(1993)23Μαρτίου, 1993 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ.ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ.ΔΜές] ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΤΑΤΑΡΗΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ.5746). Παράνομη ανασκαφή με σκοπό την ανεύρεση αρχαιοτήτων κατά πα ράβαση των άρθρων 14
(1)(2χα) του περί Αρχαιοτήτων Νόμου Κεφ. 31,όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 48/64και 32/73 — Ακύρωση της καταδίκης λόγω κακής διαδικασίας και εσφαλμένης αξιολό γησης τηςμαρτυρίας που δεν αποδείκνυε τηνενοχή του εφε- 5 σείοντα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Παρέμβαση πρωτόδικου Δικαστή προς κατηγορούμενο για παραδοχή στην κατηγορία όπως και για υποβολή ενοχοποιητικής ερώτησης κατά την ακροαματική διαδικασία — θεωρείται ανεπίτρεπτη. Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος Κεφ. 155 άρθρο5
(1)— Εξουσίες του ανακριτή κατά τηνανάκριση ποινικών αδικημάτων. ^ Απόδειξη — Μαρτυρία — Εσφαλμένη αξιολόγηση μαρτυρίας — Ωδήγησε στην ακύρωση της καταδίκης. Ανθρώπινα Δικαιώματα — Δικαίωμα κατηγορουμένου για παροχή \$ υπηρεσιών δικηγόρου τηςδικής τουεπιλογής — Σεπερίπτωση επι θυμίας τον κατηγορουμένου να παρουσιάσει μόνος του τηνυπόθε ση, τοΔικαστήριο δενμπορεί να τον εμποδίσει. Μετάαπό πληροφορίεςγιαδιενέργειααρχαιοκαπηλείαςσετοποθεσία στο χωριό Καντοΰτης Επαρχίας Λεμεσού η Αστυνομία 20 στις 14.3.91 άρχισεναανακρίνει τον εφεσείοντακαιτον συνκατηγοροΰμενό του τους οποίους βρήκεπίσωαπό θάμνοσε απόσταση 50 περίπου μέτρων από ένα φρεσκοσκαμμένοαρχαίοτάφο μέσα στονοποίουπήρχαν διάφορα εργαλείαανασκαφήςκαι μιαπλαστι κή σίκλα με σχοινί. Οι κατηγορούμενοι ισχυρίσθηκανότι βγήκαν 25 προς αναζήτηση μιαςαίγας πουείχεχαθείαπό τη μάντρα τουσυγκατηγορουμένου στην ίδια περιοχή. Οσυγκατηγοροΰμενος παρα δέχθηκε ενοχήκαικαταδικάσθηκε σε ποινήφυλάκισηςέξημηνών. Στησυνέχειαδενεκλήθη ως μάρτυραςκατηγορίας όπωςήτανη αρ- 58 2 ΑΛΛ. Πατατάρηςν.Αστυνομίας χική πρόθεση της κατηγορούσας Αρχής αλλά εκλήθη από τον εφεσείοντα ο οποίος παρουσιάσθηκεχωρίς δικηγόρο.Ηκατάθεσητου συγκατηγορουμένου απάλλασσε οποιασδήποτε ευθύνης τον εφεσείοντα στηνκατηγορίαπουαντιμετώπιζε. c Το πρωτόδικοΔικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμαότι ηκα τηγορούσα αρχή απέδειξε την ενοχή του κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίαςκαιτον καταδίκασεσε εξάμηνηφυλάκι ση. Σε έφεση του εναντίον της καταδίκηςκαι της ποινής ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι έγιναν νομικά σφάλματατόσοστη διαδικασίαόσο και στην αξιολόγηση τουαποδεικτικούυλικού. Το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε την έφεσηκαιαποφάνθηκε ότι: 15 20
- Η παρέμβασητου πρωτόδικου Δικαστή με την οποία κατά κάποιο τρόπουπεδείκνυε στον κατηγορούμενο να μην προχωρήσει σε ακρόαση της υπόθεσης του είναι παντελώς ανεπίτρεπτη και στην πραγματικότηταενεργούσεσαν μοχλός πίεσης στον κατηγο ρούμενο να παραδεχθεί την κατηγορία παρά τις περί του αντιθέ του διαβεβαιώσεις του.Το ίδιο ισχύει και για την παρέμβαση του πρωτόδικου Δικαστή με την υποβολή ενοχοποιητικής ερώτησης στον κατηγορούμενο αναφορικά με τεκμήρια που παρουσίαζε η κατηγορούσα Αρχή.
