(1993)17 Ιουνίου.1993 [Α.ΛΟΙΖΟΥ,Π.,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΚΥΡΙΑΚΟΣ Ι. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ.5683). Ποινή — Διάπραξη τον αδικήματος τηςκακόβουλης ζημιάς σε κατοι κία με εκρηκτικές ύλες κατά παράβαση των άρθρων 324
(1)
(3)(α) και 20 τον Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 — Κατοχή εκρηκτικών νλών άνεν αδείας τον επιθεωρητήεκρηκτικών υλώνκατάπαράβα ση τον άρθρον 4
(4)(δ) τον περί Εκρηκτικών Υλών Νόμον, Κεφ.54 5 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμονς 27/78 και 166/87 και τον άρθρον 20 τον Κεφ. 154 — Λευκό ποινικό μητρώο — Συνεργασία με την Αστυνομία — Παραδοχή και μεταμέλεια — Έκθεση τον Γραφείον Ευημερίας σχετικά με τις οικογενειακές συνθήκες και την οικονομική κατάσταση τον εφεσείοντα— Επιβολή συντρέχον- \Q σων ποινών φυλάκισης έξη και τεσσάρων χρόνων αντίστοιχα — Υποδειγματική συμπεριφορά από τηνκαταδίκημέχρι την ακρόαση της έφεσης — Προβλήματα νγείας — Δεν οδήγησαν σεμείωση της ποινής από τοΕφετείο. Ποινή — Επιμέτρηση — Αρχές που διέπουν το θέμα σε παρόμοιες υποθέσεις—Διακριτική ευχέρεια. ^ Ποινή — Επιείκεια ήπράξη ευσπλαχνίας (actof mercy) — Επίκληση τονς για σκοπούς μείωσης της ποινής τον εφεσείοντα ο οποίος επέδειξε καλή διαγωγή κατά την έκτιση της ποινής τον — Ποια η προσέγγιση τον Εφετείονπάνω στοθέμα. 20 Η κακόβουληζημιά προκλήθηκε την 12 Ιανουαρίου 1992 στην οικία του παραπονουμένου στη ΜέσαΓειτονιά της Επαρχίας Λε μεσούαπόαυτοσχέδια βόμβαη οποία ρίχθηκεστο πεζοδρόμιοτης οικίας του προκαλώντας ζημίαύψουςΛΚ140καιζημιά ακαθόρι στου ύψους σε γειτονικές κατοικίες. Ηβόμβααποτελείτοαπό πε ρίπου 400 γραμμάρια εκρηκτικήςύλης υψηλής ισχύος. Τα ελατή- 25 ρια ήταν εκδικητικά γιατί ο εφεσείων είχε σχηματίσει την εντύπωσηότι ο παράπονουμένοςπουήτανανώτεροςαξιωματικός των Βάσεων εμπόδιζε την επαγγελματικήανέλιξη του αδελφού του. Μαζίμε τον εφεσείονταυπήρχαν και δύο άλλοισυγκατηγορούμενοι. Οπρώτος αθωώθηκε μετάαπό ακροαματικήδιαδικασία 158 2 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Γρηγορίοΐ) ν. Δημοκρατίας και οτρίτος βρέθηκεένοχος μεδικήτουπαραδοχήκαι τουεπεβλήθηκεηίδια μετον εφεσείοντα ποινή.Οτρίτος συγκατηγορούμενος ήταν το άτομο που τοποθέτησε την βόμβα την οποία ο εφεσείων είχε βρει μέσα σε θάμνο, έναντι του ποσού των ΛΚ
- Ο τρίτος συγκατηγορούμενος ήτανπρόσωπο άγνωστο προς τον εφεσείοντα αλλά υποδείχθηκε για την εκτέλεση του εγκλήματος από τον πρώτο συγκατηγορούμενο ο οποίος του παρέδωσε την βόμβακαι τουέδειξεκαιτο σπίτι πουθαετοποθετείτο. Το Κακουργιοδικείο αφούαναφέρθηκεστις αρχέςπουδιέπουν την επιμέτρηση τηςποινήςσε παρόμοιεςυποθέσεις καιαφού στάθ μισετους ελαφρυντικούς παράγοντεςεπέβαλε στον εφεσείοντα τις πιο πάνω συντρέχουσες ποινές φυλάκισης. Στην έφεση εναντίον της ποινής έγινε εισήγηση για μείωση της για λόγους επιείκειας ή ως πράξη ευσπλαχνίας λόγω της καλής διαγωγής του εφεσείοντα κατάτην διάρκειατης έκτισης τηςποινήςτουκαιγιασοβαρά προ βλήματα υγείας που αντιμετώπιζε. Για θεμελίωση της εισήγησης αυτής ο εφεσείων προσκόμισε βεβαίωσητου Διευθυντή τωνΦυλα κών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την εισήγηση του εφεσείο ντα καιαποφάνθηκεότι:
