(1993)30Σεπτεμβρίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στές] (A) ASTOR MANUFACTURING & EXPORTING CO, (Β) PHOTOS PHOTIADES CO LTD AND KIKKOS PHOTIADES AS GENERAL PARTNERS OF PLAINTIFFS, ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες, v. Α. & G LEVENTIS & COMPANY (NIGERIA) LTD ΚΑΙ ΑΛ ΛΟΥ, Εφεσίβλητων. (ΠολιτικήΈφεσηΑρ. 8507) Δικόγραφα—Αίτηση για τροποποίησηέκθεσηςαπαιτήσεως— Κατά πό σοείχευποβληθείκαλόπιστα— Κατάπόσοεισήγαγενέαβάσηαγωγής καιισχυρισμούςγια απάτηκαι/ήσυνομωσίαμεταξύ τωνδιαδίκου — Η πρωτόδικηαπόφασηνα μη επιτραπεί η τροποποίηση ανατράπηκε από το Εφετείο. Δικόγραφα—Αίτηση για τροποποίηση— Υποβληθείσαμεκαθυστέρηση — Οπαράγονταςχρόνοςείναισχετικός, αλλάδενείναιεκπροοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας — Το ίδιοισχύει για τον κάθεένα από την σειρά τωνπαραγόντωνπου ηνομολογία καθιέρωσε ωςδιαδραματίζοντεςρόλο. Η αίτηση των εφεσειόντων εναγόντων γιατροποποίηση της εκθέ σεωςαπαιτήσεωςαπορρίφθηκεωςμηυποβληθείσα καλόπιστακαιως εισάγουσα νέα βάσηαγωγής και ισχυρισμούς για απάτηκαι/ήσυνω μοσία μεταξύτωνδιαδίκωνκαιάλλων προσώπων. Η αγωγήείχεκα ταχωρηθείτο 1979,ηέκθεσηαπαιτήσεωςτο 1983,καιτο 1990 είχεκα ταχωρηθεί αίτηση γιαδιαγραφήτης παλαιάς έκθεσης απαιτήσεως ως μηαποκαλύπτουσαςαιτίααγωγής. Ηαξίωσητωνεναγόντωνήτανγια 710.696 γερμανικά μάρκα σαν υπόλοιπο του τιμήματος εμπορευμά των, που οι ενάγοντες πώλησαν και παρέδωσαν στους εναγόμενους. Με την υπεράσπιση είχαν εγερθεί θέματα υπερτιμολόγησης απότα οποίαπροέκυπτε ισχυρισμός γιασυνομωσία τωνδιαδίκωνγιαπαρά καμψητηςπερί Ελέγχου ΣυναλλάγματοςΝομοθεσίαςτηςΚύπρουκαι 726 1 Α.Λ.Δ. 5 10 15 20 AstorCo κ,ά.v.A & GLeventisLtdx&. της Νιγηρίας. Η αίτησηγιατροποποίησητης έκθεσης απαιτήσεωςκα ταχωρήθηκετο 1991,καιμεαυτήεπιδιώκετοηεισαγωγήδιαφόρίοντρο ποποιήσεων μεταξύ των οποίων περιλαμβάνοντο ϊ),ηεισαγωγή ισχυ ρισμού ότιοιεναγόμενοι είχαν ζητήσει απότους ενάγοντες ναεκδώσουντιμολόγιαμεαυξημένεςτιμέςδηλαδήυπερτιμολογημένα, ii)ναζη τηθείσαναποζημίωσητοκόστοςχρηματοδότησηςτωνεμπορευμάτων, καιiii)ναπροστεθεί στις ζητούμενες θεραπείεςδήλωσητουΔικαστηρί ουότιηαξίωσητωνεναγόντων δενείχεπαραγραφείδυνάμει τουΚυ πριακούδικαίου. Αυτήητελευταίατροποποίησηζητήθηκεγιαναείναι δυνατή,όπωςαναφέρθηκε, η εγγραφήκαιεκτέλεση τηςαπόφασης που τυχόν θαεκδίδετο υπέρ των εναγόντων στην Αγγλία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι μετις ζητούμενες τροποποιήσεις επιδιώκετοη εισαγωγήνέαςβάσηςαγωγήςκαιισχυρισμών γιααπάτηκαι/ήσυνωμο σία που θαέφερναν τους εναγόμενους σεδυσμενή θέσηστηνυπεράσπισή τους πράγμαπουδεν μπορούσε νααποζημιαιθεί απλίός μετην πληρωμήτωνεξόδων. Σχετικάμετοαίτημαγιαπροσθήκηστιςαιτού μενεςθεραπείες της δήλωσης του Δικαστηρίου για μηπαραγραφή της αξίωσης,τοπρωτόδικοΔικαστήριο έκρινε