1Α.Α.Δ. 14 Ιουλίου, 1993 [ΚΟΥΡΡΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στές] ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, Εφεσείων, ν. PETRAKIS EXHAUST SILENCERS LTD ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσίβλητων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ.7984) Αστικά αδικήματα — Κανόνας στην υπόθεση Rylands v. Fletcher — Προϋποθέσεις για την εφαρμογή του — Ο κανόνας υπόκειται στην εξαίρεση τηςανεξάρτητηςπράξηςτρίτον. 5 10 15 20 25 Αμέλεια — Πρόκληση ζημιάςαπό φωτιά που ξεκίνησε από υποστατικό τον εναγόμενουκαιεπεκτάθηκεσενποστατικό τουενάγοντα — Υποχρεώσεις τον ιδιοκτήτη τον υποστατικού απ' όπον ξεκίνησε ηφωτιά — Αρθρο53 τουπερί ΑστικώνΑδικημάτωνΝόμον, Κεφ. 148. Οεφεσείων ήτανκάτοχοςυποστατικώνστηΛεμεσόόπου ασκούσε την επιχείρηση τουπωλητήεξαρτημάτων αυτοκινήτων. ΤαυποστατικάαυτάεφάπτοντοσεαποθήκηπουκατείχανOL εφεσίβλητοι καιστην οποία ασκούσαν την επιχείρηση του κατασκευαστήκαι επιδιορθωτή αποσιωπητήρων (εξώστ) αυτοκινήτων και φϋλατταν εξώστ, μπογιές, θίννερκαιάλλαεύφλεκτα υλικά. Μεταξύτουκαταστήματοςτουεφεσείοντα και της αποθήκης των εφεσίβλητων υπήρχε διαχωριστικός τοίχος απόσέλοτεξ. Στις 28.1.87ξέσπασε φωτιά στην αποθήκητων εφεσίβλητων, η οποία,παράτιςπροσπάθειες αυτώνκαιτηςπυροσβε στικής επεκτάθηκε στο κατάστηματου εφεσείοντα καιπροκάλεσεζη μιές ύψους £7.500περίπου. Ημαρτυρίατης Πυροσβεστικής Υπηρε σίαςήτανότιηφωτιάείχε τεθείκακόβουλααπόάγνωστο εμπρηστή,ο οποίοςείχερίξει τηνφωτιάαπότρύπαπουυπήρχεστοεξωτερικότζά μιτηςαποθήκης. ΕνώπιοντουπρωτόδικουΔικαστηρίου υπήρχεεπί σηςμαρτυρίαότιοι εφεσίβλητοι,αμέσως μόλις αντιλήφθηκαντηνφω τιά,ειδοποίησαν τηνπυροσβεστική καιχρησιμοποίησαν πυροσβεστή ρες και λάστιχο με νερό για την κατάσβεση της,ότι η πυροσβεστική έφθασε στησκηνή μέσα σετρία λεπτά απότην στιγμή πουειδοποιή θηκε καικατάσβεσε την φωτιά μέσα σε δέκαλεπτά περίπου. Με τα 543 Χριστοφή v. Petrakis Ltdκ.ά.
