clr/1993/1993_2_35.pdf

(1)(β) τον περί Ναρκωτικών Φαρμάκωνκαι Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου τον 1977(Νόμοςαρ. 29/77), όπως τροποποιήθηκε από τους 5 Νόμους αρ. 67 τον 1983 και 20

(1)τον 1992— Κατοχή ποσότητας ρητίνης καννάβεως κατά παράβαση τον άρθρον 6

(2)τον ώίον Νόμον — Πρόθεση των εφεσειόντων η διάθεση των ναρκωτικών στην τοπική αγορά — Επιβολή ποινής φυλάκισης επτά χρόνων ]Λ στον κάθεκατηγορούμενο στην πρώτη κατηγορία και πέντε χρόι υ νων στον κατηγορούμενο El Bitar στη δεύτερη κατηγορία — Εγ­ κρίθηκαναπό τοΕφετείο. Ποινή — Επιμέτρηση — Προσωπικές περιστάσεις — Ποια η σημασία τονς σε υποθέσεις στις οποίες είνα* αναγκαία η επιβολή αποτρε­ πτικών ποινών. 15 Ποινή — Διαφοροποίηση — Δεν υπήρχαν περιθώρια για διαφορο­ ποίηση στην παρούσα νπόθεση. 20 yc -Λ •*υ Κατόπιν πληροφοριώνβρέθηκεαπότην Αστυνομία στηνπε­ ριοχήτου χωριούΑσώματος Λεμεσού μιαποσότηταρητίνης καννάβεωςσεδυοδοχεία ταοποίαήίτανκρυμμένα μέσασε πυκνή βλά­ στηση. Η υπόλοιπη ποσότητα βρέθηκε στη περιοχή Λιοπετρίου όταν οι εφεσείοντες Ahmad και El Bitar οδήγησαν τηνΑστυνομία στομέροςπουήσανκρυμμένατα ναρκωτικά. Βρέθηκανένοχοικα­ τόπιν ακροαματικήςδιαδικασίαςστηνκατηγορίαπροσφοράςπρος πώληση της ρητίνηςκαννάβεως κατά παράβασητων άρθρων5

(1)(β)του Νόμου29/77όπωςτροποποιήθηκε,ενώο εφεσείωνJawhar βρέθηκεένοχοςκαι στηνκατηγορίακατοχήςτηςπιοπάνωποσότη­ ταςτηςρητίνηςκαννάβεωςκατά παράβασητουάρθρου6

(2)του ιδίουΝόμου.Οι εφεσείοντεςυπεγράμμισανότιδενήταναυτοίπου έφεραν τα ναρκωτικάστη Κύπρο. Εφεσίβαλαν τις επιβληθείσες ποινές σαν έκδηλαυπερβολικές και επίσης για τον λόγο ότι δεν έγινε διαφοροποίηση στην μεταχείρισητων εφεσειόντων ανάλογα 35 Ahmad&othersv. Δημοκρατίας

(1993)μετοβαθμόσυμμετοχής τους. ότι: ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απέρριψετηνέφεσηκαι αποφάνθηκε 1.Ησυνεργασία των εφεσειόντων μετην αστυνομίαδενήταν άμεσηκαι αυθόρμητηούτωςώστεναενεργήσει προςόφελοςτους -* στηνεπιμέτρησηγιαμετριασμότηςποινής. 2. Οι προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων ανκαι είναι παράγοντεςσχετικοί μετην επιμέτρηση τηςποινής,είναιπε­ ριορισμένης σημασίαςσευποθέσεις όπωςηπαρούσα, στις οποίες είναιαναγκαίαηεπιβολήαποτρεπτικώνποινών. \Q 3.ΤοΔικαστήριοδεν μπορεί παράναδώσει μεγαλύτερη βαρύ­ τητα στην παρούσα υπόθεση που αφοράυπόθεση διάθεσης των ναρκωτικώνστην Κύπρο, απότιςυποθέσειςστιςοποίεςοπροορι­ σμός των ναρκωτικώνήταντο εξωτερικό,γιασκοπούς πρόληψης τηςμάστιγαςτωνναρκωτικώνστοντόπομας. 15 4, Είναιφανερό απότις επιβληθείσες ποινέςότιτοπρωτόδικο Δικαστήριο έλαβευπόψηγιαμετριασμό τηςποινήςότιτοανώτατο όριο που προβλέπεται από το Νόμο είναι ποινή φυλάκισης διά βίου, τα περιστατικά τηςυπόθεσης και τις προσωπικές συνθήκες 20 των εφεσειόντων. Οιεφέσειςαπορρίπτονται. Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: Atallah ν. Δημοκρατίας

