clr/1993/1993_3_153.pdf

(1993)884/88 κατεχώρησε και αντέφεση για εξέταση από την Ολομέλεια όλων των ζητημάτων που ηγέρθηκαν αλλά δεν αποφασίστηκαν στηνπρωτόδικηδιαδικασία. Οι ίδιοι αιτητές στις προσφυγές 205/88και219/88 (Α.Ε. 1255 <3 και 1261) προσβάλλουν επίσης άλλη απόφασητης Επιτροπής να προάξει το ενδιαφερόμενο μέρος Πανταζήστην ίδιαθέσηπου κα­ θορίζεται στα σχέδια υπηρεσίας ως θέση πρώτου διορισμού και προαγωγής. Αναθεωρητικές Εφέσεις 1715 και 1723 Αναφορικά μετις πιο πάνωυποθέσεις ηΕπιτροπή είχεναεπι- *0 λέξει ένα απότρεις υποψήφιουςτους αιτητές καιτο ενδιαφερόμε­ νο μέρος. Η Επιτροπή αξιολόγησε τους δύο αιτητές -εφεσίβλητους ως σχεδόν πολύ καλό καικαλό αντίστοιχα ενώ τον διορισθέντα Κυ- -_ ριάκου ως εξαίρετο. Αυτόν σύστησεκαι ο Πρώτος Κτηματολογι- 1 3 κός Λειτουργός ως τον καταλληλότερο για διορισμό. Και οι τρεις λειτουργοί βαθμολογήθηκανως εξαίρετοι στις εμπιστευτικές εκθέ­ σεις.To Master Degreeτο οποίο κατείχανοι αιτητές - εφεσίβλητοι δεν καταλογιζότανστα απαραίτητα προσόντα του σχεδίουυπηρε­ σίας ούτε αναφερότανως επιπρόσθετο προσόν ή πλεονέκτημα. Η 20 Επιτροπή αποφάσισε να μην το λάβει υπόψη γιατί αποκτήθηκε από τους αιτητές μετάτον ουσιώδη χρόνο συνδρομής των προσό­ ντων που απαιτούντοστα σχέδια υπηρεσίαςκαι διόρισε το ενδια­ φερόμενο μέρος Κυριάκουστηνεπίδικηθέση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ακύρωσε την απόφασητης Επιτρο- ^5 πήςγιαπλάνηπερί τοδίκαιοαφούέκρινε ότι ταακαδημαϊκάπρο­ σόντα πουδενκαθορίζονταιστασχέδιαυπηρεσίαςως απαραίτητα λαμβάνονται υπόψηγιανα προσθέσουν στην αξίατουυποψηφίου ηοποίαεκτιμάταικατάτοχρόνο λήψης τηςαπόφασης. 'Αλλος πρωτόδικος Δικαστής στην εκδίκαση των προσφυγών 30 205/88 και219/88(Α.Ε. 1255 και 1261) προσέγγισε διαφορετικά το θέμακαισυμφώνησε μετηνθέση τηςΕπιτροπής. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μετάαπόδιεξοδική συζήτηση ενώπιον της μεεκτεταμένη αναφοράστηνομολογία,εξέ­ φρασε την άποψηότι ηορθήνομικά θέσηείναι αυτήπουυιοθετή- 35 θηκε απότον πρωτόδικοΔικαστή στις προσφυγές 861/88και 884/ 88 (Α.Ε. 1715 και 1723) γιατους εξής λόγους: 1. Για να είναι κάποιος νόμιμα υποψήφιος για θέσηπρώτου διορισμού ή πρώτου διορισμού και προαγωγήςπρέπει να κατέχει τααπαιτούμενααπότασχέδιαυπηρεσίαςπροσόντατηνπρώτηου- 40 σιώδηημερομηνία,που είναι ητελευταίαημερομηνίατηςπεριόδου που ορίζεταιστηδημοσίευση τηςκενήςθέσης,κατάτηνοποίαπρέ­ πει να υποβληθούν οι αιτήσεις. Οποιαδήποτεάλλα προσόντα έχει 154 3 AJLA. Δημοκρατίαv. Ανδρέου & άλλων ο υποψήφιος είτε αυτά είναι ακαδημαϊκά ή άλλα ενδεικτικά του μορφωτικού επιπέδου και των εν γένει ικανοτήτων του, προσμε­ τρούν στην συνολικήτου αξιολόγηση ως στοιχείο σύγκρισης μετα­ ξύτωνυποψηφίου. 5 Ο περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμος του 1967, ο οποίος ισχύει στις κρινόμενες προσφυγές δεν περιέχει ειδική διάταξηγια ρύθμι­ ση του θέματος. Ειδικά ρητές πρόνοιες έχουν περιληφθεί τώρα στον περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμο του 1990 (άρθρα 33

(15)και 34(15χα)), οι οποίες υιοθετούν πλήρως τις αρχές της νομολογίας τουΑνωτάτου Δικαστηρίου.