(1993)δεδομένααυτάτοπρωτόδικοΔικαστήριο έκρινεότιοιεφεσίβλητοιδεν είχαν ευθύνη μεβάσητον κανόνα στην υπόθεσηRylands v. Fletcher, διότιηφωτιάείχεπροκληθεί απότηνενέργεια ανεξάρτητουτρίτου,και ότιοιεφεσίβλητοιείχανκαταδείξειότιείχανλάβειόλατααναγκαίαμέ τρα γιαναεμποδίσουν την εξάπλωση τηςφωτιάς και κατά συνέπεια 5 δεν είχαν ευθύνη δυνάμει του άρθρου53 του περί Αστικών Αδικημά των Νόμου,Κεφ. 148,και, σαν αποτέλεσμα, απόρριψετην αγωγήτου εφεσείοντα. Κατ' έφεση,ο εφεσείων ισχυρίσθηκε κυρίως ότιλανθα σμένα τοπρωτόδικοΔικαστήριο είχεθεωρήσειότιοιεφεσίβλητοιείχαν αποσείσει το βάροςαπόδειξηςότι είχαν λάβει όλα τααναγκαίαμέτρα 10 γιαναεμποδίσουν τηνεξάπλωση τηςφωτιάς, αναφερόμενος ιδιαίτερα στηνύπαρξηδιαχωριστικού τοίχου απόσέλοτεξ, στηνύπαρξητηςτρύ πας στο εξωτερικό τζάμιτης αποθήκης,καιστην μηύπαρξηικανοποι ητικού αριθμού πυροσβεστήρων. 15 Αποφασίσθηκεότι: (α) ΟκανόναςστηνυπόθεσηRylandsv.Fletcherυπόκειταιστηνεξαί ρεσητης ανεξάρτητης πράξης τρίτου. Στηνπροκειμένη περίπτω ση,εφόσον αναντίλεκτα ηφωτιάείχετεθείκακόβουλα από άγνω στο εμπρηστή,ορθάτοπρωτόδικοΔικαστήριο είχεαποφασίσει ότι οκανόνας στην υπόθεσηRylandsv.Fletcherδενείχεεφαρμογή. 20 (β) Υπότιςπεριστάσεις, οιεφεσίβλητοιείχαν λάβει όλαταπρέποντα μέτραγιατηνκατάσβεσητηςφωτιάςκαιτηνμηεξάπλωση τηςκαι οποιοδήποτε αντίθετο συμπέρασμα θαισοδυναμούσε με επιβολή δυσβάσταχτων και υπέρμετρων υποχρεώσεων στους ιδιοκτήτες βιομηχανικών υποστατικών στη λήψη κατάλληλων και απαραίτη- 25 των μέτρων γιακατάσβεσηκαιμηεπέκτασητηςφωτιάς. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: Mason v.LevyAutoPartsofEnglandLtd[1967]2 Q.B. 530 Rickards v.Lothian [1913]A.C. 263Perryv. Kendricks TransportLtd[1956]All E.R. 154Balfourv. Barty-King[1957] 1 Q.B.496. Έφεση. Έφεση απότον ενάγοντα κατά τηςαπόφασηςτου Επαρχιακού 544 30 Ι Α.Α.Α. Χριστοφή v. Petrakis Ltd κ.ά. Δικαστηρίου Λεμεσού(Καλλής,Α.Ε.Δ.)πουδόθηκε29 Σεπτεμβρί ου,1989(Αρ.Αγωγής53/88)μετηνοποίααπορρίφθηκεηαγωγήτου γιααποζημίωσηγιαζημιέςπουπροκλήθηκανλόγωφωτιάςκαιδια τάχθηκεναπληρώσει τοποσότων£1.255,25έξοδα. 5 Ν. Πιριλίδης,γιατον εφεσείσντα. Α. Λεμής,γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. wit. ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαδώσειοαδελ φόςΔικαστήςκ. Γ. Παπαδόπουλος. 