(1993)1Δεκεμβρίου, 1993 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στές] ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΑΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΦΟΙΒΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Εφεσείοντες, ν. ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΜΕΤΗΝΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙ ΣΤΗ ΤΗΣΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, Εφεσίβλητου. (ΠολιτικήΈφεσηΑρ.8197) Έφεση— Αξιολόγησημαρτυρίας από τοπροπόδικοΔικαστήριο αναφο ρικάμετηναξιοπιστία—Δεν επεμβαίνει τοΕφετείο, εκτόςαν ηαιτιο λογία είναι ανεπαρκής ή τα ευρήματαδεν δικαιολογούνται από ττ/ν μαρτυρία θείορουμένηστο σύνολοτης. Αμέλεια — Συντρέχουσα αμέλεια — Τροχαίοατύχημα —Θανάσιμος τραυματισμόςπεζού από αυτοκίνητο, ενώοπεζόςπερπατούσε γιανα πάει στο σταθμευμένοαυτοκίνητοτου — Καταμερισμός ευθύνης εξ' ίσουαπό τοπροπόδικοΔικαστήριο—Δεν επενέβη το Εφετείο. Τη νύκτα της2.2.87,ο Γεώργιος Γεωργιάδης, συνοδευόμενος από τηνΠερσεφόνηΠαπαδοπούλου,βγήκεαπότηνκύριαείσοδοτουξενο δοχείου Θεοφανώστην Πάφοκαιπροχώρησε μεαργόβήμα στονδρό μομεσκοπόναπαρακάμψειτοσταθμευμένοαυτοκίνητοΡΚ918καινα προχωρήσειπροςτοδικότουαυτοκίνητοRJ311,πουήτανσταθμευμέ νοστηνίδιαπλευράπερίπου30μέτραμακριά. ΕνώοΓεωργιάδηςβρι σκότανσε απόσταση2,60 μέτρααπότοαριστερό σύνορο του δρόμου, 0,40 μέτραδεξιότερααπότηννοητήγραμμήτουσταθμευμένουαυτοκι νήτου,κτυπήθηκεαπότοαυτοκίνητο FH596,πουοδηγούσε ο Φοίβος Νικολάου,εκτινάχθηκεκαιχτύπησε στην πίσωδεξιάγωνίατου σταθ μευμένου ΡΚ 918, υπέστη σωματικές βλάβεςκαιτελικά υπέκυψε στο μοιραίοστις8.2.87. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοαποδέχθηκεσαναληθή την μαρτυρίατηςΠαπαδοπούλου,ότιτοαυτοκίνητοFH596 οδηγείτο μεμεγάληταχύτητακαι OILδενυπήρχεοτιδήποτεκαιειδικότεραάλλο 938 1 Λ.Α.Δ. 5 10 15 Νικολάου χ.ά. ν. Γεωργίου σταθμευμένο αυτοκίνητοπροςταδεξιάπουναεμποδίζειτηνορατότη τα του οδηγού του FH 596, που βρήκε ότι ήταν πάνωαπό 60 μέτρα. Ενώπιον τουΔικαστηρίου υπήρχεηκατάθεσητου Χαράλαμπου Χα ραλάμπους,οοποίος στο μεταξύείχεαποβιώσει,όπουεγίνετο αναφοράσε σταθμευμένο αυτοκίνητο προς ταδεξιάπίσω απότοοποίοείχε προβάλει ο Γεωργιάδης. Οίδιος οΦοίβοςΝικολάουδενείχεαναφερ θείσετέτοιοσταθμευμένο αυτοκίνητο,ούτεOTLΟ Γεωργιάδηςείχεπρο βάλειπίσωαπόαυτό. Κατάτηνδιάρκειατηςπρωτόδικηςδιαδικασίας ο Φοίβος Νικολάου απεβίωσε και αντικαταστάθηκε