(1993)6Οκτωβρίου. 1993 [Α.ΛΟΙΖΟΥ,Π..ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ.ΔΑπές] ΣΤΕΛΙΟΣΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5689). Αίτηση yiotπαραχώρηση άδειας γιαπροσαγωγή ενώπιον τον Εφετείου νέας μαρτυρίας και/ήπεραιτέρω αποδεικτικών μέσων εκ μέρους τον εφεσείονταγια νααποδειχθείότι αντός κατά τηνδιάρκεια των ανακρίσεων υπέστη φρικτά βασανιστήρια κατά παράβαση τωνΣν- $ νταγματικών τον Δικαιωμάτων — Αρχές που διέπουν τηρύθμιση τον θέματος της ακρόασης νέαςμαρτυρίας ή επανακρόασης μαρ τυρίας που ακούστηκεαπό το πρωτόδικο Δικαστήριο — Η εξου σία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου για εξέτασητουθέματοςκαθόριζε- .« ται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 25
(3)— Μόνο σε ι υ σπάνιες περιπτώσεις παραχωρείται τέτοια άδεια. Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα Άρθρο 8 — Είναι αντίστοιχο προς το άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης τωνΑνθρωπίνων Δι καιωμάτων που κυρώθηκεμε τον Κυρωτικό Νόμο αρ.39τον1962 — Προνοεί ότι "ουδείςυποβάλλεται ειςβασανιστήρια ήεις απάν- 15 θρωπον ήταπεινωντικήν τιμωρίαν ή μεταχείρισιν". Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα Άρθρο 53— Δικαίωμαμείωσηςή αναστολής της ποινής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τη συγκατάθεση τον ΓενικούΕισαγγελέα. Ποινική Δικονομία —Δικαίωμα έφεσης κατόπιν ομολογίας ενοχής 20 κατηγορουμένου — Ρυθμίζεται από τον Περί Ποινικής Δικονο μίας Νόμο Κεφ. 155, Άρθρο
- Δικαιοδοσία τωνΔικαστηρίων—Προεκτείνεται μέχρι τασύνορα που καθορίζονται από τοΣύνταγμα και τους Νόμους. Ερευνητική Επιτροπή — Ορίστηκεμε τοπερί ΕρευνητικήςΕπιτροπής 25 (Αστυνομία) Διάταγμα του 1993, για διεξαγωγή πλήρους έρευνας μεθόδων που χρησιμοποιούνται από αστυνομικά όργανα κατά τη διάρκεια σύλληψης, κράτησηςκαι ανάκρισης υπόπτων με ιδιαίτε ρη έμφασησεπαράπονα βασανισμού ήκακομεταχείρισης. 328 2 ΑΛΛ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας Ποινή — Επιμέτρηση — Μετριαστικοί και επιβαρυντικοί παράγοντες — Σχεδιασμός του αδικήματος —Εξετάζεται σε συνάρτηση με την επιτυχία τον σκοπού τηςεπιχείρησης. ** Ο εφεσείων και ο πρώην συγκατηγορούμενος του βρέθηκαν ένοχοι μεδικήτους παραδοχήσταπιοκάτωαδικήματα
- Ένοπλη ληστεία κατά παράβασητων άρθρων 282, 283 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Λ 1 0
- Κατοχήπεριστρόφου άνευ αδείαςτου Υπουργικού Συμβουλίου κατά παράβασητου άρθρου4
(1)
(2)(β) του Περί Πυροβόλων 'Οπλων Νόμου 1974 (38/74)όπωςτροποποιήθηκε. 3. Μεταφοράπεριστρόφου άνευ αδείαςτου Υπουργικού Συμ βουλίου κατάπαράβασητου άρθρου4
(1)
(2)(α)του νόμου38/
- *5
- Κατοχή εκρηκτικών υλών άνευ αδείας του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών κατά παράβαση των άρθρων 4(4χδ), 5(α) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ.54, όπως τροποποιήθηκε,και του άρθρου20 του Κεφ.
- Και στους δύο συγκατηγορουμένους επιβλήθηκαν οι ίδιες συν τρέχουσες ποινές φυλάκισης οι οποίες ήτανοι ακόλουθες: Φυλάκιση8χρόνων στην πρώτηκατηγορία Φυλάκιση4χρόνων στην τρίτηκατηγορία Φυλάκιση2χρόνων στην τέταρτηκατηγορία. Στην επιμέτρηση τηςποινής λήφθηκανυπόψητρεις παρόμοιες υποθέσεις για τον εφεσείοντα και μία για τον συγκατηγορούμενό του. 25 30 •^ Τα περιστατικά της υπόθεσης ήταν τα ακόλουθα: Την 28/7/ 1992 οι κατηγορούμενοι μπήκαν σε υποκατάστημα της Λαϊκής Τράπεζαςστην περιοχή Αμαθουντας στηΛεμεσόκαιυπό τηναπει λή όπλου υποχρέωσαν την υπεύθυνη του καταστήματος να τους παραδώσει απ' τοχρηματοκιβώτιο ΛΚ28.000περίπουσεκυπριακά και ξένα χαρτονομίσματα. Οι κατηγορούμενοι ήταν μεταμφιεσμένοι με μαύρεςκελαπίδες και είχαν καλυμμένο τοπρόσωπο τους με κουκούλες. Μετά την ληστεία αναχώρησαν με κλοπιμαίο αυτοκί νητο το οποίο βρέθηκε εγκαταλελειμμένο. Το προϊόν της ληστείας βρέθηκε σε χαρτοσακούλα στην κοίτη ποταμού κοντά στο χωριό Πύργος, όπως επίσης και τα δύο όπλα - το ένα ήταν ομοίωμα όπλου -οι κουκούλες, ταγάντιακαι οι κελαπίδες. Από την εξέταση ενός πανταλονιού διαπιστώθηκε η ταυτότητα του εφεσείοντα σαν του προσώπου που το είχεπάρει σε συγκεκριμένο καθαριστή ριο. 329 Νεοφύτουν.Δημοκρατίας
(1993)Ο εφεσείων έδωσε θεληματική κατάθεση ως προς τον τρόπο διάπραξηςτης ληστείαςκαικατονόμασετονσυνένοχο του. Επίσης συνεργάσθηκε μ£την Αστυνομία για αποκάλυψηωρισμένων αντι κειμένων ταοποίαδενείχανανευρεθεί. c Ο εφεσείων εβαρυνετο με 6 προηγούμενες καταδίκες. Ήταν ηλικίας 29 χρόνων, οικοδόμος με ένα παιδί ηλικίας 2 χρόνων. Η σύζυγος του είναι πνευματικά καθυστερημένη και ο ίδιος είναι παιδί διαλυμένης και προβληματικήςοικογένειας με αντικοινωνι- _ κή συμπεριφορά από πολύ νεαρή ηλικία 'Οπως ο ίδιος ανέφερε ι υ δεν συμπλήρωσε τηστρατιωτικήτου θητεία"γιατον λόγο ότι κρί θηκεσανβαριάψυχοσωματικήπροσωπικότητα". Το Κακσυργιοδικείο καθόρισε τους παράγοντεςπουσύμφωνα με τη νομολογία θεωρούνται μετριαστικοί ή επιβαρυντικοί της ποινήςτονίζονταςότι θαέδιδετηναρμόζουσαβαρύτητασ' αυτούς 15 που ίσχυανστηνπερίπτωσητουεφεσείοντα. Η παρούσα έφεση στρέφεται εναντίον των ποινών σαν έκδηλα υπερβολικών εν όψει των περιστατικών της υπόθεσης και των προσωπικών συνθηκών του εφεσείοντα και επίσης ότι δεν δόθηκε η δέουσα βαρύτητααπότο Κακσυργιοδικείο στους μετριαστικούς 20 παράγοντες. Στησυνέχεια διορίστηκαν OLπαρόντεςδικηγόροι καικαταχω ρήθηκανοι πιοκάτωεπιπρόσθετοι λόγοι έφεσης: 1(α) Ηποινή είναι έκδηλαυπερβολική εν όψει της φρικτής κα κοποίησης του εφεσείοντα από τα αστυνομικά όργανα του Αστυ- 25 νομικού ΣταθμούΛεμεσούκατάτοανακριτικόστάδιο. (β)ΣημειώθηκεάμεσηπαραβίασηβασικώνΣυνταγματικώνεπι ταγώνκαικαταστρατήγησηβασικώνΑνθρωπίνων Δικαιωμάτων. (γ) Επιβάλλεται υπό τις συνθήκες μείωση της επιβληθείσας ποινής με βάση τις γενικές καθιερωμένες Αρχές του Δικαίου,της 30 Νομολογίας του Ανθρωπισμού (HUMANISMUS) και της Ορθής Απονομής της Δικαιοσύνης. 2. ΠαραβιάσθηκεηΑρχήτης Εξατομίκευσης της ποινής μετην επιβολή των ίδιων ποινών και στους δυο συνενόχους από τους ~c οποίους μόνο ο εφεσείων είχεχαρακτηριστεί ωςβαρειάψυχοπαθήτικήπροσωπικότητα. Ο εφεσείων καταχώρησετην παρούσααίτησηγιαάδειαπροσα γωγής νέαςμαρτυρίαςγιανααποδείξειότιυπέστηφρικτούςβασα νισμούς κατά την κράτηση του κατά παράβασητων Συνταγματι- 40 κών του Δικαιωμάτων που προνοούνται στο Σύνταγμα και στις Διεθνείς Συμβάσεις.Ταβασανιστήριαταοποίαο εφεσείων ισχυρί στηκε ότι υπέστη εκτίθενται σε ένορκη δήλωση στην οποία επισυ νάφθηκεκατάθεσηπουλήφθηκεστις Κεντρικές Φυλακέςμετάαπό 330 2 ΑΛΛ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας διαβεβαιώσειςπουτουδόθηκανότιδενείχετίποταναφοβηθεί. 5 Η Κατηγορούσα Αρχή έφερε ένσταση και ισχυρίστηκε ότι η μαρτυρίαπουεπιδιώκεταιναπροσκομιστεί προϋπήρχετηςημέρας ακροάσεως της υπόθεσηςκαι ήταναντίθετη με τα εκτεθέντα γεγο νότα στα πρακτικάτης υπόθεσης και επίσης ότι οι δικηγόροι του εφεσείοντα δεν ήγειραν ένσταση όταν τέθηκαν ενώπιον του Δικα στηρίου οιθεληματικέςκαταθέσεις. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απέρριψετην αίτησηκαι αποφάνθηκε 10 ύτι: Υπό ΛοΐζουΠ.,συμφωνούντος καιτουΧρυσοστομήΔ.: 2^ 20 1.Ηαρχήότι ηνομοθετική διάταξητου άρθρου25
(3)τουπερί Δικαστηρίων Νόμουουδέποτε έχει σκοπό να απαλλάξει τον κατηγορούμενο απότοκαθήκονναθέσειενώπιον τουΔικαστηρίου όλη τηδιαθέσιμη σχετική μαρτυρίαυποστηρίζεται και επιβεβαιώνεται από σειράδικαστικώναποφάσεων.