10 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: Ηέφεσηαυτήστρέφεταιεναντίοναπό φασηςΠρωτόδικουΔικαστηρίου,μετηνοποίααπερρίφθηη αγωγή του εφεσείοντα εναντίον των εφεσίβλητων 1 για αποζημιώσειςγια ζημιές πουυπέστηλόγωφωτιάςπουξέσπασε σταυποστατικάτων εφεσίβλητων καιεξαπλώθηκεσταυποστατικάτου εφεσείοντα. 15 Κατά τους ισχυρισμούς του εφεσείοντα οι εφεσίβλητοι έχουν αστικήευθύνηκαισυνεπώς είναιυπεύθυνοιγιααποζημιώσεις. Η ισχυριζόμενη αστικήευθύνητων εφεσίβλητων, κατάτονεφε σείοντα,εδράζεται(α)στογνωστόκανόναRylandsv.Fletcherκαι(β) γενικάστην αρχή τηςαμέλειας. 20 25 30 35 Ταγεγονότατηςυπόθεσης όπωςεξετέθησαν στοΠρωτόδικοΔι καστήριο και έγιναν αποδεχτάχωρίς να έχουν αμφισβητηθεί ενώ πιοντουΕφετείου,είναισεσυντομίαταπιοκάτω: Οι εφεσίβλητοι ήταν ιδιοκτήτες ενός εργοστασίου κατασκευής και συναρμολογήσεως αποσιωπητήρ/ον ("εξώστ")στη Λεμεσό. Το εργοστάσιο αυτόείχεμιάπροέκτασηστηνοποίαστεγάζετομιάαπο θήκη και κατάστημαπωλήσεως καιδιαθέσεως ανταλλακτικώνκαι εξαρτημάτων οχημάτων. Το κατάστημαήταν ιδιοκτησία του εφε σείοντα, ενώ το εργοστάσιο συναρμολογήσεως εξώστ, όσο και η αποθήκη,ήτανιδιοκτησίατων εφεσίβλητων. Τοκατάστηματουεφεσείοντα παρόλοπουεφάπτετομετηνπε ριουσία των εφεσίβλητων, απότη μιάπλευρά μετην αποθήκη και απότην άλλημετο μεγάλο χώροτου εργοστασίου,δεν είχεεσωτε ρικήεπικοινωνίαείτεμετηναποθήκηείτεμετοεργοστάσιο. Ηταν ένααυτοτελές οικοδόμηματοοποίοαπλώςεφάπτετοτηςαποθήκης καιτουεργοστασίου τωνεφεσίβλητων,διεχωρίζετοδεειδικώςαπό 545 Παπαδόπουλος, Δ. Χριστοφήv. Petrakis Ltd κ.ά.
(1993)τηναποθήκημεξύλινοδιαχωριστικότοίχο,γνωστού ωςσέλοτεξ. Στις28/1/1987 στις 2.30 - 3.00 μ.μ., ξέσπασε φωτιάστηναποθή κητων εφεσίβλητων. Η φωτιάδιέφυγεαπότηναποθήκη καιμετα δόθηκεστοκατάστηματουεφεσείοντακαιτουπροξένησεζημιέςτης τάξεωςτων£7.500περίπου. ΗγνώμητουυπεύθυνουΑστυνόμουτηςΠυροσβεστικήςΥπηρε σίας που εξέτασετο δυστύχημα είναι πως ηφωτιάξεκίνησε αφού κάποιος εσκεμμένα έβαλετη φωτιάαπότηντρύπαπουυπήρχεστο εξωτερικό τζάμι της αποθήκης. Τόσοηαποθήκηόσο και τοκατά στημαείχανσκελετόμεταλλικό επενδυμένομετοίχουςαπόσέλοτεξ. 10 Στην αποθήκη υπήρχανξύλινα ράφιαπουχώριζαν τοκατάστημα απότην αποθήκη. Μέσαστηναποθήκηυπήρχανστοιβαγμέναεξώ στ. Επίσηςυπήρχανεπτάκλειστά "πεντόλιτρα μπογιάς"στοδάπε δο. Τρίαάλλα"πεντόλιτρα μπογιάς" ήτανγυρμέναπάνωσταεξώ στ. Ήταν ανοικτάκαιημπογιάήτανχυμένη. Υπήρχαν επίσης πι- 15 τσιλίσματα μπογιάςπάνωστοδιαχωριστικότοίχοσεύψος2-3πο διών απότο δάπεδοκαι πιτσιλίσματα πάνωστα εξώστ πουήταν φρέσκα. Εκείναπουήτανστον τοίχο δενήτανφρέσκα. Μέσαστα "πεντόλιτρα" ταανοιχτάυπήρχεποσότητα μπογιάςπουμπογιάτιζανεξώστ. Μέσαστο εργοστάσιο υπήρχανσιδερικάαπόμπογιάδες 20 και συσκευέςασετιλίνης καιοξυγόνου σε μεγάλο αριθμό. Τοεξω τερικό μέρος τουνότιου τοίχουτηςαποθήκηςήτανκαμωμένοαπό σέλοτεξ, αλλά το εσωτερικό που έβλεπε μέσα στον εργοστασιακό χώρο,ήτανκαμωμένο από λαμαρίνα. Όπως έχουμε προαναφέρει, ηαστική ευθύνητην οποία επικά- 25 λείται ο ενάγοντας-εφεσείοντας εδράζεται στον γνωστό κανόνα Rylands v.Fletcherκαι σανδιαζευτικήθέσηγενικά στηνάρσητης αμέλειας. Αναφορικά με τον κανόναRylands v.Fletcher, οι δύο κύριες προϋποθέσεις για την εφαρμογήτου είναι:
(1)Ότιθαπρέπει να 30 αποδειχθεί ότι OL εναγόμενοι έφεραν κάτι μέσα στο υποστατικό τουςπουμπορούσεναπροκαλέσει ζημιάανδιέφευγεκαι
(2)ότιαυ τά ταπράγματα συνέβηκαν στη διάρκειαμιας μηφυσικής χρήσης τουυποστατικού. Οκανόναςαυτόςεφαρμόζεται,όπως έχεινομολογηθεί, και στις περιπτώσεις όπουυπάρχει διαφυγήφωτιάς,πα- 35 ρόλο που στην ουσία δεν είναι αυτόπου συσσωρεύεται στουπο στατικόπουδιαφεύγει,όπωςσυμβαίνει στις πλείστες περιπτώσεις εφαρμογής του κανόνα,αλλά η φωτιά η οποία αναφλέγεται στα αντικείμεναπουσυσσωρεύονται. Στοκριτήριογιαευθύνησεπερι πτώσεις φωτιάς εισάγεται ένα επυιρόσθετο ερώτημα Όπωςανά- 40 φέρεοΔικαστής MacKennaJ., 546 5 1Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χριστοψήv. Petrakis Ltd κ.ά. Παπαδόπουλος,Δ. "Didthedefendants bringtotheirlandthingslikelytocatch fire, andkeepthem there in suchacondition that if they didignitethe firewouldbelikelytospreadtotheplaintiff's land." (ΒλέπεMasonv. LevyAutoPartsof EnglandLtd [\961]2 Q.B. σελ.530,542.) ΟΠρωτόδικοςΔικαστήςκατέληξε στοσυμπέρασμα,μετοοποίο συμφωνούμε ότι οκανόναςRviand v.Fletcherδεν έχει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση. Όπως ανάφερετο ΠρωτόδικοΔικα στήριο,οκανόναςυπόκειταιστηνεξαίρεσητηςανεξάρτητηςπράξης τρίτου. Σύμφωναμετηνομολογία, ο ιδιοκτήτης ενός επικίνδυνου αντικειμένου δεν είναι υπεύθυνος αν αυτό διαφύγει συνεπεία της ανεξάρτητηςπράξηςτρίτουπροσώπουκαιδενυπήρχεαμέλειααπό μέρους του.(ΒλέπεRickardsv.Lothian [1913] A.C. 263,Perry v. HendricksTransportLtd [1956] 1 All E.R. 154 και Balfour v. Barty-King[1957] 1 Q.B. 496.) To εύρηματουΠρωτόδικουΔικα στηρίου,τοοποίοδενέχειαμφισβητηθεί,είναι ότιη φωτιάπροκλή θηκεκακόβουλααπό τρίτοάγνωστο άτομοή άτομακαικατάσυνέ πεια αυτός και μόνο ο λόγος είναι αρκετός για να αποκλεισθεί η εφαρμογήτουπιοπάνωκανόνα,χωρίςναχρειάζεταιναεξετασθούν εάνσυντρέχουν οι προϋποθέσεις. Εξετάζοντας την ενδεχόμενη ευθύνη των εναγομένων υπό το φως της αρχής της αμέλειας, είναι απαραίτητονα σημειωθεί ότι σύμφωνα μετοάρθρο53τουΚεφ. 