(1993)29Οκτωβρίου,1993 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ.Δ/στές] ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΝΤΩΝΗΑΕΡΟΠΟΡΟΣΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5753). Διάρρηξη αποθήκης και κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 294(
- a)και 20 τον Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154. Κλεπταποδοχή κατά παράβαση των άρθρων 306(
- a)και 20 τον Ποινι κού Κώδικα. Απόδειξη — Μαρτυρία σνναντονργού — Το Δικαστήριο μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία αντή χωρίς να αναζητήσει ενισχυτική μαρ τυρία εφόσον προειδοποιήσει τον εαντό τον για τον κίνδυνο πον συνεπάγεται τέτοια απόφαση — Η προειδοποίηση πρέπει να ανα γράφεται στην απόφαση. 5 ,Q Απόδειξη — Αξιοπιστία μαρτύρων. Αιτιολογία δικαστικών αποφάσεων — Ηπεποίθηση τον Δικαστή πως ένας μάρτυρας λέει τηναλήθεια πρέπει να αιτιολογείται μεσυγκε κριμένα στοιχεία της υπόθεσης όταν σ' αυτήν νπάρχονν γεγονότα πον καθιστούν αναγκαία την αιτιολόγηση. Μεταξύ της 9 χαι 12 Αυγούστου 1991, διαρρήχθηκε αποθήκη της Εταιρείας Βάσος Ηλιάδης Λτδ στη Λεμεσό και κλάπηκαν ποτά,συνολικής αξίαςΛΚ29.473,56ταοποία σύμφωναμετην κα τηγορούσα αρχήοι κατηγορούμενοι διέθεσαν προς πώληση προς τον ΑντρέαΤζιαπούρα.Τοάτομοαυτό θεωρήθηκεότι ήτανσυναυ- 20 τουργός στο αδίκημα της κλεπταποδοχής γιατίγνώριζε όταναγό ραζεταποτά ότι ήτανκλοπιμαίακαιείναι πάνωστημαρτυρίατου πουβασίστηκεεξολοκλήρουη καταδίκητωνεφεσειόντωνστη δεύ τερηκατηγορία. Οι κατηγορούμενοιδενκλήθηκανσεαπολογία στηνπρώτηκα- 25 τηγορία λόγω έλλειψης μαρτυρίαςπουνατουςσυνδέει μεαυτή. Το πρωτόδικοΔικαστήριοαφού προειδοποίησε τον εαυτότου 362 " 2 ΑΛΛ. 5 10 *5 Αεροπόρος& άλλοιν.Αστυνομίας για τον κίνδυνο να στηριχθεί στη μαρτυρία του Τζιαπούρα χωρίς να αναζητήσει ενίσχυση της από άλλη μαρτυρία που να συνδέει τους εφεσείοντες με τη διάπραξητου αδικήματος στη δεύτερη κα τηγορία έκρινε πως αυτός ήταν αξιόπιστος μάρτυρας και αποδέκτηκε την μαρτυρίατου ως ορθήκαιαληθή. Σε έφεση εναντίον της καταδίκης οι εφεσείοντες ισχυρίστηκαν ότι το Δικαστήριο έσφαλε στην κρίση του αναφορικά με την αξιο πιστία του Τζιαπούρα και κατά συνέπεια η μαρτυρία του έπρεπε να απορριφθεί ως αναληθής. Επίσης ισχυρίστηκαν ότι η απόφαση είναι παντελώς αναιτιολόγητη πάνωστο θέμα της αξιοπιστίας του μάρτυρα αυτού.