- Η ποινή είναι ορθή και η μείωση της από το Εφετείο για τους λόγους που εισηγείται ο εφεσείων θααποτελούσε μια επικίν δυνηδιαδικασία. Ηκαλήδιαγωγήπου εν πάσηπεριπτώσει αναμέ νεται και επιβάλλεται να επιδεικνύεται από τους φυλακισμένους θα έπρεπε να εξετάζεται από άλλα αρμόδια όργανα κάτω από άλλες διαδικασίες και Κανονισμούς των Φυλακών παρά από το Εφετείο.Τααποτελέσματα επίδειξης συμπάθειαςηοποίαδεν είναι ανεπιθύμητη από το Δικαστήριο αυτό θα είναι ατυχή αν οδηγή σουν σε μείωση της κατά τα άλλα κρινόμενης ορθής ποινής του Κακουργιοδικείου. Ηαπόφδασηγια μείωσητης ποινήςθαήταντο σκεπτικό ενός "Συμβουλίου Αποφυλακίσεως με Εγγύηση" και όχι ενός Εφετείου. Η έφεση απορρίπτεται. Υποθέσειςπον αναφέρθηκαν: Byrne v. R[1976]62 Cr.App R. 159- 35* Ιερωννμίδης ν. Δημοκρατίας
(1982)2 C.L.R. 258· R v. Roe [1982]Crim. L.R. 57Travers, Thomas on Sentencing, 2α έκδοσησελ.173. ΈφεσηεναντίονΠοινής. 40 Έφεση εναντίον της ποινής απότον Κυριάκο Ι. Γρηγο159 Γρηγορίουν.Δημοκρατίας
(1993)ρίου ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 18/9/92 από το Κα κουργιοδικείο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής ΥπΟόθεσης 6298/92) στην κατηγορία
(1)της διάπραξης κακόβουλης ζημιάς σε κατοικία με εκρηκτικές ύλες κατάπαράβαση των άρθρων 324
(1)
(3)(α) και20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και του αδικήματος της "κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδειατου επιθεωρητή εκρηκτικών υλών κατά 5 παράβαση του άρθρου 4
(4)(δ) του περί Εκρηκτικών ΥλώνΝόμου,Κεφ. 54,όπωςτροποποιήθηκεαπότουςΝό μους 27/78 και 166/87 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154 καικαταδικάστηκεαπόΚαλλή,Π.Ε.Δ., Π Κραμβή σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών στην πρώτηκατηγορίακαι4ετώνστηδεύτερηκατηγορία. Χρ. Πονργονρίδης,γιατον εφεσείοντα. Α. Μ. Αγγελίδης, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, για 15 τους εφεσίβλητους. Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος από το Μόνιμο Κακουργιοδι κείο με τη δική του παραδοχήσε δύο κατηγορίες για τη διάπραξητου αδικήματοςτης "κακόβουλης ζημιάς σεκα τοικία με εκρηκτικές ύλες κατά παράβαση των άρθρων 324
(1)
(3)(α) και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και του αδικήματος της "κατοχής εκρηκτικών υλών άνευ αδείας του επιθεωρητή εκρηκτικών υλών κατά παράβαση του άρθρου 4