148τοκαθήκοντων εναγομένων δενπεριορίζεταιμόνο στηνμηπρόκλησητηςφωτιάς,αλλά επεκτείνεται και στη λήψημέτρων για την μη επέκταση της σε γειτονικά υποστατικάκαιτηνκατάσβεση της. Είναι ιδιαίτεραπάνωσ' αυτή τη γραμμή που εστιάστηκε η επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου συνηγόρου των εφεσειόντων, διαφωνώντας με τα ευρήματα του Πρωτόδικου Δικαστηρίου. Βρίσκουμεχρήσιμο ναπαραθέσουμεεδώταευρήματατουΔικα στηρίουωςπροςτηναμέλειατωνεφεσίβλητων, πουαποτελείκαιτο κύριο ερώτημαπουέχουμενααπαντήσουμε: "Ευρίσκω ότιμόλιςοΕναγόμενος2πληροφορήθηκεγιατηνφω τιά έδωσε αμέσως οδηγίες ναειδοποιηθεί η Πυροσβεστική Υπηρεσία η οποία και ειδοποιήθηκε αμέσως. Στη συνέχεια έτρεξε αμέσως στον τόποτης φωτιάςκαιπαράτον αρχικόκαιγιασύ ντομο διάστημακλονισμότου- πουτον ευρίσκω δικαιολογημέ νολόγωτουκινδύνουπουδιέτρεχε ηπεριουσίατουαπότηνφω τιά -έδωσεοδηγίες ναχρησιμοποιηθεί λάστιχο μενερό γιατην κατάσβεσητηςφωτιάςτοοποίοκαιχρησιμοποιήθηκε. Το νερό 547 Παπαδόπουλος,Α. Χριστοφή v. Pelrakis Ltd χ.ά.
(1993)αυτόέβγαινε μεκανονικήπίεση. Ευρίσκω επίσης ou ουπάλληλος των Εναγομένων Κώστας Αλεξάνδρου- Μ.Υ.2 -πήγεστοντόποτηςφωτιάςπριναπότον Εναγόμενο
- Μπήκεστηναποθήκηαφούέσπασετονδυτικότης υαλοπίνακα και άδειασεέναπυροσβεστήρα πάνωστην φωτιά. 5 Βγήκε έξω και πήρε ακόμη ένα πυροσβεστήρα, δεν μπορούσε όμως να μπει μέσαστην αποθήκηεπειδήηφωτιάείχεδυναμώ σει*καιτονχρησιμοποίησε "απόέξω".Στηνσυνέχειακαισεδιά στημα3περίπουλεπτώναπότηνώραπουείχεειδοποιηθείέφθα σε η Πυροσβεστική. Ητελευταία κατάσβεσε την φωτιά σε διά- 10 στημα 10 λεπτών χωρίς την βοήθειαοποιουδήποτε πολίτη. Η φωτιά μεταδόθηκε στο κατάστηματου Ενάγοντα σε 5-6 λεπτά απότηνώραπουείχεγίνειαντιληπτή. Έλαβαυπόψημουταπιοπάνωευρήματαμου·καιόλαταγε γονότακαιπεριστατικάπουπεριβάλλουντηνυπόθεση. Ιδιαίτε- 15 ρα έλαβαυπόψη μουτονπολύλίγοχρόνοπουείχανστη διάθε σητουςοι Εναγόμενοι γιαναδράσουνμετάπουείχανειδοποιη θεί για τηφωτιά. Ο ίδιος ο Ενάγονταςλέγειότι μόλιςαντιλή φθηκετη φωτιάτουςειδοποίησε-καιταυτόχροναειδοποίησετην Πυροσβεστικήη οποίαέφθασεσε3λεπτά. Κρίνωότικάτω από 20 τις περιστάσεις και μέσαστο χρόνο πουείχαν μπροστάτους οι Εναγόμενοι έλαβανόλα