(1993)30Δεκεμβρίου,1993 [ΠΎΛΙΑΝΙΔΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜ1ΔΗΣ,ΔΑπές] ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσείων, ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Εφεσίβλητου. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5757). Παράλειψη πληρωμής εισφορών κοινωνικών ασφαλίσεων και άλλων εισφορών — Η σχέση εργοδότου και εργοδοτουμένου είναι απα ραίτητη προϋπόθεση για την δημιουργία νομικής υποχρέωσης για πληρωμή τέτοιων εισφορών — Εφαρμοστέα κριτήρια για την ύπαρξη της σχέσης— Η έλλειψη μαρτυρίας που να δημιουργεί την $ αναγκαία σχέση εξάρτησης στον απαιτούμενοβαθμό ωδήγησε στην απαλλαγή και αθώωση του εφεσίβλητου δήμου ηοποία επικυρώθη κε από το Εφετείο. Αέξειςκαι Φράσεις "ΣχολικοίΤροχονόμοι". Ο εφεσίβλητος Δήμος ενασκώνταςτις εξουσίες πουτου ανέθε- * " σε οπερίΔήμων Νόμος 115/85(όπωςτροποποιήθηκε)καιοι Δημο τικοί Κανονισμοί Λευκωσίας 1965 έως 1987, εξουσιοδότησε τους παραπονούμενους - σχολικούς τροχονόμους - να ρυθμίζουν την τροχαίακατάτηδιασταύρωσηδρόμων απόμαθητές.Αυτοί υπεδεί- . _ χθηκαν από τους οικείους Συνδέσμους Γονέων οι οποίοι πλήρω- Α 3 ναν και τον μισθό τους.Δεν υπήρχε συμφωνία γραπτή ήπροφορι κήγιατην εργοδότησή τους. Η μαρτυρίαπάνω στην οποία στηρίχτηκε ηκατηγορίαπροερχόταν κυρίως απόσχολική τροχονόμο ηοποίαανέφερε ότι είχε ει- 20 δοποιηθεί από υπάλληλο του Δήμου για την εκπαίδευση της στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας. Είπεεπίσης ότι της δόθηκεσυ νηθισμένο τετράδιο για καταγραφή των παραβάσεωνπου θαδια πίστωνε,το οποίο δεν είχε σχέσημεταέγγραφαήέντυπαπουχρη σιμοποιούν οι τροχονόμοι που βρίσκονται στην υπηρεσία του 25 Δήμουκαι ότι την επισκέφθηκαν5-6 φορέςσεδιάστημαενόςχρό νου οι τροχονόμοι του Δήμου οι οποίοι την ρώτησαν ανείχεπρο βλήματαστηδουλειά της. Ο πρωτόδικος Δικαστής αφούαναφέρθηκεστις νομολογιακές αρχέςπου διέπουν τηνδημιουργίανομικής σχέσης μεταξύ εργοδό- 30 456 2 ΑΛΛ. Γ. Εισαγγελέας ν.Δήμου Λ/σίας του και εργοδοτουμένου έκρινε ότι ηπροσαχθείσα μαρτυρίαήταν εντελώς ανεπαρκής για τη θεμελίωση της απαιτούμενης για από δειξη των κατηγοριών έννομης σχέσης καιαπάλλαξετον εφεσίβλη το Δήμο. 5 Λόγοι έφεσης: 1.Δεν υπήρχεαπόδειξημεβάσητην οποίατοπρωτόδικοΔικα στήριο μπορούσε να αχθεί στο συμπέρασμα ότι ο εφεσίβλητος δεν είχε τηνεποπτείατωνπαραπονουμένων. 10 2. Η απόφαση ότι ο εφεσίβλητος δεν ήταν ο εργοδότης τους αποτελούσε λανθασμένη εφαρμογή του νόμου σταπραγματικά πε ριστατικάτης υπόθεσης. ότι: -e 20 25 _Λ Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση καιαποφάνθηκε 1. Η πολυσήμαντη σχέση εξάρτησης που είναι αναγκαία δεν μπορούσε να προκύψει από την προσαχθείσα μαρτυρία. Αντίθετα διαπιστώθηκε ασάφεια ή έλλειψη μαρτυρίας αναφορικά με την ταυτότητα του φορέα που είχε το δικαίωμα απόλυσης ή καθορι σμού του μισθού των παραπονουμένων. 