clr/1993/1993_1_857.pdf

(3)τωνπερί ΤερματισμούΑπασχολήσεωςΝόμων, μετά από μονομερήαίτηση, μετηνοποίααποφάσισεναεπανεκδικάσει υπό­ θεσηπου είχεεκδικαστείαπό άλλοτμήμα τονΔικαστηρίουΕργατικών Διαφορών—Κρίθηκεότι υπήρχεεκπρώτηςόψεως νπόθεσηήσυζητή­ σιμοθέμαγιαχορήγησητηςάδειαςδιότιi)ηεξονσίαγιαεπανεκδίκαση υπόθεσηςδίδεται στονπρόεδρο τον τμήματος τονΔικαστηρίου Εργα­ τικώνΔιαφορώνπου είχε εκδικάσει αρχικάτηννπόθεσηκαιόχι στον διοικητικό Πρόεδρο τουΔικαστηρίου, καιH) ηεξουσίαδενμπορείνα ασκηθεί μεμονομερήαίτηω], αλλά πρέπει ναδοθεί ηευκαιρία στους επηρεαζόμενους ναεκθέσουν τιςαπόψειςτουςενώπιοντουΔικαστη­ ρίου. ΠολιτικήΔικονομία— Έφεσηεναντίονπρωτόδικηςαπόφασης τουΑνωτάτον Δικαστηρίονμε τηνοποία απορρίφθηκε αίτημα για χορήγηση άδειαςγιακαταχώριση αίτησης γιαέκδοσηπρονομιακώνενταλμάτων εναντίον απόφασης τον Προέδρον τον ΔικαστηρίονΕργατικώνΔια­ φορώνεκδοθείσας, μετάαπόμονομερήαίτηση, γιαεπανεκδίκαση υπό­ θεσης— Κατάπόσοηέφεσηπρέπειναεπιδοθείστοπρόσωποπουυπέ­ βαλετηνμονομερή αίτηση — Κρίθηκε ότιδεναποτελείάμεσα ενδια­ φερόμενοπρόσωπο,μετηνέννοιατηςΔ.35, Q5τωνΘεσμώνΠολιτικής Δικονομίας. • Ο εφεσειων ήταν διάδικος ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών στην αίτηση 193/89,τηςοποίας επιλήφθηκετμήμα του Δι857 Φιλίππου

(1993)καστηρίουπροεδρευόμενο απόέναΔικαστήτου. Μετηναπόφασητου τοΔικαστήριο έκρινεότιοεφεσείωνεδικαιοΰτοσεαποζημιώσειςβάσει των σχετικών διατάξεων του νόμου και εξέδωσε απόφασηυπέρτου. Μεμεταγενέστερημονομερήαίτησηδυνάμει τουάρθρου30

(3)τωνπε­ ρί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμων, τρίτο πρόσωπο ζήτησε την 5 επανεκδίκαση της υπόθεσης. Της αίτησης επιλήφθηκε ο διοικητικός Πρόεδρος του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών ο οποίος διάταξε όπως "το Δικαστήριο επιληφθεί εκνέουτηςυπόθεσης αυτής",η οποία στη συνέχεια ορίστηκε γιαοδηγίες. Ηαίτησητου εφεσείοντα για πα­ ραχώρηση άδειας για καταχώριση αίτησης για έκδοση ενταλμάτων 10 certiorariκαιprohibitionεναντίοντηςπιοπάνωαπόφασηςαπορρίφθη­ κε πρωτόδικα απότο Ανώτατο Δικαστήριο. Κατ' έφεση, ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότιηάδειαέπρεπεναδοθείδιότιi)ηαναφοράστονΠρό­ εδρο του Δικαστηρίου δενσήμαινε τονδιοικητικό ΠρόεδροτουΔικα­ στηρίου ΕργατικώνΔιαφορώναλλάτονπρόεδροτουτμήματοςτουΔι- 15 καστηρίουπουείχεεκδικάσειαρχικάτηνυπόθεση,καιii)ηεξουσίαπου δίδειτοάρθρο30