- Ημόνηπερίπτωσηπουθαμπορούσε οεφεσείων νακαταχω ρήσει έφεση με βάση το άρθρο 135 του Κεφ. 154 είναι όταν τα πραγματικά γεγονότα στο κατηγορητήριο δεν αποκαλύπτουν ποινικό αδίκημα.Αυτόόμως δεν ισχύει στην παρούσαπερίπτωσηκαι το Εφετείο δεν μπορεί να ακούσει μαρτυρίαηοποίασκοπόέχεινα ανατρέψει την παραδοχήτου εφεσείοντα.
- Η ισχυριζόμενη μαρτυρία προϋπήρχε της καταδίκηςκαι ο δικηγόροςτου εφεσείοντα ήτανενήμερος περίτούτου. 4 25 · Ηνομική σημασία τηςαρχήςότι "ουδείςυποβάλλεται ειςβα σανιστήρια ήεις απάνθρωπον ήταπεινωτικήντιμωρίαν ήμεταχείρισιν",όπωςκατοχυρώνεται απότο ΣύνταγμακαιτηνΕυρωπαϊκή Σύμβασητων Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,δεν μπορεί νααγνοηθεί και να ληφθεί μόνο υπόψη σαν ελαφρυντικό στοιχείο στην επιμέ τρησητηςποινής. 30 5.Το θέμα μπορούσε ναεγερθεί ενώπιον τηςΕρευνητικήςΕπι τροπής η οποία προβαίνει σε πλήρη έρευνα σχετικά με τις μεθό δους που χρησιμοποιούνται από αστυνομικά όργανα κατά τη διάρκεια σύλληψης, κράτησηςκαι ανάκρισης προσώπων. Περιπλέον θα μπορούσε να τύχει έρευνας και μελέτης για τους σκοπούς τουάρθρου53του Συντάγματος. 35 Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους η αίτηση απορρίπτεται. Υπό ΑρτεμίδηΔ.: 1.Το αίτημα του εφεσείοντα δεν αφοράτην προσαγωγή νέας μαρτυρίας για να προσθέσει ορισμένα αποδεικτικάστοιχεία ήγε γονότασε αυτάπουήδη εκτέθηκανενώπιον του Κακουργιοδικειου 331 Νεοφύτουν.Δημοκρατίας
(1993)αλλά για να επιτύχει πλήρη ανατροπήαυτών που ο ίδιος παρου σίασε ενώπιον του Κακουργιοδικειου. Εκείνο που επιδιώκει είναι να του επιτραπεί να ισχυριστεί ότι η παραδοχήτου ήταν προϊόν κακοποίησης του με αποτέλεσμα τηναναίρεση - σε περίπτωση που η αίτηση του γινόταν αποδεκτή - όλων των σοβαρών ελαφρυντι κών στοιχείων πουπρόβαλεστο Κακσυργιοδικείο, καιπουλήφθη κανυπόψηγιατην επιβολή μειωμένηςποινής. 5 2. Ηδικαιοδοσίατων Δικαστηρίων προεκτείνεται μέχριτασύ νορα που καθορίζονται από το Σύνταγμα και τους Νόμους και πέρα από αυτά μετατρέπεται σε σεβασμό των ορίων δικαιοδοσίας 10 της Νομοθετικής και της Εκτελεστικής εξουσίας η δε προσπάθεια εμπέδωσης μιας ευνομούμενης πολιτείας ενδυναμώνεται με την διαφύλαξη της δικαιοδοσίας και των τριών φορέων εξουσίας της πολιτείας. Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: ic Μιχαήλ & Άλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)2Α.Α.Δ. 232R v. Gould& Others[1983]5 Cr.App. R.(S)72· R v. Large[1981]3 Cr.App. R. (S)80R v. Lacey[1990] 12Cr. App. R. (S) 7* Rv. Stanford[1988]WOr.App.R.(S)22- 20 R v. Qarkson[1990] 12 Cr. App. R. (S)79· R v. Reed[1988] 10Cr.App. R. (S)243R v. Ferion &Harpur[1985] 7Cr. App. R. (S) 175R v. Oules[1986] 8Cr.App. R. (S) 124- 25 R v. Macdonald[1988]10Cr.App. R. (S)40· R v. Stone[1990] 12Cr. App. R. (S)25' Petri v. ThePolice
(1968)2 CLR 40· Pourikkosv. Fevzi(No2)
(1962)CLR 283Koliasv. ThePolice
(1963)1CLR52· Semathiakos v. ThePolice
(1961)CLR 64Chrysafis v. ThePolice
(1968)2 CLR151. 332 »Q 2AJLA, Νεοφύτου ν. Δημοκρατίας Αίτηση. Αίτηση από τον Στέλιο Ξενοφώντος Νεοφύτου όπως του επιτραπεί ναπροσάξει στο Ανώτατο Δικαστήριο νέα 5 μαρτυρίακαι/ήπεραιτέρω αποδεικτικάμέσα για νααπο δείξει ότι κατάτηδιάρκειατων ανακρίσεων υπέστηφρι κτώνκαιβάναυσωνβασανισμών κατά παράβασητωνΣυ νταγματικώντουδικαιωμάτων. Ε.ΕυσταθίουμεΚ. Καμένο,γιατον εφεσείοντα. 10 Α. Μ. Αγγελίδης,Εισαγγελέαςτης Δημοκρατίας, για τους εφεσίβλητους. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.: Αυτή είναι ηομόφωνη απόφασητου Δικαστηρίου. Ο Δικαστής Αρτεμίδης θα προσθέσει λίγα λόγια. 25 2 0 25 Α.ΛΟΙΖΟΥ, Π.:Ο εφεσείων όπωςκαιοπρώηνσυγκατηγορούμενός του βρέθηκαν ένοχοι από το Μόνιμο Κα κσυργιοδικείο πουσυνεδρίαζεστηΛεμεσόμετηδική τους παραδοχήσταπιοκάτω αδικήματα:
(1)"Ένοπλη ληστεία κατά παράβασητων άρθρων 282, 283 και20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154" (η 1η κατηγορία).
(2)"ΚατοχήπεριστρόφουάνευαδείαςτουΥπουργι κού Συμβουλίου κατάπαράβασητου άρθρου 4
(1)
(2)(β) του Περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου 1974 (38/74), όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 27/78και τουάρ θρου20 τουΠοινικού ΚώδικαΚεφ. 154" (η 2η κατηγο ρία).
