2 ΑΛΛ. 19Ιουλίου,1993 ΙΑ.ΛΟΙΖΟΥ, Π.,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΔΜές] ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΛΛΗΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης, (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5764). Ποινή — Αναστολή της ποινής φυλακίσεως ενός από τονς συγκατηγορονμένονς — Κατά πόσο αποτελεί απαράδεκτη διαφοροποίηση και κατ' επέκτασηάνισημεταχείριση για τον άλλο. 5 Ποινή — Άνιση μεταχείριση — Κριτήρια που εφαρμόζονται από το Εφετείο στην αναθεώρησηποινής όταν προβάλλεται το επιχείρημα άνισηςμεταχείρισης μεταξύ σνγκατηγορονμένων. Ποινή — Επιμέτρηση — Προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις — Ύπαρξη δύο εξωγάμωνανήλικωνπαιδιών από ταοποία το ένα ηλικίας 2 χρόνων Θααντιμετώπιζε πρόβλημα φροντίδας σε περίπτώση που ημητέρα τον είχε να αντιμετωπίσει ποινή αμέσου φν1 -. ^ λακίσεως σε αντίθεση με τους άλλους συγκατηγορονμένους οι οποίοι δεν αντιμετώπιζαν το ίδιο πρόβλημα — Ηδιαταγή για ανα στολή τηςποινής κρίθηκεεύλογη από τοΕφετείο. 15 20 25 Ποινή — Γυναίκες κατηγορούμενες — Αντιμετωπίζονται με περισσότερη επιείκεια από τα Δικαστήρια. Ο εφεσείων και οι συγκατηγορούμενοι του παραδέχθηκαν ενοχήγιατηδιάπραξηκλοπής, πλαστογραφίας,κυκλοφορίας πλα στού εγγράφουκαι εξασφάλισης αγαθώνδιά-ψευδών παραστάσεων.Το Δικαστήριο έλαβευπόψητου αριθμό40 παρόμοιωνυποθέσ ε ω ν για την πρώτηκατηγορούμενη 28 για τον εφεσειοντα και 20 γιατον τρίτοκατηγορούμενο. Το Δικαστήριο επέβαλετις ίδιεςσυντρέχουσες ποινέςφυλάκι σηςγιατηνπρώτηκατηγορουμένηκαιτον εφεσειοντακαιχαμηλό τερες για τον τρίτο κατηγορούμενολόγω χειρότερωνπροσωπικών καιοικογενειακώνπεριστάσεων απότονεφεσείοντα. Το Κακουργιοδικείοδιέταξεαναστολήτηςποινήςφυλακίσεως γιατηνπρώτηκατηγορούμενητηςοποίαςοι προσωπικέςσυνθήκες ήτανπολύχειρότερες απόαυτέςτουεφεσείοντακαι τουτρίτουκα- 273 Μπαλλήςν. Δημοκρατίας
(1993)τηγορουμένου. Ηπρώτηκατηγορούμενη ήτανηλικίας 23 ετώνκαι είχεπαρασυρθείαπόνεαρήηλικίααπό έγγαμοάνδρα μεγαλύτερης ηλικίας ο οποίος την εγκατέλειψε αφού είχε αποκτήσει μαζί της δύο παιδιά το ένααπό ταοποίαφρόντιζε ημητέρατης πουείχεκι αυτήπροβλήματακαιτο άλλο ηλικίας δύο χρόνων πουέμενε μαζί 5 της. Το Κακουργιοδικείο βρήκεότι ταανήλικα παιδιά των άλλων δύο συγκατηγορουμένων θα παρέμεναν με τις μητέρες τους σε αντίθεση με το παιδί της πρώτης κατηγορουμένης το οποίο με βάση την έκθεση της Κοινωνικής Λειτουργού θα αντιμετώπιζε πρόβλημα φροντίδαςστην περίπτωση αμέσου φυλακίσεως της μη- \Q τέρας του. Γι' αυτό ασκώνταςτις εξουσίεςπουτου παρέχει ο περί της Υφ' 'Ορον Αναστολής της Εκτέλεσης Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένος Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (Νόμος αρ.95 του 1972) το Κακουργιοδικείο διέταξε αναστολή της ποινής που επέβαλε σ' αυτήγιαπερίοδοτριών χρόνων. Σεέφεση εναντίοντηςποινήςο εφεσείων υποστήριξε ότιυπήρ ξε άνιση μεταχείριση σεβάροςτου λόγω της αναστολής τηςποινής φυλακίσεως της πρώτηςκατηγορουμένης. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκε ότι: 20 Υπό Λοΐζου Π. συμφωνούντος καιτουΠαπαδόπουλου Δ.:
- Ηύπαρξητων ορθών λόγων για αναστολή της ποινής στην περίπτωσητουενός καιόχι στην περίπτωσητουάλλουσυγκατηγορούμενου δεν αποτελεί απαράδεκτηδιαφοροποίησηκαιανισότητα μεταχείρισης γιατον άλλο.
