2 ΑΛΛ. 26 Μαρτίου,1993 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΠΝΙΔΗΣΔ/σχές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΥπόθεσηΑρ. 5733). 5 10 Ποινή — Ίσημεταχείριση — Διαταγή για αναστολή τηςποινής φυλά κισης που επιβλήθηκεστους δύο από τονς τρεις συγκατηγορονμένους παρά την ύπαρξη παρόμοιων ελαφρυντικών — Κρίθηκε ότι παραβιάζει τηναρχή τηςίσηςμεταχείρισης — Διακριτική ευχέρεια — Κριτήρια που εφαρμόζονται — Ηανυπαρξία παράγοντα ακρι βώς όμοιου με εκείνο που οδήγησεστην αναστολή της φυλάκισης ενός κατηγορουμένου, δεν αποτελεί αφ' εαυτής λόγο χια διαφορε τική μεταχείριση τωνσυγκατηγορουμένων του. Ποινή -—Ελαφρυντικοί παράγοντες — Λευκό ποινικό μητρώο — Μεταμέλεια και επιστροφή των χρημάτων —Οικονομικές επιπτώσεις λόγω επιβολής άμεσης ποινής φυλάκισης — Οικογενειακό πρόβλη μα υγείας. Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα άρθρο 28.1 —Κατοχυρώνει την αρχή *%ίσηςμεταχείρισης ενώπιον τηςδικαιοσύνης. 15 20 25 Ο εφεσείων και οι δύο συγκατηγορούμενοι του καταδικάσθη καν για τα αδικήματατης πλαστογραφίας δελτίου πώλησης και της κυκλοφορίας του πλαστογραφημένουαυτού δελτίου και για απόσπασηχρημάτωνμεψευδείς παραστάσειςκατά παράβασητου Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Στις επιβληθείσες ποινές φυλάκισης στους συγκατηγορουμένουςδιετάχθηαναστολήεκτέλεσης τηςποινήζ°ε αντίθεση προςτον εφεσείονταγιατονοποίοντο πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινεότι δενσυνέτρεχανλόγοι γιααναστολήτωνσυντρεχουοώνποινώνφυλάκισης18και 15μηνώνπουτουεπιβλήθη καν.Αυτό απετέλεσε λόγο για έφεσηγιαάνιση μεταχείριση μεταξύ του εφεσείοντακαιτωνσυγκατηγορουμένων του. Το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε την έφεση και αποφάνθηκε ότι: 1.Οι αρχέςτης ίσης μεταχείρισηςκαλύπτουνόχι μόνοτοείδος καιτηνέκτασητηςποινήςαλλάκαιτοντρόπο εκτέλεσηςτης. θεσχάρουςν.Αστυνομίας
(1993)- Η διαφοροποίηση στην έκταση της ποινής δικαιολογείται από τον διαφορετικόρόλο των συγκατηγορουμένων στη διάπραξη τουαδικήματος. Ηδιαφοροποίησηόμως στον τρόποεκτέλεσηςτης ποινής μεταξύ των συγκατηγορουμένων του εφεσείοντα και του ίδιου, επειδή θεωρήθηκε ότι στην περίπτωση του δεν συνέτρεχαν 5 λόγοι για αναστολή παρά την ύπαρξηπαρόμοιων ελαφρυντικών κυρίως προβλημάτων υγείας -δικαιολογεί πλήρως τοπαράπονο τουναυποστεί μόνοςαυτόςτηνποινήτηςάμεσης φυλάκισης.
- Ηαναστολή της εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης δεν διέπε ται απόάκαμπτα νομοθετικά κριτήρια.Το Δικαστήριο έχει ευρεία 10 διακριτική ευχέρεια και οι παράγοντεςπου είναι δυνατόννα οδη γήσουν προς την μιαή την άλληκατεύθυνση δεν επιδέχονταιπρο καθορισμό. Εκείνο πουπρέπει να λαμβάνεταιυπόψηείναι το σύ νολοτων περιστάσεων. Η έφεση επιτυγχάνει. Οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης του 15 εφεσείοντα αναστέλλονται υπό τους ιδίους όρους με αυτούς των συνενόχων του, Η έφεση επιτυγχάνει. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(1989)2Α.Α.Δ. 251· 20 Κούκος v. Police
(1986)2 C.L.R.
