(1993)20Νοεμβρίου,1993 [ΠΙΚΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ/στές] ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Εφεσείων, ν. ΑΝΔΡΟΥΛΑΣ Κ. ΙΩΑΝΝΟΥ, — _ _ . _ _ Εφεσίβλητης. {ΕφεσηΑρ. 20) Διατροφή — ΕύρημαπρωτόδικουΔικαστηρίουότι για την κατάρρευση του γάμου ευθυνότανοΚαθ'ου ηαίτηση σύζυγος— Εύρημα για αλό γιστηχρήσηαπότηναιτήτριασύζυγοποσούπου είχεπροκύψειαπότην πώλησηστον σύζυγοτηςτωνμετοχώντηςστηνεπιχείρηση τουοδήγη σετοπρωτόδικοΔικαστήριοστηνεπιδίκασηποσούδιατροφήςπου άρ- 5 χιζεαπόημερομηνία9μήνεςμεταγενέστερηαπότηνημερομηνίατηςαί τησης— Εφόσον το εύρημαγια τηνευθύνητουσυζύγου για την κα τάρρευσητουγάμουπαρέμενε ανέπαφο, δενήτανδυνατόναχρησιμο ποιηθούναπομονωμένεςπεριπτώσειςαπότηνσυμπεριφοράτηςσυζύ γου για να αποκλεισθεί ήναπεριορισθείπεραιτέρω τοδικαίωμαδια- 10 τροφήςτης, σύμφωναμετοάρθρο 6 τουπερί ΡυθμίσεωςτωνΠεριου σιακώνΣχέσεωντωνΣυζύγωνΝόμου, 1991 (Ν.232/91). Διατροφή — Ύφος διατροφής— Στον καθορισμόποσού £450μηνιαίως διατροφής τηςαιτήτριαςσυζύγουαπό τον Καθ' ου ηαίτηση σύζυγο, δεν λήφθηκε υπόψη το γεγονόςότι ο σύζυγοςκάλυπτεεξ' ολοκλήρου 15 τα έξοδασπουδώνκαιδιαμονήςτηςκόρηςτωνδιαδίκωνστοεξωτερι κό— Ηδιατροφήμειώθηκε στις£350μηνιαίως. Απόφαση γιαδεδουλευμέναποσά διατροφής— Πρέπειναεκδίδεται σαν συνολικόποσό — Αν θαγίνειδιαταγήγιαπληρωμή μεδόσειςπρέπει να συντρέχουν εξαιρετικοίλόγοι,που πρέπει να αναφέρονταιστην 20 απόφαση. Έξοδα— Επιδικασθένταέξοδασεαίτησηδιατροφής—Πρέπει ναεκδίδε ται απόφασηγι' αυτά σανσυνολικόποσό — Για να υπάρξει διαταγή για πληρωμή τουςμεμηνιαίες δόσειςπρέπει να συντρέχουνεξαιρετι κοί λόγοι, που πρέπει νααναφέρονται στηναπόφαση. 25 900 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ιωάννου ν. Ιωάννου Μετάαπό 19χρόνιαγάμουογάμοςτωνδιαδίκωνκατέρρευσεκαιη συμβίωση τερματίστηκε στις25.4.89, ότανο εφεσείων σύζυγοςεγκατέ λειψετηνσυζυγικήκατοικία στην οποίαπαρέμεινεηεφεσίβλητησύζυ γοςκαιηηλικίας 16 1/2 χρονώντότεκόρητους. Στις21.9.90, ηεφεσίβλητη καταχώρισε αίτηση διατροφής στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Μέχριτηνέκδοσητηςπρωτόδικηςαπόφασηςηκόρητουζεύγουςενηλι κιώθηκεκαι μετέβη στο Ηνωμένο Βασίλειοόπουακολούθησεπανεπι στημιακές σπουδές. Ήταν παραδεκτό ότι όλα ταέξοδα σπουδώνκαι διαμονήςτης κόρης τους στο εξωτερικό κάλυπτεο εφεσείων σύζυγος. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοπροέβησταεξής ευρήματα:i)ηκύρια αιτία για την κατάρρευσητου γάμουήτανηαλλαγήτης συμπεριφοράς του εφεσείοντα έναντιτηςεφεσίβλητης,πράγμαπουοδήγησεσεψυχρότητα μεταξύτουςκαιαποστασιοποίησητους,ii)κατάτηνδιάρκειατηςσυμ βίωσηςυπήρξανπεριπτώσειςπουησυμπεριφοράτηςσυζύγουπροςτον σύζυγοτηςδενήτανηορθή,μεκύριοπαράδειγματογεγονός ότι η σύ ζυγος,χωρίς τηνγνώσητουσυζύγου της,τοποθετούσε στα ροφήματα τουαγχολυτικόφάρμακο,πράγμαπουπροκάλεσετηνοργήτουσυζύγου όταντο διαπίστωσε,iii) τομηνιαίοεισόδηματουσυζύγου απότιςεπι χειρήσεις τουυπερέβαινετις£1.200,iv) ησύζυγος είχεκάμει αλόγιστη χρήσητουποσούτων£13500πουείχεπάρειαπότηνπώλησηστονσύ ζυγοτηςτων μετοχών της στις επιχειρήσεις τουσυζύγου της,καιν)η