2AJLA. 18Ιουνίου. 1993 [Α.ΛΟΙΖΟΥ,Π-,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/σιές] ΕΛΕΝΗ ΔΑΥΙΔ, Εφεσείουσα, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5701). 5 15 20 Αμελές οδήγημα αυτοκινήτου κατά παράβαση των άρθρων 8 και 19 τον περί ΜηχανοκινήτωνΟχημάτωνκαι ΤροχαίαςΚίνησης Νόμου 86/72 —Σύγκρουση μεταξύ αυτοκινήτου και μικρού παιδιού ηλι κίας τεσσάρωνχρόνων ενώ αυτό έτρεξε να διασταυρώσει το δρόμο — Παράλειψη της οδηγού να λάβει όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα και να επιδείξει αυξημένηπροσοχή υπό τις περιστάσεις προς απο τελεσματική αντιμετώπιση του ενδεχομένου να τρέξουν τα παιδιά να διασταυρώσουν τον δρόμο — Επικύρωση της καταδίκης από το Εφετείο. Στις 9.4.92 η εφεσείουσα οδηγούσε το αυτοκίνητο της στην Πάφο στο μέσο και προς τα δεξιά του δρόμου λόγω εμποδίων στην αριστερή της πλευρά.Δεν υπήρχανάλλα οχήματαστο δρόμο. Σε απόσταση 40-50 μέτρων εντόπισε δύο παιδιά να παίζουν στο δεξιό πεζοδρόμιο. Δεν ελάττωσε ταχύτηταούτε και ήχησε την σει ρήνατουαυτοκινήτουτης. Ότανπλησίασε αρκετάστο σημείο που ήταν τα παιδιά αντιλήφθηκε το ένα από αυτά να τρέχει να δια σταυρώσει τον δρόμο από τα δεξιά προς τα αριστερά, να κτυπά στο αυτοκίνητοτηςκαιναπέφτειστο έδαφος.Ηεφεσείουσα παραδέχθηκε ότι δεν είδε το μικρό να διασταυρώσει τον δρόμο. Εφεσίβαλε την καταδίκη της υποστηρίζοντας ότι δεν είχε καθήκο να πράξειτίποτεπερισσότερο απ'ότι έπραξε. ότι: 25 30 Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση καιαποφάνθηκε Η εφεσείουσα βλέποντας ταπαιδιάναπαίζουνείχε καθήκονα επιδείξει αυξημένηπροσοχήκαιόφειλε να ελαττώσει τηνταχύτητα της,να ηχήσει την σειρήνα της και ναδιατήρησα τηνπροσοχή της στραμμένη και προς τα παιδιά,για να είναι σε θέση να αντιμετω πίσει αποτελεσματικά το ενδεχόμενο νατρέξουν ταπαιδιάναδια σταυρώσουν τον δρόμο κάτι που είναι σύνηθες και οι οδηγοί θα πρέπει να το αναμένουν. Αυτό το καθήκοπαρέλειψε να το εκπληρωσει. Επίσης παρέλειψε ναεπιδείξει τηδέουσαπροσοχή καιφρο ντίδα. Η έφεση απορρίπτεται. 169 Δαυίδν.Αστυνομίας
(1993)'Εφεσηεναντίον Καταδίκηςκαι Ποινής. Έφεσηεναντίοντηςκαταδίκηςκαιτηςποινής από την ΕλένηΔαυίδ ηοποίαβρέθηκε ένοχη στις 18.11.92απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριοΠάφου(Αριθμός ΠοινικήςΥπόθε σης 2976/92)στην κατηγορία της αμελούς οδήγησης κατά 5 παράβαση των άρθρων 8 και 12 Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας,και καταδικάστηκε από Χαρα λάμπουςΕ.Δ.σε£60.-πρόστιμο. Ν. Πελίδης,γιατηνεφεσείουσα. Ε. Τριανταφνλλίδον, Δικηγόροςτης Δημοκρατίας, για 10 εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. Α. ΛΟΙΖΟΥ Π.:Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οΔικαστής Γ. Χρυσοστομής. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ. Η εφεσείουσα εφεσιβάλλει την 15 καταδίκη της απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Πάφου,για αμελές οδήγηματουαυτοκινήτουτηςαρ.εγγραφήςRT283, κατάπαράβασητωνάρθρων8και 12τουπερίΜηχανοκι νήτων ΟχημάτωνκαιΤροχαίαςΚίνησης Νόμου 86/72. Ο μοναδικόςλόγοςέφεσης πουπροβλήθηκεαπότοδι- 20 κηγόρο της εφεσείουσας είναι,ότι τοπρωτόδικοΔικαστή ριο, με βάση τη μαρτυρία που αποδέχθηκε, κατάληξε σε εσφαλμένα συμπεράσματα ως προς την ενοχή της εφε σείουσας,τηνοποίακαικαταδίκασε. Στις9.4.92τοαπόγευμα,η εφεσίβλητη οδηγούσε τοαυ- 25 τοκίνητό της κατά μήκος της ευθείας οδού Καλαμάτας στην Πάφο,στο μέσοκαιπροςταδεξιάτουδρόμου, λόγω εμποδίων στην αριστερήτηςπλευρά.Κατάτοχρόνοαυτό δενυπήρχανάλλαοχήματαστοδρόμο. Ενώη εφεσείουσα οδηγούσετοαυτοκίνητοτης,εντόπι- 30 170 2ΑΛΛ. Δαυίδν.Αστυνομίας Χρυσόστομος,Δ. σε από απόσταση 40-50 μέτρων, δύο παιδιά, το Χρίστο ηλικίαςτότε 9χρόνων,πουβρισκότανστοδεξιόπεζοδρό μιοσύμφωνα μετηνπορείατηςκαιτον Ευάνθη,που ήταν τότε 4 χρόνων, που βρισκόταν στην άκρια του δρόμου 5 κοντά στο πεζοδρόμιο. Τα παιδιά έπαιζαν στο σημείο εκείνο με νερό που λίμνασε στο πεζοδρόμιο και χυνόταν στο δρόμο. Η εφεσίβλητη, μετάπουείδε ταπαιδιά,συγκέ ντρωσε την προσοχή της στην πάροδοπρος τα αριστερά της,που ήτανσε μικρή απόσταση μπροστάτης,και συνέ10 χιαε την πορεία της, χωρίς να ελαττώσει ταχύτητα και χωρίς ναηχήσει τησειρήνα της. 'Οτανπλησίασε αρκετάτο σημείο που ήταντα παιδιά,αντιλήφθηκε απόπολύ μικρή απόσταση τον Ευάνθη να τρέχει και να διασταυρώνει το δρόμοαπό ταδεξιάπροςτααριστερά,νακτυπάστοαυτο κίνητο και να πέφτει στο έδαφος.Αμέσως μόλις αντελή15 φθηκετον Ευάνθηναδιασταυρώνει το δρόμο,πάτησετα φρένα της και σταμάτησε, αφήνοντας ίχνη τροχοπέδησης μήκους4μέτρων. Μετηνακινητοποίησητουαυτοκινήτου της,διαπιστώθηκεπως ο Ευάνθηςτραυματίστηκε.Τοαρι στερό τουπόδιπαρέμεινε συμπιεσμένο μεταξύτου δεξιού 20 εμπρόσθιου τροχού του αυτοκινήτου καιτου οδοστρώμα τος. Τόσο ημαρτυρίατωνμαρτύρωνκατηγορίας,όσοκαιη μαρτυρίατης εφεσείουσας, έγινεαποδεκτή από τοπρωτό δικοΔικαστήριο. Όσον αφοράτον τρόπο με τον οποίο ο 25 Ευάνθης διασταύρωνε το δρόμο, υπάρχει μαρτυρίαπρο ερχόμενη απότοΧρίστο,πως οΕυάνθηςδιασταύρωνε το δρόμο λοξά, κάμνοντας, όπως είπε, παρέλαση. Όσον αφοράτοθέματούτο,οδικηγόρος τηςεφεσείουαςανάφε ρε απερίφρασταενώπιον μας,πως ηυπόκρίση έφεση δεν 30 είναιυπόθεσηπεζούπουορμάαπότομανα διασταυρώσει τοδρόμο. Σύμφωνα με την απόφασητου πρωτόδικου Δικαστη ρίου,ηαμέλεια της εφεσείουσας συνίστατο στο ότιπαρέ λειψε να αντιληφθεί πιο έγκαιρα το μικρό Ευάνθη όταν 35 αυτός αποφάσισε να διασταυρώσει το δρόμο, ενώ ηεφε σείουσα είχε υποχρέωση, υπό τις περιστάσεις, η προσοχή 171 Χρυσοστομής,Λ. Δαν16 ν.Αστυνομίας
