1 Α.Α.Δ. 15Νοέμβριου, 1993 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Δ/στές] ΑΓΑΘΗΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΚΟΥΛΛΑΣ Σ.ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ Σ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΔΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΚΑΙ ΠΛΗΣΙΕΣΤΕΡΑΣ ΣΥΓΓΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΦΙΛΗΣ ΑΥΤΩΝ ΑΓΑΘΗΣ Σ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Εφεσείονσα, ν. ΓΓΑΥΡΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Εφεσίβλητου. (ΠολιτικήΈφεσηΑρ.8412) Διατροφή — Αναδρομικότηταδιατάγματοςδιατροφής— Δύναται νααρ χίζει από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης — Δεν υπάρχει σύ γκρουσημετηνπρόνοιαότι συσσωρευμέναποσάδυνάμειδιατάγματος διατροφήςπέραν τουενόςέτουςδενμπορούννα ανακτηθούν—Είναι δυνατήηεπιδίκασηενόςκατ' αποκοπήνποσού για τηνκάλυψητηςπε ριόδουαπό τηνημερομηνία υποβολής τηςαίτησηςμέχρι τηνημερομη νία τηςέκδοσηςτηςαπόφασης, τοοποίοναπληρωθείμεμηνιαίεςδό σεις—Άρθρο 40
(5)(α)και40
(5)0) τουπερίΔικαστηρίωνΝόμου. Στυς6.7.89η εφεσείουσα καταχώρισε αίτηση εναντίον του εφεσί βλητουγια διατροφή του εαυτούτηςκαι των τριών παιδιώντης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφούβρήκε μεταξύ άλλων ότι η εφεσείουσα, πουεργαζότανσανκαθαρίστριασεξενοδοχείο με μισθό£200μηνιαί ως,δενμπορούσενακαλύψειτιςανάγκεςτωνπαιδιώντηςκαιτουεαυ τούτηςκαιείχεαναγκασθείνασυνάψειχρέηπουδενμπορούσενααπο πληρώσει,επιδίκασεποσό£120μηνιαίωςσανδιατροφή,πουόμωςδιά ταξε να πληρώνεται από 1.4.91,ημερομηνία έκδοσης τηςαπόφασης. Κατ' έφεση,η εφεσείουσα ισχυρίσθηκε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμέναδενείχεδιατάξει6u ηδιατροφήέπρεπενααρχίσειαπότις 6.7.89ημερομηνία υποβολής της αίτησης. Ο εφεσίβλητος ισχυρίσθηκε ότι ενπάσηπεριπτώσει τοδιάταγμαδενμπορούσε ναεκδοθεί μεανα δρομική ισχύ κατάτρόποώστε ναείναι υπόχρεος ναπληρώσει πέραν του ενός έτους συσσωρευμένη διατροφήκαιεπικαλέσθηκε γι*αυτότις πρόνοιες του άρθρου40(5Χβ) τουπερίΔικαστηρίων Νόμου. Επιπλέ ον,οεφεσίβλητος επικαλέσθηκετηνοικονομικήτουκατάστασηπουμέ839 Στυλιανούκ.ά. ν. Στυλιανού
(1993)χριτηνέφεσηείχεχειροτερεύσει αισθητά, όπως ισχυρίσθηκε. Αποφασίσθηκεότι: (α) Σύμφωναμε το άρθρο40
(5){α)τουπερί Δικαστηρίων Νόμου, δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα διατροφήςπου να καλύπτει περίοδο πριναπότηνημερομηνίαυποβολήςτηςαίτησης. Κατάσυνέπεια,ει- 5 ναι δυνατήηέκδοσηδιατάγματοςδιατροφήςμε ισχύ από τηνημε ρομηνία υποβολήςτηςαίτησηςκαιμετέπειτα,ανάλογαμετα περι στατικάτης κάθευπόθεσης. Οι πρόνοιες τουάρθρου 40