- Έφεση εναντίον Καταδίκης και Ποινής. Έφεσηεναντίον τηςκαταδίκηςκαιτηςποινής απότον Ανδρέα Θεοχάρους οοποίος βρέθηκε ένοχος στις25.1.93 απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποι- 9ί_ νικής Υπόθεσης 20156/92) στην κατηγορία της πλαστο γραφίας δελτίου πώλησης κατά παράβασητων άρθρων 331, 333 (α)(δ) (ΐ),335, 20 και 21 του ΠοινικούΚώδικα, Κεφ. 154, της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου,κατά πα ράβαση τωνάρθρων331,333 (α)(δ) (ΐ),335,339,20και21 30 τουΠοινικούΚώδικαΚεφ. 154,καιτηςεξασφάλισηςχρη μάτωνδιαψευδών παραστάσεων,κατάπαράβαση τωνάρ θρων 297, 298, 20 και21 τουΠοινικού Κώδικα Κεφ. 154, και καταδικάστηκε από ΝαθαναήλΕ.Δ. σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 18και 15μηνών. 35 Χρ. Τριανταφυλλίδης και Γ.Icoawov, γιατον εφεσείο ντα. 68 2ΑΛΛ, θεοχάβουςν.Αστυνομίας Ε. Ρ(οσσίδον - Παπαχυριάχου, Δικηγόρος τηςΔημο κρατίας,γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου 5 θαδώσει οΔικαστής Γ.Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΓΝΙΔΗΣ,Δ.:ΟιΓεώργιος Χρ. Βλάχος, Ιω άννης Ττόφαρος και ο εφεσείων παραδέχθηκανενοχή σε κοινές κατηγορίες για πλαστογραφία δελτίου πώλησης, όπως περιγράφηκε,για κυκλοφορία τουπλαστογραφημέ20 νου αυτού δελτίου και για απόσπασηχρημάτων με ψευ δείςπαραστάσεις. Για λόγους στους οποίους δεν είναι ανάγκηναυπει σέλθουμε στην παρούσαυπόθεση,ηποινή στον Γ. Βλάχο επιβλήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1992, στον Ι.Ττόφαροτην 15 ΐη Δεκεμβρίου 1992 και στον εφεσείοντα στις 25Ιανουα ρίου
- Στο Γ. Βλάχο επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 24 μηνών και στο Ι.Ττόφαρο 15 μηνών. Και στις δύοπερι πτώσεις η εκτέλεση τηςποινήςανεστάλη.Στονεφεσείοντα επιβλήθηκανσυντρέχουσες ποινές 18και 15μηνώνάμεσης 20 φυλάκισης επειδήδενθεωρήθηκεότι στην περίπτωσητου συνέτρεχανλόγοιγιατηναναστολήτηςεκτέλεσηςτους. Το παράπονο του εφεσείοντα έχει νακάμει με τηδια φοροποίηση που έγινε στη μεταχείριση του ιδίου σε σύγ κριση μετημεταχείρισητωνδυοσυνενόχων του. Υποστη ρίζει πως ήταν ανεπίτρεπτη και πως πρέπει να παρέμβουμεγιανααποκαταστήσουμετηνοφειλόμενη ισό τητα. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο καθοδηγήθηκε ορθά ως 30 προςτις αρχέςπουδιέπουντοθέματηςμεταχείρισης συγ κατηγορουμένων. Αναφέρθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και κατέληξε με το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Ιωάννου ν. Αστυνομίας 35