(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ.54,όπως τροποποιήθηκε απότουςΝόμους27/78 και 166/87 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154". Σύμφωνα με τις "λεπτομέρειες του ποινικούαδικήμα τος", που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία, "οι κατη γορούμενοι την 12η Ιανουαρίου, 1992, στη Μ. Γειτονιά, 30 της ΕπαρχίαςΛεμεσού, εσκεμμένα και παράνομα προκά λεσαν ζημία ύψους £140 στην κατοικία του ΦοίβουΣω κράτους απότη Μ. Γειτονιά τοποθετώντας σε αυτήεκρη κτικές ύλες, ενώ σε αυτήευρίσκοντο οΦοίβοςΣωκράτους 160 2 \ΛΛ. Γρηγορίουν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Πρ. μετάτηςσυζύγουτουκαιτωνδύοπαιδιώντου". Οι εκρηκτικές ύλες, αντικείμενο της δεύτερηςκατηγο ρίαςαποτελούντοαπό"ποσότηταδυναμίτιδας,έναπυρο κροτητή και τεμάχια βραδύκαυστου πυραγωγού σχοι5 νιου". Μαζί με τον εφεσείοντα υπήρχανδύο άλλοι συγκατηγορούμενοι. Οπρώτοςαθωώθηκεύστερα απόακροαματι κήδιαδικασία.Οτρίτοςσυγκατήγορούμενος βρέθηκεένο χος με τη δική του παραδοχήκαι επεβλήθηκε σ' αυτόν η 10 ίδια ποινή όπως στον παρόνταεφεσείοντα. Καταχώρησε καιαυτόςέφεσηκατάτηςποινήςαλλάτηναπέσυρε. Στις 12 Ιανουαρίου 1992 ο παραπονούμενος, Φοίβος Σωκράτους, ανώτερος αξιωματικός της Αστυνομίας των Βρεττανικών Βάσεων,ξύπνησε έντρομος απόέκρηξη βόμ15 βας.Δεν άργησε να διαπιστώσει ότι η βόμβα είχε ριφθεί στο πεζοδρόμιο έξω από την κατοικία του. Ειδοποίησε αμέσως την αστυνομία,η οποία άρχισε δραστήριες έρευ νες. Σεμεταγενέστερο στάδιοφάνηκεότι ταελατήριατης βομβιστικής επίθεσης δενήταντίποτεάλλοπαράελατήρια 2 0 εκδίκησης γιατί οεφεσείων είχεσχηματίσει την εντύπωση ότι ο παραπονούμενος ήτανο υπαίτιοςγια την μη επαγ γελματικήανέλιξητουαδελφούτου,οοποίοςυπηρετούσε στις Βρεττανικές Βάσειςσαναστυνομικός. Από την έκρηξη προκλήθηκε ζημιάστην κατοικίατου 25 παραπονουμένου ύψους £140 ως επίσης ζημιά, ακαθόρι στου ύψουςσεγειτονικές κατοικίες.Η αστυνομικήέρευνα αποκάλυψε ότι η έκρηξη οφείλετο σε αυτοσχέδιαβόμβα που αποτελείτο από περίπου 400 γραμμάριαεκρηκτικής 30 ύλης υψηλής ισχύος που πυροδοτήθηκε απόκοινό εμπύρευμα επιβραδύνσεως περίπου ενός λεπτού και ηοποία βόμβαδενέφερεεξωτερικόπερίβλημα. Παρά τις δραστήριες έρευνες της αστυνομίας δενείχε 35 εξιχνιασθεί τότεη υπόθεση. ΤονΑπρίλιοτου 1992 περιήλ θανσταχέριατηςΑστυνομίας στοιχεία καιμαρτυρία που οδήγησανστησύλληψη τουεφεσείοντα καιτουπρώηντρί161 Α. Αοΐζον, Πρ. Γρηγορίονν.Δημοκρατίας
(1993)του συγκατηγορουμένου. Αρχικά ο τελευταίος αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμιξη.Αργότερα, όμως, ενώ ανεκρίνετο, ανέφερεότι ήτανέτοιμος ναταπειόλααφούθαέβλεπετο δικηγόροτου. Δεν είναι ανάγκηνα αναφερθούμε στις λεπτομέρειες 5 της πορείαςτων ανακρίσεων.