1. Στην έννοια του όρου "προσόν δεν εμπίπτουν περιοριστικά οι τίτλοι σπουδών αλλάκαι οι γενικές ιδιότητες πουμετρούν στην αξιολόγηση όπωςπνευματικές,σωματικές ή άλλες, ανάλογαμε τη θέση. 15 20 25 30 35 Το Ανώτατο Δικαστήριο διεφώνησε όμως με την πρωτόδικη απόφασηγιατους εξής λόγους:
2. Οι πρόνοιες του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου, 33/67, άρθρα 38και44 προβλέπουν πωςυποψήφιοιγιαθέση πρώτουδιο­ ρισμού ή προαγωγής πρέπει να κατέχουν τα προσόντα που καθο­ ρίζονται στα σχέδια υπηρεσίας. Στην έννοια των προσόντων περι­ λαμβάνεται και το επίπεδο μόρφωσης και εκπαίδευσης όπως προβλέπονται στα σχέδια υπηρεσίας. Στην επιλογή του καταλλη­ λότερου υποψηφίου μετρά το σύνολοτων προσόντων και η γενική αξία, όπου ηθέση είναι προαγωγής και η αρχαιότητα.Τα ακαδη­ μαϊκά προσόντα που έχει ένας υποψήφιος, επιπλέον αυτών που καθορίζονται στα σχέδια υπηρεσίας, λαμβάνονται γενικά υπόψη ανείναι συναφήπροςτακαθήκοντατηςθέσης. Στηνπαρούσαυπό­ θεσηηαπόδοσηστις συνεντεύξειςτου Κυριάκου κρίθηκετόσο από την Επιτροπήόσο και τον Προϊστάμενο του Τμήματος ως ηκαλύ­ τερη. Ο τελευταίος σύστησε επίσης για διορισμό τον Κυριάκου. Αυτή η προτίμηση συνάδει με τις εμπιστευτικές εκθέσεις στις οποίες ο διορισθείς βαθμολογήθηκε εξαίρετος όπως και οι δύο αιτητές-εφεσίβλητοι.
3. Επειδή η επίδικηθέσηείναι πρώτου διορισμού καιπροαγω­ γής καιταυτόχροναψηλάστην ιεραρχία OL συνεντεύξειςαποκτούν ιδιαίτερηβαρύτητα,σύμφωνα μετην πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. 3.Ανεξάρτητο στοιχείο κρίσεως αποτέλεσε η σύσταση του Κυ­ ριάκου από τον Διευθυντή και απόκλιση από τη σύσταση αυτή χρειάζεται επαρκήαιτιολογία. 40
4. Δεν μπορεί ναυποστηριχθεί ο ισχυρισμός του πρώτου αιτητή -εφεσίβλητου πως επειδή ένας λειτουργός υπηρετεί σε ψηλότε­ ρηθέση κρίνεται αυστηρότερα απόκάποιοπου είναι σεκατώτερη, για το λόγο ότι τα στοιχεία κρίσεως πηγάζουν από την επάρκεια του λειτουργού στην εκτέλεσητων καθηκόντων του στη θέσηπου 155 Δημοκρατία ν.Ανδρεον&άλλων

(1993)υπηρετεί. Γιατους πιοπάνωλόγους οι αναθεωρητικέςεφέσεις 1715 και 1723γίνονται αποδεκτές. Η αντέφεσηαπορρίπτεται. Αναθεωρητικές Εφέσεις 1255 και 1261 Μετά την απόφαση στις Α.Ε. 1715 και 1723, το μόνο ζήτημα 5 που είχε να αποφασίσει το Ανώτατο Δικαστήριο ήταν ο ισχυρι­ σμός των εφεσειόντων για έκδηληυπεροχήέναντι τουενδιαφερο­ μένου μέρουςΠανταζή. ΤοΑνώτατο Δικαστήριοαπέρριψετιςεφέσειςκαιαποφάνθηκε ότι: 10 Οι τρεις υποψήφιοι ήταν ίσοι στην αξία,ενώ οι εφεσείοντες υπερτερούσαν σε αρχαιότητα. Όμως ο προαχθείςκρίθηκε ωςκα­ λύτερος τόσο από τον Προϊστάμενο του Τμήματος όσο και την Επιτροπήμεβάσηταστοιχεία πουείχε ενώπιοντηςκαι πουμεκα­ νένατρόποδεν αποδείκνυαν έκδηληυπεροχήτων εφεσειόντων, με 15 την έννοιαπουέχει αποδοθεί στη φράσηαπότηννομολογίαμας. Οι εφέσεις απορρίπτονται. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Περικλέους ν.Δημοκρατίας

(1984)3ΑΛ.Δ. 577Χαραλαμπίδης ν. Δημοκρατίας Απόφαση ημερ. 20.6.

