(1993)30 Ιονίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Δ/στές] ΛΑΜΠΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Εφεσείων, ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΤΖΙΗ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8019) Μαρτυρία— Εξωγενήςμαρτυρία για αντίκρουσητονπεριεχομένου γρα πτής απόδειξηςείσπραξης χρημάτων— Προσάχθηκεχωρίς ένσταση — Από τα δικόγραφα διαφαινότανότι τομόνοεπίδικοθέμαήταν η ορθότητα της γραπτής απόδειξης είσπραξης— Ορθά έγινεαποδεκτή από τοπρωτόδικοΔικαστήριο. Απόδειξη—Βάρος τηςαπόδειξης—Είναιεντελώςάσχετομετοθέματης αξιοπιστίας των μαρτύρων — Δεν μπορεί να αναγνωρίζεται αφετη ριακόπροβάδισμασεοποιαδήποτεμαρτυρία ανάλογαμετοποιοςφέ ρει τοόποιοβάροςαπόδειξης. Αξιοπιστία μαρτύρων — Είναι άσχετημε τους κανόνεςπου διέπουν το 10 βάροςτηςαπόδειξηςκαι τηναπόσεισή τον — Δενμπορεί νααναγνω ρίζεται αφετηριακό προβάδισμασε οποιαδήποτε μαρτυρία ανάλογα μετοποιος φέρειτοόποιοβάροςαπόδειξης. Μεγραπτήσυμφωνία,ο εφεσίβλητος, σαν εργολάβος οικοδομών, είχε αναλάβει την επιδιόρθωση της κατοικίαςτου εφεσείοντα έναντι 15 τουποσού των ΛΚ 4500,εργασίατην οποίαο εφεσίβλητος εκτέλεσε μαζίμεεπιπλέονεργασίααξίαςΛΚ 1.
- Τομόνοεπίδικοθέμαστην αγωγή, πουοεφεσίβλητος κίνησε εναντίοντουεφεσείοντα,ήτανκατά πόσοο εφεσείων είχεεξοφλήσει τηνοφειλήτουστον εφεσίβλητο.Συ γκεκριμένα, το ερώτημα ήταν κατά πόσο μια γραπτή απόδειξη ει- 20 σπραξης,για ποσό ΛΚ 1520, που ο εφεσίβλητος υπόγραψεγια εξό φληση τουδιατακτικού αρ.4 πουείχε εκδώσει ο αρχιτέκτονας, απει κόνιζε ταπραγματικάγεγονότα Ο εφεσίβλητος ισχυρίσθηκε ότι είχε εισπράξει μόνοΛΚ 520,καιότιείχεαναγράψειτοποσότωνΛΚ 1520 πάνωστηναπόδειξη,διότιείχεεισπράξειπροηγουμένωςδιάφοραπο- 25 σάέναντιτουδιατακτικούσυμποσούμενα σεΛΚ 1.000 εκδίδονταςτις 492 5 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 Κωνσταντινίόηςν. Κατζιή - σχετικές αποδείξεις,καιαφούοεφεσείωντονείχεδιαβεβαιώσειότιθα κατέστρεφε τις αποδείξεις αυτές. Αντίθετα, ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι απότοσύνολοτωναποδείξεωνφαινότανότιείχεκαταβληθείστον εφεσίβλητο συνολικά ποσόΛΚ 5500,πουαντιπροσώπευε τοσύνολο της οφειλής του προς τον εφεσίβλητο. Ενώπιον του πρωτόδικου Δι καστηρίουπροσάχθηκεπροφορικήμαρτυρίακαιαπότιςδύοπλευρές σχετικά με την ορθότητα ή όχι της επίδικης γραπτής απόδειξης εί σπραξης χρημάτων,χωρίς οποιαδήποτε ένσταση. Στηναπόφαση του το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού αποφάνθηκεότι ήταν επιτρεπτή η αποδοχήεξωγενούς μαρτυρίαςγιατηναντίκρουση του περιεχομένου τηςγραπτήςαπόδειξης, προχώρησε στην αξιολόγηση τηςενώπιοντου μαρτυρίας, αποδέχθηκε σαν αληθινή την μαρτυρίατου εφεσίβλητου, καιεξέδωσεαπόφασηυπέρτουγιαΛΚ1.