Οι παράγοντες που σύμφωνα με τους εφεσείοντες στοιχειοθετούσαν την αναξιοπιστία τουΤζιαπούραήτανηδιάστα ση της μαρτυρίας του με τη μαρτυρία άλλων μαρτύρων κατηγο ρίας αναφορικά με τον χρόνο πώλησης των ποτών προς αυτόν, η άρνηση τουνα παραδεκτεί πως κατάτην διάρκεια προσωποκράτησής του ισχυρίστηκε μέσω του δικηγόρου του ότι κακοποιήθηκε βάναυσακατάτηδιάρκειατηςκρατήσεως τουκαιοι δύοαντιφατι κές καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία γι' αυτήτην υπόθεση. Το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε την έφεση και αποφάνθηκε ότι: 20 1· Τα στοιχεία που αναφέρονται πιο πάνω και που βασικά ήταν το μόνο αποδεικτικό υλικό της κατηγορούσης Αρχής όχι μόνο δεν αναλύθηκαν αλλά ούτε και αναφέρθηκαν στην πρωτόδι κη απόφαση. „s ^ 2. Ο Τζιαπούρας παραδέχτηκε κατά την αντεξέταση ότι έλεγε ψέματα στην πρώτητουκατάθεση. 3. Ηεξήγηση της Δικηγόρου της Δημοκρατίας για την εμπλοκή του τρίτου κατηγορουμένου μόνο στην δεύτερη κατάθεση του εφεσείοντα δεν έχεικαμμιάβαρύτηταστην υπόθεση. 30 35 40 4. Το ζήτημα της κακοποίησης του κατηγορουμένου ηγέρθη για καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι ο Τζιαπούραςδεν λέειτηναλή θεια και όχι αν κακοποιήθηκε στην πραγματικότητα, κάτι που ήταν άσχετο με τηνδιαδικασίατης εκδικαζόμενης υπόθεσης. να 5. Η πεποίθηση του Δικαστή πως ένας μάρτυραςλέει την αλή θεια δεν αρκεί ναβεβαιώνεται αλλά και νααιτιολογείται με συγκεκριμένα στοιχεία της υπόθεσης όταν σ' αυτήν υπάρχουν γεγονότα πουκαθιστούν αναγκαίατην αιτιολόγηση. Αυτόδεν έχειγίνει στην παρούσα υπόθεση στην οποία τα αντικειμενικά στοιχεία που προ σκομίστηκαν καταδεικνύουν πως ο Τζιαπούρας έπρεπε να κριθεί αναξιόπιστος παρά την πεποίθηση του Δικαστού ότι αυτός είπε ενώπιον τουτην αλήθεια. Για τους πιο πάνω λόγους η έφεση γίνεται αποδεκτή. 363 Αεροπόρος&άλλοιν.Αστννομίας
(1993)Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: Περιστιάνηςν. Δημοκρατίας
(1969)2ΑΛΛ. 13Τ Φλονρέντζονν.Δημοκρατίας
(1973)2ΑΛΛ. 256. Φονρήν. Δημοκρατίας
(1980)2ΑΛΑ. 152. * Γιουρούκκηςν.Δημοκρατίας
(1993)2ΑΛΛ231. 'Εφεσηεναντίον Καταδίκηςκαι Ποινής. Έφεσηεναντίοντηςκαταδίκηςκαιτηςποινήςαπότους Χαράλαμπο Ανδρέα Αεροπόρο, Ανδρέα Αντώνη Αεροπό ροκαιΠανίκοΑντώνηΑεροπόρο οι οποίοιβρέθηκανένο- ^ χοι στις 8Φεβρουαρίου,1993 απότο ΕπαρχιακόΔικαστή ριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 5719/92) στις κατηγορίες 1) διάρρηξηςαποθήκηςκαικλοπή, κατάπαρά βαση των άρθρων 294(
