clr/1993/1993_3_129.pdf

(1993)απόφασης της ΕπιτροπήςΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας (ηΕπιτροπή) με την οποίαανακλήθηκεοδιορισμός τουαιτητήστη μόνιμηθέση δασκάλου Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης από την 1/9/90.Η ανάκληση έγινε μετάαπότην γνωμοδότηση του Γενικού Εισαγγε­ λέα ότι εφόσον οαιτητήςαπολύθηκεαπότην εκπαιδευτική υπηρε- 5 σία για λόγους δημοσίου συμφέροντος μεαπόφαση του Υπουργι­ κού Συμβουλίου ημερ. 1/2/1980δυνάμει των παραγράφων (α)και (δ) του Άρθρου 54 του Συντάγματος, δεν ήταν επιτρεπτό για οποιοδήποτε όργανο της Πολιτείας να ενεργήσει κατάτρόπο που αντιβαίνει προςτηναπόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου. 10 Το πρωτόδικο Δικαστήριο απεδέχθη τους ισχυρισμούς του εφεσίβλητου καιακύρωσε τηναπόφασητηςΕπιτροπής γιαανά­ κλησητου διορισμού του.Οιισχυρισμοί αυτοίήσαν ότι ηΕπιτρο­ πή: 1.Δεν εδικαιούτοναανακαλέσειτον διορισμό μετάτηναποδο- 15 χή από τοναιτητή της προσφοράςδιορισμού του και κατά συνέ­ πειαηανάκλησηήτανπαράνομηκαι

1. Παρέλειψε ναδιεξαγάγειτην δέουσα έρευναγιαδιαπίστωση στοιχείων που ναδικαιολογούν τηνανάκληση γιαλόγους δήμοοίου συμφέροντος. Οι λόγοι εφέσεως εναντίον της απόφασηςτου πρωτόδικου Δι­ καστηρίου ήσανοιακόλουθοι:
2. Ηπρωτόδικηαπόφαση εσφαλμένα αποφάσισεότιείχε συμ­ πληρωθείοδιορισμός του εφεσίβλητου.
3. Εφόσον οτερματισμός των υπηρεσιών του εφεσίβλητου είχε 25 τερματισθεί έγκυρα απότο Υπουργικό Συμβούλιο προς τοδημό­ σιο συμφέρον, ηπρωτόδικηαπόφασηεσφαλμένα αποφάσισεότι η ανάκλησητουδιορισμού τουήτανλανθασμένη.
4. Ηπρωτόδικη απόφασηεσφαλμένα αποφάνθηκε αναφορικά με την εγκυρότητα τουτερματισμού των υπηρεσιών του εφεσίβλη- 30 τουαπότο Υπουργικό Συμβούλιο. Αναφορικά μετον πρώτο λόγο της έφεσης τοΑνώτατο Δικα­ στήριο συμφώνησε μετονπρωτόδικο Δικαστή ότι η υπαλληλική σχέση συμπληρώθηκε μετηναποδοχή από μέρους του εφεσίβλη­ του,της προσφοράςδιορισμού του.Τογεγονός ότι δεν είχεσταλεί 35 προς αυτόνηεπιστολή του διορισμού που αναφέρεταιστο άρθρο 29

(3)τουΝόμουδενεπηρέασε την ουσιαστική ισχύ της πράξηςη οποία συμπληρώθηκε με την αποδοχή απότον εφεσίβλητο των όρων της προσφοράς.Ηεπιστολή αποσκοπεί στην τυπικήπληροφόρηση τηςημερομηνίας από τηνοποία αρχίζει ο διορισμός και 40 δεν έχεικαμιάσχέσημετησυμπλήρωση τηςπράξηςτουδιορισμού. Ούτεκαι ηδημοσίευση στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας αποτελείσυστατικό στοιχείο τουδιορισμού. 130 20 3ΑΛΛ 5 10 15 Δημοκρατίαν.ΠαπαενριπΙόη Αναφορικά μετον δεύτερο λόγο της έφεσης,το Ανώτατο Δικα­ στήριο αποφάνθηκε ότι η Επιτροπήδεν μπορούσε να προβεί στον διορισμό του αιτητή εφόσον οι λόγοι δημοσίου συμφέροντος για τους οποίουςαυτόςεκρίθηαπότοΥπουργικό Συμβούλιο μεβάση το άρθρο 54 τουΣυντάγματοςότιδενείχε θέση στην Υπηρεσία, ίσχυαν κατάτονχρόνο λήψηςτηςαπόφασηςγιαδιορισμότου. Αναφορικά μετοντρίτολόγοτης έφεσηςτοΑνώτατο Δικαστή­ ριο εξέφρασετην γνώμηότι εκείνο πουανέφερεοπρωτόδικοςΔι­ καστής είναι ότι ηΕπιτροπήείχευποχρέωσηναδιεξαγάγειέρευνα για να εξακριβώσει κατά πόσο οι λόγοι δημοσίου συμφέροντος που ίσχυαν κατά τον χρόνο τερματισμού των υπηρεσιών του εφε­ σίβλητου εξακολουθούσαν να ισχύουν και κατά τον χρόνο λήψης τηςεπίδικηςαπόφασης.ΗΕπιτροπή,όπωςαπεφάνθηκετο Ανώτα­ το Δικαστήριο, δενείχε δικαίωμα να διεξαγάγει τέτοιας μορφής έρευνα, η οποία, υπότις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, ήταν στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Υπουργικού Συμβου­ λίου. Η έφεσηεπιτυγχάνει. Ηαπόφασητης Επιτροπήςγιαανάκληση τουδιορισμού τουεφεσίβλητουεπικυρώνεται. 9 Λ Ηέφεση επιτυγχάνει. ^ ΚσμμιΛ διαταγή για έξοδα. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Zachariades v.Republic