(1992)2Α.Α.Δ. 94· Gani& Άλλος ν. Δημοκρατίας

(1991)2ΑΛΛ. 242 Έφεσηεναντίον Ποινής. 25 Έφεσηεναντίον τηςποινήςαπό Mohamad Abdul Karim Ahmad και άλλους οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι στις 25.5.1992 από το Κακουργιοδικείο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης5317/92) στηνκατηγορίατηςπροσφο­ ράς προς πώληση ποσότητας ρητίνης καννάβεως, κατά 30 παράβαση των άρθρων 5

(1)(β) του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 (Νόμος αρ.29 του 1977),όπως τροποποιήθηκε απότους Νόμουςαρ.67του 1983και20

(1)του 1992, ενώοκατηγο­ ρούμενος αρ. 3βρέθηκε ένοχος καιστην κατηγορίακατο- 35 χήςρητίνηςκάνναβηςκατάπαράβασητουάρθρου6

(2)36 2 ΑΛΛ. 5 Ahmad &others v. Δημοκρατίας του ιδίου Νόμου και καταδικάστηκαν από Νικολάου, Π.Ε.Δ.Σ. Νικολαίδη,Α.Ε.Δ.καιΠασχαλίδη,Ε.Δ.σεποινή φυλάκισης επτάετών οκαθέναςενώ στον κατηγορούμενο Αρ. 3 επιβλήθηκε ποινήπέντε ετών στην δεύτερηκατηγορία. Ε.Χειμώνας, γιατους εφεσείοντες. Α. Μ. Αγγελίδης, Εισαγγελέας, γιατην εφεσίβλητη. 10 Α. ΛΟΙΖΟΥ:Π. ανάγνωσε την απόφαση του Δικαστη­ ρίου. Οι εφεσείοντες έχουν βρεθεί ένοχοι κατόπιν ακροα­ ματικής διαδικασίαςσε κατηγορία προσφοράς προςπώ­ ληση ποσότητας ρητίνης κάνναβεως βάρους54 κιλών και 497 γραμμαρίων,κατά παράβασητων άρθρων5

(1)(β) του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών 15 Νόμου του 1977 (Νόμος αρ.29 του 1977), όπως τροπο­ ποιήθηκε απότουςΝόμους αρ. 67του 1983, και20

(1)του 1992, ενώ ο εφεσείων στην Ποινική Έφεση5638,Khaled WahidJawhar,βρέθηκε ένοχος καιστηκατηγορίακατοχής της πιοπάνωποσότητας ρητίνης κάνναβηςκατά παράβα­ 20 σητουάρθρου6

(2)τουιδίουΝόμου. Ηπροβλεπόμενη ποινήγιαπαράβαση τουάρθρου5

(1)(β) του Νόμου, είναι κατά ανώτατο όριο φυλάκιση δια βίου καιπρόστιμο και του άρθρου 6

(2)ποινή φυλάκι­ σης μέχρι οχτώ χρόνων και πρόστιμο. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε ποινή φυλάκισης επτά ετών στον κάθε εφεσείοντα στην κατηγορία κάτω από το άρθρο 5

(1)(β) και ποινήπέντε ετών φυλάκισηστον εφεσείοντα El Bitarστην κατηγορίακατοχήςκάτωαπότοάρθρο6

