2AJLA. 25Ιανουαρίου,1993 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΛπές] ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ, Εφεσείων, ν. AFRICANA DISCOLTD (Αρ.1), Εφεσίβλητων. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5517). Δικαίωμα ακροάσεωςδιαδίκου — Αναστολή ή αφαίρεση τον δικαιώ ματος — Κατά πόσο ο διάδικος που παραλείπει να συμμορφωθεί προς Διαταγή του Δικαστηρίου αποστερείται του δικαιώματος αυτού—Διακριτική ευχέρεια—Αρχές που εφαρμόζονται. 5 10 15 20 25 Κατάτην έναρξη ακρόασης έφεσης για ανεπάρκειατης ποινής (ΛΚ80 πρόστιμο και Διαταγή για Επιστροφή οινοπνευματωδών ποτών που είχαν κατασχεθεί μετάαπόΈνταλμα'Ερευνας)σευπό θεση που αφορούσε παράβαση των 'Αρθρων 3
(1)(α) και 23 του περί Πωλήσεως Οινοπνευματωδών Ποτών Νόμου (Κεφ. 144 και Νόμοι αρ.50/63,8/66,26/68,4/72,69^77και20/85), οι εφεσίβλητοι εισηγήθηκαν ότι οι εφεσείοντες στερήθηκαν του δικαιώματος να ακουστούν λόγω καταφρόνησης του Δικαστηρίου να συμμορφω θούν προς τηΔιαταγήΕπιστροφήςτων οινοπνευματωδών ποτών. Τα οινοπνευματώδη ποτά που είχαν κατασχεθεί παρέμειναν στην κατοχή του Διευθυντή του Τμήματος Τελωνείων, εν γνώσει τουδικηγόρου των εφεσίβλητων. Την επομένη της καταχώρησης της έφεσης οι εφεσείοντες με επιστολή τους προς τον Αρχιπρωτοκολλητή και αντίγραφα προς τον Πρωτοκολλητή του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου και τον δικηγό6° τ ω ν εφεσίβλητων ειδοποίησαν ότι κατά την εκδίκαση της έφε σης θα έθεταν επιχειρήματα υπέρ της κατάσχεσης των κατασχεθέ ντων ποτών. Οι εφεσείοντες κατά την ακρόαση της έφεσης αρνήθηκαν ότι προέβησαν σε οποιανδήποτε καταφρόνηση του Δικαστηρίου και περαιτέρω εισηγήθηκαν ότι ημηέκδοση διατάγματος κατασχέσεως τωνποτών αποτελούσε το αντικείμενο της έφεσης. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο αποδέχτηκετηνεισήγηση των εφεσειόντωνκαιαποφάνθηκεότι: 23 Διευθ.Τμ.Τελωνείων v. Af ricana (Αρ. 1)
(1993)- Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αναστείλει ή αφαιρέσει το βασικό δικαίωμαακροάσεως που έχει κάθεδιάδικος σαν θέμαγενικής αρχής,αν αυτός είναι αποδεδειγμένα ένοχος πα ρακοής και η παρακοήαποτελεί εμπόδιο στην πορεία της δικαιο σύνης με το να δυσκολεύεται ηδιακρίβωση των ορθών γεγονότων ή ηεφαρμογή της διαταγήςτου Δικαστηρίου. Εάν ο υπαίτιος διά δικος δείξει καλό λόγο για την μη άσκηση της διακριτικής ευχέ ρειαςεναντίον του τότετοΔικαστήριο δεντην ασκεί. e 2 . 0 διάδικοςδεν εμποδίζεται ναακουστεί σεδιαδικασίαστην οποία η εγκυρότητα διατάγματος είναι επίδικο θέμα. Το θέματης 10 νομιμότητας πρέπει νααποφασίζεταικατάπροτεραιότηταγιατον λόγο ότι δενπρέπει ναεπιτραπείησυνέχισις της ισχύος διαταγμά των πουδεν είναι νόμιμα.