Αρκείνααναφέρουμεότι ο εφεσείων και ο πρώηντρίτος συγκατηγορούμενος συνερ γάστηκανπλήρωςμετηνΑστυνομία καιέδωσανθεληματι κές καταθέσειςστις οποίεςομολόγησαν τηδική τουςσυμ μετοχή και το ρόλο στη διάπραξη των πιο πάνω 10 αδικημάτων. Σύμφωναμετηνκατάθεσητουεφεσείοντααυτόςβρήκε τη βόμβα μέσα σε έναθάμνοκαι αποφάσισενατηνβάλει στο σπίτι του παραπονουμένου γιατί "ήταν Αγγλόφιλος 15 και εκαταπίεζε τους έλληνες που εδούλευκαν στες Βά σεις". Έτσι άρχισε νααναζητάκάποιον "γιανατονπλη ρώσει να την βάλει". Αρχές του Γενάρη του 1992 ρώτησε κάποιον Άντρο Αρεστή αν γνώριζε κάποιον ο οποίος μπορούσε να "βάλει" την βόμβα επί πληρωμή. Σε λίγες 20 μέρες ο Αρέστη τον πληροφόρησε ότι κάποιος Πάμπος Σιακαλλή,ο τρίτος πρώηνσυγκατηγορούμενος, πρόσωπο τελείως άγνωστο στον εφεσείοντα, θαμπορούσε να τοπο θετήσει τηβόμβακαιείπε στον Αρέστη ναπειτου Σιακαλ λή ότι αν εδέχετο θατου έδινε το ποσό των £300. Ο Σια- 2 5 καλλής δέκτηκε και ο εφεσείων έδωσε στον Αρέστη τη βόμβακαι ταυτόχρονατου έδειξε καιτο σπίτι τουπαρα πονουμένου. Μια-δυομέρες αργότερα άκουσε μέσον του ραδιοφώνου μιαέκρηξηβόμβαςέξωαπότοσπίτι του πα ραπονουμένου και αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για τη 30 βόμβα που είχε δώσει στον Αρέστη. Την ίδια μέρασυνα ντήθηκε με τον Αρέστηκαι του έδωσε το ποσό των £300 γιανατοπάρειτουΣιακαλλή. Πρινοεφεσείων συλληφθεί από την Αστυνομία είχε συναντηθεί με τον Αρέστη ο οποίος του είπε ότι ανεζητείτο ο Αρεστής απότην Αστυ νομία και ότι θα πει όλη την αλήθεια στην Αστυνομία. Καιηκατάθεσητουεφεσείοντασυνεχίζει: "Εγιώτου είπα να μεν πη τίποτε αλλά μετά που ήρτα στην Αστυνομία 162 2 AAA. Γρηγορίονv. Δημοκρατίας Α. Λοΐζον,Πρ. αποφάσισα να πω την αλήθεια γιατί καταλαβαίνωότι η πράξηπουέκαμαεν ήτανσωστήτξιαί ούτεθαμεωφελού σε σε τίποτε αφού οι άλλοι θα με μαρτυρούσαν. Τίποτε άλλο εν ηξέρω για τούτην την υπόθεση, ούτε ξέρω τον 5 Σιακαλλή προσωπικά ούτε τζιαι μίλησα καμμιά φορά μαζίτουμεοποιονδήποτετρόπο." Σύμφωναμετηνκατάθεση τουπρώηντρίτουσυγκατηγορούμενου, τηβόμβατουτηνείχεδώσει οΑρέστη γιανα την τοποθετήσει στο σπίτι του παραπονουμένου. 'Οταν 10 έφθασε στη Λεμεσό, γιανατοποθετήσει τηβόμβα,"σεκά ποιο δρόμο συνάντησε τον Εύρο Κατσιφάρηστον οποίο είπετι επρόκειτο νακάμεικαιτουζήτησε ναπανμαζί."Ο Κατσιφάρηςδέκτηκεκαι μετοαυτοκίνητοτου τελευταίου πήγαν στο σπίτι του παραπονουμένου. 'Οταν έφθασαν εκεί σταμάτησαν και έρριξε τηβόμβαπάνωστο πεζοδρό 15 μιο. Ο εφεσείων ότανκατηγορήθηκεγραπτώς παραδέχθηκε ενοχήκαιεξέφρασε τημεταμέλεια τουγιατιςπράξειςτου. Έχει λευκό ποινικό μητρώο. Επίσης παρουσιάστηκε Έκ20 θέση του Γραφείου Ευημερείας σχετικά μετις οικογενεια κές συνθήκες του εφεσείοντα και την οικονομική τουκα τάσταση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα έθεσε ενώ πιον του Κακουργιοδικείου όλαταστοιχεία πουη Νομο25 λογία μας έχει δεκτεί ως ελαφρυντικά στην επιμέτρηση της ποινής. Οικογενειακές συνθήκες, συνεργασία με την Αστυνομία, λευκό ποινικό μητρώο, το