(2)τουΝόμου. 30 Η έφεσηαρχικάστρεφότανεναντίονκαιτηςκαταδίκης αλλάκατόπινσυμβουλής τουευπαιδεύτουδικηγόρουτων, την οποίαν αποδέχτηκαν, η έφεση κατά της καταδίκης αποσύρθηκε και ακούσαμε μόνο επιχειρηματολογία για την επιβληθείσα ποινή ως έκδηλα υπερβολική και ότι δεν 35 έγινε διαφοροποίηση στην μεταχείριση των εφεσειόντων ανάλογαμετοβαθμόσυμμετοχής τωνκαιτις προσωπικές των συνθήκες, και σαν τέτοια δίνουσα τηδυνατότηταστο 37 Α. Λοΐζον, Πρ. Ahmad &others ν. Δημοκρατίας

(1993)Δικαστήριο τούτο ακούοντας την υπόθεση κατ' έφεση να επέμβει. Τα γεγονότα της υπόθεσης εκτίθενται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου. Συνοπτικάθαμπορούσε ναλεχθεί ότι κατόπιν πληροφοριών βρέθηκε από την Αστυνομία 5 στην περιοχή του χωριού Ασώματος Λεμεσού, μιαποσό­ τητα ρητίνης καννάβεως σε δύο δοχεία τα οποία ήταν κρυμμένα μέσα σε πυκνή βλάστηση. Σαν αποτέλεσμα πε­ ραιτέρωπληροφοριών κλήθηκε προςανάκρισηο εφεσείων στην Ποινική Έφεση αρ.5637,Abdul Rahman El Bitar, ο 1 0 οποίοςαρχικάαρνήθηκεοποιαδήποτεγνώσηόπως επίσης και ότι γνώριζε τον εφεσείοντα στην Ποινική Έφεσηαρ. 5638 Khaled Wahid Jawhar, παρόλο που σύμφωνα με τα στοιχεία που κατείχε ήδηηαστυνομία υπηρέτησαν και οι δύοτον Ιανουάριοτου 1992, ωςμέλη τουπληρώματοςτου 15 ίδιουσκάφους. Τελικά βρέθηκαν ο εφεσείων Jawhar, και ο εφεσείων στην Ποινική Έφεση αρ. 5636, Mohamad Abdul Karim Ahmad. Ο εφεσείων El Bitarκαι ο εφεσείων Ahmad,οδή­ γησαν την αστυνομία σε μέρος στην περιοχή Λιοπετρίου *0 ξεχωριστά οκαθένας,όπουανευρέθηκε η υπόλοιπηποσό­ τητατων ναρκωτικών. Οι εφεσείοντες έδωσαντότε λεπτο­ μερείς καταθέσειςγιατις ενέργειεςτουςυπογραμμίζοντας όμως ότι δεν ήταναυτοί οι οποίοι έφεραν τηρητίνηαυτή 25 στην Κύπρο. Ηπρόθεση καιπροσπάθειαναπωλήσουν ταπιοπάνω ναρκωτικά στην Κυπριακή αγορά και σε Κύπριους δεν αμφισβητείται, όπως δεν αμφισβητούνται και τα στοιχεία τα οποία αποτελούσαν την απόδειξη των εναντίον των <$Q εφεσειόντων κατηγοριών,στις οποίεςβρέθηκαν ένοχοι. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των σήμερα ενώπιον μας επιχειρηματολόγησε ότιτοΚακουργιοδικείο παρέλειψενα λάβει υπόψη σημαντικά στοιχεία προς όφελος των εφε­ σειόντων και συγκεκριμένα τη συνεργασία των με την 35 αστυνομία και την όλη συμπεριφορά των όπως και τις 38 2ΑΛΛ. Ahmad &others v. Δημοκρατίας Α. Αοΐζον,Πρ. προσωπικές οικογενειακές συνθήκες των καιγενικά στοι­ χεία σχετικά με το θέμα της επιμέτρησης της ποινής. 'Οπως επίσης καιότι δεν έγινεδιαφοροποίησηστημετα­ χείρισητων εφεσειόντων ανάλογα με το βαθμότης συνε5 νοχήςτων. Είναιγεγονός ότιη άμεσηπαραδοχήδιάπραξηςαδική­ ματοςκαιηαυθόρμητησυνεργασία μετην αστυνομίαγια διαλεύκανσημιαςαξιόποινηςπράξης,αποτελούνστοιχεία μετριασμού τηςποινής.Στηνπροκειμένηόμωςπερίπτωση 10 δεν μπορεί ναλεχθεί ότι αυτήήτανάμεσηκαιαυθόρμητη γιατί υπήρξε άρνηση και προσπάθεια των εφεσειόντων απόκρυψηςτηςενοχήςτωνκαιμη συνεργασίαςτωνμετην αστυνομίαστααρχικάστάδιατωνανακρίσεων. Ωςπροςτιςπροσωπικέςσυνθήκες τωνεφεσειόντων το 15 Κακουργιοδικείο είχε ενώπιον του εκθέσεις Κοινωνικού Λειτουργού και οτιδήποτε άλλο τέθηκε ενώπιον τουαπό το συνήγορο των. Στην απόφασήτου αναφέρθηκε στην υπόθεση GabyToufic Atallah ν. Δημοκρατίας,