ότι θέμαπαραγραφήςμπο ρούσενατεθεί μόνο αντοήγειρανοι εναγόμενοι. Κατ'έφεση,οι εφεσείοντεςενάγοντες ισχυρίσθηκαν ότιλανθασμένα τοπρωτόδικοΔικα στήριο είχεαπορρίψει τηναίτησηγιατροποποίηση της έκθεσης απαι τήσεως. Αποφασίσθηκεότι: 25 30 (α)Από τις αιτούμενες τροποποιήσεις διαφαινότανότιδενεπιδιώκετο ηεισαγωγή νέας βάσης αγωγής αλλά επιπρόσθετων θεμάτων που σχετίζονταν μετηνυφιστάμενηβάση αγωγής. Επιπλέον,οιισχυρι σμοίγιααπάτηκαι/ήσυνωμοσία είχανεισαχθεί γιαπρώτηφοράμε τηνυπεράσπισητωνεφεσίβλητων 1 καιέτσιδενμπορούσεναλεχθεί ότι με την εισαγωγή παρόμοιων ισχυρισμών στην τροποποιημένη έκθεσηαπαιτήσεως τα δικαιώματατων εναγομένων θαεπηρεάζοντο δυσμενώς. 35 (β)Σεαιτήσεις γιατροποποίησηδικογράφωνοπαράγονταςχρόνος εί ναι σχετικός, δεν είναι όμως εκπροοιμίου και απαρέγκλιτααπο φασιστικής σημασίας. Τοίδιο ισχύειγιατονκάθεένααπότηνσειράτωνπαραγόντωνπουηνομολογία καθιέρωσεωςδιαδραματίζο ντας ρόλο. Στηνπροκειμένη περίπτωση,δεν μπορούσε ναλεχθεί ότι οχρόνος τηςυποβολής τηςαίτησης ήταντέτοιος πουνα δικαι ολογείαπόρριψη της. 40 (γ) Σεπερίπτωση έκδοσης απόφασηςυπέρ των εφεσειόντων ήταν αυτονόητο ότιτοΔικαστήριο θαείχεκρίνει ότι ηαξίωσητουςδενεί χε παραγραφεί. Κατάσυνέπεια,το αίτημαγια προσθήκη στις αι- 727 AstorCoκ,ά.v.A&GLeventisLtd JCCL
(1993)τούμενες θεραπείεςδήλωσης τουΔικαστηρίου ότι ηαξίωσηδενεί χε παραγραφεί ορθάείχεαπορριφθείαπότο πρωτόδικοΔικαστή ριο. Ηέφεσηεπιτράπηκεενμέρειμεέξοδα. Έφεση. 5 Έφεσηαπότους ενάγοντες κατάτηςαπόφασηςτουΕπαρχιακού Δικαστηρίου Λευκα>σίας (Φωτίου,Ε.Δ.) που δόθηκε στις 28 Ιουνί ου, 1991, (Αρ. Αγωγής5420/79) μετηνοποίαηαίτησητουςγιατρο ποποίησητης εκθέσεως απαιτήσεωςαπορρίφθηκεως μηυποβληθεί σακαλόπιστα καιως εισάγουσα νέα βάσηαγωγής.. 10 Χρ. Κληρίδης και Π.Λφέρχις,για τους εφεσείοντες. Ν.Παπαενσταθίον, γιατους εφεσίβλητους 1, Χρ. Βάκης,για τους εφεσίβλητους
- Cur. adv.vult. ΠΙΚΗΣ,Δ: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οΔικαστής 15 κ. Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΓΓΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Η αίτηση των εφεσειόντων - εναγό ντων για τροποποίηση της εκθέσεως απαιτήσεως απορρίφθηκε ως μήυποβληθείσακαλόπιστος καιως εισάγουσανέαβάσηαγωγήςκαι ισχυρισμούς για απάτη και/ησυνομωσία μεταξύ διαδίκωνκαι τρί- 20 των προσώπων. Κρίθηκε ότι η έγκριση της, με δοσμένη την καθυ στέρησηστην υποβολή της, "θα θέσει τους εναγομένους σε δυσμενή θέση στην υπεράσπιση τους πράγμαπουδεν είναιτέτοιαςφύσηςπουναμπορείνααπο ζημιωθεί απλώς με τηνπληρωμή εξόδων". 