- Ηανισότηταμεταχείρισης στην επιβολήποινήςμπορεί εύκο λα να δικαιολογηθεί απότο βαθμό μεγαλοψυχίας, θέμα αποκλει στικά στην εξουσία του πρωτόδικου Δικαστή,που μπορεί να επι δείξει λόγω των ιδιαζόντωνπεριστατικών μιαςυπόθεσης. 25
- Ηανισότητα μεταχείρισης σαν λόγος εφέσεως σπάνια είναι n αποτελεσματική ως έναανεξάρτητο επιχείρημα. Είναι αδύνατονα 30 καθοριστεί με ακρίβεια ο βαθμός της διαφοροποίησης που να δι καιολογεί μ£ίωση μιας κατά τα άλλα κατάλληλης ποινής. Δηλαδή πρέπει αυτήνα προκαλεί στον εφεσείοντα βάσιμο αίσθημα παρα πόνουήναείναι έκδηληηάρνησηφυσικήςδικαιοσύνης. 35 Υπό ΑρτεμίδηΔ.:
- Η ενέργεια του Δικαστηρίου να διαφοροποιήσει τις ποινές φυλακίσεως που επέβαλε στην πρώτη κατηγορουμένη και στον εφεσείοντα ήταν ορθή και δικαιολογείται από εγγενείς λόγους οι οποίοι υφέρπουντηςδικαστικήςσκέψεως. Ηκαταδίκηκαιιδιαίτε ρα ηφυλάκισηγυναίκαςδημιουργεί στίγμα σοβαρότερο μεβαρύτε- 40 ρες συνέπειες στην οικογένεια της και σοβαρότερες ψυχολογικές επιπτώσεις στην ίδια, παρά στην περίπτωση του άνδρα ο οποίος 274 2ΑΛΛ. 5 Μααλλήςν.Δημοχ^αχίας στον τόπο μας είναι ο κατ* εξοχήν δράστης του εγκλήματος και ιδιαίτερα του οργανωμένου. Γι'αυτόκαι ηδιαφορετική μεταχείρι σητης μεπερισσότερηεπιείκεια απόταΔικαστήρια δενείναι παρά ηισότιμηαντιμετώπιση τηςγιαισολογισμότων εγγενώνδιαφορών πουσε συντομίααναφέρονταιπιο πάνω. 2.Τογεγονόςτης αποστέρησης του προστάτη απότο δίχρονο παιδί τηςπρώτης κατηγορουμένης μαζί μετους λόγους που ανα φέρονται πιο πάνω δικαιολογούν την επιείκεια που επέδειξε το πρωτόδικο Δικαστήριο. 10 Ηέφεση απορρίπτεται. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: R. v. Burton NightingaleFebruary 12, 1972,CurrentSentencing Practice, ΤόμοςΠρώτος A9-4B01· 15 R. v. McOurkin [1979]1 Or.App. R. (s.)67, Current Sentencing Practice, ΤόμοςΠρώτοςA9-3F
- Έφεση εναντίον Ποινής. Έφεσηεναντίον τηςποινής απότον Κώστα Μπαλλήο οποίος βρέθηκε ένοχος στις22.3.93 απότο Κακουργιοδι κείο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 789/93) 20 στιςκατηγορίες:
(1)Κλοπήκατάπαράβασητων άρθρων255,264και 20 τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ. 154,
(2)Πλαστογραφία εγγράφου κατά παράβαση των άρ θρων 331, 333 (δ) (ι), 336 και 20 του Ποινικού Κώδικα, 25 Κεφ. 154,