(1992)2 Α.Α.Δ. 94 στην οποία επικροτώντας απόσπασμααπότην 20 υπόθεση Ghani & Αλλος ν.Δημοκρατίας,

(1991)2Α.Α.Δ. 242, τονίστηκε ότι οι προσωπικές περιστάσεις των κατη­ γορουμένων όσο και αν,όπως σε κάθε περίπτωση,είναι παράγοντες σχετικοί με την επιμέτρηση της ποινής,είναι περιορισμένης σημασίας και σίγουρα δεν μπορούν να αφεθούν να οδηγήσουν σε αποτελεσματική εφαρμογήτου 25 νόμου σε υποθέσεις όπωςηπαρούσα,στις οποίες οιποι­ νέςείναιαναγκαίοναείναιαποτρεπτικές. Μέχρι σήμερα η ΚυπριακήΔικαιοσύνη ασχολείτο με περιπτώσεις, γενικά μιλώντας, που ο προορισμός των ναρκωτικών και μάλιστα σε μεγάλες ποσότητες, ήταν 30 άλλες χώρες. Αυτή είναι μια από τις σοβαρότερες περι­ πτώσεις που οι δράστες αποσκοπούσαν στη διάθεσητων ναρκωτικών αυτών στην τοπική αγορά. Παρόλο που το Δικαστήριοτούτοτόνισετησοβαρότητατέτοιωναδικημά­ των και επικύρωσε αυστηρές ποινές για παραβάσειςτων ^ σχετικών νομοθετικών διατάξεωνγιαεμπορίακαι κατοχή 39 2ΑΛΛ. Ahmad &others v. Δημοκρατίας Α. Αοΐζον,Πρ. ναρκωτικών,δεν μπορείπαράναδώσει μεγαλύτερηβαρύ­ τηταστηνυπόεξέτασηυπόθεση,γιαναπροληφθείκατάτο δυνατόηεπέκτασητηςμάστιγαςαυτήςστηνΚύπρο. Δεν νομίζουμε ότι στην προκειμένηπερίπτωσηυπήρξε οποιαδήποτεπαράβασηαρχήςδικαίου πουδιέπειτοθέμα 5 της ορθής επιμέτρησης της ποινής,ούτε και ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν είναι απόμόνες τους έκδηλα υπερβολι­ κές ήότι υπήρχεοποιοδήποτεπεριθώριο διαφοροποίησης της μεταχείρισης των τριών εφεσειόντων. Οι ποινές που 10 επιβλήθηκαν φανερώνουν ότι λήφθηκαν υπόψη ότι, το ανώτατο όριο που προβλέπεταιαπότοΝόμοείναι ποινή φυλάκισηςδιάβίουκαισεόσηέκτασηέπρεπε, ταπεριστα­ τικά της υπόθεσης και OLπροσωπικές συνθήκες των εφε­ σειόντων που έπρεπε να ληφθούν για μετριασμό της ποι- 5 νής. Γιατους πιοπάνωλόγους οι εφέσεις αυτέςπουσυνεκδικάστηκανωςεκτηςφύσεωςτων, απορρίπτονται. Οιεφέσειςαπορρίπτονται. 40