- a)και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, 2) κλεπταποδοχής κατά παράβασητων άρθρων 306 (α)και20 τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ. 154,καικατά- 15 δικάστηκε απόΑ. ΚορφιώτηΑν. Α.Ε.Δ.σεδύοχρόνια φυ λάκισηστηδεύτερηκατηγορία. Μιχ. Κυπριανού μεΤ. Πονλο& Μ.Κνρμίζη(δ/δα)για τους εφεσείοντες. Μ Παμπαλλή (κα) και Ε. Κλεόπα (κα), Δικηγόροιτης 20 Δημοκρατίας, καιΜ. Νεοκλέονς,ΑστυνομικόςΕισαγ γελέας,γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οαδελφόςΔικαστήςκ. Χρ. Αρτεμίδης. «ς ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Οι τρεις εφεσείοντες - κατηγορούμε νοι,πουείναιαδελφοί, αντιμετώπισανενώπιοντουΕπαρ χιακού Δικαστηρίου Λεμεσού δύο κατηγορίες. Η πρώτη γιαδιάρρηξηαποθήκηςκαικλοπήκατάπαράβασητωνάρ θρων294(a)και20 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154 καιη 30 364 2Α.Α.Δ. Αεροπόρος&άλλοιν.Αστυνομίας Αρτεμίδης,Δ. δεύτερη για κλεπταποδοχή κατά παράβαση των άρθρων 306(
- a)και20τουΠοινικούΚώδικα Οι κατηγορούμενοι δεν κλήθηκαν σε απολογία στην πρώτηκατηγορίαγιατί το πρωτόδικοδικαστήριο έκρινε, 5 πολύ ορθά,πως δενπροσκομίστηκε ίχνος μαρτυρίαςπου νατουςσυνδέει μεαυτή.Κλήθηκανόμωςσεαπολογίαστη δεύτερη κατηγορία,και μετά το πέραςτηςακροαματικής διαδικασίας,βρέθηκανένοχοισεαυτή. Δεν κρίνουμε σκόπιμο να επεκταθούμε στις λεπτομέ 10 ρειες των γεγονότων της υπόθεσης. Ολόγοςθαφανείπα ρακάτω.Είναιαρκετόνααναφέρουμεμόνοπως μεταξύ9 και 12 Αυγούστου 1991, διαρρήχθηκεαποθήκητης Εται ρείας Βάσος Ηλιάδης Λτδ., στη Λεμεσό, από την οποία καικλάπησανποτά,συνολικής αξίας£29.473,56. 15 Σύμφωναμε τους ισχυρισμούς τηςδιωκτικήςαρχήςοι κατηγορούμενοι είχαν στην κατοχήτους, μεταξύ9/8/1991 και26/3/1992, τακλοπιμαίαποτάπουδιέθεσαν προς πώ ληση στον Αντρέα Τζιαπούρα, γνωστό ως "Αζίνα" 20 (Μ.Κ.14). Είναι αποδεχτό νομικό γεγονός πως η καταδίκητων κατηγορουμένων στηρίζεται εξ ολοκλήρου στη μαρτυρία τουΤζιαπούρα,τον οποίο το Δικαστήριο έκρινε ωςαξιό 25 πιστο μάρτυρα καιτοπεριεχόμενο τηςενόρκου τουκατα θέσεως ωςορθόκαιαληθές.Κοινή είναι επίσηςη θέση ότι ο μάρτυρας αυτός είναι συναυτουργός στο αδίκημα της κλεπταποδοχήςγιατίγνώριζε,όταναγόραζε απότους κα τηγορουμένους καιδιέθετε αλλούταποτά,πωςήταν κλο 30 πιμαία. Το δίκασανΔικαστήριο εφήρμοσε τηγνωστή νομολο γία πουάπτεταιτουζητήματοςτης αξιολόγησης της μαρ τυρίας συναυτουργού. Είναι καθιερωμένος κανόναςπως 35 το Δικαστήριο μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρίασυναυ τουργού,χωρίς νααναζητήσει ενισχυτική μαρτυρία, εφό σον όμως προειδοποιήσει τον εαυτό του για τον κίνδυνο που συνεπάγεται μια τέτοια απόφαση. Η προειδοποίηση 365 Αοτεμίοικ,Δ. Αεροπόρος&άλλοιν.Αστυνομίας
(1993)δε αυτή πρέπει να αναγράφεται στην απόφαση,ώστενα επιβεβαιώνεται ηπραγματική τηςύπαρξη στηνοητικήλει τουργία τουΔικαστηρίου,πουεπέλεξεναασκήσει μεαυτό τον τρόπο τη δικαστική του ευχέρεια. Παράλειψηδιατύ πωσης της προειδοποίησης στην απόφαση την καθιστά 5 ακυρώσιμη.(Περιστιάνης ν.Δημοκρατίας