ταπρέπονταμέτραγια την κατάσβεση της φωτιάςκαιτην μηεπέκτασητης. Αντίθετοσυμπέρασμαθα ισοδυναμούσε μεεπιβολήυποχρέωσηςπροςτουςιδιοκτήτεςβιο μηχανικών υποστατικών να διατηρούν πυροσβεστικές αντλίες 25 έτοιμεςγιαδράσηέξωαπόταυποστατικάτους. Κατάσυνέπεια δεν μπορεί ν' αποδοθεί οποιαδήποτεαμέλεια στους Εναγόμε νους λόγωπαράλειψηςτουςναπάρουν τακατάλληλακαιαπα ραίτηταμέτραγιατηνκατάσβεσητηςκαιτηνμηεπέκτασητης.Το γεγονόςότιοΕναγόμενος2δενέσπευσεναβοηθήσειτουςπύρο- 30 σβέστες δεν αλλάζει την κατάσταση. Είναι πρόδηλο από την μαρτυρίαότι δεντουςβοήθησε οποιοσδήποτεαπότους πολίτες -ακόμηκαι ο Ενάγοντας- καιότι δεν εχρειάζοντο τηνβοήθεια οποιουδήποτε. Τοεπόμενο ερώτημαπουπρέπειν' απαντήσωείναικατάπό- 35 σο οι Εναγόμενοι είναι ένοχοι αμέλειας λόγω τηςπαράλειψης τουςνακλείσουντηντρύπατηςπρόσοψηςήλόγωοποιασδήπο τε άλλης παράλειψης. Έχω ήδηαπαντήσει στο ερώτημα αυτό όταν πραγματευόμουντο ζήτηματης υπεράσπισης πουαναφέ ρεταιστην"πράξητρίτουπροσώπου". Ηαπάντησηστο ερώτη- 40 μα αυτό κρίνεται απότου τι είναι λογικά προβλεπτό. Και έχω ήδη κρίνει ότι δεν ήταν λογικά προβλεπτό ότι κάποιο 548 1Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Χριστοφή v. Petrakls Ltd κ.ά. Παπαδόπουλος, Α. τρίτοπρόσωποθαέβαλλεφωτιάεσκεμμέναστηναποθήκημέσον τηςτρύπαςήοποιουδήποτεάλλου μέρους της. Τοσυμπέρασμα εκείνοεφαρμόζεταικαιστουπόκρίσηερώτημα. Κατάσυνέπεια οιΕναγόμενοι δενείναιένοχοιαμέλειαςλόγωτωνπαραλείψεων πουαναφέρονταιπιοπάνω." Είναιηεισήγησητουδικηγόρουτουεφεσείοντα ότι τοΔικαστή ριο δεν μπορούσε να φθάσει στο συμπέρασμα που έφτασεέχοντας υπόψηότι υπήρχεητρύπαστο τζάμιτηςαποθήκης,ότι μέσα στην αποθήκηυπήρχανεύφλεκταυλικά και ότι ο διαχωριστικός τοίχος ήταναπόσέλοτεξ. Επίσηςέπρεπεναλάβειυπόψη του,κάτιπουδεν έλαβε,τοχαρακτήρατηςγειτονιάςπουήτανημιβιομηχανικήκαιημικατοικήσιμηπεριοχήκαιδενέλαβευπόψητουότιστονεργοστασια κόχώρο των εφεσίβλητων υπήρχεασετιλίνη,θίννερ,μπογιάδεςκαι άλλα εύφλεκταυλικά,σεσυνδυασμό μετηνκάποιαδιστακτικότητα ενέργειαςτουεφεσίβλητου2γιατηλήψημέτρωνκατασβέσεωςκαιτο γεγονός ότι δεν είχεαρκετούς πυροσβεστήρες, πιοδυνατούς πυρο σβεστήρες,έμπειροπροσωπικόστηνκατάσβεσηπυρκαγιών. Είναιεισήγησητουκ.Πιριλλίδηότιόλααυτάταπεριστατικάκαι γεγονότα απόμόνα τους ήκαι μαζίαποτελούσαν αμέλεια καιδεν υπήρξε τέτοια μαρτυρίααπόμέρους του εναγόμενου πουνα απο σείσειτοβάροςαπότουςώμουςτου,όπωςείχευποχρέωσησύμφω να μετιςπρόνοιες τουάρθρου53τουΚεφ.