25 Η επιδίωξη προσθήκης αιτήματος για ορισμένη αναγνωριστική δήλωση κρίθηκε απορριπτέαγιαδιαφορετικόλόγοκαιθαμαςαπα σχολήσει ξεχωριστά. Οι διαπιστώσειςτουπρωτόδικουΔικαστηρίου συνοδεύτηκαν με εκτεταμένη αναφορά στον όγκο της νομολογίας ως προς τις αρχές 30 πουδιέπουντηνάσκησητηςδιακριτικήςεξουσίας τουΔικαστηρίου. Κυρίως ως προς τη σημασία που μπορεί να προσδοθεί σε παράγο ντες όπως αυτοί που οδήγησανστην απόρριψητης αίτησης. Οι λό- 728 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Astor Cox i v.A&G LeventisLtdκ,ά. Κωνσταντινίδης,Α. γοι έφεσης πουαναπτύχθηκαναπότουςεφεσείοντες, δεναναφέρο νται στηνομικήκαθοδήγησητηνίδιααλλάστην ορθότητατωνδια πιστώσεων ως προςτακίνητρατους,τηφύσητων τροποποιήσεων καικατ'επέκτασητων επιπτώσεων πουθασυνεπαγότανη έγκριση τους. Συζητήθηκανπαρεμφερώςθέματασχετικά μετοποιοςφέρει το βάρος της απόδειξης της καλής ήτης κακήςπίστης ανάλογα ή ακόματων επιπτώσεων απότηντροποποίηση,με ιδιαίτερη αναφο ράστηνομολογίαωςπροςτηναπόσεισηαυτούτουβάρους. Το πρωτόδικο Δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια στηριγμένο σε όσα συγκεκριμένα θεώρησε ότι προέκυπταναπό το υλικό πουτέθηκεενώπιον του είτεαυτόήτανμέρος τουφακέλλου της υπόθεσης είτεαποτελούσε προσθήκηπου επέφερανοι ένορκες δηλώσεις πουκαταχωρίστηκαναπό τηκάθεπλευρά. Προςδιερεύ νηση είναι το εφικτότων διαπιστώσεων πουέγιναν υπότοπρίσμα αυτούτουυλικού. Μπορούμε νασημειώσουμεαπότηναρχήπωςδενδιαπιστώνε ταιότιμετιςεπιδιωκόμενεςτροποποιήσειςεπιχειρείταιναεισαχθεί νέαβάσηαγωγής.Οιεφεσείοντες αξίωσαντοποσότων710.696γερ μανικώνμάρκωνωςυπόλοιποσυμφωνηθέντος τιμήματοςεμπορευμάτων πουπαρέδωσανστους εφεσίβλητους 1στα πλαίσιασυμβά σεωνπου ισχυρίζονται ότισυνήψαν. Οιεφεσίβλητοι 2 εμφανίζο νται ως εγγυηθέντες την εκπλήρωση των υποχρεώσεων τωνεφεσί βλητων 1.Διακρίνουμεστηνπολυσέλιδηπροτεινόμενηέκθεσηαπαι τήσεως ισχυρισμούς ωςπροςαριθμόλεπτομερειών πουδενπεριλήφθηκανστηναρχική. Οπυρήναςόμωςπαραμένειοίδιος. Οιεφε σείοντες διεκδικούν το ίδιοποσό καιπάλιν ως το υπόλοιποτιμή ματος εμπορευμάτων που παρεδόθησανπρος εκτέλεσητων ίδιων συμφωνιών τιςοποίες ισχυρίζονται ότισυνήψανμετουςεφεσίβλη τους 1 υπότηνεγγύησητωνεφεσίβλητων
- Στηνπροτεινόμενηέκθέση απαιτήσεωςπεριλαμβάνεταικαιεπιπρόσθετηαξίωσηγιαορι σμένοποσοστό ετησίως πάνωστοδιεκδικούμενο υπόλουιο ωςέξο δαχρηματοδότησης. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο σημείωσεπωςδεν θααπέρριπτετηνεισαγωγήαυτή τηςεπιπρόσθετης αξίωσης,ωςνέ αςβάσηςαγωγής,ενόψειτηςσύνδεσης της μετηναρχική. Συνοπτικάηυπεράσπισητωνεφεσίβλητων 1 συνίστατοσεάρνησητων κατ' ισχυρισμό συμφωνιών καιακόματων πληρωμών που κατά τους εφεσείοντες έγιναν. Διαζευκτικά υποστήριξαν πωςκαι αν φαινόταν ότισυνάφθηκαν συμφωνίες αυτές ήταν παράνομες γιατί ήταν το αποτέλεσμα συνομωσίας μεταξύ των εφεσειόντων και/ή τωνδιευθυντών τους από τημιακαιτων εφεσίβλητων 2 από τηνάλληπροςκαταδολίευσητουςκαιγιατί παραβίαζαντους περί Ελέγχου Συναλλάγματος Νόμους της Νιγηρίαςκαι της Κύπρου. 729 Κωνσταντινίδης,Δ. AstorCo κ.ά.v.A&G LeventisLtdκ,ά.