(1969)2Α.Α.Δ. 137, Φλουρέντζου ν. Δημοκρατίας
(1973)2 Α.Α.Δ. 256, Φουρήν.Δημοκρατίας
(1980)2Α.ΑΛ. 152 και Γιουροΰκκης ν. Δημοκρατίας
(1993)2Α.ΑΑ 231. Στην κρινόμενη έφεση ο πρωτόδικος Δικαστής, αφού ιθ προειδοποίησε τον εαυτό τοΜ για τον κίνδυνο να στηρι χθεί στη μαρτυρία του Τζιαπούρα,χωρίς να αναζητήσει ενίσχυσητηςαπόάλλημαρτυρίαπουνασυνδέει τουςεφε σείοντες μετηδιάπραξητουαδικήματος,έκρινε πωςμπο ρούσενα την αποδεχτεί ως ορθήκαι αληθή.Λέγει συγκε- \$ κριμένα επίτουθέματοςοΔικαστής: "Ομως,τοκρίσιμο ερώτημαείναιανστη συγκεκριμέ. νηαυτήυπόθεση είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια.Στο ερώτημα αυτόηαπάντησηείναι καταφατικήχωρίςκα νέναδισταγμό." 20 Καταληκτική συνέπεια της αποδοχής της μαρτυρίας του Τζιαπούρα, σύμφωνα μετηνοποίακαι οι τρεις κατη γορούμενοι του επώλησαν και παρέδωσαν τα κλοπιμαία ποτά, ήταν η καταδίκητους στη σχετική κατηγορία που αντιμετώπιζαν. ~, Οι λόγοι της εφέσεως, και η επιχειρηματολογία που ακούσαμε, συμπυκνώνονται σε μια και μοναδική εισήγη ση, ότι το Δικαστήριο έσφαλε στην κρίση τουαναφορικά με την αξιοπιστία του Τζιαπούρα,και συνεπώς ημαρτυ ρία του θα έπρεπε νααπορριφθεί ως αναληθής. Συναφής με αυτά είναι και ο ισχυρισμός του δικηγόρου των εφεσειόντων πως πάνωστο κρίσιμο, και ουσιαστικά μοναδι κό στοιχείο της υπόθεσης, δηλαδή της αξιοπιστίας του Τζιαπούρα, η απόφασητου Δικαστηρίου είναι παντελώς αναιτιολόγητη. Προχωρώντας δε εισηγήθηκε πως στην 35 366 2ΑΛΛ. Αεοοποοος&άλλοιν. Αστυνομίας ΑρτεμΙόης,Δ. εξεταζόμενη υπόθεση επιβαλλόταν υπό τις περιστάσεις ικανοποιητικήκαιπλήρηςαιτιολογία,ενόψειτωναδιάσει στων στοιχείων που προσκομίστηκαν ενώπιον του Δικα στηρίου, ταοποίακαθιστούν τον Τζιαπούραέκδηλα ανα5 ξιόπιστομάρτυρα. Οιπαράγοντεςκαιταστοιχεία που,κατάτηνεισήγηση του δικηγόρου των εφεσειόντων, καθιστούν το μάρτυρα Τζιαπούρα αναξιόπιστο, πρόσωπο δηλαδή που δεν έχει καμιάεκτίμηση τηςαλήθειας, είναι: 10 15 20 (α) Η διάστασητης μαρτυρίαςτου μεαυτή τωνμαρ τύρων κατηγορίας Χωραίτη (Μ.Κ.52), Γρηγορίου (Μ.Κ.30) καιΜιχαηλίδη(Μ.Κ.38). (β)Ειδικότερα η αντίθεση της μαρτυρίαςτου μεάλ λους μάρτυρεςκατηγορίας,αναφορικάμετοχρόνοπώλησηςαπόαυτόντωνποτώνκαιείσπραξης τουτιμήμα τος. (γ) Ηάρνηση τουναπαραδεχθείπως κατάτη δικα στικήδιαδικασία προσωποκράτησής του,ότανη Αστυ νομίαερευνούσετηνπαρούσαυπόθεση,μέσωτου δικηγόρου του ισχυρίστηκε πως κακοποιήθηκε βάναυσα κατάτηδιάρκειατηςκρατήσεως τουκαι, (δ)Οι δύο αντιφατικές καταθέσεις πουέδωσε στην Αστυνομία γι'αυτή τηνυπόθεση. Είναιγεγονός πωςη μακράαντεξέτασητουΤζιαπούρα από το δικηγόρο των εφεσειόντων, περιεστράφη κατά 25 κύριο λόγο γύρω απότα πιο πάνωζητήματα.