(1989)2ΑΑΔ 251: 69 Κωνσταντινίόης, Δ. θεοχάοουςν.Αστυνομίας
(1993)"Η ισότητα ενώπιον της Δικαιοσύνης καθιερώνεται ως θεμελιώδες δικαίωματου ανθρώπουαπότοάρθρο 28.1 τουΣυντάγματος.Οπυρήναςτουδικαιώματοςγια ίση μεταχείριση από το Δικαστήριο συνίσταται στην υποχρέωση των δικαστικών αρχών να μεταχειρίζονται 5 με ομοιόμορφο τρόποόλους πουβρίσκονται στην ίδια ουσιαστικάθέση. Τοδικαίωμα επεκτείνεται,όπως αντι λαμβανόμαστε,στην εφαρμογήτων αρχών τουάρθρου 28.1 του Συντάγματος,και στο συσχετισμότων διαφο ρών στην τιμωρία συγκατηγορουμένων με την ουσία- 10 στικήανομοιογένεια στην εγκληματικήτους ευθύνη για τοαδίκημα καιτοποινικότουςμητρώο." Το ζήτημα που εγείρεται στην παρούσα υπόθεση δεν αναφέρεται στη διατύπωσητης αρχήςαλλά στηνεφαρμο γήτηςστην πράξη.Πρινσυνοψίσουμεταουσιώδηγεγονό- \$ τα,σημειώνουμε πωςοιαρχέςωςπροςτηνανάγκη ομοιο μορφίας στη μεταχείριση, καλύπτουν όχι μόνο το είδος καιτην έκτασητηςποινήςαλλάκαιτοντρόποτηςεκτέλε σης της. (Βλ. την απόφασητου Δικαστή Γ.Μ. Πικήστην υπόθεσηKoukosv.Police
(1986)2CLR 1 στησελ. 16). 20 Όπως προκύπτει από τις ποινές που επιβλήθηκαν έγινεδιαφοροποίηση σεδύοεπίπεδα.Πρώτα, ωςπροςτην έκταση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στονκαθέ νακαι μετά,ωςπροςτοντρόποτης εκτέλεσηςτης.Η δια φοροποίησηστην έκτασητωνποινώνήτανσυνάρτησητου 25 διαφορετικού ρόλου των συνενόχων στη διάπραξη των αδικημάτων. Ο Γ. Βλάχος ήτανο επινοητής της όλης εγ κληματικήςδραστηριότητας. Η ποινήτων24 μηνώνφυλά κισης που του επιβλήθηκε αντανακλάτον πρωταγωνιστι κό ρόλο που διαδραμάτισε. Ο εφεσείων συμμετέσχε ~ 0 ενεργά στην προώθηση του σχεδίου που επινόησε ο Γ. Βλάχος καικρίθηκεαυστηρότερααπότον Ι.Ττόφαρο που ενεπλάκηστηνυπόθεσηαπότονεφεσείοντα,ωςεκτελεστι κό όργανο. Ήταν όμως και ο Ι. Ττόφαρος απαραίτητος μοχλός στην επίτευξη του εγκληματικού σκοπού και το πρώτο από τα επιχειρήματα του εφεσείοντα αναφέρεται 35 στο ότι ενώ ηποινήφυλάκισης κρίθηκεαναπόφευκτη και 70 2Α ^ Δ . θεοχάρουςν.