σύζυγος είχεαπωλέσει εισόδημα£150τονμήναπερίπουαπότην εργα σίατης σανγραμματέαςστις επιχειρήσεις τουσυζύγου της,ανκαιδεν είχεχάσειτηνικανότητατηςγιαεργασία. Μεαυτάταδεδομένατοπρωτόδικο Δικαστήριο επιδίκασε υπέρ της εφεσίβλητης διατροφήύψους £450μηνιαίως,τηνοποίακαθόρισενααρχίζει απότην 1.6.91, δηλαδή περίπου9 μήνες μεταγενέστερα απότηνημερομηνίακαταχώρισηςτης αίτησης,λόγωτηςαλόγιστηςχρήσηςαπότηνεφεσίβλητητουποσούτων £13.500. Επίσηςαποφάσισεότι ταδεδουλευμέναποσάδιατροφής και τα επιδικασθέντα έξοδα θα πληρώνονταν με μηνιαίες δόσεις, χωρίς όμωςναδώσει οποιαδήποτεαιτιολογίαγιατηναπόφασητουαυτή. Κατ*έφεση, οεφεσείων ισχυρίσθηκε ότι λανθασμένατοπρωτόδικο Δικαστήριο δεν είχεκρίνει ότι η συμπεριφορά της συζύγου προς τον εφεσείονταήταντέτοιαώστεναμειώσειπεραιτέρωήκαινααποκλείσει το δικαίωματης σε διατροφή,σύμφωνα μετο άρθρο6 του Ν. 232/91. Επίσης,ισχυρίσθηκεότιτοεπιδιχασθένποσότηςδιατροφήςήτανυπερ βολικάυψηλό. Μεαντέφεσήτης ηεφεσίβλητη πρόσβαλετο μέρος της απόφασηςτουπρωτόδικουΔικαστηρίου μετοοποίοδιάταξε την πλη ρωμήτων δεδουλευμένων ποσών διατροφήςκαι των επιδικασθέντων εξόδωνμεμηνιαίεςδόσεις. Αποφασίσθηκεότι: (α) Εφόσον το εύρηματουπρωτόδικουΔικαστηρίου ότι η εφεσίβλητη 901 Ιωάννουν. Ιωάννου
(1993)σύζυγος δενβαρύνετομεσοβαρήυπαιτιότηταγιατηνδιακοπή της συμβίωσης παρέμενε ισχυρό,δενπαρεχόταν πεδίογιατην απομό νωσηοποιασδήποτεπτυχήςτης διαγωγήςτης εφεσίβλητης καιτην ανύψωσητουσε"σπουδαίολόγο",σύμφοραμετοάρθρο6τουπε ρί Ρυθμίσεως Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου, 1991 5 (Ν.232/91),πουθαδικαιολογούσετονπεριορισμότουδικαιώματος για διατροφή,πέραναπότην μετάθεση της ημερομηνίας έναρξης τηςπληρωμήςτηςδιατροφήςκατά9περίπουμήνες,πουαποφάσι σε το πρωτόδικοΔικαστήριο λόγω της αλόγιστης χρήσης από την εφεσίβλητη τουποσούπουείχεεισπράξειαπότηνπώλησητωνμε- 10 τοχώντηςστηνεπιχείρησητουεφεσείοντα. (β) ΛανθασμένατοπρωτόδικοΔικαστήριοείχεπαραγνωρίσειτογεγο νός ότι ο εφεσείων χρηματοδοτούσε εξ' ολοκλήρου τηνδιατροφή καιτις σπουδέςτηςθυγατέραςτουζεύγουςστοεξωτερικό που συ νιστούσεκοινό σκοπόκαιεπιδίωξητωνσυζύγων. Η αντιμετώπιση 15 τωνδαπανώναυτώναπαιτούσετηνσυρρίκνωση τωναναγκών του εφεσείοντα καιανάλογη συρρίκνωση έπρεπεναισχύσεικαιγιατην εφεσίβλητη. IV αυτό, τοποσότηςδιατροφήςέπρεπεναμειωθεί σε £350μηνιαίως. (γ) Η αυτεπάγγελτηαναστολήαπότοΔικαστήριοτηςεκπλήρωσηςτων 20 υποχρεώσεων πουεπιβάλλειδικαστικήαπόφαση,συνιστάεξαιρετι κόμέτροτοοποίομπορείναυιοθετηθεί μόνοόπουσυντρέχουν λό γοι πουδικαιολογούν την έστω προσωρινήαποστέρηση δικαστικά διακηρυχθέντωνδικαιωμάτων. Στηπροκείμενηπερίπτωση,καμμιά εξήγηση δεν είχεδοθείαπό τοπρωτόδικοΔικαστήριο γιατηναπό- 25 φασήτουναδιατάξειτηναποπληρωμήτωνποσώντηςδεδουλευμέ νης διατροφήςκαιτων εξόδων με μηνιαίες δόσεις καιγι' αυτότο μέρος αυτότηςαπόφασηςέπρεπεναακυρωθεί. Η έφεσηκαι η αντέφεση επιτράπηκαν χωρίςέξοδα. Τοποσό της διατροφής 30 μειώθηκεστις£350μηνιαίως. Ηδιατα γή για αποπληρωμήτηςδεδουλευμένης διατροφής και τωνεξόδωνμεμηνιαίες δόσειςακυρώθηκε. 35 Υπόθεσηπου αναφέρθηκε: Μενελάου ν.Μενελάου
(1993)1 Α.ΑΑ.