(1984)3CLR. 1193Chiistodoulides andOthers v. TheRepublic

(1984)3C.LJi.

1. 'Εφεση. 25 Έφεσηεναντίοντηςαπόφασηςτου Προέδρουτου Ανώ­ τατου Δικαστηρίου Κύπρου (Α. Λοΐζου, Π.) πουδόθηκε στις 13 Δεκεμβρίου, 1991 (Προσφυγήαρ. 715/90) με την οποία ακυρώθηκεηαπόφασητων εφεσειόντων,ημερομη­ νίας6/9/90, μετηνοποίαανακλήθηκεοδιορισμόςτου εφε30 σίβλητου στη μόνιμηθέση δασκάλουΣχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης,από την 1/9/
2. Μ. Τριανταφυλλίδης, ΓενικόςΕισαγγελέαςτχ\ς Δημο­ κρατίας, με Ρ. Παπαέτη(δ/δα) Δικηγόρο τηςΔημο­ κρατίας,για τουςεφεσείοντες. 35 Ν.Σάντης, γιατονεφεσίβλητο. 131 Δημοκρατίαν.ΠαπαενριπίΑη

(1993)ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.:-Τηνομόφωνηαπόφαση τουΔικα­ στηρίου,θαδώσει οΔικαστής κ.Α. Κούρρης. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.:- Η έφεση στρέφεται εναντίον απόφα­ σης του Προέδρου του Δικαστηρίου τούτου, ο οποίος στην άσκησητηςπρωτοβάθμιαςαναθεωρητικήςτουδικαι- 5 οδοσίας,ακύρωσε τηναπόφασητης Επιτροπής Εκπαιδευ­ τικής Υπηρεσίας (ΕΕΥ), ημερομηνίας 6/9/90, μετηνοποία ανακάλεσαν το διορισμό του αιτητήστη μόνιμη θέση δασκάλου Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης, απότην ι υ 1/9/

1. Οαιτητήςείχεδιοριστεί δάσκαλοςαπό1/9/
2. Με από­ φαση τουΥπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 1/7/74, τερματίστηκαν οιυπηρεσίες του από 10/7/74προς το δη­ μόσιο συμφέρον. Μεκατοπινήαπόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου, που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα 15 τηςΔημοκρατίαςαρ. 1115, ημερομηνίας2/8^74, ανακλήθη­ κε οτερματισμός των υπηρεσιών του απότο Υπουργικό Συμβούλιο. Το Υπουργικό Συμβούλιο, με απόφαση του αρ. 18.770,ημερομηνίας 31/1/80, αποφάσισε και πάλι τον τερματισμό των υπηρεσιών τουαιτητή,από 1/2/
3. 20 Εναντίον αυτήςτηςαπόφασηςκαταχωρήθηκεαριθμός προσφυγών από τους επηρεαζόμενους καιεξεδόθη από­ φασηαπότην Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου και είναιη υπόθεση ChiistodoulidesandOthers v.TheRepublic

(1984)3CLR 1297.0εφεσίβλητος δενήτανέναςαπότους 25 αιτητές στην πιο πάνωυπόθεση. Δεν την προσέβαλε ή αν τυχόν τηνπροσέβαλε,τηναπέσυρε μετάαπότην απόφαση με την οποίατο Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις απο­ φάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, μέσα στην έννοια τουάρθρου 146.4 τουΣυντάγματος. 30 Ο αιτητής υπέβαλεαίτηση για εγγραφήστους πίνακες διοριστέων δασκάλων στις 22/5/