- Κατ'έφεση,ο εφεσείων πρόβαλε διάφορους λόγους για ναστηρίξει τον ισχυρισμό του ότι η αξιολόγηση τηςμαρτυρίαςαπότοπρωτόδικοΔικαστήριοήτανεσφαλ μένη. Αποφασίσθηκεότι: 20 25 30 (α) Εφόσον μεβάσηταδικόγραφαηορθότηταήμητηςγραπτής απόδειξηςείσπραξηςχρημάτωνήτανουσιαστικάτομόνοεπίδικό θέμα και εφόσον κατά την ακρόαση είχε προσαχθεί η προφορικήμαρτυρίαχωρίς ένσταση απόοποιαδήποτεπλευ ρά,ορθά είχεγίνει αποδεκτήαπότο πρωτόδικο Δικαστήριο εξωγενής μαρτυρίαγιατηναντίκρουσητουπεριεχομένου της γραπτήςαπόδειξης. (β) Οικανόνεςπουδιέπουντοβάροςτηςαπόδειξηςκαιτηναπόσεισήτου είναι εντελώςάσχετοι μετην αξιοπιστία τωνμαρ τύρων. Κατάτηναπόφανσηωςπροςτοποιαμαρτυρίαείναι αξιόπιστη,δεν μπορεί νααναγνωρίζεται αφετηριακό προβά δισμασεοποιαδήποτεμαρτυρίαανάλογαμετοποιοςφέρειτο όποιοβάροςαπόδειξης. Στηνπροκειμένηπερίπτωση,τοπρω τόδικο Δικαστήριο είχε ορθά αξιολογήσει την ενώπιον του μαρτυρίακαιδεν συνέτρεχε οποιοσδήποτε λόγος γιαεπέμβα σηαπότο Εφετείο. Η έφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. 35 Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Polycarpou v.Polycaipou
(1982)1 C.L.R. 182Charalambous v.Republic
(1985)2 C.LR. 97- 493 Κωνσταντινίδης ν. Κατζιή
(1993)Kades v. Nicolaou
(1986)1 C.L.R.212Agapiouv. Panayiotou
(1988)1 C.LR.257ΕθνικήΤράπεζατηςΕλλάδοςν. Χατζηνέστορος
(1990)1AAA. (A)41 Παπανδρέουv. Τύλληρου
(1992)1 AAA.
- Έφεση. 5 Έφεση απότονεναγόμενοκατάτηςαπόφασηςτουΕπαρχιακού ΔικαστηρίουΛευκωσίας (Φωτίου,Ε..Δ.)πουδόθηκεστις 13.11.89 (Αρ,Αγωγής9650/87) μετηνοποίαεπιδικάστηκεποσό£1.000υπέρ του ενάγοντος ωςυπόλοιπο οφειλόμενου ποσού για επιδιορθώ σειςστηνκατοικία τουεφεσείοντα. 10 Α Σκορδής,γιατονεφεσείοντα. Γ.Μηχανικός,γιατονεφεσίβλητο. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Την απόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει ο δικα στής Γ.Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Ο εφεσίβλητος (ενάγων) με γραπτή συμφωνίαανάλαβε,ωςεργολάβοςοικοδομών,ναεπιδιορθώσειτην κατοικία του εφεσείοντα (εναγομένου) έναντι του ποσού των £4.