- Έφεση. Έφε.σηαπότον καθ'ού ηαίτησηκατάτης απόφασηςτου Οικο902 1 Α.Α.Δ. Ιωάννου ν. Ιωάννου γενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού πουδόθηκε στις 26 Νοεμβρίου, 1992(Αρ. Αίτησης46/90)μετην οποίαδιατάχθηκεναπληρώνει το ποσό των £450,- μηνιαίως ωςδιατροφήμεαναδρομική ισχύ από 1 Ιουνίου,
- 5 Δ.Αριστείδου, γιατον εφεσείοντα. Σ.Παπακνριακού, γιατην εφεσίβλητη. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οΔι καστής Γ.Μ. Πικής. 10 ί5 20 25 30 35 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Στις25 Απριλίου, 1989,μετάαπό 19έτησυμβίαχΓης, ογάμοςτωνδιαδίκωνκατέρρευσε καιη συμβίωση τερματίστηκε. Ο εφεσείων, ο σύζυγος, απομακρύνθηκε απότη συζυγική κατοικία στην οποίασυνέχισεναδιαμένει η σύζυγοςκαιη θυγατέρατου ζεύ γους,ηλικίας τότε 16 1/2ετών. Οιδιευθετήσεις που ακολούθησαν για τη συνδρομή τουσυζύγου στη διατροφήτης συζΰγου'του,ατο νησανμετάαπόέναχρονικό διάστημα.Στις21/9/90η σύζυγος αποτάθηκεστοΟικογενειακό Δικαστήριο μεαίτηματη συνεισφορά του συζύγου στηδιατροφήτηςκαι τηνέκδοση ανάλογουδιατάγματος. Στο μεταξύ,η θυγατέραεvηλLκLώθηκε, αποφοίτησε απότο Λύκειο και μετέβηστο Ηνωμένο Βασίλειοόπουακολούθησεπανεπιστημιακέςσπουδές. Είναιπαραδεκτόότιοπατέραςκαλύπτει εξ ολοκλή ρουκαισε ικανοποιητικόεπίπεδοταέξοδατηςδιατροφήςκαιτων σπουδώντης. Αποκλειστικό αντικείμενο τηςπρωτόδικης διαδικασίας ήτανη διερεύνηση του αιτήματοςτηςσυζύγου γιατη συνεισφορά του συζύγου στηδιατροφήτης, στο πλαίσιο τηςαμοιβαίας υποχρέωσης τωνσυζύγωνγιαδιατροφήπουκαθορίζειτοΑρθρο3τουπερίΡυθ μίσεωςτωνΠεριουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμουτου1991, Ν. 232/91(θααναφέρεταιως"ονόμος"). Καιταδυομέρη προσήγαγαν μαρτυρίαγια τααίτιατηςκατάρρεύσης τουγάμουκαι τουτερματισμού τηςσυμβίωσης, καθώς και γιατις ανάγκες, ταοικονομικά μέσακαιτιςεισοδηματικέςδυνατό τητεςτων εγγάμων. Μετά από προσεκτική εξέταση καιαξιολόγηση της μαρτυρίας καιανάλυσητωναρχώνπουδιέπουντηνυποχρέωση για συνεισφοράστηδιατροφήτουετέρου των συζύγων μετάτοντερματισμό της συμβίωσης καιτονπροσδιορισμό του ύψους της,το Οικογενειακό Δικαστήριο απεφάσισεότιοεφεσείων ήτανυπόχρεοςνα συνεισφέ ρει μηνιαίοποσό£450γιατηδιατροφήτηςσυζύγουτου. Ωςαφετη903 Πιχής, Δ. Ιωάννουν. Ιωάννου
(1993)ρία για την καταβολήδιατροφήςορίστηκε η 1/6/91, δηλαδή ημερο μηνίακατά9μήνεςμεταγενέστερη απότηνκαταχώρισητηςαίτησης. ΠαράτηνευχέρειαπουπαρέχεταιστοΟικογενειακόΔικαστήριονα διατάξει την παροχήσυνεισφοράς από την ημερομηνία υποβολής τηςαίτησης [Αρθρο9