1. Η ΕΕΥ έχοντας υπόψη γνωμοδότηση του κ.Ν. Χαραλάμπους, Ανώτερου Δικηγόρου τηςΔημοκρατίας, μεημερομηνία 29/3/89, τον περιέλαβε στους πίνακεςδιοριστέων καιστις 30/7/90 απο- 35 φάσισε το διορισμό τουστημόνιμηθέση δασκάλου από 132 3ΑΛΛ, Δημοκρατία ν.Παπαευριπίόη Κοΰρρης,Δ. 1/9/90,πληροφόρησεδετοναιτητήσχετικάπροςτούτο, με επιστολήτου ημερομηνίας18/8/
2. Ο αιτητής αποδέχτηκε τον πιο πάνω διορισμό με επι­ στολήτουπροςτην ΕΕΥ, μεημερομηνία18/8/90, η οποία 5 φαίνεταιναλήφθηκεαπότην ΕΕΥ στις 27/8/
3. Υποβλή­ θηκεδε,στις27/8/90, στην απαιτούμενηιατρική και ακτι­ νολογική εξέταση που αποτελούσε σύμφωνα με τηνπρο­ σφοράτης ΕΕΥ,προϋπόθεσητουδιορισμούτου. Μεαφορμήδημοσιεύματαστονημερήσιο τύπο,η ΕΕΥ 10 απευθύνθηκεστις5/9/90στο Γενικό Εισαγγελέα τηςΔημο­ κρατίας,οοποίος στις 6/9/90 έδωσετηνπιοκάτω γνωμο­ δότηση: 15 20 25 30 35 "Σεαπάντησητης επιστολής σας,με ημερομηνία 5Σε­ πτεμβρίου 1990 και αρ.φακ. Π.3628, επιβεβαιώνω τη γνώμη που εξέφρασα χθες κατάτη σχετική συνάντηση μας στογραφείομου, ηοποίαείναιηακόλουθη: Ο κ. Αντώνης Παπαευριπίδης μπορούσε νασυμπε­ ριληφθείστον κατάλογοδιοριστέων μεβάση τηγνωμά­ τευσητουΑνώτερουΔικηγόρου τηςΔημοκρατίαςκ. Ν. Χαραλάμπους με ημερομηνία 29 Μαρτίου 1989, μετην οποίασυμφωνώ. Εφόσονόμως μέχρι τηνημερομηνίακατάτην οποία αποφασίστηκε απότην ΕπιτροπήΕκπαιδευτικής Υπη­ ρεσίας να προσφερθεί στον κ. Παπαευριπίδηδιορισμός εξακολούθησε να ισχύει η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίουμεημερομηνία 1Φεβρουαρίου1980, μετην οποία ο κ. Παπαευριπίδης απολύθηκε απότηνεκπαι­ δευτική υπηρεσία προς το δημόσιο συμφέρον, μαζί με άλλουςδημόσιους υπαλλήλους καιεκπαιδευτικούς λειτουργούς,και εφόσον ηενλόγω απόφασητου Υπουρ­ γικού Συμβουλίου ελήφθη ενόψει, μεταξύ άλλων, των εξουσιών του Υπουργικού Συμβουλίου δυνάμει των παραγράφων (α) και(δ) του'Αρθρου 54 του Συντάγμα­ τοςκαι κατ' εφαρμογήγενικήςπολιτικής πουυιοθέτησε προς το δημόσιο συμφέρον το Υπουργικό Συμβούλιο, δεν είναι επιτρεπτόγιαοποιοδήποτεόργανοτης Πολι133 Κοΰρρης, Δ. Δημοκρατίαν.Παπαευριπίδη