1. 20 Εφέσεις. Εφέσεις εναντίον της απόφασηςΔικαστή του Ανωτά­ τουΔικαστηρίου(Πογιατζής, Δ.)πουδόθηκεστις8Δεκεμ­ βρίου, 1992 (Προσφ.αρ.861/88 και884/88)μετηνοποία ακυρώθηκε η απόφαση των εφεσειόντων ημερομηνίας ^5 2.9.88, να διορίσουν το ενδιαφερόμενο μέρος Κυριάκου στημόνιμηθέσηανώτερουΚτηματολογικούΛειτουργού. Π. Χ" Δημητρίου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας Α',για τουςεφεσείοντες στηνΑ.Ε.
2. Κ. Ευσταθίου,γιατονεφεσείονταστηνΑ.Ε.
3. Αλ. Μαρκίδης, για τον εφεσίβλητο -αιτητήστηνπρο­ σφυγή 861/
4. 156 ^ 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Αν&φέον &άλλων Χρ. Κινάνης,γιατονεφεσίβλητο-αιτητήστηνπροσφυ­ γή884/
5. Αρ. Γεωργίου,γιατονεφεσείονταστηνΑ.Ε.
6. Χρ. Κινάνης,γιατονεφεσείονταστηνΑ.Ε.
7. 5 Π. Χ"Δημητρίου,Δικηγόροςτης Δημοκρατίας Α\ για τους εφεσίβλητους. Α. Τιμόθη (κα) για Α. Παπαφιλίππου, για ταενδιαφε­ ρόμεναμέρη. Cur. adv. vult. 10 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.:Τηνομόφωνηαπόφασητου Δικα­ στηρίουθαδώσειοδικαστήςΧρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Τα δύο ζεύγη των αναθεωρητικών εφέσεων πουσημειώνονται στον τίτλο με (Α) και (Β)συ­ ζητήθηκανξεχωριστά αλλάδιαδοχικά.Τοπιοσοβαρό νο15 μικό ζήτημαπου εγείρεται σ' αυτές είναι το ίδιο,γι'αυτό καιθαεκδώσουμε κοινήαπόφαση.ΣτιςΑ.Ε.1715και 1723 έχει καταχωριστεί και αντέφεσηεκ μέρους του εφεσίβλητου-αιτητή στην προσφυγή 884/88Αριστείδου, μεαίτημα την εξέτασηαπό τηνΟλομέλεια όλων τωνζητημάτων που 20 ηγέρθηκαν στην πρωτόδικη διαδικασία,και που ο συνά­ δελφος δεν αποφάσισε,γιατί με την ετυμηγορία τουακυ­ ρώνει την επίδικηαπόφασηγια τολόγοπουπροχωρούμε αμέσως νασυζητήσουμε. Πρώταόμως σε συντομία ταγε­ γονότα. Οι αιτητές στις προσφυγές 861/88 και 884/88 25 (Α.Ε.1715και 1723), ΑνδρέουκαιΑριστείδουαντίστοιχα, προσβάλλουν την απόφαση της ΕΔΥ, που εδημοσιεύθη στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 2.9.88,να διορίσει το ενδιαφερόμενο μέρος Κυριάκου στη μόνιμη θέση ανώτερουκτηματολογικούλειτουργού. Οι ίδιοιαιτη30 τές στις προσφυγές205/88 και219/88(Α.Ε.1255και 1261) προσβάλλουν επίσης άλλην απόφαση της ΕΔΥ,'πουεδη­ μοσιεύθηστις26.2.88, ναπροάξειτοενδιαφερόμενομέρος Πανταζή στην ίδιαθέση, πουκαθορίζεταιστασχέδιαυπη157 Αρτεμίοης,Δ. Δημοκρατία ν.Ανδρέου&άλλων

