(1W3) 14 Σεπτεμβρίου,1993 [Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΔΛπές] ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5694). Αμελής οδήγησηκατά παράβασητων άρθρον 8και 19τον περί Μηχα νοκινήτου Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμον τον 1972 (Νόμοςαρ.86 τον 1972)— Ποιος οβαθμός τηςδέουσας επιμέλειας συνετού οδηγού. Μηχανική βλάβη — Πότε αποτελεί υπεράσπιση σε κατηγορία αμελούς ήεπικίνδυνηςοδήγησης. 5 Μηχανική βλάβη — Βάρος αποδείξεως — Το βάρος ανατροπής της νπεράσπισης για μηχανική βλάβη βρίσκεται πάνω στην Κατηγο ρούσα Αρχή. Αέξεις και Φράσεις— "Απερίσκεπτη οδήγηση". JQ Στις 7 Δεκεμβρίου 1989, ο εφεσείων οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αριθμό εγγραφής DT 562 στη λεωφόρο Γρίβα Διγενή στη Έγκωμηχωρίς προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή με αποτέλεσμα να περιπλακεί σε δυστύχημα. Τα παραδεκτά γεγονότα κατατέθηκανστο Δικαστήριο δυνάμει 15 του άρθρου 19 του Περί Αποδείξεως Νόμου,Κεφ. 9 όπως τροπο ποιήθηκε απότο Νόμοαρ.86 του
- Σύμφωνα με τη μαρτυρία της κατηγορσύσας αρχής το αυτοκί νητο του μάρτυραείχε πολλές σοβαρές βλάβεςοι οποίες πρέπεινα υπήρχαν πριν τοδυστύχημα,οδεοδηγός θαέπρεπεναείχε αντιλη φθείτο πρόβλημα πουυπήρχε στο σύστημα φρένων απότον τρόπο 20 που αυτό σταματούσε κατά το φρενάρισμα. Η μαρτυρία αυτή η οποία προήρχετο από εξουσιοδοτημένο εξεταστή μηχανοκινήτων οχημάτων και που δεναμφισβητήθηκεχαρακτήριζετην κατάσταση του αυτοκινήτου αθλιότατημεπολλές και επικίνδυνες σκουριές σε πολλά σημεία και δεν απέκλειε το ενδεχόμενο ημπίλια ανάρτησης 25 πάνω στην οποία βασίζεται ο μοχλός οδήγησης του αυτοκινήτου να απεκόπει στον αμέσως προ του δυστυχήματος χρόνο. Ότι η 300 2 ΑΛΛ. Χρυσοστόμουν.Αστυνομίας μπίλια απεκόπηαμέσως προ του δυστυχήματος υποστηρίζετο και από μαρτυρίατης υπεράσπισης. * 10 jc 20 Μεβάσητην προσαχθείσα μαρτυρίατο πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αποκλειστικό αίτιο του δυστυχήμα τος ήτανηαπότομηαποκοπήτης μπίλιας ανάρτησης καιτο ανεξέλεγκτο πλέον της πορείας του οχήματος. Επίσης ότι ο εφεσείων δεν επέδειξε το βαθμό της δέουσας επιμέλειας συνετού οδηγού στον έλεγχο του αυτοκινήτου του,το οποίο είχε αριθμό εγγραφής DT562, και ο οποίος πρέπει να είναι ανάλογος με τα συγκεκριμέ να περιστατικά που καλύπτουν το συγκεκριμένο μηχανοκίνητο όχημα.Επίσης τόνισεότι το γεγονός ότι το αυτοκίνητοαγοράσθη κε την προηγούμενη του δυστυχήματος δεν απαλλάσσει τον εφεσείοντα της ευθύνηςτου. Η υπεράσπιση εισηγήθηκε ότι το ατύχημαπροκλήθηκε απόμηχανική βλάβηκαι ότι το βάροςτηςαποδείξεως σε τέτοια περίπτω ση μετατίθεται στον κατηγορούμενο λόγω του ότι κατ' ανάγκητα γεγονότα που αναφέρονται σ' αυτό είναι ειδικά μέσα στη δική του γνώση. Επίσης ότι έστωκι' αν αυτόςασκούσε τη δέουσα επιμέλεια δεν θα μπορούσε να ανακαλύψει την μηχανική βλάβη του αυτοκι νήτου. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεσηκαιαποφάνθηκε ότι: 25