(3)Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου κατά παράβαση τωνάρθρων331 (α),333 (δ)(ι),336,339και20τουΠοινι κούΚώδικα,Κεφ. 154,και
(4)Εξασφάλιση αγαθών δια ψευδών παραστάσεων 30 κατάπαράβασητωνάρθρων297,298και20 τουΠοινικού ΚώδικαΚεφ. 154, και καταδικάστηκε από Καλλή Π.Ε.Δ., Κραμβή Αν. 275 Μηαλλήςν.Δημοκρατίας
(1993)Ε.Δ.,ΠασχαλίδηΕΑ, σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 1 έτους στην πρώτηκατηγορία,2 ετών στη δεύτερη κατη γορία, 2 ετών στην 3ηκατηγορία και ενός έτους στην 4η κατηγορία. Ε.Χειμώνας, γιατονεφεσείοντα. 5 Μ.Τσαγγαρίδης, Αιχηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο εφεσείων και οι συγκατηγορούμενοι του παρεδέχθησαν 10 ενοχήγιατηδιάπραξητωνπιοκάτωαδικημάτων:
(1)Κλοπή κατάπαράβασητων άρθρων255, 264 και 20τουΠοινικού ΚώδικαΚεφ. 154.
(2)Πλαστογραφία εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(δ)
(1), 336 και20 του Ποινικού Κώδι- 15 κα Κεφ. 154.
(3)Κυκλοφορία πλαστού εγγράφουκατά παράβαση των άρθρων 331(a), 333(δ)
(1), 336, 339 και20 τουΠοι νικού ΚώδικαΚεφ. 154.
(4)Εξασφάλιση αγαθών δια ψευδών παραστάσεων 20 κατάπαράβασητωνάρθρων297,298και20τουΠοινι κού Κώδικα Κεφ. 154." Τααδικήματααυτάδιαπράχθηκαν μεταξύτης 10ηςκαι 24 Φεβρουαρίου
- Αντικείμενο της πρώτης κατηγο ρίας ήταν μια επιταγήτου Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλί- 25 σεωνημερομηνίας 14Φεβρουαρίου 1992, ηοποίαεκδόθη κε μεδικαιούχοτηΔέσπωΠετρίδουαπότηΛευκωσία, για τοποσό των£225,
- Αντικείμενοτωνκατηγοριών2και3 ήταν ηπλαστογραφίακαι κυκλοφορία της πιο πάνωεπι ταγής,που αναφέρετο στην πρώτηκατηγορία.Αντικείμε- 30 276 2ΑΛΛ. Μπαλλήςν.Δημοκρατίας Α.Λοΐζον, Πρ. νοτηςτέταρτηςκατηγορίαςήτανηαπόσπαση£225,90από τηΣυνεργατικήΠιστωτική ΕταιρείαΠαλλουριώτισσας με ψευδείς παραστάσεις, οι οποίες συνίσταντο στο ότι πα ρουσίασαν για εξαργύρωση την επιταγή αυτή, η οποία 5 ήτανπλαστογραφημένη. Μετά την έκθεσητων γεγονότων και την παρουσίαση εκθέσεων τουΤμήματος Κοινωνικής Ευημερίας,τοΔικα στήριο έλαβε υπόψη του αριθμό παρομοίων υποθέσεων στις οποίεςπαραδέχοντοενοχήκαιοι τρειςκατηγορούμε10 νοι και οι οποίες ανέρχοντο,σε ότι αφορούσετηνπρώην πρώτηκατηγορούμενη σε 40, τον παρόνταεφεσείοντα σε 28,καιτον πρώηντρίτοκατηγορούμενο σε