(3)"Μεταφορά περιστρόφου άνευ αδείας του Υπουργικού Συμβουλίου κατά παράβασητου άρθρου 4
(1)
(2)(α)"τουπιοπάνωΝόμου38/74 (η3ηκατηγορία). 30
(4)"Κατοχήεκρηκτικών υλών άνευαδείαςτουΕπι θεωρητού Εκρηκτικών Υλών κατάπαράβασητωνάρ333 Α. Λοΐζου, Πρ. Νεοφύτου ν.Δημοκρατίας
(1993)θρων 4
(4)(δ), 5(α) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκε απότο Νόμο27/78 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154" (η4η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του ποινικούαδικήμα τος που αναφέρεται στην 1ηκατηγορία,οι κατηγορούμε νοι "την 28.7.1992 στην περιοχή Αμαθούντας, της Επαρ χίας Λεμεσού, ενώ ήταν οπλισμένοι με επιθετικό όπλο, δηλαδή με περίστροφο, έκλεψαν κυπριακάκαι ξένα χαρ τονομίσματα διαφόρων χωρών, όλα συνολικής αξίας £28,517.46σεντ,περιουσίατηςRoseMarie Κρασίδου, υπό την ιδιότητα της σαν υπεύθυνης του καταστήματος αρ. 2, της Λαϊκής Τράπεζας Λτδ, και, κατά ήαμέσως προ του χρόνου της κλοπής απείλησαν ναχρησιμοποιήσουν πραγ ματική βία κατά των Rose Marie Κρασίδου και Έλενας 15 Πελενδρίτου απότηΛεμεσό με σκοπό να αποκτήσουν το κλαπένχρηματικόποσό". Το περίστροφο, αντικείμενο των κατηγοριών 2 και 3, ήταν "μάρκαςXOLT με αριθμό Η398566, διαμετρήματος 38" S.P., Αμερικάνικης κατασκευής". Οι εκρηκτικές ύλες, αντικείμενο της 4ης κατηγορίας, αποτελούντο από "6 20 πλήρηφυσίγγιαδιαμετρήματος38"S.P.". Στόχος της ληστείας ήταν το υποκατάστηματης Λαϊ κής Τράπεζας με το όνομα "Αμαθούς 2" στη Λεωφόρο Αμαθούντας στη Λεμεσό στο οποίο απασχολούντο 2 υπάλληλοι- η Rose Marie Κρασίδου και η Έλενα Πελεν- 25 δρίτου. Γύρω στις 8.45 π.μ., της ημέρας αυτής, στο πιο πάνω υποκατάστημα,βρίσκετο μόνο ένας πελάτης.Ακρι βώς εκείνη την ώρα,δύοπρόσωπα "ενδεδυμένα μεμαύρες κελαπίδες και με κουκούλες στην κεφαλή τους, μπήκαν ~Q στο υποκατάστημααπότηνκύριαείσοδο του". Φορούσαν γυαλιά του ήλιου και είχαν γάντιαστα χέρια τους. Ο κα θένας από τους δύο κρατούσε από ένα πιστόλι ή περί στροφο. Υπό την απειλήτου όπλου ο ένας απότους δύο έδιωξε τον Γάλλο τουρίστα· και αμέσως μετά και οι δύο 35 έστρεψαν τα όπλα τους προς το μέρος των δύο υπαλλή334 5 2ΑΛΛ. Νεοφύτουν.Λημοχοατίας Α.Λοΐζον, Πρ. λων και τους είπαν "the money quickly -τα λεφτά". Στη συνέχεια, ο ένας απόαυτούς,υπό την απειλή του όπλου υποχρέωσε την υπεύθυνη του υποκαταστήματος, Rose 5 Marie Κρασίδου -να ανοίξει το χρηματοκιβώτιο και να βάλει σε μια χαρτοσακούλα, που είχε στα χέρια του, όλο το περιεχόμενο του, το οποίο αποτελείτο από περίπου £28,000σεκυπριακάκαιξέναχαρτονομίσματα. Μέσα στον πανικό που είχε δημιουργηθεί, η άλλη 10 υπάλληλος -ηΠελενδρίτου -άρχισε να φωνάζει.Ταυτό χρονα,όμως κατόρθωσε ναπιέσει με το χέρι της τοκου μπίτου συστήματος ασφάλειαςκαι συναγερμού πουσυν δέει τις τράπεζες με την Αστυνομία με αποτέλεσμα να σπεύσουν αμέσως προς το υποκατάστημα τα περιπολικά της Αστυνομίας. Μετάπου είχαν περισυλλέξει τη λεία τους,αναχώρη σαν με κλοπιμαίο αυτοκίνητο. Ήταν ένα BMW το οποίο είχανκλέψειτοπροηγούμενο βράδυαπόχώροόπου σταθ20 μεύουν αυτοκίνητα.Τοαυτοκίνητοβρέθηκελίγεςώρες αρ γότεραπλησίον τηςαερογέφυραςΜονής,κοντάσε συστά δααπόακακίες. Την ίδιαμέρα-28 Ιουλίου 1992 -καιμετάαπό σχετική πληροφορία η Αστυνομία ανεκάλυψε σε συγκεκριμένο 25 χώρο - μέσα στην κοίτη ποταμού -πλησίον του χωριού Πύργος και στο μέρος που ανάφερε η πληροφορία, τη χαρτοσακούλα μέσα στην οποία βρέθηκε το προϊόν της ληστείας. Βρέθηκανκαιάλλααντικείμενα ταοποίαχρησι μοποιήθηκανστηληστεία - ταγάντια,οι κουκούλες, οικε λαπίδεςκαιτα2όπλα. Το έναήτανπραγματικόπερίστρο φο και το άλλο ομοίωμα πιστολιού, το οποίο μόνο με εξέταση ειδικών μπορούσε να αναγνωριστεί γιατί έδινε τηνεντύπωσηπραγματικούπιστολιού. Από αξιολόγηση καιεξέτασητωντεκμηρίων καισυγκε κριμένα ενός παντελονιού,βρέθηκετοόνοματου εφεσείο35 ντακαιεκείνο της μητέραςτουσαντουπροσώπουπουτο είχε πάρει σε συγκεκριμένο καθαριστήριο. 'Οταν συνελήφθηκε αρνήθηκε οποιαδήποτε συμμετοχή. Στη συνέχεια, 335 Α. Λοΐζου, Πρ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας
(1993)όμως έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία έδωσε λε πτομέρειες γιατον τρόποδιάπραξηςτης ληστείας και κα τονόμασε καιτον πρώηνσυγκατηγορούμενο ωςτον συνέ νοχο του, ο οποίος και συνελήφθη. Αρχικά αρνήθηκε 5 οποιαδήποτε συμμετοχή. Στησυνέχεια έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποίαέδωσελεπτομέρειες τουτρόπουδιά πραξηςτης ληστείας. Μετάτηθεληματικήκατάθεση τους, συνεργάστηκαν με την Αστυνομία και τον οδήγησαν σε ορισμένους τόπους όπου αποκάλυψανορισμένα αντικεί- IQ μέναταοποίαδενείχανανευρεθείαπότην Αστυνομία. Το περίστροφο εξετάστηκε απόειδικό ο οποίος απο φάνθηκε ότι βρίσκετο σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση αλλά σε ορισμένεςπεριπτώσεις χρειάζεται επανειλημμένη προσπάθεια για να πυροβολήσει ένα φυσίγγι. Από τα 6 πλήρηφυσίγγια,μόνοτα3ήτανσεκαλήκαιχρησιμοποιή σιμη κατάσταση.Περαιτέρω ο έλεγχος του περιστρόφου απέδειξε ότι το περίστροφο δεν είχε οποιοδήποτεπροη γούμενο. Σύμφωνα με τις καταθέσεις τους οικατηγορού μενοι πήραναπό£200απότοκλαπένποσό.Ωστόσο φαί- 20 νεται ότι κάποιοςαπόαυτούςθαπήρεπερισσότερα γιατί έλειπανακόμα£197. Ο εφεσείων βαρύνεται με 6 προηγούμενες καταδίκες για τα αδικήματα διάρρηξης και κλοπής, εξασφάλισης διαβατηρίου με ψευδείς παραστάσεις,κλοπής υπό υπαλ- 25 λήλου, κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου,καπνίσματος ρη τίνης κάνναβηςκαικλεπταποδοχής,οι οποίεςκαλύπτουν την περίοδο 18 Νοεμβρίου 1982 -4 Αυγούστου 1990 και στις οποίεςκαταδικάστηκεσεδιάφορεςποινές φυλάκισης καισεχρηματικές ποινές.Ημεγαλύτερηποινήφυλάκισης 30 ήταν9μήνες. Ενώπιον του Κακουργιοδικειου τέθηκε έκθεση του Γραφείου Ευημερίας.Σύμφωναμε αυτή,ο εφεσείων είναι ηλικίας 29 ετών, είναι οικοδόμος στο επάγγελμα και πα ντρεμένος με ένα παιδίηλικίας2 χρόνων το οποίοδιαμέ- 35 νει με τη μητέρα του εφεσείοντα στη Λεμεσό,γιατί η γυ ναίκατουόπωςη μητέρατουαναφέρει, δενείναι ικανήνα 336 2ΑΛΛ. Νεοφντου v.Δημοκρατίας Α. Λοΐζον,Πρ. την φροντίζει. Τον περισσότερο καιρό αυτή μένει με τη μητέρα του στη Λεμεσό,ησύζυγος του μένει με τους γο νείς της. Ο εφεσείων την επισκέπτεται σποραδικά.Είναι 5 παιδίδιαλυμένηςκαιπροβληματικήςοικογένειας.Άρχισε απόπολύνεαρή ηλικίαναπαρουσιάζειαντικοινωνικήσυ μπεριφορά.Απολύθηκε απότο στρατόχωρίς να υπηρετή σει "λόγω του ότι κρίθηκεσανβαριά ψυχοσωματικήπρο σωπικότητα"όπωςοίδιοςανάφερε. 10 Το 1990παντρεύτηκεμετησύζυγοτου,η οποία φαίνε ταιναείναιπνευματικάκαθυστερημένη. Με αίτησητης υπεράσπισης ο εφεσείων και ο πρώην συγκατηγορούμενός του εξετάστηκαν από ψυχίατρο για ναδιαπιστωθεί κατάπόσο είναι χρήστες ναρκωτικώνκαι 15 εάν είναι,κατάπόσο χρειάζονται θεραπεία.Σύμφωναμε το ιατρικόπιστοποιητικό του ειδικού νευρσψυχιάτρου Γ. Καραβία "απότο ιστορικό που έδωσε ο ίδιος οκατηγο ρούμενος 1ανάφερεότι έκανε στο παρελθόνπεριστασια κήχρήση ναρκωτικώνουσιών, χασίς,αμφεταμινών, μαρι20 χουάνας,LSD". Ήταν ηγνώμη του ιατρού Καραβία"ότι δενδιαπιστώθηκαν συμπτώματασυνδρόμουστερήσεως σε εξαρτησιογόνες ουσίες" και ότι ο εφεσείων δεν είναι άτομοεξαρτημένο σε ναρκωτικάκαι επομένως δενχρειά ζεταιθεραπείασεειδικόκέντροαπεξάρτησης. 25 Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψημετά από σχετική συγκατάθεση της Κατηγορούσας Αρχής οι κάτω υποθέσειςστιςοποίεςοεφεσείων καιοπρώην συγκατηγορούμενος τουπαραδέχθηκανενοχή: Ο εφεσείων: OQ (α) Ποινική υπόθεση 7388/91 του ΕπαρχιακούΔικα στηρίουΛεμεσού.Αφοράσεκλοπήδενδροκοπτικής μη χανήςαξίας£250η οποίαέχειανευρεθεί. (β) Ποινική υπόθεση 497/92 του Επαρχιακού Δικα στηρίου Λεμεσού. Αφορά σε κλεπταποδοχή χρυσαφι κώναξίας£80ταοποίαέχουνανευρεθεί. 337 Α. Λοΐζου, Πρ. Νεοφύτον ν.Δημοκρατίας
(1993)Καιοιδύοκατηγορούμενοι: (α) Ποινικός φάκελος 589/92 Λεμεσού. Αφορά σε διάρρηξη γραφείουκαικλοπήςχρηματικούποσού£100 και των κλειδιών του αυτοκινήτου αξίας £2 το οποίο 5 χρησιμοποιήθηκεστηληστεία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα στην αγό ρευση του για μετριασμό της ποινής έδωσε την κύριαέμ φασηστουςπιοκάτωπαράγοντες:
(1)Στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του εφεσείοντα όπως φαίνονται στην έκθεση του Γρα- JQ φείουΕυημερίας.