γεγονός ότι αυτός σαν αποτέλεσμα της καταδίκηςτου θαχάσει την εργασία τουστις Βάσεις καιεπιπρόσθεταποσό£18.000απότοΤα30 μείοΠρονοίας. Έκαμε δε αναφοράστις αρχές οι οποίες διέπουν την επιμέτρηση της ποινής σε παρόμοιες υποθέσεις, όπως έχουν καθιερωθεί στην υπόθεση Byrnev.R. [1976]62 Cr. App. R. 159,οιοποίες μπορεί νασυνοψισθούν σεαυτά: 35 (α)Ποιος ο πρωταρχικός σκοπός της επίθεσης;Να 163 Α. Λοΐζον, Πρ. Γρηγορίονν.Δημοκρατίας
(1993)τεθούνσεκίνδυνοζωέςήναπροκληθείυλικήζημιά. (β)Η έκτασητωνζημιών. (γ)Κατά πόσοηβομβιστική επίθεσηενεργείταιαπό οργανωμένη ομάδα εγκληματιών ή από στοιχεία ανε ξάρτητα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα,αναφέρθη επίσης σε σειρά αποφάσεων της Κυπριακής Νομολογίας και ζήτησε την επιείκεια του Δικαστηρίου το οποίο ανα φορικά με την εισήγησηγια έκπτωση κατά συγκεκριμένο ποσοστό, παρέπεμψε στο πιο κάτωαπόσπασμααπότην ίο απόφαση στην υπόθεση Ιερωνυμίδης ν. Δημοκρατίας
(1982)2 C.L.R.258, στις σελ. 274-275στην οποίαλέχθη κανταπιοκάτω: "Ωστόσο δεν έχουμε πεισθεί ότι η σωστή απονομή της ποινικής δικαιοσύνης στον τομέα της επιμέτρησης τηςποινήςπρέπειναμπαίνεισεκαθορισμένακαλούπια και ποσοστά καικαθορισμένες εκπτώσεις. Αισθανόμεθα ότι στη διαδικασία της επιμέτρησης της ποινής η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να καθο- 20 δηγείται απόδύοευρείες αρχές,την αρχήτου ναλαμ βάνεται υπόψηπρώτα η φύσηκαιπεριστατικάτου αδι κήματος και δεύτερο οι προσωπικές περιστάσεις του αδικοπραγούντος με όλους τους ελαφρυντικούς ήεπι βαρυντικούς παράγοντεςπου μπορεί ναυπάρχουνκαι 25 τότε το Δικαστήριο να αποφασίζειγια τηναρμόζουσα ποινήλαμβάνονταςυπόψηταχαρακτηριστικάμιας δη μοκρατικής ζωήςταοποίαυφίστανταιγια τη διατήρη σητου νόμου καιτης τάξης,τηνπροστασίατηςκοινω- 3 0 νίας και την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών. Τότε μόνο μπορεί να φαίνεται όπως έπρεπεναφαίνεταιότι ηδικαιοσύνηείναι σταθερή και μεγαλόψυχη." Αναφορικά με τους υπόλοιπους παράγοντες το Κα- 35 κουργιοδικείο τόνισεότι θαέδιδεσεαυτούςτηνβαρύτητα 164 5 2ΑΛΛ. Γριιγορίονν.Δημοκρατίας Α.Αοΐζον, Πρ. πουτουςαρμόζειμέσασταπλαίσιαπουπροδιαγράφονται απότοΝόμοκαιλαμβανομένων υπόψητων περιστάσεων καιτηςφύσεωςτωναδικημάτων. Το Δικαστήριο αφού στάθμησε το σύνολο των στοι5 χείων που τέθηκαν ενώπιον του από την Κατηγορούσα ΑρχήκαιτηνΥπεράσπιση, ιδιαίτερατουςπαράγοντες της παραδοχής, ομολογίας και συνεργασίας με την Αστυνο μία,κατέληξεότιηαρμόζουσαποινήγιατηνπρώτη κατη γορία ήτανεκείνητης φυλάκισης των έξι ετώνκαιγιατη 10 δεύτερηεκείνη τηςφυλάκισηςτωντεσσάρων ετώνγιατον εφεσείοντα και τον πρώην τρίτο συγκατηγορούμενο. Διέ ταξεδεοι ποινές νασυντρέχουν γιατονκάθε κατηγορού μενο. Κατάτηνακρόασητης εφέσεως ενώπιον μαςοευπαίδευτοςσυνήγορος των εφεσειόντων υπέβαλεότι δεναμφι σβητεί την ορθότητατης επιβληθείσας ποινής ενόψειτων περιστατικών της υπόθεσης και περιόρισε την έφεση στο γεγονός ότι ο πελάτης του επέδειξε πολύ καλή διαγωγή κατάτηδιάρκειατηςεκτίσεωςτηςποινήςτουκαιτωνδια 20 φόρων σοβαρώνπροβλημάτωνυγείας πουαντιμετωπίζει. Ως εκ τούτουυπέβαλε ότι τοΔικαστήριο τούτο είχεπερι θώρια να μειώσει την επιβληθείσα ποινή ως θέμα "επιεί κειας" ήκαλύτερα ως πράξηευσπλαχνίας (act of mercy). 