- Μεβάσητηνομολογία στις πολιτικές υποθέσεις - δεν υπάρ- «, χει νομολογία σε ποινικές υποθέσεις -επειδή η Διαταγή Επιστρο φής είναι ουσιαστικά αντικείμενο της έφεσης οεφεσείων δεν εμπο δίζεται να ακουστεί. Και αν ακόμα ήταν θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, αυτή θα ασκείτο υπέρ του δικαιώμα τος ακροάσεως του εφεσείοντα. Για όλους τους πιο πάνω λόγους ηαίτηση των εφε· σφλήτων απορρίπτεται. 20 Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Mavronunatis and 2 Others v. CyprusHotels Co. Ltd
(1967)1 C.L.R. 266Smith v.Paphos StoneC. Estates Ltd & Άλλων
(1989)1 ΑΛΑ.(Ε) 499· 25 Mouzouris & Another v. XylophaghouPlantationsLtd
(1977)1 C.L.R. 287· Ιωσηφάκηςν. Αριστοδήμου Απόφαση ημερ. 10.4.1990 Ακης άλλως Γρηγορίου και Άλλοι ν. Σταύρου & Άλλων
(1992)1 Α.Α.Δ. 237· KaraohsDevelopmentsLtd. Απόφαση ημερ. 28.11.1990. Αίτηση. Αίτηση α π ό το δικηγόρο τ ω ν εφεσίβλητων ό π ω ς το Ανώτατο Δικαστήριο, ασκώντας την διακριτική του εξου σία, αποκλείσει τ ο ν εφεσείοντα α π ό του να ακουστεί, 35 γιατί είναι ένοχος καταφρόνησης του Δικαστηρίου επειδή 24 30 2Α ^ Δ . Διευθ.Τμ.Τελωνείων v. Africans (Αρ. 1) δεν παρέδωσε στους εφεσίβλητους τα οινοπνευματώδη ποτά,ταοποίατο ΠρωτόδικοΔικαστήριο διέταξεναεπι στραφούνσ' αυτούς. ς Μ. Τριανταφυλλίδης, ΓενικόςΕισαγγελέαςτης Δήμο κρατίας, με Λ. Καοντζάνη(χα), ΔικηγόροτηςΔημο κρατίας,γιατον εφεσείοντα. Κ. Καλλής,γιατους εφεσίβλητους. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ. ανάγνωσε την ενδιάμεση απόφαση τουΔικαστηρίου.Κατάτηνέναρξητηςακρόασηςτηςεφέ10 σεως αυτής, ο δικηγόρος των εφεσίβλητων υπέβαλε ότι ο εφεσείων στερήθηκε του δικαιώματοςναακουστεί και,εν πάση περιπτώσει τοΔικαστήριο τούτο,ασκώντας διακρι τικήεξουσία, πρέπει νατοναποκλείσει από του να ακου στεί, γιατί είναι ένοχος καταφρόνησηςτου Δικαστηρίου, επειδήδεν παρέδωσε στους εφεσίβλητους ταοινοπνευμα15 τώδη ποτά,τα οποία το Πρωτόδικο Δικαστήριο διέταξε ναεπιστραφούνσ' αυτούς. Οι εφεσίβλητοι βρέθηκανένοχοικατοχήςκαι προσφο ράςγιαπώλησηοινοπνευματωδώνποτώνχωρίς ναέχουν άδεια από την Αρμόδια Αρχή, κατάπαράβασητων 'Αρ20 θρων 3
(1)(α) και 23 του περί Πωλήσεως Οινοπνευματω δών ΠοτώνΝόμου, (Κεφ. 144 καιΝόμοι Αρ. 50/63, 8/66, 26/68,4/72, 69/77και20/85),(ο "Νόμος"). Η ποινή που προνοεί το 'Αρθρο 23 του Νόμου είναι φυλάκιση μέχριέξι μήνες,ή πρόστιμο£450,-, ή/και τα δύο 25 και κατάσχεση των οινοπνευματωδών ποτών σχετικά με ταοποίαδιεπράχθη τοαδίκημα. Στις 2 Σεπτεμβρίου, 1991, το Πρωτόδικο Δικαστήριο, επέβαλε πρόστιμο £80,- και διέταξε όπως τα ποτά,που είχανκατασχεθείύστερααπό Ένταλμα Έρευνας, επιστρα30 φούνστους εφεσίβλητους. Στις 11Σεπτεμβρίου, 1991,καταχωρίστηκεη παρούσα έφεση. 25 ΣτνλιανΙδης,Δ. ΔιευΟ.Τμ.Τελωνείων v. Af ricana (Αρ. 1)