σαν εναγόμενος στηναγωγήαπότουςδιαχειριστές τηςπεριουσίας του. Τοπρωτόδικο Δικαστήριο, αφούαξιολόγησετηνμαρτυρία,έκρινεότι ηυπόθεσηδεν μπορούσενα χαρακτηρισθεί σαν dashingcase,ότι τόσο ο Γεωργιάδης όσο καιοΝικολάουευθύνοντανγιατοατύχημακαικατένειμετηνευ θύνηεξ' ίσου. Κατ'έφεση,οιεφεσείοντεςισχυρίσθηκαν ότι λανθασμένατοπρωτόδικοΔικαστήριο είχεπροτιμήσειτηνμαρτυρίατηςΠαπα δοπούλου έναντι της κατάθεσηςτου Χαραλάμπους καιότι λανθασμέ ναείχεπροβεί στονκαταμερισμό τηςευθύνης. Αποφασίσθηκεότι: 20 25 ΤοΕφετείοδενεπεμβαίνει σταευρήματααξιοπιστίαςτουπρωτόδικου Δικαστηρίου, εκτός αν ικανοποιηθεί ότι η αιτιολογία είναι ανε παρκήςήότιταευρήματαδενδικαιολογούνται απότηνμαρτυρίαθεω ρούμενηστο συνολό της. Στηνπροκειμένηπερίπτωση το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθάείχεπροτιμήσειτηνεκδοχήτηςΠαπαδοπούλου, διό τι ηκατάθεσητου Χαραλάμπους ερχόταν σε σύγκρουσηόχι μόνο με τηνεκδοχήτηςΠαπαδοπούλουαλλάκαιμετις δηλώσειςτουΝικολά ου μετά το δυστύχημα. Ορθά επίσης το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε κρίνειότι δενεπρόκειτο γιαdashingcaseκαιείχεκατανείμει τηνευθύ νηεξ' ίσουστονΓεωργιάδηκαιτονΝικολάου. Η έφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. 30 Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Mamas v.TheFirm "ARMA"Tyres
(1966)1 C.L.R. 158Nearchou v.Papaefstathiou
(1970)1 CLR. 109Polykarpou v.Polykarpou
(1982)1CLR. 182Rousou v.Aristodemou
(1989)1CLR.12- 35 Μαυρίδηςv. Dharahgji καιΆλλων
(1990)1 ΑΛΛ. 1013· 939 Νικολάου κ.ό. ν. Γεωργίου
(1993)Builowsν. Νεοφύτου, Πολιτική Έφεση8761, ημερ. 28.1.94Carterv.Sheath, TheTimes-10Αυγούστου, 1989RhesaShippingCo. S.A. v. Edmunds[1985] 1 W.L.R. 948Covotsos Textilesv. Serghiou
(1981)1 CLR. 4755 Christoforou v. Solomou
(1981)1 CLR. 612Petrou v. Socratous
(1988)1 CLR.
- Έφεση. Έφεσηαπότουςεναγόμενους κατάτηςαπόφασηςτουΕπαρχια κού Δικαστηρίου Πάφου (Κρονίδης, Π.Ε.Δ.) που δόθηκε στις 28 Ιουνίου,1990 (Αρ.Αγωγής2137/87)μετηνοποίαεπιμερίσθηκε η ευ- 10 θύνηγιαοδικόδυστύχημα,ωςαποτέλεσματουοποίουβρήκετο θά νατοο Γ.Α. Γεωργιάδης,εξίσουστοναποβιώσαντακαιστονοδηγό τουαυτοκινήτουπουκτύπησετοθύμα. Στ. Εραποκρίτον(κα),γιατουςεφεσείοντες. Χρ. Γεωργιάδης,γιατονεφεσίβλητο. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφασητου Δικαστηρίου θαδώσει ο Δι καστήςΔ.Στυλιανίδης. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Η έφεση αυτήστρέφεται εναντίον απόφα σης του Προέδρου του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Πάφου, με την οποίαεπιμέρισετηνευθύνηγιαοδικόατύχημα,ωςαποτέλεσματου 20 οποίουβρήκετοθάνατοοΓ.Α. Γεωργιάδης,(ο"πεζός"),εξίσουστον αποβιώσαντακαιστοΦοίβο Νικολάου,οδηγότουαυτοκινήτουπου χτύπησε τοθύμα. Ο κύριος λόγος της έφεσης στρέφεται εναντίον τηςαπόφασης του πρωτόδικουΔικαστηρίου ναπροτιμήσει την ένορκο μαρτυρία 25 της Μ.Ε.2 - Περσεφόνης Παπαδοπούλου-αντίτηςκατάθεσηςστην ΑστυνομίατουΧαράλαμπουΧαραλάμπους. Ο δεύτερος λόγοςείναιότι πρόκειταιπερίπεριπτώσεως απότο μηςκαιαπρόσεκτηςεισόδουτουπεζούστοδρόμο"dashingcase". Ηδικηγόροςπουανέπτυξετηνέφεσηενώπιον μαςπρόβαλε,επί- 30 σης,ότι ο οδηγός δεν είχεκαθήκονναδει τονπεζόκαιδενυπήρξε 940 15 1 Α.Α.Δ. Νικολάου κ.ά.ν. Γεωργίου Στυλιανίδης, Δ. θετικήμαρτυρία απόποιααπόστασηήτανορατόςοπεζόςαπότον οδηγότουαυτοκινήτου. 5 10 15 20 25 30 35 Τηνύκτατης 2ας Φεβρουαρίου, 1987, ο Γεά)ργιος Α. Γεωργιά δης,29χρονών,χημικός μηχανικός,υπάλληλος τουΤμήματος Πολιτικής Αεροπορίας, με τησυνοδό του -Περσεφόνη Παπαδοπού λου, Μ.Ε.2 - βγήκαν απότηνκύριαείσοδο τουξενοδοχείου "ΘΕΟ ΦΑΝΩ",στην οδόΔανάης,στην Πάφο,προχώρησαν μεαργό βήμα στοδρόμο,μεσκοπόναπαρακάμψουντοσταθμευμένοαυτοκίνητο, μεΑριθμόΕγγραφήςΡΚ918,στηναριστερήπλευράτουδρόμουκαι ναπροχωρήσουνπροςτοαυτοκίνητοτους,RJ311,πουήτανσταθ μευμένο στην ίδιαπλευρά,περίπου30μέτραμακριά. Ενώοπεζός βρισκότανσε2.60μ. απότοαριστερόσύνοροτουδρόμου,0.40μ.δεξιότερα απότηνοητήγραμμήτουσταθμευμένου αυτοκινήτου, χτυ πήθηκεαπότο αυτοκίνητο FH596, πουοδηγούσε ο Φοίβος Νικολάου, εκτινάχθηκε και προσέκρουσε στην πίσω δεξιά γωνία του σταθμευμένου αυτοκινήτου,ΡΚ 918,υπέστησωματικέςβλάβεςκαι, τελικά,υπέκυψεστο μοιραίο,στις 8Φεβρουαρίου,
- Ο διαχειριστής τηςπεριουσίας του,μετηνΑγωγήΑρ.2137/87, πουκαταχωρίστηκε στις 8Δεκεμβρίου, 1987, εναντίον του Φοίβου Νικολάου, ιδιοκτήτη και οδηγούτου αυτοκινήτου FH596, αξίωσε γενικές και ειδικές αποζημιώσεις γιατον τραυματισμόκαι θάνατο του Γεώργιου Α. Γεωργιάδη,γιααμέλειακαι/ήπαράβασητων νομι κώνυποχρεώσεων του,ενώοδηγούσετοπιοπάνωαυτοκίνητοστην οδόΔανάης,στην Κάτω Πάφο. Ο εναγόμενος - ΦοίβοςΝικολάου - απεβίωσε και,κατόπινδια ταγής του Δικαστηρίου, αντικαταστάθηκε στον τίτλο της αγωγής απότουςδιαχειριστές τηςπεριουσίαςτου. Το Δικαστήριο εξέτασε το θέμα της ευθύνης και την επιμέρισε εξίσου μεταξύ του πεζού και του