- Τα στοιχεία με βάσητα οποία το πρωτόδικοΔικαστήριοκα τέληξε στην ετυμηγορία του και που αναφέρονται πιο κάτω δεν απεδείκνυαν την ενοχήτου κατηγορουμένου πέρανπάσης λογικής αμφιβολίαςγιατους λόγους πουαναφέρονται αντίστοιχασε αυτά. 25 (α)Ηπαρουσίατουεφεσείοντα στην περιοχήτουφρεοκοσκαμμένου τάφου. Η εκδοχή του εφεσείοντα ήταν ότι βρισκόταν εκεί για την ανεύρεση ζώων που είχαν χαθεί από την μάντρα του συ γκατηγορουμένου του. 30 (β) Η ανεύρεση εργαλείων στον τάφο. Τα εργαλεία δεν συνδέθηκανκαθόλου μετον εφεσείοντα ή τον συγκατηγορούμενο του. 35 (γ) Η ύπαρξη χώματος του τάφου πάνω στο παντελόνι του εφεσείοντα. Η μαρτυρία του εμπειρογνώμονα ήταν ελλειπής για τον λόγο ότι δεν έκαμε την κατάλληλη ανάλυση για να αποδείξει τελεσίδικα πως ηπροέλευσητου χώματος στα ρούχα του εφεσείονταήταναπότον αρχαίο τάφο καιόχι απότοχώματης περιοχής. 40 (δ) Η απομάκρυνση του κατηγορουμένου όταν κλήθηκε από την Αστυνομία να την ακολουθήσει στον σταθμό. Ησυμπεριφορά αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως συμπεριφορά που συνάδει με ενοχήτου κατηγορουμένου γιατον λόγο ότι δεν υπήρχε εκ μέρους τουυποχρέωση ναακολουθήσει τον ανακριτή. Η ακολουθητέαδια δικασία στην ανάκρισητου αδικήματοςείναι αυτήπου προνοείται 59 Πατατόρηςν.Αστυνομίας
(1993)στοάρθρο5
(1)τουΚεφ. 1SS τηνοποίαοανακριτήςπαρέλειψενα ακολουθήσει. Ηέφεσηεπιτρέπεται. Οεφεσείων αθωώνεταικαιαπαλλάσσεται. Έφεσηεναντίον ΚαταδίκηςκαιΠοινής. 5 Έφεση εναντίον της καταδίκηςκαι της ποινής από τον ΠαντελήΧαραλάμπους Πέτρου "Πατατάρη"ο οποίος βρέ θηκε ένοχος στις 5 Φεβρουαρίου,1993 απότοΕπαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 24051/ 91) στην κατηγορία της παράνομης ανασκαφήςγια ανεύ ρεση αρχαιοτήτων κατάπαράβασητων άρθρων 14
(1)
(2)(α) του περί Αρχαιοτήτων Νόμου, Κεφ. 31, όπως τροπο ποιήθηκε απότους Νόμους 48/64και 32/73και καταδικά στηκε από Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Ε. Ευσταθίου με Κ. Καμένο,γιατον εφεσείοντα. Γ. Παπαϊαχίννον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους εφεσίβλητους. Cur. adv. wit. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Την ομόφωνη απόφαση του Δι καστηρίου θαδώσει οδικαστής Χρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Ο εφεσείων ευρέθη ένοχος, μετάαπό ακροαματική διαδικασία,για κατηγορία παράνομης ανα σκαφής με σκοπό την ανεύρεση αρχαιοτήτων,κατάπαρά βαση των άρθρων 14