(2)Στηνπαραδοχή τουενώπιοντουΔικαστηρίου.
(3)Στηνάμεσηομολογία τηςπράξηςτουστιςΑστυ νομικές αρχές σε στάδιο όπου είχαν ελάχιστα στοιχεία γιατοαδίκημα.
(4)Στη συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές για την περαιτέρω διαλεύκανση του αδικήματοςπερι λαμβανομένης και της πληροφορίας για τη συμμετοχή τουπρώηνσυγκατηγορουμένουτου.
(5)Στο ότι ο σχεδιασμός ήταν ερασιτεχνικός και επιφανειακός.
(6)Στο ότι χρησιμοποιήθηκε ομοίωμα πιστολιού και στο ότι το πραγματικόόπλο χρειάζεταιεπανειλημ μένεςπροσπάθειεςγιαναπυροβολήσει.
(7)Στοότι 3 απότα 6 φυσίγγιαδεν ήτανσε χρησι μοποιήσιμηκατάσταση. 25 Περαιτέρω ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αναφέρθηκε στην υπόθεση Μιχαήλ και Χ"Μάρκου ν.Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ.232 στις οποίες επιβλήθηκε ποινή 7 ετών 338 2ΑΛΛ. 5 Νεοφύτουν.Δημοκρατίας Α.Λοΐζου, Πρ. φυλάκισης στον Χ"Μάρκου και 6 ετών στον Μιχαήλγια το αδίκηματης ένοπλης ληστείας· καιαφούτόνισεότιτα περιστατικά της υπόθεσης εκείνης ήτανπιοσοβαράγιατί ανάμεσασε άλλα υπήρχε περισσότερος σχεδιασμός, ειση γήθηκε πως στην επιμέτρηση της ποινής το Δικαστήριο πρέπει ναέχει υπόψητου το εύρος των ποινών που επι βάλλονται σε άλλες υποθέσεις για να εξασφαλίζεται και τοανθρώπινοδικαίωματηςίσης μεταχείρισης. Σύμφωναμετηνομολογία,όπωςορθάανάφερε καιτο Κακσυργιοδικείο,οι πιοκάτω παράγοντεςαποτελούνμετριαστικούςτηςποινήςπαράγοντες:
(1)ηπαραδοχήτηςενοχής,
(2)ομολογίαςκαισυνεργασίας μετην Αστυνομία,
(3)τονεαρότηςηλικίας, 15
(4)τολευκόμητρώο,
(5)το γεγονός ότι ο εφεσείων δεν συνοδεύετο από άλλο πρόσωπο κατά τηδιάπραξητου αδικήμα τος,
(6)τογεγονός ότιδενείχετραυματίες,
(7)γενικά οι προσωπικές και οικογενειακές περι στάσεις ϊουεφεσείοντα. (βλέπε R. v. Gould and Others [1983] 5 Cr.App. R.(S) 72, R. v. Large [1981] 3 Cr. App. R. (S) 80, R. v. Ucey 25 [1990] 12 Cr. App. R. (S) 7, R. v. Stanford [1988] 10 Cr. App. R.(S)22,R. v.Clarkson[1990]12Cr.App. R.(S) 79). Περαιτέρω τα πιο κάτω αποτελούν επιβαρυντικούς παράγοντες: 30 Ο) το γεγονός ότι είχε χρησιμοποιηθεί πραγματικό παράψεύτικοόπλο, 339 Α. Αοΐζον, Πρ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας
(1993)
(2)τογεγονός ότιτοόπλοείχε εκπυρσοκροτήσει,
(3)τογεγονός ότιείχεχρησιμοποιηθείβία,
(4)το γεγονός ότι ηληστεία διαπράχθηκεαπό αριθ μό ατόμων, 5
(5)τογεγονός ότιείχεγίνειπροσεκτικήαναγνώριση καισχεδιασμός,
(6)το γεγονός ότι οι δράστες διέπραξανπέραντου ενόςαδικήματος. (βλέπε R. v. Gouldπιο πάνω, R. v. Reed [1988] 10Cr. 10 App. R.(S)243, R. v.Ferlon andHarpur
(1985)7Cr. App. R.(S) 175). Στην υπόθεση R. v.Oules [1986]8 Cr.App. R. (S) 124 επικυρώθηκεποινήφυλάκισης 15ετών παρά τηνπαραδο χή και συνεργασία των κατηγορουμένων με την Αστυνο- 15 μία. Στην υπόθεση R. v.Macdonald[1988] 10 Cr. App. Ar. (S) 40 όπου το ποσό της κλοπής ήταν £3,900, ποινή 12 ετώνμειώθηκεστα 10έτη λόγωτηςπαραδοχής. Στην R. v. Stone [1990] 12 Cr. App. R. (S)25 όπουτο 20 ποσό της κλοπής ήταν£20,000,ποινή φυλάκισης 13ετών μειώθηκε στα 10έτηλόγω τηςπαραδοχήςκαιηλικίαςτων κατηγορουμένων. Στην υπόθεση R.v.Ferlon πιοπάνω,τονίστηκε ότιτα παραρτήματα τραπεζών έχουν περισσότερη ανάγκη προ στασίαςαπότοΔικαστήριοπαράοι τράπεζεςπουβρίσκο- ^5 νται σε κύριους δρόμους και επικυρώθηκε ποινή 14 ετών αφού τονίστηκε ότι η ποινή αντικατοπτρίζει σωστά και πλήρως την παραδοχή ενοχής που ήταντο μόνοελαφρυ ντικό. 340 2ΑΛΛ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Πρ. ΣημειώνουμεότιστηνΑγγλία οι ένοπλες ληστείεςαπο τελούν συχνό φαινόμενοκαι επομένως εκεί υπάρχειπιο επιτακτική ανάγκηγια επιβολή αυστηρών ποινών. Στην 5 παρούσαυπόθεση ηποινή θαπροσαρμοστεί με βάσητα δικάμαςδεδομένα. Οι παράγοντες
(1)-
(4)και
(6)πουσχετίζονται μετον εφεσείοντααποτελούν, σύμφωναμετη νομολογία, μετριαστικούς της ποινής παράγοντεςκαι το Κακσυργιοδικείο 1° τόνισε ότι θα τους έδιδε τη βαρύτηταπου τους αρμόζει μέσα σταπλαίσιαπου προδιαγράφονται απότη νομολο γία. Σχετικά με τον παράγοντα5 - σχεδιασμός - το Κα κσυργιοδικείο δενσυμφώνησε μετησχετική εισήγηση του .<. ευπαίδευτου συνηγόρου του εφεσείοντα. Οπαράγοντας αυτός εξετάζεται σε συνάρτηση με την επιτυχίατουσκο πού της επιχείρησης, ο οποίος στην κρινόμενη υπόθεση επέτυχε πλήρως. Ηυπόθεσηδιαλευκάνθηκεόχι λόγω της έλλειψης σχεδιασμού αλλά λόγω μιας μικρολεπτομέρειας πουαναφέρεταιστηνύπαρξημιαςαπόδειξης στεγνοκαθα20 ριστηρίου στο παντελόνι του εφεσείοντα που χρησιμο ποιήθηκε στη διάπραξητης ληστείας. Επομένως είναι η διαπίστωση μας ότι ο σχεδιασμός ήταν κάθε άλλο παρά επιπόλαιοςκαιερασιτεχνικός. Το Κακσυργιοδικείο αφού έλαβε υπόψη όλα τα πιο 25 πάνω και αφού στάθμισε κάθεσχετικό με την επιμέτρηση της ποινής παράγοντα, κατάληξε στο συμπέρασμα ότι οι αρμόζουσεςυπό τιςπεριστάσειςποινέςήτανοιπιο κάτω, τιςοποίεςκαιεπέβαλεστουςκατηγορούμενους: 1οςκατηγορούμενος: 1ηκατηγορία- φυλάκιση 8 ετών 30 3ηκατηγορία- φυλάκιση4ετών 4ηκατηγορία-φυλάκιση2 ετών Όλεςοιποινέςνασυντρέχουν. 341 Α. Λοΐζου, Πρ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας
(1993)2ος κατηγορούμενος: 1ηκατηγορία- φυλάκιση8ετών 3ηκατηγορία- φυλάκιση4ετών 4ηκατηγορία-φυλάκιση2ετών Όλεςοιποινέςνασυντρέχουν. 5 Δεν επέβαλε ποινήπάνωστη 2η κατηγορία επειδή τα γεγονότατηςπεριλαμβάνοντανστην3ηκατηγορία. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψη και οι πιοπάνωυποθέσεις. Ο εφεσείων διάτουδικηγόρου του καταχώρησε έφεση 10 εναντίον τηςποινήςκαιοι λόγοιεφέσεως ήτανότι οιποι νές ήταν έκδηλα υπερβολικές λαμβάνονταςυπόψηταπε ριστατικά της υποθέσεως και τις προσωπικές συνθήκες του εφεσείοντα και ότι το Κακσυργιοδικείο δεν έδωσετη δέουσαβαρύτητα και/ή αγνόησε λόγους πουαναφέρθησαν ^ για μετριασμό τηςποινήςενώέδωσεαδικαιολόγητη βαρύ τητασεστοιχεία ταοποίαεθεώρησε επιβαρυντικάκαι/ήτα οποίαδενέπρεπεναλάβειυπόψη. Στη συνέχεια διορίστηκαν οι παρόντες δικηγόροικαι καταχωρίσθηκαν στις 7 Σεπτεμβρίου 1993 οι πιο κάτω 2ο επιπρόσθετοιλόγοι: 1(α)Ηεπιβληθείσα υπότουσεβαστού ΠρωτοδίκουΔι καστηρίουποινήτης οκταετούς φυλακίσεως είναιέκδηλα υπερβολική εν όψειτουγεγονότος ότι οεφεσείων κατάτο ανακριτικόν οτάδιον έγινεν αντικείμενον φρικτής κακό- 25 ποίησης εκ μέρους των υπευθύνων και εντεταλμένων αστυνομικών οργάνων του Αστυνομικού ΣταθμούΛεμε σού.Συγκεκριμένα επί του εφεσείοντος ησκήθησανσωμα τικήκαι"ψυχολογικήβίαδιάφορεςμορφέςβασανιστηρίων, ψυχικές πιέσεις, υποσχέσεις και εκβιασμοί εκ μέρους των 30 εξεταστών της υποθέσεως καιάλλων Αστυνομικών Οργά νωντηςΑστυνομίας Λεμεσού. 342 2ΑΛΛ. Νεοφύτου ν.Δημοκρατίας Α.Λοΐζον, Πρ. (β)Αι ως άνω πράξειςκαι/ή ενέργειεςσυνιστούν άμεση παραβίασηβασικών Συνταγματικών επιταγών καιδητου μέρους II του Συντάγματος περί Θεμελιωδών Ανθρωπί5 νων Δικαιωμάτων και Ελευθεριών ως καικαταστρατήγη ση βασικών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όπως θεμελιούνται εις τηνκυρωθείσαν ως ημεδαπόνδίκαιον υπότου Ν. 39/62 ΣυνθήκηντηςΡώμης. (γ)Όθεν, ενόψειτωνανωτέρωείναιεπιβεβλημένηκαι/ 10 ήαιτιολογείται ημείωσηκαι/ήο μετριασμός της υπότου Πρωτοδίκου Δικαστηρίου επιβληθείσης ποινής επί τη βάσειτων Γενικών καθιερωμένων ΑρχώντουΔικαίου, της Νομολογίας του Ανθρωπισμού (HUMANISMUS) και της ΟρθήςΑπονομής τηςΔικαιοσύνης εις μίανσύγχρονηνΔημοκρατικήνΕυνομούμενην Πολιτείαν. 15 2. Το σεβαστόν Πρωτόδικον Δικαστήριον έσφαλλε κατάτην επιβολήν της ποινής επί του θέματος τηςΑρχής της Εξατομίκευσης της ποινής,διότι δεν έδωσετηδέουσα βαρύτητα εις το γεγονός ότι ο εφεσείων χαρακτηρίζεται ως βαρεία ψυχοπαθητική προσωπικότητα πράγμα το οποίον εδέχθητοΔικαστήριον. (βλ. σελίς49 τωνΠρακτι κών).Τογεγονός τούτοτοοποίον έχειάμεσησχέσημετον καταλογισμό, αποτελούσε ικανόλόγο διάνα διαχωρισθεί ηποινήτου εφεσείοντος (Αρχή του DISPARITY) απότην ποινήν του συνενόχου του, αφού από τον συνένοχο του εξέλιπεν οσοβαρόςαυτόςελαφρυντικόςπαράγοντας." 25 Καταχωρίθηκε από μέρους του εφεσείοντα αίτηση "όπως επιτραπείσ'αυτόνναπροσάξει στοΑνώτατο Δικα στήριο νέα μαρτυρία και/ή περαιτέρω αποδεικτικά μέσα διά νααποδειχθείότιαυτόςκατάτηδιάρκειατωνανακρί σεωνκαισυγκεκριμένα κατάτηνκράτησητουηοποίαεμε30 σολάβησε μεταξύ της συλλήψεωςτου καιτης προσαγωγής του εις το Δικαστήριο υπέστη φρικτόν και βάναυσονβα σανισμό κατάπαράβασητων Συνταγματικώντουδικαιω μάτων και κατά παραβίαση του Συντάγματος, των Διε θνών ΠερίΑνθρωπίνων ΔικαιωμάτωνΣυνθηκών." Ηαίτηση αυτήεστηρίχθη στα άρθρα8 και 35 τουΣυ343 Α. Αοΐζου, Πρ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας
(1993)ντάγματοςστο άρθρο3της ΣυνθήκηςτηςΡώμης Περί Αν θρωπίνων Δικαιωμάτωνκαιστοάρθρο25
(3)τουΠερί Δι καστηρίωνΝόμου 1960 (Νόμοςαρ. 14του1960). Τα γεγονότα της αιτήσεως εκτίθενται σε Ένορκη Δή- 5 λωσητουως άνωΕφεσείοντα -Αιτητήκαιστηνοποίαεπι συνάφθηκε κατάθεση που λήφθηκε στις Κεντρικές Φυλα κές από το Δικηγόρο της Δημοκρατίας κ. Σάββα Μάτσα στις 28/1/1993κατόπιν διαβεβαιώσεων που του δόθησαν ότιδενείχεναφοβηθείτίποτε. Συνοπτικάαυτά αναφέρονταισε ισχυρισμούς ότιυποβλήθησεφρικτάβασανιστήρια κατάτηνανάκρισητουκαι συνεχίζει: "
- Όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου το γεγονός ότι υπέστην ταφρικτάβασανιστήριαταοποίαπεριγρά φωκαιγια ταόσα έχωυποφέρει δικαιούμαιναζητήσω από το Δικαστήριο να μου μειώσειτην ποινήν μουου σιωδώς, διότι έχω υποστεί ήδητην φοβερότερην τιμωρίαν την οποίαν έχει υποστεί ανθρώπινον όν επί της γηςκαιέχωκατεξευτελισθεί ωςανθρώπινηύπαρξη.