- Σεκατηγορία αμελούς οδήγησης αποτελεί υπεράσπιση ότι ο οδηγός δεν ήταν υπαίτιος για τη στέρησητου ελέγχου του οχήμα τος του λόγω μηχανικής βλάβης την οποία αγνοούσε και η οποία δεν ήταν τέτοια που θα έπρεπε να την είχε ανακαλύψει με την άσκηση εύλογης σύνεσης. 30
- Δεν υπάρχει κανόνας δικαίου ότι όπου τα γεγονότα είναι κατά ιδιάζοντα τρόπο μέσα στη γνώση του κατηγορουμένου το βάρος της απόδειξης οποιασδήποτε υπεράσπισης που στηρίζεται πάνω σε τέτοια γεγονότα μετατίθεται στον κατηγορούμενο. Σε υποθέσεις επικίνδυνης οδήγησης το βάροςτηςαποδείξεωςουδέποτε μετατίθεται στην υπεράσπιση. «
- Εάν ο κατηγορούμενος προέβαινε σε εύλογη εξέταση ενός τόσο ουσιώδους για ασφαλήοδήγηση εξαρτήματοςπριν την χρησι μοποίηση του παλιού και σε κακή κατάσταση οχήματος, η οποία ήταν απαραίτητηναγίνει,ημηχανικήβλάβηπουπροκάλεσε τοδυ στύχημα είναι βέβαιο ότι θαανακαλύπτετο μεαποτέλεσμα ναπροβλέψει τον κίνδυνο οπότανθαέπαιρνεταδέοντα μέτρα προς απο φυγήτου.
- Απερίσκεπτη οδήγηση σημαίνει να παίρνει ο κατηγορούμε νος ένααδικαιολόγητοκίνδυνο γιατον οποίο γνώριζε. Η έφεση απορρίπτεται. 301 Χρυσοστόμουν.Αστυνομίας
(1993)Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: The TunnelPortland Cement Co. Lid v. ThePrince Line Ltd & Another
(1963)2AAA. 181· Hendersonv.HenryE.Jenkings&Sons[1969]3All EX. 756Καμέρη v.Σονλη «ft Άλλου. Έφεση ημερ. 3αία 1990- 5 R v.Spurge[1961]2AilEJi.688Burnsv.Bitter [1966]3AB E.R.29· R v.Gosney713All ΒΛ. 220Wodmingtonv.D.PJ>. [1935]AllRR. Rep. 1,
(1935)A.C.
- Έφεσηεναντίον ΚαταδίκηςκαιΠοινής. ,Q Έφεση εναντίον της καταδίκηςκαιτης ποινής από τον Χρυσόστομο Κ. Χρυσοστόμου οοποίος βρέθηκε ένοχος στις 9/10/92 απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 16611/90) στην κατηγορία της αμελούς οδήγησης κατάπαράβαση των άρθρων 8και 19τουΠερί Μηχανοκινήτων ΟχημάτωνκαιΤροχαίαςΚί νησης Νόμου του1972(Ν.86/72) καικαταδικάστηκεαπό Λιάτσο, Ε.Δ. σε£10.00πρόστιμο. 5 Ν. Πελίόης,γιατονεφεσείοντα. 2ο Ροχτσίδον -Παπαχνριακού (κα), Δικηγόροςτης Δημο κρατίας,γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΛΟΙΖΟΥ, Π. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση.Ο εφεσείων αντιμετώπιζε αρχικά τέσσερεις κατηγορίες από 25 τις οποίες παραδέχθηκετιςτρεις καιέγινεηακρόασηγια την πρώτη κατηγορία η οποία ήταν για αμελή οδήγηση κατάπαράβασητων άρθρων8και 19τουπερί Μηχανοκι νήτων Οχημάτων καιΤροχαίας Κίνησης Νόμουτου1972, (Νόμος αρ. 86 του 1972).Σύμφωνα με αυτή ο εφεσείων 30 στις 7 Δεκεμβρίου 1989στηλεωφόρο Γρίβα Διγενή στην 302 2ΑΛΑ. Χρυσοστόμου ν.Αστυνομίας Α.Λοΐζου, Πρ. Έγκωμηοδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμόεγ γραφής DT562 χωρίς νακαταβάλειτην προσήκουσα επι μέλειακαιπροσοχή. Οι δύοπλευρές κατέθεσανστο Δικαστήριο σανΤεκ.1 5 δήλωσητους μεπαραδεκτάγεγονότα δυνάμειτου άρθρου 19τουπερί Αποδείξεως Νόμου,Κεφ.9,όπως τροποποιή θηκε απότο Νόμοαρ.86 του
- Σανεπακόλουθο της δήλωσης αυτής, κατατέθηκαν το σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος ως Τεκ. 2, σειρά φωτογραφιώνσχετικά μετο δυστύχημα ως Τεκ. 3 και η κατάθεσητου εφεσείοντα η 10 οποίαλήφθηκεστις 13 Δεκεμβρίου 1989 ωςΤεκ.