(1993)τείας ναενεργήσεικατάτρόποπουαντιβαίνειπροςτην απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου δυνάμει της οποίας ο κ. Παπαευριπίδης απολύθηκεαπότηνεκπαι­ δευτικήυπηρεσίαπροςτοδημόσιοσυμφέρον. Γι' αυτό ο διορισμός που έχετε προσφέρει στον κ. 5 Παπαευριπίδηπρέπειναανακληθεί. Αντιλαμβάνομαι ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι εκπαιδευτικοί λειτουργοί των οποίων οι υπηρεσίες έχουν τερματισθεί προς το δημόσιο συμφέρον το 1980 έχουν εγείρειπρόσφατα,κατ'επανάληψη, θέμααναθεώ- 10 ρήσης απότο Υπουργικό Συμβούλιο τηςαπόφασης γε­ νικήςπολιτικήςπουοδήγησετότεστοντερματισμότων υπηρεσιών τους και γι' αυτό ο κ. Παπαευριπίδης θα μπορούσεναπαραμείνειστονκατάλογοδιοριστέωνγια να μπορεί να διοριστεί σε περίπτωση που τυχόν στο 15 μέλλον το Υπουργικό Συμβούλιο θααναθεωρήσει την πιο πάνω απόφαση γενικής πολιτικής, αν και στο παρόν στάδιο δεν υπάρχει οποιαδήποτε ένδειξη προς αυτήτηνκατεύθυνση. Κάποια σχέση με το θέμα στο οποίο αναφέρεταιη 20 παρούσα επιστολή μου έχεικαιη προηγούμενηγνωμά­ τευση με ημερομηνία 23 Φεβρουαρίου 1990 που σας έδωσε ο Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας κ. Ν. Χαραλάμπους, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται για ευκολίασας.". 25 Μεβάσητην πιοπάνωγνωμοδότηση, ηΕΕΥ στις 6/9/ 90αποφάσισετην ανάκλησητου διορισμού τουεφεσίβλη­ του.Στοσχετικό πρακτικόαναφέρονταιταπιοκάτω: "1.ΑνάκλησηΔιορισμού ΠαπαευριπίδηςΑντώνιος (Π.3628)Δάσκαλος Το Υπουργικό Συμβούλιο μεαπόφασητου μεημερ. 1/2/1980 είχετερματίσει τις υπηρεσίες τουκουΑντώνη Παπαευριπίδηγιαλόγουςδημοσίου συμφέροντος. 134 30 3ΑΛΛ. 5 10 15 Δημοκρατίαν.Πακαενριπϋη Κοΰρρης,Δ. Ο κος Παπαευριπίδηςυπέβαλε αίτηση για εγγραφή στους πίνακες διοριστέων Δασκάλων και η Επιτροπή έχοντας υπόψη γνωμοδότηση του Γενικού Εισαγγελέα με ημερ. 29/3/89(πουαφορούσε παρόμοια περίπτωση) αποφάσισετηνπερίληψητουστους πίνακες διοριστέων και στις 30/7/90 αποφάσισε το διορισμό του σε μόνιμη θέσηδασκάλου, από1/9/90. Κατατίθεται γνωμοδότηση του Γενικού Εισαγγελέα με αρ.46(Α)/67/ΙΧ και ημερ. 6/9/90,σύμφωνα με την οποίαδεν είναι επιτρεπτό γιαοποιοδήποτε όργανοτης Πολιτείας να ενεργήσει κατά τρόπο που αντιβαίνει προς την απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίουδυνά­ μει της οποίας ο κος Παπαευριπίδης απολύθηκε από την ΕπιτροπήΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας προςτοδημόσιο συμφέρον καιότιοδιορισμός πρέπεινα ανακληθεί. Η Επιτροπή ενόψει της πιο πάνω γνωμοδότησης αποφασίζει να ανακαλέσει την απόφασητης γιαπρο­ σφοράμόνιμου διορισμού στον κ. Παπαευριπίδη.". Εναντίον της απόφασηςαυτής ο αιτητής καταχώρησε 20 την προσφυγή 915/90, και πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι η ΕΕΥ δεν εδικαιούτο ναανακαλέσει το διορισμό του μετά την αποδοχή από αυτόν της προσφοράς διορισμού του και ότι συνεπώς η ανάκληση ήταν παράνομη, αντίθετη προς τους Κανόνες της χρηστής διοίκησης και της φυσι25 κής δικαιοσύνης. Επίσης, πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι η ΕΕΥ παρέλειψε να διεξαγάγει τη δέουσα έρευνα για να διαπιστώσει την ύπαρξηστοιχείων που να δικαιολογούν τηνανάκλησηγιαλόγους δημοσίου συμφέροντος. Τοπρω­ τόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι οι ισχυρισμοί του εφεσίβλη­ το του ήτανέγκυροι καιακύρωσε τηναπόφασητης ΕΕΥ για ανάκλησητουδιορισμούτου. Συγκεκριμένα, η πρωτόδικη απόφαση, αναφέρει τα εξής: 35 "Σύμφωνα επίσης, με τα πιο πάνω,θεωρώ το γεγονός ότι δεν είχεσταλεί σ*αυτόνηεπιστολή που αναφέ­ ρεταιστοάρθρο29

(3)τουΝόμου, ότιδενεπηρεάζειτην 135 Κονρρικ,Δ. Δημοκρατίαν.Παηαενριπίόη

(1993)ουσιαστική ισχύ της πράξης,η οποία είχε συμπληρωθεί με την αποδοχήαπότον αιτητή των όρων της προσφο­ ράς, η οποία επιστολή αποτελεί απλώς επιβεβαίωση του διορισμού του και τυπικήπληροφόρηση της ημερο­ μηνίας από την οποία θα ίσχυε ο διορισμός του. Εν 5 πάση περιπτώσει στην παρούσαυπόθεση ο αιτητής ήδη είχε πληροφορηθεί την ημερομηνία αυτή, όπως επίσης και το σχολείο που είχε τοποθετηθεί με την επιστολή της Επιτροπής, ημερομηνίας 18 Αυγούστου 1990, η οποία περιείχε την προσφορά του διορισμού του και 1 0 τους λοιπούς όρους υπηρεσίας της θέσης και στην οποία είχε φανεράενσωματωθεί ηεπιστολή του άρθρου 29

