(1993)11Μαρτίου,1993 [Α.ΛΟΙΖΟΥ, Π„ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΔΛπές] ΝΙΚΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΑΡΓΥΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΔΚΙΑΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5695). Ποινή — Απόσπαση χρημάτων και αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση τωνάρθρων297,298 και 29τον Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 — Συστηματική έλλειψη σεβασμού προς τοΝόμο — Επι βολή ποινής φυλάκισης έξι μηνών, διαταγή για ενεργοποίηση προηγούμενης ποινής φυλάκισης έξι μηνών μετά την έκτιση της εξάμηνης ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στην παρούσα υπόθε ση και διαταγή για πληρωμή ΛΚ211 εξόδωντηςδίκης — Ηενεργο ποίηση της ποινής φυλάκισης επικυρώθηκε από το Εφετείο -Η διαταγή για πληρωμή τωνεξόδωνακυρώθηκε. Ποινή — Ενεργοποίηση — Άρθρο 4
(1)τον περί της Υφ' όρον Ανα στολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως σε Ωρισμένες Περι πτώσεις Νόμου τον 1972(Νόμος αρ. 95 του 1972) — Αρχές πον διέπουν το θέμα — Άρθρο 4
(2)τον ιδίου Νόμου — Κατά πόσο είναι η διάπραξη ή η καταδίκη για μεταγενέστερο αδίκημα που πρέπει να εμπίπτει σταχρονικά πλαίσια εφαρμογής του διατάγμα τος για αναστολή τηςποινής. Έξοδα — Τιπρονοεί ηΚυπριακή νομολογία αναφορικά με τηνκατα βολή εξόδων σε ποινικές υποθέσεις. Τον Αύγουστο του 1989, σε δυο περιπτώσεις, ο εφεσείων αγό- 20 ρασε εμπορεύματα από φρρυταρία στηνΑκρόποληκαιέδωσεστην ιδιοκτήτρια δύο επιταγές χωρίς αντίκρυσμα για τα ποσά των ΛΚ50και ΛΚ70,ενώεγνώριζεότι ο λογαριασμόςτουστηΝέαΣυ νεργατική ΠιστωτικήΕταιρεία Καϊμακλίουδεν είχεαντίκρυσμα. Λήφθηκαν υπόψη οκτώυποθέσεις παρόμοιαςφύσεως που εκκρε μούσαν εναντίοντου.Ηέφεσητου εστρέφετο εναντίοντηςενεργό- 25 ποίησης τηςπροηγούμενηςποινήςφυλάκισηςμεαναστολήκαιτης διαταγής για διαδοχική έκτιση της μετάτην επιβληθείσα στην πα ρούσαυπόθεσηποινήφυλάκισηςέξη μηνών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψετην έφεση και αποφάνθηκε ^η ότι: 52 2 ΑΛΑ. 5 Χριστοΰ&χιας ν. Αστυνομίας 1. Σύμφωνα με το άρθρο 4(ΐχα) του Νόμου 95/72 το διάταγμα για ενεργοποίηση εκδίδεται εκτός αν το Δικαστήριο πιστεύει ότι θα ήταν άδικο έχοντας υπόψη (α)όλες τις περιστάσεις που μεσο λάβησαναπότην αναστολή της ποινήςκαι (β)τις περιστάσεις διάπράξηςτου νέουαδικήματος. 2. Όπως προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 4
(2)του Νόμου 95/72ο ουσιώδης χρόνος είναι ο χρόνος καταδίκηςστο με ταγενέστερο αδίκημαπουπρέπει ναείναι μέσαστην περίοδο εφαρ μογής τουδιατάγματοςκαιόχι ο χρόνος διάπραξηςτου. 15
- Με βάσητη σχετική νομολογία το πρωταρχικό ζήτημα που πρέπει να μελετηθεί είναι κατά πόσο ηπαράβασητουδιατάγματος αναστολής είναι για οποιονδήποτε λόγο δικαιολογημένη ήηβαρύ τητα της μειώνεται εξ αιτίας οποιωνδήποτε περιστατικών. Στην απουσία κατάλληλων περιστατικών που μειώνουν την βαρύτητα της παράβασης των όρων της αναστολής, ενεργοποίηση πρέπει να διατάσσεται ωςκανόνας.