- Κατόπιν τούτων,η κατηγορούσααρχήκάλεσεσανμο ναδικό μαρτυράτηςτο ΛοχίαΑ. Μελά, εξουσιοδοτημένο εξεταστή μηχανοκινήτων οχημάτων,ο οποίος μετάτο δυ στύχημα εξέτασε το αυτοκίνητο DT562 στο οποίοδιαπί στωσε εκτεταμένες ζημιές λόγω δυστυχήματος με κύριο 15 κτύπημαστην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου.Ομάρ τυραςήλεγξεεπίσης το σύστημα διευθύνσεως, ενώ το αυ τοκίνητο ήτανακινητοποιημένο λόγω των ζημιών και το βρήκε σε καλή και χρησιμοποιήσιμη κατάσταση.Από το κτύπημα πολλές συνδέσεις του συστήματοςπαραμορφώ20 θηκανκαι αποκόπηκεο μοχλός διεύθυνσης του μπροστι νούαριστερούτροχού. Από την αφαίρεση των τροχών του αυτοκινήτου, ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι τααμίαντα καιτακαρφιάμιας "παπούτσας" του οπισθίου αριστερού τροχού ήταν φαγω25 μένα. Επίσης ταδισκόφρενα του μπροστινού δεξιούτρο χούήταντελείωςκατεστραμμένα.Τοπέλματουπίσω αρι στερού τροχού ήταν επίσης τελείως κατεστραμμένο, εύρημα δε του μάρτυρα ήτανότι το αυτοκίνητο οδηγείτο μεελαττωματικάφρένακαικατεστραμμένοτοπισινόαρι30 στερό ελαστικό. Οι βλάβες αυτές,σύμφωνα με το μάρτυρα,πρέπει να υπήρχαν πριν απότο δυστύχημα,ο δε οδηγός θαέπρεπε να είχεαντιληφθείτοπρόβλημαπουυπήρχεστο σύστημα φρένων, καθότι κατά το φρενάρισμα το όχημα δεν θα 303 Α. Αοΐζου, Πρ. Χρυσοστόμουν.Αστυνομίας
(1993)έπρεπε να σταματούσε αποτελεσματικά και ομοιόμορφα. Την κατάσταση του αυτοκινήτου ο μάρτυρας την περιέ γραψε αθλιότατη με πολλές και επικίνδυνες σκουριές σε πολλά σημεία. Αναφερόμενος στο μοχλό διεύθυνσης του μπροστινού 5 αριστερού τροχού,ομάρτυραςανέφερεότιήταν κομμένος αλλά δεν μπορούσε ναπροσδιορίσει επακριβώς το χρόνο στον οποίοκόπηκε, αναφέρονταςότι θαπρέπεινακόπηκε είτεαμέσως πριντοδυστύχημαείτεκατάτησύγκρουση.Η τομήενπάσηπεριπτώσει ήτανπολύπρόσφατη. 10 Ο μοχλός οδήγησης είναι "ο μοχλός που ρυθμίζει την κλίσητων ελαστικών δεξιάή αριστερά".Ομοχλός βασίζε ται σε μια μπίλια ηοποίαείναι κατασκευασμένη από αρσαλοσίδερο μεγάλης ανθεκτικότητας. Αν αυτή η μπίλια αποκοπεί,οτροχός παίρνει μιαακυβέρνητηκλίσηδεξιάή αριστερά,ανάλογημετο πούθαστρίψειτηνώρατηςαπο- 15 κοπής,κλίσητην οποίαπροσδιόρισε σε αρκετές μοίρες.Η μπίλια αυτή καλύπτεται από λάστιχο και ως εκ τούτου δεν είναι ορατή με το μάτι αν δεν γίνει σχετική εξέταση. Επίσης δέχθηκε ότι το Τεκ. 9, το οποίο παρουσιάζει μια κομμένη μπίλια και εν μέρει σκουριασμένη, θα μπορούσε 20 νααποκοπείκαιαπόστρίψιμο τουαυτοκινήτου.