1 ΑΛΛ. 1 Ιουλίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ./στές] ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΑΝΔΡΕΑ ΙΩ• ANNOY ΑΝΤΩΝΙΟΥ, Εφεσείουσα, ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΕΥΑΓΟΡΑ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΣ, Εφεσίβλητων, (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8113) Δίκη — Αναβολήδίκης— Περιστάσεις νπό τις οποίεςδύναται να επι τραπεί. 5 10 15 Ηεφεσείουσα είχευποβάλει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού αίτηση-έφεση εναντίον απόφασηςτουΔιευθυντή του Κτηματολογίου. Στις 19.12.90ηαίτηοηείχεορισθείγιαακρόασηστις23.4.91. Κατάτην ημέρατηςακρόασηςοδικηγόροςτηςεφεσείουσας ζήτησεαναβολήδιό τι,όπωςανάφερε,δενείχεκατορθωθεί ηεπίδοση μαρτυρικής κλήσης σε μάρτυρα. Η κλήσηαυτήείχεεκδοθεί δυομέρες πριν απότηνημε ρομηνία ακρόασης μετά απόαίτησηγια σύντομη επίδοση. Κατά την ημέρα της ακρόασης ούτε η εφεσείουσα, ούτε οι μάρτυρες της είχαν προσέλθει ενώπιον του Δικαστηρίου. Τοπρωτόδικο Δικαστήριο αρ νήθηκετο αίτημααναβολήςκαι ακολούθως απόρριψε τηναίτησηλό γωτηςαδυναμίαςτηςεφεσείουσας ναπροχωρήσει στηναπόδειξητης. Κατ'έφεση,ηεφεσείουσα ισχυρίσθηκε ότιμετηναπόφασητουαυτήτο πρωτόδικοΔικαστήριοτηςείχεστερήσειτοδικαίωματηςναακουστεί. Αποφασίσθηκεότι: Η ακρόασητωνδικαστικώνυποθέσεων κατάτονορισθέντα χρόνο συναρτάταιάμεσα μετην εύρυθμηαπονομήτηςδικαιοσύνης. Αναβο λή δικαστικών υποθέσεων χωρίς αποχρώνια λόγο θαανέτρεπε ολό20 κλήροτοοικοδόμηματηςαπονομήςτηςδικαιοσύνης. Θέμααναβολής εγείρεται εφόσον διαπιστώνονται λόγοι πουτην δικαιολογούν,οπό τανσταθμίζονταιοι επιπτώσεις απότηναναβολήσταδικαιώματατου αντιδίκουκαιτηνομαλήδιεξαγωγήτης δίκης. Η αναβολήμπορείνα . . εγκριθεί εφόσον κριθεί ότι δεν θα προκαλέσει ανεπανόρθωτηζημία 25 " ' στην άλληπλευράκαιδενθαανατρέψει-ταεχέγγυατηςδίκαιηςδίκης. 499 Γεωργίου ν.Λεωνίδακ.ά.
(1993)Πεδίογιαεπέμβασηστηνάσκησητηςδιακριτικήςευχέρειας του πρω τόδικουΔικαστηρίου παρέχεταιμόνο όπουδιαπιστώνεταιότιπαρεισέφρησανεξωγενείςπαράγοντεςστηνάσκησητηςήόπουηάσκησητης οδηγείσεπασιφανήαδικία. Στηνπροκειμένηπερίπτωσηουδείςλόγος είχεδιαπιστωθείπουναδικαιολογούσε τηνεπέμβασητου Εφετείου. 5 Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Ship "Maria"v.William& GlynsBank
(1983)1 C.L.R. 706Re Pelmako Development Limited
(1991)1 Α.ΑΛ.246· Αρέστη v.Ηλία
(1991)1ΑΛΛ. 984- 10 Σκχκόλας v.Federal BankofLebanon SAL
(1992)1 ΑΛΛ.