- Μεμηαμφισβητηθείσατηνπλήρηεκτέλεση τηςσυμφωνη θείσας εργασίαςόπωςκαιεπιπλέον εργασίαςαξίας£1.000το επί- 20 δικόζήτημαήτανανοεφεσείωνεξόφλησεήόχιτιςοικονομικέςτου υποχρεώσεις. Οεφεσίβλητος είχευπογράψειαπόδειξηείσπραξηςαπότονεφε σείοντα ποσού £1.520 προς εξόφληση αντίστοιχου διατακτικού (διατακτικόαρ.4)τουαρχιτέκτονα. Τοάθροισμααπότηνπρόσθε- 25 σηαυτούτου αριθμούσταποσάταοποίαήτανπαραδεκτόότι είσπραξεοεφεσίβλητοςήταν£5.500,ποσόδηλαδή ίσοπροςτη συνο λική οφειλήτουεφεσείοντα. Ο ισχυρισμός πουστήριξε την αξίωση τουεφεσίβλητου ήταν απλός. Υποστήριξε πωςη απόδειξη είσπραξης του ποσού των 30 £1.520δεν απέδιδετηνπραγματικότητα. Είχε προπληρωθείτμη ματικά£1.000έναντι τουδιατακτικού. Ηαπόδειξηεκδόθηκε για '£1.520ενώείσπραξεμόνο£520, μετάτιςδιαβεβαιώσειςτουεφεσεί494· 15 1 Α.Α.Δ. Κωνσταντινίδης ν. Κατζιή Κωνσταντινίδης, Δ. οντα ότι θακατέστρεφε τις αποδείξεις που είχαν ήδη εκδοθεί για τοπροπληρωθέν ποσό των£1.
- 5 10 15 20 25 30 35 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο δέχθηκετηνεκδοχήτου εφεσίβλητου, απέρριψε την αντίθετη του εφεσείοντα και εξέδωσε απόφασηγια £1.000υπέρτουπρώτου. Αντικείμενοτηςέφεσης είναιη ορθότητα τηςαπόφασης αυτής. Τοπρώτοζήτημαπουπρέπειναεξεταστεί αναφέρεταιστηνορ θότητα της καθοδήγησης τουΔικαστηρίου ως προς τις αρχές που διέπουν την προσαγωγή εξωγενούς μαρτυρίας προς αντίκρουση τουπεριεχομένου γραπτήςαπόδειξηςείσπραξηςχρημάτων. Δεν εί χε εγερθεί τέτοιο ζήτημα πρωτόδικος. Δεν έγινε επίκληση στην υπεράσπιση οποιασδήποτεμορφήςκωλύματος. Αντίθετα, αφούο εφεσείων παρέθεσε τηδικήτου εκδοχήως προς ταγεγονότα κάλε σετονεφεσίβλητο, όπωςσημειώνεται στηνέκθεσηαπαιτήσεως,"σε αυστηρήαπόδειξητων ισχυρισμών του".Ακολούθησεη προσαγω γήτηςμαρτυρίας. Αφορούσεστο μόνο επίδικοζήτημαόπωςαυτό προσδιορίστηκε μετιςγραπτέςπροτάσεις. Αν, δηλαδή,η απόδειξη πληρωμής απέδιδετην πραγματικότητα. Ημαρτυρίαγια τον εφε σίβλητο προσάχθηκεχωρίς ένσταση. Οεφεσείων προσήγαγε τη δικήτου μαρτυρία πάνωστο ίδιο θέμα. Όπωςπροκύπτει δεν ανα πτύχθηκαν σε οποιοδήποτεστάδιο επιχειρήματαγιακάποιας μορ φήςαδυναμίαλύσης τηςδιαφοράςμεγνώμονα ταγεγονότα όπως αυτά θαπροέκυπταναπότηναξιολόγηση της μαρτυρίαςπουπρο σάχθηκε. Παρόλααυτά,οπρωτόδικος Δικαστής έκρινε ορθό νααναφερ θεί στις αρχές που διέπουν το θέμα Παρέθεσε εκτεταμένα απο σπάσματααπότους Halsbury's Lawsof England4η έκδοση,Τόμος 12 σελ. 643 παράγραφος 1516 καιChitty on Contracts 25η έκδοση (Γενικές Αρχές)σελ. 792, παράγραφος