(5)(β)του περίΔικαστηρίων Νόμουδενέχουνκαμμιάσχέσημετηνδυνατότη τα έκδοσης διατάγματοςδιατροφήςαναδρομικά απότηνημερομη- 10 νια υποβολής της αίτησης, διότι αναφέρονταιαποκλειστικά στην περίπτωσηεκτέλεσηςσυσσωρευμένων ανείσπρακτωνδόσεωνδυνά μει υπάρχοντοςδιατάγματοςδιατροφής. (β) Στην προκείμενη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν είχε ασχοληθεί μετοθέμακατάπόσοθαέπρεπετοδιάταγμαδιατροφής 15 να εκδοθεί αναδρομικά και κατά συνέπεια η απόφασητου ήταν τρωτή σε αυτό το σημείο. Υπήρχαν όμως αρκετά ευρήματατου πρωτόδικουΔικαστηρίου πουνα επιτρέπουν στο Εφετείο ναεπι λύσει το θέμαχωρίς ναχρειάζεται επανεκδίκαση. Ενόψει της δυ νατότηταςπουυπάρχειναεπιδικασθείκατ'αποκοπήνποσόγιατην 20 διατροφή για την περίοδο πριν απότην ημερομηνία έκδοσης της απόφασης,τοποσότων£2.000πληρωτέομεμηνιαίεςδόσεις εκ£50 ήταντοεύλογοποσόπουέπρεπεναεπιδικασθεί. Ηέφεσηεπιτράπηκεμεέξοδα. Εκδόθη κε διάταγμα πληρωμήςεπιπρόσθετου 25 ποσού£2.000 σανδιατροφή,πληρωτέο μεμηνιαίεςδόσειςεκ£50. Υπόθεσηπουαναφέρθηκε: Re Constantinou
(1988)1 C.L.R. 31. Έφεση. 30 Έφεση από τις αιτήτριες κατάτης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Κορφιώτης, Προσ. Α.Ε.Δ.) που δόθηκε 27 Μαρτίου, 1991 (Αρ. Αιτήσεαχ;44/89) με την οποία το Δικαστήριο διέταξε τον καθ' ου η αίτηση να πληρώνει £120,- το μήναγια δια τροφήτης αιτήτριαςκαιτης ανήλικηςκόρης της. 35 Σ. Παπαχνριαχον, γιατην εφεσείουσα. 840 1 ΑΛ.Λ. Στυλιανού κ.ά.ν. Στυλιανού Α. Κονρίόης,γιατον εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οΔικαστής Κωνσταντινίδης. 5 10 15 20 25 30 35 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Ηεφεσείουσα διεκδίκησε απότοσύ ζυγοτηςδιατροφήγιατηνίδιακαιταανήλικαπαιδιάτους. Τοπρω τόδικοΔικαστήριο,πάνωστηβάσητων εισοδημάτων του συζύγου καιαφούέλαβευπόψητησειράτωνπαραγόντωνπουυιοθετήθηκαν στην υπόθεση In Re Constantinou
(1988)1C.L.R.31,διέταξε την πληρωμήτουποσούτων£120μηνιαίως. Το πρωτόδικο Δικαστήριο διέταξε την έναρξη των πληρωμών απότης 1ηςΑπριλίου 1991,δηλαδήαπότοχρόνο της έκδοσης της απόφασηςτουκαιεδώείναιπουαναφέρεταιτοπαράπονοτηςεφεσείουσας. Υποστηρίζει πως θαέπρεπε οι πληρωμές νααρχίζουν απότις6Ιουλίου 1989πουήτανηημερομηνίακαταχώρισηςτηςαί τησηςτης. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοείχεσχετικήδιακριτική εξου σίατην οποίαδενάσκησε δικαστικά. Απλώςκαθώρισε τηνημερο μηνία έναρξης της-υποχρέωσης πληρωμής χωρίς οποιαδήποτε αι τιολόγηση αυτής της επιλογής. Μεκαθορισμένο το ποσό τηςδιατροφής,τοδίκαιο θαήτανναδιαταχθείοεφεσίβλητος ναπληρώσει τοεπιπρόσθετοποσότων£2.400(20μήνες επί£120) μείον τοποσό των£140πουήτανπαραδεκτόότιπληρώθηκεδυνάμειπροσωρινού διατάγματοςκατάτηδιάρκειατηςεκκρεμότηταςτηςαίτησης. Ο εφεσίβλητος επικαλέστηκε κυρίωςταοικονομικάπροβλήματα πουαντιμετωπίζει. Ήδη,όπωςισχυρίστηκε,τουείναιδύσκοληακό μακαιηπληρωμήτουμειωμένου ποσούπουσυμφωνήθηκε να καταβάλλειπροςτηνεφεσείουσα, μετάτηνενηλικίωσηόλων τωνπαι διών τους,στοπλαίσιο αίτησηςστο Οικογενειακό Δικαστήριο που είναιπλέον τοαρμόδιο. Υποστήριξεπως,ενπάσηπεριπτώσει,ως συνέπεια του άρθρου 40
(5)(β) του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60),ηαναδρομικότητα του διατάγματοςδεν θαμπο ρούσεναεπεκταθείγιαπερίοδοπέραντου έτουςαπότηςημερομη νίαςέκδοσης της απόφασης. Η εξουσία γιατηναναδρομικήεπιδίκασηδιατροφής προκύπτει σαφώςαπότοάρθρο40
(5)(α)τουΝόμου. Απαγορεύει την έκδοση διατάγματοςδιατροφήςγιαοποιαδήποτεπερίοδοπρογενέστερητης ημερομηνίαςτηςαίτησης. Εξαντιδιαστολής,είναιδυνατήηέκδοση τέτοιουδιατάγματοςμεισχύαπότηνημερομηνίαεκείνη. Σύμφωνα 841 Κωνσταντινίδης, Δ. Στυλιανού κ.ά.ν.Στυλιανού
(1993)μετοάρθρο40
(5)(β)κανέναποσόεκδιατάγματοςδιατροφήςγιαπε ρίοδο μεγαλύτερη τουέτους θαείναιαναληπτέο. Η παράγραφος 5(β) δεν αναιρεί τηνπροηγούμενη. Ρυθμίζει τη διαφορετικήπερίπτωσητηςμήεκτέλεσηςδιατάγματοςπουέχειήδη εκδοθεί και πρέπει ναυπομνήσουμε πως, κατά τηνπαράγραφο
(7)5 του ίδιουάρθρου,ποσάπληρωτέαδυνάμειδιατάγματοςδιατροφής εισπράττονται και ως χρηματικήποινή σύμφωνα με τις διατάξεις τουπερίΠοινικήςΔικονομίας Νόμου. Αντίθετηρύθμισηθαισοδυ ναμούσε μεπρόσκληση γιαπαρέλκυσητηςδίκης. Μπορεί ναδιαταχθείη καταβολήδιατροφήςαπότην ημέρατης 10 υποβολής τηςαίτησηςή απόκάποιομεταγενέστερο χρονικό σημείο, ανάλογα μεταπεριστατικάτηςκάθευπόθεσης. Ηδιαπίστωσηδια φοροποίησης των στοιχείων που επενήργησαν στο προσδιορισμό τουύψους της διατροφήςκατά τοχρονικό διώ'οτημα-τηςυποβολής τηςαίτησης μέχρι τη δίκη,είναιπαράγονταςσχετικός. Η αναδρομι- 15 κότητατουδιατάγματοςκαιηέκτασητηςπρέπειναείναιτο αποτέ λεσμασυνεξέτασης όλων των σχετικών δεδομένων καθόλο αυτότο χρονικό διάστημα. Δεν μπορεί όμωςνααποτελεί λόγοάρνησηςέκ δοσης ή περιορισμού τηςέκτασηςτηςαναδρομικότηταςτουδιατάγ ματος,ηαπλήεπίκληση εκτωνυστέρωνδυσκολίαςπροςικανοποιη- 20 ση της υποχρέωσης πουυφίστατο έκτοτε. Η έκδοσηδιατάγματος διατροφής εμπεριέχει αναγνώρισηύπαρξηςαντίστοιχουδικαιώμα τος και ηθελημένη αμέλεια ικανοποίησης του. Τούψος τουποσού πουσυσσωρεύεται είναικατ' ευθείανανάλογοπροςτη διάρκειατης αμέλειαςπουεπιδεικνύεταικαιπουδενείναινοητόναεπιβραβευθεί. 