(2)τουνόμου],τοδικαστήριο έκρινε ορθόνα 5 μεταθέσει σε μεταγενέστερο χρόνο την εκπλήρωση της υποχρέωσης γιαδιατροφή,ενόψειτηςαλόγιστης χρήσης μέρους τουποσούτων £13.500,00πουαπόκτησεη εφεσίβλητηαπότηδιάθεσητων μετοχών της στις εταιρείες τουσυζύγου της μετηνπώλησητους στο σύζυγο μετάτηκατάρρευσητουγάμου. 10 Στον προσδιορισμό τηςυποχρέωσης τουσυζύγουγιασυνεισφο ράστηδιατροφήτηςσυζύγουτουκαιτονκαθορισμότουύψουςτης, τοδικαστήριοβασίστηκεσταπιοκάτωκρίσιμα ευρήματα : (ι) Το μηνιαίοεισόδηματουσυζύγουυπερέβαινετις£1200. (ιι) Οι επιχειρήσεις του,πουείχανως αντικείμενο την προσφο- 15 ρά υπηρεσιών ελαιοχρωματιστή, ανθούσαν, γεγονός που αντανακλάτοκαιαπότιςεπενδύσεις τουσυζύγουσεακίνητα και τοεπίπεδοτηςεπαγγελματικής καιπροσωπικήςδιακίνη σης πουυποδήλωνε ηαπόκτησηαπότις εταιρείες του αυτο κινήτου Μερσεντές αξίας£26500,00για τις επαγγελματικές 20 και προσωπικέςτουανάγκες. (ui) Απώλεια τουεισοδήματοςτηςσυζύγου (£150-£160τομήνα) ως αποτέλεσμα τηςεγκατάλειψης τηςεργασίαςτηςωςγραμ ματέας στις επιχειρήσεις του συζύγου της μετά την κατάρ ρευσητου γάμου,όχι όμως και της ικανότηταςγια εργασία 25 παρόλοπουκαιαυτήεπηρεάστηκεσεκάποιοβαθμόαπότην υπέρτασηαπότηνοποίαυπέφερε. Στη Μενελάου ν.Μενελάου
(1993)1Α.Α.Δ. 385,διαπιστώ θηκε ότι "....Το μέτρο της συνεισφοράς είναι οι "δυνάμεις" εκατέρων των συζύγων έννοια πουπεριλαμβάνει το σύνολο 30 των εισοδηματικών δυνατοτήτων εκάστου μέρους για συν δρομήκαιόχι μόνοτουπαρκτό εισόδημα ....". (ιν) Οτρόποςχρήσης τουποσούτων£13500,00πουαπόκτησεη σύζυγος απότην πώληση των μετοχών της,ήταν σεκάποιο βαθμόαλόγιστος,διαπίστωσηπουοδήγησετοδικαστήριονα 35 μετατοπίσει τηναφετηρίατηςσυνεισφοράς τουσυζύγουαπό την21/9/90στην1/6/
- Η συνεισφορά πουκαταβλήθηκε απότο σύζυγο βάσειπρο904 1 Α.Α.Δ. Ιωάννου ν. Ιωάννου Πικής, Δ. σωρινού διατάγματος,£70 το μήνα, θα αφαιρείτο από το οφειλόμενο κατάτηνημερομηνίαέκδοσης τηςαπόφασηςτου οικογενειακούδικαστηρίουποσό διατροφής. 5 10 ί5 Τοδικαστήριοέκρινεωςγενεσιουργό αιτίατηςκατάρρευσηςτου γάμου,μεεπακόλουθο τον τερματισμό τηςσυμβίωσης,τηψυχρότη τα του συζύγου έναντι της συζύγου του και την αποστασιοποίηση τουαπότη συζυγικήεστία. Η σύζυγοςαπέδωσετηναλλαγήστησύ ναψη εξωγαμικών σχέσεων,γεγονός που αρνήθηκε ο σύζυγος. Η αντίδρασητηςσυζύγουστηναλλαγήτηςστάσηςτουσυζύγουτης,και έναντιτουενδεχομένου κατάρρευσηςτουγάμου,κυμάνθηκεμεταξύ οργήςκαιαπελπισίας. Παρέμεινεόμωςπροσηλωμένη στογάμοκαι συνέχισεναδιακηρύττειτηνετοιμότητατηςναεπανασυνδεθεί μετο σύζυγοτηςεφόσοαποκαθίστατοη μεταξύτουςεπικοινωνία. Οι λόγοι της έφεσης μπορεί να συνοψιστούν και να υποδιαιρε θούνστους ακόλουθουςδυο: (Α)Στηπαραγνώρισηλόγων πουδικαιολογούσαν τοναποκλει σμό ή περιορισμό του δικαιώματος διατροφής,βάσει του Αρθρου6τουνόμουκαι, (Β)στουπερβολικό τουεπιδικασθέντοςποσού. 20 25 30 35 40 (Α)Ο πρώτος λόγοςπροβλήθηκε παρά την αποδοχήή, ακριβέ στερα,τη μηαμφισβήτησητουευρήματοςτουΟικογενειακού Δικαστηρίου ότι η σύζυγος δε βαρυνόταν με σοβαρή υπαι τιότηταγιατηδιακοπήτουγάμου. Έναςαπό τουςπροβληθέντεςλόγους γιατοναποκλεισμό ήπεριορισμό τουδικαιώματοςδιατροφής,ήτανκαιοαλόγιστοςτρόποςδιάθεσηςαπό τησύζυγο μέρους τουκτηθέντος ποσούτων £13.500,