(1993)Αναφέρεται μεταξύ των λεπτομερειών παρανομίαςπου καταγρά φονται, ηυπερτιμολόγηση των εμπορευμάτων και η κατακράτηση του επιπλέον ποσού στοεξωτερικό προςχρήσηαπότους εφεσείο ντες 1 καιτον εφεσίβλητο
- Οεφεσίβλητος 2αρνήθηκετησύναψη των συμφωνιών που επικαλούνται οι εφεσείοντες, την παράδοση 5 εμπορευμάτων και ακόμαότι εγγυήθηκε την εκπλήρωση υποχρεώ σεωντων εφεσίβλητων
- Στηπροτεινόμενη έκθεσηαπαιτήσεωςπεριλαμβάνεταιπαράγρα φοςσύμφωνα μετηνοποίαοι εφεσίβλητοι 1 ζήτησαναπότουςεφε σείοντεςναεκδώσουνπροτιμολογήσεις καιτιμολογήσειςπουθαεμ- 10 φάνιζαναυξημένοτίμημαπώλησης. Τοεπιπρόσθετοποσό αφούθα τοείσπραττανθατο ενέβαζανκατάτις οδηγίεςτωνεφεσίβλητων
- Επομένως,ισχυρίζονταιότιηπραγματικήσυμφωνίαωςπροςτοτί μημαπώλησης καιτοναύλοδενήτανεκείνηπουπροέκυπτεαπότα τιμολόγια. Αυτήηπροσθήκηθεωρήθηκε απότο πρωτόδικο Δικά- 15 στήριο ότιθαεισήγαγε,τουλάχιστο έμμεσα, ισχυρισμούς γιααπάτη και/ή συνωμοσία για την παράκαμψητης νομοθεσίας ξένου κρά τους. Με όλοτοσεβασμό προς τονπρωτόδικο δικαστή δεν μπο ρούμενασυμφωνήσουμε. Οι ισχυρισμοί γιααπάτηκαι συνομωσία είχανήδη εισαχθεί απότους ίδιουςτους εφεσίβλητους 1.Αναφέρο- 20 νται, μεταξύ άλλων, και στα τιμολόγια και τις υπερτιμολογήσεις τουςκαιηπροτεινόμενητροποποίησημόνοωςαπάντησησ'αυτούς τους ισχυρισμούς είναι εύλογο ναχαρακτηριστεί. Θα μπορούσε ίσωςνασυζητηθεί ανη αντίκρουσητέτοιων ισχυρισμών τηςυπερά σπισης προϋπέθετετροποποίησητηςέκθεσης απαιτήσεωςαλλάαυ- 25 τόείναιζήτημαδιαφορετικόπουδενεγείρεται. Η αναφοράαπότοπρωτόδικο Δικαστήριο στις δυσμενείς επι πτώσεις πουθαυφίσταντοοιεφεσίβλητοι ανεγκρινόταν η τροπο ποίηση,δεν στηρίχτηκε σεκάποιας μορφήςειδικάστοιχεία πουεν δεχομένως θαέδειχνανπωςη δυνατότηταναυποβάλουνκαιτελικά 30 ναθεμελιώσουν τηνυπεράσπισητουςθαήτανμεγαλύτερηανοισυ ζητούμενοι νέοι, όπως θεωρήθηκαν, ισχυρισμοί προβάλλοντανεξ αρχής. Ήταν ουσιαστικά συμπέρασμα πουεξάχθηκε ενόψειτης αντίληψηςπουσχηματίστηκε ωςπροςτηφύσητωντροποποιήσεων, σε συνδυασμό μετον παράγοντατουχρόνου πουπαρήλθε. Ηκα- 35 τάληξηστηνοποίααγόμεθαενόψειτωνπαρατηρήσεωνμαςωςπρος τηφύσητων τροποποιήσεων, αφαιρείτουπόβαθροκαιαπότοσυ μπέρασμααυτό. Οπαράγονταςχρόνοςείναισχετικός. Δεν είναιόμως εκπροοι μίουκαιαπαρέγκλιτααποφασιστικήςσημασίας. Τοίδιο ισχύειγια 40 τονκάθεένααπότησειράτων παραγόντωνπουηνομολογία κα θιέρωσε ως διαδραματίζονταςρόλο. Ηδιακριτικήεξουσία του 730 1 A.A.A. 5 10 15 20 25 30 35 40 AstorCoxiLv.A&OLeventisLtdxxL Κωνσταντινίδης,Δ. Δικαστηρίου