1Α.Α.Λ. 12 Ιουλίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΗΣΔ/στές] ΛΑΜΠΡΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ & ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες, ν. ΝΕΑΡΧΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ, Εφεσίβλητων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8107) 5 10 15 20 25 Έφεση — Αξιολόγηση μαρτυρίας — Παράλειψηαξιολόγησηςαπό το πρωτόδικοΔικαστήριοουσιώδουςστοιχείουτηςμαρτυρίας—Οδηγεί σεεπανεκδίκαση τηςυπόθεσης, νοουμένουότι κατάταάλλαυπάρχει μαρτυρίαπου ναθεμελιώνειτηναξύοση—Σεπερίπτωσηανυπαρξίας τέτοιαςμαρτυρίας, ηαγωγήαπορρίπτεται, Ηεφεσίβλητηκίνησεαγωγή εναντίοντωνεφεσειόντωνπροσωπικά για £2.351,ισχυριζόμενο υπόλοιπο λογαριασμούπουπροέκυψεαπό τηνπώλησηκαιπαράδοσηεμπορευμάτων. Οι εφεσείοντες πρόβαλαν τηνυπεράσπισηότι οι δοσοληψίες τηςεφεσίβλητης δεν είχανγίνειμε τους εφεσείοντες προσωπικά αλλά με την εταιρεία Lambros & Vamavas (MosaicsFactory) Limited,στηνοποίαήσανμέτοχοι,και ότι εν πάσηπεριπτώσει ουδένποσόοφείλετο στην εφεσίβλητη. Ενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστηρίουπροσάχθηκεμαρτυρία ότι ηεφεσίβλητη είχευποβάλειτηνίδιααπαίτησηστον εκκαθαριστήτηςπιοπάνω εταιρείας,ηοποίατέθηκευπόεκκαθάρισητο 1983. Ημαρτυρία πουπα ρουσίασεηεφεσίβλητηγιααπόδειξητηςαξίωσηςτηςδενπεριλάμβανε μαρτυρίαπουνακαταδεικνύειτηνύπαρξηλογαριασμού,ούτετονίδιο τονλογαριασμό,δηλαδήτιςχρεωπιστώσεις,ούτεμαρτυρίατωνπαρα δόσεων των εμπορευμάτωνπουνασυσχετίζεται μετις χρεώσεις στο λογαριασμό. Τοπρωτόδικο Δικαστήριοασχολήθηκεκυρίωςμετο θέ μακατάπόσοοιεφεσείοντες ήσανπροσωπικάυπεύθυνοι,πράγμαπου τελικά αποδέχθηκε, χωρίςνααναλύσεικαιναδιερευνήσει τογεγονός της υποβολής της ίδιας απαίτιρης στον εκκαθαριστήτης πιοπάνω εταιρείας. Επίσης,σχετικάμετηνμαρτυρίατηςεφεσίβλητηςγιααπόδειξητηςαξίωσηςτης, προέβη σεέναγενικόεύρημαOTL απότοσύνο λοτης μαρτυρίαςέκρινεότι ηαξίωσηείχεαποδειχθεί. Κατ'έφεση, η εφεσίβλητηπαραδέχθηκεότι,ημη αξιολόγησητουγεγονότος τηςυπο529 Χαραλάμπουςχ.ό. ν. Ηλιάδη & Υιών Λτδ.
(1993)βολής της ίδιαςαπαίτησηςστον εκκαθαριστή, καθιστούσε τηναπόφα σηακροσφαλήκαιεισηγήθηκεναδιαταχθείεπανεκδίκαση. Οι εφεσείο ντες,όμως ισχυρίσθηκανότι,εφόσονκαιηυπόλοιπημαρτυρίαπουθε μελίωνετηναξίωσηήτανανεπαρκής, ηαγωγήέπρεπενα απορριφθεί. 5 Αποφασίσθηκεότι: Η παράλειψη ουσιαστικής αξιολόγησης από το πρωτόδικο Δικα στήριο ενόςουσιώδους στοιχείουτηςμαρτυρίας,όπωςήταντογεγονός _τηςυποβολήςτηςίδιαςαπαίτησηςστονεκκαθαριστήτηςεταιρείαςστην οποία OL εφεσείοντες ήσαν μέτοχοι, οδηγεί αναπόφευκταστηνεπανεκ δίκασητηςυπόθεσης, νοουμένου ότι κατά ταάλλα υπάρχει μαρτυρία 10 που ναθεμελιώνει την αξίωση του ενάγοντα. Στηνπροκειμένη περί πτωση,δενυπήρχετέτοιαμαρτυρίακαικατάσυνέπειαηαξίωσηέπρε πενααπορριφθεί. Η έφεσηεπιτράπηκεμεέξοδα, Ηαγω γήαπορρίφθηκεμεέξοδα. 15 Υπόθεσηπουαναφέρθηκε: McDonald'sCorporationν. Παπαπέτρου
(1992)1 ΑΛΛ.