(1)
(2)(α) του περί Αρχαιοτήτων 25 Νόμου, Κεφ.31, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 48/64 και 32/73. Ο εφεσείων ήταν συγκατηγορούμενος στην πρωτόδικη διαδικασία με τον Δημήτρη Χαριλάου Γρίβα,που παραδέκτηκε ενοχή και καταδικάστηκεσε εξά μηνηφυλάκιση. 30 Ταγεγονότα της υπόθεσης, σύμφωνα μετην εκδοχήτης 60 2 ΑΛΛ. Πατατάρηςν. Αστυνομίας ΑρτεμΙΦης,Δ. κατηγορούσας αρχής, είναι τα πιο κάτω: Στις 14.3.91 η αστυνομία πήρετηνπληροφορίαπωςδιενεργείτοαρχαιοκαπηλεία στην τοποθεσία Αγία Νάπα στο χωριό Καντού, Λεμεσός.Δύο αστυφύλακες πήγανστην περιοχήγιαέρευ νες.Όταν έφθασανεκείπρόσεξαν τον εφεσείοντα καιτον Γρίβα να είναι "κρυμμένοι" όπωςχαρακτήρισαντη στάση τους,πίσω από ένα θάμνο.Άρχισαν να τους ανακρίνουν με επίμονες ερωτήσεις για να πληροφορηθούν το σκοπό της παρουσίας τους στην περιοχή. Ο εφεσείων και οΓρί βας ισχυρίστηκαν πως πήγανεκεί για να βρουν μιααίγα 10 πουείχεχαθείαπότημάντρατουτελευταίου,πουβρισκό ταν κάπου 200 μέτρα μακρυά. Οι αστυφύλακες, σε από σταση50περίπουμέτρααπότοθάμνο, πρόσεξαν έναφρεσκοσκαμμένο αρχαίο τάφο, μέσα στον οποίο υπήρχαν διάφορα εργαλεία ανασκαφής, συγκεκριμένα 1 λιβέρι, 2 1 5 φτυάρια,1αξίνα,και μια πλαστική σύκλα μεσχοινί. Αρ χισανναυποβάλλουν πάλιν επίμονες ερωτήσεις στονεφε σείοντα καιστον Γρίβαγιαναεξηγήσουν οι τελευταίοι το σκοπότηςπαρουσίαςτους στοχώροτων αρχαίωντάφων, οι τελευταίοι όμως επέμειναν στην εκδοχήτους.Τελικάτα όργανα της τάξης τους κάλεσαν να τους ακολουθήσουν 20 στον αστυνομικό σταθμό για παραπέρα εξετάσεις. ΟΓρί βαςσυνήνεσεκαιπήγε στο σταθμό,ενώ ο εφεσείων μπήκε στο αυτοκίνητο του και έφυγε. Την επόμενη μέρα όμως παρουσιάστηκε αυτοβούλως στον αστυνομικό σταθμό, όπου έδωσε κατάθεση στην οποία επαναλαμβάνει τους 25 ισχυρισμούς του. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού στάθμισε τη μαρτυ ρίαπουπροσήχθη,κατέληξε στοσυμπέρασμαπωςη κατη γορούσα αρχήαπέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της εναντίον του εφεσείοντα. Τα στοιχεία, - 0 στα οποία βασίστηκε η ετυμηγορία του Δικαστηρίου, συ νοψίζονται σε μιαπαράγραφοτης απόφασης.Αυτά είναι: η παρουσία του κοντά στον φρεσκοσκαμμένο τάφο, η ανεύρεση εργαλείων μέσα σε αυτόν, η διαπίστωση πως χώμαπουβρέθηκεπάνωστοπαντελόνι πουφορούσεήταν το ίδιο με αυτό του αρχαίου τάφου,και το γεγονός ότι 35 έφυγε μετο αυτοκίνητοτουαντί ναανταποκριθείστοκά61 Αρτεμίδης,Δ. Παταταρηςν.Αστυνομίας