ασκείταιαφούσυνυπολογιστούν τασχετικάστοπλαί σιοτωνιδιαιτεροτήτωντηςκάθευπόθεσης. Έτσιπροσέγγισετοθέ μακαι το πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίο, μαζί με ταάλλα,ανα φέρθηκεκαιστηνομολογία ως προςτηδυνατότηταέγκρισης αίτησηςγιατροποποίησηακόμακαιμετάτηνέναρξητηςδίκης. Οχρό νος που παρήλθεδεν κρίθηκεως αυτοτελής λόγος απόρριψηςτης αίτησης. Θεωρήθηκεότιαποκτούσεσημασίακυρίωςενόψειτηςφύ σηςτων τροποποιήσεων. Τοιστορικό τηςαντιδικίαςδικαιολογεί αυτήτηνπροσέγγιση ως προςτησημασίατουχρόνου. Τολιγότερο πουμπορείναλεχθείεί ναι ότι OL διάδικοιδεν επέδειξανπροσήλωση στις ταγμένεςπροθε σμίεςκαιότικάθεάλλοπαράαισθάνθηκανότιη άπρακτηπάροδος τους θαεπηρέαζετις διεκδικήσεις τους. Δεν θαεισέλθουμεσε λε πτομέρειες ούτε θαεπεκταθούμεσε συζήτηση ωςπροςτοποιοςευθύνεται για τη μιαήτην άλληπαράλειψη. Οιθεσμοί,παράλληλα προςτονκαθορισμότωνπροθεσμιώνγιατηκάθεενέργειατουενός διαδίκου,παρέχουνστον άλλο ταδικονομικά εφόδιαπροςεξανα γκασμό της τήρησης τους. Τοκλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1979, η έκθεσηαπαιτήσεως στις 22Απριλίου 1983 καιαφούμεσολάβησαν διάφορεςαιτήσεις,ηυπεράσπισητων εφεσίβλητων 1 στις 9Σεπτεμβρίου 1988 καιτουεφεσίβλητου 2 στις 20Δεκεμβρίου
- ΌπωςσημειώνειτοπρωτόδικοΔικαστήριο,η αγωγήορίστηκε γιαακρόασηστις 13Οκτωβρίου 1989 γιαναακο λουθήσεισειράαναβολώνμετάαπόαιτήσειςπότετων εφεσειόντων καιπότετωνεφεσίβλητων. Καταχωρίστηκεστοτέλος,στις3 Απρι λίου 1990,αίτησητωνεφεσίβλητων 1 γιαδιαγραφήτηςαγωγήςεπει δήηέκθεσητηςαπαίτησηςπουκαταχωρίστηκε περίπουεπτάχρό νια προηγουμένως, δεν απεκάλυπτε,κατά τον ισχυρισμό τους,εύ λογηβάσηαγωγής. Είναι χρήσιμο ναδούμε από πιόκοντάεκείνητην αίτησηγιατί συνδέθηκεκαι μετοζήτηματηςκαλήςπίστηςτων εφεσειόντων που θαμαςαπασχολήσει στησυνέχεια. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έκρι νεπωςηαίτησηγιατροποποίησηδενείχευποβληθείκαλόπισταενό ψει τηςασάφειας των λόγων που,κατάτηνένορκηδήλωση πουτη συνόδευε,τηνκαθιστούσαναναγκαίακαιγενικάενόψειτουτρόπου μετονοποίοεκείνοιOLλόγοιείχανδιατυπωθεί. Είναιορθόπωςη ένορκηδήλωσηπουσυνόδευσετηναίτησηγια τροποποίησηπαραπέμπεισεσειράδιαζευκτικώνεξηγήσεων τηςμή συμπερίληψης τωναναγκαίων,όπως θεωρήθηκαν, λεπτομερειών στην αρχικήέκθεσηαπαιτήσεωςκαιδεν μπορεί ναδιεκδικήσει σα φήνεια. Είναι όμως ένα θέμαηαποτυχίαθεμελίωσης ορισμένου ισχυρισμού εξαιτίαςτης ασάφειαςήγενικά της ανεπάρκειας της 731 Κωνστανπνίδι&Α, AstorCoxji. v. A & G LeventisLtd vJx.