- Η ενεργοποίηση δεν συνδέεται με την ομοιότητα του νέου αδικήματος και εκείνου για το οποίο είχε ανασταλεί η ποινή αλλά μετους λόγους γιατημητήρησητωνόρων κάτωαπότους οποίους ηποινή έχει ανασταλεί. ^
- Η ποινή που επεβλήθηκε στον κατηγορούμενο είναι επιεικέ στατη λαμβάνοντας υπόψη την σοβαρότητα του αδικήματος και τωνυποθέσεων πουλήφθηκανυπόψη. 25 σι
- 'Οπως έχει τονισθεί απότην νομολογία μαςτα έξοδα ποινι κών υποθέσεων ειδικά σε περιπτώσεις που διατάσσεται η φυλάκι1 του κατηγορουμένου, εκτός αν υπάρχουν ειδικοί λόγοι, πρέπει ναβαρύνουντηνκατηγορούσα Αρχή. Η έφεση επιτρέπεται μόνο σε ότι αφορά τη διαταγή των εξό δων πουπρέπει νακαταβληθούναπότηΔημοκρατία. 30 Η έφεση απορρίπτεται και επιτρέπεται μόνον ως προς τα έξοδα τα οποία να πλη ρωθούν από τηΔημοκρατία. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Βασιλειάδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΛΛ 409Αούκαν. Αστυνομίας
(1986)2 ΑΛΛ. 141· Ιωάννου ν.Αστυνομίας
(1989)2 ΑΛΛ. 251. 35 Εφεσηεναντίον Καταδίκηςκαι Ποινής. Έφεσηεναντίον της καταδίκης και της ποινής από τον 53 Χριστονδκιας ν.Αστυνομίας
(1993)Νίκο Ευαγγέλου Αργυρού Χριστούδκια ο οποίοςβρέθηκε ένοχος στις 16.10.92απότο Επαρχιακό ΔικαστήριοΛευ κωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 10583/90) σε δύο κατηγορίες για απόσπασηχρημάτων και αγαθών μεψευ δείς παραστάσεις κατά παράβασητων άρθρων 297, 298 5 και29 τουΠοινικού Κώδικα, Κεφ. 154,καικαταδικάστη κεαπόΝαθαναήλ ΕΑ σεποινήφυλάκισης έξι μηνώνκαι διατάχθηκεηενεργοποίηση προηγούμενηςποινήςφυλάκι σης έξι μηνών που είχε επιβληθεί με αναστολή σεπροη γούμενηυπόθεσηκαιδιετάχθηκεηέκτιση αυτήςδιαδοχικά 10 και μετά την έκτισητης εξάμηνης ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε στην παρούσαυπόθεση. Διετάχθη επίσης ναπληρώσει £211.- έξοδα. Α. Ευτυχίου,γιατονεφεσείοντα. Γ. Παπαϊίοάννου,Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για 15 τους εφεσίβλητους. Cur. adv. wit. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση. Ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος ύστερα απόακροαματικήδιαδι- 20 κασία σε δύο κατηγορίες για απόσπαση χρημάτων και αγαθών με ψευδείς παραστάσειςκατάπαράβασητωνάρ θρων297,298και29τουΠοινικούΚώδικα,Κεφ. 154. Ο εφεσείων μεψευδείς παραστάσειςκαι μεσκοπό κα ταδολίευσης απέσπασε στις 28 Αυγούστου 1989 και 23 25 Αυγούστου 1989, από την Αντρούλα Πιτσιλλή από την Ακρόπολη, το ποσό των £50και £70 σε εμπορεύματα και μετρητά, εκδίδοντας δύο επιταγές της ΝέαςΣυνεργατι κής Πιστωτικής Εταιρείας Κα'ιμακλίου,ημερ. 21 Αυγού στου 1989 και23 Αυγούστου 1989 αντίστοιχα,γιαταπιο 30 πάνω ποσά και για την αγορά εμπορευμάτων από τη φρουταρίατηςπαραπονουμένης,ενώεγνώριζε ότιολογα ριασμός του στην Πιστωτική Εταιρεία δεν είχεαντίκρυ σμα. 54 2ΑΛΛ. Χφΐστού6κιας ν.