- Πιο συγκεκριμένα έχω υποστεί στα χέρια της αστυνομίας στις 30.7.1992η ώρα 11 μ.μ. περίπου,των πιοκάτωαπάνθρωπωνβασανισμώνκαιεξευτελισμών: (α) Με έβαλαννακαθήσωσε μίανκαρέκλα δεμένον με χειροπέδες και ένας κουκουλοφόρος εμπήκεν εις το 25 δωμάτιον και άρχισε να με κτυπά με δύναμη με κάτι σαν ρόπαλοστηνπλάτη. (β) Μετά άλλοι 4-6 άτομαπου εισήλθαν στο δωμά τιο μου έβαλαν κουκούλλαν και με κτυπούσανπαντού στις πλάτες, στα πόδια, στο κεφάλι και στο στήθος 30 μέχρι πουέπεσαστοπάτωμα. (γ)Ένοιωσαναμε μεταφέρουν,ναμεανεβάζουν και να με κατεβάζουνσκαλιάκαι μετάνα μεπετούν σ' ένα 344 2Α.Α^Δ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας Α. Αοΐζου, Πρ. δωμάτιο. Αμέσως άρχισαν πάλι να με κτυπούν σ' όλο μου το κορμί. Με κτυπούσαν με ρόπαλα και με κάτι που πρέπει ναείχε μέσα στο στήθος και νόμισα ότιθα πεθάνω. (δ)Μεέβριζανκι εμένα καιτην οικογένεια μουκαι με απειλούσαν. Με κτύπησαν στο μέτωπο με κάποιο σκληρό αντικείμενο και ακόμαέχω σημάδι. Αυτόκρά τησεμισή - μίαώρακαιέχασατις αισθήσεις μου.Αφού συνήλθα συνέχισαν ναμεκτυπούν. (ε) Μουτοποθέτησαν στο κεφάλι τενεκεδένιο κιβώ τιο (μαστραππά)και κτυπούσαν επάνω ενώ άλλοι συ νέχιζανναμεκτυπούνσ'όλο μουτοκορμί. (στ)Μου έβγαλαν τα ρούχα και ενώ ήμουν στοπά τωμα μου τοποθετούσαν ρεύμα στα γεννητικά όργανα καισεάλλαμέρητουσώματος. 15 20 25 (ζ)Μου έδεσαν ταπόδιακαι μεκρέμασανανάποδα από ψηλά, γυμνό μου έκαμναν ηλεκτροσιόκ και επροσπάθησαν να μου βάλουν κάτι από τον πρωκτό. Με έβριζανκαιμε απειλούσαν ενώ εγώούρλιαζααπό τους πόνουςκαιεφώναζαβοήθεια. (η) Μεαπειλούσαν ότι θαμε σκοτώσουν ότι δενθα ξαναδώκανέναανδενταπωόλα.Μεείχαν κρεμμασμένο πάνωαπόμισήώρακαι μεκτυπούσαν και μουέκα μνανηλεκτροσιόκ συνέχεια. Δεν άντεξααυτότομαρτύ ριοκαιτους είπαότιθατουςπωόλητηναλήθεια." Από μέρους της Κατηγορούσας Αρχήςκαταχωρήθηκε ένσταση ηοποία στηριζόταν στον Περί Ποινικής Δικονο μίαςΝόμο,Κεφ. 155,όπως έχειτροποποιηθεί, άρθρο 146 καιστον ΠερίΔικαστηρίων Νόμοτου 1960,άρθρο
- 30 1.Η βάσηεπίτηςοποίαςγίνεται η παρούσα ένσταση εδράζεται στην πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικα στηρίου, σύμφωνα με την οποία ηπαρουσίασηεπιπρό σθετης νέας μαρτυρίας γίνεται αποδεκτήμόνο όταν το 345 Α.Λοΐζου, Πρ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας
(1993)θέμαγίνεται eximproviso.Στηνπροκειμένηπερίπτωση ημαρτυρίαπουεπιδιώκεταιναπροσκομιστεί προϋπήρ χε τηςημέραςακροάσεως τηςυπόθεσης και είναιαντί θετημεταεκτεθένταγεγονότα όπωςφαίνεταισταπρα κτικάτηςυπόθεσης. 2. Ο εφεσείων και ο συγκατηγορούμενός του αντιπροσωπεύοντο από έμπειρους καιάξιους δικηγόρους οι οποίοι όχι μόνο δενήγειραν ένσταση όταντέθηκαν ενώπιον τουΔικαστηρίου οιθεληματικές τους καταθέ- 10 σεις,αλλά έκριναντη μαρτυρίαωςάσχετηκαι δεν την θεώρησαν ως σημαντικό ελαφρυντικό στοιχείο για να τηθέσουν ενώπιοντουΚακουργιοδικειου. Ο ευπαίδευτοςσυνήγορος του εφεσείοντα ανέφερε ότι το θέματης προσαγωγής επιπρόσθετης μαρτυρίαςσεεφέ- 15 σεις ρυθμίζεται απότηνομολογία. Λέχθηκεότι για ένα διάδικο είναι εγχείρημα δύσκολο ναεπιχειρεί στοστάδιο τούτοναπροσάξει μαρτυρίατηνοποίαείχεμενστη διάθε σητου,αλλάδεντηνπαρουσίασεστοπρωτόδικοΔικαστή ριο. Χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην υπόθεση Michael20 AntoniPetriv. The Police
(1968)2 CLR,σελίδα 40, όπου στη σελίδα 66ελέχθη ότιστην περίπτωσηεκείνηο μάρτυ ρας του οποίου η μαρτυρία επετράπηνα δοθεί ενώπιον του Εφετείου ήτανκάτοικοςεξωτερικού καιδενήταν δια θέσιμος στην Κύπροκατάτοχρόνο της ακροάσεως.Ανα- 25 φέρθη δε το Δικαστήριο στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες έναΕφετείο εξετάζει μιααίτησηγιαναδεχθείμαρ τυρίασεπερίπτωσηεφέσεως καιασκείτηνεξουσία τουνα κάμει τούτο κάτω απότο άρθρο25
(3)τουΝόμου 14/60. Και παραπέμπει στις υποθέσεις YiannakisKyriacou 30 Pourikkosv. Mehmed Fevzi(No 2)
(1962)CLR283 και Periclis Ioannou Kolias v.The Police
(1963)1CLR52 και κατέληξε λέγοντας: "Δενχρειάζεται νασπαταλήσουμεπε ρισσότερο χρόνοπροχωρώνταςπεραιτέρωμέσαστοθέμα. Είναι αρκετό ναλεχθεί ότιοι αναγκαίεςδιαδικασίεςέτυ- 35 χαν τηςδέουσας συμμόρφωσης. Είμαστε ικανοποιημένοι ότι οι περιστάσεις της υπόθεσης πλήρως δικαιολογούν τηναίτησηπροςτοσυμφέροντηςδικαιοσύνης". 346 2 ΑΛΛ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου,Πρ. Με βάση τα πιο πάνω ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα υποστήριξε ότι το Δικαστήριο μπορεί ναεπι τρέψει ναπαρουσιασθεί μαρτυρίακατάτην έφεση, αν οι 5 περιστάσεις της υπόθεσης το δικαιολογούν και αναυτό θεωρηθείότιεξυπηρετείτοσυμφέροντηςδικαιοσύνης. Σχετικές αυθεντίες ως προςτις αρχέςπουδιέπουν τη ρύθμιση της ακρόασης νέας μαρτυρίαςή επανακροάσεως μαρτυρίας που ακούσθη από το πρωτόδικο Δικαστήριο από αυτότο Δικαστήριο είναι ηυπόθεση Stelios Michael Semathkiakos v.Police
(1961)CLR 64,πουακολουθήθηκε απόσειρά αποφάσεωνόπως Kolias v. ThePolice
(1963)1 CLR 52, Oirysafis v. ThePolice
(1968)2 CLR 151, στην οποία επαναβεβαιώθηκεηαρχήότι ηνομοθετικήδιάταξη J5 του άρθρου25
(3)τουπερί Δικαστηρίων Νόμουουδέποτε σκοπεί νααπαλλάξειτον ενάγονταστηδίκηαπό τοκαθή κον να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλη τη διαθέσιμη σχετική μαρτυρία. Ήταν ηθέσητου ότι ο σκοπός πουζητείται η παρου σίασητης μαρτυρίαςαυτής είναι για να μειωθεί η ποινή. 20 Παρόλοπουσεκάποιοστάδιοαναφέρθηκεότι θαζητούσε την επανεκδίκασητης υπόθεσης ο ευπαίδευτοςδικηγόρος του εφεσείοντα κατέστησε σαφέςότι ενώ θαμπορούσενα ισχυριστεί ο εφεσείων ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ότι ηομολογία του ήτανπροϊόν βασανιστηρίων, εν τού τοιςλέγει: 30 Έγώ είμαι ένοχος. Μεταμελούμαι καιπαρά τιςκακο ποιήσεις σας λέγω δεν θέλω να με αθωώσετε. Ναμου αφήσετετηνκαταδίκη μου.Αλλάθέλωναλάβετευπόψη σας ότι σήμερα είμαι μη άνθρωπος. ΕίμαικατακουτσουρεμένοςαπότηνΑστυνομία." Ενώβρισκόμεθα στο σημείοαυτό,θαηθέλαμε να υπο δείξουμε ότι δεν μπορεί κατάτην κρίση μας να υπάρξει εις ότι αφοράτα δικαιώματαπου προστατεύονταικάτω απότο Άρθρο8του Συντάγματοςήτοαντίστοιχοάρθρο 3της ΕυρωπαϊκήςΣύμβασηςτωνΑνθρωπίνωνΔικαιωμά τωνπουκυρώθηκεμετονΚυρωτικόΝόμο αρ.39του 1962 347 Α. Λοΐζον, Πρ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας
(1993)εγκατάλειψη των δικαιωμάτων αυτών,τα οποία προβλέ πουν ότι "ουδείς υποβάλλεται εις βασανιστήρια ή εις απάνθρωπον ή ταπεινωτικήν τιμωρίαν ή μεταχείρισιν". Και το Δικαστήριο τούτο δεν θα μπορούσε να αγνοήσει 5 την πλήρη νομική σημασία της στην όλη υπόθεση καινα την θεωρήσει μόνο ως ελαφρυντικό στοιχείο στην επιμέ τρησητηςποινής. Πριν προχωρήσουμε θαπρέπει να γίνει αναφορά στο άρθρο 135 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 10 155τοοποίοπροβλέπειότι: "
- Πρόσωπον όπερ ευρέθη ένοχον και κατεδικάσθηυφ'οιουδήποτεΔικαστηρίου βάσει ομολογίας ενο χής δικαιούται μόνον να αιτήση άδειανπρος άσκησιν εφέσεως ενώπιοντουΑνωτάτου Δικαστηρίου: (α)κατάτηςποινήςεκτός εάνηποινήείναικαθο ρισμένη υπότου νόμου* (β)κατάτηςκαταδίκης επί τωλόγω ότι τα πραγ ματικάγεγονόταταισχυριζόμενα εντω κατηγορητή ρια)ή τωκατηγορητήριοτωκαταχωρισθέντι εις Κα- 20 κουργιοδικείον άτινα ούτος παρεδέχθη δεν αποκαλύπτουσιποινικόναδίκημα." Η μαρτυρίαμετηνοποίαεπιδιώκεταινα αποδειχθούν οι πιοπάνωισχυρισμοί, παρόλοπουστοχεύει στομετρια σμό τηςποινής,αποτελεί ουσιαστικάκαιλόγοακυρώσεως 25 της καταδίκης εναντίον της οποίας δεν υπάρχει έφεση. Και τούτο γιατί ο μόνος λόγος εφέσεως πουεπιτρέπεται με το άρθρο 135 σε περιπτώσεις που ένας βρίσκεται ένο χος καικαταδικάζεταιβάσητηςδικήςτουομολογίας ενο χής είναι ότι τα πραγματικάγεγονότα τα ισχυριζόμενα 30 στο κατηγορητήριο δεν αποκαλύπτουνποινικάαδικήμα τα. Αυτήόμως δεν είναι η παρούσαπερίπτωση.ΚαιτοΔι καστήριο τούτο δεν μπορεί ναακούσει μαρτυρίαη οποία 348 2ΑΛΛ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου,Πρ. τείνειναανατρέψειτηνπαραδοχήτουεφεσείοντα,εφόσον δεν θα μπορούσε ναγίνει έφεση γιά λόγους άλλους από αυτούςπουαναφέρονταιστοπιοπάνω άρθρο.Οι ισχυρι5 σμοί του εφεσείοντα θαέπρεπε να είχαν προβληθείκατά την ακρόαση της υπόθεσης, πράγμα που μπορούσε να κάμει χωρίς καμιάανησυχία,ώστε νακαταχωρηθείαπά ντηση μη παραδοχής. Αντί τούτου επικαλέσθηκε, όπως έχουμε αναφέρειενωρίτερα,ακριβώςτοαντίθετοκαιστη10 ρίχθηκε πάνω στο αυθόρμητο και εθελούσιο της ομολο γίας του και στη συνεργασία του με την Αστυνομία στοι χείαπουαποτελούνκατάτηνομολογία μας ελαφρυντικά, για να επιτύχει μείωσητηςποινήςτου απότηνποινή φυ λακίσεως μέχρι δεκατεσσάρων ετών πουπροβλέπεταιγια τοαδίκηματηςληστείας γιατοοποίοπαραδέχθηκεενοχή. 15 Ενπάσηδεπεριπτώσει ηισχυριζόμενη μαρτυρία αυτή προϋπήρχε της καταδίκηςτου και ήτο κατάτον εφεσείο ντα ενήμερος περί τούτου και ο δικηγόρος του. Δεν ήτο μαρτυρία άγνωστη εις αυτόν ή, ηοποίαδεν μπορούσε με 20 εύλογη έρευνα να είχε ανακαλυφθεί όπως είναι η αρχή κάτωαπότηΝομολογία πουδικαιολογεί τηνακρόαση τέ τοιαςμαρτυρίαςστηνέφεση. Ο εφεσείων ο οποίος επικαλείται την παραβίασητων Συνταγματικά και Νομικά κατοχυρωμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων του θα μπορούσε να εγείρει το θέμααυτό ενώπιον της Ερευνητικής Επιτροπήςηοποίαορίστηκε με το περί Ερευνητικής Επιτροπής (Αστυνομία) Διάταγμα του 1993 - Κ.Δ.Π.αρ.221 πουδημοσιεύτηκε στην Επίσημη 30 Εφημερίδατης Δημοκρατίας,αρ. 283 της 10Σεπτεμβρίου 1993 - μεεντολή να"προβείαυτή αμέσωςσεπλήρηέρευνα σχετικά μετις μεθόδουςπουχρησιμοποιούνται από αστυ νομικά όργανακατάτηδιάρκειατηςσύλληψης, κράτησης και ανάκρισηςυπόπτων,με ιδιαίτερηέμφασησε παράπο35 να βασανισμού ή κακομεταχείρισης", που δόθηκε κάτω απότον περί Ερευνητικών ΕπιτροπώνΝόμο,Κεφ.44και Νόμους37 του 1982 και 84 του
- Περιπλέον, τοθέμα αυτό θαμπορούσε νατύχει έρευνας και μελέτηςγια τους σκοπούς τουΆρθρου 53 του Συντάγματος,ήκαιναλάβει 349 Α. Λοΐζου, Πρ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας
(1993)οποιαδήποτε άλλα διαδικαστικάμέτραήθελεοευπαίδευ τος δικηγόρος τουκρίνει ότι προσφέρονταισετέτοιεςπε ριπτώσεις. Και αυτά αναφέρονταιεκ περισσού μιακαι ο ευπαίδευτος δικηγόρος τουτόνισεστην αγόρευση τουότι ^ γνωρίζει,καισυμφωνούμε απόλυταμ'αυτό,ωςπροςτοτί θαπράξεισεπερίπτωσηαπόρριψηςτηςπαρούσαςαίτησης του. Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους ηαίτησηαπορρίπτε- JQ ται. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων παραδέχθηκε ενώπιον του Κακουργιοδικειου Λεμεσού τέσσερεις σοβαρότατες κατηγορίεςγιατις οποίεςτου επιβλήθηκεστις 25.9.1992 η συνολικήποινήτης οκταετούς φυλάκισης. Οι κατηγορίες 15 αφορούσαν ένοπλη ληστεία, κατοχή περιστρόφου, μετα φοράπεριστρόφουκαικατοχήεκρηκτικώνυλών. Τα περιστατικάτης υπόθεσης,σπάνιαγια τησοβαρό τητα τους στον τόπομας,σε συντομία ήταντα ακόλουθα: Ο εφεσείων μαζί μετο συγκατηγορούμενό του μπήκανσε ένα υποκατάστηματης Λαϊκής Τράπεζαςστη Λεμεσόκαι 20 υπό την απειλήόπλου υποχρέωσαν την υπεύθυνητου κα ταστήματοςναπαραδώσεισ'αυτούςαπότοχρηματοκιβώ τιο£28.000περίπου,σεκυπριακάκαιξέναχαρτονομίσμα τα. Οι δράστες είχαν καλύψει το πρόσωπο τους με κουκούλες. Τα λυπηρά γεγονότα που ακολούθησαν στη ?ί διάρκεια της ανίχνευσης του εγκλήματος είναι γνωστά. Η Αστυνομία συνέλαβε αρχικά ως υπόπτους άλλα άτομα, που στη συνέχεια διαπιστώθηκεπως δεν ήσαναναμεμειγ μένα στα εγκλήματα. Τελικά, συνελήφθησαν ο εφεσείων και ο συγκατηγορούμενός του που,όπως είπα πιο πριν, 30 παραδέχθηκαν τις σχετικές κατηγορίες που τους προσήφθησαν. Οδικηγόροςτουεφεσείονταστο Κακουργιοδικείο,στη μακρά και εμπεριστατωμένη αγόρευση τουγια μετριασμό της ποινής,ανέφερε μεταξύάλλων,καιταεξής: (Παραθέ- 35 τω αυτούσιαταόσαείπε ο δικηγόροςτου απότο πρακτι350 2ΑΛΛ. Νεοφύτου ν.Δημοκρατίας Αρτεμίοης, Δ. κό του Δικαστηρίου. Η σημασία τους θα φανεί παρακά τω): 5 15 20 25 "Κατάτηνπροηγούμενηδικάσιμοπαραδέχθηκεενώπιόνσαςτασοβαράαδικήματαπουαναφέρονταιειςτο κατηγορητήριο. Την ίδιαπαραδοχή είχε κάμει καιστα αστυνομικά όργανα σχεδόν αμέσως άμα τη σύλληψη του και το τελευταίο έχει ιδιαίτερη βαρύτητα γιατί ο χρόνος εις τον οποίο έχει γίνει ηομολογία είναι κάτι τοοποίολαμβάνεταιυπόψηαπότοΔικαστήριο.