αυτοκινητοδηγού. Αφού έλαβε υπόψη του £1.125,93 παραδεκτά ιατρικά έξοδα και εκτίμησε τις αποζημιώσειςγιαπόνοκαιταλαιπωρίακαιγιατους εξαρτώμενους γονείςτουαποβιώσαντα,εξέδωσεαπόφασηυπέρτουενάγοντα,ενα ντίον των εναγομένων, για£4.962,00,με τόκο 6% από 1ηΣεπτεμ βρίου, 1988,ημερομηνία επίδοσηςτουΚλητηρίουΕντάλματος. Τοσυνολικόύψοςτωναποζημιώσεωνδενπροσβάλλεται. Γιατονενάγοντα, αναφορικάμετοζήτηματηςευθύνης,κατέθε σαν ο Μιχαλάκης Αριστοδήμου, Αστυνομικός 179 - Μ.Ε.1 εξετα στήςτηςυπόθεσης,οοποίος παρουσίασεσχέδιο πάνωσεκλίμακα, καιη ΠερσεφόνηΠαπαδοπούλου. 941 Στυλιανίδης, Δ. Νικολάου κ.ά. ν. Γεωργίου
(1993)Οι εναγόμενοι κάλεσαν τον Πρωτοκολλητή τουΕπαρχιακού Δι καστηρίου Πάφου, οοποίοςπαρουσίασετιςκαταθέσειςστηνΑστυ νομία τουοδηγούΦοίβουΝικολάουκαικάποιουΧαράλαμπου Χα ραλάμπους,οοποίος,εντωμεταξύ,είχεαποβιώσει. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού αξιολόγησε την ενώπιον του 5 μαρτυρία,προτίμησε τημαρτυρία τηςΠερσεφόνης Παπαδοπούλου και δεν ενήργησεπάνωστην κατάθεση του Χ. Χαραλάμπους στην Αστυνομία. Έδωσε μεσαφήνειακαι επάρκειαλόγους γι' αυτήτην προτίμηση. Η ουσιώδης διαφορά μεταξύ της κατάθεσης του Χαραλάμπους 10 και της μαρτυρίαςτης Περσεφόνης είναι η ύπαρξηή μησταθμευμέ νου αυτοκινήτου μεταξύ του σημείου συγκρούσεως και τηςκατεύ θυνσης από τηνοποίαερχόταντοαυτοκίνητο FH596. ΗκατάθεσητουΧαραλάμπουςείναιαντίθετη,όχιμόνομετημαρ τυρίατηςΠερσεφόνης,η οποίακατέθεσε ότι κανένααυτοκίνητοδεν ήτανσταθμευμένο καιέτσιηορατότητατουοδηγούδενεμποδιζόταν, αλλάκαι μετιςδηλώσεις τουοδηγού-ΦοίβουΝικολάου- στησκηνή τουδυστυχήματοςκαιστηνκατάθεσητουστηνΑστυνομία. Οοδηγός ανέφερε,αρχικά, ότιχτύπησετοθύμα,γιατίδεναντιλήφθηκετηνπα ρουσία του εκείκαι αργότερα,στην κατάθεση του στην Αστυνομία, έδωσε ως λόγο μόνο την ανεπάρκεια φωτισμού. Ένιωσε κάτι στο πλευρό τουαυτοκινήτουτου, προχώρησε σε μιααπόσταση, εφάρμο σε ταποδόφρενακαισταμάτησε τοαυτοκίνητο τουγιαναδειτισυ νέβηκε. Στο Δικαστικό μαςσύστημα η πρωταρχικήευθύνηγια τη διαπί στωση τωνγεγονότων ανήκει,κατ' εξοχήν, στοπρωτόδικοΔικαστή ριο,τοοποίο έχειτηνευκαιρίαναδεικαιναακούσει τους μάρτυρες και να εκτιμήσει την αξιοπιστία τους στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιραςτηςδίκης. Αυτό,βεβαίως, δεδημιουργεί τεκμήριο ότι ηπρωτόδικηαπόφασηείναιορθή. Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στα ευρήματατουπρω τόδικου Δικαστηρίου, εκτός εάν ο εφεσείων ικανοποιήσει το Δικα στήριο ότιηαιτιολογίαείναιανεπαρκήςή ότι ταευρήματαδεδικαι ολογούνται από τη μαρτυρία, θεωρούμενης στο σύνολο της. Με απροθυμία επεμβαίνει στα ευρήματα γεγονότων, εκτός στις περί- 35 πτώσεις όπου ηδικαιοσύνη τοαπαιτεί,ότανταευρήματααυτάδεν είναι εύλογα επιτρεπτά μεβάσηταπρωτογενή γεγονότα. Οεφεσεί ων έχει την ευθύνη να πείσει το Δικαστήριο ότι τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι λανθασμένα - [βλ., μεταξύ άλλων, 942 1 Α.Α.Δ. 5 10 Νικολάου κ.ό.ν.Γεωργίου Στυλιανίόης,Δ. SofoclisMamas v.TheFirm "ARMA"Tyres
(1966)1 C.L.R. 158* Marikkou Nearchou v.Maria DemetriPapaefstathiou
(1970)1 CLR. 109Polykarpouv.Polykarpou
(1982)1 C.L.R.182-Roussou v.Aristodemou
(1989)1CLR. 12- Φοίβος Μανρίδιις v.RimaJ. DharaghjiκαιΆλλων
(1990)1 Α.Α.Δ. 1013Simon CarlBullowsv. ΑνδοονλλαςΝεοφύτουκαιΆλλι& ΠολιτικήΈφεσηΑρ. 8761, (Από φασηδόθηκεστις28 Ιανουαρίου,1994,δεδημοσιεύτηκε ακόμα)]. Η δικηγόρος που εμφανίστηκε για τους εφεσείοντες ενώπιον μας, πουδενείναιη δικηγόρος πουκαταχώρισε την έφεση, ανέπτυξετον κύριο λόγοτου εφετηρίου μευποτονικότητα,σεσημείοπου μπορεί ναθεωρηθεί ότι ορθάτον εγκατέλειψε, γιατί είναιαβάσιμος και αστήριχτος. Ταγεγονότα,όπωςταβρήκετοπρωτόδικο Δικαστήριο, έχουν: 15 20 25 30 35 Ηοδός Δανάης οδηγεί απότοεργοστάσιο ΣΟΔΑΠ στην Κάτω Πάφοπρος τη Γεροσκηπου. Το ασφαλτικό κατάστρωμα τηςείναι 7.00 μ. Στηδεξιά πλευρά έχει χρησιμοποιήσιμο παγκέτο πλάτους 4.00 μ. Στην αριστερή πλευρά, μεκατεύθυνση προς Γεροσκηπου, βρίσκεται τοξενοδοχείο "ΘΕΟΦΑΝΩ", Μεταξύ τουκτιρίουκαι τουδρόμουυπάρχειπροαύλιο. Οδρόμος πέριξ τηςεισόδουτουξενοδοχείου φωτιζόταν, τον ουσιώδηχρόνο,απόταεσωτερικάφώτα τουξενοδοχείου καιαπόσυνηθισμένολαμπτήραστο δρόμο,τοπο θετημένο σε μιααπόσταση, περίπου, 28.00 μ. από τοσημείο σύ γκρουσης. Έξωαπότοξενοδοχείο, στηναριστερήπλευρά,βρισκό τανσταθμευμένο τοαυτοκίνητο ΡΚ918. Τηνύκτατης2αςΦεβρουαρίου, 1987,οπεζόςκαιη συνοδός του -Περσεφόνη Παπαδοπούλου- πήγανστοξενοδοχείομετοαυτοκί νητοτουπεζού- RJ311 - τοοποίοστάθμευσαν στην ίδια αριστερή πλευράτουδρόμου,περίπου30.00μ.από τοσημείο σύγκρουσης. Ηορατότητααπότοσύνοροτουδρόμου,μπροστάαπότοξενοδοχείο προςΣΟΔΑΠ, ήταν80.00-100.00μ.καιδεν υπήρχεοποιο δήποτεσταθμευμένο αυτοκίνητοήάλλοαντικείμενο πουνατηνπε ριορίζει. Οκαιρός ήταν αίθριος. Ο πεζός και η συνοδός τουβγήκαναπότοξενοδοχείο, με αργό βήμαπροχώρησαν προς τοδρόμο,μεσκοπό ναπαρακάμψουν από τηδεξιάπλευράτοσταθμευμένο αυτοκίνητοΡΚ 918 καιναπροχω ρήσουν προςτοδικότους αυτοκίνητο. Είδαναπόαπόσταση60.00 μ.