2. Ακόμηέναστοιχείο, πουεπισημαίνει ηπρωτόδικηαπόφαση, το οποίο αδυνατίζει ή ανατρέπει τη θέση του εφεσείοντα, είναι οι επιστολές από τον Αρχηγό της Αστυνομίας στις οποίες αναφέρει ρητάότι οΑστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας θαασκεί εποπτεία σε ότι αφορά την εκτέλεση των καθηκόντων των εξουσιοδοτημέ νων προσώπων. 3. Ηερμηνευτική προσέγγιση του Δικαστηρίου ότι οι σχολικοί τροχονόμοι δεν εξομοιώνονται με τους τακτικούς τροχονόμους, αλλά ότι έχουν το ιδιόρρυθμο καθεστώς των εξουσιοδοτημένων προσώπων,είναι έγκυρη. 4.Υπό το φωςτων όσων αναφέρονταιπιοπάνωτο πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά απάλλαξε τον Δήμο από τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Η έφεση απορρίπτεται. Per Curiam: Το θέμα χρήζει επίλυσης από τις εμπλεκόμενες αρχές για να μπορούν να επωφελούνται οι παραπονούμενοι και άλλοι στην ίδια μοίρα,των ωφελημάτων των κοινωνικών ασφαλί σεων. _ Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Prousis v. RedundantEmployeesFund
(1988)1C.LR. 363Christophides Ltd v. TheFund of RedundantEmployees & Another 457 Γ.Εισαγγελέας ν.Δήμου Λ/σΙας
(1993)
(1978)1C.LH. 208ReadyMixed Concrete (South East)Ltd v. Ministerof Pensions & NationalInsurance[1968] 1All £J2.433· PerformingRightSocietyv. Mitchell[1924] 1 K.B.762· 5 O'KeByv. TrusthouseForte[1983]3All EJi. 456. Έ φ ε σ η εναντίον αθωωτικής απόφασης. Έφεση από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Αρ. Ποινικής Υπόθεσης 27056/91) με την οποία ο Δήμος Λευκωσίας αθωώθηκε σε πέντε κατηγορίες για παράλειψη πληρωμής εισφορών κοινωνικών ασφαλί σεων και άλλων εισφορών. Α. Χριστόφορου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τον εφεσείοντα. Στ. Μίτλετον (κα), για τον εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ. Την ομόφωνη απόφαση του δικα στηρίου θαδώσει οδικαστής Σ. Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ. Δικαστής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας αθώωσε τον εφεσίβλητο Δήμο σε 5 κατηγορίες: ^0 ότι παρέλειψε να πληρώσει εισφορές κοινωνικών ασφαλί σεων και άλλες εισφορές, για την περίοδο πουαναγράφει το κατηγορητήριο, ενάντια στις διατάξεις των σχετικών νόμων και κανονισμών, που θεσπίστηκαν σύμφωνα με τους όρους εξουσιοδοτικής ρήτραςτων οικείων νόμων. OL εισφορές αφορούσαν 8 άτομα που επιφορτίστηκαν με το 25 καθήκο να ρυθμίζουν την τροχαία κίνηση σε διαβάσεις πεζών έτσι ώστε οι μαθητές των σχολείων ναδιασταυρώ νουν τους δρόμους με ασφάλεια.Κατάτην άποψητηςΚατηγορούσας Αρχής ο Δήμος υπείχε υποχρέωση καταβολής των συνεισφορών σαν εργοδότης των προσώπων αυτών, ^0 ιδιότητα όμως που αρνήθηκεπως έχει απέναντίτους. 458 2 ΑΛΛ. Γ. Εισαγγελέας ν.ΔήμουΛ/σίας Νιχήϊας, Δ. Πρέπει να έχουμε υπόψη εξαρχής πως υπάρχει νομοθε τική πρόβλεψη για τη συμμετοχή και το ρόλο του Δήμου στο θέμα.ΚάθεΔημοτικό Συμβούλιο μπορεί, σύμφωνα με το άρθρο 88