(1993)λεσμα τωναστυφυλάκωννατουςακολουθήσειστον αστυ νομικόσταθμό. Ο εφεσείων δενείχετις υπηρεσίες δικηγόρουενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστηρίου.Πρέπειόμωςναπαρατηρή σουμεπωςσύμφωναμεταενώπιονμαςπρακτικά,παρου- 5 σίασε την υπόθεση του πολύ ικανοποιητικά, κατευθύνο ντας τις ερωτήσεις του στο κέντρο του στόχου, της απόδειξηςδηλαδήτηςεκδοχήςτου. Τοπρώτοζήτημαπουήγειρεοδικηγόροςτουενώπιον μας ήταν πως το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν μερίμνησε ^ επαρκώς ώστε να επωφεληθεί ο εφεσείων του δικαιώμα τος της βοήθειας δικηγόρου της επιλογής του, τοσούτω μάλλον εφόσον τυγχάνει άπορος,του διορισμού του από το Δικαστήριο. Δεν συμφωνούμε με αυτή την εισήγηση. Από την όλη διαδικασίαενώπιον του δικάσαντοςΔικά- 15 στηρίου είναι έκδηλοπωςο εφεσείων ήθελεναπαρουσιά σει την υπόθεση μόνος του και ως εκ τούτου οδικαστής δεν μπορούσενατονυποχρεώσει ναενεργήσει διαφορετι κά. Οι καίριες όμως εισηγήσεις του δικηγόρου του εφε- 20 σείοντα αφορούν σε νομικά σφάλματα στηδιαδικασία, αλλά και στην αξιολόγηση του αποδεικτικούυλικούπου είχε ενώπιον του το πρωτόδικο Δικαστήριο.Αναφορικά δεμεταλάθη στηνπορείατηςδιαδικασίαςγίνεταιεισήγη- 9 σηπωςαυτά είναι τόσο βασικάπουκαθιστούντοεύρημα ενοχής νομικά ανεπίτρεπτο. Σχετικά με την αξιολόγηση της μαρτυρίαςο δικηγόροςτου εφεσείοντα έκαμεαναφο ράσ'αυτήγιανα ισχυριστεί πωςδεναποδείκτηκεηενοχή τουεφεσείονταπέρανπάσηςλογικής αμφιβολίας. 30 Σε μια πιο εκτεταμένη ανάλυση των ζητημάτωνπου ήγειρεοδικηγόροςτουεφεσείονταπροβαίνουμεαμέσως. Απόαυτήδεθαφανείπωςέχειδίκαιο.Αναφέραμεήδη πως ο εφεσείων αντιμετώπισετηνκατηγορία ωςσυγκατη- 3 5 γορούμενος του Γρίβα, ο οποίος σε κάποιο στάδιο της 62 2AAA. Παταταρης v.