- Δεσυμφωνούμε μετιςεισηγήσειςτουδικηγόρουτουεφεσείοντα. 25 30 35 40 Συμφωνούμε με την απόφασητου Πρωτόδικου Δικαστού πως υπότιςπεριστάσεις οι εφεσίβλητοιέλαβανόλαταπρέποντα μέτρα για τηνκατάσβεσητης φωτιάςκαι τημηεξάπλωση της καιοποιο δήποτεαντίθετο συμπέρασμα θαισοδυναμούσε με επιβολήδυσβά στακτωνκαιυπέρμετρων υποχρεώσεων στους ιδιοκτήτεςβιομηχα νικών υποστατικών στη λήψη κατάλληλων και απαραίτητων μέτρωνγιακατάσβεσηκαιμηεπέκτασηφωτιάς. Αυτόόσοναφοράτο θέματηςενδεχόμενηςαμέλειας σεσχέση μετηνεπέκτασηκαι κατά σβεσητης φωτιάς. Αναφορικά με ενδεχόμενη αμέλεια σε σχέσημε τηνέναρξητηςφωτιάς,θαπρέπεινααποδειχθείπάντοτεμέσαστα πλαίσιατων ευρημάτωντουΠρωτόδικουΔικαστηρίου ωςπροςτα γεγονότα,ότι ήτανλογικάπροβλεπτόότικάποιοάτομοεσκεμμένα θαέβαλλετηφωτιάμέσωτρύπαςπουυπήρχεστουποστατικό. Και πάλι ηαπάντησηείναι αρνητική,καθότι οποιαδήποτελογική πρό βλεψηθαπρέπειναστηρίζεταισετέτοιαγεγονόταπουνακαθιστούν ένα ενδεχόμενο τουλάχιστον πιθανό. Τέτοια γεγονότα δεν έχουν αναφερθείστοΠρωτόδικοΔικαστήριο καικυρίως δενυπάρχουν στα ευρήματατου ΠρωτόδικουΔικαστηρίου. Οποιοδήποτεάλ549 Παπαδόπουλος, Δ. Χριστοφήv. Petrakis Ltd κ.ά.
(1993)λο συμπέρασμα θαέθετεστους ώμους των εναγομένων ένα δυσβά σταχτοκαθήκον,τοοποίοδενθαεξαντλείτο μετονακλείσουντην τρύπαστηνπρόσοψη τηςαποθήκης, αλλάθαέπρεπεναείχαντοπο θετήσει φρουρούς έξω απόταυποστατικάτους γιανα εμποδίσουν πιθανούς εμπρηστές. Για να δικαιολογούνται τέτοια μέτρα,όπως 5 προαναφέραμε,θαέπρεπενα αποδειχθούντέτοιαγεγονότα που να καθιστούσαν την εσκεμμένηπρόκληση φωτιάς έναλογικά προβλε πτό γεγονός, γιατί ταευρήματατουΔικαστηρίου είναι ότι πρόκει ται περί εσκεμμένηςενέργειας πουασφαλώς μιά εσκεμμένη πράξη δεν θαπεριοριζόταν σε εξειδικευμένο τρόπο τοποθέτησης της qxo- 10 τιάςμέσωτηςυπάρχουσαςτρύπας.Μιάεσκεμμένηενέργειαδενέχει τέτοιους περιορισμούς. Τέτοιαγεγονότα δενυπήρχανενώπιον του Πρωτόδικου Δικαστηρίου. Πιστεύουμε ότι υπήρχε ικανοποιητική και πειστική μαρτυρία ενώπιον του ΠρωτόδικουΔικαστή νακαταλήξει στασυμπέρασμα- 15 ταπουέχειφθάσεικαικανέναςλόγοςδενυπάρχειγιαμαςναεπέμ βουμε με οποιοδήποτε τρόπο στην επίδικη απόφαση. Τέτοια μαρ τυρίαήτανσχετικά μετοτιεφυλάσσετο στηναποθήκη,οτρόποςκαι η ποσότητα του τι εφυλάσσετο, τογεγονός ότιη αποθήκη ήτανπά ντοτεκλειδωμένη,ότιυπήρχανπυροσβεστήρες έτοιμοι γιαχρήσησε 20 ώραανάγκης, καθώςκαιηπαροχήνερού. Γιατουςπιοπάνωλόγους η έφεση απορρίπτεταιμεέξοδα. Η έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 550