(1993)μαρτυρίαςπουπροσάγεταικαιάλλοτοκίνητροπουεξωθείστηδια τύπωση του ισχυρισμού. Δεν θαλέγαμε πωςταδυο είναιοπωσδή ποτεασύνδετααλλάδεν μπορούμεκαιναδεχθούμεπωςη ασάφεια ή ο τρόπος τηςδιατύπωσης,χωρίς άλλο,δείχνει κακοπιστία, ιδιαί τερακάτωαπότις συνθήκες τηςπαρούσαςυπόθεσης. Μετηναίτη- 5 σήτους στις 3Απριλίου 1990 οι εφεσίβλητοι 1 ζήτησαν τη διαγρα φήτης εκθέσεως απαιτήσεως ουσιαστικά γιατί δεν περιείχε λεπτο μέρειες, μεταξύ άλλων, ως προς τις ημερομηνίες παράδοσης των αγαθών,τηνπεριγραφήτους,τοποσόγι' αυτάκαιακόμα(οςπρος τοντρόπουπολογισμού τουδιεκδικηθέντος υπολοίπου. Εκκρεμού- 10 σας της αίτησης εκείνης, οι εφεσείοντες εκδήλωσαν την πρόθεση τουςνακαταχωρίσουν αίτησηγιατροποποίησηκαιγι' αυτότολό γο ηακρόασητης αναβλήθηκε. Κάτω απόαυτές τις συνθήκες και στην απουσίαοποιουδήποτε άλλου στοιχείου, δενθαμπορούσε να λεχθείότι η αίτησηγιατροποποίησηδενυποβλήθηκε σε μιαγνήσια 15 προσπάθειακάλυψης όσων εκλήφθηκανως ελλείψειςτης εκθέσεως απαιτήσεωςκαιότι δενυποβλήθηκεκαλόπιστα. Μεβάσηταπιοπάνω,αναπόφευκταθαπρέπειναπαραμεριστεί η πρωτόδικηαπόφαση στοβαθμόπουστηρίχτηκε σταανατρεπόμε ναδεδομένα. Οι εφεσείοντες επεδίωξαννασυμπεριλάβουν στηνέκθεσηαπαιτή σεωςκαιαξίωσηγιαδήλωση τουΔικαστηρίου ότι δικαιούνται, σύμ φωναμετον ΚυπριακόΝόμο, νακαταχωρίσουν τηναγωγήτους ως μήπαραγραφείσα. Αυτό,ενόψεινομικήςσυμβουλής σύμφωναμετην οποίαγιαναμπορέσει ναεκτελεστείηαπόφασηπουενδεχομένως θα 25 εξασφαλίσουν στο Ηνωμένο Βασίλειο και/ήΑγγλία όπου οι εφεσί βλητοι 1 διατηρούνπεριουσία,πρέπεινααποφασιστείρητάκατάπό σοηαγωγήπαραγράφηκεήόχι. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοχαρακτή ρισεως σχήμα οξύμωρο τηνεπιζήτηση τέτοιας δήλωσης καιαπέρρι ψετο αίτημα Σημείωσε πωςθαμπορούσε ναεξεταστεί τέτοιο θέμα 30 εφόσον εγειρόταν μετηνυπεράσπισητωνεφεσίβλητων. Τοπαράπο νο των εφεσειόντων συνίσταται στο ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο απεφάσισετηνουσίατουθέματοςενώεκείνο πουεγειρόταν ενώπιον τουήταναπλώςη συμπερίληψη τηςθεραπείαςστηνέκθεσηαπαιτήσε ως. ΜαςπαρέπεμψανστηδικαιοδοσίατουΔικαστηρίου προςέκδο- 35 σηαποφάσεωναναγνωριστικών δικαιώματος(Βλ. άρθρο41 του πε ρίΔικαστηρίων Νόμουτου 1960 (Ν.14/60)καιΔ.27θ.4τωνΘεσμών περίΠολιτικήςΔικονομίας)καισταγενικάωςπροςτηνενάσκησητης ανάλογης εξουσίας από τααγγλικά Δικαστήρια (Βλ. Δ. 15 θ. 16 WhiteBook 1973,Zamir. The DeclaratoryJudgment1962 σελ. 119 40 και 120. Βλ. επίσης Halsbury'sLawsof England4r\ έκδοση,Τόμος 1,σελ 171παράγραφος185κ. επ.) 732 20 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 AstorCoκ άv.A & G LeventlsLtdκ.