- Επίσης το Κακουργιοδικείο αναφέρθηκε στις ατομικές και οικογε νειακέςτουςπεριστάσεις. !5 Σχετικά μετηνπρώηνπρώτηκατηγορούμενη,η οποία είναιηλικίας23χρόνωνκαιαδελφήτουπαρόνταεφεσείο ντα, οι περιστάσεις, σε ότι αφοράαυτήσυνέθεταν, όπως ανέφερε το Κακουργιοδικείο, μια τραγική, θλιβερή και ιδιάζουσαεικόνακατάπολύχειρότερη από εκείνη του πα ρόνταεφεσείοντα καιτουπρώηντρίτουκατηγορούμενου, 20 οι οποίεςήσαντέτοιες που συνηγορούσαν υπέρτηςεπίδει ξης, κάθε δυνατής επιείκειας. Είχε από μικρή ηλικίαπα ρασυρθεί από έγγαμο άνδρα μεγαλύτερης ηλικίας με τον οποίο απέκτησε δύο εξώγαμα παιδιά και ο οποίος μετά την εγκατέλειψε. Το ένα απόαυτάτο φρόντιζε ημητέρα 25 χηςηοποίαείχεόμωςκαι ηίδιαταδικάτης προβλήματα και τοάλλο,δύοετών,έμενεμαζίτης. Ο εφεσείων ο οποίος επαγγέλλεται τον οδηγό ταξί, είναι 22 χρόνων παντρεμένος, με ένα παιδί ηλικίαςδέκα μηνών και η σύζυγος του ήταν στον τέταρτο μήνα της 30 εγκυμοσύνης. Το Κακουργιοδικείο αφούαναφέρθηκεμετάστιςπρο σωπικές καιοικογενειακές περιστάσεις τουτρίτουπρώην κατηγορούμενου, οι οποίες ήσαν χειρότερες από εκείνες του παρόντα εφεσείοντα και τις οποίες έλαβε επίσης 35 υπόψηυπέραυτούεπέβαλετιςπιοκάτωποινές. 277 Α. Λοΐζου, Πρ. Μπαλλήςν.Δημοκρατίας
(1993)"Στην κατηγορουμένη 1: Κατηγορία 1: Φυλάκιση 1 έτους. Κατηγορία2:Φυλάκιση2ετών. Κατηγορία3:Φυλάκιση2ετών. 5 Κατηγορία4:Φυλάκιση1 έτους. Όλεςοιποινέςνασυντρέχουν. Στον κατηγορούμενο 2: Κατηγορία 1: Φυλάκιση 1 έτους. Κατηγορία2:Φυλάκιση2ετών. Κατηγορία3:Φυλάκιση2ετών. 10 Κατηγορία4:Φυλάκιση1 έτους. Όλεςοιποινέςνασυντρέχουν. Στον κατηγορούμενο 3: Κατηγορία 1: Φυλάκιση 9 μηνών. Κατηγορία2:Φυλάκιση18μηνών. Κατηγορία 3:Φυλάκιση18μηνών. Κατηγορία4:Φυλάκιση 9μηνών." Όταν το Κακουργιοδικείο έφθασεστο δεύτεροστάδιο της διαδικασίαςτης επιβολής ποινής είχε ναρωτήσει τον 20 εαυτότουκατάπόσο μπορούσενααναστείλει τηνποινή ή αν έπρεπε να την αφήσει να εφαρμοστεί αμέσως καιαι σθάνθηκε ότι ήτο δυνατό να φθάσει στο συμπέρασμα ότι μπορούσε νατην αναστείλει, σε ότι αφορούσε τηνπρώην πρώτηκατηγορούμενη. Το Κακουργιοδικείο βρήκε ότι σε 25 αντίθεση με το τί θασυνέβαινε με ταανήλικα παιδιά του 278 15 2ΑΛΛ. Μπαλληςν.Δημοκρατίας Α.Αοΐζου, Πρ. εφεσείοντα και του πρώην τρίτου κατηγορούμενου, τα οποία θα παρέμεναν στις μητέρες τους, στην περίπτωση του διετούς παιδιούτης πρώην πρώτης κατηγορούμενης 5 αυτό θα είχε, όπως το είχε πληροφορήσει η Κοινωνική Λειτουργός, πρόβλημαφροντίδας καιαφούείχεήδη λάβει υπόψη τις υπόλοιπες ατομικές περιστάσεις της κατηγο ρουμένης αυτής,στην άσκησητηςεξουσίαςπουτου παρέ10 Χ6*011α π ο τ ο ν π ε ^ ττ1ζ Υφ' 'Ορον Αναστολήςτης Εκτέλε σης Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένες Περιπτώσεις Νόμουτου 1972 (Νόμος αρ.95 του 1972),αποφάσισενα αναστείλει καιανέστειλεγιατρίαχρόνιατηνποινή φυλα κίσεωςπουεπέβαλεσ'αυτήν. 