(1993)ρεσίας ως πρώτου διορισμού και προαγωγής. Η τελική κρίση όμως της Επιτροπής περιορίστηκε στους υποψή­ φιουςπουήσανδημόσιοι υπάλληλοι. Αναθεωρητικές Εφέσεις 1715 και 1723 Αναφορικά με τις πιο πάνω υποθέσεις η Τμηματική 5 Επιτροπήσύστησεστην ΕΔΥ γιατελική επιλογήκαι προ­ αγωγή3 υποψήφιους,τους αιτητέςκαι το ενδιαφερόμενο μέρος. Ακολούθησαν συνεντεύξεις στην παρουσία του Πρώτου Κτηματολογικού Λειτουργού ο οποίος και εξέ­ φρασετις απόψειςτου,κρίνονταςπωςτο ενδιαφερόμενο 10 μέρος είχετηνκαλύτερηαπόδοση.Η ΕΔΥ αξιολόγησε τον Ανδρέου ως σχεδόν πολύ καλό, τον Αριστείδου πολύ καλό,ενώτονδιορισθέντα Κυριάκουεξαίρετο.Αυτόν σύ­ στησεκαι ο Πρώτος Κτηματολογικός Λειτουργός ως τον καταλληλότερο γιαδιορισμό. Γιανασυμπληρωθεί ηεικό- 15 να των στοιχείων αξιολόγησης των υποψηφίων σημειώ­ νουμε πως και οι 3 βαθμολογούνται ως εξαίρετοι στις εμπιστευτικές εκθέσεις 1983-1987.Οι Αριστείδου και Αν­ δρέου όμως είναικάτοχοιενός Master's Degree σε θέματα συναφήμετην επίδικηθέση.Τοακαδημαϊκόαυτό προσόν 20 δενκαταλογίζεταιστααπαραίτητατουσχεδίουυπηρεσίας ούτε αναφέρεταιως επιπρόσθετο ήπλεονέκτημα. Η ΕΔΥ αποφάσισε να μηντο λάβει υπόψηγιατί αποκτήθηκε από τουςαιτητέςμετάτονουσιώδηχρόνοσυνδρομήςτωνπρο­ σόντων,πουαπαιτούνταιστοσχέδιο υπηρεσίας,πουήταν 25 10.5.86.Καιτούτο,όπωςαναφέρειηΕπιτροπήστην από­ φασητης,μετάαπόγνωμάτευσητης Γενικής Εισαγγελίας, που δεν είχε όμως κατατεθείστο Δικαστήριο. Οσυνάδελ­ φος πουδίκασε πρωτόδικα τις προσφυγές,αφού αναφέρ­ θηκεστη νομολογία πάνωστο ειδικό αυτόζήτημα,έκρινε 30 ποκ; ηαπόφαση της ΕΔΥ να μηλάβει υπόψητης το πιο πάνω αναφερόμενο ακαδημαϊκό προσόν ήταν νομικά εσφαλμένη.Γι'αυτόκαιακύρωσετηνεπίδικηαπόφασηθε­ ωρώντας πως η ΕΔΥ επλανήθηπερί το δίκαιο. Στοσκε­ πτικό της πρωτόδικηςαπόφασηςο συνάδελφος αναφέρει 35 πως σύμφωνα με τη νομολογία μας ακαδημαϊκά προσό­ νταπουδενκαθορίζονταιωςαπαραίτηταστασχέδιαυπη­ ρεσίας, ή θεωρούνται σ' αυτάως πλεονέκτημα,λαμβάνο158 3ΑΛΛ. Δημοκρατίαν.Ανδρέου&άλλων Αρτεμίδης,Δ. νταιυπόψηγιαναπροσθέσουν στοστοιχείο τηςαξίαςκά­ ποιου υποψήφιου,η οποία εκτιμάται και κατάτο χρόνο λήψηςτηςαπόφασης. Αντίθετη ήτανηπροσέγγιση άλλου συνάδελφου,στην 5 εκδίκασητωνπροσφυγών205/88και219/88 (Α.Ε.1255 και 1261), οοποίοςκαισυμφώνησε μετηθέση της ΕΔΥ πάνω στο ζήτημα. Το επίμαχο αυτόθέμασυζητήθηκε διεξοδικά ενώπιον μας με εκτεταμένη αναφοράστη νομολογία. Η γνώμη μας είναι πως ηορθήνομικά θέσηείναι αυτή που 10 υιοθετεί ο πρωτόδικος δικαστής στις προσφυγές 861/88 και884/88 (Α.Ε.1715, 1723) γιατους λόγους πουεκθέτου­ μεαμέσως. Είναιγνωστήη αρχή,πουέχειυιοθετηθεί στηναπόφα­ σητης Ολομέλειας στην υπόθεσηΠερικλέουςν. Δημοκρα15 τίας