(3)τωνπερίΤερματισμού ΑπασχολήσεωςΝόμωνδεν μπορείναασκείται μονομερώς,δηλαδήχωρίςναδοθείηευκαιρίαστον επηρεαζόμενο διάδικο ναακουσθεί και να εκφράσει τις απόψεις του στο Δικαστήριο. Κατάτηνακρόασητης έφεσης,το Εφετείοήγειρεθέ- 20 μακατάπόσο ηέφεσηέπρεπεναείχεεπιδοθεί στο πρόσωπο πουείχε υποβάλειτηνμονομερήαίτησηγιαέκδοσητηςαπόφασηςγιαεπανεκδί­ καση. Αποφασίσθηκεότι: (α)ΗΔ.35, θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επιβάλλει την επί- 25 δόσηέφεσης σε όλαταμέρηπουεπηρεάζονταιάμεσααπότηνέφε­ ση.Στηνπροκείμενηπερίπτωση,ηανατροπή τηςπρωτόδικηςαπό­ φασηςγια μηχορήγηση άδειαςγιακαταχώρισηαίτησης γιαέκδοση προνομιακώνενταλμάτωνδενθαείχεαφ' εαυτήςοποιεσδήποτεσυ­ νέπειες σταδικαιώματατωναντιδίκωντουεφεσείοντα στηναίτηση 30 ενώπιοντουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορών,ήστηνδιαδικασία ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κατάσυνέπεια, ηακρόαση της έφεσης μπορούσε να προχωρήσει χωρίς την επίδοση της σε οποιονδήποτε. (β) Ηεξουσία ηοποίαπαρέχεταιμετοάρθρο 30

(3)τωνπερίΤερματι- 35 σμού Απασχολήσεως Νόμων δεν εναποτίθεται στον Πρόεδρο του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών αλλά σ' αυτό τούτο το Δικα­ στήριο ΕργατικώνΔιαφορών,πουπεριλαμβάνεικαιτμήματου,του οποίου προεδρεύει Δικαστής του Δικαστηρίου. Το τμήμα του Δι­ καστηρίου στο οποίοεναποτίθεταιηεξουσία είναιεκείνοτοοποίο 40 εξεδίκασε την υπόθεση με την έκδοσηαπόφασης. Κατάσυνέπεια, λανθασμέναοΠρόεδροςτουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορώνεί858 1Α.Α.Λ. Φιλίππου χε επιληφθεί της αίτησης δυνάμει του άρθρου 30

(3), εφόσον δεν ήτανεκείνος πουείχεπροεδρεύσει τουτμήματοςτουΔικαστηρίου πουείχεαρχικάεκδικάσειτηνυπόθεση. 5 (γ)Αιτήσειςδυνάμειτουάρθρου30

(3)τωνπερίΤερματισμούΑπασχολήσεως Νόμωνδεν μπορούν να εκδικάζονται μονομερώς,δηλαδή στην απουσίαοποιουδήποτεδιαδίκουτου οποίουτα δικαιώματα θαεπηρεασθούναπότηναπόφασηγιαεπανεκδίκασητηςυπόθεσης, όπωςείχεσυμβεί στηνπαρούσα περίπτωση. Ηέφεσηεπιτράπηκε. 10 Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: ΧάοικοςκαιΑλλοιν. Χαραλαμπίδη

(1990)ίΑΛΛ. 389ApakAgro Industries Ltdv. Union desCooperativesAgricoles de Cereales deSemences