(3). Σύμφωνα με την προσφορά που έλαβε, όπως αναφέρτηκε πιο πάνω, ο διορισμός του αιτητή ίσχυε από την 1Σεπτεμβρίου 1990, οπότανο αιτητής εθεωρεί- 15 το διορισμένος από την ημερομηνία αυτή, γεγονός που αποτελεί ένα ακόμη λόγο που συνηγορεί υπέρ του συ­ μπεράσματος ότι στην προκειμένη περίπτωση η πράξη περί διορισμού του αιτητή είχε συμπληρωθεί πριν την ανάκλησητης". 20 Οι λόγοι εφέσεως όπως αναφέρονται στην ειδοποίηση εφέσεως, είναι OL εξής:

(1)Η πρωτόδικη απόφαση εσφαλμένα αποφάσισε ότι είχε συμπληρωθεί ο διορισμός του εφεσίβλητου.

(2)Εφόσον επρόκειτο περί διορισμού ατόμου του 25 οποίου οι υπηρεσίες είχαν ήδη έγκυρα τερματισθεί προς το δημόσιο συμφέρον απότο Υπουργικό Συμ­ βούλιο, η πρωτόδικη απόφαση εσφαλμένα αποφά­ σισε; ότι η ανάκληση του διορισμού του εφεσίβλη­ του ήτανλανθασμένη. ~Q

(3)Η πρωτόδικη απόφαση εσφαλμένα αποφάνθηκε στην παρούσα υπόθεση σχετικά με την εγκυρότητα του τερματισμού των υπηρεσιών του εφεσίβλητου από το Υπουργικό Συμβούλιο. Αναφορικά με τον πρώτο λόγο εφέσεως, ο ευπαίδευτος 35 136 3 ΑΛΛ. Δημοκρατίαν.Παπαευριπίδη Κούρρης,Δ. Γενικός Εισαγγελέας υπέβαλε ότι ήταν νομικά αδύνατο για το πρωτόδικο Δικαστήριο να αποφανθείότι συμπλη­ ρώθηκε ο διορισμός του εφεσίβλητου. Σχετικό είναι το άρθρο 29 του περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας 5 Νόμου, 1969, Νόμος αρ. 10/69, το οποίο έχειως ακολού­ θως: 10 "29

(1)Μόνιμος διορισμός γίνεται δι* εγγράφουπρο­ σφοράς υπό της Επιτροπής προς το πρόσωπον το οποίονπρόκειταιναδιορισθήκαιτηςεγγράφουαποδοχήςυπ'αυτού.

(2)Η προσφοράαναφέρειτηναμοιβήνκαιτουςλοι­ πούςόρους υπηρεσίαςτηςθέσεως δι'ηνπροσφέρεται ο διορισμός. 15 20

(3)Όταντοπρόσωποντούτοδήλωσητην αποδοχήν της εις αυτό γενομένης προσφοράς, η δε έκθεσις του Κυβερνητικού Ιατρικού Λειτουργού όστις εξήτασε τούτο είναι ικανοποιητική, ηΕπιτροπήπληροφορεί εγ­ γράφως το πρόσωπον τούτο ότι διωρίσθη καικαθορί­ ζει την ημερομηνίαν από της οποίας ισχύει ο διορισμός.

(4)Μόνιμος διορισμός δημοσιεύεται το ταχύτερον ειςτηνεπίσημον εφημερίδατηςΔημοκρατίας.". Ο ευπαίδευτος Γενικός Εισαγγελέας, εισηγήθηκε ότι για ναυπάρχειτελικήδέσμευση της διοίκησης, πρέπεινα 25 υπάρξει προσφορά, αποδοχή,διορισμός και δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. 'Οταν ένα πρόσωπο αποδεχτεί την προσφορά της ΕΕΥ, πρέπει να προσκομίσει καιτηναναγκαίαιατρικήεξέταση,διότιμπο­ ρεί να βρεθεί ότι το πρόσωπο είναι ακατάλληλο για λό30 γους ιατρικούς για να διοριστεί. Μετά,ηΕΕΥ πληροφο­ ρεί εγγράφως το πρόσωπο τούτο, ότι διορίστηκε και καθορίζει την ημερομηνία απότην οποία ισχύει ο διορι­ σμός. Κατέληξε ότι οΝόμοςπροβλέπει τρίαστάδια* προ­ σφορά,αποδοχή,ιατρικήεξέταση,διορισμό καιδημοσίευ35 ση. Αν δεν συμβούν αυτά τα στάδια, δεν υπάρχει οριστικός διορισμός. Για ναυπάρχειτελικήδέσμευση της 137 Κούρρης,Δ. Δημοκρατίαν.Παπαενριαίδη