- Το Αρθρο6προβλέπει, μεταξύάλλων,ότι ηεκούσια πρόκληση απορίαςμπορείναθεμελιώσει"σπουδαίολόγο"καινα οδη γήσει στον αποκλεισμό ήπεριορισμό τουδικαιώματος διατροφής. Όπωςέχουμε εξηγήσει,το Οικογενειακό Δικαστή ριο αποστέρησε τη σύζυγο του δικαιώματοςδιατροφής για περίοδο9μηνώνλόγωτηςαλόγιστης χρήσης τουκεφαλαίου το οποίο περιήλθε στην κυριότητα της. Ησπατάλη πόρων, εφόσο λαμβάνει τη μορφή εξανεμισμού κεφαλαίου, οδηγεί στην απώλεια εισοδηματικής βάσης και επομένως εύλογα λαμβάνεταιυπόψηως εκούσιαπράξηπουμπορεί ναοδηγή σειστονπεριορισμότουδικαιώματοςδιατροφής. Τοερώτη μαείναιανηπρόνοιαηοποίαέγινε,είναιανεπαρκής. Αντί θετα με τον εφεσείοντα,ηεφεσίβλητη παραπονείται γιατην αδικαιολόγητη,όπως τη χαρακτήρισε, μετατόπιση της ημε905 Πικής, Δ. Ιωάννου ν. Ιωάννου
(1993)ρομηνίας έναρξης της υποχρέωσης γιαδιατροφήκαι μετην αντέφεσή της επιδιώκει τον παραμερισμό τηςκαι τηνπρόσδοση ισχύος στοδιάταγμαδιατροφήςαπότηνημέρακατάθε σης της αίτησης γιαδιατροφή. Επομένως τααντίστοιχα μέ ρητηςέφεσης καιτηςαντέφεσης μπορείνααντιμετωπισθούν 5 και επιλυθούν συγχρόνως. Η εξουσία για την έκδοση δια τάγματοςδιατροφήςαπότηνκατάθεση τηςαίτησης είναι δυ νητική [Αρθρο9
(2)τουνόμου]. Εφόσον ηδιακριτική ευχέ ρειαασκείται μεαναφοράσταγεγονότα πουτείνουν ναδια μορφώσουν την ανάγκηγια διατροφήκαι το ύψος της,δεν 10 παρέχεται πεδίο για επέμβαση από το δευτεροβάθμιο δικα στήριο. Σ'αυτήτηνυπόθεσηη διακριτικήεξουσία τουοικο γενειακού δικαστηρίου ασκήθηκε υπό το φως του συνόλου των σχετικών γεγονότων. Δε διαπιστώνεται τίποτε πουνα υποδηλώνει έλλειψη λογικής αντιστοιχίας μεταξύτουπεριο- 15 ρισμού του δικαιώματος και της σπατάλης πόρων πουθα μπορούσαν να διατεθούν για τη διατροφή της εφεσίβλητης για το χρονικό διάστημα που δεν έγινε πρόνοια για συνει σφοράτου συζύγου στηδιατροφή της. Κρίνουμε ότι το μέρος αυτότης έφεσης, όσο και το αντίστοιχο 20 της αντέφεσης, πρέπεινααπορριφθούνκαιαπορρίπτονταιωςανε δαφικά. Οι άλλοι λόγοι πουπροβλήθηκανγιατηναποστέρηση ήτονπε ριορισμό του δικαιώματος της συζύγου για διατροφή,αφορούσαν τηδιαγωγήτηςπαράτοεύρημαότι δεβαρυνότανμεσοβαρήυπαι- 25 τιότητα,κατατείνουσα στηδιακοπή της συμβίωσης. Τοεύρημααυ τό σηματοδοτεί τηθεώρηση τουσυνόλουτηςσυμπεριφοράς τηςσυ ζύγου σε σχέσημε τηδιακοπή της συμβίωσης και