Όμως, και όπωςθαφανείπάρακάτω, ταστοιχεία αυτάστη μαρτυρία του, που, επαναλαμβάνουμε, ήταν το μόνο αποδεικτικό υλικό που διέθεσε η Κατηγορούσα Αρχή, όχι μόνο δεν απετέλεσαν αντικείμενο οποιασδήποτε ανάλυσης, αλλά ούτε καναναφοράςστην απόφασητουπρωτόδικουΔικα στή. Ημόνη αιτιολογία που δόθηκε,για την αποδοχήτης μαρτυρίας του Τζιαπούρα,και που ουσιαστικά συνιστά όλη την αιτιολογία της απόφασης,τη βρίσκουμε στο πιο 367 Α^νεμΙόικ,Δ. Αεροπόρος&άλλοιν.Αστυνομίας
(1993)κάτωαπόσπασμα: "Δεν έχωκαμιάαμφιβολίαότισεόλαταουσιώδηση μεία η μαρτυρίατου είναι αληθινήκαι ότι είναι ακρι βήςόσοτοεπέτρεπεη μνήμητουκάτωαπόταγεγονότα . καιπεριστάσεις της υπόθεσης. Κάποιαδιάστασημετά- 5 ξύτωνκαταθέσεωντουωςτουχώρουτοποθέτησηςτων ουΐσκυ,η οποίαόπωςομάρτυρας εξήγησεαπέφυγε αρ χικά να αναφέρει,ήτο για να μην μπλέξει τηναδελφή του,ευρίσκω ενόψειτηςυπόθεσης ότι είναικαιφυσική και λογικήκαι εν πάσηπεριπτώσει δεν αλλοιώνει την ίο ουσίακαιτοτελικόσυμπέρασμα" Δεν θαασχοληθούμε μεόλα τασημεία που εντόπισε ο δικηγόροςτων εφεσειόντων γιαναθεμελιώσειτηνεισήγη ση του πως εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε 15 τον Τζιαπούρα ως μάρτυρα της αλήθειας, θα σταθούμε στα πιο σημαντικά για να δείξουμε γιατί συμφωνούμε με αυτήτηνεισήγηση. Ο Τζιαπούρας έδωσεδύοκαταθέσεις στην Αστυνομία. Τηνπρώτηστις 28/3/1992(τεκμήριο 8)καιτηδεύτερη4/4/ 1992 (τεκμήριο 55). Ηδικηγόρος της εφεσίβλητης Δήμο- 20 κρατίαςδέχτηκε ότι υπάρχεισοβαρήδιαφορά μεταξύτων δύοαυτώνκαταθέσεων. Επισημαίνουμε αμέσως πως στην πρώτη κατάθεση ο Τζιαπούρας δεν αναφέρεταικαθόλου στον τρίτοκατηγο ρούμενο,τον οποίοεμπλέκει όμως στη δεύτερηκατάθεση. 25 Μεγάλο μέρος της δεύτερης κατάθεσης είναι ταυτόσημο, σχεδόν αντιγραφή,τηςπρώτης.Ηδεύτερηαρχίζεικαιδια φοροποιείται από την πρώτη από ένα σημείο, και με τέ τοιο τρόπο, πουναδένεταιη υπόθεσηεναντίοντωνκατη γορουμένων καλύτερα, και όπως είπαμε ήδη,να εμπλέ- 30 κεταιστην υπόθεσηκαιοτρίτος.Στη δεύτερηδε κατάθεση δεναναφέρεταιπωςδίδεταισανσυνέχειαή ωςσυμπληρω ματική ή επεξηγηματική της πρώτης. Αποτελεί απλάμιά δεύτερηεκδοχή, χωρίςοποιαδήποτεεξήγηση ήσχόλιο από τομάρτυρα. 35 368 2 ΑΛΛ, Αεροποοος&άλλοιν.Αστυνομίας ΑρτεμΙοης,Δ. ΗένορκημαρτυρίατουΤζιαπούρασυνάδει μετηδεύτε ρητουκατάθεση(τεκμήριο55). Οίδιοςπαραδέχτηκεκατά τηδιάρκειατηςαντεξέτασης πωςτοπεριεχόμενο τηςπρώ της του κατάθεσης είναι αναληθές. Σε πολλές και αλλε5 πάλληλες ερωτήσεις του δικηγόρου των εφεσειόντων, πάνω σε συγκεκριμένα γεγονότα που αναφέρει στην πρώτητουκατάθεση,οΤζιαπούραςδεχότανότι έλεγεψέ ματα. Και αυτό παρά το γεγονός πως στην εναρκτήρια παράγραφοτηςπρώτηςτουκατάθεσηςβεβαιώνει πως ο,τι 10 έλεγε ήταν ηαλήθεια για να ελαφρύνει τη συνείδηση του και ναβρει τον παλιότου εαυτό.