(1984)3Α.Α.Δ.577, ότι ηπρώτηουσιώδης ημερομη­ νία κατά την οποία ένας υποψήφιος πρέπει να έχει τα απαιτούμενα στα σχέδια υπηρεσίας προσόντα στην περί­ πτωσηπρώτουδιορισμού καιπρώτουδιορισμού και προ­ αγωγής, είναι η τελευταία ημερομηνία που ορίζεται στη 20 δημοσίευση της θέσης κατάτην οποία οι αιτήσεις πρέπει να υποβληθούν. Εδώ είναι επιβεβλημένο νααναφέρουμε πως το ισχύον δίκαιοστις κρινόμενες προσφυγές ήτανο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1967, στον οποίο δενυπήρχε ειδικήδιάταξη πουναρυθμίζει τοζήτημα.Ει25 δικάρητέςπρόνοιες έχουνπεριληφθείτώραστονπερί Δη­ μόσιας Υπηρεσίας Νόμο του 1990, οι οποίες και υιοθε­ τούν πλήρως τις αρχές της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου.(Ιδέστε:άρθρα33

(15)και34

(15)(α). Επανερ­ χόμαστε στην ουσία του νομικού σημείου. Η αρχήαυτή 30 εφαρμόζεταιμόνον αναφορικάμετααπαιτούμενααπότο σχέδιο υπηρεσίας προσόντα σύμφωνα με τα οποία κά­ ποιος καθίσταται έγκυρος υποψήφιος για τη θέση. Δεν ισχύει όμως ως προς τα υπόλοιπαστοιχεία που προσμε­ τρούνστην αξίατωνυποψηφίων,καιταοποίαείναι νόμι35 μοναεκτιμηθούν και μέχρι της ημέραςλήψης τηςαπόφα­ σης. Αυτό εξάλλου γίνεται και στην πράξη, π.χ. στις συνεντεύξεις πουγίνονται μετάτην ημερομηνία υποβο­ λής των αιτήσεων και στις συστάσεις του διευθυντή, 159 Αρτεμίδης,Δ. Δημοκρατία ν.Ανδρέου&άλλων

(1993)που αφορούν στην επαγγελματική επάρκεια των υποψη­ φίωνπουκρίνεται μέχρι τηςημέραςλήψης τηςαπόφασης. Πρέπει να επισημάνουμε επίσης πως στην έννοια "προ­ σόν" δενεμπίπτουνπεριοριστικά οιτίτλοι σπουδών.Αυτή περικλείει τις γενικές ιδιότητες πουμετρούν στην αξιολό- 5 γηση,όπως πνευματικές,σωματικές ήάλλες, ανάλογαβέ­ βαια με τηθέση. Δυνατό κάποιαπαρεξήγηση ναέχειπρο­ κύψει, και αναφερόμαστε μόνο στην ενώπιόν μας συζήτηση,γιατηνορθήερμηνείατηςλέξης "προσόν" λόγω της μετάφρασης της απότο ελληνικό κείμενο του Νόμου ίο στην αγγλική "qualifications", έννοια που στην Αγγλία αναφέρεταικυρίωςσταακαδημαϊκάπροσόντα. Υπενθυμί­ ζουμε πωςτόσο οκαταργηθείςόσοκαιο ισχύων περίΔη­ μόσιας Υπηρεσίας Νόμος,όταναναφέρονταιστηνκατοχή των "προσόντων" πουαπαιτούνταιαπότασχέδια υπηρε- 1 5 σίας μιας θέσης, σ' αυτά τα προσόντα περιλαμβάνονται όλες οι προϋποθέσεις που πρέπει ναπληρεί κάποιος, πε­ ριλαμβανομένου βέβαιακαι του επιπέδου μόρφωσης, για ναείναινομικά έγκυρηηυποψηφιότητατου. Συνοψίζοντας,ηορθήκατά τηγνώμη μαςνομική προ- 2 ^ σέγγισηείναι ηεξής: Γιαναείναι