- Τοσχετικό με τοσυζητούμενοθέμαμέροςτουςσυνοψίζεται στηγενικήθέσηότιηαπό δειξη είσπραξης χρημάτων δεν συνιστά αμάχητη αλλά μόνο εκ πρώτης όψεως απόδειξη πως τα χρήματα πράγματι πληρώθηκαν και πως είναι επιτρεπτή ηπροσαγωγή προφορικής μαρτυρίαςγια θεμελίωσηισχυρισμού πωςτο ποσό που αναφέρεταιστην απόδειξη ήμέρος του, δενπληρώθηκε. Στηνπρωτόδικηαπόφαση σημει ώθηκανκαιτα ακόλουθα:"Από άποψης Κυπριακών αποφάσεων,αρκούμαι ν' αναφερθώ στην υπόθεσηΠολυκάρπου ν. Πολυκάρπου
(1982)1 Α.Α.Δ. 182 σελίδες 190-192". 495 Κωνσταντινί&ης,Δ. Κωνσταντινίδηςν, Κατζιή
(1993)Ο δικηγόρος του εφεσείοντα εισηγήθηκε πως στην υπόθεση αυ τήαποφασίστηκε πως τέτοια εξωγενής μαρτυρία θαμπορούσε να προσαχθεί μόνο εφόσον πληρούνταν συγκεκριμένες προϋποθέσεις καιπωςη παράλειψητουπρωτόδικουΔικαστηρίου ναεξετάσει αν συνυπήρχαν οιπροϋποθέσεις αυτές στην παρούσαπερίπτωση,θα 5 πρέπειναοδηγήσει στον παραμερισμότης απόφασης. Στην υπόθεση Polycarpou v.Polycarpou
(1982)1C.L.R.182 ήτανηομόφωνη απόφαση του Εφετείου πως ορθάκρίθηκε η υπό θεσηπάνωστηβάση της προφορικής μαρτυρίας που προσάχθηκε εφόσον ο ίδιος οεφεσείων είχε, μεδικήτουπρωτοβουλία,προσά- 10 ξει τέτοια μαρτυρίακαθιστώντας έτσιτοθέμα της ορθότητας του περιεχομένου τηςσύμβασης ωςπρος τοπληρωθέν ποσό, επίδικο. Ηαναφοράαπότο δικαστή Γ.Μ. Πική,μεταξύάλλων, στην εξάρ τηση τουεπιτρεπτού τηςπροσαγωγής εξωγενούς μαρτυρίας από την εκπρώτηςόψεως δημιουργία αμφιβολίαςωςπροςτηνορθότη- 15 τατηςγραπτήςσύμβασης αναφορικάμετοσυμφωνηθέν αντάλλαγ μα, αποτελούσε παρατήρησητηνοποίαοδικαστής Δ. Στυλιανίδης δεν συμμερίστηκε. Ο δικαστής Α. Λοΐζου απέφυγε να εκφράσει άποψηπάνωστο θέμα εφόσον, κάτωαπόοποιαδήποτε αντίκρυση τουΝόμου, ημαρτυρίαήταναποδεκτή. 20 Οι χειρισμοί που έγιναν στην παρούσαυπόθεσηκαθιστούνπε ριττήτη συζήτηση ως προςτηγενικότερη αρχή. Έχουμεσυνοψίσει αυτούς τους χειρισμούς. Ούτως ήάλλως ορθάτοπρωτόδικοΔι καστήριο επέλυσετηδιαφοράσυνεξετάζοντας καιτην προφορική μαρτυρίαπουκαιοιδυοπλευρές προσήγαγανσεσχέση μετοεπί- 25 δικόζήτημαπουπροέκυπτεαπότηναντιπαραβολή των εγγράφων προτάσεων. Οι υπόλοιποι λόγοι αναφέρονται,ουσιαστικά, στον τρόπο με τον οποίο αξιολογήθηκε η προφορική μαρτυρία. Σύμφωναμετον πρώτο, ενώ το πρωτόδικο Δικαστήριο δέκτηκε ότι χρειαζόταν 30 "υψηλότερος βαθμός πιθανοτήτων" μιακαι προβλήθηκε ισχυρι σμόςγιααπάτη,στο τέλος"πιθανολόγησε υπέρτουενάγοντα". Το πρωτόδικο Δικαστήριο σημείωσεπως θαεξέταζε τημαρτυ ρίαέχονταςυπόψηπωςοενάγωνόφειλενααποδείξει"κάποιοψη λότερο βαθμό πιθανοτήτων παρά σε μια συνηθισμένη πολιτική 35 αγωγή". Δεν χρειάζεταιναασχοληθούμε μετοανηαγωγήδενήταν συνηθισμένη γιατολόγοπουδόθηκεήαν,στηνουσία,είχεωςαπλό αντικείμενο τιςαντίθετες εκδοχές των