τοαυτοκίνητοτουοδηγούναέρχεται απόταδεξιάτους- απότην κατεύθυνση ΣΟΔΑΠ- μεμεγάλη ταχύτητα. Οπεζός είπεστησυνο δό του: "Πρόσεχε Περσεφόνη, αυτός οάνθρωπος τρέχει σαν τρε943 Στυλιανίδης, Δ. Νικολάου κ.ά.ν. Γεωργίου
(1993)λός." Οπεζός,μεαργόβηματισμόκαιμεκάποιαεπιφύλαξη,κάλυ ψε2.60 μ.τουδρόμουκαι,έτσι,βρισκόταν0.40 μ.δεξιότερα απότη νοητή γραμμή της δεξιάς πλευράς του σταθμευμένου αυτοκινήτου ΡΚ 918, οπότε χτυπήθηκε από το ερχόμενο αυτοκίνητο,εκτινά χθηκεκαιπροσέκρουσε στηνπίσωδεξιάγωνίατουσταθμευμένου 5 αυτοκινήτου και υπέστη σωματικές βλάβες. Ο οδηγόςπροχώρη σε σε κάποιααπόσταση,σταμάτησε τοαυτοκίνητοτουπάνωαπό 25.00 μ. απότο σημείο σύγκρουσης και,όταν τουπαρατηρήθηκε ότι έτρεχεπολλά,απάντησε:"δεν σαςείδα". Ο πεζός μεταφέρθηκε, τελικά, σε ιδιωτική κλινική και στις 8 10 Φεβρουαρίου, 1987, απέθανεως αποτέλεσμα τω τραυμάτωνπου υπέστη στο δυστύχημα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η παρούσα περί πτωση και τα γεγονότα που την περιβάλλουν δεν μπορεί ναχα ρακτηριστεί ως dashingcase,γιατίδενυπήρξεαπρόοπτηκαιαπό- 15 τομήπροσπάθειαδιασταύρωσης τουδρόμου. Συμφωνούμε με τοπρωτόδικοΔικαστήριο, ότι η παρούσα πε ρίπτωση δεν έχει τα στοιχεία της απρόοπτηςκαι απότομης εισό δου ή βαδίσματος πεζού στο δρόμο, στην πορεία τουαυτοκινή του. 20 Το πρωτόδικο Δικαστήριο είπε ότι οοδηγός ήταναμελής,δεν έλαβε υπόψη τογεγονός ότι ηπεριοχή ήτανκατοικημένη,τοφω τισμό του δρόμου, οδηγούσε με μη ασφαλή,κάτω απότις περι στάσεις, ταχύτητα,δεν είχε την πρέπουσα προσοχή,γιατί άλλως θα έβλεπε ήέπρεπε να δει το θύμακαι τη μάρτυραΠαπαδοπου- 25 λουαπότηναπόστασηπουέχειπροαναφερθεί,ούτωςώστεναλά βει μέτραγιανα αποφύγειτησύγκρουση. Υπήρχεαρκετόςελεύ θερος χώρος-δρόμου σταδεξιάτου. Αναφορικά με τοθύμα,είπε ότι έπρεπεναπεριμένει να περά σει το αυτοκίνητο,το οποίο είδε απότην απόστασητων 60.00μ. 30 να οδηγείται επικίνδυνα. Παρά τον κίνδυνο, μπήκε στο δρόμο, διάνυσε 2.60 μ. - έστωκαιαργά- του πλάτους της ασφάλτου,με σκοπό ναπροσπεράσει τοσταθμευμένο αυτοκίνητο. Μεβάση ταπιοπάνω,επιμέρισε τηνευθύνηεξίσουσταδύομέ ρη. 35 Ηδικηγόροςτων εφεσειόντων ισχυρίστηκε ότιοοδηγόςδενεί χε καθήκον να δει τον πεζό και ότι δεν υπάρχει μαρτυρίααπό ποια απόστασηήτανορατός οπεζός. 