15 Εναντίον της επιβληθείσης ποινήςκαταχωρήθηκε από μέρους του εφεσείοντα ηπαρούσαέφεση για το λόγο ότι ήταν υπερβολική ποινή. Σήμερα όμως ενώπιον μας ο ευπαίδευτος συνήγορος του περιόρισε την επιχειρηματολο γία του στο ότι υπήρξε άνιση μεταχείρηση σε βάροςτου 20 λόγω της αναστολής της ποινής φυλακίσεως της πρώην πρώτηςκατηγορουμένης,ενόψειτωνσυνθηκώντης υποθέ σεωςκαιαναφέρθηκε σε σειρά αυθεντιών OL οποίες έχουν υιοθετήσει τηναρχή αυτή. Είναι φανερό από τα γεγονότα ότι το Κακουργιοδι25 κείοπροέβηκεσεδιαφοροποίησηπρώτο,σεότι αφοράτην έκταση της ποινικής ευθύνης με την έννοια ότι ηπρώην πρώτη κατηγορούμενη βαρύνετο με μεγαλύτερο αριθμό παρομοίων υποθέσεων, εξ ου αντιλαμβανόμαστε την επι βολήσ' αυτήκαιστον εφεσείοντα της ίδιαςποινήςφυλα3ο κίσεως για ταίδιααδικήματα.Διαφοροποίησε επίσης την ποινήσεότιαφοράτονπρώηντρίτοκατηγορούμενο,στον οποίο επέβαλε μικρότερη ποινή φυλακίσεως για τους λό γους που αναφέρει το Κακουργιοδικείο στην απόφαση του. 35 Η επίκληση, εφαρμογή και υιοθέτηση των προνοιών του περί της Υφ ΌρονΑναστολής της Εκτέλεσης Ποινής Φυλακίσεως εις ΟρισμένεςΠεριπτώσεις Νόμου,έγινεγια έναπολύσυγκεκριμένο λόγο,οοποίοςπράγματι δίδειμια 279 Α. Αοΐζου, Πρ. Μπαλληςν.Δημοκρατίας
(1993)εύλογη διαφοροποίηση στις συνθήκες μεταξύ της πρώην πρώτης κατηγορούμενης καιτουπαρόνταεφεσείοντακαι κρίνουμε ότικάτωαπότιςπεριστάσεις δενέχειπαρουσια στεί οποιοσδήποτε λόγος για να επέμβει το Δικαστήριο 5 αυτόστην επιβληθείσαστον εφεσείονταποινή.Τογεγονός ότι ηγυναίκατου ανέμενε παιδί ήτανκάτιτο οποίοήταν ενώπιον του Κακουργιοδικείου και λήφθηκε υπόψη,μια καιαναφέρεταισ'αυτότογεγονός στηναπόφασητου. Το γεγονός ότι σε ένα απόδύο συγκατηγορούμενους ίο επιβάλλεται ποινή αμέσου φυλακίσεως και για τον άλλο αναστέλλεται, καίτοι της ίδιας διάρκειας, δεν αποτελεί απαράδεκτη διαφοροποίηση και ανισότητα μεταχείρισης αν υπάρχουν οι ορθοί λόγοι για αναστολή της ποινής στην περίπτωση του ενός και όχι στην περίπτωση του 15 άλλου. (Βλέπε R. v.Burton Nightingale February 12, 1972, CurrentSentencing Practice,ΤόμοςΠρώτος, A9-4B