(1993)Ο λόγοςεφέσεωςείναι:- "Ηποινήπουεπιβλήθηκε είναιπαντελώςανεπαρκής γιατί δεν είναι ικανοποιητικήγιατηντιμωρίατηςΕφε σίβλητου ούτε για την αναμόρφωση της ούτε για την αποτροπή διάπραξηςπαρομοίων αδικημάτων από άλ- 5 λους." Στις 12 Σεπτεμβρίου, 1991, απότο Γραφείο τουΓενι κού Εισαγγελέα στάληκε στον Αρχιπρωτοκολλητή, με αντίγραφοστον Πρωτοκολλητή ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας καιστο δικηγόροτων εφεσίβλητων, η ακόλου- 10 θηεπιστολή:"Στις 11.9.1991 καταχωρήθηκεέφεση απότον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κατά της ποινής πουεπι βλήθηκε στην Ποινική υπόθεση με αρ. 14728/90 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, σχετικά με αδί- 15 κημα κατάπαράβασηάρθρων του περί Πωλήσεως Οι νοπνευματωδών ΠοτώνΝόμου. Κατά την εκδίκαση της έφεσης θα αναπτυχθεί επι χειρηματολογία ότιτακατακρατηθένταποτάέπρεπενα κατασχεθούν και όχι να επιστραφούν στην κατήγορου- 2 0 μένη εταιρεία. Παρακαλείσθεόπωςμεριμνήσετε ναδοθούν οδηγίες στο Τμήμα Τελωνείων ώστε να παραμείνουν τα υπό αναφορά ποτά στη φύλαξη του ΕπαρχιακούΔικαστη ρίουΛευκωσίας έωςότουεκδικασθείη έφεση." " Πρόδηλα, επειδή το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκω σίας δεν είχε χώρο καιτρόπο φύλαξης,ταποτάπαρέμει νανστηνκατοχή τουΔιευθυντήΤμήματος Τελωνείων. Οδικηγόρος των εφεσίβλητων, πουεγνώριζε τηδιευθέ τηση αυτήαπότο Σεπτέμβρητου 1991, δεν προέβησε κα- 30 νέναένδικο μέτρο. Ο δικηγόρος των εφεσίβλητων στήριξε την εισήγηση 26 2Α ^ Δ . Διευθ.Τμ.Τελωνείων v. Africana (Αρ. 1) Στυλιανίβης,Δ. 5 τουστηνυπόθεση TheofylactosMavrommatisand2 Others v.Cyprus Hotels Co.Ltd
(1967)1CL.R.266. Αναφέρθη κε,επίσης,στην ΑίτησηΑρ. 118/89-Marie Therese Smith v. Paphos Stone C. EstatesLtd και 'Αλλων
(1989)1 AAA. (Ε)499. ΟΓενικόςΕισαγγελέαςαπάντησεότιδενυπήρξεπαρά βασητηςΔιαταγής τουΔικαστηρίου, ούτεκαταφρόνηση. Περαιτέρω,είπεότι η μη έκδοση διατάγματοςκατασχέσως των ποτών και ηΔιαταγήΕπιστροφής τους στους εφεσί βλητουςείναιαντικείμενοτηςέφεσης. Το ζήτημαπου εγείρεται απασχόλησετοΑνώτατοΔι καστήριο σε Πολιτικές Υποθέσεις -{Theofylactos Mavrommatisand2 Others v. CyprusHoteL·Co. Ltd. (ανω.g τέρω)· Antonis Mouzouris andAnother v. Xylophaghou PlantationsLtd