25 Το γεγονός ότι ο σύζυγος θαείναι δια μιαςυπόλογος για τις τρέ χουσες δόσεις απότηνημερομηνίαέκδοσηςτουδιατάγματοςκαιγια τοεπιπρόσθετοποσό,μπορεί,στοπλαίσιοτωνγεγονότων,ναληφθεί υπόψηκατάτονκαθορισμότρόπουωςπροςτηνπληρωμήτου. Είναι αλήθεια ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δε φαίνεται να 30 έστρεψετηνπροσοχήτουπροςτησυζητούμενη πτυχήτουθέματος. Προέβηόμως σεευρήματαωςπροςταγεγονόταπουκαθιστούνδυ νατότοτερματισμό τηςεκκρεμότητας τώρα,χωρίςδηλαδήναχρει αστείναυποβληθούνοιδιάδικοιστην ταλαιπωρίατης επανεκδίκασης. Ηεφεσείουσα είχεμισθό £200μηνιαίως απότην εργασίατης 35 ωςκαθαρίστριασεξενοδοχείο. Ομισθόςαυτόςήτανανεπαρκήςγια την κάλυψη των αναγκώντης αιτήτριαςκαι των δυο απότατρία παιδιάτουςπουήτανακόμαανήλικα. Γιαναανταποκριθείσυνήψε δάνειοκαιδημιούργησε χρέη πουδενμπορείνααποπληρώσει. Με ταξύτους,πέντεενοίκιατηςκατοικίαςτουςσυνολικού ύψους£400 40 και ποσό£1.000πουδανείστηκε απότοταμείο προνοίαςεργατοϋ παλλήλων τουξενοδοχείου στοοποίοεργάζεται. 842 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 Στυλιανού κ.ά. ν. Στυλιανού Κωνσταντινίδης, Δ. Ο εφεσίβλητος, όλο αυτότο διάστημα,περιορίστηκε στηνπλη ρωμήμόνο£140δυνάμειτουενδιάμεσουδιατάγματοςπουαναφέρ θηκε. Είχε,γιαόλητηνπερίοδο,σταθερήεργασίαωςοδηγόςτουρι στικού λεωφορείου μεμόνητη διαφοράπωςκατάτοχρόνο τηςδίκηςο μηνιαίος μισθός τουτων£385,μείον £15περίπουγιαδιάφο ρες αφαιρέσεις ήτανκατά £40 - £50ψηλότερος απότον μισθό του κατάταπροηγούμεναχρόνια. Αυτόείναικαιτομόνοστοιχείο που μαζίμετογεγονός τηςπληρωμήςτων£140,δικαιολογείκάποιαμεί ωσητηςέκτασηςτηςαναδρομικότηταςπουπρέπειναδοθείστοδιάτάγμα. Ηέκδοσηδιατάγματοςδιατροφήςγιαπερίοδοπρογενέστερητης ημερομηνίας της δίκης,μπορεί ναπροσλάβει τημορφήεπιδίκασης ορισμένου συνολικούποσού. Μετονίδιοτρόποημείωσητηςέκτα σης τηςαναδρομικότηταςμπορεί ναεκφράζεταιμεεπιδίκαση ανάλογα μικρότερου ποσού πουσ' αυτήτηνυπόθεση είναι εύλογονα καθοριστεί στις£2.000. Μεδεδομένοτογεγονός ότι ο εφεσίβλητος εξακολουθεί να είναι μισθωτός, είναι ενδεδειγμένο να καθοριστεί τρόποςτμηματικήςπληρωμής. Ηέφεση επιτυγχάνει μεέξοδαυπέρτηςεφεσείουσας. Η πρωτόδίκηαπόφαση,ως προς το μέρος τηςπουαναφέρεταιστην ημερο μηνίαέναρξηςπληρωμήςτηςδιατροφήςπουκαθορίστηκε, παραμε ρίζεται καιαντικαθίσταταιμε διάταγμαγια την πληρωμή τουεπι πρόσθετουποσούτων£2.000ωςαναδρομικής διατροφής. Τοποσό αυτόναπληρωθεί μεδόσεις εκ£50μηνιαίωςαπό της 1Δεκεμβρίου 1993. Η έφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. 843