25 Προς το σκοπό αυτό παρέπεμψε στο Δικαστήριο στην υπόθεση R. v. Roe [1982] Crim.LR. 57, όπως επίσης σε αποσπάσματα απότοβιβλίο των Stockdaleκαι Devlinon Sentencing 1982, παραγράφους 4.36 έως 4.38αναφορικά μετοθέματωνεκθέσεων τωναναμορφωτικώνκαταστημά 30 των. Παρέπεμψε επίσης στο σύγγραμα του Thomas on Sentencing,2αέκδοση, σελ. 173καιστηνυπόθεση Travers. 15 Γιαθεμελίωσητηςπιοκάτωεισήγησης παρουσίασεμε τηνάδειατουΔικαστηρίου τηνπιοκάτωβεβαίωσηαπότο ΔιευθυντήτωνΦυλακών: 35 "Βεβαιούται ότι ο Κυριάκος Ιωάννου Γρηγορίουαρ. κατ. 7350,(αρ.ταυτ. 143590)καταδικάστηκεσε 6χρό νια φυλάκισηστην υπόθεση 6298/92τουΚακουργιοδι165 Α. Λοΐζον, Πρ. Γρηγορίουν.Δημοκρατίας
(1993)κείουΛεμεσούαπό15.4.
- Η διαγωγήτου στις Φυλακές είναι πολύ καλή. Συ νεργάζεται με το προσωπικό,είναι υπάκουοςκαιπολύ εργατικός. Λόγωτηςσυμπεριφοράςκαιεργατικότηταςτουέχει 5 ενταχθεί στην Ανοικτή Φυλακή όπου οι κρατούμενοι διαμένουν,διακινούνταικαιεργάζονταικάτωαπόσυν θήκεςμειωμένηςασφάλειας. Τοπαρόνδίδεται μετάαπόπαράκλησητουδικηγό ρουτουγιαχρήσηστοΑνώτατο Δικαστήριο." ίο Αναφορικά με ταπροβλήματα υγείας του είχε παρου σιαστεί κατάτην εκδίκασητης υπόθεσης ενώπιον τουΚακουργιοδικείου πιστοποιητικό του Κυβερνητικού Ιατρού Χρ. Παπανεάρχουστο οποίο αναφέρεται ότι ο εφεσείων έπασχε απόσακχαρώδηδιαβήτη,εδώ και 10χρόνια περί που, "ρυθμιζόμενου με δίαιτακαι φαρμακευτική αγωγή". Επίσης ότι ο εφεσείων υπέστη το 1983 εγχείρηση εχινό κοκκουκύστεως καιυπερχολιστεριναιμία, καιότι κατάτη διάρκειατηςκράτησης τουοέλεγχοςχοληστερίνης ευρέθη σε ελαφρώς ανώτερα επίπεδααπότα φυσιολογικά. Μετά από αχτινογραφία του αυχένος και της οσφυϊκής μοίρας διεγνώσθη ελαφράστένωσητου μέσοσπονδυλίου διαστή ματος "C5-6 και σπονδυλολίσθηση στον L5 και S1". Πρό σθεσε δε ότι απότης εγκλείσεωςτου στις φυλακές ο εφε σείων υπέφερε συνεχώς με πονοκεφάλους και έχει αναπνευστικά προβλήματα σαν αποτέλεσμα της εγχείρη σηςτου εχινόκοκκου. Το εγειρόμενο θέμαπαρουσιάστηκε στην υπόθεση Roe (πιοπάνω).Σ'αυτή,έναςνεαρόςηλικίας 18ή19ετών,πα ραδέχθηκε ενοχή για επίθεση με σκοπό τη διάπραξηλη στείας. Ηεπιβληθείσα ποινή απότο Δικαστήριο αναμφί βολα ήταν ορθή κατ' αρχή για ένα αδίκημα αυτής της .30 σοβαρότητας, αλλά το Εφετείο είχε πάρει πολύ εξαιρετι κέςσυστάσεις απότοΔιευθυντήτωνΦυλακώνστηνοποία 166 2 ΑΛΛ. Γρηγορίον ν.Δημοκρατίας Α. Αοΐζον,Πρ. ο εφεσείων εκρατείτο. Και περιγράφετοπερίπου με τον τρόπο που περιγράφεταιο παρών εφεσείων στο πιστο ποιητικό των Φυλακών. Εκρίθηότι ηποινήτου έδειξε το λάθος της συμπεριφοράς του και ενόψει της έκθεσης αυτής η ποινήακυρώθηκεκαι αντικαταστάθηκε με ποινή 120ωρώνκοινοτικήςεργασίας.Τοσχόλιο γιατηναπόφα σηαυτήφαίνεταιστησυνέχειακαισυνεχίζεταιστησελίδα