(1993)διοίκησης,οδιορισμόςπρέπειναδημοσιευτεί.Περιπλέον, εισηγήθηκε ότιενώοδιορισμός δενείχεσυμπληρωθείδυ­ νάμει του Νόμου,,-το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα προσέγγισε το θέμα, ως θέμα ανακλήσεως συμπληρωθέντοςδιορισμού. 5 Αντίθετα, ο ευπαίδευτοςδικηγόρος τουεφεσίβλητου, υποστήριξε ότι ο πρωτόδικος Δικαστής πολύ ορθάαπο­ φάσισεότιηδιαδικασίατουδιορισμού είχεσυμπληρωθεί μετηναποδοχήαπόμέρουςτουεφεσίβλητουτηςπροσφο­ ράςπουτουέγινεαπότουςεφεσείοντες. Βάσισετηνεισή- 10 γησή του,στο ότι ηδιαδικασίατου διορισμού έχειδύο σκέλη* τηνπροσφορά καιτηναποδοχή. Ημηαποστολή οποιασδήποτε επιστολής προς τον εφεσίβλητο,σύμφωνα με τοάρθρο29

(3)τουΝόμου 10/69,είναι τυπικούχαρα­ κτήρακαιδεναποτελείσυστατικόστοιχείο ούτετηςπροσ- 15 φοράς διορισμού, ούτε της αποδοχής.Ημη δημοσίευση τουδιορισμούστηνΕπίσημηΕφημερίδατηςΔημοκρατίας, δεν είναι συστατικό στοιχείο γιασυμπλήρωση του διορι­ σμού.Υποστήριξετηθέση του,μετηνυπόθεση της Ολομέ­ λειας Zachariades v.Republic

(1984)3CLR 1193.Κατέλη- 20 ξεότιηυπαλληλικήσχέσησυμπληρώθηκεμετηναποδοχή. 'Επαυσε δηλαδή,ναείναι εσωτερικό μέτρο (internum) η απόφαση τηςΕΕΥ καιέγινε πλέον εκτελεστήδιοικητική πράξη,τηνοποίαηεφεσείουσαδενμπορούσεναανακαλέ­ σει. 25 Κατάπρώτο,συμφωνούμε μετηνεισήγηση ότιη δημο­ σίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίαςδεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του διορισμού. Το σημείο αυτό έχει αποφασιστείαπότηνΟλομέλεια στην υπόθεση Zachariadesv. Republic(ανωτέρω),στησελίδα

1. Η υπόθεση Zachariades αναφέρεται στοάρθρο37 του περίΔημοσίας Υπηρεσίας Νόμουτου 1967,Νόμοςαρ. 33/ 67 πουείναι αντίστοιχο μετο άρθρο29 τουπερίΔημο­ σίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου του 1969,Νόμος αρ. 10/69.Υιοθετούμεόσαλέχθηκανσχετικά στην υπόθε- 35 ση Zachariades, που ισχύουν και στην προκειμένη περί­ πτωση,αναφορικάμετοΝόμο 10/
2. 138 30 3ΑΛΛ. Δημοκρατία v. Παπαευριπίδη Κούρρης,Δ. Στο Σύγγραμματου Κυριακοπούλου "Διοικητικόν Ελληνικόν Δίκαιον", 4η Έκδοση, Τόμος Γ, στη σελίδα 178 αναφέρονταιτα εξής: "Διορισμόςκαλείταιηπαράτου αρμοδίουοργάνου δή5 λωσιςτηςβουλήσεως τουκράτουςπροςσύναψιν μεθ' (ορι­ σμένουπροσώπουδημοσίαςυπαλληλικήςσχέσεως". Και στησελίδα 180: 10 "Επί τω τέλει,όπως καταστή γνωστή εις τονενδιαφερόμενον η βούλησις τουκράτουςκαιπληρωθήο έτερος όροςτηςδημοσίαςυπαλληλικήςσχέσεως,ήτοιηαποδο­ χή του διορισμού παρά του προς ον ούτοςαπευθύνε­ ται, δέον, μετά την δημοσίευσιν, να επακολούθηση η κοινοποίησις τουδιορισμού (άρθρο30 1 ΚΔΔΥ). 15 20 Διάτηςκοινοποιήσεως τουδιορισμού γνωστοποιεί­ ται ειςτονενδιαφερόμενον ηβούλησις τουκράτουςκαι ούτωπληρούταιο πρώτος όρος τηςδημοσίαςυπαλλη­ λικής σχέσεως. Ο δεύτερος όρος, ήτοι η αποδοχήτου διορισμού παρά του προς ον εγένετο η κοινοποίησις τούτου,πληρούταιδιάτηςσυναινέσεως τουδιοριζομέ­ νου, ήτιςδέοννα εκδηλωθήεντόςτακτήςπροθεσμίας". Περαιτέρω, στησελίδα 181: 25 30 "Εφ* όσον,κατάτα προειρημένα, ηδημοσία υπαλληλική σχέσις τελειούται διά της αποδοχής του διορι­ σμού,συμφώνως προςταπερί συμβατικής θεωρίαςδι­ δασκόμενα, προ της αποδοχής, η εν τω γίγνεσθαι τελούσα δημοσία υπαλληλική σχέσις είναι δυνατόννα ματαιωθή μονομερώς παρά της δημοσίας διοικήσεως δι' ανακλήσεως του διορισμού. Η τοιαύτη ανάκλησις ουδέποτεδύναταιναθεωρηθήωςπροσβάλλουσακεκτη­ μέναδικαιώματα,εφ'όσον ηυπαλληλικήσύμβασις δεν 139 Κούρρ^ς,Δ. Δημοκρατίαν.Παπαευριπ^