(1992)1ΑΛΛ. 1166. Έφεση. 15 20 Έφεσηαπότον αιτητήκατάτης απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Παπαδόπουλος,Δ.) που δόθηκε στις 13 Ιουνίου, 1990 (Αρ. Αίτησης90/90)μετηνοποίαηαίτησητηςγιαπα­ ροχή άδειας ν' αποταθεί για την έκδοση εντάλματος Certiorari απορρίφθηκε. Ε. Φλονρέντζου, για τον εφεσείοντα. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Η απόφασητου Δικαστηρίου θα δοθεί από το Δικαστή Γ. Μ. Πική. 25 30 ΠΙΚΗΣ, Δ.: Η έφεση αφοράαπόφαση του Ανωτάτου Δικαστη­ ρίου με την οποία απορρίφθηκεμονομερής αίτηση του εφεσείοντα για την παροχή άδειας ν' αποταθεί για την έκδοση εντάλματος Certiorari προς αναθεώρησηαπόφασηςτουΠροέδρου Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, και εντάλματος Prohibition με το οποίο να παρεμποδίζεταιηάσκησηδικαιοδοσίαςβάσειτουΑρθρου 30

(3)των περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμων 1967 έως 1973. Πριν επιληφθούμε της έφεσης, διαπιστώσαμε ότι η ειδοποίηση έφεσης δεν επιδόθηκε σε κάποια μέρη τα οποία εκ πρώτης όψεως φαίνεταινα έχουν ενδιαφέρονγια την έκβασητης. Αυτοί είναικα­ τάκύριο λόγοοι αντίδικοιστην ΑίτησηΑρ. 193/89(ΔικαστήριοΕρ­ γατικών Διαφορών) κατόπιν μονομερούς αίτησης των οποίων ο 859 Πικής,Δ. Φιλίππου

(1993)ΠρόεδροςτουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορώνδιέταξετηνεπα­ νεκδίκαση της μεταξύτουςκαιτου εφεσείοντα περατωθείσας υπό­ θεσης. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα υπέβαλεότιηεπίδοση της έφεσης στην άλληπλευρά δεν είναι απαραίτητη, ενώ τοΠρωτοκολλητείο 5 βεβαίωσεότι,κατάπάγιατακτική,εφέσεις κατάτηςαπόρριψης μο­ νομερών αιτήσεωνγιατηνπαροχήάδειαςγιατηνυποβολήαίτησης γιαπρονομιακόένταλμα,δενεπιδίδονταισεοποιοδήποτε. "Εξετάσαμεκατάπόσοηθέσηαυτήείναιορθή. Ηαπάντησηεξαρ­ τάται απότην ερμηνεία τουσχετικού μέρους της Δ.35 Θ.5 των Θε- 10 σμών ΠολιτικήςΔικονομίας πουεπιβάλλει την επίδοσητης έφεσης ".... upon allpartiesdirectlyaffected bytheappeal,anditshall notbe necessarytoservepartiesnotso affected; ". Σε ελληνική μετάφραση, "...σ' όλα τα μέρηπουεπηρεάζονται άμεσααπότην έφεση,αλλάδεν είναι αναγκαίοναεπιδοθεί σεμέρη 15 πουδεν επηρεάζονταιμετοντρόποαυτό- " Μόνο όπου ο επηρεασμός από την ανατροπήτης απόφασης η οποία εφεσιβαλλεται θαείναιάμεσος,ηεπίδοση επιβάλλεταιβάσει τηςΔ.35 θ.5 τωνΘεσμώνΠολιτικήςΔικονομίας. Εξυπακούεταιότι ο επηρεασμόςοοποίοςκαθιστάαναγκαίατηνεπίδοση,είναιοεπη- 20 ρεασμόςδικαιωμάτων. Αλλωστε,έφεσηχωρεί μόνοκατ' αποφάσε­ ωνπουθίγουνδικαιώματα* μόνοαποφάσειςπουενέχουναυτέςτις συνέπειες είναι εφέσιμες [βλ. ΧάσικοςκαιΆλλοι ν. Χαοαλαμπίδη

(1990)1 Α.ΑΛ. 389καιApakAgroIndustries Ltd. v.Union des CooperativesAgricolesde CerealesdeSemences