- θ α παραθέσουμεόμως τα σχετικά αποσπάσματα που δίδονται στην παράγραφο 4.37 του συγγράμματος του Stockdale και Devlin, "Sentencing",πουφαίνεται ότιπρο10 έρχονται απότον Thomas,απότο "Sentencing Discretion and Appellate Review", J. Shapland (ed.), Decision-Making in the Legal System
(1983)British Psychological Society, p.64,υποβάλλειτιςπιοκάτωερωτήσεις: ts 20 25 ~ ft "Thomas asked thefollowing questions in his noteon Roe: "What interpretation should a judge of the Crown Court place upon a decision such as this? Is theCourt to be taken to indicate that a community service order would be an appropriatesentencein thefirstinstance for what appears to have been a premeditated street rob bery? ... TheCourthowever states thattheoriginal sentence was undoubtedly right in principle; presumably there fore ajudge in the Crown Court should continueto pass sentences of the kind appealed against in similar cases, and leave it to the Court of Appeal to vary them in the light of theappellant's behaviour inprison." At alaterstageheaddedthe comment, "This is not thereasoning of an appellate court -it is the reasoning of aparole board." Φαίνεταιπωςηόληπροσέγγισηεγείρει σοβαρούς προ35 βληματισμούς και η παρατήρησηότι αυτό δεν είναι το σκεπτικό ενός Εφετείου αλλά ενός "ΣυμβουλίουΑποφυ167 Α. Λοΐζου, Πρ. Γρηγορίουν.Δημοκρατίας
(1993)λακίσεως μεΕγγύηση"δείχνει τηνορθήκατεύθυνση. Έχουμεακούσει μεπροσοχήταόσαοευπαίδευτοςδι κηγόροςτουεφεσείοντα ανάφερε καιδιεξήλθαμετασχετι κά κείμενα στα οποία μας παρέπεμψε. Αισθανόμεθα ότι θα ήτανμια επικίνδυνηδιαδικασία νακρίνει τοΔικαστή- 5 ριοτούτο ότι ηεπιβληθείσα ποινήήτανηορθήκαιπαρό λο τούτο να μειώσειτην ποινήγιατί η συμπεριφοράτου εφεσείοντα κατάτοχρόνοπουδιέρρευσε απότηνκαταδί κη μέχρι την ακρόασητης εφέσεως, έδειξευποδειγματική συμπεριφορά στις φυλακές. Νομίζουμε ότι αυτό που εν 1 0 πάση περιπτώσει αναμένεται και επιβάλλεται να επιδει κνύεταιαπότουςφυλακισμένουςθαέπρεπεναεξετάζεται από άλλα αρμόδια όργανα κάτω από άλλες διαδικασίες και τους Κανονισμούς των Φυλακών παρά απότο Εφε τείο τούτο. Είναι γεγονός ότι μια επίδειξη.συμπάθειας 15 απότοΔικαστήριο τούτοωςΕφετείοδενείναιανεπιθύμη τηαλλά ο κίνδυνος εκφράσεως της με μείωσητηςκατάτ' άλλα κρινόμενης ορθής ποινής που επιβλήθηκε από το πρωτόδικοΔικαστήριο,θαοδηγήσει σε ατυχήαποτέλεσμα όπως υπέδειξε και ο Thomas αναφορικάμε την υπόθεση 20 Roe (πιοπάνω.) Για όλους τους πιοπάνωλόγους ηέφεση απορρίπτε ται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 168