Τη σκου ριά που παρουσιάζει αυτό το Τεκμήριο, ο μάρτυρας την προσδιόρισε σε παλιό ράγισμα το οποίο θα έπρεπε να υπάρχει. Κατά την εξέταση του αυτοκινήτου διαπίστωσε ότι ο 25 αριστερός εμπρόσθιος τροχός του δεν ήταν κτυπημένος στην εξωτερική πλευρά του, όπως επίσης ότι "αν η μπί λια" απεκόπη πριν από το δυστύχημα, ο εφεσείων δεν μπορούσε να έχει έλεγχοτου οχήματος το οποίο θα ήταν έρμαιοτηςκλίσηςπουπήρεοτροχός σαναποτέλεσμα της 30 αποκοπής. Επίσης ότι ούτε το φθαρμένο ελαστικό από μόνο του,αλλά ούτε και τα ελαττωματικά φρένα,αν δεν χρησιμοποιήθηκαν αμέσως προς του δυστυχήματος, δεν είχανσχέσημετηνκλίση πουπήρετοαυτοκίνητοκαικατ' ακολουθίαμετοδυστύχημα. 35 304 2ΑΛΑ. 5 Χρυσοστόμουν.Αστυνομίας Α. Αοΐζου,Πρ. ΟπρωτόδικοςΔικαστής ανέλυσε τηνομικήπλευράτου ζητήματος και αναφέρθηκε στις Πολιτικές Εφέσεις The TunnelPortland Cement Co. Ltd v. The Prince Line Limited andAnother
(1963)2 Α.Α.Δ. 181, Henderson v. Henry E. Jenkings andSons [1969]3 All E.R. 756, Γεώρ γιουΚαμέρη v.ΑνδρέαΣούληκαιάλλον, Έφεση7467 της 30 Οκτωβρίου 1990, όπως επίσης και στην υπόθεση R. ν. Spurge[1961] 2All E.R.688. Στην υπόθεση R. v. Spurge διατυπώθηκε η αρχή ότι 10 αποτελεί υπεράσπισησε κατηγορίαεπικίνδυνης οδήγησης όπως επίσης και σε κατηγορία αμελούς οδήγησης ότι ο οδηγός χωρίς δικήτου υπαιτιότηταεστερήθητουελέγχου του μηχανοκίνητου οχήματος του ένεκα μηχανικής του βλάβηςγιατηνοποίαδενγνώριζεκαιηοποίαδενήταντέ τοια που θα έπρεπε να την είχε ανακαλύψει εάν ασκούσε 15 εύλογησύνεσηκαι εφόσον υπάρχει κάποια μαρτυρίαγια τέτοιαβλάβη,οκατηγορούμενος πρέπεινααθωωθείεάν η εξήγηση τουαφήνειπραγματικήαμφιβολίαστησκέψη του Δικαστηρίου. Θαήτανεπίσης υπεράσπισησε μια κατηγο ρία απερίσκεπτης οδήγησης ότι ο τρόπος της οδήγησης του προκλήθηκε από μηχανική βλάβηγια την οποία δεν 20 γνώριζε, διότι απερίσκεπτη οδήγηση σημαίνει ναπαίρνει ένααδικαιολόγητοκίνδυνογιατονοποίοοκατηγορούμε νος γνώριζε καιανο κατηγορούμενος δεν γνώριζε γιατη βλάβηδεν θαμπορούσε ναγνωρίζει γιατον κίνδυνο. Λέ χθηκεόμως ότι υποθέσεις στις οποίες μπορούσε με επιτυ χίαναγίνει επίκληση μιαςτέτοιαςυπεράσπισηςπρέπεινα 25 είναι πράγματισπάνιες. ΣτηνυπόθεσηSpurge η καταδίκη επεκυρώθηδιότι μιακαιοεφεσείων εγνώριζεγιατηντάση του αυτοκινήτου νατραβάπρος τα δεξιά όταν εχρησιμοποιούνταν ταφρένα, ηυπεράσπισητης μηχανικήςβλάβης δεν μπορούσε ναεπιτύχει διότι ήτανεπικίνδυνογι'αυτόν 30 ναοδηγεί το όχημαόπως έκαμεμετηνγνώση τηςμηχανι κής βλάβης. (Βλέπε επίσης Wilkinnson's Road Traffic Offences, 14ηΈκδοση,Τόμος 1,σελ. 1/323, παρ.5.34-40). ΟπρωτόδικοςΔικαστής στησυνέχεια ανέλυσε τημαρ τυρία την οποίααποδέχθηκεστο σύνολοτης καιπαρατή305 Α. Αοΐζου, Πρ. Χρυσοστόμουν.Αστυνομίας
