ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΑΝΑΠΟ ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΚΥΠΡΟΥ ΚΑΤ' ΕΦΕΣΗ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣΑΝΩΤΑΤΟΥΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Μέρος2 (ΠοινικέςΥποθέσεις) 19Ιουνίου, 1987 [ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ, Π., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,ΔΛπές] ΕΛΒΙΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΣΥΜΚΑΣΗΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ.4824). 5 Διάρρηξη γραφείου και κλοπή κατά παράβαση τον άρθρον 294 τον Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154— Επιβολή ποινής φυλάκισης εννέα μηνών και διαταγή yior ενεργοποίηση προηγούμενης ποινής φυλά κισης εννέα μηνών που είχε επιβληθείμε τριετή αναστολή για παρόμοιο αδίκημα — Η εννιάμηνη ποινή φυλάκισης επικυρώθηκε από το Εφετείο αλλά το σύνολο τηςποινής φυλάκισης που ανερ χόταν σε δεκαοκτώμήνες με την ενεργοποίηση της προηγούμενης 1 Σύμκασης ν. Αστυνομίας
(1993)ποινής*κρίθηκε υπερβολικό — Το Εφετείο περιόρισε την εκτέλεση τηςποινής με αναστολή σε τρεις μήνες φυλάκιση. Ποινή — Αναστολή ποινής φυλακίσεως — Εξουσίες του Δικαστηρίου — Οπερί της Υφ' όρονΑναστολής της Εκτελέσεως ΠοινήςΦυλα κίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμος τον 1972,(Αρ. 95/72), 5 άρθρο 4. Ποινική Δικονομία — Εκδίκαση ποινικών υποθέσεων — Συγκατηγορούμενοι — Είναι επιβεβλημένο συγκατηγορούμενοι για το ίδιο αδίκημα να εκδικάζονται από τον ίδιο Δικαστή για τήρηση της αρχής της ίσηςμεταχείρισης. jQ Αντικείμενο της κλοπής ήταν μικρό φορητό χρηματοκιβώτιο με περιεχόμενο ΛΚ120.-και διάφορα έντυπα, το οποίο κλάπηκε μετάαπόδιάρρηξηγραφείουτης ΕπαρχιακήςΔιοίκησης Λεμεσού. Λήφθηκαν υπόψη τρεις άλλες παρόμοιες υποθέσεις. Ο εφεσείων ήταν ηλικίας 18χρόνων μεζοφερές προσωπικέςκαιοικογενειακές 15 συνθήκες. Ο συγκατηγορούμενός του που βαρυνόταν μεπροηγού μενες καταδίκες για παρόμοια αδικήματαείχε καταδικαστείαπό άλλο Δικαστή σε ποινή φυλάκισης έξη μηνών με τριετήαναστολή. Στην έφεση του ισχυρίσθηκε ότι η ποινή ήτανυπερβολική και ότι 20 υπήρξεάνισημεταχείριση μεταξύτου ίδιουκαιτουσυγκατηγορουμένουτου. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στο 'Αρθρο 4
(1)του Νόμου 95/72και στην εξουσία που έχει το πρωτόδικο Δικα στήριο σε θέματα ενεργοποίησης προηγούμενης ποινής φυλάκισης 25 ύστερα από καταδίκηγιαάλλο αδίκημα,κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σύνολο της ποινής είναι υπερβολικό καιπεριόρισε μεβάση τις πρόνοιες του Άρθρου 4
(1)(β) του Νόμου 95/72 την εκτέλεση της ποινής μεαναστολήσε τρεις μήνες φυλάκιση. Ηποινήτης φυ- 30 λακισηςτων εννέα μηνώνεπικυρώθηκε. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Koukosv. Police