(1)(η) του περί Δήμων Νόμου 115/85 (όπως 5 τροποποιήθηκε), "να εξουσιοδοτεί κατάλληλα πρόσωπα", με τη συναίνεση του Αρχηγού της Αστυνομίας, νασταμα τούν οχήματα καιγενικότερα να ρυθμίζουνκάθεθέμαπου σχετίζεται με τη διασταύρωση των διαβάσεων από μαθη τές. Ο Καν. 11 Α των Δημοτικών Κανονισμών Λευκωσίας 1965 έως 1987 μετην ίδια διαδικασίαπαρέχει εξουσία στο Δήμο Λευκωσίας να καθορίζει ειδικές διαβάσειςμαθητών και "να εξουσιοδοτεί κατάλληλα πρόσωπα" για τη ρύθμι ση της τροχαίαςκατά τη διασταύρωσηδρόμων απόμαθη τές. Ο Καν. 11 Β καθορίζει το είδος και περιεχόμενο των 15 σημάτων πουπρέπει ναχρησιμοποιούν οι τροχονόμοι του Δήμου (γιατους οποίος ο νόμος κάμνει άλλη πρόβλεψη) ή πάλιν τα εξουσιοδοτημένα υπότουΣυμβουλίουπρόσωπα· ενώ ο Καν. 11 Γ επιβάλλει σε οδηγούς πουπλησιάζουν σε διασταύρωσημαθητώνναακολουθούντις οδηγίες "τροχο 20 νόμου εν στολήή εξουσιοδοτημένου υπό του Συμβουλίου προσώπου" και να σταματούν τα οχήματα τους ή να μην τα ξεκινούν προτού τους επιτραπεί.Ας σημειωθεί ότι την εκτέλεση τέτοιων καθηκόντων και από εξουσιοδοτημένα πρόσωπα εγκαινίασε η Κ.Δ.Π. 186/87, που τροποποίησε 25 τις διατάξειςτης Κ.Δ.Π.254/73,πουρύθμιζετιςδιαβάσεις πεζών. 10 Τα γεγονότα είναι αναντίλεκτα. Θα καταγράψουμε μόνον εκείνα που συνθέτουν τη φυσιογνωμία της υπόθε σης και το κεντρικό της θέμα. Ο εφεσίβλητος Δήμος, ενα30 σκώντας τις εξουσίες που του ανέθεσε ο νόμος και οικα νονισμοί, εξουσιοδότησε τους παραπονουμένους να εκτελούν τακαθήκοντα πουορίζουν οικείμενεςδιατάξεις. Το ιδιαίτερο ζήτημα, που βρισκόταν στο επίκεντρο της δίκης και γύρω από το οποίο περιστράφηκε η συζήτηση 35 στο δικαστήριο αυτό, είναι κατά πόσον αποδείχθηκε, στο βαθμό πουαπαιτείταισε ποινικήυπόθεση,ο δεσμός εργο δότη και εργοδοτουμένου μεταξύ του Δήμου Λευκωσίας 459 Νικήτας, Δ. Γ. Εισαγγελέαςν.ΔήμουΛ/σίας
(1993)και των προσώπων αυτών. Η εισήγηση της Κατηγορίας ήταν ότι πράγματι υφίστατο τέτοια σχέση. Το στοιχείο αυτό - και συμφωνούν και οι δύο πλευρές επί τούτουαποτελεί κοινό συστατικό όρο των κατηγοριών που προ σάφθηκαν κατά του εφεσίβλητου* και είναι προϋπόθεση , για καταβολή των συνεισφορών, οι οποίες συνιστούν το υπόβαθροτουκατηγορητηρίου. Από τη μαρτυρία προκύπτει ότι τα πρόσωπα αυτά (πουθααποκαλούμεεφεξήςγιαευκολίασχολικούς τροχο νόμους)υποδείχθηκαν, όπωςκαισεκάθεάλληπερίπτωση, 10 από τους οικείους Συνδέσμους Γονέων για εκπαίδευση απότην αστυνομία.Υπάρχουν αρκετέςεπιστολές που κα τατέθηκαν σαν τεκμήρια και επιβεβαιώνουν την παραπά νω διαδικασία.