(1993)28 Σεπτεμβρίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ, Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙ ΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥΈΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (ΑΡ.5), ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΑΙΤΗΤΩΝ ΣΤΗΝΑΙΤΗΣΗ 3/93 ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑ ΣΤΗΡΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΟΣ, ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙ ΑΙ ΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ CERTIORARI ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΟΣ, ΜΕ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 7 ΣΕ ΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1993, ΣΤΗΝΑΙΤΗΣΗ 3/93. (Αίτηση Αρ. 174/93) Προνομιακά Εντάλματα — Αίτηση για χορήγηση άδειας για καταχώ ριση αίτησης για έκδοση εντάλματος certiorariεναντίον απόφασης Επαρχιακού Δικαστηρίου σεδιαδικασία έκδοσης φυγόδικου, λόγω λανθασμένης ερμηνείας του άρθρου 9
(5)του περί Εκδόσεως Φυγό δικων Νόμου, 1970(Ν. 97/70) — Κρίθηκε ότι η λανθασμένη αυτή ερμηνεία δεν είχε επηρεάσει την απόφαση του Επαρχιακού Δικα στηρίου — Επιπλέον, η άσκηση διακριτικής ευχέρειας που παρέ χεται σε Δικαστήριο δεν ελέγχεται με την διαδικασία των προνο μιακών ενταλμάτων. Ο Γενικός Εισαγγελέας ζήτησε άδεια να καταχωρίσει αίτηση για έκδοση εντάλματος certiorari εναντίον απόφασηςτου Επαρ χιακού Δικαστηρίου Λάρνακος σε διαδικασία έκδοσηςφυγοδίκου με μόνο λόγο την ισχυριζόμενη λανθασμένη ερμηνεία απότο Δι καστήριο του άρθρου 9
(5)του περί Εκδόσεως Φυγόδικων Νόμου 1970 (Ν.97/70). Ηλανθασμένηαυτήερμηνεία είχε αναφερθεί από το Δικαστήριο στην απόφαση του σχετικά με το κατά πόσο οφυ γόδικος,που είχε συλληφθεί δυνάμειεντάλματοςπουείχε εκδοθεί με βάσητο άρθρο8 του Νόμου,έπρεπενα απολυθεί μεεγγύηση. 692 1 Α.Α.Δ. ΓενικόςΕισαγγελέας (Αρ.5) Αποφασίσθηκεότι: 5 10 (α)Αν και πράγματιτο ΕπαρχιακόΔικαστήριο είχε ερμηνεύσει λαν θασμένατιςπρόνοιεςτουάρθρου9
(5)τουπερί ΕκδόσεωςΦυγόδι κων Νόμου, 1970 (Ν.97/70), το λάθος αυτόδεν είχεεπηρεάσειμε οποιοδήποτετρόποτην απόφασητουΔικαστηρίου σχετικά με το κατάπόσοοσυλληφθείς φυγόδικοςδυνάμειτουάρθρου8του Νό μου,θαέπρεπενααπολυθεί μεεγγύηση μέχρι την έναρξητηςδια δικασίαςέκδοσης του,δυνάμειτουάρθρου9
(3)του Νόμου. (β)Η άσκησητηςδιακριτικήςευχέρειαςΔικαστηρίουδενελέγχεται με τηνδιαδικασίατωνπρονομιακώνενταλμάτων. Ηαίτησηαπορρίφθηκε. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Smith v.Paphos StoneC. EstatesLtd
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε)499Μαγκάκης
(1990)1ΑΛΛ. 1068- 15 ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ.1)
(1993)1ΑΛΛ. 54. Αίτηση. 20 25 30 Αίτηση μετηνοποία ο Γενικός Εισαγγελέας τηςΔημοκρατίας ζητά άδειατου Δικαστηρίου να αποταθείγια να ακυρώσει απόφα ση τουΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λάρνακας μετηνέκδοση εντάλματοςCertiorari, γιατο λόγοότι δενκαθόρισε ορθάταπλαίσιατης διακριτικής ευχέρειας τουΔικαστηρίου ναπροβεί στην απόλυσημε εγγύηση κρατουμένου, ο οποίος συνελήφθη βάσει εντάλματοςεκ δοθέντος δυνάμει τουάρθρου 8 τουΠερί Εκδόσεως Φυγόδικων Νόμου 1970(Ν.97/70). Ε.