(1986)2C.L.R.V Louca v. Republic
(1986)2 C.L.R.141- AndrasBocskei
(1970)54Cr. App. Rep. 519. ΈφεσηεναντίονΠοινής. Έφεση εναντίον της ποινής απότον Έλβις Αντωνίου Σύμκασης ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 28/11/86απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού ( Αριθμός Ποινικής 40 Υπόθεσης 29768/86)στην κατηγορίαδιάρρηξης γραφείου καικλοπής κατά παράβασητουάρθρου 294 τουΠοινικού 2 35 2ΑΛΛ. 5 Σνμχασης ν.Αστυνομίας Κώδικα, Κεφ.154,καικαταδικάστηκεσεποινήφυλάκισης 9 μηνώνκαιπεραιτέρωδιατάχθηκεηεκτέλεση ποινήςφυ λάκισης9 μηνώνπουεπιβλήθηκε μετριετήαναστολήστην Ποινική ΥπόθεσηΑρ. 16708/85για διάρρηξη καταστήματος. Ν.Κληρίδης,γιατονεφεσειοντα. AM. Αγγελίδης,ΑνώτεροςΔικηγόρος της Δημοκρα τίας,γιατηνεφεσίβλητη. 10 Cur. adv. vult. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ, Πρ.: Την ομόφωνη Απόφαση τουΔικαστηρίου θαδώσειοΔικαστήςΔ.Γ.Στυλιανίδης. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Η παρούσαέφεση στρέφεταιενα ντίον της ποινής που επέβαλε το ΕπαρχιακόΔικαστήριο 15 Λεμεσούστον εφεσειοντα, οοποίος,μεδικήτουπαραδο χή, βρέθηκε ένοχος διάρρηξης γραφείου και κλοπής μι κρούφορητούχρηματοκιβωτίουκαιτουπεριεχομένουτου -£120.-καιδιάφοραέντυπα. Το πρωτόδικοΔικαστήριο επέβαλε σ' αυτόνποινήεν20 νιάμηνηςφυλάκισης.Περαιτέρω,μεβάση τοΆρθρο4του περίτηςΥφ' όρονΑναστολήςτηςΕκτελέσεωςΠοινής Φυ λακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, (Αρ. 95/72),(ο "Νόμος"),διέταξετην εκτέλεση ποινής φυ λάκισης εννέα μηνών,πουεπιβλήθηκε μετριετήαναστολή 25 στον εφεσειοντα στις 19 Οκτωβρίου, 1985, στην Ποινική ΥπόθεσηΑρ. 16708/85,για διάρρηξηκαταστήματος. Διέ ταξε, επίσης,ηενεργοποιηθείσαποινήναακολουθήσειτην ποινήπουεπιβλήθηκεκαιναμηνσυντρέχειμεαυτή. Οδικηγόροςτουεφεσειονταεπιχειρηματολόγησε ότι: 30 (α) Η ποινή φυλάκισης εννέα μηνών είναι έκδηλα υπερβολική. 3 Στνλιανϋης, Δ. Σύμκασης ν.Αστυνομίας
(1993)(β) Υπήρξε αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση του εφεσειοντα και του συγκατηγορουμένου του, στον οποίο το Δικαστήριο επέβαλε μόνο εξάμηνη φυλάκιση μετριετήαναστολή. (γ) Το Δικαστήριο δεν έπρεπε,κάτω απότις περί- 5 στάσεις, να διατάξει την εκτέλεσητης ποινής με ανα στολή. Ενπάσηπεριπτώσει, τοπρωτόδικοΔικαστήριο δεν έστρεψετην προσοχή του στις άλλες πρόνοιες του Άρθρου 4
(1)τουΝόμου. Ταγεγονότατηςυπόθεσηςείναιαπλάκαιέχουν:- 10 Ο εφεσείων είναι 18 χρονών. Μεταξύ της 17ης και 18ης Οκτωβρίου, 1986, διαρρήχθηκε γραφείο της Επαρ χιακήςΔιοικήσεως Λεμεσού, μεπαραβίασηξύλινηςθύρας και σπάσιμο της κλειδωνιάς. Κλάπηκαν απότο γραφείο 15 αυτό ένα μικρό φορητό χρηματοκιβώτιο,ποσόχρημάτων καιδιάφοραέντυπα. Στις 26 Οκτωβρίου, 1986, το χρηματοκιβώτιοβρέθηκε στην παραλία, κοντάστο εργοστάσιο ΣΟΔΑΠ,καιπαρα δόθηκεστην Αστυνομία. 