Αστυνομίας Αρτεμίοης,Δ. διαδικασίας,πριν απότην ακρόαση,ζήτησε απότοΔικα στήριο νατου επιτρέψει ναπαραδεκτείτηνκατηγορία. Ο Εισαγγελεύων ζήτησεναακουστούναπότοΔικαστήριοτα γεγονότα τηςυπόθεσηςκαιναεπιβληθεί ποινήστοΓρίβα, 5 γιανακληθεί ως μάρτυραςκατηγορίαςστην υπόθεσητης εναντίον του εφεσείοντα. Έτσι και έγινε. Ενώβρισκόμα στε σ' αυτότοσημείο, δεν είναιδυνατόναπαραβλέψουμε τα όσα είπε ο δικαστής στον εφεσείοντα μετά απόαυτή την εξέλιξη, σημειώνοντας ταυτόχρονα πως ο δικαστής 10 που τελικά δίκασε την υπόθεση εναντίον του εφεσείοντα ήταν άλλος. Ρώτησε λοιπόν ο δικαστής τον εφεσείοντα "έχεις δικηγόρο;"καιόταναυτόςαπάντησεαρνητικάακο λούθησεμεταξύτουςη εξήςστοιχομυθία: 15 20 25 "Ε. Είδες τις καταθέσεις της αστυνομίας που έχουν εναντίονσουγιαναείσαι σίγουρος ότι πρέπει ναγίνει ακρόαση; Γιατί αν κάμνεις ακρόαση χωρίς να έχεις βάσηκάμνεις κακό στον εαυτό σου. Δεν θα σε πιέσω εγώαπλώςμιαερώτησησουβάζω,καισουταλέωαυτά επειδή δεν έχεις δικηγόρο,και απ*εκεί και πέρα είναι δικαίωμα σου να αποφασίσεις τι θακάμεις. Είσαι σί γουρος; γιατί θα φέρουν μαρτυρία εναντίον σου. Αν έχουν στοιχεία πολλάεναντίονσου,η ακρόασησετι θα ωφελέσει; Ναπροβληματιστείς καιναμουπειςανείσαι σίγουρος ανθακάμειςακρόαση.Σουταλέωεπειδήδεν έχεις δικηγόρο,ούτε νατο εκλάβεις ως πίεσηγιατίδεν πιέζωποτέκανένα. Α. Ότι είχα να πω το είπα απότην αρχή εγώ της Αστυνομίας και είναι τούτη η κατάθεση μου ως το τέλος. ' Ε.Συνεχίζειςναεπιμένεις; Α.Ναιδενθαπαραδεκτώ." Αυτά που είπε ο δικαστής στον εφεσείοντα είναιπα ντελώς ανεπίτρεπτακαι μολονότι διαβεβαίωνε τον εφε35 σείοντα πως δεν εξασκείτο οποιαδήποτεπίεση πάνω του, για να παραδεκτεί την κατηγορία,στηνπραγματικότητα 63 Αρτεμίδης,Δ. Παταταρης ν.Αστυνομίας
(1993)αυτόγινόταν. Επανερχόμαστε στην πορείατης πρωτόδικης διαδικα σίας. Ο Γρίβας καταδικάστηκεσε 6 μήνες φυλάκιση,μετά την παραδοχήτου,και παρότι δηλώθηκε στο Δικαστήριο πως θαχρησιμοποιείτο ως μάρτυραςγιατηναπόδειξητης 5 κατηγορίαςεναντίοντουεφεσείοντα,αυτόδενέγινε.Αντί θετατονκάλεσεο ίδιοςοεφεσείων. ΟΓρίβαςεπέμεινε στη μαρτυρία του στον ισχυρισμό του πως πήγε με τον εφε σείοντα γιαναβρουντην αίγατουκαιπως κατά τηδιάρ κεια της περιπλάνησης τους ο ίδιος μπήκε στον αρχαίο *0 τάφοκαιέσκαψε τοχώμαμεταχέριατου.Αρνήθηκε όμως πως ο εφεσείων είχε οποιαδήποτε σχέσημε αυτήτου την ενέργεια και ότι ταεργαλεία πουβρέθηκανμέσα στοναρ χαίοτάφοανήκανσ'αυτούς.