- Έφεση. Έφεση από τηναιτήτρια κατάτηςαπόφασηςτου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού(Παμπαλλής,Ε.Δ.) πουδόθηκεστις23 Απρι λίου, 1990(Αρ. Γεν.Αίτησης 150/89)μετην οποία απορρίφθηκεη 15 πρωτογενής αίτηση της εναντίον της απόφασηςτου Διευθυντή του Κτηματολογίου λόγω αδυναμίας της εφεσείουσας να προωθήσει την υπόθεση της κατάτηνημέρα τηςδίκης. Γ.Λον'ίζίδης, για την Εφεσείουσα. Αιμ. Θεοδούλου, γιατους εφεσίβλητους. 20 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θαδώσει ο Δι καστής Γ. Μ.Πικής. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Ηέφεσηστρέφεται κατάαπόφασηςτουΕπαρχια κού Δικαστηρίου Λεμεσού μετην οποία απορρίφθηκεηπρωτογε νής αίτηση (έφεση) της εφεσείουσας εναντίον απόφασηςτου Διευ- 25 θυντήτου Κτηματολογίου λόγωτηςαδυναμίαςτης εφεσείουσας να προωθήσει τηνυπόθεσητηςκατάτηνορισθείσα ημερομηνία τηςδί κης. Ηαίτησηείχεοριστείγιαακρόασηγιατις23/4/90,3μήνεςνω ρίτερα,στις 19/12/
- Πριν διαπιστωθεί ότιηεφεσείουσα ήτανανέτοιμηναπροχωρή- 30 σει, το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε αίτηματηςγιααναβολή της υπόθεσης, κρίνοντας τοαδικαιολόγητοκαι αντινομικό προς 500 1 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Γεωργίου ν. Λεωνίδα κ.ά. Πικής,Δ. τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Το αίτημαγια αναβολή στηρί χθηκεστην αδυναμίατηςεφεσείουσας ναεπιτύχει σύντομηεπίδο ση μαρτυρικής κλήσης στους μάρτυρες λόγω της μετοίκησης ενός απόαυτούςαπότη ΛεμεσόστηΛευκωσία. Ας σημειωθεί ότιτοαίτημαυποβλήθηκε το Σάββατο21/4/90, δηλαδήδυο μέρεςπριντην ορισθείσα ημέραγιατηνακρόασητηςυπόθεσης. Όχιμόνοοιμάρ τυρεςδενπροσήλθαν στοδικαστήριοκατάτηνημερομηνίαακροά σεωςαλλάούτε καιηίδιαηεφεσείουσα. Υπό το φως αυτώντων δεδομένων το δικαστήριο άσκησε τηδιακριτικήτου ευχέρειαεναντίον τηςαναβολήςκαι στησυνέχεια απέρριψε τηνυπόθεσηλόγω τηςαδυναμίαςτηςεφεσείουσας ναπροχωρήσει στην απόδειξη της. Δεν έχειαμφισβητηθείηορθότητατωναρχώνπουκαθοδήγησαν τον πρωτόδικο Δικαστή στον προσδιορισμό του πλαισίου της άσκησηςτηςδιακριτικήςευχέρειαςπουεναποτίθεταισ* αυτόν. Ορθάεπισημαίνεται ότι ηδιακριτικήευχέρεια ασκείταιδικαστικάσε συνάρτηση μετασυμφέροντατηςδικαιοσύνης μεταξύτωνοποίων καιηταχείαδιεκπεραίωσητωνδικαστικών υποθέσεων. Εκμέρουςτηςεφεσείουσας υποβλήθηκεότιη απόφασηαπέληξε σε στέρησητου δικαιώματοςτης εφεσείουσας να ακουστεί,παραγονταςμείζονος σημασίαςγιατηνάσκηση τηςδιακριτικήςευχέρει ας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στη Ship "Maria" v. William &GlynsBank