κάποιοςνόμιμαυποψή­ φιος γιαθέση πρώτουδιορισμού ή πρώτουδιορισμού και προαγωγήςπρέπει νακατέχειτααπαιτούμενααπότοσχέ­ διο υπηρεσίας προσόντα τηνπρώτηουσιώδη ημερομηνία, πουείναιη τελευταίαημερομηνίατηςπεριόδουπουορίζε- 2 $ ταιστηδημοσίευση τηςκενής θέσης,κατάτηνοποίαοιαι­ τήσεις πρέπει ναυποβληθούν. Αυτά δεταπροσόντα είναι μόνο τα απαιτούμενα από το σχέδιο υπηρεσίας ως απα­ ραίτητα ή καθορίζονται σε αυτά ως πλεονέκτημα ή επι­ πρόσθετα. Οποιαδήποτε άλλα προσόντα έχει ο υποψή- 30 φιος, είτε αυτά είναι ακαδημαϊκάήάλλα ενδεικτικά του μορφωτικού επιπέδου και των εν γένει ικανοτήτων του, προσμετρούν στη συνολική του αξιολόγηση ως στοιχείο σύγκρισης μεταξύτωνυποψηφίων. Ο δικηγόρος όμως της εφεσείουσας, ΚυπριακήςΔήμο- 35 κρατίας, μολονότι δέκτηκε κατά τηδιάρκεια της συζήτη­ σης των εφέσεων την πιο πάνω αρχή,εισηγήθηκε πως ο πρωτόδικος δικαστής δενθαέπρεπεναακυρώσει τηνεπί160 3 ΑΛΛ. Δημοκρατίαν.Ανδρέου&άλλων Αρτεμίδης,Δ. δίκηδιοικητική απόφαση. Ηεπιχειρηματολογία του ξεκι­ νά απότην αδιαμφισβήτητηαρχήτης νομολογίας μαςότι ακαδημαϊκά προσόντα,πουδεν καθορίζονταιστα σχέδια υπηρεσίαςωςαπαραίτηταή ωςπλεονέκτημα ή ωςεπιπρό5 σθετα, έχουν περιθωριακήσημασία και επομένως ηαπό­ φαση της ΕΔΥ, ενόψει μάλιστα της υπεροχής του διορι­ σθέντος στα υπόλοιπα πιο ουσιαστικά στοιχεία αξιολόγησης, δεν θα μεταβαλλόταν έστω και αν προσμε­ τρούσε το ακαδημαϊκό αυτό προσόν υπέρ των Ανδρέου 10 και Αριστείδου. Οιδικηγόροι τωνεφεσίβλητων υποστηρίζουν τηνπρω­ τόδικηαπόφαση λέγοντας πωςδεν μπορείτοπαρόνΔικα­ στήριο να πιθανολογήσει ποία θα ήταν η απόφαση της ΕΔΥ ανελάμβανε,ωςώφειλε,υπόψητοακαδημαϊκόαυτό 15 προσόν πουείναι μάλιστα σεθέμασυναφές μετα καθήκο­ ντατης επίδικηςθέσης. Μιατέτοιαπιθανολόγηση θα υπο­ καθιστούσε τηνκρίσηκαιδιοικητικήευχέρεια τουαποφα­ σίζοντος οργάνου με αυτή του Δικαστηρίου, που περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της διαδικα20 σίας και στο κατάπόσο ηεπίδικη απόφασηήταν εύλογα επιτρεπτή. Πάνω σε αυτότο σκέλος της απόφασης, που οδήγησε και στην ακύρωση της επίδικης απόφασης, θαδιαφωνή­ σουμε με τον πρωτόδικο συνάδελφο. Έχουμε τη γνώμη 25 πως ηπλάνηαυτήτης ΕΔΥ περί το δίκαιο,πουπεριλαμ­ βάνειβέβαιακαιτις νομολογιακές αρχές, δενκαθιστάτην απόφασητηςακυρώσιμη.Η μείζωνπρότασηδικαίουείναι .