Αστυνομίας Α.Λοΐζου,Πρ. Ο εφεσείων είχεεπισκεφθεί τηφρουταρία τηςπαραπονουμένης, αγόρασε τα εμπόρευμα και έδωσετις επιταγές λαμβάνονταςπίσω ορισμένα μετρητά ενώ οι επιταγέςδεν είχαναντίκρυσμα. Αυτέςεπιστράφηκανπίσωστηνπαρα5 πονουμένη,ηοποίατις είχε οπισθογραφήσει προς το με σάζονταφθαρτέμποραγια σκοπούς εξόφλησης δικώντης χρεών. Παρά τις πολλαπλές επικοινωνίες της παραπονουμένης με τον εφεσείοντα, ο εφεσείοντας δεν ανταπο κρίθηκεέγκαιραμεαποτέλεσμανακαταγγελθεί ηυπόθεση 10 στην Αστυνομία, παραλείπονταςκαι πάλι νασυμμορφω θεί παρά τις νενομισμένες ειδοποιήσεις της Αστυνομίας. Εν τέλει ένα χρόνο περίπου μετά την καταγγελία ο εφε σείων πλήρωσε στην παραπονούμενη τα χρήματα μέσω τηςΑστυνομίας σεδύοήτρειςδόσεις. !5 Μεαίτησητου εφεσείοντα,κάτωαπό τοάρθρο81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, και με την συγκατάθεσητου Κατηγόρουλήφθηκανυπόψηοκτώυπο θέσεις παρόμοιας φύσεως με αριθμούς 37529/90,20620/ 91,R.CI.αρ. 1003/91,R.C.I.αρ.495/91,26265/91, 741/92, 20 742/92και 3870/91,οι οποίες εκκρεμούσαν εναντίον του εφεσείοντα.ΤοΔικαστήριοεπέβαλεστον εφεσείονταποινή φυλάκισης έξι μηνών και ενεργοποίησε προηγούμενη ποινήφυλάκισης έξι μηνώνπουείχεεπιβληθεί με αναστο λήστηνΠοινικήΥπόθεση αρ.4205/80καιδιέταξεναεκτι2 - θεί αυτήδιαδοχικάκαι μετάτηνέκτιση της εξάμηνηςποι νής φυλάκισης πουτου επιβλήθη στην παρούσα υπόθεση. Διέταξεεπίσης τηνπληρωμή£211εξόδωντηςδίκης. Εναντίον της καταδίκηςκαι τηςποινήςκαταχωρήθηκε ηπαρούσαέφεση,ηοποία αποσύρθηκεσε ότι αφοράτην 30 καταδίκηκαιτουςάλλουςλόγους εφέσεως καισυζητήθηκε μόνοωςπρος τοθέματηςενεργοποίησης τηςποινής φυ λάκισης έξι μηνών πουείχε επιβληθεί στον εφεσείοντα σε προηγούμενη καταδίκημε αναστολή και τη διαταγήτου Δικαστηρίου ναεκτιθεί αυτήδιαδοχικάκαι μετάτηνέκτι35 ση της ποινής φυλάκισης που επέβαλε στον εφεσείοντα στηνπαρούσαυπόθεση. 55 Α. Λοΐζου, Πρ. Χριστούύκιας ν.Αστυνομίας
(1993)Οι αρχές που διέπουντο θέματης ενεργοποίησης ποι νής φυλάκισης με αναστολή,διέπονται απότις πρόνοιες του άρθρου4
(1)τουπερί Υφ' όρον Αναστολής της Εκτε λέσεως Ποινής Φυλακίσεως σε Ωρισμένες Περιπτώσεις Νόμουτο 1972 (Νόμος αρ.95 του 1972). Το άρθροαυτό 5 προνοεί ότι εκδίδεταιδιάταγμα δυνάμειτηςπαραγράφου (α) του εδαφίου
(1)εκτός αν το Δικαστήριο πιστεύει ότι θα ήταν άδικο έχοντας υπόψη (α) όλες τις περιστάσεις πουμεσολάβησαναπότηναναστολήτηςποινήςκαι(β)τις περιστάσεις διάπραξηςτουνέουαδικήματος. Από το λεκτικό τουάρθρου4
(2)φαίνεταιότι ο ουσιώ δης χρόνος είναι ο χρόνος καταδίκηςστο μεταγενέστερο αδίκημαπου πρέπει ναείναι μέσα στην περίοδο εφαρμο γήςτουδιατάγματοςκαιόχιοχρόνοςδιάπραξηςτου. Το άρθρο αυτό έτυχε δικαστικής ερμηνείας σε αριθμό 15 υποθέσεων. ΣτηνυπόθεσηΓεώργιοςΒασιλειάδης ν.Αστυ νομίας,