Μετάτη συμπλήρωση της εκπαίδευσης ο Δήμος παρείχε την εξουσιοδότηση του στους παραπονουμένους για την άσκηση των καθηκόντων τους, με τη συ γκατάθεση του Αρχηγού της Αστυνομίας. Το μισθό τους κατέβαλλε ο Σύνδεσμος Γονέων που έκαμνε χρήση των υπηρεσιώντους.Η ΣχολικήΕφορείακαιοΔήμος συνεισέ φεραν μέρος του μισθού κάθεσχολικού τροχονόμου (από 20 £30το μήνα). Υπογραμμίζεται πως δεν υπήρχε συμφωνία,γραπτή ή προφορική, για την εργοδότηση των παραπονουμένων. Ούτε προβλήθηκε τέτοιος ισχυρισμός. Από την άλλη ο Δήμος απέκρουε με κάθε ευκαιρία την ιδέα πως επείχε 2< θέση εργοδότη. Η μαρτυρίαστην οποίαστηρίχθηκε η Κα τηγορία προέρχεται κυρίως από σχολική τροχονόμο, τη μάρτυρα κατηγορίας 1,που έχει, συνεπτυγμένα, ως εξής: Είχε ειδοποιηθεί απόυπάλληλο τουΔήμουγιατην εκπαί δευση της στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας. Μετά 30 τοπέραςτων μαθημάτωνεπικοινώνησε ηίδιαμετοΔήμο και της είπαν από πότε θα άρχιζε εργασία και πως θα -έπρεπε προηγουμένως ναπρομηθευθεί τις πινακίδεςτρο χαίας που θα χρησιμοποιούσε από το σχολείο που την είχεπροτείνει. 35 Συνεχίζονταςημάρτυςείπεότιτης έδωσανσυνηθισμέ νοτετράδιογιανακαταγράφειαπλώςτιςπαραβάσεις που 460 2 ΑΛΛ. Γ. Εισαγγελέας ν.ΔήμουΛ/σίας Νικήτας,Δ. διαπίστωνε.Διευκρινίστηκεόμως ότι αυτόδεν είχεσχέση μεταέγγραφαήέντυπαπουείναισεχρήση απότουςτρο χονόμους, που βρίσκονται στην υπηρεσία του Δήμου. Η μάρτυς ανέφερεγενικά ότι οΔήμος μεριμνάγιατηναντι5 κατάστασητους σε περίπτωση ασθένειας.Τέλος,είπε ότι τηνεπισκέφθηκανκατάτηνεκτέλεση τωνκαθηκόντωντης τροχονόμοι τουΔήμουκαιτηνερωτούσαναν αντιμετώπι ζε προβλήματα.Αυτό συνέβη5 έως 6 φορές σεδιάστημα ενόςχρόνου.Όμωςδενέτυχεκαμιάςεπίσκεψης απόαστυνομικό. Οι νομικές αρχές που διέπουν το θέμα δεν είναι υπό αμφισβήτηση. Οπρωτόδικος δικαστής αναφέρθηκεστους κανόνες που τον καθοδήγησαν αρχίζοντας απότην από15 φάσηProusis v. RedundantEmployeesFund
(1988)1 C.L.R. 363. Προκύπτει από την απόφασηότι η διαπίστωση της σχέσης εργοδότη και εργοδοτουμένου είναι θέμα πραγμα τικόυποκείμενο στην ελεύθερηεκτίμησητου δικαστηρίου. Τογεγονόςτηςκαταβολήςμισθούαπό μόνοτουδεναρκεί 20 γιανασυναχθεί συμπέρασμαότι υφίσταταιη νομικήαυτή σχέση. Το άλλο δικαστικό προηγούμενο είναι η υπόθεση Cleanthis Christophides Ltd. v. The Fundof Redundant Employees&Another
(1978)1 C.L.R. 208,που μνημονεύει και υιοθετεί την υπόθεση Ready MixedConcrete (South 25 East)Ltd. v. Minister of Pensions & National Insurance [1968]1 A11E.R. 433. Ητελευταία αυτήυπόθεση επικροτεί καιεπαναλαμβά νει τη θέση ότι ακόμηκαι αυτήηέκφρασητης πρόθεσης των μερών για το χαρακτήρατης συμφωνίας τους, άνκαι 30 λαμβάνεταιυπόψη,δενείναι παράγωναποφασιστικής ση μασίαςγιαναπροσδιοριστεί η αληθινήτηςφύση.Απότην ίδιαυπόθεσηοδικαστήςπαραθέτειστησυνέχειαπερικοπή που επεξηγεί τους όρους πουσυγκροτούν τησύμβασηερ γασίαςήτησχέσηκυρίου-υπηρέτη μεπροεξάρχονσυστα35 τικό στοιχείοτο δικαίωματουεργοδότηναεποπτεύεικαι ελέγχει το μισθωτό αποτελεσματικά κατά την εκτέλεση τωνκαθηκόντωντου. Υπό το πρίσμα των παραπάνω αρχών ο πρωτόδικος 461 Νικήτας, Δ. Γ. Εισαγγελέαςν.ΔήμουΔ/σίας