οι πρόνοιες του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου, 33/67, άρθρα 38 και 44, που προβλέπουν πως υποψήφιοι για 30 θέση πρώτουδιορισμού ή προαγωγήςπρέπει νακατέχουν ταπροσόντα πουκαθορίζονταιστασχέδια υπηρεσίαςγια τησυγκεκριμένη θέση. Στηνέννοια τωνπροσόντων, όπως επεξηγούμε πιο πάνω, περιλαμβάνεται και το επίπεδο μόρφωσης και εκπαίδευσης όπως προβλέπονται στα σχέ35 διαυπηρεσίας.Στηνεπιλογή τουκαταλληλότερου υποψή­ φιου μετρά το σύνολοτων προσόντων καιηγενικήαξία, όπου ηθέσηείναι προαγωγής και ηαρχαιότητα. Ηνομο­ λογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχειυιοθετήσει ορισμέ161 Αρτεμίδης,Δ. Δημοκρατίαν.Ανδρέου&άλλων

(1993)νες γενικά αποδεκτέςαρχέςγιανακαταστείηλειτουργία κρίσεως, όσο βέβαιαείναι ανθρωπίνως δυνατό,ορθήκαι δίκαιη. Μιααπ'αυτές ορίζει πως ακαδημαϊκάπροσόντα που έχει ένας υποψήφιος,επιπλέον αυτώνπου καθορίζο­ νταιστοσχέδιο υπηρεσίαςωςτααπαραίτηταήωςπλεονέ- 5 κτήμα,λαμβάνονταιγενικά υπόψη,ανείναισυναφή προς τακαθήκοντα της θέσης,άλλως έχουν περιθωριακή σημα­ σία. θα λέγαμε όμως πως η οποιαδήποτεσημασία τους υπολογίζεται ανάλογα με τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης.Στη συζητούμενητοεπίδικοπροσόν ήτανσυνα- 1 0 φέςμετακαθήκοντατηςθέσης.Όμως,ηαπόδοση στιςσυ­ νεντεύξεις του διορισθέντος κρίθηκε τόσο από την ΕΔΥ όσο και τον προϊστάμενο του τμήματος ως ηκαλύτερη. Πρόσθετα,οτελευταίος σύστησεγιαδιορισμότοενδιαφε­ ρόμενο μέρος. Η προτίμησητου αυτή συνάδει μετις εμπι- ^ στευτικές εκθέσεις τουδιορισθέντος,στιςοποίεςβαθμολο­ γείται, όπως και οι δύο αιτητές-εφεσίβλητοι, εξαίρετος. Υπενθυμίζουμε εδώπωςηεπίδικηθέσηείναιπρώτουδιο­ ρισμού και προαγωγήςκαιταυτόχροναψηλά στην ιεραρ­ χία. Οι συνεντεύξεις επομένως αποκτούν ιδιαίτερηβαρύ- 20 τητα, σύμφωνα με την πάγιανομολογία μας. Η σύσταση του διευθυντή είναι ανεξάρτητοστοιχείο κρίσεως εφόσον οΝόμοςπρονοεί πωςηΕΔΥ τηλαμβάνειδεόντωςυπόψη. Το σημείο αυτό μαςοδηγεί στη συναφήαρχή,ότιδηλαδή απόκλιση του διορίζοντος οργάνου από τη σύσταση του 25 διευθυντήπρέπεινααιτιολογείται. Μεταδεδομένααυτά, πουαφορούνστησυνολική αξία τουδιορισθέντος, δενθαήταννομικάεπιτρεπτόναδιορί­ σει ήπροάξει ηΕ.Δ.Υ.άλλο πρόσωποαπότοενδιαφερό­ μενο μέρος, έστω και αν ελάμβανε υπόψη το Master's 30 Degreeτωναιτητών. Ένα άλλο ζήτημαπου ήγειρε ο δικηγόρος του αιτητή Ανδρέουείναιτοεξής.Μολονότι οδιορισθείςκαιοιαιτητές βαθμολογούνται εξαίρετοι στις εμπιστευτικές εκθέ­ σεις, οι δυο αιτητές υπηρετούσαν σε ψηλότερη θέσηαπό 35 το ενδιαφερόμενο μέρος. Το γεγονός αυτό αναφέρεται στην απόφασητης ΕΔΥ, καιτο σχολιάζει και οπροϊστά­ μενος του τμήματος. Οι δικηγόροι διατυπώνουν την 162 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Ανδρέου &άλλων Αρτεμίδης,Δ. άποψη πως, εφόσον ηβαθμολόγησητωναιτητώνήταναυ­ στηρότερη, αυτό σημαίνει πως η εξαίρετη απόδοση τους υπερέχειτηςεπίσηςεξαίρετηςτου διορισθέντος. 