Όπωςέχουμε αναφέρει, ούτε ο ίδιος εξηγεί στη δεύτερη του κατάθεσηγιατί εψεύσθη στην πρώτη,αλλά και το σοβαρότερο, μήτε το Δικα στήριο ασχολείται μεαυτότοζήτημα.Αναφορικά δεμετο 1 5 κεφαλαιώδεςθέμα, δηλαδή τηςεμπλοκής τουτρίτουκατη γορούμενου στηδεύτερητουκατάθεση, ηίδιαηδικηγόρος της Δημοκρατίαςπροσπάθησεναδώσει τηδικήτηςεξήγη ση,λέγοντας πως ο μάρτυραςδεν ενέπλεξετον τρίτοκα τηγορούμενο στην πρώτη του κατάθεση γιατί, όπως είπε την ιστορία στην πρώτηκατάθεση,θαμπορούσε με ασφά 2 0 λεια να μην αναφερθεί σ' αυτήο τρίτος κατηγορούμενος, και έτσι να μην υπάρξει ρήγμα στη συνοχή των ισχυρι σμών του. Τον πρόσθεσε όμως με ασφάλεια στη δεύτερη τουκατάθεση.Βέβαιααυτήείναιηεξήγησηπουδίδειηδι κηγόρος της Δημοκρατίας,αλλά,καιγια τησυζήτηση του επιχειρήματος μόνο,αν έκαμνε οΤζιαπούραςτέτοιοσυλ λογισμό, αυτόθαέδειχνε στασίγουρα άνθρωποδόλιο, όχι έντιμο καιαξιόπιστο. Επαναλαμβάνουμεόμως, πως σχο λιάζουμε μόνο την εξήγησητης δικηγόρου της Δημοκρα τίας,η οποίαδενέχεικαμιάβαρύτηταστηνυπόθεση. 30 Ρωτήθηκε επίσης στην αντεξέταση αν υπέβαλε μέσω τουδικηγόρουτουστοΔικαστήριο πουεξέταζετηναίτηση προσωποκράτησης του παράπονο κακοποίησης του. Οι απαντήσεις τουκυμάνθηκανμεταξύ "όχι" και "δεν γνωρί ζω". Κατατέθηκε ως τεκμήριο το σχετικό πρακτικό της 35 διαδικασίας,απότο οποίο φαίνεται καθαράπως οδικη γόρος του παραπονέθηκε στο Δικαστήριο ότι οΤζιαπούραςκακοποιήθηκεβάναυσα,σετέτοιο μάλιστα βαθμό που 369 ΑοτεμΙοης,Δ. Αεροπόρος&άλλο» ν.Αστυνομίας
(1993)το συμβούλευσε ο ίδιος να παραδεχτεί οτιδήποτε στην Αστυνομία γιαναγλυτώσειτησωματικήτου ακεραιότητα και υγεία. Επέδειξε μάλιστα στο Δικαστήριο ένα ματωμέ νο πουκάμισο, και διάφορα μέρη του σώματος του, που κατά τον ισχυρισμό του έφεραν τα ίχνη κακώσεων. Ο 5 Τζιαπούρας αρνήθηκεπάλιν πως ο δικηγόρος του υπέβα λε στο Δικαστήριο, στην παρουσία του,τέτοιοπαράπονο και ισχυρίστηκε πως εν πάσηπεριπτώσει δεν άκουε λόγω της σύγχυσης πουβρισκόταν,ή καιανυπέβαλετέτοιοπα ράπονοοδικηγόρος του,ο ίδιοςδενγνώριζε. 10 Το πρωτόδικο Δικαστήριο προβαίνει σε ένα σύντομο σχόλιοπάνωσεαυτότοζήτημα, πουδείχνει όμως ότι πα ρεξήγησετοσκοπό πουηγέρθητέτοιο θέμαστηναντεξέταση.