- Έφεση. Έφεσηαπότους εναγόμενους κατάτης απόφασηςτουΕπαρχια κού Δικαστηρίου Πάφου(Α. Κορφιώτης, Προσ. Α.Ε.Δ.) που δόθη- 20 κε στις 24 Φεβρουαρίου, 1990, (Αρ. Αγωγής 1276/86)με την οποία διατάχθηκανναπληρώσουν στους ενάγοντες τοποσό ταϊν£2.351,25 πλέον τόκους και έξοδα,ως υπόλοιπο λογαριασμού. Α. Μαθηκολώνης, γιατους εφεσείοντες. Β. Ομήρου (χα),για τους εφεσίβλητους. 25 Cur. adv.vult. ΠΙΚΗΣ»Δ.: Την απόφασητουδικαστηρίουθαδώσει ο δικαστής Σ.Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Η εφεσίβλητη είναι εγγεγραμμένη και λειτουργεί υπό μορφή ιδιωτικής μετοχικής εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. 30 Εδρεύει στην Πάφο όπου ασχολείται με την επεξεργασία σκύρων, πέτρας και άλλων συναφών υλικών. Η εφεσίβλητη κίνησε την υπ' αρ. 1276/86 αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου κατά των 530 1Α.Α.Δ. Χαραλάμπους κ.ά. ν. Ηλιάδη & ΥιώνΛτδ. Νικήτας,Δ. ι 5 10 15 20 25 30 35 40 δύο εναγομένων/εφεσειόντατν για £2.
- Τοποσό αυτό αξίωσε σαν υπόλοιπο του τιμήματος αγαθώνπωληθέντων και παραδοθέ ντων στους εναγομένους τους οποίους ενήγαγε σαν φυσικάπρό σωπα. Πιό αναλυτικάήταν ηυπόθεση της εφεσίβλητης ότιτους προμήθευσε μεπρώτηύληγιατηνπαραγωγήμωσαϊκών ειδών. Οι εφεσείοντες πλήρωσαν έναντιτουλογαριασμού πουδημιουργήθη κεδιάφοραποσά,αλλά,κατάτην1/1/80,έδειχνετοπαραπάνωυπό λοιπο σεβάροςτους. Ηυπεράσπισηπουπρόβαλανοιεναγόμενοι είχεδύοπτυχές:
(1)ότιοι συναλλαγές τηςεφεσίβλητης έγιναν μετηνεταιρείαLambros & Varnavas (Mosaics Factory) Ltd.,της οποίαςήτανμέτοχοι. Αρ νήθηκανόμως διαρρήδηνότι είχανποτέδοσοληψίες μετηνεφεσί βλητηυπότηνπροσωπικήτους ιδιότητακαι
(2)ότι ενπάση περι πτώσει δεντηςόφειλαντίποτε. Το πρωτόδικο δικαστήριο δικαίωσε την εφεσίβλητη. Εξέδωσε απόφαση εναντίον τα>νεφεσειόντων για το αξιούμενο ποσό και τους καταδίκασεστην πληρωμή των εξόδαϊν της δίκης. Η πρωτό δικη απόφασηδέχθηκε ότιοι εφεσείοντες συνεβλήθησαν μετους αντιδίκους τους προσωπικά και επομένως είχαν ευθύνηγια αποπληρωμήτουχρέους. Πρέπειναλεχθεί πως αυτόήταντο θέμαστο οποίο ενδιέτριψε κυρίωςτοπρωτόδικοδικαστήριοκαισεαυτόαναφέρεταιτοσύνο λο σχεδόν της απόφασης. Το ερώτημα κατάπόσον αποδείχθηκε πράγματι μετη μαρτυρίαπουείχεπροσαχθείη απαίτησηκατάτων εναγομένωνδενφαίνεταινααπασχόλησε σεέκτασητοδικαστήριο. Στηνπραγματικότητατουαφιερώνει μόνο μιασύντομηαναφορά "Σχετικάμετοποσόνπουαπαιτάηενάγουσα(εφεσίβλητη) από όλητη μαρτυρίαβρίσκω ότι απέδειξε τηναπαίτησητηςγιατο ποσό αυτό. Στις Εκθέσεις Υπερασπίσεως των καιοιδύοεναγόμενοι απλώς ισχυρίζονται ότιδενοφείλουν κανέναποσό." Η έφεσηέχει σαν πρώτο στόχο τοεύρημα ότιοι εφεσείοντες υπέχουνπροσωπικήευθύνη. Βάλλεταισανλανθασμένοκαιαβάσι μο. Τοστοιχείο απότη μαρτυρίαπουάμεσααιχμαλωτίζειτηνπρο σοχή είναι ότιπαραδεδεγμένα για τηνίδια απαίτηση,που είναι αντικείμενο της αγωγής,υπεβλήθη απότην εφεσίβλητη απαίτηση στον ΕπίσημοΠαραλήπτησανεκκαθαριστήτηςεταιρείαςτατνεφεσειόντων. Αςσημειωθεί ότι ηεταιρείααυτήχρεωκόπησε το 1983. Το 1985 ηεφεσίβλητη υπέβαλετηναπαίτησητηςκαιτο 1986,όταν τοδιάβημαεκείνο προφανώςδεντελεσφόρησε,κατάθεσε τηνυπό συζήτησηαγωγή. 531 Νικήτας,Δ. Χαραλάμπους κ.ά. ν. Ηλιάδη & Υιών Λτδ.
(1993)Τοσημαντικόαυτόστοιχείο δενέτυχεανάλυσηςήτηςαξιολόγη σηςπουάξιζε. Ιδούτιλέγειεπίτούτουοπρωτόδικοςδικαστής: 'Το ότι έκαμε η ενάγουσα (εφεσίβλητη) δήλωση στον Επίσημο Παραλήπτηδεν αποδεικνύει ότι η ενάγουσα ουναλλάσσετο με την εταιρείακαιόχι προσωπικάμετους Λάμπρο και Βαρνάβα. 5 Ηεξήγηση τουμάρτυραήτανon τοέκαμανγιαναείναικαλυμ μένοιότανέμαθανότιήτανσεπτώχευση.Οι ενάγοντεςδενήταν σεθέσηναγνωρίζουντιςτυχόννομικέςπτυχές." Δενείναιόμωςαυτότοζητούμενο. Έπρεπεναεξετασθούνοιεπι πτώσεις τέτοιας μαρτυρίαςέχονταςυπόψηπως ηαγωγήείχεακρι- 10 βώςτοίδιοαντικείμενο. Επίσηςοισυνθήκεςκάτωαπότιςοποίεςη εφεσίβλητηζήτησεαπότρίτοναικανοποιήσειτηναπαίτησηπου αρ γότεραπρόβαλεεναντίοντων εφεσειόντων. Κατάτησυζήτησηηκα Ομήρου, που εμφανίστηκε για την εφεσίβλητη, συμφώνησε πως η πλημμέλεια αυτήτηςαπόφασηςθαμπορούσεναθεραπευθείμόνομε 15 επανεκδίκασητηςυπόθεσης. Οκ.Μαθηκολώνηςείχετηνάποψηπως αυτήθαήτανηορθήαντιμετώπισηανυπήρχεμαρτυρίαπουναυπο στηρίζει ότιηεφεσίβλητηαπέδειξετηνυπόθεσητης. Ενόψειτηςανυ παρξίαςτέτοιαςμαρτυρίαςυπέβαλεότιδενμπορείναχωρήσει επα νεκδίκασηγιατίηαγωγήήταναπορριπτέαγιαυτότολόγο,δηλαδή, 20 τηνέλλειψη μαρτυρίαςθεμελιωτικής τηςαξίωσης. Όντως ηεπανεκδίκασηπροσφέρεται σαν μοναδικήλύσησεπε ριπτώσεις,όπωςη παρούσα,πουζωτικόθέμαδεντυγχάνειτουσω στούχειρισμού απότο εκδίκασανδικαστήριο.(Βλέπε McDonald's Corporationν.Παπαπέτρον&Άλλων