- Δεν υπάρχειεπίσης απαράδεκτηανισότηταστηνποινή όταν μεταξύσυγκατηγορουμένων τωνοποίων η ενοχήκαι οι προσωπικές συνθήκες είναι διαφορετικές, επιβάλλεται 20 η ίδια ποινή αν ένα στοιχείο πουαυξάνει την ενοχή του ενός κατηγορουμένου ισοζυγίζεται με ένα ελαφρυντικό στοιχείο με ιδιαιτερότητα σε αυτόν. Στην υπόθεση R. ν. McClurkin [1979] 1 Cr. App. R. (S.)67, και Current Sen tencing (πιοπάνω)A9-3F01,τοΕφετείοβρήκεότιηανισό- 25 τητα μεταχείρισης στην επιβολή της ποινής μπορούσε εύ κολα να δικαιολογηθεί απότο βαθμό μεγαλοψυχίας,ένα θέμα αποκλειστικά στην εξουσία του πρωτόδικου Δικα στή,πουεπέδειξε λόγωτων ιδιαζόντωνπεριστατικών. Η ανισότητα μεταχείρισης σαν λόγος εφέσεως σπάνια 30 είναι αποτελεσματική ως ένα ανεξάρτητο επιχείρημα, όπως αναφέρεται στοPrinciplesof Sentencing 2nd Edition, D.A. Thomas στησελ. 71 όπουαναφέρειότι η ανισότητα μεταχείρισης πρέπεινα είναι δυσμενής καιναμηστηρίζε ται σε λογικά, νομικά κριτήρια και να είναι τόσο συντα- 35 ρακτικήπου το Εφετείο νααισθανθείότι ήτουπόχρεονα μειώσει την ποινή και να αποτελεί άρνηση δικαιοσύνης 280 2Α-Α-Δ. 5 Μλολλήςν.Δημοκρατίας πουνααφήνειτον εφεσείοντα ναυποφέρει απόέναμεγά λο πραγματικό αίσθημα παραπόνου.Είναι αδύνατονα καθοριστεί με ακρίβεια ο βαθμός της διαφοροποίησης ο οποίος θα είναι αρκετά σοβαρός που να δικαιολογεί τη μείωση μιας κατά τα άλλα κατάλληλης ποινής. Δηλαδή πρέπειαυτήναπροκαλείστονεφεσείονταβάσιμοαίσθημα παραπόνουήναείναιέκδηληηάρνησηδικαιοσύνης. Γιατουςπιοπάνω λόγους, μετους οποίους συμφωνεί καιοΔικαστήςΠαπαδόπουλοςη έφεσηαπορρίπτεται. 10 Στο ίδιοαποτέλεσμα καταλήγεικαιο ΔικαστήςΑρτεμίδηςοοποίοςόμωςθαδώσειτοδικότουσκεπτικό. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Συμφωνώ με την απόφαση πουέχει δοθείαπότονΠρόεδροΛοΤζου. Δίδωδειδιαίτερη έμφαση στην κατάληξητηςπουαφοράστακριτήρια,ταοποίατο 15 εφετείο λαμβάνει υπόψη στην αναθεώρηση ποινής, όταν προβάλλεται το επιχείρημα της άνισης μεταχείρισης εφε σείοντααπέναντισυγκατηγορουμένουτου. θέλω ναπω λίγα λόγια μόνο γιανασχολιάσω την ει σήγησητου δικηγόρου του εφεσείοντα,που είναιεντυπω σιακή,έστωκαιανδεν γίνεται αποδεκτή.Ηπερίοδοςφυ λακίσεως πουεπιβλήθηκε στον εφεσείοντα είναι ηίδιαμε αυτήτης πρώην συγκατηγορουμένης και αδελφής του.Η συμμετοχή και των δύο στα αδικήματα ήτανπαρόμοια, ενώ οι προ της δίκης προσωπικές περιστάσεις τηςτελευ ταίαςπιοοικτρές. Όμως,στην επιμέτρηση τηςποινήςλή φθηκανυπόψηγι'αυτήν40 παρόμοιεςυποθέσεις, ενώγια τον εφεσείοντα