Λέγεισυγκεκριμένα οΔικαστής: 15 "Είναι γεγονός ότι όπως φαίνεται απότοπρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2/4/1992,το οποίο επε τράπη νακατατεθεί σαν τεκμήριο, εν όψει των ισχυρι σμών αυτών διετυπώθη παράπονο από τον δικηγόρο του Ανδρέα Τζιαπούρα για κακοποίηση. Εξέτασα όλα 20 ταδιαμειφθένταπληνόμως δεν εδόθηκαμιάπεραιτέρω συνέχεια ή εξεδόθη οιονδήποτε πόρισμα ώστε να μπορώνακρίνω τοαληθές ήμη καιπόσησημασίαέχει ως προς την αλήθεια του περιεχομένου των καταθέσε ων." 25 ΜατοζήτημαηγέρθηγιανακαταδειχθείστοΔικαστή ριο η κακήποιότητα τουΤζιαπούρα ως μάρτυρατηςαλή θειας. Με λίγα λόγια νααποδειχθεί πως ήτανψεύτης, όχι αν κακοποιήθηκε στην πραγματικότητα, κάτι που δεν αφορούσε τη διαδικασίατης υπόθεσης που εκδικαζόταν, 30 τηςπαρούσαςδηλαδή. Τοσοβαρόζήτημαείναι ότι οΤζιαπούρας αρνήθηκε πως,κατάτηδιάρκειατηςδιαδικασίας προσωποκράτησής του ενώπιον του Δικαστηρίου οδικη γόρος του προέβη σε αυτό το παράπονο, που πήρε μάλι στα αρκετό μέρος της διαδικασίαςγια να διατυπωθεί και 35 χρησιμοποιήθηκαν μελανά χρώματα για την περιγραφή του. Και ένας βέβαια μπορεί να υποθέσει πως η άρνηση 370 2ΑΛΛ. 5 Αεοοποοος&άλλοι ν.Αστυνομίας Aptεμίοης,Δ. τουΤζιαπούρα ναδεχθεί ότι οδικηγόρος του υπέβαλετέ τοιο παράπονο,ήναπροφασίζεταιπως δενάκουσετίπο τε,έγινε γιανααποφευχθείεκτωνπροτέρωνοποιοσδήπο τε ισχυρισμός, πως η δεύτερη κατάθεση του στην Αστυνομίαήτανπροϊόντηςκακοποίησηςτου. Ο πρωτόδικος Δικαστής, που δίκασε με υπομονή την υπόθεση και εξέδωσε μιά μακροσκελή απόφαση, λέγει στην ουσία, και εν πάση ειλικρινεία, γιατί καταδίκασε τους εφεσείοντες. Χρησιμοποιούμε τα ίδια του τα λόγια: "Η πεποίθηση μου ότι είπε την αλήθεια" (οΤζιαπούρας δηλαδή), "είναι τόσο ισχυρή ώστε ευρίσκω ότι μπορώ να βασιστώ πάνω στη μαρτυρία του χωρίς την αναζήτηση 15 οποιασδήποτεενισχυτικής μαρτυρίας". Ανοίγουμε εδώ μια παρένθεση για να πούμε πωςαπό ενδελεχή μελέτη που έχουμε κάμει του πρακτικού της δίκης διαπιστώνουμε πως δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία που να αποδεικνύει την ενοχή των κατηγορου-„ μένων. Η πεποίθηση του Δικαστή πως ένας μάρτυρας λέγειτηναλήθεια, ασφαλώςείναιτοκαλύτερο εχέγγυο της ετυμηγορίας του.Η πεποίθησηόμωςαυτήδεναρκείναβε βαιώνεται αλλά και να αιτιολογείται με συγκεκριμένα στοιχεία της υπόθεσης όταν σ' αυτήν υπάρχουν γεγονότα που καθιστούν αναγκαίατην αιτιολόγηση. Αυτό δεν έχει 25 γίνει στην εξεταζόμενη υπόθεση. ΟΔικαστής είχε μεν την πεποίθηση πως ο Τζιαπούραςείπε ενώπιον του τηναλή θεια, αλλά τα αντικειμενικά στοιχεία που προσκομίστη καν, και που έχουμε απαριθμήσει, καταδεικνύουν πως ο Τζιαπούρας δεν έπρεπε να θεωρηθεί μάρτυρας της αλή30 θειας,αλλάαντίθετααναξιόπιστος. Γιατουςπιοπάνωλόγους η έφεσηγίνεταιαποδεχτή. Οι εφεσείοντες απαλλάσσονται και αθωώνονται της κατηγορίας. Ηέφεσηεπιτρέπεται. 371