944 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 Νικολάουκ.ά ν. Γεωργίου Στυλιανίδης,Δ. Όπως είναιπρόδηλοαπό τημαρτυρίαπουδέχτηκε τοπρωτό δικο Δικαστήριο, υπήρχε ανεμπόδιστη ορατότητα 80.00 έως 100.00 μ. από την κατεύθυνση που ερχόταν το αυτοκίνητο προς τον πεζό,και αντίστροφα,και OLπεζοί είδαν το αυτοκίνητοαπό απόσταση60.00μ. Μεβάση ταστοιχεία αυτά,είναι φανερόότιο οδηγός,ανείχετηνπρέπουσαπαρατηρητικότητακαικατόπτευση τουδρόμου,θαμπορούσε ναδειτους πεζούςαπόαπόσταση,του λάχιστον, 60.00μ. Ηδικηγόροςτωνεφεσειόντων παρέθεσετηνυπόθεση Carterν. Sheath, The Times - 10Αυγούστου, 1989 - στην οποία αποφασί στηκε ότι τογεγονός ότι οοδηγόςδεν είδετον πεζόπριν τονχτυ πήσει δεσυνιστούσε απόμόνο τουαμέλεια. Η υπόθεση Carter αποφασίστηκε πάνω στα ιδιάζοντα περι στατικάτης. Υιοθετήθηκε τοπιοκάτωαπόσπασμα απότηνυπόθέσηRhesaShippingCo. 5^4. v.Edmunds [1985] 1W.L.R. 948, 954: "Thejudgeis notboundalwaystomake afinding oneway orthe other withregardto thefacts averred by the parties. 20 Hehas open tohim thethird alternative of sayingthat the party on whom the burden of proof lies in relation to any averment made by him has failed todischargethat burden." 25 Ταγεγονότα τηςπαρούσαςυπόθεσης είναι τελείως διαφορετι κά. Υπήρχε μαρτυρία ενώπιον τουΔικαστηρίου καιγια τοντό πο που βρίσκονταν οι πεζοί, τον τόπο αφετηρίας τους, τηδιαδρομή τους, το ρυθμό τουβήματος τους, την ορατότητακαι την απόστασηαπότηνοποίαείδαντοερχόμενο απόταδεξιάτουςαυ τοκίνητο. Οοδηγόςείχεκαθήκονεπισκόπησης τουδρόμουμπρο στάτουκαιναδει τον άλλο χρήστη τουδρόμου - τονπεζό. Ο οδηγός τουαυτοκινήτουορθάβρέθηκε ένοχος αμέλειας. 30 35 Στονεπιμερισμό της ευθύνης μεταξύτων μερών OLκαθοριστι κοί παράγοντεςείναι ηυπαιτιότητακαιηαιτιώδηςσυνάφειαμε ταξύτηςαμέλειας πουπροξένησε τοατύχημακαιτηςζημιάςπου προκλήθηκεκαιαποτελεί τοαντικείμενο τηςδίκης. Είναιπάγιανομολογημένο ότιοεπιμερισμός τηςευθύνηςείναι πρωταρχικάζήτημα που αποφασίζεταιαπότο πρωτόδικοΔικα στήριο και το Ανώτατο Δικαστήριο δεν επεμβαίνει, εκτός εάν 945 Στνλιανίόης,Δ. Νικολάου κ.ά.ν. Γεωργίου
(1993)υπάρχει πλάνηνόμουήγεγονότων - (βλ.μεταξύάλλων, Covotsos Textiles v. Serghiou
(1981)1 C.L.R.475-Christoforou v. Solomou
(1981)1 C.L.R. 612· Petrou v.Socratous
(1988)1 C.L.R. 595). Μεβάσητα όσα έχουμε αναπτύξει, καταλήξαμενα μηνεπέμ βουμεστον επιμερισμό τηςευθύνης. Η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδα. 946 5