(1992)1 Α.Α.Δ.1072). Όμως 25 πρέπει πρώταναδιερευνήσουμε τοθέμαπουέθεσεμεχωριστό λό γοέφεσηςοδικηγόροςτωνεφεσειόντων. Δεν έχουμεπρόθεση,ούτε άλλωστεχρειάζεταιγιατουςσκοπούςτηςαπόφασης,νααναλύσου μεδιεξοδικάτιςμαρτυρίες. Μιάσταχυολόγηση είναιαρκετήyixxνα προσδιορίσει τηφύσηκαιτηνποιότητατους. 30 Ο Μ.Ε.1 καιδιευθυντήςτηςεφεσίβλητης δενήτανβέβαιοςγιατο οφειλόμενο υπόλοιπο. "Νομίζω"είπε"πωςήταν£2.351". Ούτεεί χεπροσωπικήγνώσηπωςείχεπροκύψει τέτοιουπόλοιπο. Όπωςο ίδιοςανέφερε,είχεμιλήσειμευπάλληλοτου-τον Μ.Ε.2-πουήταν υπεύθυνοςγιατηνέκδοσητωντιμολογίων. Όμωςαυτούτουείδους 35 ηγνώσηδενέχεικαμιάαποδεικτικήαξία. ΦυσικάοΜ.Ε.1 κατάθε σε αριθμό τιμολογίων
(24)και αποδείξεων πληρωμών. Αλλάτα στοιχείααυτάδεντεκμηρίωναντηνύπαρξηλογαριασμούπου φαί νεταιπωςάρχιζεαπότο1972. Καθαρά,σκοπός της προσκόμισης τους (επειδή είχαν εκδοθεί σταονόματα των εφεσειόντων) ήταν 40 532 1Α.Α.Δ. Χαραλάμπουςκ.ά.ν.Ηλιάδη&ΥιώνΛτδ. Νικήτας,Δ. νακαταδειχθείη προσωπικήτους ευθύνηέναντι της εφεσίβλητης. 5 Πρέπειναυπογραμμισθεί στοσημείοαυτόότικανέναςαπότους 4 μάρτυρεςπουκάλεσεηεφεσίβλητηδενέδωσεκατάσταση τουλο γαριασμούήάλλη μαρτυρίαπουναδείχνειμετρόπο συγκροτημένο
(1)τακονδύλια χρεοπιστώσεων καιπωςτέλοςπάντωνδημιουργή θηκετο αξιούμενο υπόλοιποκαι
(2)νααποδεικνύει τηνπαράδοση των εμπορευμάτων σεσυσχετισμόμετολογαριασμό. Αςσημειωθεί ότι οεφεσείων 1 αρνήθηκεστημαρτυρίατουπωςυπέγραψεοποια δήποτεαπότατιμολόγια πουπροσκόμισεηεφεσίβλητη. 10 ΟΜ.Ε.2 είπε πως μόνο τοκαθολικό πουτηρούσεη επιχείρηση μπορούσε ναρίξειφωςστο θέμααυτό,αλλάδεν έγινε προσπάθεια προσκόμισης του. Ομάρτυςαυτόςούτεκανγνώριζε ανπαραδόθη καν τα εμπορεύματα ήόλα ταεμπορεύματα πουαναφέρονταιστα τιμολόγια πουέγιναν τεκμήριαστην υπόθεση. 15 Διαφάνηκε επίσης πωςο συνδιευθυντής της εταιρείαςΜ.Ε.4 γνώριζεγιατουπόλοιποπουαπαιτούσεη εταιρείατουμόνοαπότα λογιστικά βιβλία. Φυσικά δεν μπορεί ναγίνεται λόγοςγιαμαρτυ ρία πουσυνδέει την παράδοσηεμπορευμάτων με ταεκδοθέντα τι μολόγια. Δενυπήρχε. ΗσχετικήαναφοράτουΜ.Ε.3προσθέτει μόνοστηναοριστίαπουχαρακτηρίζειτηνόληαπαίτηση. Θα μπορού σενασυνεχίσεικανείς μετις αδυναμίεςτης μαρτυρίας, αλλάφυσι κάκάτι τέτοιο θαήταναχρείαστο. Συνοψίζουμε λέγοντας πωςμε τοαποδεικτικόυλικόπουπαρουσιάστηκεηεφεσίβλητηδενσπόσεισετοβάροςαπόδειξηςτηςαξίωσης της. 20 25 Ηέφεσηεπιτρέπεται μεέξοδα. Η εκκαλούμενη απόφαση ακυ ρώνεται. Ηαγωγήαπορρίπτεταιμε έξοδα τηςπρωτόδικηςδικαιο δοσίας εναντίοντης εφεσίβλητης. Η έφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. 533