Προφανώςενόψειτηςπροη γούμενης γνώσης του εισαγγελεύοντος πως η μαρτυρία 15 του Γρίβα ήταν ουσιαστικά υπέρ του εφεσείοντα, δεν εκλήθη ως μάρτυραςκατηγορίας, όπως αρχικά δηλώθηκε στο Δικαστήριο, και έτσι ο εισαγγελεύων είχε το πλεονέ κτηματης αντεξέτασής του,εφόσον κλήθηκε απότον ίδιο 20 τον εφεσείοντα. Παρ' όλα αυτάτο περιεχόμενο της κατά θεσης του Γρίβα είναι απαλλακτικό οποιασδήποτε ευθύ νηςτουεφεσείοντα γιατηνκατηγορίαπουαντιμετώπιζε. Αλλοσοβαρό νομικό ολίσθημα στηδιάρκειατηςάκρο- 25 αματικής διαδικασίας έπαθετο ίδιο το Δικαστήριο όταν, ενώ ο εφεσείων βρισκόταν στο εδώλιο του κατηγορουμέ νου καιπαρουσιάζονταντατεκμήρια απότους μάρτυρες κατηγορίας, ο ίδιος ο δικαστής απευθυνόμενος προς αυτόνρώτησε: "αυτάείναιδικάσου";καιοεφεσείων απά- 30 ντησε "μάλιστα". Βέβαια ο εφεσείων παραδέκτηκεπωςτα ρούχαπουπαρουσίασεστοΔικαστήριο ηΑστυνομία ήταν δικάτουκαιταείχεπαραδώσειοίδιος,ήτανόμωςανεπί τρεπτη ηπαρέμβασητου Δικαστή για ναυποβάλει τέτοια 5 ενοχοποιητική ερώτηση στον κατηγορούμενο ενώ βρισκό- ·* τανστο εδώλιο. Ας προχωρήσουμε όμως τώρα και στη συζήτηση της μαρτυρίας που προσήχθη ενώπιον του πρωτόδικουΔικα64 2Α^Δ. Πατατάρης ν.Αστυνομίας Αρτεμίόης,Δ. οτηρίου.Μετησειρά τους ταστοιχεία πουτοπρωτόδικο Δικαστήριο στάθμισε, και που σύμφωνα με την ετυμηγο ρία του απέδειξανπέραν πάσης λογικής αμφιβολίαςτην ενοχήτου,είναι: 5 (α)ηπαρουσίατου εφεσείοντα στην περιοχήτουφρεσκοσκαμμένου τάφου.Η θέση του εφεσείοντα όμως,όπως ήδηέχουμε αναφέρει,είναι πως ηπαρουσίατου στηνπε ριοχή σχετιζόταν με την ανεύρεση ζώων που είχανχαθεί απότημάντρατουΓρίβα. !0 (β) Ηανεύρεση εργαλείων μέσα σε αυτή. Ταεργαλεία δενσυνδέθηκανκαθόλου με τον εφεσείοντα ήτονσυγκατηγορούμενο του Γρίβα. Εδώ πρέπει να επισημάνουμε πως οι ανακριτικέςαρχέςδεν προέβησανσε καμιάεξέτα σητωνεργαλείων αυτώνγιαπιθανήανεύρεσηδακτυλικών αποτυπωμάτωνκαιέτσινατεκμηριωθεί η χρήσητους από 15 τους δράστες. Ηκατάστασηδε των εργαλείων,επικαλυμ μένα μεχώματα καισκόνη,καιτουλικό κατασκευήςτους ίσως να διευκόλυνε την αποτύπωση δακτυλικώναποτυ πωμάτωνσ'αυτά. (γ)Η ύπαρξη χώματοςτουτάφουπάνω στοπαντελόνι 20 πουφορούσεο εφεσείων. Αυτό είναι το πιο ισχυρό στοιχείο της κατηγορούσας αρχήςειςβάροςτουεφεσείοντα,γιατίεδημιουργήθημετη μαρτυρία εμπειρογνώμονα. Η μαρτυρίαόμως αυτήείναι κατά τη γνώμη μας ελλειπής για τον εξής λόγο. Είπε ο 2r μάρτυρας πως σύγκρινε το χώμα που τουπαραδόθηκε, καιπουελήφθηαπότοναρχαίοτάφο,μεαυτόπουευρέθη στο παντελόνι τουεφεσείοντακαικατέληξε στοσυμπέρα σμαπωςήταντοίδιο.