(1993)ρήσε ότι ο μάρτυρας της κατηγορούσας αρχής δεν απέ κλεισε το ενδεχόμενο η μπίλια ανάρτησης να απεκόπη στον αμέσως προ του δυστυχήματος χρόνο, και δέχθηκε ότι μιακαιαποκοπείαυτή η μπίλια,τοαυτοκίνητο κατευ θύνεται πλέον ανεξέλεγκτο και παίρνει φόρα ανάλογη με 5 την πλευρά κλίσης του τροχού κατάτην ώρα τηςαποκο πής,καιότι το σημείο στο οποίο βρίσκεται αυτήημπίλια και οτρόπος με τον οποίο είναι καλυμμένη,δεν επιτρέπει απ' ευθείας εντοπισμό και εξέταση της, εκτός μετά από αφαίρεσητουκαλύμματοςτης. 10 Αποδέχθηκε επίσης τη μαρτυρία του μάρτυραυπερά σπισης 'Αριστου Μηλίκουρου, ότι ηαποκοπή της μπίλιας έγινε στο αμέσως προςτου δυστυχήματος χρόνο καιότι η άποψη αυτή βρίσκει τεκμηρίωση από το γεγονός ότι ο ίδιος οτροχός ουδεμίαζημιάέπαθεαπότοδυστύχημαγια το λόγο ότι δεν ήτανπλέον στη θέση του κατάτη στιγμή 15 της σύγκρουσης. Επίσης ότι το φθαρμένο ελαστικό από μόνο του και τα ελαττωματικά φρένα χωρίς τη χρησιμο ποίηση τους δεν ήτανδυνατό να προκαλέσουν τηνκλίση και την πορείατην οποίαέλαβε το όχηματου εφεσείοντα. Καιότι δενχρησιμοποιήθηκαν φρέναστοαμέσως προςτη 20 σύγκρουση χρόνο ήότι ο εφεσείων προέβηαπόμόνος του σεελιγμό οοποίοςθαείχεεπακόλουθοαυτήτηνπορεία. Meόλαταπιοπάνωοπρωτόδικος Δικαστής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αποκλειστικό αίτιο του δυστυχήμα τος ήτανηαπότομηαποκοπήτης μπίλιας ανάρτησης και 25 το ανεξέλεγκτο πλέον της πορείας του οχήματος. Αίτιο αυτής της αποκοπής ήταν το φάγωμαλόγω σκουριάς το οποίο είχεαυτή ημπίλιακαιαποτέλεσμα τουοποίου ήταν να συγκρατείται με μικρό μόνο μέρος μετάλλου πουμπο ρούσε να αποκοπεί σε οποιαδήποτε στιγμή και χωρίς 30 οποιαδήποτε δυσκολία. Και έθεσετότε το πιο κάτωερώ τημα: Το τι μένει ναεξεταστεί είναι τοκατάπόσο οκατη γορούμενος θα μπορούσε με εύλογη έρευνα να εντοπί σει αυτότο μηχανικό πρόβλημα. Όφειλε ναγνωρίζει ο 35 306 2AAA. 5 JQ Χρυσοστόμου ν.Αστυνομίας Α.Αοΐζου, Πρ. κατηγορούμενος ότι υπήρχε αυτότο πρόβλημα; Παρέ λειψε νακάνει οτιδήποτε θαέκανε ένας συνετός ιδιο κτήτης αυτοκινήτου ούτως ώστε να μπορέσει ναπρο βλέψειτον κίνδυνο και ναπάρει μέτρα προςαποφυγή του;Απέδειξεοκατηγορούμενοςότικάτωαπότοσύνο λοτωνπεριστάσεων τις οποίεςγνώριζε ή θαέπρεπενα γνωρίζει έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα για αποφυγή του κινδύνου; Και τέλος η δέουσα επιμέλεια θααπαι τούσε απότον κατηγορούμενο απομάκρυνσητων υλικώνταοποίακάλυπταν αυτήτημπίλιαούτως ώστε να την επιθεωρήσει; Ηαπάντηση δίδεταιαπότη μαρτυρία