- Μεαυτάταδεδομέναοδικηγόροςτου εισηγήθηκε ενώπιον μας πως, το πρωτόδικο Δικαστήριο εξήντλησετηδιαφοροποίησητηςποινήςστον υπολογισμό τηςπεριόδουφυλακίσεως,η οποία,ενόψειτουπολύμεγα λύτερου αριθμού αδικημάτων που λήφθηκαν υπόψηγια τηναδελφήτου εφεσείοντα,θααναμενότανναήτανδιαρ κέστερη,ενώκαθορίστηκεστην ίδιαχρονικήπερίοδο. 35 Το πρωτόδικοΔικαστήριο ανέστειλε την ποινήφυλά κισης τηςαδελφήςτουεφεσείοντα,ενώ ο ίδιοςτηνεκτίει. 281 Αρτεμϋης,Δ. Μπαλλήςν.Δημοκρατίας
(1993)Ο μοναδικός λόγος πουαναφέρει το Δικαστήριο γι*αυτή του την απόφασηείναι γιατί το εξώγαμο παιδί της,ηλι κίας μόλις δύο χρόνων, δεν θα είχε πού να μείνει. Έχει και ο εφεσείων ανήλικα παιδιά, αλλά αυτά μένουν με τη μητέρατους. Έχω τηγνώμη πως ηαπόφασητουπρωτόδικουΔικα στηρίου δεν απολήγει σε δυσμενή μεταχείριση του εφε σείοντα Τογενικό αίσθημαδικαίουδενκλονίζεται απότη διαφοροποίησηπου έκαμετοΔικαστήριο στις ποινές που επέβαλε στον εφεσείοντα καιτη συγκατηγορουμένη αδελ- 10 φή του.Ηενέργεια τουΔικαστηρίου ήτανορθή.Δικαιολο γείται δε, στην κρίση μου, και από εγγενείς λόγους, που δεν αναφέρονται μεν στην απόφασητου,αλλά υφέρπουν τηςδικαστικής σκέψεως. Τοέγκλημα στον τόπομας, ιδιαί τερα το οργανωμένο, είναι βασικάανδρικήσυμπεριφορά. 15 Το στίγμα επομένως της καταδίκης, και ιδιαίτερατηςφυ λάκισης γυναίκας, φέρεται πιο καταθλιπτικό. Οι συνέ πειες από φυλάκιση γυναίκας στα πρόσωπα της οικογέ νειας της βαρύτερες,ενώ οι ψυχολογικές επιπτώσεις στην ίδια και τα οικεία της πρόσωπα ασφαλώς σοβαρότερες. 20 Έτσι ηδιαφορετική μεταχείριση της,προς το επιεικέστε ρο,απόταΔικαστήρια δεν είναι τίποτε άλλο παρά ηισό τιμηαντιμετώπιση τηςγια ναζυγιάζονταιοι εγγενείςδια φορέςπουπεριγράφω,όχι εξαντλητικά,πιοπάνω. Αυτοί οι λόγοι,εμπλεκόμενοι βέβαιαμετογεγονός ότι 25 το δίχρονο παιδί της αδελφής του εφεσείοντα θα έμενε χωρίς προστάτη,εδικαιολογούσε τηνεπιείκειαπουεπέδει ξετοπρωτόδικοΔικαστήριο. Στηνερμηνεία καιεφαρμογή του νόμου και αρχών, καθοριστικής σημασίας είναι οι ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας,όπου 30 εξάλλου τοΔίκαιολειτουργεί ενδυνάμει. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 282 5