Λο'ίζίδον, Δικηγόρος της ΔημοκρατίαςΑ',εκ μέρους του Γε νικού Εισαγγελέα, γιατους αίτητές. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΟΓενικόςΕι σαγγελέας της Δημοκρατίας εξαιτείται την άδειατου Δικαστηρίου να αποταθείγια να ακυρώσει απόφασητου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λάρνακος μετηνέκδοση εντάλματος Certiorari, γιαένα και μόνο λόγο: Εσφαλμένη εκτίμηση των ορίων της διακριτικής ευχέ ρειας γιααπόλυση με εγγύηση προσώπου πουσυνελήφθη βάσει 693 Πικής, Δ. Γενικός Εισαγγελέας (Αρ.5)
(1993)εντάλματος εκδοθέντος δυνάμει τουΑρθρου 8τουπερί Εκδόσε ως ΦυγόδικωνΝόμουτου 1970 (Ν. 97/70). Η δικηγόρος της Δημοκρατίας επέσυρε την προσοχή τουΔικα στηρίου στην εσφαλμένη ερμηνεία (όπως φαίνεται στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου) του Αρθρου 9
(5)του Ν.97/70 ως 5 προς τηδυνατότητααπόλυσης επί εγγυήσει φυγόδικουτουοποίου διατάσσεταιηέκδοση. Ορθά οπεσήμανε ότι μετάτην απόφασηγια έκδοση,το Αρθρο 9
(5)επιβάΛλει την κράτηση του φυγόδικου. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος το οποίο επελήφθη αίτησης του Jeffrey Antony Kirschel,άλλωςJeffrey Kershaw,γιατηναπόλυσητου 10 μεεγγύηση,αναφέρειστοπλαίσιο τηςανάλυσηςτουδικαιοδοτικού πλαισίουβάσειτουοποίουμπορούσεναεγκριθεί ηαπόλυσητουαιτητήμεεγγύηση,ότικαιτο Αρθρο 9
(5)παρέχειδιακριτικήευχέρεια για απόλυση αλλά περιορισμένη σε σύγκριση με το Αρθρο 9
(3)το οποίο ρητάεναποθέτειδιακριτικήευχέρειαστο επαρχιακόδικαστή- 15 ριο να διατάξει την απόλυση με εγγύηση του συλληφθέντος εκκρε μούσης τηςδιαδικασίαςγιατηνέκδοσητου. Πράγματι,ηερμηνεία απότοΕπαρχιακόΔικαστήριο τωνσχε τικών διατάξεων του Αρθρου 9
(5)του Ν.97/70είναι λανθασμέ νη. Το σφάλμα όμως δεν οδήγησε σε παρερμηνείαείτετων προ- 20 νοιών του Αρθρου 9
(3)του Ν.97/70,βάσει του οποίου ο συλλη φθείςαπολύθηκεμεεγγύηση,ήτωναρχώνπουδιέπουντηνάσκη ση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την απόλυση κρατουμένου. Επομένως,τονομικό σφάλμαστο οποίο περιέπε σε το Δικαστήριο δεν είχε οποιεσδήποτε επιπτώσεις στην από- 25 φασήτου. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας πουπαρέχεταιστο Επαρ χιακό Δικαστήριο δεν μπορεί,όπως έχεικατ' επανάληψη διακηρυ χθεί,νααποτελέσει τοαντικείμενοαναθεώρησηςστοπλαίσιοτηςδι καιοδοσίας για την έκδοση των προνομιακών ενταλμάτων [βλ. 30 MarieThereseSmithv.PaphosStoneC.EstatesLtd.&2Others
(1989)1Α.Α.Δ. (E) 499 και Μιχάλης Μαγκάκης
(1990)1 Α.Α.Δ. 1068]. Καταλήγω,ότι δενέχουν αποκαλυφθείλόγοι, πουνα στοιχει οθετούν εκ πρώτης όψεως υπόθεση ότι η απόφασητης οποίας 35 επιδιώκεται ηπροσαγωγή προς παραμερισμόυπόκειται σε ακύ ρωση. Τέλος, πριν αφήσωτην υπόθεση,θέλω ναδιατυπώσω επιφυ λάξεις κατά πόσο ηπαράλειψητουΕπαρχιακού Δικαστηρίουνα καθορίσει χρόνο για την παροχή της εξουσιοδότησης για την 40 694 1 Α.Α.Δ. 5 Γενικός Εισαγγελέας (Αρ.5) Πικής, Δ. έναρξη της διαδικασίαςγια την έκδοση του συλληφθέντος και αργότερα απολυθέντος με εγγύηση,ευρίσκει έρεισμα στις σχετι κές διατάξεις της νομοθεσίας [βλ. Γενικός Εισαγγελέας (Αρ.1),
(1993)1 Α.Α.Δ.54]. Τοθέμαδενεγείρεται στην παρούσα διαδικασίακαιδεθαεπεκταθώ σεανάλυση του. Ηαίτηση απορρίπτεται. Η αίτηση απορρίπτεται. 695