5 Ηδιαφορετικήπροσέγγιση στην αξιολόγηση λειτουρ­ γών, στην περίπτωση που γίνεται όταν κάποιος είναι σε ψηλότερη θέση,καισύμφωναμετηνοποίαθεωρείταιπως βαθμολογήθηκε αυστηρότερα,κρίθηκεεσφαλμένη από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Α.Ε.878Χα10 ραλαμπίδηςκαιΚυπριακήςΔημοκρατίας20.6.91.Οιεμπι­ στευτικές εκθέσεις, τώραυπηρεσιακές,σκοπόν έχουν, με­ ταξύ άλλων, την εκτίμηση και στάθμιση της αξίας των λειτουργών γιατη μελλοντικήτουςανέλιξη, όπωςπροβλέ­ πει ρητά ο Νόμος,αλλά ταυτόχρονατην επάνδρωσητης 15 δημόσιαςυπηρεσίαςαπό τουςπιοικανούς.Η αξιολόγηση στις εμπιστευτικές ήυπηρεσιακές εκθέσεις γίνεται γιανα σταθμιστεί ηαποδοτικότητακαιεπάρκεια του λειτουργού στησυγκεκριμένη θέσηπουυπηρετείκαινακριθεί η δυνα­ τότητα μελλοντικής του ανέλιξης. Τα στοιχεία κρίσεως 20 πηγάζουναπό τηνεπάρκειατουλειτουργού στηνεκτέλεση των καθηκόντων του στη θέσηπου υπηρετεί. Δεν μπορεί επομένως να υποστηριχθεί πως επειδή ένας υπηρετεί σε ψηλότερη θέση κρίνεται αυστηρότερα από κάποιο που είναισεκατώτερη. 25 Αποτέλεσμα αυτών που λέγουμε πιο πάνω είναι πως οι εφέσεις στις Α.Ε.1715και 1723 γίνονται αποδεκτές. Η αντέφεσηαπορρίπτεται. Α.Ε. 1255 και 1261 Μετάτην ετυμηγορία μαςστις Α.Ε. 1715 και 1723, το 30 μόνο ζήτημα που υπολείπεται να ασχοληθούμε σ' αυτές τις εφέσεις είναι ο ισχυρισμός των δικηγόρων των εφε­ σειόντων πως υπερέχουν έκδηλα του ενδιαφερομένου μέ­ ρους Α. Πανταζή. Οπρωτόδικος συνάδελφος ασχολείται σε έκταση με τη σύγκριση των υποψηφίων σε ξεχωριστά 35 κεφάλαιατης απόφασηςτου με αυτήτη σειρά (α):αξία, (β): προσόντα, (γ): αρχαιότητα. Συνοπτικά αναφέρουμε πως και οι 3υποψήφιοι είναι ίσοι στην αξία, ενώ οι εφε163 Αρτεμίδης, Δ. Δημοκρατίαν.Ανδρέου&άλλων

(1993)σείοντες υπερτερούν σε αρχαιότητα. Στις συνεντεύξεις όμως ο προαχθείς κρίθηκε ως καλύτερος τόσο από τον προϊστάμενο του τμήματος όσο και την ΕΔΥ. Δεν θεω­ ρούμε σκόπιμο να επαναλάβουμε αυτά που είπαμε πιο πάνω.Μεταστοιχεία πουείχεενώπιοντηςηΕπιτροπήμε 5 κανένατρόποδεναποδεικνύεταιέκδηληυπεροχήτωνεφε­ σειόντων, μετηνέννοιαπουέχειαποδοθείστηφράσηαπό τη νομολογία μας και έχει επαναληφθεί εκατοντάδες φορές.Οιεφέσεις αυτέςαπορρίπτονται. Οιεφέσειςαπορρίπτονται. 164