ά- ΚωνσισνηνίδικΔ. ΑπότοσυνδυασμότουπερίΑναστολήςτηςΠαραγραφήςΝόμου του 1964 (Ν. 57/64)καιτουπερίΑναστολήςτηςΠαραγραφής (Τρο ποποιητικού)Νόμουτου 1982 (Ν.36/82) είναισαφέςότιδενυπολο γίζεται στο χρόνο παραγραφήςη "περίοδος αναστολής" πουαρχίζειαπότις21Δεκεμβρίου 1963καιδιαρκείεφόσον εξακολουθεί να υφίσταται"ηέκρυθμηκατάσταση",δηλαδή,ησυνεπεία της τουρκι κής εισβολήςδημιουργηθείσα κατάσταση. Σημειώνεται ότιοπερί Παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμος του 1990 (Ν. 217/90) προβαίνεισεδιαφορετικήρύθμιση μόνοωςπροςορισμένεςαγωγές γιααποζημιώσεις λόγωαμέλειας. Ανεξάρτητα απόαυτό,ηενδεχό μενηέκδοση απόφασηςυπέρτων εφεσειόντων θαεξυπακούειυπο χρεωτικά κατάνόμο δυνατότητα επίλυσης της ουσίας τωνδιαφο ρώντωνδιαδίκωνκαι,οπωσδήποτε,αναγνώρισηζωντανούαγώγι μουδικαιώματος,δηλαδή,μήπαραγεγραμμένου. Επιζητήθηκεηπαρέμβαση του Δικαστηρίου για εισαγωγή στην έκθεση απαιτήσεως του αυτονόητου. ΤοΔικαστήριο έκρινε την προσθήκη αχρείαστη καιάσκησε τηδιακριτικήτουεξουσία αρνητικά. Τέτοια τροποποί ηση δεν θα ήταν συντελεστικήπρος την κατεύθυνση της επίλυσης των πραγματικώς αμφισβητουμένων θεμάτων, (Βλ. Δ.25θ. 1 των Θεσμών Περί Πολιτικής Δικονομίας) και δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι συντρέχει λόγοςγιαδικήμαςπαρέμβαση. Ωςπροςαυτότοζή τημαη έφεση πρέπεινααπορριφθεί. Τελικά, ηπρωτόδικηαπόφαση, μετην εξαίρεση του μέρους της που αναφέρεται στην αναγνωριστική δήλωση, παραμερίζεται και αντικαθίσταται με απόφασηεγκριτική της αίτησης γιατροποποίη ση.- Τροποποιημένη έκθεσηαπαιτήσεως μπορεί νακαταχωριστεί εντός δέκαημερών. Όσα έξοδαθαχαθούνλόγωτης τροποποίησης, θαταεπιβαρυνθούνοι εφεσείοντες. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο,πα ράτην απόρριψητης αίτησης,δεν επιδίκασε έξοδα. Δεν έχειγίνει αναφορά στο θέμακαιθααποφύγουμεναδιαταράξουμε εκείνοτο μέρος τηςαπόφασης. Ταέξοδατης έφεσης επιδικάζονταιυπέρτων εφεσειόντων. Η έφεσηεπιτρέπεται μεέξοδα. 733