τηνοποίαέχειενώπιοντουτοΔικαστήριο." Το τελικό συμπέρασμα του πρωτόδικουΔικαστή ήταν τοπιοκάτω: 15 20 25 30 "Υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία η οποίαέγινε δεκτήκαι ηοποίαδεν αμφισβητήθηκε, του Λοχία Μελά, ότι το αυτοκίνητο του εφεσείοντα ευρίσκετο σεαθλιότατηκατάστασημεπολλές και επικίνδυ νες σκουριές σε πολλά σημεία. Αναντίλεκτο επίσης γε γονός είναι ότι το αυτοκίνητο ήταν ένα παλιό αυ τοκίνητο με αριθμό εγγραφής DT562. Πιστεύω ότι ο βαθμός επιμέλειας συνετού οδηγού είναι ανάλογος με τασυγκεκριμένα περιστατικάπουκαλύπτουντοσυγκε κριμένο μηχανοκίνητο όχημα.Δεν θαανέμεναβεβαίως από ένασυνετό οδηγόναμετακινήσει τα συγκεκριμένα υλικάαντοαυτοκίνητοήτανκαινούργιοή σχετικάκαι νούργιο.Λαμβάνονταςόμωςυπόψητηνκατάσταση του αυτοκινήτουόπωςτηνπαρουσιάζειη ενώπιον μου μαρ τυρία, πιστεύω ότι η δέουσα επιμέλεια απαιτεί πλέον ενδελεχή έλεγχο σε όλα τα σημεία του. Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου καμία μαρτυρία πότε έγινε τελευταίος σχετικός έλεγχος και τι κάλυπτε αυτός ο έλεγχος. Τοσυγκεκριμένο αυτοκίνητοείχεπροβλήματασκου ριάς και η συγκεκριμένη μπίλια ανάρτησης φαγώθηκε λόγω σκουριάς.Τογεγονός απόμόνο του ότι τοαυτο307 Α. Λοΐζου, Πρ. Χρυσοστόμουν.Αστυνομίας
(1993)κίνητο αγοράστηκε την προηγούμενη του δυστυχήμα τος, δεν απαλλάττειτον εφεσείοντα της ευθύνης του. Ο πατέρας του εφεσείοντα στη μαρτυρία του, απάντησε αόριστα, "νομίζω",όσον αφοράτο θέματου πιστοποιη τικού καταλληλότητας. Εν πάσηπεριπτώσει δεν υπάρ- 5 χει ενώπιον του Δικαστηρίου καμίαμαρτυρίαως προς το πότε έγινε έλεγχος και τι έλεγχος για απόκτηση αυτού του πιστοποιητικού και τι καλύπτει αυτό το πι στοποιητικό. Η αξίατου θα έλεγα είναι μηδαμινήλαμ βάνοντας υπόψη ότι, όπως υπάρχει παραδοχή, τα ίο φρέναήτανελαττωματικά,έναδεελαστικό ήτανεπικίν δυνο." Αξίζει να τονισθεί εδώ ότι ηαρχήως προς τηνυπερά σπιση ότι το ατύχημα προκλήθηκε από μηχανική βλάβη και το βάρος της αποδείξεως έθεσε ο Λόρδος Salmon στην 15 υπόθεση Spurgeη οποία εφαρμόστηκε και στην υπόθεση Burns v. Bitter [1966]3 All E.R. 29, όπως επίσης και στην υπόθεση R. v. Gosney713 All E.R. 220. Η αρχή αυτή στο πρωτότυπο είναι: ".... In the opinion of this court, the contention made 20 on behalf of the Crown is unsound, for in cases of dangerous driving the onus never shifts to the defence. This does notmeanthatif theCrown proves that a motor car driven by the accused has endangered the public, the accused could successfully submit at the end of the case 25 for the prosecution that he had