Αστυνομίας Κωνσταντίνεης,Δ. γιατουςτρεις,τελικάοιδύοαπότουςσυνενόχους τουκαι κυρίως οεγκέφαλος βρίσκονται ελεύθεροι ενώ ο ίδιοςθε ωρήθηκεπωςέπρεπεναεκτίσει τηνποινήτουαμέσως. Κατάτην επιμέτρησητηςποινήςόλων των συνενόχων 5 λήφθηκευπόψηαριθμόςυποθέσεων απόσπασης ή απόπει ραςαπόσπασηςχρημάτωνμεψευδείς παραστάσειςείτε με τη χρήση πλαστογραφημένων δελτίων πώλησης είτε πι στωτικών καρτών. Ηεπέκτασησε λεπτομέρειες δεν είναι απαραίτητη. Εκείνο που έχει επισημανθεί είναι πωςαπό το σύνολο των πολλών χιλιάδων λιρών που αποσπάστη10 χαν,οεφεσείων καρπώθηκεμόνο£570που,όπωςαναφέρ θηκε από το δικηγόρο του, βρίσκονταν στο γραφείοτου για ναεπιστραφούν,όπωςκαι έγινε τελικά.Το μεγαλύτε ρο μέρος των χρημάτων κατέληξε στο Γ. Βλάχο και δεν είχεεπιστραφεί. 15 Οι λόγοι για τους οποίους ο πρωτόδικος δικαστής έκρινε πως θα έπρεπε ο εφεσείων, κατά αντίθεση προς τους συνενόχους του, να εκτίσει αμέσως την ποινή του ήτανσυγκεκριμένοι. ΟΓ.Βλάχος,σύμφωναμειατρικάπι στοποιητικάπουκατατέθηκαναντιμετώπιζεωςκαρδιοπα θήςτονκίνδυνοθανατηφόρουκαρδιακούεπεισοδίου.Ο Ι. 20 Ττόφαρος είχε ανάπηρο παιδίκαθηλωμένο σεαναπηρική καρέκλα. Υπήρχε "συναισθηματική δέσμευση" με τονπα τέρα τουκαι ηπαρουσίατου τελευταίου "ήταναναγκαία για τις καθημερινές μεταφορές του στο σχολείο και τις εξειδικευμένες ανάγκεςτου." 25 Δεν εξετάζουμε σ' αυτή τη διαδικασία την ορθότητα της απόφασης για αναστολή της ποινής των συνενόχων του εφεσείοντα για τους πιο πάνω λόγους. Αντικείμενο του προβληματισμού είναι το παράπονοτου εφεσείοντα πως υπάρχουν και στην περίπτωση του σοβαροί λόγοι που θα έπρεπε να είχαν κλίνει την πλάστιγγα προς την 30 ίδιακατεύθυνση.Στουςδύοαπόαυτούςέχουμε ήδη ανα φερθεί. Συνοψίζουμε και τους υπόλοιπους. Σύμφωνα με ιατρικό πιστοποιητικό η ανήλικη θυγατέρα του εφεσείο ντα παρουσιάζειστην περιοχή του τραχήλου είδος μελα71 Κώνσταντινίδης,Δ. θεοχάρουςν.Αστυνομίας
(1993)νώματος που επεκτάθηκεστο στήθος καιαυξήθηκεσε μέ γεθος. Γιατην αφαίρεσητουχρειάζεται ειδική χειρουργι κήεπέμβαση με Laserπουθαμπορούσε ναγίνει στο εξω τερικό. Παρεμβάλλουμε ότι ο πρωτόδικος δικαστής εξέφρασε τησυμπάθειατουγια τοπρόβλημααλλά έκρινε 5 ότι δε συνιστούσε λόγο για αναστολή της ποινής επειδή δενείχεγίνειεισήγηση πως "είναι εξαιρετικάεπείγον ή τί θεται κίνδυνος ζωής ήυγείας της θυγατέραςτουκατηγο ρουμένου ή ότι δεν μπορεί να συνοδευτεί απότημητέρα της ή άλλο συγγενικό πρόσωπο στο εξωτερικό για σκο- 10 πουςπερίθαλψης". Ο εφεσείων είχε λευκό ποινικό μητρώο και,όπωςδέ χθηκε ο πρωτόδικος δικαστής, είχε "άσπιλο" μέχρι τότε και "αγαθοεργό"χαρακτήρα.