(1992)1 Α.ΑΛ. 25 1166]. Ηάλληδιευκρίνιση είναιότιοεπηρεασμόςπρέπειναείναιάμε­ σος. Τοεπίθετο "άμεσος" αντιδιαστέλλεται μετοεπίθετο "έμμε­ σος". Το κριτήριο είναι η πιθανότηταάμεσου επηρεασμού τωνδι­ καιωμάτωνδιαδίκουαπότηνανατροπήτηςέφεσης. 30 Η ανατροπήτηςαπόφασηςηοποία εφεσιβαλλεται δεθαέχει αφεαυτής οποιεσδήποτε συνέπειες για ταδικαιώματατων αντιδί­ κωντουεφεσείοντα στηναίτησηενώπιοντουΔικαστηρίουΕργατι­ κών Διαφορών. Τοαντικείμενο της έφεσης,όπως καιτηςαίτησης ενώπιον δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι ηδιαπίστωση 35 κατάπόσουφίστανταιοιπροϋποθέσειςγιατηνυποβολήαιτήματος στοΑνώτατο Δικαστήριογιατηνπαροχήτωνθεραπειώνπου μπο­ ρείναπαραχωρηθούνμεπρονομιακάεντάλματα. Ουσιαστικάπρό­ κειταιγια τη διερεύνηση των προϋποθέσεων για τη νομιμοποίηση 860 1 Α.Α.Δ. Φιλίππου Πικής, Δ. τουαιτητήν' αποταθείγιατηνπαροχή θεραπείαςβάσειτουΑρθρου 155.4 τουΣυντάγματος. Ηέγκριση τουαιτήματοςαφήνειάθικτατα δικαιώματατουαντιδίκου,καθώςκαιτοθεμελιώδες δικαίωματου ναακουστεί σεσχέσημετοαίτημαγιατηνπαροχή θεραπείας. 5 10 15 20 Κρίναμε όπ η επίδοσητηςέφεσης δενεπιβαλλόταν, διαπίστωση που άφησε το πεδίο ανοικτό για τον εφεσείοντα να ακουστεί στην απουσίαοποιουδήποτε άλλου μέρους. Τοαντικείμενο τηςαίτησηςγιατηνενεργοποίηση τηςδιαδικασίας γιατηνπαροχήθεραπείαςβάσειτουΑρθρου 155.4 τουΣυντάγματος, είναι απόφασητου Προέδρου του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφο­ ρών της οποίας επιδιώκεται ο παραμερισμός και η ακύρωση με ένταλμαCertiorari,λόγωκαταφανούςσφάλματοςωςπροςτηδικαιο­ δοσία,καιη παρεμπόδιση μετην έκδοση εντάλματος Prohibition της εκτροπήςτουΠροέδρουαπόταδικαιοδοτικάτουόρια. Αφετηρία τουθέματοςπουκαλούμεθαναεξετάσουμε, πρέπεινα αποτελέσει ηπαράθεση του Αρθρου 30

(3)των περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμων 1967-1973 (όπως διαμορφώθηκε από το Αρθρο 3του Ν.6/73) και,στη συνέχεια, ηερμηνεία των προνοιών του, ιδιαίτερα του μέρους που αφοράτην εξουσία του Προέδρου τουΔικαστηρίου ναεπιληφθεί εκνέου εκδικασθείσας υπόθεσης. ΤοΑρθρο30

(3)προβλέπει: 25 30 35 "30.-

(3)ΤοΔιαίτητικόνΔικαστηρίον κέκτηταιτοδικαίωμαόπως, κατάτηνκρίσιν τουΠροέδρουαυτού, επιληφθήεκνέουυποθέσε­ ως τίνος ή αναθεώρηση οιανδήποτε απόφασιν επί οιασδήποτε πληρωμής γενομένης υπό του Ταμείου κατά πάντα χρόνον, εάν τούτο θεωρηθήυπότουΠροέδρουως ορθόνκαιδίκαιον." ΟΠρόεδρος τουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορών δενείναι ο μόνοςδικαστικόςλειτουργός οοποίοςπροεδρεύει τουδικαστηρίου. Ανάλογηεξουσία παρέχεταικαισεδικαστήτουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορών (βλ.Αρθρο12