(1993)δικαστής έκρινε ότι η μαρτυρία ήταν εντελώς ανεπαρκής (τη χαρακτήρισε "αμυδρή") για να θεμελιώσει την απαι τούμενη για απόδειξητων κατηγοριών έννομη σχέση. Για να ενισχύσει μάλιστα το συμπέρασμα του αντιπαρέβαλε τα εξουσιοδοτημένα πρόσωπα μετο καθεστώς των τακτι- , κών τροχονόμων πουδιαγράφεταιέντονα απότις διατά ξεις τουάρθρου88
(2)γιανακαταλήξει ότι: "το λεκτικό τουάρθρου88,παράγραφος2,δεναφή νει καμιάαμφιβολίαγια την ιδιότητατων τροχονόμων ως υπαλλήλων στην υπηρεσία των κατηγορουμένων. 10 Δεν θαυπήρχε κανέναςλόγος ανονομοθέτης ήθελε να κατατάξει τα εξουσιοδοτημένα πρόσωπα στην ίδια κα τηγορία γιατί να μην το έπραττε χρησιμοποιώντας το ίδιο λεκτικό." Προφανώςθαεννοούσε τηνπαράγραφο2(α)πουαπο νέμει εξουσία σε Δημοτικό Συμβούλιο να διορίζει τροχό- 15 νόμους, οι οποίοι υπόκεινται στις διατάξεις του νόμου περί Δήμων "ενσχέσειπροςδημοτικούς υπαλλήλους περι λαμβανομένων καιτωνπερίπειθαρχίαςκαι απολύσεως". Η απόφασηεφεσιβάλλεται για το λόγο βασικάότι δεν υπήρχε απόδειξη με βάση την οποία το δίκασαν δικαστή- 20 ριο μπορούσε νααχθείστο συμπέρασμα ότι ο εφεσίβλητος δεν είχε την εποπτείακαι τον έλεγχο των εξουσιοδοτημέ νων προσώπων. Δεύτερος και τελευταίος λόγος είναι ότι το δικαστήριο, αποφασίζοντας ότι ο εφεσίβλητος δεν είναι ο εργοδότης τους, εφάρμοσε λανθασμένα το νόμο σταπραγματικάπεριστατικάτηςυπόθεσης. 25 Το επιχείρημα τουεφεσείοντα είναι ότιτα πραγματικά περιστατικά όπως διαπιστώθηκαν από το πρωτόδικο δι καστήριο - ταέχουμε ήδη αναφέρει- έπρεπεναοδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι οεφεσίβλητος είχετην επιτήρησηκαι τον έλεγχο των παραπονουμένων σε βαθμό που να στοι- 30 χειοθετείται ησχέσηεργοδότη και εργοδοτουμένου. Προς την κατεύθυνση αυτήτονίστηκε ιδιαίτερα το γεγονός των "επισκέψεων". Προβλήθηκε ακόμη ο ισχυρισμός πως δεν υφίστατο μαρτυρίαπουναυποστηρίζει το εύρημα τουδι462 2ΑΛΛ. Γ,Εισαγγελέας ν.ΔήμουΔ/σΙας Νικήτας, Δ. καστηρίουότιοεφεσείωνδενείχετηνεξουσία μετάθεσης. Τοβαθμό εξάρτησηςπουπρέπειναυπάρχειγια τεκμη ρίωση της σχέσης πραγματεύεται ο Batt "The Law of Master&Servant" 5ηέκδοση,σελ.8: 5 "Therearetwo essentials intherelation of masterand servant, namely:
(1)the servant must be under the duty of rendering personal services to the master or to the othersonbehalf of themaster