Δέχθηκε ακόμαπως μεταμε- 5 λήθηκε καισημείωσεπως ηεπιβολή ποινής άμεσηςφυλά κισης θαείχεοικονομικές επιπτώσειςστηνεργασίατου. Ο εφεσείων διατηρούσεδιαφημιστικόγραφείοκαι,σίγουρα, ηδυσοίωνηπροοπτικήοικονομικών επιπτώσεων στηνερ γασία του,απότην επιβολή ποινής άμεσης φυλάκισης 18 20 μηνών,ήτανορατή. Παρόλααυτά,οπρωτόδικοςδικαστήςκατέληξε πωςη περίπτωσητουεφεσείονταδιαφέρει"ριζικά" απότουςσυ νενόχους του και έκρινε πως όσοι ελαφρυντικοί παράγο- ? 4 . ντες υπήρχαν,ενώ θαλαμβάνοντανυπόψηστηνεπιμέτρη ση της ποινής δεν μπορούσαν να δικαιολογήσουν την αναστολήτης. Ηδικηγόρος τηςΔημοκρατίαςυποστήριξε τηνπρωτό δικη απόφαση γιατί ο πρωτόδικος δικαστής στάθμισε ο,τιδήποτε ήταν σχετικό. Αυτό είναι ορθό. Ηπρωτόδικη ^0 απόφαση είναι εμπεριστατωμένη. Γίνεται αναφορά σε κάθε ουσιώδη λεπτομέρεια και, όπως σημειώσαμε, συνο ψίζεταιη νομολογία ωςπροςκάθεπτυχήτηςυπόθεσης. θεωρούμε πως το αίσθημα του εφεσείοντα ότι,κάτω από το σύνολο των περιστάσεων δεν θα έπρεπε, μόνος 35 αυτός,ναυποστεί τηνποινήτηςάμεσης φυλάκισης,είναι 72 2Α.Α.Δ. θεοχάρουςν.Αστυνομίας Κωνσταντινίόης,Δ. δικαιολογημένο. Οπως έχει εξηγηθεί στην υπόθεση Koukos v. Police (ανωτέρω) η αναστολή της εκτέλεσης ποινής φυλάκισης δεν διέπεται απόάκαμπτα νομοθετικά κριτήρια. Η διακριτική εξουσίατουΔικαστηρίου είναιευ ρεία.Οιπαράγοντεςπουείναιδυνατό ναοδηγήσουνπρος τη μιαήτην άλληκατεύθυνση,δεν επιδέχονταιπροκαθο ρισμό. Η ανυπαρξίαπαράγονταακριβώςόμοιου μεεκείνο πουοδήγησεστηναναστολήτης φυλάκισηςπουεπιβάλλε ται σε ένακατηγορούμενο,δεν μπορεί ναείναι αφ'αυτού 10 λόγος για διαφορετικήπορεία στην περίπτωσησυγκατη γορουμένων του.Πρέπειναλαμβάνεταιυπόψητοσύνολο τωνπεριστάσεων.Από τηνάλλη,η διαφοροποίηση στημε ταχείριση πρέπει να είναι ανάλογηπρος τη φύση και τη σημασία των διαφορετικών παραγόντων που εντοπίζο15 νται. Καταλήγουμεπως,ανεξάρτητααπότοό,τι θαήτανεύ λογα επιτρεπτό να επιβληθεί ποινή άμεσης φυλάκισης σε υπόθεση αυτής της φύσης, με δεδομένη την απόφαση για την αναστολή της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε 20 στους δύο από τους συνενόχους, η άμεση φυλάκιση του εφεσείοντα θαέπρεπεναείχε αποφευχθείπρος χάριντης α^χήζτηςίσης μεταχείρισης. Γιατουςπιοπάνωλόγους η έφεσηεπιτυγχάνει. Η εκτέ λεση των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον εφε σείοντα αναστέλλονται υπό τους όρους κάτω από τους 25 οποίους ανεσταληκαν οι ποινές φυλάκισης των συνενό χωντου. Ηέφεσηεπιτυγχάνει. 73