no case to answer on the ground that the Crown had not negatived the defence of mechanical defect. The court willconsider nosuch special defence unless and until it is put forward by the accused. Once, however, it has been put forward it must be 30 considered with therest of theevidence in thecase. If the accused's explanation leaves a real doubt in the mind of thejury,then theaccused is entitled to be acquitted. If the jury rejects the accused's explanation, the jury should convict. It has been suggested by counsel for the Crown 35 that the onus of establishing any defence based on mechanical defect must be on the accused because 308 2ΑΛΑ. 5 1 0 Χρυσοστόμουv. Αστυνομίας Α.Αοΐζου, Πρ. necessarily thefacts relating to it are peculiarlywithin his own knowledge.The facts, however,relating to a defence of provocation or self-defence in a charge of murder are often peculiarly within the knowledge of the accused since often the only persons present at the time of the killingare the accused andthedeceased. Yet once there is any evidence to support these defences, the onus of disproving them undoubtedly rests on the prosecution (Woolmington v. Directorof PublicProsecutions [1935] All E.R., Rep. 1[1935]A.C. 462). There is no rule of law that where the facts are peculiarly within the knowledge of the accused, the burden of establishing any defence basedon these facts shifts tothe accused." 25 Ηπιο πάνωαρχήθα μπορούσε ναδιατυπωθείστα Ελ ληνικά με κάποια προσαρμογή των διάφορων όρων στην Κυπριακή πραγματικότητα,στο ότι σε υποθέσεις επικίν δυνης οδήγησης το βάρος της αποδείξεως ουδέποτε μετα τίθεται στην υπεράσπιση.Αυτό δεν σημαίνει ότι εάν η κα τηγορούσα αρχή αποδείξει ότι ένα αυτοκίνητο οδη20 γοΰμενο από τον κατηγορούμενο έχει θέσει σε κίνδυνο το κοινό, ο κατηγορούμενος θα μπορούσε με επιτυχία να υποβάλει στο τέλος της υπόθεσης της κατηγορίας ότι δεν είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση για να κληθεί να απαντήσει, για το λόγο ότι η κατηγορούσα αρχή δεν ανέτρεψε την υπεράσπισητης μηχανικήςβλάβης.Το Δικα25 στήριο δεν θα εξετάσει μια τέτοια ειδική υπεράσπιση, εκτός εάν και μέχρις ότου προβληθεί απότον κατηγορού μενο. Όταν όμως έχει προβληθεί πρέπει να εξεταστεί με το υπόλοιπο της μαρτυρίαςστην υπόθεση. Εάν η εξήγηση του κατηγορουμένου αφήνει πραγματική αμφιβολία στη σκέψη του Δικαστηρίου, τότε ο κατηγορούμενος δικαιού30 ται να αθωωθεί. Εάν το Δικαστήριο όμως απορρίψει την εξήγηση του κατηγορουμένου, το Δικαστήριο πρέπει να τον καταδικάσει.Σε εισήγηση ότι το βάρος της απόδειξης της υπεράσπισης που στηρίζεται σε μηχανική βλάβη πρέ πει να είναι επί του κατηγορουμένου διότι κατ'ανάγκη τα 35 γεγονότα που αναφέρονται σ' αυτό είναι ειδικά μέσα στη δικήτου γνώση. Υπεδείχθη ότι ταγεγονότα που αναφέρο- 309 Α. Αοΐζου, Πρ. Χρυσοστόμουν.Αστυνομίας