20 Στις28 Οκτωβρίου, 1986, οεφεσείων συνελήφθη δυνά μει δικαστικούεντάλματος.Παραδέχθηκετηδιάπραξητης διάρρηξης και της κλοπής του χρηματοκιβωτίου και του περιεχομένου του - £120,-. Είπε ότι το χρηματοκιβώτιο καιταέντυπαταπέταξανστηθάλασσα. 25 ΤοΔικαστήριο έλαβευπόψητουτρειςάλλες υποθέσεις παρόμοιας φύσεως που εκκρεμούσαν εναντίον του εφε σειοντα. Ο εφεσείων είναινεαρόπρόσωπο.Οι προσωπικέςκαι οικογενειακές συνθήκεςτουπεριγράφονται,μεμάλλον ξο- ^0 φεράχρώματα,στην έκθεσητουΓραφείου Ευημερίας. Ηεκτίμησητουείδουςκαιτηςέκτασηςτηςποινήςανή4 2 ΑΛΛ. . Σύμκασης ν.Αστυνομίας Στυλιανής, Α. κειπρώτισταστοπρωτόδικοΔικαστήριο.ΤοΑνώτατο Δι καστήριο επεμβαίνει, εάν υπάρχει παράβαση αρχής στην επιβολή της ποινής ήεάν ηποινή είναι έκδηλαυπερβολική,μεβάσηαντικειμενικάκριτήρια. Αφού λάβαμευπόψημαςτησοβαρότητατου αδικήμα τος, ταπεριστατικάτης διάπραξηςτου και τις προσωπι κές συνθήκες του εφεσειοντα, βρίσκουμε ότι η εννιάμηνη ποινήφυλάκισηςδενείναιυπερβολική. ΕίναιγεγονόςότιάλλοςΔικαστής,σεδιαφορετικήημε ρομηνία,επέβαλεστον συγκατηγορούμενο τουεφεσειοντα, γΐΛ το ίδιοαδίκημα,ποινήέξι μηνών φυλάκισης μετριετή αναστολή. Οσυγκατηγορούμενος βαρυνότανμεπροηγούμενεςκα1 5 ταδίκεςγιαπαρόμοιααδικήματα. Αναφορικά με τη διάκριση στην επιβολή της ποινής, καθοδηγητική είναι η πρόσφατη Απόφαση του Δικαστη ρίουστηνυπόθεσηKoukos v. Police
(1986)2C.L.R.1. Ηδιαφοροποίηση στις ποινές- η έκτασηκαιη αναστο20 *·ή της εκτέλεσης - που επιβλήθηκαν, μπορεί εύλογα να εξηγηθεί. Εν πάσηπεριπτώσει, όμως,θεωρούμε ότι επιβάλλεται, εκτός εάν υπάρχει ανυπέρβλητο εμπόδιο,συγκατηγορού25 μενοι ναδικάζονται απότον ίδιοΔικαστή.Δενπαρουσιά ζεται στα ενώπιον μας πρακτικά ικανοποιητικός λόγος γιατί, σε σύντομο χρονικό διάστημα, δύο συνένοχοι στη διάπραξη του ιδίου αδικήματος και συγκατηγορούμενοι στην ίδιαυπόθεσηδικάστηκαναπόδύοδιαφορετικούςΔι3 0 καστές. ΟιεξουσίεςτουΔικαστηρίουγιατηνποινήμεαναστο λή, ύστερα απόκαταδίκη σε άλλο αδίκημα, καθορίζονται στο Άρθρο4τουΝόμου, που έχει:"4.-
(1)Οσάκιςπρόσωπονκατεδικάσθη, διαρκούσης 5 Στνλιανίδης,Δ. Σύμκασης ν.Αστυνομίας
(1993)της περιόδου της εφαρμογής του διατάγματος,δι' αδί κηματιμωρούμενον διάφυλακίσεως καιείτε κατεδικάσθηυπόΔικαστηρίου όπερδυνάμειτου εδαφίου
(4)κέ κτηται αρμοδιότητα ναλάβη μέτρα εν σχέσει προς την ανασταλείσαν ποινήν είτε μεταγενεστέρως εμφανίζεται 5 ή προσάγεται ενώπιον τοιούτου Δικαστηρίου, τότε, εκτός εάνεντωμεταξύηποινήέχειεκτελεσθή,τοΔικαστήριον εξετάζει τηνυπόθεσίν τουκαιλαμβάνει εντων ακολούθων μέτρων(α)διατάσσει την εκτέλεσιντης ποινής δι' ηνπε- 10 ρίοδον αύτηεπεβλήθη* (β)διατάσσει τηνεκτέλεσιντηςποινήςδιάπερίοδονμικροτέραν εκείνης ήτιςεπεβλήθη* (γ)διατάσσει τηντροποποίησιν του αρχικούδια τάγματοςδιάτηςαντικαταστάσεως της