(4)(β) τουβασικούνόμου, όπωςτρο­ ποποιήθηκεαπότοΑρθρο3 τουΝ.5/73). Ονόμος προβλέπει γιατη λειτουργία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών κατά τμήματα σ' έκαστοτωνοποίωνεναποτίθεταιηδικαιοδοσίατου Δικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορών(βλ.Αρθρο 12

(4)(ζ)τουβασικούνόμου,όπως τροποποιήθηκε απότοΑρθρο3τουΝ. 5/73). Ταγεγονότα ταοποίασυνθέτουν το υπόβαθροτης έφεσης στην παρούσαδιαδικασίαείναιταεξής: Οεφεσείων ήτανδιάδικοςστην Αίτηση 193/89 ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών. 861 Πικής, Δ. Φιλίππου

(1993)Της έφεσης επιλήφθηκετμήματουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφο­ ρών υπό την προεδρίαδικαστή του Δικαστηρίου ΕργατικώνΔια­ φορών. ΤοΔικαστήριο έκρινεότιοεφεσείων εδικαιούτοσεαποζη­ μιώσεις βάσει των σχετικών διατάξεων του νόμου και εξέδωσε απόφασηυπέρ του. Σε μεταγενέστερο στάδιο,μετάαπόμονομερή 5 αίτηση των εναγομένων (εξ αποφάσεως δανειστών), ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, ασκών τις εξουσίες που τουπαρέχειτοΑρθρο30

(3),διέταξεόπως"...τοΔικαστήριοεπιλη­ φθεί εκνέου της υπόθεσης αυτής"ηοποία, στησυνέχεια, ορίστηκε γιαοδηγίες. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έκρινεότι οΠρόεδροςτου 10 Δικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορώνενήργησεμέσασταόριατηςδι­ καιοδοσίας του και απέρριψε το αίτημα για την αναθεώρηση της απόφασης του,είτεγιατί ενήργησεέξω απόταόρια τηςδικαιοδο­ σίαςτου,ή κατάπαρέκκλισηπροςτουςκανόνεςτηςφυσικήςδικαι­ οσύνης. 15 Ο δικηγόροςτουεφεσείοντα εισηγήθηκε ότιτοπρωτόδικοΔικα­ στήριο έσφαλε διότι (α) Οι εξουσίεςοι οποίεςπαρέχονταιμετοΑρθρο30

(3)τουνό­ μου εναποτίθενται στον Πρόεδρο του τμήματος του Δικα­ στηρίου ΕργατικώνΔιαφορών που επελήφθη της υπόθεσης 20 και, (β) αίτημαγια επανεκδίκασηδεν μπορεί να εξεταστεί χωρίς να παρασχεθείη ευκαιρίακαιστονεπιτυχόνταδιάδικον'ακου­ στείεπίτουθέματος. Κρίνουμε ότικαιοι δυοεισηγήσειςείναιορθές. 25 Ο όρος 'Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών" περιλαμβάνει κάθετμήματουΔικαστηρίου τοοποίοσυγκροτείται καιλειτουργεί βάσει των προνοιών της νομοθεσίας που διέπει τη σύσταση, λει­ τουργίακαιδικαιοδοσίατουΔικαστηρίου. Ηεξουσία η οποίαπα­ ρέχεται μετο Αρθρο 30