επισφραγίζει την απουσία αιτιώδους σχέσης μεταξύ της διαγωγής της εφεσίβλητης και της διακοπήςτου γάμου. Ηαπομόνωση γεγονότων που συνέ- 30 βησανμετάτηνκρίσηπουεκδηλώθηκε στιςσχέσειςτωνσυζύγων,δε μεταβάλλει τη συνολική εικόνα, ούτε μετατοπίζει το βάρος για τη διακοπήτηςσυμβίωσης. Ένααπό ταγεγονότα ταοποίαδημιούρ γησαν ένταση στις σχέσειςτων διαδίκωνκαιτο οποίο επεσήμανε ο εφεσείων, ήτανηπαροχήαπότη σύζυγο του αγχολυτικών φαρμά- 35 κων στα ροφήματατου χωρίς τηγνώσητου. Ησύζυγος ωθήθηκε στην εσφαλμένη,κατάτηνκρίση μας,αυτήπράξη,κατόπινιατρικής συμβουλής προςτοσκοπόάμβλυνσης τουάγχουςαπότοοποίοφαι νόταν να διακατέχεταιοσύζυγος της και το οποίο ησύζυγος, στα αρχικά στάδια, έτεινενααποδώσει σε ένταση στην εργασίατου. Ο 40 εφεσείων αντέδρασε έντονα ότανηπράξητης συζύγου του περιήλ θε σε γνώσητου,ενώ ησύζυγος εγκατέλειψε κάθεπροσπάθειαγια την αναζήτησηθεραπείαςτων προβλημάτων του συζύγου τηςόταν 906 1 Α.Α.Δ. Ιωάννου ν. Ιωάννου Πικής, Δ. αυτήείχεπεισθεί ότι τααίτιατηςψυχρότητας του έναντι τηςήταν βαθύτερα. ΤοΑρθρο6τουΝ. 232/91προβλέπει: 5 10 15 20 25 30 35 "
- Η διατροφήμπορείνααποκλειστεί ήναπεριοριστεί αναυτό επιβάλλεται απόσπουδαίους λόγους, ιδίως αν ο γάμος είχε μικρήχρονικήδιάρκειαήανοδικαιούχοςβαρύνεταιμεσοβαρή υπαιτιότηταγιατη λύσητουγάμουή τη διακοπήτης συμβίωσης ήανπροκάλεσε εκούσιατηναπορίατου." ΤοπιοκάτωαπόσπασμααπότηΜενελάου(ανωτέρω),είναιδιαφωτιστικόωςπροςτηνερμηνείατουΑρθρου6: "(δ) Τοδικαίωμαγιαδιατροφήμπορεί"νααποκλειστεί ήναπε ριοριστεί" για"σπουδαίουςλόγους"όπωςορίζεταιστοΑρθρο6 τουνόμου. Σπουδαίος λόγοςμπορεί ναστοιχειοθετηθεί από τα γεγονότα που προσδιορίζονται από το ίδιο άρθρο μεταξύ των οποίωνκαιημικρήχρονικήδιάρκειατουγάμου. Η ύπαρξηκαι μόνον των ιδιαίτερων,περιστατικών πουκαθορίζονταιστο άρ θροαυτόδε συνιστά αφεαυτής"σπουδαίολόγο". Η σπουδαιό τητατουλόγου κρίνεταιυπότοφωςτουσυνόλουτωνπεριστα τικών του γάμου περιλαμβανομένων και των λόγων διακοπής τηςσυμβίωσης ή λύσηςτου." Οι λόγοιγιατους οποίους μπορείνααποκλειστεί ήναπεριορι στείτοδικαίωμαδιατροφής,βάσειτουΑρθρου6,δενκαθορίζονται στονόμο,ούτεείναιεπιθυμητόναπροσδιοριστούν εξαντλητικά.Το επίθετοτοοποίοχρησιμοποιείταιγιαναπροσδιορίσει τηφύσητους "σπουδαίοι" υποδηλώνει ότι αυτοί πρέπει να είναι τόσο σημαντι κοί, ώστενα εξουδετερώνουν το δικαίωμαγια διατροφήμόνιμαή προσωρινά. Εφόσοτοεύρημαότιησύζυγος δεβαρύνεταιμεσοβα ρή υπαιτιότηταγια τη διακοπήτης συμβίωσης παραμένει ισχυρό, δενπαρέχεταιπεδίογιατηναπομόνοχτηοποιασδήποτεπτυχήςτης διαγωγής της συζύγου και την ανύψωση του σε "σπουδαίο λόγο" πουθαδικαιολογούσε τονπεριορισμότουδικαιώματοςγιαδιατρο φή. Ούτε έχει υποδειχθεί