Έγινε, όπως προανάφερα, σε σύντομο χρονικό διάστημααπό τησύλληψη τουκαισεστάδιοειςτοοποίοη αστυνομία ελάχιστα στοιχεία είχεσχετικά μετο αδίκημα τοοποίο διερευνούσε. Η ομολογία δεν έγινε με υστεροβουλία αναμένονταςναπροσκομίσει σήμερα την επιείκειατου Δικαστηρίου σας.Έγινεκάτωαπότοβάροςτηςενοχής του κατηγορουμένου, τον οποίο είχα δει και εγώ το πρωΐ τηςημέραςτηςεπομένηςπουείχεσυλληφθεί στον αστυνομικό σταθμό, όχι μόνο είχε μετανοιώσει για το αδίκημα στο οποίο είχεπροβεί αλλά ένοιωθε καιιδιαίτερο βάρος και φορτισμό στη συνείδηση του για τα άτομα τα οποία είχε συναντήσει μέσα στα κελιά της αστυνομίαςκαιταοποίαλόγω τηςδικήςτου ενέργειας καιάλλων συνθηκών κατέληξανναταλαιπωρηθούνκαι προς εκείνους εξέφρασε μεταμέλεια και ζήτησε συγχώ ρεσηόπως ζητάκαισήμερα απότοΔικαστήριο σας.Ο χρόνος που έγινε λοιπόν η ομολογία στην αστυνομία ζητώόπωςληφθείυπόψηαπότοΔικαστήριοσας". καιπαρακάτω, 3Q 35 • "Πέρααπότηνκατάθεση έδειξε απόλυτοπνεύμα συνεργασίας με τα αστυνομικά όργανα και βοήθησε την αστυνομία εις την περαιτέρω διαλεύκανση του εγκλή ματος με το να οδηγήσει τα όργανα του σώματος εις τους χώρους όπου απέκρυψε τα όργανα του εγκλήμα τοςκαιτουςκαρπούςαυτού." Το Κακσυργιοδικείο έλαβε πολύ σοβαράυπόψηταπιο πάνω στοιχεία που επικαλέστηκε ο δικηγόρος του εφε351 Αρτεμίόης, Δ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας
(1993)σείοντα,όπωςρητάαναφέρεταιστηνπλήρωςαιτιολογημέ νη και μακροσκελή απόφασητου, για το μετριασμό της ποινήςτουεφεσείοντα. Η παρούσα έφεση ασκήθηκε απότον εφεσείοντα ενα- 5 ντίον της ποινής, με εισήγησηπως είναι υπερβολική.Στο εφετήριο,πουκαταχωρίστηκεστις5.10.1992, αναφέρονται ως λόγοι και αιτιολογία της εφέσεως πως η ποινή είναι έκδηλα υπερβολική, λαμβάνοντας υπόψη ταπεριστατικά της υπόθεσης και τις προσωπικές συνθήκες του εφεσεί- 10 οντά,καιπωςτοΔικαστήριοδενέδωσετη δέουσαβαρύτη τα ή αγνόησε τους λόγους που αναφέρθηκανγια μετρια σμό της ποινής,ενώ ταυτόχρονααπέδωσεαδικαιολόγητη βαρύτητασεστοιχείαπουθεωρήθηκανως επιβαρυντικά. Στις 7.9.1993 καταχωρίστηκαν από τους δικηγόρους τουεφεσείοντα δύοεπιπρόσθετοι λόγοιεφέσεως. Ο δεύτε ρος αφοράεισήγησηπως το Δικαστήριο δεν έδωσετηδέ ουσα βαρύτηταστη σοβαράψυχοπαθητική προσωπικότη τα του εφεσείοντα και στον πρώτο, που είναι και το κυρίαρχο ζήτημα της εξεταζόμενης αίτησης, προβάλλεται 20 ο ισχυρισμός του εφεσείοντα πως στο ανακριτικό στάδιο κακοποιήθηκε φρικτάαπότους υπεύθυνους και εντεταλ μένα αστυνομικά όργανα του Αστυνομικού Σταθμού Λε μεσού. Αυτή δε η κακοποίηση, όπως ισχυρίζεται ο εφε σείων, διά των δικηγόρων του, πρέπει να ληφθεί υπόψη 25 στο μετριασμό της ποινής,υποβιβάζονταςτην στο ελάχι στο. Γιαναπροβληθείαυτόςο ισχυρισμός πουδενπροβλή θηκε ενώπιον του Κακουργιοδικειου,καταχωρίστηκε στις 7.9.1993 από τους δικηγόρους του αίτηση για ναεπιτρα πεί ενώπιον μας η προσαγωγήνέας μαρτυρίας ήαποδει- ^0 κτικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν αυτόν τον ισχυρι σμό. Ηαίτηση αυτή,στην οποία ενίσταται ο δικηγόρος της Δημοκρατίας,είναιτοαντικείμενο τηςπαρούσας διαδικα- ~5 σίας. Συμφωνώ απόλυτα με την απόφασητου Προέδρου 352 2 ΑΛΛ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας Αρτεμίοης,Δ. τουΔικαστηρίου,στην οποίαγίνεται ευρεία αναφορά στη νομολογία πουκαθορίζει τα κριτήρια,βάσει των οποίων τοΑνώτατο Δικαστήριο,ομολογουμένως σεσπάνιες,ίσως 5 δύο τρεις περιπτώσεις μέχρι σήμερα,έδωσετέτοια άδεια. Επιθυμώόμωςναπροσθέσωλίγαλόγιαγιαναπωπωςτο αίτηματουεφεσείοντα δεν αφοράστηνπροσαγωγή"νέας" μαρτυρίας,που θαέχειως σκοπό ναπροσθέσει ορισμένα αποδεικτικά στοιχεία ήγεγονότα στα ήδηεκτεθέντα ενώ πιον του Κακουργιοδικειου, αλλά για να ανατραπούν πλήρως αυτά που ο ίδιος ο εφεσείων προσήξε ενώπιον του Κακουργιοδικειου. Σε διευκρινιστική παρέμβασητου Δικαστηρίου οι δικηγόροι του εφεσείοντα έκαμαν καθαρό πως ο σκοπός της αίτησης τους είναι γιανα ισχυριστεί ο εφεσείων πως όσαείπε οδικηγόρος του ενώπιον τουΚα15 κουργιοδικείου εκ μέρους του,και που παραθέτω αυτού σια πιο πάνω, είναι ψευδή. Θέλει δηλαδή ο εφεσείων να αυτοαποκαλέσει τον εαυτό του ψεύτη, για να ισχυριστεί ενώπιον μας πως ούτε παραδέχθηκετα εγκλήματα μόλις συνελήφθη, μήτε συνεργάστηκε με την Αστυνομία γιατην εξιχνίαση τους, ούτε ζήτησε συγχώρεσηαπότα πρόσωπα 20 πουσυνελήφθησαν καιήσαναμέτοχοι στα εγκλήματα, και ούτεότιη παραδοχήτουήτανπροϊόν φόρτισηςτηςσυνεί δησηςτουκαιπωςηεκφρασθείσα μεταμέλεια τουδενείχε αλλότριο κίνητρο. Επιθυμεί να του επιτραπεί να ισχυρι στεί πως διέπραξε μεν τα εγκλήματα, αλλά η παραδοχή τουήτανπροϊόνκακοποίησηςτου,καιτίποτεάλλο. 25 Όμως ανηαίτησητου γινόταν αποδεκτή,για ναμπο ρέσει να προβάλει τέτοιο ισχυρισμό, αυτό θα απέληγε στην άρνηση των σοβαρών ελαφρυντικών στοιχείων, που ο ίδιοςπρόβαλεστο Κακσυργιοδικείο,καιπου ελήφθησαν υπόψηγια τη μείωσητης ποινής πουτου επιβλήθηκε.Τέ τοιαεξέλιξη θαάφηνε,κατάτη γνώμημου,απογυμνωμένο τον εφεσείοντα από πολύ σοβαρές ελαφρυντικέςπεριστά σεις που έλαβε υπόψη του το Κακσυργιοδικείο για τη μείωση της ποινής που επέβαλε. Αναφορικά δε με τους 35 ισχυρισμούς του περί βασανισμών, οι ίδιοι οι δικηγόροι τουανέφερανενώπιον μας,πολύ ορθά,πωςγνωρίζουν τι ναπράξουνγιαναδιεκδικήσει οεφεσείων τα δικαιώματα 353 Αρτεμίοης,Δ. Νεοφύτουν.Δημοκρατίας
(1993)καιθεραπείεςπουπροβλέπειονόμος. Τέλος, οιδικηγόροιτουεφεσείονταανάλωσαντο μεγα λύτερομέροςτηςαγόρευσηςτουςγιαναμαςπείσουνπως, ως το Ανώτατο Δικαστήριοτης χώρας,θαέπρεπεναμην προσκολληθούμε στην "τυπολατρεία" καιναεπιτρέψουμε 5 στον εφεσείοντα ναεκφράσειτοπαράπονοτου,τον ισχυ ρισμότουδηλαδήγιαβασανισμό. Η απονομήτης δικαιοσύνηςαπόταΔικαστήριαγίνε ται μέσα στα πλαίσια της δικαιοδοσίας που τουςπαρέ χουν το Σύνταγμακαιοι Νόμοιτης Πολιτείας.Ηδίκαιο- 1° δοσία μας προεκτείνεται μέχρι των συνόρων που καθορίζονταιαπότοΣύνταγμακαιτουςΝόμουςκαιπέρα από αυτά μετατρέπεταισε σεβασμό των ορίων δικαιοδο σίαςτων άλλων δύοφορέων εξουσίας στην Πολιτεία, της Νομοθετικήςκαι Εκτελεστικής.Έχω τηγνώμη πωςη επί δειξηυπέρμετρουζήλουστηδιαφύλαξητης δικαιοδοσίας τωνάλλων φορέωνεξουσίας, παράτωνιδικώνμας, βοηθά στηνπροσπάθειαεμπέδωσηςτηςευνομούμενηςπολιτείας. Αίτησηαπορρύιτεται. 354