(1993)τηςναείναιστραμμένη όχι μόνοπροςτηναριστερήπάρο δο,αλλάκαιπροςταπαιδιάπουέπαιζανσταδεξιάτης. Επιπλέον, το πρωτόδικο Δικαστήριο ανάφερε, πως πλησιάζοντας η εφεσείουσα είχευποχρέωση να ηχήσει τη σειρήνατης,ναέχεισυνεχήκαιαποτελεσματικήκατόπτευ- ^ ση, πουδεν είχε,καιναλάβει τέτοιες προφυλάξειςκαιτέ τοια μέτρα, ούτως ώστε να μπορεί να αντιμετωπισθεί οποιοσδήποτε κίνδυνος,οοποίος μπορούσε ναπαρουσια στεί λόγω της απρόβλεπτης συμπεριφοράς των παιδιών, 10 πουδενείναισεθέσηνασυνειδητοποιήσουν ή/και έγκαιρα νααντιληφθούντονκίνδυνο. Ο δικηγόρος της εφεσείουσας ισχυρίστηκε ενώπιον μας,ότι το συμπέρασμα στο οποίο κατάληξε το πρωτόδι κο Δικαστήριο ως προς την ενοχή της, ήτανλανθασμένο, ^ γιατί η εφεσείουσα, υπό τις περιστάσεις, δεν είχεκαθήκο ναπράξειτίποτεπερισσότερο απ'ότιστην ουσίαέπραξε. Ηδικηγόρος της εφεσίβλητης αντέκρουσε τους ισχυρι σμούς του δικηγόρου της εφεσείουσας και υποστηρίζο- ? η ντας την ορθότητα της απόφασηςτου πρωτόδικου Δικα στηρίου, τόνισε πως ενόψει της παραδοχής της εφεσείουσας ότι δεν είδε τον Ευάνθηναδιασταυρώνει το δρόμο,ταευρήματατουΔικαστηρίου ήτανορθάκαιβασί ζοντανστημαρτυρίαπουαποδέχτηκε. Ηεισήγηση του δικηγόρουτηςεφεσείουσας δεν μπορεί 25 να ευσταθήσει. Είναι φανερό από την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία, πως η εφεσείουσα ενώ είδε τα παιδιά να παί ζουν από κάποια απόσταση, αμέσως μετά συγκέντρωσε την προσοχή της στην πάροδοπρος τα αριστερά της και έπαυσε να κοιτάζει ταπαιδιά. Είναιγι' αυτότολόγοπου 30 η ίδιαπαραδέχθηκεότι δεν είδετον Ευάνθη που διασταύ ρωνε το δρόμο, παρά μόνο όταν το παιδί ήταν πλέον πάρα πολύ κοντά στο αυτοκίνητο της. Η συμπεριφορά αυτήτης εφεσείουσας αποδεικνύειτηναμέλειατης.Η εφε σείουσα βλέποντας ταπαιδιά ναπαίζουν,είχεκαθήκονα 35 επιδείξει αυξημένη προσοχή και όφειλε να ελαττώσει την 172 2AJI~A. Δαυίδ v.Αστυνομίας Χρυσοστομής,Δ. ταχύτητα της,ναηχήσει τησειρήνατηςκαιναδιατηρήσει την προσοχή της στραμμένη και προς τα παιδιά, για να είναισεθέσηνααντιμετωπίσειαποτελεσματικάτοενδεχό μενο νατρέξουν ταπαιδιά να διασταυρώσουν τοδρόμο, 5 κάτιπουείναισύνηθεςκαιοιοδηγοίθαπρέπεινατοανα μένουν. Αυτό το καθήκο παρέλειψε να το εκπληρώσει. Επίσης παρέλειψε να επιδείξει τη δέουσα προσοχή και φροντίδα. Κατά συνέπεια, τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι ορθά και δεν διατυπώθηκε βάσιμος 10 λόγοςγιατηνανατροπήτους. Για όλους τους πιοπάνωλόγους, ηέφεση απορρίπτε ται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 173