οποιαδήποτεπράξηήαλληλουχία γεγο νότων που θα μπορούσε εύλογα να χαρακτηρισθεί με την έννοια πουενέχειοόροςστοπλαίσιοτουΑρθρου6ως"σπουδαίοςλόγος". Τοσυμπέρασμα στο οποίοαγόμεθα,είναι ότι δενυφίσταταιλό γος που να δικαιολογεί την επίκληση του Αρθρου 6, είτε για τον αποκλεισμό ή περιορισμό του δικαιώματος για διατροφή, πέραν του βαθμούστον οποίο περιορίστηκε για την περίοδο μεταξύΣε πτεμβρίου, 1990, καιΙουνίου,
- 907 Πικής, Δ. Ιωάννου ν. Ιωάννου
(1993)ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΗΣΔΙΑΤΡΟΦΗΣ: Τακριτήριαβάσει τωνοποίων τοΟικογενειακό Δικαστήριοκα θόρισετούψος της διατροφής,είναι ορθά. Μετάαπό αναφοράσε ερμηνευτικά συγγράμματατων αντίστοιχων προνοιών τουΕλληνι κούΑστικούΚώδικα[βλ.ΔΙΚΑΙΟΝ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ, Κ. Γραμμένου, 5 2η έκδοση, σελ. 260-261, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, Γ. Κουμά ντου, 1988, Τόμος 1, σελ. 167],διαπιστώνεταιότι η "διατροφή" πε ριλαμβάνειτααναγκαίαγιαβιολογικήκαικοινωνικήδιαβίωσηανά λογα μ' εκείνηπουτοζεύγοςαπολάμβανεκατάτη διάρκειατουγά μου. Πρέπει νασημειώσουμεότι αναπόφευκτατο επίπεδοκοινω- 10 νικής διαβίωσης των συζύγων θα υποστεί κάποιαπτώση μετά το χωρισμό, δεδομένου ότι παρίσταται ανάγκηδιπλασιασμούορισμέ νων εξόδων,όπωςενοικίασηδεύτερηςκατοικίας,θέρμανσηκ.α.. Το πρωτόδικο δικαστήριο προέβη σε λεπτομερή ανάλυση των αναγκώντωνδυοσυζύγων,τωνεισοδημάτωντουςκαιτωνδυνατό- 15 τήτωντουςγιακτήσηεισοδήματος. Ό,τιπαραγνωρίστηκε είναιότι οσύζυγος χρηματοδοτείεξολοκλήρουτη διατροφήκαιτιςσπουδές της θυγατέραςτουζεύγουςπουσυνιστά κοινό σκοπόκαιεπιδίωξη των συζύγων. Οι δαπάνεςγια τις σπουδές της κόρης ήταν πέραν των εισοδηματικών δυνατοτήτων του εφεσείοντα, όπως αυτές κα- 20 θορίστηκαναπότοδικαστήριο. Ηαντιμετώπισητουςαπαιτούσετη συρρίκνωση των αναγκώντου εφεσείοντα. Ανάλογησυρρίκνωση έπρεπενα ισχύσεικαιγιατησύζυγο. Οσκοπόςήτανκοινός. Υπό τοφωςαυτήςτηςπραγματικότηταςδικαιολογείταιη μείωσητηςσυ νεισφοράς τουσυζύγουγιατηδιατροφήτηςσυζύγουτου,σεβαθμό 25 όμως πουναμηθίγονταιτα αναγκαίαγιατηζωή. Κρίνουμεότιτο ποσότων£350συνιστά εύλογησυνεισφορά τουσυζύγουγιατη δια τροφήτης συζύγουτου. Ηέφεσηεπιτυγχάνει αναφορικάμετούψος τουποσούτηςδια τροφήςτοοποίο μειώνεται σε£350τομήνα. 30 ΑΝΤΕΦΕΣΗ: Εκτόςαπότηναμφισβήτησητηςκαθορισθείσαςημερομηνίαςγια την καταβολή διατροφής με την οποία έχουμε ασχοληθεί, με την αντέφεση προσβάλλονται και δυο άλλες πτυχές της πρωτόδικης απόφασης,η διαταγήγιατηνκαταβολήμεδόσειςτωνυποχρεώσεων 35 τουσυζύγουγιαδιατροφήπουείχανπροκύψειμέχριτηνέκδοσητης απόφασης και την αντίστοιχη διαταγήγιατηνκαταβολήμεδόσεις των εξόδων τηςδίκηςπουεπιδικάσθηκανυπέρτηςσυζύγου. Η