκονλλονν.Ποχονζονρηκαι Άλλης (Αρ.2),
(1992)1AAA 1503,και Βίκτωρός ν. Χριστοδούλου
(1992)1ΑΛΑ 512]. Παρέχεται δυνατότητα διάσωσης μόνον όπουηατέλεια συνε πάγεται αντικανονικότητα και όχι ακυρότητα της διαδικασίας 15 οπόταντοδικονομικόμέτροθεωρείταιέγκυρουπότηναίρεσητων προνοιών της Δ.64που παρέχουνδιακριτικήευχέρεια στο δικα στήριοκατόπιναιτήσεωςναθεραπεύσειτοσφάλμαμετηνάσκηση τωνεξουσιών πουτουπαρέχονται. (Βλ.Ord.70 r.r.1,2,3τωνΠα λιών Αγγλικών Δικονομικών Θεσμών καιThe Annual Practice 20 1958, σελ. 1986 et.seq.). Στην παρούσαέφεσηδεν έχει υποβληθεί αίτησηγιατον παρα μερισμό τηςέφεσηςλόγωμη συμμόρφωσης μετουςθεσμούς. Επο μένωςτοερώτηματοοποίοπρέπεινααπαντήσουμεείναικατάπό σο ηειδοποίησηέφεσης είναιέγκυρη. 25 ΣεσειράαποφάσεωντουΑνωτάτουΔικαστηρίουέχειαποφασι στείότιηπαράλειψηπροσδιορισμούτωνλόγωνπουστοιχειοθετούν την έφεσηαναιρείτοθεμέλιο τηςδευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας του ΑνωτάτουΔικαστηρίουκαικαθιστάτηνειδοποίησηέφεσηςθνησιγε νή- ηειδοποίησηδενεπιφέρειτηγένεσητηςέφεσηςπροςενεογοποί- 30 ηση της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίαςτουΑνωτάτουΔικαστηρίου. [Βλ. Kyriakides v.Kyriakides
(1969)1 C.L.R.373,OmirosCourtis andAnother (No. 1)v.PanosIasonides
(1972)1 C.L.R.56, Τνμβιος καιΆλλοςν.Αφέρα
(1991)1 ΑΛΑ 615, "Αλήθεια"Εκδοτική Εται ρεία Ατδ.καιΑλλοιν.Κνρρη
(1992)1 ΑΛΑ 130και ΚυπριακήΑψ 35 μοκρατία ν.Πογιατζή
(1992)3ΑΛΑ 196]. Στηνπροκείμενηπερίπτωσημετηνειδοποίησηέφεσης δεθεμε λιώνεται το βάθροτηςέφεσης,δηλαδήτοπλαίσιοτης αντιδικίας μετονπροσδιορισμότωνδιαδίκων,οπροσδιορισμόςτουαντικει μένου τηςέφεσης μετην προσαγωγήτηςσυνταγμένης απόφασης 40 μεταξύ των υφιστάμενων αντιδίκων καθώςκαι ο προσδιορισμός 490 1 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Έλληναςκ.ά.ν.Χριστοδούλου Πικής,Δ. τουεφεσείοντα- παραμένειεπίσης απροσδιόριστος οκαθορισμός τουεφεσίβλητουήεφεσίβλητων. Οόρος"εναγόμενος" εξονόματος τουοποίουυποβλήθηκεη έφεσηδεναποκαλύπτειποιοςεκτωνδυο φερομένων ωςεναγομένων άσκησετηνέφεση- ανδεερμηνευθεί ότι περιλαμβάνει και τους δύο εναγόμενους τότε η ειδοποίηση φέρει ως ασκούντατηνέφεση ανύπαρκτο διάδικο. Ακυροδικονομικό μέτροείναι εκείνο τοοποίοπλήττει τοθεμέ λιοτηςδιαδικασίας,δηλαδήδενστοιχειοθετεί τιςπροϋποθέσειςγια την άσκηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, στην προκείμενη περίπτωσητηςδευτεροβάθμιαςδικαιοδοσίαςτουΑνωτάτουΔικα στηρίου. Η ειδοποίησηέφεσης είναιάκυρη. Καλείταιτο Ανώτατο Δικαστήριονα(α) ασκήσειτιςεξουσίεςτουέξωαπότοπλαίσιοτης υφιστάμενηςαντιδικίαςκαι(β) απόακαθόριστοδιάδικο. Αποδο χήτων λόγων της έφεσης θαοδηγούσε στηδικαίωσηακαθόριστου εφεσείοντακαιανύπαρκτουδιαδίκουπουεξισώνεται μετηνάσκη σητηςδικαιοδοσίαςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου στοκενό. Είναιγεγονός ότιούτεη απόφασητουπρωτόδικουδικαστηρίου όπωςέχεισυνταχθεί χωρίςτηνδιόρθωσητουτίτλουδενμπορείνα εκτελεστεί. Ταθέματααυτάδενεγείρονται ενώπιον μαςκαιδενθα μαςαπασχολήσουν. Ούτεμπορείναπροεξοφλήσουμε ποιαθαείναι η απόφασητου δικαστηρίου σε περίπτωση υποβολής αίτησης για την παράτασητου χρόνου για την υποβολή έφεσης σε περίπτωση πουδιορθώνεταιοτίτλος τηςαγωγήςστηνπρωτόδικη απόφαση. Η ειδοποίηση έφεσης είναι άκυρη. Ηέφεσηαπορρίπτεται καθώςκαιη ειδοποίησητουεφεσίβλητου βάσειτηςΔ.35 θ.10(ενείδει αντέφεσης)η οποίαυποβλήθηκεστοπλαίσιοτηςάκυρης ειδοποίη σης έφεσης. Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. 30 Η έφεση απορρίπτεταιχωρίς διαταγήγιαέξοδα. 491