διαδίκων ωςπρος τηπλη ρωμή τουποσού των£1.000. Φαίνεται όμως πως χρειάζεταινα εξηγηθεί και μεαυτήτην ευκαιρίαότιοι κανόνες που διέπουν το 40 βάροςτης απόδειξηςκαιτην απόσειση του,είναι εντελώς άσχετοι 496 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 Κωνσταντινίδης ν. Κατζιή Κωνσταντινίδης,Δ. μετηναξιοπιστίατων μαρτύρων. Κατάτηναπόφανσηως προς το ποιώ μαρτυρίαείναι αξιόπιστη,δεν μπορεί νααναγνωρίζεταιαφε τηριακόπροβάδισμασεοποιαδήποτεαπόαυτέςανάλογαμετοποι οςφέρειτοόποιοβάροςαπόδειξης. [Βλ. Charalambousv.Republic
(1985)2C.L.R.97, Kadesv.Nicolaou andAnother
(1986)1 C.L.R. 212,Agapiouv.Panayiotou(m$) 1 C.LR.257,ΕθνικήΤράπεζατης Ελλάδοςν. Νέστορα ΧατζηΝέστορος
(1990)1 Α.Α.Δ. 41, Γεώργιος Παπανδρέουν.ΑντρέαΚωστήΤύλληρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 157]. Στο τέλος, το συμπέρασμα τουπρωτόδικου Δικαστηρίου ως προςτηναπόσεισητουβάρουςαπόδειξηςπουέφερεο εφεσίβλητος, στηρίκτηκε στα συγκεκριμένα ευρήματα στα οποία κατέληξε μετά την εξονυχιστική εξέταση της μαρτυρίας. Στηνπαρούσαυπόθεση, ησύμπλεξη, γιαναδανειστούμε τον όρο που χρησιμοποίησε ο δι καστής Σόλων Νικήτας στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδαςv. ΝέστοροςΧατζηΝέστορος(ανωτέρω)τηςαξιοπιστίας των μαρτύρων μετο βάροςαπόδειξης,γιατηνοποίαενπάσηπεριπτώσει, ολογι κάπαραπονούμενοςθαμπορούσε ναήτανοεφεσίβλητος, δενεπέ δρασεστην αξιολόγηση τηςμαρτυρίας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο που είχε τηνευκαιρία να παρακολουθήσειτους μάρτυρες,γιατουςλόγους πουεξήγησε, δεν είχεεν δοιασμό πωςο εφεσίβλητος και ογαμπρός του που,κατάτη μαρ τυρίατου,ήτανπαρώνστην κρίσιμησυνάντηση τηςεξόφλησης του διατακτικού4,έλεγετηναλήθειακαιπωςοεφεσείων έλεγεψέματα. Από τηλεπτομερή αιτιολόγηση της πρωτόδικης απόφασης μπορεί 25 ναγίνει,στοσημείο αυτό,ιδιαίτερη μνεία στο γεγονός ότιη πλη ρωμήτων £1.000 πριναπότην έκδοση τουδιατακτικού4 ακολού θησε τηνεξόφλησητωνπροηγούμενων διατακτικών έτσι που αν ήτανορθήη εκδοχήτουεφεσείοντα,ναμήαντικρύζεταιαυτήηπλη ρωμήμεοποιοδήποτεάλλο διατακτικό. Τοπρωτόδικο Δικαστήριο 30 δέκτηκε πως οεφεσίβλητος είχε,όπως συνέβη καιστην περίπτωση άλλου διατακτικού,προεισπράξει έναντι τουδιατακτικού4το πο σό των £1.000για το οποίο και εξέδωσεχωριστές αποδείξεις και πως,ότανεκδόθηκε τοπιστοποιητικό 4 ενώείσπραξε το υπόλοιπο των £520,σημειώθηκε στην απόδειξηπου εκδόθηκε το σύνολοτου 35 ποσούγιατί,όπωςτουείπεοεφεσείων, "κάθεφοράεξοφλούσαν το διατακτικό". Οεφεσίβλητος, σύμφωνα μετην απόφασητουπρω• τόδικουΔικαστηρίου,συμφώνησε μετάτηνκατηγορηματική διαβε βαίωση του εφεσείοντα πως θακατέστρεφε τις αποδείξεις που εί χανεκδοθεί γιατιςπροηγούμενες πληρωμές. 20 40 Ακούσαμεμεπροσοχή την επιχειρηματολογία για τον εφεσείο ντα ως προς τις,κατάτην άποψητου,αδυναμίες της πρωτόδικης απόφασης. Υποστηρίχτηκε πως, σταπλαίσια του συνόλουτης 497 Κωνσταντινίδης, Δ. Κωνσταντινίδηςν. Κατζιή