(1977)1CL.R.287·ΑντώνηςΘ. Ιωσηφάκης ν. Χαράλαμπου Αριστοδήμου, Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7886,(Απόφαση δόθηκεστις 10 Απριλίου, 1990, δε δημο σιεύτηκε ακόμα)· 'Ακης άλλως Γρηγόρης Γρηγορίου και 2 0 Άλλοι ν. Χριστίνας Σταύρου και 'Αλλων
(1992)1 Α.Α.Δ. 237. Σχετικές είναι καιοιΑποφάσεις σεαιτήσεις για έκ δοση ενταλμάτων certiorari και prohibition - Marie ThereseSmith v.PaphosStone C.EstatesLtd. καιΆλλων, (ανωτέρω)· Chr.Karaolis Developments Limited, Αίτηση 25 Αρ.149/90,(Απόφασηδόθηκεστις28Νοεμβρίου,1990, δε δημοσιεύτηκεακόμα)). Στην υπόθεση Mavrommatis, (ανωτέρω),έλαβεχώραν διάλογος μεταξύτουτότε ΠροέδρουτουΔικαστηρίουκαι τωνδικηγόρωντουεφεσείοντα.ΟΠρόεδροςτουΔικαστη ρίου εξέφρασε τηνάποψηότιτοΔικαστήριο δενήταν δια30 τεθειμένο να ακούσει οποιαδήποτε επιχειρηματολογία, εκτός εάνυπήρχεσυμμόρφωσηπροςτο εκκαλούμενοΔιά ταγμα του Πρωτόδικου Δικαστηρίου. Η υπόθεση όμως αυτή έχειπροσπελαστεί απότημεταγενέστερηνομολογία. Η γενική αρχή είναι ότικάθε διάδικος έχειδικαίωμα 35 ακροάσεως. Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να 27 Στυλιανί&ηςΔ. Διευθ.Τμ.Τελωνείων v. Africana (Αρ. 1)
(1993)αναστείλει ή αφαιρέσει το βασικό αυτόδικαίωμαακροά σεως, εάνδιάδικος είναι αποδεδειγμέναένοχοςπαρακοής καιτοσυμφέρον τηςδικαιοσύνης επιβάλλει τούτο, δηλαδή ηπαρακοήαποτελεί εμπόδιοστηνπορείατης δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη υπόθεση -με το ναδυσκολεύεται ηδια- 5 κρίβωσητωνορθώνγεγονότων ήη εφαρμογήτηςδιαταγής του Δικαστηρίου. ΤοΔικαστήριο δεν ασκεί την πιοπάνω εξουσία του,εάνουπαίτιοςδιάδικοςδείξει καλόλόγογια τημηάσκησητηςδιακριτικήςευχέρειας εναντίοντου. Σεδιαδικασία,στην οποίαη εγκυρότητατουδιάταγμα- ίο τος είναι επίδικο θέμα, ο διάδικος δεν εμποδίζεται να ακουστεί, γιατί δεν είναι ορθό να επιτραπεί σεδιάταγμα να συνεχίσει να ισχύει, χωρίς να αποφασιστεί πρώτα το θέματηςνομιμότηταςτου. Από την επιστολή ημερομηνίας 12 Σεπτεμβρίου, 1991, 15 καιτο λόγο εφέσεως, πουέχουν προεκτεθεί, είναικαθαρό ότι η έφεση στρέφεται εναντίον της ποινής και, ειδικά, εναντίον της απόφασηςτου Πρωτόδικου Δικαστηρίου να μηνεκδώσει διάταγμακατασχέσεως τωνποτών. Με βάσητη νομολογία στις πολιτικές υποθέσεις -δεν ^0 υπάρχει νομολογία σε ποινικές υποθέσεις -καταλήγουμε ότι,επειδήηΔιαταγήΕπιστροφής είναι,ουσιαστικά,αντι κείμενο της έφεσης, οεφεσείων δεν εμποδίζεται ναακου στεί στην παρούσα έφεση. Και αν ακόμα ήταν θέμα δια κριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο θα 25 ασκούσε τηδιακριτικήτουεξουσία υπέρτουδικαιώματος ακροάσεωςτου εφεσείοντα. Για τους πιο πάνωλόγους, ηεισήγησητου δικηγόρου των εφεσίβλητων απορρίπτεται. Αίτησηαπορρίπτεται. 28