(3)δεν εναποτίθεταιστον ΠρόεδροτουΔι- 30 καστηρίουΕργατικώνΔιαφορώναλλάσ' αυτότούτοτοΔικαστήριο ΕργατικώνΔιαφορώνπουπεριλαιαβάνεικαιτμήματου,τουοποίου προεδρεύει δικαστής του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών. Το τμήμα του Δικαστηρίου στο οποίο εναποτίθεται η εξουσία, είναι εκείνο το οποίο εξεδίκασε την υπόθεση με την έκδοση απόφασης. 35 Αυτόσυνάγεταιευθέωςαπότηναναφοράστηνεξουσία,όπωςτοΔι­ καστήριο "... επιληφθεί εκνέουυποθέσεως τινός ....". ΟΠρόεδρος τουΔικαστηρίου,στηνκρίσητουοποίουτίθεταιηάσκησητηςεξου­ σίας,είναι αναπόδρασταοπρόεδροςτουτμήματοςτουΔικαστηρί­ ουΕργατικώνΔιαφορώντοοποίοεξεδίκασε τηνυπόθεση. Η ανά- 40 862 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Φιλίππου Πικής, Δ λήψη καιάσκησητης εξουσίας αυτήςπουπαρέχεταιαπό τοΑρθρο 30

(3)από τοδιοικητικό πρόεδροτουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔια­ φορών,δηλαδήαπόδικαστήάλλο απότον πρόεδρο του τμήματος του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών που επελήφθη της υπόθεσης,συνιστά εκπρώτης όψεως υπέρβασηεξουσίας καιη απόφαση τουυπόκειται σε ακύρωσηως έκδηλα εσφαλμένη. Η απόφασητου είναι επίσης εκπρώτης όψεως ακροσφαλής λόγωπαρέκκλισηςαπό τουςκανόνεςτηςφυσικήςδικαιοσύνης. Οικανόνες τηςφυσικήςδι­ καιοσύνης επιβάλλουν τηνπαροχήδικαιώματοςακρόασης σεκάθε πρόσωπο τουοποίουταδικαιώματατίθενταιυπόαμφισβήτηση. Η διαδικασίαηοποίαπροβλέπεται απότοΑρθρο30

(3)έχειωςαντι­ κειμενικό σκοπότηνανατροπή αστικώνδικαιωμάτωναποκρυσταλλωθέντων και διακηρυχθέντων με την έκδοση δικαστικής απόφα­ σης. Αυτή τούτηη φύσητηςεξουσίας επιβάλλει ωςπροϋπόθεσηγια την άσκηση της, την παροχή ευκαιρίας σε κάθε επηρεαζόμενο ν' ακουστεί. Αυτόδεσυνέβη. Η παράλειψησυνιστά εκπρώτης όψεως δεύτερο λόγογιατην παροχήευκαιρίας στον εφεσείοντα να ακου­ στεί για την ακύρωση της απόφασης μέσω του εντάλματος Certiorari. Εφόσον η επανεκδίκαση της υπόθεσης ενώπιον του Προέδρου τουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορώνάρχισεκαισυνεχίζει,δικαι­ ολογείται ηέκδοση εντάλματος Prohibition με το οποίο νααπαγο­ ρεύεταιη συνέχισητης διαδικασίας. Ηέφεση επιτρέπεται. Η πρωτόδικηαπόφαση παραμερίζεται. 25 30 Παρέχεται άδειαγια την υποβολή αίτησης για την παροχήτων θεραπειώνπουκαθορίζονται στην αίτησητου εφεσείοντα (αιτητή). Ηαίτησηθαυποβληθεί μέσασεεπτάμέρεςκαιθαεπιδοθείστους(α) αντιδίκους του εφεσείοντα στην Υπόθεση 193/89(Δικαστήριο Ερ­ γατικώνΔιαφορών)και, (β)στονΠρωτοκολλητή του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών γιανατεθεί υπόψητουΠροέδρουτουΔικα­ στηρίου. Ηημερομηνία εμφάνισηςενώπιοντουΔικαστηρίου θακα­ θοριστεί απότο Δικαστή ενώπιον τουοποίου εκκρεμεί η εκδίκαση τηςυπόθεσης. Μέχρι τηναποπεράτωσητηςεκδίκασης τηςαίτησης, ηπρωτόδικηδικαδικασία αναστέλλεται. 35 Η έφεσηεπιτρέπεται. 863