(1993)μαρτυρίας, πτυχές της οποίας επισημάνθηκαν στους λόγους έφε σης,ηέκδοση τουτελικού λογαριασμού απότον αρχιτέκτοναπου εμφάνιζεως εξοφληθέν όλοτοποσό μετηνεξαίρεσητηςκράτησης του2%,ηδιαφοράστημαρτυρίατουεφεσίβλητου μεεκείνητουαρ χιτέκτονα ωςπροςτοανο τελικός λογαριασμός δόθηκεστον εφε- 5 σίβλητο, το γεγονός τηςπληρωμής της κράτησης μετά την έκδοση τουτελικού λογαριασμούκαιακόμαοσυσχετισμόςτηςμαρτυρίας τουεφεσίβλητου μεεκείνηενόςαπότους μάρτυρεςπουκάλεσε,κα θιστούσε τα ευρήματα τουπρωτόδικουΔικαστηρίου επισφαλή σε βαθμόπουναδικαιολογείται η παρέμβασημας. 10 Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με την εισήγηση. Η έκδοση τουτελικού λογαριασμούαπότοναρχιτέκτοναήτανγεγονός ουδέ τερο και ηθεώρηση απότο πρωτόδικο Δικαστήριο τηςδιαφοράς στημαρτυρίαωςπροςτηνπαράδοσητουστονεφεσίβλητο ωςεπου σιώδους,ήτανεύλογα επιτρεπτή. Οαρχιτέκτοναςσυνέταξετοντε- 15 λικόλογαριασμόστηριγμένος στιςαποδείξειςπουέθεσεστηδιάθε ση του ο εφεσείων χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει τί πληρώθηκε στην πραγματικότητα. Δενδικαιολογείταιναθεωρηθεί ότιδιατουτελι κού λογαριασμού βεβαιώνονται γεγονότα σχετικά με την επίδικη διαφορά. Το σημαντικότερο, ο εφεσίβλητος είχε αξιώσει, με επι- 20 στολήτου δικηγόρου τουπριν απότην έκδοση του τελικού λογα ριασμού,τοποσό των£1.000ως ακόμαοφειλόμενο. Ακόμα,ήταν ανοικτόγιατο πρωτόδικοΔικαστήριο ναθεωρήσει ως το ίδιοου δέτεροτογεγονός της μεταγενέστερης είσπραξηςτηςκράτησηςτου 2% αφούδενυποδηλωνόταν μετον τρόπο αυτό,στο πλαίσιο του 25 συνόλου τωνγεγονότων, αποδοχήσυνολικής εξόφλησης ήπαραί τησηαπότοδικαίωμαείσπραξηςτουδιεκδικούμενουυπολοίπου. Σύμφωναμετον εφεσείοντα,απότοσυνδυασμότηςμαρτυρίας του εφεσίβλητου και του μάρτυρα του, Α. Μακαρίου, προκύπτει πωςτοδιατακτικό4 είχεεξοφληθεί. Ηφράσηπουχρησιμοποίησε 30 ο Α. Μακαρίου ήτανη ακόλουθη: 'Την επόμενηβδομάδαοκ.Κάτζιης(οεφεσίβλητος) είχεπληρωθείτοδιατακτικότουαπόόσοκα λά γνωρίζω". Δεν αποκαλύπτεται ηπηγήτηςγνώσης του Α.Μα καρίουαλλά,ενπάσηπεριπτώσει,δεναμφισβητείταιπως,ούτωςή άλλως,τοδιατακτικό4είχεεξοφληθεί. Τοθέμαήτανοτρόποςτης 35 εξόφλησης του. Γιατουςπιοπάνωλόγους η έφεσηαποτυγχάνεικαιαπορρίπτε ται μ£ έξοδαυπέρτου εφεσίβλητου. Η έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 498