Οεφεσείων στηναντεξέταση υπέβα λε στο μάρτυραπως αν υπήρχε χώμα στο παντελόνι του αυτό προήλθε απότην περιοχή. Και το χώμα τουτάφου ήταντο ίδιο μεόλης τηςπεριοχής.Ο μάρτυρας απάντησε πως το χώμα της περιοχής διέφερε απ' αυτό του τάφου γιατί, μολονότι και ταδύοασβεστολιθικά καιδιαλύονται από τη βροχή,στη διάρκειααυτήςτης διάλυσης παραμέ νουν άθικτα ορισμένα στοιχεία. Η ποσότητα όμως των 65 Αρτεμίοης,Δ. Πατατάρης ν.Αστυνομίας
(1993)στοιχείων αυτών διαφέρει στο χώμα που είναι στην επι φάνεια του εδάφους από αυτό που είναι κάτω από την επιφάνεια.Η διαφοράδηλαδήτωνστοιχείων αυτώνσχετί ζεταιμε την ποσότητα τους,πουποικίλλει ανάλογαμετο πού βρίσκεται το χώμα, στο υπέδαφοςήστην επιφάνεια. 5 Ο μάρτυρας όμως δεν προέβη σε καμιάανάλυση τουχώ ματος της περιοχής για να συγκρίνει τηδιαφοράσεαυτό της ποσότητας των στοιχείων που παραμένουν άθικτα μετά τηδιήθηση,καιέτσινααποκλείσει το ενδεχόμενο το ,Q χώμα που βρέθηκε στο παντελόνι του εφεσείοντα να προήλθε απόαυτότηςπεριοχήςκαινααποδείξειτελεσίδι καπωςηπροέλευση τουήταναπότοναρχαίοτάφο. (δ)Ηαπομάκρυνσητου εφεσείοντα ότανη Αστυνομία τον κάλεσε να την ακολουθήσει στο σταθμό. Ο εφεσείων 15 δεν ήταν υπό σύλληψη. Υποβλήθηκαν σε αυτό και τον Γρίβα διάφορες ερωτήσεις, πιεστικά μάλιστα για να συν δεθούν με την ανασκαφή του τάφου. Ο ανακριτής δεν έκαμε χρήση των εξουσιών που έχει, σύμφωνα με το άρθρο5
(1)τηςΠοινικήςΔικονομίας, Κεφ. 155,γιανακα- 20 λέσει τον εφεσείοντα να παρευρεθεί σε τέτοια ώρα και τόπο που θακαθόριζε για να τον ανακρίνει και να του πάρει κατάθεση, αλλά απήτησε από αυτόν να τον "ακο λουθήσει" στον αστυνομικό σταθμό. Τέτοια υποχρέωση δεν είχε ο εφεσείων και επομένως το γεγονός ότι έφυγε 25 από τη σκηνή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως συμπεριφορά πουσυνάδει μεενοχή. Ενόψει των όσων αναφέρουμε πιο πάνωκαταλήγουμε στο συμπέρασμα πως η καταδίκη του εφεσείοντα είναι αποτέλεσμα κακήςδιαδικασίας καιεσφαλμένης αξιόλογη- 30 σης της μαρτυρίας,που όπως αναλύουμε πιο πάνω,δεν αποδεικνύει την ενοχή του εφεσείοντα, και μάλιστα στο βαθμόπουαπαιτείται,δηλαδήπέρανπάσηςλογικήςαμφι βολίας. Ηέφεση επομένως γίνεται αποδεκτή.Ο εφεσείων αθωώνεταικαιαπαλλάττεταιτηςκατηγορίας.. 35 Η έφεσηεπιτρέπεται. Οεφεσείων αθαχόνεται και απαλλάττεται. 66