(1991)2Α.Α.Δ. 409, επιβεβαιώθησανοιαρχέςπου τέθηκαν σε προηγούμενες αποφάσεις,όπως στην υπόθεση Δημήτρης Παράσχου Λούκα ν. Αστυνομίας
(1986)2 Α.Α.Δ. 141,σελ. 147-148. Εκεί αναφέρθηκε ότι ότανγίνε- 20 ται παράβασητων όρων της αναστολής το πρωταρχικό ζήτημα πουπρέπει ναμελετηθεί είναι κατάπόσο η παρά βαση αυτήείναιγιαοποιοδήποτελόγοδικαιολογημένηή η βαρύτητα της μειώνεται εξαιτίας οποιωνδήποτε περιστατικών.Τονίστηκε ότι το Δικαστήριο δεν εκδικάζει εκ νέου 25 την ορθότητα της ποινής φυλάκισης που είχε επιβληθεί, στην απουσίαδεκατάλληλωνπεριστατικώνπουμειώνουν τη βαρύτητα της παράβασης των όρων της αναστολής, ενεργοποίηση πρέπει να διατάσσεταιως κανόνας. Όπου οι όροι αναστολής τονίσθηκε στην υπόθεσηΛούκα, παραβαίνονται το υπόβαθροπάνωστο οποίο διατάχθηκεη 30 αναστολήκαταρρέεικαιοπρωταρχικόςλόγοςγιαναμην ενεργοποιηθεί η ποινήτηςφυλάκισηςεξαφανίζεται. Ο κα τηγορούμενος δεν μπορείναπαραπονεθεί,γιατίπαραβαί νοντας τους όρους με τους οποίους η φυλάκιση αναστάληκε,υπολογισμένα ριψοκινδύνεψε την ελευθερία τουτην 35 οποίακαιστερείται απόδικήτουεσκεμμένηπράξη. 56 2 ΑΛΛ. 5 Χριστον6κιας ν.Αστυνομίας Α. Αοΐζου, Πρ. "... ενεργοποίηση ανασταλείσας ποινής συνδέεται κατ' εξοχήν μετους λόγους γιατημητήρηση των όρων κάτω από τους οποίους ηποινήέχειανασταλείκαιόχι μετηνομοιότητα μεταξύτουνέου αδικήματοςκαιεκείνουγιατο οποίοείχεανασταλείηποινή." Στην προκειμένη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη την σοβαρότητα της υπόθεσης, όπως και των υποθέσεων που !0 λήφθηκαν υπόψη,που έδειχναν μια συστηματική έλλειψη σεβασμού προςτοΝόμο,βρίσκουμε ότι οεφεσείων εκρίθη κατάτρόπο επιεικέστατο γεγονός το οποίο δείχνει ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα ταπεριστατικά της υπόθεσης και τις προσωπικές συνθήκες του εφεσείο" ντα. Στον εφεσείοντα είχε δοθεί ηευκαιρία νααποφύγει τη φυλάκιση, με την αναστολή που είχε διαταχθεί τότε, αλλά αυτός δεν τίμησε την εμπιστοσύνη που το Δικαστή ριοτουέδειξετηνπροηγούμενηφορά. Εκείνο όμως τοοποίο κρίνουμε ότι θαέπρεπε ναείχε 20 αποφευχθεί απότον Πρωτόδικο Δικαστή,είναι η διαταγή καταβολής, μετά την αποφυλάκιση του, £221 εξόδων της Κατηγορούσας Αρχής. Έχει τονισθεί απότη Νομολογία μας ότι ταέξοδαποινικών υποθέσεων ειδικά σεπεριπτώ σεις πουδιατάσσεται ηφυλάκιση κατηγορουμένου, εκτός 25 εάνυπάρχουνειδικοί λόγοι, πρέπει ναβαρύνουντηνΚα τηγορούσα Αρχή. Ως εκ τούτου απορρίπτεταιηέφεση, ωςπρος τοθέμα της ενεργοποιήσεως της ποινής φυλακίσεως, επιτρέπεται όμως σε ότι αφορά τη διαταγήτων εξόδων τα οποίαθα 30 πρέπεινακαταβληθούναπότηΔημοκρατία. Ηέφεσηαπορρίπτεται και επιτρέπεταιμόνονωςπρος ταέξοδαταοποίαναπληρο>θούναπό τηΔημοκρατία. 57