(1993)κατηρτίσβηεισέτι.Μόνον διάτηςαποδοχήςτουδιορι­ σμούτελειούταιηυπαλληλικήσχέσις,διόκαιδενδύνα­ ταιπλέονν'ανακληθήούτος". Επίσης, στον Κυριακόπουλο "Διοικητικόν Ελληνικόν Δίκαιον",4ηΈκδοση,ΤόμοςΒ',στιςσελίδες396-397, ανα- 5 φέρονταιταακόλουθα: "Η βεβαίαδιατυπωσις της βουλήσεως του διοικητι­ κού οργάνου εν τηδιοικητικήπράξει διάτης συντάξε­ ως και υπογραφήςταύτης,δηλοί ότι ηπράξιςεξεδόθη. Αλλ' ηέκδοσις μόνηδεν συνεπιφέρει ταεξ αυτήςανα- 10 μενόμενα έννομα αποτελέσματα. Ηδιοικητικήπράξις, ως δήλωσις βουλήσεως, διάν' απόκτησηνομικήν ενέργειαν,δέον ναπαύσηαποτελούσα internum και εξωτερικευθή, ήτοι να περιέλθη εις το πρόσωπον, εις ο αφορά. Επομένως,ηδιοικητικήπράξιςδέον ν' ανακοι- 15 νούται εις τον ενδιαφερόμενον. Κατάτίνα τύπονδέον να γίνη η ανακοίνωσις αύτη, εξαρτάται εξ αυτής της φύσεωςτηςπράξεως, εφ* όσον εντησυγκεκριμένηπερι­ πτώσει ονόμος δενορίζηιδιαίτεροντύπον". Στο Σύγγραμμα του Στασινόπουλου "Δίκαιον των 20 Διοικητικών Πράξεων", Έκδοση 1951, στη σελίδα 366 αναφέρονταιταεξής: "Προ της δημοσιεύσεως ή της κοινοποιήσεως κατά τας άνω διακρίσεις, μη επι-στάσης της δεσμεύσεως της Διοικήσεως, η ανάκλησις της πράξεως είναι ελευθέρα. 25 Αλλάμη δηλωθείσης τηςβουλήσεως,ουδέπερίανακλή­ σεως δύναταιναγίνη κατ'ακριβολογίαν λόγος καιδη καταχρηστικής,κατάτίναέκφρασιν, ανακλήσεως, αλλά κυρίωςπερί ματαιώσεωςτηςπράξεως, διάτηςματακόσεωςτης δηλώσεως της εντηπράξειπεριεχόμενης βου- 30 λήσεως, ήτιςαποτελείεισέτιinternumτηςΔιοικήσεως". Ενόψει των πιοπάνω,συμφωνούμε μετονπρωτόδικο Δικαστή ότι η υπαλληλική σχέση συμπληρώθηκε με την αποδοχή από μέρους του εφεσίβλητου, της προσφοράς διορισμούτου. 140 3ΑΛΛ. ΔιιμοχρατΙα ν. ΠαπαευριπίΑιι Κονρρης,Δ. Μετηνπροσφοράδιορισμού πουέγινεστον εφεσίβλη­ το, ηαπόφαση τηςΕΕΥ γιαδιορισμό τουέπαυσενααπο­ τελεί εσωτερικό θέμα της διοίκησης (internum),και έγινε εκτελεστή εφόσον δηλώθηκε η βούληση του κράτους, η 5 οποίααποτελεί καιτονπρώτοόροτηςδημόσιας υπαλλη­ λικήςσχέσεως.Οδεύτεροςόροςτηςσχέσηςαυτής πληρώ­ θηκε με την αποδοχή της προσφοράς από τον αιτητή. 'Οπωςφαίνεταιαπό τηνπροσφοράδιορισμού, η προσφο­ ρά έγινεμετημόνηπροϋπόθεσηότι οαιτητήςθαυποβαλ10 λόταν στη νενομισμένη ιατρική εξέταση και τααποτελέ­ σματα θα ήταν ικανοποιητικά. Η προϋπόθεση αυτή εκπληρώθηκε στις 27/8/90 καιδεν υπήρχεάλλος όροςγια τοδιορισμό τουαιτητή. Τογεγονός ότι δενείχεσταλεί στοναιτητή η επιστολή 15 του διορισμού που αναφέρεται στο άρθρο 29