(2)10 15 themastermusthave theright to controlthe servant's work, eitherpersonally orby anotherservant or agent.It is thisrightof controlorinterference,of being entitledto tell the servant when to work (within the hours of service) or when not to work, andwhat work to doand how to do it (within the terms of such service), which is the dominantcharacteristic in this relation andmarks off the servant from anindependentcontractor, orfrom one employed merely to give to his employer the fruits or results of his labour." 20 Η υπόθεσηPerformingRightSociety v. Mitchell [1924] 1 K.B. 762, παρέχει μία λεπτομερειακήκαι διεισδυτική ανάλυση της σχέσης. Το κρίσιμο σημείο του σκεπτικού που αναφέρεταιστηνεποπτεία έχει ωςεξής: 25 30 "It seems,however, reasonably clear thatthefinal test, if there be a final test, and certainly the test to be generally applied,liesinthenatureanddegree of detailed control over the person alleged to be a servant. This circumstance is, of course,, one only of several to be considered,butitisusually of vitalimportance." Χρήσιμη αναφορά μπορείναγίνει καιστηνυπόθεση Ο' Kelly v.TrusthouseForte[1983]3All E.R.456. 35 To στοιχείο των επισκέψεων στο οποίο ο εφεσείων 463 Νικήτας, Δ. Γ. Εισαγγελέαςν.ΔήμουΛ/σίας
(1993)πρόσδωσε βαρύτηταδεν άγει πουθενά.Δεν μπορεί ναπρο κύψει συμπερασματικά η πολυσήμαντη σχέση εξάρτησης που είναι αναγκαία, επειδή σε 5-6 περιπτώσεις μιά μάρτυς ρωτήθηκε απλώς αν είχε προβλήματα στη δουλειά της. Τα άλλα μαρτυρικά στοιχεία όπως λ.χ. ηπληροφόρηση, κατό- 5 πιν πρωτοβουλίας της μάρτυρος, να παραλάβειτασήματα από το σχολείο δεν προδίνουν τέτοια εξάρτηση. Πράγματι δεν υπήρχε μαρτυρία ότι ο εφεσίβλητος είχε ρυθμιστικό ρόλο ή οποιοδήποτε ρόλο αναφορικά με τον τόπο εργα σίας, τις ώρες εργασίας ή οτιδήποτε άλλο. Τουναντίον ίο διαπιστώθηκε ασάφειαήέλλειψημαρτυρίας αναφορικάμε την ταυτότητα του φορέα που είχε το δικαίωμα απόλυσης ήκαθορισμού του μισθού τους. Υφίσταται ακόμη ένα στοιχείο, που επισημαίνει η 15 πρωτόδικη απόφαση, το οποίο ανατρέπει ή αδυνατίζει τη θέση του εφεσείοντα. Πρόκειται για επιστολές από τον Αρχηγό της Αστυνομίας στις οποίες αναφέρει ρητά ότι ο Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας θαασκεί εποπτεία σε ότι αφορά την εκτέλεση των καθηκόντων των εξουσωδο- 90 τημένων προσώπων. Τέλος, ηερμηνευτική προσέγγιση του δικαστηρίου είναι έγκυρη. Οι τελευταίοι δεν εξομοιώνο νται με τους τακτικούς τροχονόμους, αλλά έχουν το ιδιόρρυθμο καθεστώς των εξουσιοδοτημένων προσώπων. Με τέτοιο νομικό και πραγματικό υπόβαθρο ήταν απόλυ τα ορθή ηκρίση για την απαλλαγήτου Δήμου απότις κα- 25 τηγορίες που αντιμετώπιζε. Σαν κατακλείδα θα προτρέπαμε τις εμπλεκόμενες αρχές ήφορείς να εγκύψουν στο θέμα με σκοπό την επίλυ ση του για να μην αποστερούνται οι παραπονούμενοι και άλλοι στην ίδια μοίρα, των ωφελημάτων της κοινωνικής 30 νομοθεσίας τουτόπου. Η έφεση απορρίπτεται. 464