(1993)νταισε υπεράσπισηπρόκλησης ήαμέλειας σε μιακατηγο ρία φόνου είναι συνήθως με ιδιάζοντα τρόπο μέσα στη γνώση του ίδιου του κατηγορουμένου εφόσον συχνά το μόνο πρόσωπο πουείναι παρώνκατάτοχρόνο της δολο φονίας είναι οκατηγορούμενος και ο αποθανών.Εν του- 5 τοις μιακαιυπάρχεικάποιαμαρτυρίαη οποία υποστηρί ζει τις υπερασπίσεις αυτές,το βάροςτης ανατροπήςτων αναμφίβολα βρίσκεται πάνω στην κατηγορούσα αρχή. {Woolmingtonv. Directorof PublicProsecutions (πιο κάτω)). Δεν υπάρχει κανόνας δικαίου ότι όπου τα γεγο νότα είναι κατάιδιάζοντατρόπομέσα στηγνώσητου κα- 10 τηγορουμένου τοβάροςτης απόδειξηςοποιασδήποτευπε ράσπισης που στηρίζεται πάνω σε τέτοια γεγονότα μετατίθεταιστον κατηγορούμενο. Είναι ο ισχυρισμός του εφεσείοντα ότι η μηχανική βλάβητου αυτοκινήτου ήταντέτοια πουδεν μπορούσε να 15 τηνγνωρίζει ασκώνταςτηδέουσα επιμέλεια. Η απάντηση, με την οποία συμφωνούμε, δίδεται από τον πρωτόδικο Δικαστή ότι λόγω τηςκατάστασηςτου αυ τοκινήτου, τηςηλικίας του,τουγεγονότος ότι τοαγόρασε τηνπροηγούμενη καιδεντο υπόβαλε σε οποιαδήποτεεξέ- 20 τάσηκαι ειδικά τα μέρητου αυτοκινήτου,άμεσα σχετιζό μενα με την ασφάλεια του κοινού κατάτην οδήγηση του, πουβέβαιαέχειδικαίωμανακυκλοφορεί μεασφάλειαστο δρόμο. Και είχετέτοιο καθήκον,ναπροβεί δηλαδήσεεύ λογη εξέταση και μάλιστα των μερών εκείνων που μπο- 25 ρουν να συμβάλουν στην επικίνδυνη οδήγηση τουοχήμα τος. Ένας συνετός οδηγός οφείλει να προβεί σε εύλογες εξετάσεις του οχήματος του για να διαπιστώσει την κα ταλληλότητα της χρήσης τουκατάτρόπο ασφαλήγια τον 30 ίδιο και για τους άλλους οι οποίοι χρησιμοποιούν τους δημόσιους δρόμους. Στηνπαρούσαπερίπτωσηαναμφίβο λα μια εύλογη εξέταση ενός τόσο ουσιώδους για ασφαλή οδήγηση εξαρτήματος,πριν τη χρησιμοποίηση τουπαλαι ού και σεκακήκατάστασηοχήματος,ήταναπαραίτητηνα 35 310 2 AAA. Χρυσοστόμουv. Αστυνομίας Α. Αοΐζου, Πρ γίνεικαιμπορεί μεβεβαιότηταναλεχθείότι εάνείχεγίνει, ο αιτητής θα ανακάλυπτε τη μηχανική βλάβη πουπροκά λεσε το δυστύχημα ώστε να είχε προβλέψει τον κίνδυνο καιναπάρειταδέοντα μέτραπροςαποφυγήτου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους ηέφεση απορρίπτε ται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 311