(3)του Νόμου, δεν επηρεάζει την ουσιαστική ισχύ της πράξηςη οποίασυμπληρώθηκε μετηναποδοχή από τον εφεσίβλητο των όρων της προσφοράς. Η επιστολή αυτή αποτελεί απλώς επιβεβαίωσητου διορισμού στην περίπτωσηπουη 20 ιατρική εξέταση του προσώπου στο οποίο προσφέρεται διορισμός, είναι ικανοποιητική καιαποσκοπείστηντυπι­ κήπληροφόρηση της ημερομηνίας απότην οποίααρχίζει ο διορισμός του.Δεν έχεικαμιά σχέσημετη συμπλήρωση τηςπράξηςτουδιορισμού. 25 Οδεύτεροςλόγοςεφέσεως,αναφέρεταιστηνανάκληση τουδιορισμούτουαιτητή. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο αποφάσισεότι ηανάκληση του διορισμού του εφεσίβλητου είναι λανθασμένη, διότι είναι αντίθετη προς το Νόμο και τις γενικές αρχές του 30 διοικητικούδικαίου. Έχουμε τη γνώμη ότι στην προκειμένη περίπτωση υπήρχαν λόγοι δημοσίου συμφέροντος, με βάση τους οποίους μπορούσε η ΕΕΥ να προβεί στην ανάκλησητης διοικητικής πράξης,καθότιδεν μπορεί οποιοδήποτεδιοι35 κητικόόργανοτηςΠολιτείαςπουεφαρμόζει οποιαδήποτε Νομοθεσίαπερί διορισμών ήπροαγωγών ναδιορίσει ένα δημόσιο λειτουργό, στην προκειμένη περίπτωση έναν εκ141 Κούρρτκ,Δ. Δημοκρατία ν.Παπαευριπίδη

(1993)παιδευτικό,ο οποίοςαπετάχθητων τάξεωντηςΔημοσίας Υπηρεσίας, λόγωτουότιτοΥπουργικό Συμβούλιο ικανο­ ποιήθηκε ότι συνέτρεχαν λόγοι δημοσίου συμφέροντος προς τούτο. Διαφορετική προσέγγιση θα ισοδυναμούσε ουσιαστικά με παροχήδικαιώματοςστην ΕΕΥ, ν' ανακα- 5 λέσει, άμεσα ή έμμεσα, την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Κατάτηγνώμη μας,εφόσον οιλόγοι δημοσίουσυμφέ­ ροντος ίσχυαν κατά το χρόνο λήψης της απόφασηςγια διορισμό του,αφούδενείχεανακληθείήακυρωθείη από­ φασητου Υπουργικού Συμβουλίου,ηΕΕΥ δεν μπορούσε ίο να προβεί στο διορισμό του εφεσίβλητου. Υπήρχε ηαπό­ φασητου ανωτάτουοργάνουτης Πολιτείας στην Εκτελε­ στική Εξουσία,το οποίολαμβάνειαποφάσειςγενικήςπο­ λιτικής, δυνάμει του άρθρου 54 του Συντάγματος,που έκρινε ότι οεφεσίβλητος δενέχειθέσηστηνΥπηρεσία. 15 Αναφορικά με τον τρίτο λόγο εφέσεως, έχουμε τη γνώμηότι οπρωτόδικοςΔικαστής δεναποφάνθηκεσχετι­ κά με την εγκυρότητα του τερματισμού των υπηρεσιών του εφεσίβλητου απότο Υπουργικό Συμβούλιο,το 1980. Το μόνο το οποίο είπε, είναι ότι η ΕΕΥ είχε υποχρέωση 20 να διεξαγάγει έρευνα για να εξακριβώσει κατά πόσο οι λόγοι δημοσίου συμφέροντος που ίσχυαν το 1980 εξακο­ λουθούσανναισχύουνκαικατάτοχρόνολήψηςτηςεπίδι­ κηςαπόφασης. ΈχουμετηγνώμηότιηΕΕΥ δενείχεδικαίωμα ναδιε- 25 ξαγάγειτέτοιαςμορφήςέρευνα,η οποία,υπότιςπεριστά­ σειςτηςπαρούσας υπόθεσης,ήτανστην αποκλειστική αρ­ μοδιότητατουΥπουργικού Συμβουλίου. Για όλους τους πιοπάνωλόγους ηέφεση επιτυγχάνει καιηαπόφασητης ΕΕΥ γιαανάκλησητουδιορισμού του 30 εφεσίβλητου επικυρώνεται.Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Ηέφεσηεπιτυγχάνει χωρίςδιαταγήγιαέξοδα. 142