εναυτώορι- 15 ζομένης περιόδου διά περιόδου μη υπερβαινούσης τα δύο έτηαπότης ημέρας τηςτοιαύτηςτροποποιή σεως* (δ) ουδέν μέτρον λαμβάνει εν σχέσει προς την ανασταλείσανποινήν, και το Δικαστήριον εκδίδει διάταγμα δυνάμει της παραγράφου (α)τουπαρόντοςεδαφίουεκτός εάνείναι τηςγνώμης ότι τούτο θαήτοάδικονλαμβανομένων υπ' όψιν απασών των περιστάσεων αίτινες εμεσολάβησαν από της αναστολής της ποινής και των περιστάσεων 2 * υφ' ας ετελέσθητο νέον αδίκημα,και εν τοιαύτη περι πτώσει τοΔικαστήριον εντηαποφάσειαυτούαναφέρει τους λόγουςτηςτοιαύτηςενεργείαςτου." Σχετικά με την εφαρμογή του όρου της πρόνοιας αυτής,ηπιοπρόσφατηΑπόφασηείναιηLouca v. Republic
(1986)2CL.R. 141. Το Δικαστήριο, αφούεξετάσει την υπόθεση, λαμβάνει 6 20 2ΑΛΛ, Σύμκασης ν.Αστυνομίας Στνλιανίώης, Δ. ένα από τα μέτρα που προβλέπει το Άρθρο 4
(1)του Νόμου. Στην παρούσαυπόθεση,το πρωτόδικοΔικαστήριο πε5 ριόρισε τη σκέψη και την κρίση του στο πρώτοδιαζευκτι κότων εξουσιών του. Το Δικαστήριο πρέπει πρώτα να επιβάλλει ποινή γιχχ το αδίκηματο οποίο εκδικάζει.Σεδεύτερο στάδιο,εξετάζει όλα ταπεριστατικάκαιασκεί την εξουσία τουδυνάμει 1 0 του Άρθρου 4
(1)του Νόμου. Τότε αποφασίζει εάν θα ενεργοποιήσει ολόκληρη την ποινήήμικρότερη ποινή,εάν θα διατάξειτροποποίησητου αρχικούδιατάγματος, ήεάν δενθαλάβεικανέναμέτρο. Στην υπόθεσηAndrasBocskei [1970]54 Cr. App. Rep. 15 519, στις σελ. 520-521, ο Widgery L.J.είπε:- 20 25 30 "It so happens that in the case of Farr which this Court heard yesterday precisely the same argument arose in precisely the same circumstances, and the Court then observed that when arguments inrelation to disparity are put forward at all they must have regard to the fact that when consecutive sentences are imposed thefinal duty of the sentencer is to make sure that the totality of the consecutive sentences is not excessive. If he thinks that the total may be excessive, then it is his duty to reduce the amount to what he thinks proper, and he may reduce the amount in a case such as the present either by reducing the sentence for the instant case or by reducing theperiod of thesuspended sentence." Στην παρούσαπερίπτωση διατάχθηκεη εκτέλεση ολό κληρης της εννιάμηνης ποινής φυλάκισης με αναστολή μετά την έκτιση της εννιάμηνης φυλάκισης που του επι βλήθηκε. Αφού λάβαμευπόψημαςόλα ταστοιχεία,καταλήξαμε 35 ότι το σύνολο της ποινής είναι υπερβολικό και περιορί ζουμε την εκτέλεση τηςποινής μεαναστολήσε τρεις μήνες 7 Στνλιανίοης, Δ. Σύμχασης ν.Αστυνομίας
(1993)φυλάκιση, σύμφωναμε τις πρόνοιες του Άρθρου 4
(1)(β) τουΝόμου. Ηδιαταγήεκτέλεσης ποινής, έστωκαιγιαπερίοδομι κρότερηεκείνης πουεπιβλήθηκε,εξαλείφει ολόκληρητην ποινήμεαναστολή. Ηέφεσηεπιτρέπεταιόπωςαναφέρεταιπιοπάνω. Ηέφεσηεπιτρέπεται. 8 5