(1983)1 C.L.R.706. Στηναπόφαση εκεί νη επισημαίνεται ότι το δικαστήριο μπορεί να ενδώσει σεαίτημα αναβολής εφόσον διαπιστώνεται ότι δεν υφίσταται ενδεχόμενο πρόκλησηςανεπανόρθωτηςζημίαςστηνάλληπλευράμετηνέννοια τηςζημίαςπουδεν μπορείναεπανορθωθεί μετηνκατάλληληδια ταγή γιαταέξοδα. Η απόφασητουΕφετείουστηνπροαναφερθεί σα υπόθεση δεν καθιερώνει κανόναγια την αναβολήδικαστικών υποθέσεωνανεξάρτητααπότουςλόγουςγιατουςοποίουςζητείται η αναβολή. Θέμααναβολήςμπορείναεγερθεί μόνο εφόσον διαπι στωθεί ότι συντρέχουν λόγοιπουτοδικαιολογούν,οπότανγεννά ται θέμαδιερεύνησης των συνεπειών τηςαναβολήςστα δικαιώμα τατου εναγομένου. Η ακρόαση των δικαστικών υποθέσεων κατά τον ορισθέντα χρόνο συναρτάται άμεσα με την εύρυθμη απονομήτης δικαιοσύ νης,παράγοντας μείζονος σημασίαςγιατην εκπλήρωση της δικα στικής αποστολής. Η απονομή της δικαιοσύνης μέσα σε εύλογο χρόνο,αρχήσυνταγματικάκαθιερωμένη (Αρθρο 30.2 του Συντάγ ματος),δεν αποτελεί το μόνο κριτήριο γιατην άσκησητης διακριτικής ευχέρειας τουδικαστηρίουγια την αναβολήυποθέσεων. Η εύρυθμηαπονομήτηςδικαιοσύνηςπροϋποθέτει τηνακρόαση των δικαστικώνυποθέσεων κατάτονορισθέντα χρόνο. Οπαράγοντας 501 Πικής, Δ. Γεωργίουν.Λεωνίδα κ.ά.
(1993)αυτός δε συναρτάται μόνο με τις διατάξειςτου Αρθρου 30.2 αλλά μετηναποτελεσματικότητα τηςδικαστικήςλειτουργίας στο σύνολο της. Αναβολή δικαστικών υποθέσεων χωρίς αποχρώντα λόγο θα ανέτρεπε ολόκληρο το οικοδόμημα της απονομής τηςδικακκτύνης. Θέμα αναβολής εγείρεται εφόσον διαπιστώνονται λόγοι πουτηδι- 5 καιολογούν, οπότανσταθμίζονται οι επιπτώσεις απότην αναβολή σταδικαιώματατουαντιδίκουκαιτηνομαλήδιεξαγωγή τηςδίκης. Είναι σ' εκείνη την περίπτωση που ηαναβολή μπορεί να εγκριθεί εφόσονκριθεί ότιηαναβολήδεθαπροκαλέσει ανεπανόρθωτηζημία στηνάλληπλευράκαιδεθαανατρέψειταεχέγγυατηςδίκαιαςδίκης. 10 Πεδίο για επέμβαση με την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας τουπρωτόδικουδικαστηρίου,παρέχεταιμόνοόπουδιαπιστώνεται ότι παρεισέφρησαν εξωγενείς παράγοντεςστηνάσκησητηςδιακρι τικής ευχέρειας ήόπου ηάσκηση της οδηγεί σε πασιφανήαδικία. [Βλ. In Re Pelmako Development Limited, a Companyv.In Re 15 The Companies Law,Cap.113
(1991)1 Α.Α.Δ. 246, Τάσος Αρέστη v.ΆντρηςΗλία
(1991)1 Α.Α.Δ.984,καιΝίκοςΣιαχόλα v. Federal Bank of Lebanon(SAL)
(1992)1 Α.Α.Δ.710]. Στηνπροκείμενη περίπτωση δεδιαπιστώνεται λόγος πουναδι καιολογεί τηνπαρέμβασημας. Η διακριτικήευχέρεια τουδικαστή- 20 ρίου ασκήθηκε μέσα σταπλαίσια πουτου παρέχονται,ενώ δεδια πιστώνεται καταφανήςαδικία. Ηεφεσείουσα είχετη νενομισμένη ευκαιρία να προβεί στην απόδειξη της υπόθεσης της, πράγμα το οποίοπαρέλειψε ναπράξει,οπότανόποιες συνέπειες απότοσφάλ μα της δεν μπορούν νααποδοθούν σε οποιοδήποτε άλλο απότην 25 ίδια. Υπό αυτέςτιςσυνθήκεςτοπαράπονογιααδικίαδεν ευσταθεί. Η έφεση απορρίπτεται μεέξοδα. 502