θέ σητηςεφεσίβλητηςείναι ότι δεν παρεχότανευχέρειαγιααναστολή 908 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 Ιωάννου ν. Ιωάννου Πικής, Δ. των επιδικασθέντων ποσών ή αν υπάρχει, αυτή ασκήθηκε χωρίς αποχρώντα λόγο. Αντίθετα, ο εφεσείων υποστήριξε ότι η δυνατό τητα αναστολής της καταβολής επιδικασθέντος ποσού επαφίεται στηνκρίση τουδικαστηρίουκαιότι δενυφίσταταιλόγοςπουνα δικαιολογεί την επέμβασητουΕφετείου. Η δικαστική απόφασηέχει ως λόγο την επίλυσητηςδιαφοράς μεταξύ των διαδίκων μετην προσθήκη της σφραγίδαςτουδικαίου πουπαρέχειδικαίωμαγιατην επίκληση των μέσωνπουπαρέχει το δίκαιογιατηδιεκδίκηση παντόςποσού επιδικασθέντος υπέρ διαδίκου. Μόνοαποκρυσταλλωθέντα δικαιώματακαιυποχρεώσεις μπο ρεί νααποτελέσουν το αντικείμενο δικαστικής απόφασης. Η λυσι τέλεια,δηλαδήη διεξοδική λύση όλων τωναναφυομένωνστηνυπό θεσηδιαφορών,είναι ένα απότακύρια χαρακτηριστικά τηςδικα στικής λειτουργίας στο πλαίσιο τουδικαιϊκού μαςσυστήματος. Η απόφασηείναι ισχυρήαπότοχρόνοτηςέκδοσης της,εκτόςαντοδι καστήριο διατάξει διαφορετικά [βλ. Δ.34 θ.1 και Θ.2]. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας παρέχουν τηδυνατότηταγια την αναστολή δικαστικής απόφασηςκατάτοχρόνο έκδοσης της [Δ.40 θ.7]. Η δι καστική αυτήευχέρεια περιλαμβάνει τόσο ταποσάταοποία οφείλονται όσοκαιταέξοδαπουεξομοιώνονται μεεξ αποφάσεωςχρέ ος [ηΔ.40 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένου καιτουθ.7, τυγχάνει εφαρμογήςβάσειτουΚ.11 του Διαδικαστικού Κανονισμού του 1990]. Η αυτεπάγγελτηαναστολήτης εκπλήρωσης των υποχρεώσεων που επιβάλλει η δικαστική απόφαση, συνιστά εξαιρετικό μέτρο τοοποίο μπορείναυιοθετηθεί μόνοόπου συντρέ χουν λόγοιπουδικαιολογούν την έστωπροσωρινή αποστέρησηδι καστικάδιακηρυχθέντων δικαιωμάτων. Στην προκείμενη περίπτωση, δεν παρέχεται καμιά εξήγησηγια τηναναστολήεκπλήρωσης τηςυποχρέωσης γιατηνκαταβολή τουεξ αποφάσεωςχρέους καιτωνεπιδικασθέντων εξόδων. Ούτεταγεγο νόταήπεριστατικάτηςυπόθεσηςαποκαλύπτουνοποιοδήποτελόγο που αυταπόδεικταδικαιολογεί την αναστολή. Ηδικαιοδοσία του δικαστηρίου για αναστολή καταβολής του εξ αποφάσεως χρέους ασκήθηκεστην απουσίααποχρώντος λόγου. Τοσχετικό μέροςτηςαπόφασηςτουδικαστηρίουπρέπεινα ακυ ρωθεί καιακυρώνεται. Ως αποτέλεσμα, ηαντέφεση επιτυγχάνει εν μέρει. Συνοψίζοντας- 40 (Α)Ηέφεση επιτρέπεταιενμέρει. Τοποσότηςδιατροφήςμειώνεταισε£350. 909 Πικής, Δ. Ιωάννου ν. Ιωάννου
(1993)(Β) Η αντέφεσηεπιτρέπεται ενμέρει. Η αναστολήτηςυποχρέω σηςγιακαταβολή τουεξαποφάσεωςχρέους καιτων εξόδων παραμερίζεται. (Γ) Δεν εκδίδεται διαταγή γιαταέξοδα. Η έφεσηκαι η αντέφεση επιτρεπο- 5 νταιχωρίςδιαταγήγιαέξοδα. 910